Adhyaya 25

Verse 1

ऋषय ऊचुः कथं पूज्यो महादेवो लिङ्गमूर्तिर्महेश्वरः वक्तुमर्हसि चास्माकं रोमहर्षण सांप्रतम्

ရသီတို့က ဆိုကြသည်။ «ရိုမဟာရှဏာ၊ ယခု မဟာဒေဝ—လင်္ဂရုပ်ဖြစ်သော မဟေရှ్వర—ကို ဘယ်လိုပူဇော်ရမည်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ»

Verse 2

सूत उवाच देव्या पृष्टो महादेवः कैलासे तां नगात्मजाम् अङ्कस्थामाह देवेशो लिङ्गार्चनविधिं क्रमात्

စူတာက ဆိုသည်။ ကైలാസတောင်ပေါ်တွင် ဒေဝီက မေးမြန်းသောအခါ၊ မဟာဒေဝ—ဒေဝတို့၏ အရှင်—သည် မိမိပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော တောင်မွေး ပါရဝတီအား လင်္ဂပူဇာနည်းကို အစဉ်လိုက် သင်ကြားတော်မူ၏။

Verse 3

तदा पार्श्वे स्थितो नन्दी शालङ्कायनकात्मजः श्रुत्वाखिलं पुरा प्राह ब्रह्मपुत्राय सुव्रताः

ထိုအခါ ဘေးတွင် ရပ်နေသော နန္ဒီ—ရှာလင်္ကာယန၏ သား—သည် အားလုံးကို ကြားနာပြီး၊ ယခင်က ဗြဟ္မာ၏ သားတော်အား (အို ကောင်းမြတ်သော ဝ్రတရှိသူ) အကုန်လုံး ပြန်လည် ပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 4

सनत्कुमाराय शुभं लिङ्गार्चनविधिं परम् तस्माद्व्यासो महातेजाः श्रुतवाञ्छ्रुतिसंमितम्

သနတ်ကုမာရအား လင်္ဂပူဇာ၏ အမြင့်မြတ်၍ မင်္ဂလာသော နည်းလမ်းကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုသူထံမှ မဟာတေဇရှိသော ဗျာသသည် ဝేదတို့၏ အဓိပ္ပါယ်နှင့် ကိုက်ညီသော ထိုသင်ကြားချက်ကို ကြားနာခဲ့သည်။

Verse 5

स्नानयोगोपचारं च यथा शैलादिनो मुखात् श्रुतवान् तत्प्रवक्ष्यामि स्नानाद्यं चार्चनाविधिम्

ရှိုင်လာဒီ၏ နှုတ်မှ ရှုတိတော်အတိုင်း မှန်ကန်သော စနာန်ယောဂ (သန့်စင်ရေချိုး) အကျင့်များကို ကြားနာပြီး၊ ယခု ငါသည် ထိုနည်းလမ်းကိုပင်—စနာန်မှ စ၍—ရှီဝ၏ လင်္ဂအား အာရ္စနာ (ပူဇာ) ပြုရာ အပြည့်အစုံကို ပြောကြားမည်။ ထိုပတိသည် ပရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေလျော့ပေးတော်မူ၏။

Verse 6

शैलादिरुवाच अथ स्नानविधिं वक्ष्ये ब्राह्मणानां हिताय च सर्वपापहरं साक्षाच् छिवेन कथितं पुरा

ရှိုင်လာဒီက ဆိုသည်— «ယခု ဗြာဟ္မဏတို့၏ အကျိုးအတွက် ရိုးရာရေချိုးပူဇော်နည်းကို ငါရှင်းပြမည်။ ဤနည်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းပေးပြီး ယခင်က သီဝဘုရားက ကိုယ်တိုင် ဟောကြားခဲ့သည်»။

Verse 7

अनेन विधिना स्नात्वा सकृत्पूज्य च शङ्करम् ब्रह्मकूर्चं च पीत्वा तु सर्वपापैः प्रमुच्यते

ဤနည်းအတိုင်း ရေချိုးပြီး သင်္ကရ (Śaṅkara) ကို တစ်ကြိမ်ပင် ပူဇော်ကာ၊ ထို့နောက် ဗြဟ္မကူರ್ಚ (brahma-kūrca) သန့်စင်သောက်ရည်ကို သောက်လျှင်၊ ချည်နှောင်ခံသတ္တဝါ (paśu) သည် အပြစ်အားလုံး—သီဝသဘောကို တားဆီးသော pāśa ချည်နှောင်မှုများမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 8

त्रिविधं स्नानमाख्यातं देवदेवेन शंभुना हिताय ब्राह्मणाद्यानां चतुर्मुखसुतोत्तम

လေးမျက်နှာရှိသော ဘြဟ္မာ၏ သားတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ သမ္ဘူ (Śambhu) သည် နတ်တို့၏ နတ်ရှင်အဖြစ် ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် အခြားအဆင့်အတန်းအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် သန့်စင်ရေချိုးသုံးမျိုးကို သင်ကြားခဲ့သည်—ခန္ဓာရှိသတ္တဝါ (paśu) များကို pāśa ချည်နှောင်မှုမှ သန့်စင်စေ၍ သီဝပူဇော်ရန် သင့်တော်စေခြင်းအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 9

वारुणं पुरतः कृत्वा ततश्चाग्नेयमुत्तमम् मन्त्रस्नानं ततः कृत्वा पूजयेत्परमेश्वरम्

အရင်ဆုံး ရှေ့တွင် ဝါရုဏ (ရေသန့်စင်) ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ထို့နောက် အဂ္နేయ (မီးသန့်စင်) အကောင်းဆုံးပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ကာ၊ ထို့နောက် မန္တရရေချိုးကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုသို့ပြီးလျှင် ပရမေရှ္ဝရ (Parameśvara)—paśu ကို pāśa မှ လွတ်မြောက်စေသော ပတိဖြစ်သည့် သီဝကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 10

भावदुष्टो ऽम्भसि स्नात्वा भस्मना च न शुध्यति भावशुद्धश्चरेच्छौचम् अन्यथा न समाचरेत्

အတွင်းစိတ် (bhāva) မသန့်သူသည် ရေထဲတွင် ရေချိုးသော်လည်း၊ သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (bhasma) လိမ်းသော်လည်း မသန့်စင်နိုင်။ အတွင်းစိတ်သန့်သူသာ သောချ (śauca) သန့်ရှင်းမှုကို လိုက်နာသင့်ပြီး၊ မဟုတ်လျှင် အပြင်ပန်းပြသမှုအဖြစ် မကျင့်သင့်။

Verse 11

सरित्सरस्तडागेषु सर्वेष्व् आ प्रलयं नरः स्नात्वापि भावदुष्टश्चेन् न शुध्यति न संशयः

လူတစ်ယောက်သည် ကမ္ဘာပျက်ကွယ်သည့်အချိန်တိုင်အောင် မြစ်၊ ရေကန်၊ ရေကန်ငယ် အားလုံးတွင် ရေချိုးနေသော်လည်း အတွင်းစိတ်သဘောထား ပုပ်ပျက်နေပါက သန့်စင်မလာနိုင်—သံသယမရှိ။

Verse 12

नृणां हि चित्तकमलं प्रबुद्धमभवद्यदा प्रसुप्तं तमसा ज्ञानभानोर्भासा तदा शुचिः

လူတို့အတွက် တမသ်၏အမှောင်ထဲတွင် အိပ်ပျော်နေခဲ့သော စိတ်၏ကြာပန်းသည် ဉာဏ်၏နေမင်းရောင်ခြည်ဖြင့် နိုးထလာသောအခါ အတွင်းသားသည် သန့်စင်လာသည်။

Verse 13

मृच्छकृत्तिलपुष्पं च स्नानार्थं भसितं तथा आदाय तीरे निःक्षिप्य स्नानतीर्थे कुशानि च

မြေ၊ မြေစေး၊ နှမ်းနှင့် ပန်းများကိုလည်းကောင်း၊ ရေချိုးရန်အတွက် သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (သန့်ရှင်းသောပြာ) ကိုလည်းကောင်း ယူဆောင်၍ ကမ်းပါးသို့ သယ်သွားကာ ထိုနေရာတွင် ချထားရမည်။ ထို့ပြင် ရေချိုးတီရ္ထ (tīrtha) တွင် ကုရှမြက်ကိုလည်း ချထားရမည်။ ဤသို့ဖြင့် ဘက္တသည် သန့်စင်ခြင်း၏ အထောက်အကူများကို ပြင်ဆင်ကာ၊ ပာရှု (ဝိညာဉ်) ကို ချည်နှောင်သော ပာရှ (pāśa) ကို ဖြေဖျက်ပေးသော ပတိ—သီဝ၏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သည်။

Verse 14

प्रक्षाल्याचम्य पादौ च मलं देहाद्विशोध्य च द्रव्यैस्तु तीरदेशस्थैस् ततः स्नानं समाचरेत्

ခြေထောက်ကို ဆေးကြောပြီး အာစမန (ācamana) ပြုလုပ်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာမှ အညစ်အကြေးကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ကမ်းပါးဒေသတွင် ရရှိသော သန့်စင်ပစ္စည်းများဖြင့် သန့်ရှင်းသော ရေချိုးခြင်းကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်—ဤသို့ဖြင့် သီဝကို ပူဇော်ရန်နှင့် ပာရှုကို ချည်နှောင်သော ပာရှကို ဖြေဖျက်ပေးသော ပတိ၏ ကရုဏာကို ခံယူရန် သင့်တော်လာသည်။

Verse 15

उद्धृतासीतिमन्त्रेण पुनर्देहं विशोधयेत् मृदादाय ततश्चान्यद् वस्त्रं स्नात्वा ह्यनुल्बणम्

«ဥဒ္ဓෘတာစီတိ» ဟုခေါ်သော မန္တရဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ထပ်မံ သန့်စင်ရမည်။ ထို့နောက် သန့်စင်မြေ (မြေစေး) ကိုယူကာ မှန်ကန်စွာ ရေချိုးပြီးလျှင် သန့်ရှင်း၍ အညစ်မရှိသော အဝတ်အသစ်တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ရမည်။

Verse 16

गन्धद्वारां दुराधर्षाम् इति मन्त्रेण मन्त्रवित् कपिलागोमयेनैव खस्थेनैव तु लेपयेत्

မန္တရကို သိကျွမ်းသော မန္တရဝိဒ်သည် «gandhadvārāṁ durādharṣām» ဟူသော မန္တရဖြင့် ရွတ်ဆိုလျက်၊ လက်ရှိရရှိသမျှကိုသာ အသုံးပြုပြီး အညိုရောင်နွားမ (ကပိလာ) ၏ နွားချေးဖြင့် ပူဇော်ရာနေရာ သို့မဟုတ် လိင်္ဂတည်ရာကို လိမ်းပေးရမည်။

Verse 17

पुनः स्नात्वा परित्यज्य तद्वस्त्रं मलिनं ततः शुक्लवस्त्रपरीधानो भूत्वा स्नानं समाचरेत्

ထပ်မံရေချိုးပြီးနောက် အညစ်အကြေးကပ်နေသော အဝတ်ကို စွန့်ပစ်ရမည်။ ထို့နောက် ဖြူစင်သော အဖြူရောင်အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ စည်းကမ်းတကျ သန့်စင်ရေချိုးခြင်းကို ဆောင်ရွက်၍၊ ပာရှု (ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော ဝိညာဉ်) ၏ ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖြေလျော့ပေးသော ပတိ—သီဝ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ရန် သင့်တော်လာစေသည်။

Verse 18

सर्वपापविशुद्ध्यर्थम् आवाह्य वरुणं तथा सम्पूज्य मनसा देवं ध्यानयज्ञेन वै भवम्

အပြစ်အားလုံးမှ သန့်စင်ခြင်းအတွက် ဝရုဏကို ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ ထို့နောက် စိတ်အတွင်း၌ ဘုရားကို ပူဇော်ကာ၊ သမาธိ-ယဇ္ဉ (ဓ్యာနယဇ္ဉ) ဟူသော တရားထိုင်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ဘဝ—သီဝ (ရှီဝ) ကို ရိုသေကန်တော့ရမည်။

Verse 19

आचम्य त्रिस्तदा तीर्थे ह्य् अवगाह्य भवं स्मरन् पुनराचम्य विधिवद् अभिमन्त्र्य महाजलम्

သန့်ရေကို သုံးကြိမ် အာစမန (ရေစုပ်သောက်) ပြု၍၊ ထိုသန့်မြတ်သော တီရ္ထ၌ ကိုယ်ကို နှစ်မြှုပ်ကာ ဘဝ—သီဝ (ရှီဝ) ကို သတိရလျက် ရေချိုးရမည်။ ထို့နောက် ထပ်မံ အာစမန ပြု၍ စည်းကမ်းတကျ မဟာရေကို မန္တရဖြင့် အဘိမန္တရ (မန်တရသွင်း၍ သန့်စင်) လုပ်ရမည်။

Verse 20

अवगाह्य पुनस्तस्मिन् जपेद्वै चाघमर्षणम् तत्तोये भानुसोमाग्निमण्डलं च स्मरेद्वशी

ထိုရေထဲသို့ ထပ်မံနှစ်မြှုပ်ပြီး စည်းကမ်းရှိသော ယောဂီသည် အပြစ်ဖယ်ရှားသော အဃမರ್ಷဏ မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့ပြင် ထိုရေထဲ၌ပင် နေမဏ္ဍလ၊ လမဏ္ဍလ နှင့် မီးမဏ္ဍလတို့ကို စိတ်တွင် သတိပြုကာ အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ရမည်။ ဤမန်တရနှင့် အတွင်းမြင်ကွင်းကြောင့် ပာရှုသည် အညစ်မှ သီဝ၏ သန့်စင်မှုသို့ ဦးတည်ကာ ခေါ်ဆောင်ခံရသည်။

Verse 21

आचम्य च पुनस्तस्माज् जलादुत्तीर्य मन्त्रवित् प्रविश्य तीर्थमध्ये तु पुनः पुण्यविवृद्धये

အာစမနာကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် မန္တရသိသူသည် ထိုရေမှ ပြန်လည်ထွက်ကာ၊ ထိုသီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာကူး) ၏ အလယ်တည့်တည့်သို့ ထပ်မံဝင်ရောက်ရမည်။ ကုသိုလ်တိုးပွားစေရန်နှင့် ပတိ (သခင်) ရှိဝအား စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်သည့် ရိတုဖြင့် ပရှု (တစ်ကိုယ်ရည်ဝိညာဉ်) ကို သန့်စင်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 22

शृङ्गेण पर्णपुटकैः पालाशैः क्षालितैस् तथा सकुशेन सपुष्पेण जलेनैवाभिषेचयेत्

ချိုကို ရေချသည့်အိုးအဖြစ် အသုံးပြုပြီး၊ ပလာရှာ (Palāśa) ရွက်ခွက်များဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေနှင့် ကုရှ (kuśa) မြက်နှင့် ပန်းများပါဝင်သည့် ရေဖြင့် လိင်္ဂကို အဘိသေက ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုသို့ ပူဇော်သူသည် ပတိကို ရိတုတကျ ရေချိုးပူဇော်ကာ ပရှု၏ ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုကို လျော့ပါးစေသည်။

Verse 23

रुद्रेण पवमानेन त्वरिताख्येन मन्त्रवित् तरत्समन्दीवर्गाद्यैस् तथा शान्तिद्वयेन च

မန္တရသိသူသည် ရုဒြအား အေးချမ်းစေသော ရိတုကို ချက်ချင်း ပြုလုပ်ရမည်။ ပဝမာန (Pavamāna) နှင့် တွဝရိတ (Tvarita) မန္တရများ၊ ထို့ပြင် တရတ်စမန်ဒီ (Taratsamandī) အုပ်စုနှင့် ဆက်စပ် မန္တရများ၊ နှစ်မျိုးသော ရှာန္တိ (Śānti) ကိုလည်း အသုံးချ၍ သက်သာခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းစေသည်။

Verse 24

शान्तिधर्मेण चैकेन पञ्चब्रह्मपवित्रकैः तत्तन्मन्त्राधिदेवानां स्वरूपं च ऋषीन् स्मरन्

ရှာန္တိဓမ္မ (śānti-dharma) တစ်မျိုးတည်းကို လေ့ကျင့်ကာ၊ ပဉ္စဗြဟ္မ (pañcabrahma) ၏ သန့်စင်ရေး ရိတုများကို အသုံးချ၍၊ မန္တရတစ်ခုချင်းစီ၏ အဓိဒေဝတားတို့၏ အမှန်တကယ်သော ရုပ်သဘောကို စိတ်တွင် တည်စေပြီး၊ ထိုတို့နှင့် ဆက်နွယ်သော ရှိ (ṛṣi) များကိုလည်း သတိရရမည်။ ထိုသို့ဖြင့် လိင်္ဂပူဇာသည် အပြစ်ကင်းစင်ကာ ပတိ (ရှီဝ) ထံမှ ကျေးဇူးတော်ကို ချည်နှောင်ခံ ပရှုထံသို့ ရရှိစေသည်။

Verse 25

एवं हि चाभिषिच्याथ स्वमूर्ध्नि पयसा द्विजाः ध्यायेच्च त्र्यम्बकं देवं हृदि पञ्चास्यम् ईश्वरम्

ဤသို့ အဘိသေက ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့၊ မိမိခေါင်းပေါ်သို့လည်း နို့ရည်ဖြင့် ပက်ဖျန်းရမည်။ ထို့နောက် နှလုံးအတွင်း၌ သမాధိဖြင့် သုံးမျက်စိရှိသော တြျမ်ဗက (Tryambaka) ဒေဝကို၊ မျက်နှာငါးပါးရှိသော အီရှွရ (Īśvara) သခင်ကို တရားသဘောဖြင့် ဓ్యာန ပြုရမည်။

Verse 26

आचम्याचमनं कुर्यात् स्वसूत्रोक्तं समीक्ष्य च पवित्रहस्तः स्वासीनः शुचौ देशे यथाविधि

သန့်စင်ရန် ရေကို အရင်သောက်ပြီးနောက် မိမိ၏ စူတရတွင် ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ အာစမန (ācamana) ကို တိတိကျကျ ပြုလုပ်ရမည်။ လက်ကို ပူဇော်ရေးအတွက် သန့်စင်ထား၍ သန့်ရှင်းသောနေရာတွင် ထိုင်ကာ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်လျှင် ပတိ—သခင် ရှီဝကို ပူဇော်ရန် သင့်တော်လာသည်။

Verse 27

अभ्युक्ष्य सकुशं चापि दक्षिणेन करेण तु पिबेत्प्रक्षिप्य त्रिस्तोयं चक्री भूत्वा ह्यतन्द्रितः

သန့်စင်ရေကို အရင်ဖျန်းပြီး ကုရှမြက်ကိုလည်း ကိုင်ထားကာ ညာလက်ဖြင့် သောက်ရမည်။ ထို့နောက် ရေကို သုံးကြိမ် ပစ်ချပြီး «စက္ကရီ» ဟူသကဲ့သို့ ပူဇော်ရေးဝိုင်းလှည့် လှုပ်ရှားရမည်၊ အမြဲသတိရှိ၍ အာရုံမလွဲစေ။ ဤသို့ဖြင့် ပတိသခင်ထံသို့ ရိတုအခမ်းအနားသည် ဆက်လက်သွားကာ၊ သန့်စင်မှုနှင့် စည်းကမ်းတကျကျင့်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော ပရှု (paśu) ၏ ချည်နှောင်မှု ပာရှ (pāśa) ကို ဖြေလျော့စေသည်။

Verse 28

प्रदक्षिणं ततः कुर्याद् धिंसापापप्रशान्तये एवं संक्षेपतः प्रोक्तं स्नानाचमनमुत्तमम्

ထို့နောက် ဟင်းဆာနှင့် ထိခိုက်နာကျင်စေမှုမှ ပေါ်လာသော အပြစ်ကို ငြိမ်းစေရန် ပရဒက္ခိဏာ (ဝိုင်းလှည့်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ရိတုရေချိုးခြင်းနှင့် အာစမန၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး စည်းကမ်းကို ဟောကြားပြီးဖြစ်သည်။

Verse 29

सर्वेषां ब्राह्मणानां तु हितार्थे द्विजसत्तमाः

ဗြာဟ္မဏအားလုံး၏ အကျိုးစီးပွားနှင့် ကောင်းကျိုးအတွက်၊ နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော ဒွိဇသတ္တမတို့သည် ကရုဏာမေတ္တာဖြင့် လုပ်ဆောင်ကာ၊ လောက၌ ရှီဝ၏ အစီအစဉ်ကို ထောက်ပံ့သော ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။