Adhyaya 38

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे ब्रह्मणो वरप्रदानं नाम सप्तत्रिंशो ऽध्यायः शैलादिरुवाच गते महेश्वरे देवे तमुद्दिश्य जनार्दनः प्रणम्य भगवान्प्राह पद्मयोनिमजोद्भवः

ဤသို့ «သီလင်္ဂ မဟာပုရာဏ» ပုရ္ဝဘဂ၌ «ဗြဟ္မာ၏ အပေးအလှူ (ဗရ) ပေးခြင်း» ဟူသော အခန်း ၃၇ ကို စတင်သည်။ ရှိုင်လာဒီက ဆိုသည်—မဟေရှ్వర ဘုရားကြီး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ ဇနာရ္ဒန (ဝိෂ္ဏု) သည် ထိုဘုရားကို စိတ်ထဲတွင် ရည်မှန်းကာ ဦးချ၍၊ ပဒ္မယောနိ အဇ (ပန်းကြာမွေး) ဗြဟ္မာအား မိန့်ကြား하였다။

Verse 2

श्रीविष्णुरुवाच परमेशो जगन्नाथः शङ्करस्त्वेष सर्वगः आवयोरखिलस्येशः शरणं च महेश्वरः

သီဝိရှ္ဏု မိန့်တော်မူသည်—“ဤ ရှင်ကရ (ရှင်ကရာ) သည် ပရမေရှ (အမြင့်ဆုံးအရှင်)၊ လောကနာထ (ကမ္ဘာ၏အရှင်) ဖြစ်၍ အလုံးစုံ၌ ပြန့်နှံ့တော်မူ၏။ ငါတို့နှစ်ဦးနှင့် ရှိသမျှအားလုံး၏ အရှင်တော်လည်း ဖြစ်သည်။ မဟာဒေဝတော်တစ်ပါးတည်းသာ ငါတို့၏ ခိုလှုံရာ ဖြစ်၏။”

Verse 3

अहं वामाङ्गजो ब्रह्मन् शङ्करस्य महात्मनः भवान् भवस्य देवस्य दक्षिणाङ्गभवः स्वयम्

“အို ဗြဟ္မန် (ဗြဟ္မာ) ရေ၊ ငါသည် မဟာအတ္မ ရှင်ကရ၏ ဘယ်ဘက်အင်္ဂါမှ မွေးဖွားသူ ဖြစ်၏။ သင်သည်လည်း ထို ဒေဝ ဘဝ (ရှီဝ) ၏ ညာဘက်အင်္ဂါမှ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ပေါ်လာသူ ဖြစ်၏။”

Verse 4

मामाहुर् ऋषयः प्रेक्ष्य प्रधानं प्रकृतिं तथा अव्यक्तमजमित्येवं भवन्तं पुरुषस्त्विति

အမှန်တရားကို မှန်ကန်စွာ မြင်သိပြီးနောက် ရှင်ရသီတို့က ငါ့အကြောင်းကို “ပဓာန၊ ပရကృతိ၊ အဗျက္တ (မထင်ရှားသောအခြေ), အဇ (မမွေးဖွားသော)” ဟု ကြေညာကြ၏။ ထိုနည်းတူ သင်ကိုလည်း ပုရုရှ (အတွင်းနေ အရှင်—ပတိ) ဟူ၍၊ ချည်နှောင်မှုများကို ကျော်လွန်သော အရှင်တော်ဟု သိမြင်ကြသည်။

Verse 5

एवमाहुर्महादेवम् आवयोरपि कारणम् ईशं सर्वस्य जगतः प्रभुमव्ययमीश्वरम्

ထိုသို့ပင် သူတို့သည် မဟာဒေဝကို ငါတို့နှစ်ဦး၏ပင် အကြောင်းရင်းဟု ကြေညာကြ၏—လောကတစ်ခုလုံး၏ အရှင်၊ အုပ်စိုးရှင်၊ မပျက်မယွင်းသော အီရှ္ဝရ (အရှင်တော်) ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 6

सो ऽपि तस्यामरेशस्य वचनाद्वारिजोद्भवः वरेण्यं वरदं रुद्रम् अस्तुवत्प्रणनाम च

ထို့နောက် ပန်းကြာမှ မွေးဖွားသော ဘြဟ္မာသည် ဒေဝတို့၏ အရှင် အမရေရှ၏ အမိန့်အတိုင်း ကိုးကွယ်ထိုက်အမြင့်ဆုံး၊ ကောင်းချီးပေးတော်မူသော ရုဒြာကို ချီးမွမ်းကာ ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다။

Verse 7

अथाम्भसा प्लुतां भूमीं समाधाय जनार्दनः पूर्ववत्स्थापयामास वाराहं रूपमास्थितः

ထို့နောက် ဇနာရ္ဒနသည် ရေထဲတွင် မြုပ်နေသော မြေကြီးကို စုဆောင်းကာ ဝါရာဟ (ဝက်တော) ရုပ်ကို ခံယူ၍ ယခင်နေရာသို့ ပြန်လည်တင်ထား하였다။ ရှိုင်ဝအမြင်အရ ဤကမ္ဘာတည်ငြိမ်မှု ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းသည် ပတိ (ရှီဝ) ၏ အမြင့်ဆုံး အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ဖြစ်ပြီး၊ ဒေဝတို့အား လောကများကို ပြန်လည်စီမံရန် အင်အားပေးတော်မူသည်။

Verse 8

नदीनदसमुद्रांश् च पूर्ववच्चाकरोत्प्रभुः कृत्वा चोर्वीं प्रयत्नेन निम्नोन्नतविवर्जिताम्

အရှင် (ပတိ) သည် ယခင်ကဲ့သို့ မြစ်များ၊ ချောင်းများနှင့် သမုဒ္ဒရာများကို ဖန်ဆင်းတော်မူပြီး၊ ကြိုးပမ်းအားထုတ်၍ မြေကြီးကို အလွန်နိမ့်ခြင်း၊ အလွန်မြင့်ခြင်း မရှိအောင် ပြုပြင်ကာ လောကကို စည်းကမ်းတကျ သဟဇာတဖြစ်စေ하였다။

Verse 9

धरायां सो ऽचिनोत्सर्वान् भूधरान् भूधराकृतिः भूराद्यांश्चतुरो लोकान् कल्पयामास पूर्ववत्

တောင်တန်းကဲ့သို့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ အရှင်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် တောင်များအားလုံးကို စုပုံတင်ထားပြီး၊ ယခင်ကဲ့သို့ ဘူḥ (Bhūḥ) မှ စ၍ လောကလေးပါးကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းကာ ကလ္ပဟောင်းအတိုင်း ကမ္ဘာ့စည်းကမ်းကို ပြန်တည်စေ하였다။

Verse 10

स्रष्टुं च भगवांश्चक्रे मतिं मतिमतां वरः मुख्यं च तैर्यग्योन्यं च दैविकं मानुषं तथा

ဖန်ဆင်းခြင်းကို ထင်ရှားစေလိုသော ဘဂဝန်—ပညာရှိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—သည် ဖန်ဆင်းလိုစိတ် (မတိ) ကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ၊ သတ္တဝါတို့ကို အဓိကအမျိုးအစား၊ တိရစ္ဆာန်မွေးဖွားအမျိုးအစား (တဲရ္ယဂ္ယောနိ)၊ ဒေဝအမျိုးအစားနှင့် လူအမျိုးအစားဟူ၍ ခွဲခြားတော်မူ하였다။

Verse 11

विभुश्चानुग्रहं तत्र कौमारकम् अदीनधीः पुरस्तादसृजद्देवः सनन्दं सनकं तथा

ထိုနေရာ၌ အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော သခင် (ဝိဘု) သည် ဉာဏ်မလျော့သောအဖြစ်ဖြင့် ကရုဏာတော်ကြောင့် အရင်ဆုံး ကုမာရအဖွဲ့ကို ဖန်ဆင်း၍ စနန္ဒနှင့် စနကတို့ကို ထုတ်ပေါ်စေတော်မူ၏။

Verse 12

सनातनं सतां श्रेष्ठं नैष्कर्म्येण गताः परम् मरीचिभृग्वङ्गिरसं पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम्

သူတို့သည် နိဿကမ္မယ—လုပ်ရပ်ကင်း၊ ဆန္ဒကင်းသော သိမြင်ခြင်း—အားဖြင့် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ကြ၏။ သနာတန (အနန္တ) သည် သန့်ရှင်းသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်ကြောင်းကို စိတ်တည်စေကာ မရီချိ၊ ဘృဂု၊ အင်္ဂိရသ၊ ပုလස්တျ၊ ပုလဟ၊ ကရတု တို့ဖြစ်သည်။

Verse 13

दक्षमत्रिं वसिष्ठं च सो ऽसृजद् योगविद्यया संकल्पं चैव धर्मं च ह्य् अधर्मं भगवान्प्रभुः

ထို ဘဂဝန် အရှင်ပတိ သည် ယောဂဗိဒ္ယာ၏ အာနုဘော်ဖြင့် ဒက္ခ၊ အတြိ၊ ဝသိဋ္ဌ တို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထို့ပြင် သင်္ကల్ప၊ ဓမ္မ နှင့် အဓမ္မ ကိုပါ ထင်ရှားစေကာ စကြဝဠာ၏ စည်းကမ်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အင်အားတို့အပေါ် အာဏာတော်ကို ပြသတော်မူ၏။

Verse 14

द्वादशैव प्रजास्त्वेता ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः ऋभुं सनत्कुमारं च ससर्जादौ सनातनः

အဗျက္တမှ မွေးဖွားသော ဘြဟ္မာထံမှ ဤ သတ္တဝါအမျိုးအစား ဆယ့်နှစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ အစဦး၌ အနန္တ (သနာတန) သည် ဠဘု (Ṛbhu) နှင့် စနတ်ကုမာရ ကိုလည်း ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 15

तौ चोर्ध्वरेतसौ दिव्यौ चाग्रजौ ब्रह्मवादिनौ कुमारौ ब्रह्मणस्तुल्यौ सर्वज्ञौ सर्वभाविनौ

ကုမာရနှစ်ပါးထိုသူတို့သည် ဥရ္ဓ္ဝရေတသ—အထက်သို့တက်သော ဘြဟ္မစရိယ သတ္တိ—၌ တည်ကြသော ဒေဝီယ၊ အကြီးဆုံးမွေးဖွားသူ ဘြဟ္မဝါဒင် ဖြစ်ကြ၏။ ဘြဟ္မာနှင့်တူသော တောက်ပမှုရှိ၍ အလုံးစုံသိ၊ အလုံးစုံအဖြစ်ကို ခံယူနိုင်သော်လည်း သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်အတွင်း၌ တည်ငြိမ်နေကြ၏။

Verse 16

एवं मुख्यादिकान् सृष्ट्वा पद्मयोनिः शिलाशन युगधर्मानशेषांश् च कल्पयामास विश्वसृक्

ဤသို့ ပဓာနတို့နှင့် အခြား အဓိကသတ္တဝါတို့ကို ဖန်ဆင်းပြီးနောက်၊ ကြာပန်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ဖန်ဆင်းရှင်ဘုရား—ခိုင်မြဲသော အာသနပေါ်၌ ထိုင်လျက်—ယုဂတို့၏ ဓမ္မစည်းကမ်းများကို မကျန်မလပ် သတ်မှတ်ကာ လောကများအတွက် စကြဝဠာစည်းမျဉ်းကို တည်ထောင်하였다။