Adhyaya 35

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे योगिप्रशंसा नाम चतुस्त्रिंशो ऽध्यायः सनत्कुमार उवाच कथं जघान राजानं क्षुपं पादेन सुव्रत दधीचः समरे जित्वा देवदेवं जनार्दनम्

ဤသို့ဖြင့် «သီလင်္ဂ မဟာပုရာဏ» (ပူရဝ-ဘာဂ) တွင် «ယောဂီတို့ကို ချီးမွမ်းခြင်း» ဟူသော အခန်း ၃၄ ပြီးဆုံး၏။ စနတ်ကုမာရက ပြောသည်– «အို သုဝရတ (ကောင်းမွန်သောဝရတရှိသူ)၊ ဒဓီစိသည် စစ်ပွဲ၌ ‘ဒေဝဒေဝ’ ဖြစ်သော ဇနာရ္ဒနကိုတောင် အနိုင်ယူပြီး၊ ဘုရင် က္ရှုပကို ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် မည်သို့ သတ်ဖြတ်ခဲ့သနည်း?»

Verse 2

वज्रास्थित्वं कथं लेभे महादेवान्महातपाः वक्तुमर्हसि शैलादे जितो मृत्युस्त्वया यथा

အို စೈလာဒာ၊ တပဿီကြီးမြတ်သူ—မဟာဒေဝထံမှ ဗဇ္ဇရကဲ့သို့ မယိမယိတည်ကြည်မှုကို မည်သို့ ရရှိခဲ့သနည်း။ သင်သည် မရဏကို မည်သို့ အနိုင်ယူခဲ့သည်ကို ပြောရန် ထိုက်တန်၏။

Verse 3

शैलादिरुवाच ब्रह्मपुत्रो महातेजा राजा क्षुप इति स्मृतः अभून्मित्रो दधीचस्य मुनीन्द्रस्य जनेश्वरः

စైလာဒီက ပြောသည်—“ဗြဟ္မာ၏ သားအဖြစ် မွေးဖွားလာသော တန်ခိုးကြီး၍ တောက်ပသော ဘုရင်တစ်ပါးရှိ၏၊ အမည်မှာ က္ဿုပ (Kṣupa) ဟု ခေါ်ကြ၏။ လူတို့၏ အရှင်ဖြစ်သော ထိုဘုရင်သည် မုနိတို့အထဲ အမြင့်ဆုံး ဒဓီချိ မဟာမုနိနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်လာ၏။”

Verse 4

चिरात्तयोः प्रसंगाद्वै वादः क्षुपदधीचयोः अभवत् क्षत्रियश्रेष्ठो विप्र एवेति विश्रुतः

အချိန်ကြာလာသော် သူတို့၏ နီးကပ်ပေါင်းသင်းမှုကြောင့် က္ဿုပနှင့် ဒဓီချိတို့အကြား အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ပေါ်လာ၏—“သူသည် က္ဿတ္တရိယတို့အထဲ အမြင့်ဆုံးဟု ကျော်ကြားသလော၊ သို့မဟုတ် ဗြာဟ္မဏ အမှန်တကယ်လော” ဟူ၍ ထိုအငြင်းပွားမှုသည် လူသိများလာ၏။

Verse 5

अष्टानां लोकपालानां वपुर्धारयते नृपः तस्मादिन्द्रो ह्ययं वह्निर् यमश् च निरृतिस् तथा

အို ဘုရင်၊ အုပ်ချုပ်သူသည် လောကပာလ အရှစ်ပါး၏ ကိုယ်ထည်တန်ခိုးများကို မိမိအတွင်း၌ ဆောင်ထား၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် အင်ဒြ၊ အဂ္နိ၊ ယမ၊ ထို့အတူ နိရ္ရတိ ဟူသကဲ့သို့ အုပ်ချုပ်ရေး၌ အာဏာပိုင်လုပ်ငန်းများကို ထင်ဟပ်စေ၏။

Verse 6

वरुणश्चैव वायुश् च सोमो धनद एव च ईश्वरो ऽहं न संदेहो नावमन्तव्य एव च

“ငါသည် ဝရုဏ၊ ဝါယု၊ သောမ၊ ထို့အပြင် ဓနဒ (ကူဗေရ) လည်း ဖြစ်၏။ ငါသည် အမြင့်ဆုံး အရှင် ဣဿဝရ ဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် ငါကို မထီမဲ့မြင် မပြုရ။”

Verse 7

महती देवता या सा महतश्चापि सुव्रत तस्मात्त्वया महाभाग च्यावनेय सदा ह्यहम्

အမှန်တကယ် “မဟာ” ဟူသော ထိုဒေဝတော်သည် မဟာမြတ်ဆုံးသော မဟာတရားတော်ပင် ဖြစ်၏၊ အကောင်းမြတ်သော ဝ്രတရှိသူရေ။ ထို့ကြောင့် ကံကောင်းသူ—ချျာဝန၏ မျိုးဆက်ရေ—ငါသည် အမြဲတမ်း သင်အားဖြင့် (လမ်းညွှန်မေတ္တာမူ) ချဉ်းကပ်ရမည် ဖြစ်၏။

Verse 8

नावमन्तव्य एवेह पूजनीयश् च सर्वथा श्रुत्वा तथा मतं तस्य क्षुपस्य मुनिसत्तमः

“ဤနေရာ၌ သူ့ကို မည်သို့မျှ မထီမဲ့မြင် မပြုရ; အမှန်တကယ် အစဉ်အမြဲ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။” ထိုတပသ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြားသိပြီးနောက် မုနိအထွတ်အမြတ်သည် ထိုအမြင်ကို သင့်လျော်သည်ဟု လက်ခံ하였다။

Verse 9

दधीचश् च्यावनिश् चोग्रो गौरवादात्मनो द्विजः अताडयत्क्षुपं मूर्ध्नि दधीचो वाममुष्टिना चिछेद वज्रेण च तं दधीचं बलवान् क्षुपः

ချျာဝန၏ ကြမ်းတမ်းသောသား ဒဓီချိသည် မိမိဂုဏ်ကို မာနထောင်လွှားကာ က္ရှုပကို ခေါင်းပေါ်တွင် ထိုးနှက်하였다။ ထို့နောက် ဒဓီချိသည် ဘယ်လက်မုဋ္ဌိဖြင့် သူ့ကို ထပ်မံထိုးခွဲခဲ့သော်လည်း၊ အင်အားကြီးသော က္ရှုပသည် ဝဇ္ရကဲ့သို့သော လက်နက်ဖြင့် ဒဓီချိကို ပြန်လည် ခုတ်လှဲခဲ့သည်။

Verse 10

ब्रह्मलोके पुरासौ हि ब्रह्मणः क्षुतसंभवः लब्धं वज्रं च कार्यार्थं वज्रिणा चोदितः प्रभुः

ရှေးကာလ၌ ဘြဟ္မာလောကတွင် ထိုအင်အားကြီးသူသည်—ဘြဟ္မာ၏ ဆာလောင်မှုမှ မွေးဖွားလာသူ—ဒေဝကိစ္စတော်ကို ပြည့်စုံစေရန် ဝဇ္ရကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ ဒေဝတို့၏ အရှင် ဝဇ္ရီ (အိန္ဒြာ) ၏ တိုက်တွန်းမှုဖြင့် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။

Verse 11

स्वेच्छयैव नरो भूत्वा नरपालो बभूव सः तस्माद्राजा स विप्रेन्द्रम् अजयद्वै महाबलः

မိမိဆန္ဒအတိုင်းပင် လူဖြစ်လာကာ လူတို့၏ကာကွယ်သူ (ဘုရင်) ဖြစ်လာ하였다။ ထို့ကြောင့် ထိုအင်အားကြီးသော ဘုရင်သည် ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်ကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူခဲ့သည်—ဓမ္မဖြင့် မထိန်းချုပ်လျှင် လောကီအာဏာ၏ အင်အားကို ထင်ရှားစေသည်။

Verse 12

यथा वज्रधरः श्रीमान् बलवांस्तमसान्वितः पपात भूमौ निहतो वज्रेण द्विजपुङ्गवः

မိုးကြိုးကိုင်သူကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အင်အားကြီးသော်လည်း၊ အထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏသည် တမစ်၏ မှောင်မိုက်မှုကြောင့် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။ ဝဇ္ရဖြင့် ထိုးနှက်ခံရ၍ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွား၏။

Verse 13

सस्मार च तदा तत्र दुःखाद्वै भार्गवं मुनिम् शुक्रो ऽपि संधयामास ताडितं कुलिशेन तम्

ထိုနေရာ၌ပင် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် သူသည် ဘာရ္ဂဝ မုနိကို သတိရ၏။ ထို့ပြင် သုက္ရလည်း မိုးကြိုး(ကူလိသ/ဝဇ္ရ)ဖြင့် ထိုးနှက်ခံရသူကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်ပေး၏။

Verse 14

योगादेत्य दधीचस्य देहं देहभृतांवरः संधाय पूर्ववद्देहं दधीचस्याह भार्गवः

ယောဂအင်အားဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူတို့အနက် အထက်မြတ်ဆုံး ဘာရ္ဂဝသည် ဒဓီချိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထံသို့ ရောက်လာ၍ ယခင်ကဲ့သို့ ပြန်လည်ဆက်စပ်ကာ ဒဓီချိ၏ ရုပ်ကာယကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေး၏။

Verse 15

भो दधीच महाभाग देवदेवमुमापतिम् सम्पूज्य पूज्यं ब्रह्माद्यैर् देवदेवं निरञ्जनम्

အို မဟာကံကောင်းသော ဒဓီချိ၊ ဗြဟ္မာတို့နှင့် နတ်တို့ကပင် ပူဇော်ထိုက်သော ဒေဝဒေဝ၊ ဥမာ၏ အရှင်ကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်လျက်၊ အညစ်အကြေးကင်းစင်သော နတ်တို့၏ အရှင်၊ အလွန်မြင့်မြတ်သော ပတိကို ချဉ်းကပ်လော့။

Verse 16

अवध्यो भव विप्रर्षे प्रसादात्त्र्यम्बकस्य तु मृतसंजीवनं तस्माल् लब्धमेतन्मया द्विज

အို ဗြာဟ္မဏ ရှင်မုနိတို့အနက် အကောင်းဆုံး၊ တြျမ်ဗက(ရှီဝ)၏ ကရုဏာကြောင့် မဖျက်ဆီးနိုင်သူ ဖြစ်လော့။ ထို့ကြောင့် ငါသည် မృతသံဇီဝနီ—အသက်ပြန်လည်ပေးသော သန့်ရှင်းသော ဗိဇ္ဇာ—ကို သူ၏ အနုဂ္ဂဟကြောင့် ရရှိခဲ့သည်၊ အို ဒွိဇ။

Verse 17

नास्ति मृत्युभयं शंभोर् भक्तानामिह सर्वतः मृतसंजीवनं चापि शैवमद्य वदामि ते

သမ္ဘု (Śambhu) ကို ဘက္တိဖြင့် ကိုးကွယ်သောသူတို့အတွက် ဤလောက၌ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို သေခြင်းကြောက်ရွံ့မှု မရှိ။ ယခု ငါသည် «သေသူကို ပြန်လည်အသက်သွင်းခြင်း» ဟု ခေါ်သော ရှိုင်ဝ အလျှို့ဝှက်တရား—ပတိ (Pati) အရှင်ထံ ခိုလှုံခြင်းမှ ပေါ်ထွန်းသော အသက်ပြန်စေသော အင်အားကို သင်အား ဟောပြမည်။

Verse 18

त्रियंबकं यजामहे त्रैलोक्यपितरं प्रभुम् त्रिमण्डलस्य पितरं त्रिगुणस्य महेश्वरम्

သုံးမျက်စိရှင် တြိယမ္ဗက (Triyambaka) ကို ကျွန်ုပ်တို့ ယဇ်ပူဇော်ကြ၏—သုံးလောက၏ အဖ၊ အရှင်အုပ်စိုးသူ။ သုံးမဏ္ဍလ (ကမ္ဘာစက်ဝိုင်း) ၏ အဖ၊ သုံးဂုဏ (guṇa) ကို အုပ်စိုးသော မဟေရှွရ (Maheśvara) ဖြစ်တော်မူ၏။ ပတိ (Pati) အဖြစ် တစ်ပါးတည်းသာ ခိုလှုံရာဖြစ်၍ ပရှု (paśu) ကို ချည်နှောင်သော ပာရှ (pāśa) ကို ဖြေလျော့ပေးတော်မူသည်။

Verse 19

त्रितत्त्वस्य त्रिवह्नेश् च त्रिधाभूतस्य सर्वतः त्रिवेदस्य महादेवं सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम्

ငါသည် မဟာဒေဝ (Mahādeva) ကို ပူဇော်၏—သုံးပါးသော သန့်ရှင်းသည့် မီးတော်တို့၏ အရှင်၊ သုံးတတ္တဝ (tattva) ၏ အခြေခံ၊ သုံးမျိုးသော ဓာတ်တရားတို့၏ အလုံးစုံပြန့်နှံ့ အရင်းအမြစ်။ သုံးဝေဒ (Veda) ၏ အနှစ်သာရတော်—မင်္ဂလာရနံ့ဖြင့် မွှေးကြိုင်၍ အာဟာရ၊ အင်အားနှင့် ဝိညာဉ်ရေး တိုးပွားမှုကို မြှင့်တင်တော်မူသူ။

Verse 20

सर्वभूतेषु सर्वत्र त्रिगुणे प्रकृतौ तथा इन्द्रियेषु तथान्येषु देवेषु च गणेषु च

အရှင်သည် သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း၌လည်းကောင်း၊ နေရာတိုင်း၌လည်းကောင်း တည်ရှိတော်မူ၏—သုံးဂုဏဖြင့် ဖွဲ့စည်းသော ပရကృతి (Prakṛti) အတွင်း၌လည်း ထိုနည်းတူ။ အင်ဒြိယ (indriya) အာရုံအင်အားများနှင့် အခြားအင်အားများအတွင်း၌လည်းကောင်း၊ ဒေဝ (Deva) များနှင့် ဂဏ (Gaṇa) အဖွဲ့များအတွင်း၌လည်းကောင်း တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 21

पुष्पेषु गन्धवत्सूक्ष्मः सुगन्धिः परमेश्वरः पुष्टिश् च प्रकृतिर्यस्मात् पुरुषस्य द्विजोत्तम

ဒွိဇောတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေးမြူသောသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး) အို၊ ပရမေရှွရ (Parameśvara) သည် ပန်းများအတွင်း၌ ၎င်းတို့၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ရနံ့အဖြစ် တည်ရှိတော်မူ၏—အမှန်တကယ် မွှေးမြသော အနံ့တော်အဖြစ်။ ထို့ပြင် ပုရုရှ (Puruṣa) ၏ ပရကृति (Prakṛti) ဖြစ်၍ အာဟာရပေးသော အင်အားတော်ဖြစ်သဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါတို့ကို ထောက်ပံ့သည့် အတွင်းအနှစ်သာရတော် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 22

महदादिविशेषान्तविकल्पस्यापि सुव्रत विष्णोः पितामहस्यापि मुनीनां च महामुने

အကျင့်သီလကောင်းသောသူရေ၊ မဟတ် (Mahat) မှ စ၍ အထူးသဘောတရားများ၏ အဆုံးတိုင်အောင် အယူအဆခွဲခြားမှု အလုံးစုံသည်ပင် အပြည့်အဝ မတွက်မိနိုင်သကဲ့သို့၊ ဗိဿနု၊ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) နှင့် မုနိတို့အတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်၏၊ မဟာမုနိရေ။ ထို့ကြောင့် အထွတ်အမြတ် ပတိဖြစ်သော ရှိဝသည် တတ္တဝများနှင့် စိတ်၏ တည်ဆောက်ချက်အားလုံးကို ကျော်လွန်တော်မူ၏။

Verse 23

इन्द्रस्यापि च देवानां तस्माद्वै पुष्टिवर्धनः तं देवममृतं रुद्रं कर्मणा तपसा तथा

ထို့ကြောင့် အိန္ဒြာနှင့် ဒေဝတားအပေါင်းတို့အတွက်လည်း အားအင်နှင့် အာဟာရပွားစေသူမှာ ထိုတစ်ပါးတည်း ဖြစ်၏။ အမရဒေဝတား ရုဒြာကို ကုသိုလ်ကမ္မဖြင့်လည်းကောင်း၊ တပသ (tapas) ဖြင့်လည်းကောင်း ချဉ်းကပ်ကာ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်၊ အကြောင်းမူကား သူသည် ကောင်းကင်တပ်ဖွဲ့တို့ကို အင်အားပေးသော ပတိ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 24

स्वाध्यायेन च योगेन ध्यानेन च यजामहे सत्येनानेन मुक्षीयान् मृत्युपाशाद् भवः स्वयम्

သွာဓျာယ (svādhyāya) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ယောဂကျင့်စဉ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဓျာန (dhyāna) ဖြင့်လည်းကောင်း ကျွန်ုပ်တို့သည် အရှင်ကို ပူဇော်ပါ၏။ ဤသစ္စာတရားကြောင့်ပင် ဘဝ (Bhava) — ရှိဝကိုယ်တော်တိုင် — မရဏပာရှ (mṛtyu-pāśa) မှ ကျွန်ုပ်တို့ကို လွတ်မြောက်စေတော်မူပါစေ။

Verse 25

बन्धमोक्षकरो यस्माद् उर्वारुकमिव प्रभुः मृतसंजीवनो मन्त्रो मया लब्धस्तु शङ्करात्

အရှင်သည် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေသူ ဖြစ်သောကြောင့်—ရင့်မှည့်သော သခွားသီးက တံတားမှ သီးခြားကွာသကဲ့သို့—အသက်ပြန်ရှင်စေသော မန္တရ (Mṛtasaṃjīvanī) ကို ကျွန်ုပ်သည် ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ထံမှ ရရှိခဲ့၏။ ဤသည်မှာ ပတိ၏ ကရုဏာကြောင့် ပာရှ (pāśa) ဖြင့်ချည်ထားသော ပရှု (paśu) ကို လွတ်မြောက်စေသော နည်းလမ်း ဖြစ်၏။

Verse 26

जप्त्वा हुत्वाभिमन्त्र्यैवं जलं पीत्वा दिवानिशम् लिङ्गस्य संनिधौ ध्यात्वा नास्ति मृत्युभयं द्विज

မန္တရကို ဂျပ်ပြီး၊ ဟုတ (အာဟုတိ) ပူဇော်ပြီး၊ ထို့နောက် မန္တရဖြင့် ရေကို အဘိမန္တရ (abhimantra) လုပ်ကာ သန့်စင်၍ နေ့ည မပြတ် သောက်ရမည်။ ရှိဝလင်္ဂ၏ အနီးတော်၌ ဓျာနပြုလျက်—ဒွိဇ (twice-born) ရေ—မရဏကို ကြောက်ရွံ့စရာ မရှိတော့။

Verse 27

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तपसाराध्य शङ्करम् वज्रास्थित्वम् अवध्यत्वम् अदीनत्वं च लब्धवान्

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် သူသည် တပဿာဖြင့် သင်္ကရကို အာရాధနာပြု၏။ ထိုပူဇော်မှုကြောင့် ဝဇ္ဇရကဲ့သို့ ခိုင်မာသော ကိုယ်ခန္ဓာ၊ မည်သူမျှ မဖျက်ဆီးနိုင်သော အဗဓ్యత၊ နှလုံးမကျိုးမပျက် အဒိနတကို ပတိဖြစ်သော သခင်၏ ကရုဏာဖြင့် ရရှိ하였다။

Verse 28

एवमाराध्य देवेशं दधीचो मुनिसत्तमः प्राप्यावध्यत्वमन्यैश् च वज्रास्थित्वं प्रयत्नतः

ဤသို့ ဒေဝတို့၏ အရှင် ဒေဝေရှကို အာရాధနာပြုပြီး မုနိတို့အထက်မြတ် ဒဓီချိသည် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုဖြင့် အခြားသူတို့ မဖျက်ဆီးနိုင်သော အဗဓ్యతကို ရရှိကာ သူ၏ အရိုးများသည် ဝဇ္ဇရကဲ့သို့ အဒမန်တင်း ဖြစ်လာ하였다။

Verse 29

अताडयच्च राजेन्द्रं पादमूलेन मूर्धनि क्षुपो दधीचं वज्रेण जघानोरसि च प्रभुः

ထို့နောက် အို မင်းတို့အထက်မြတ်၊ သူသည် မင်းကို ခြေဖဝါးဖြင့် ခေါင်းပေါ် ထိုးနှက်၏။ ထို့ပြင် အင်အားကြီးသော သခင် ဒဓီချိသည် ဝဇ္ဇရဖြင့် (ရန်သူကို) ရင်ဘတ်ပေါ် ထိုးခတ်하였다။

Verse 30

नाभून्नाशाय तद्वज्रं दधीचस्य महात्मनः प्रभावात्परमेशस्य वज्रबद्धशरीरिणः

ထိုဝဇ္ဇရသည် မဟာအတ္တမ ဒဓီချိကို ဖျက်ဆီးရန် အကြောင်းမဖြစ်ခဲ့။ အကြောင်းမှာ ပရမေရှဝရ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဝဇ္ဇရကဲ့သို့ ခိုင်မာအောင် ချည်နှောင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 31

दृष्ट्वाप्यवध्यत्वमदीनतां च क्षुपो दधीचस्य तदा प्रभावम् आराधयामास हरिं मुकुन्दम् इन्द्रानुजं प्रेक्ष्य तदांबुजाक्षम्

ဒဓီချိ၏ မဖျက်ဆီးနိုင်မှု၊ စိတ်မကျိုးမပျက် အဒိနတနှင့် တေဇောဓာတ်အာနုဘော်ကို မြင်သော် က္ရှုပသည် ဟရီ မုကွန်ဒကို—လွတ်မြောက်စေသူ—အာရాధနာပြုလာ၏။ ထိုအခါ အင်ဒြ၏ ညီတော်၊ ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသော အရှင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုလျက်။