
Vighneshvara-Prashna and Deva-Krita Shiva-Stava (Adhyaya 104)
ရိရှီတို့က ဆူတာအား ဆင်မျက်နှာ ဂဏေရှဝရ (ဝိနာယက) မည်သို့ မွေးဖွားလာသနည်း၊ အတားအဆီးများအပေါ် အာဏာကြီးမားရခြင်း အကြောင်းကို မေးမြန်းကြသည်။ ဆူတာက ဒေဝတများ (အိန္ဒြာ၊ ဥပိန္ဒြာ) သည် ဒိုင်တျာတို့၏ အနှောင့်အယှက်ကို တားဆီးကာ ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းလိုသည့် ကောသမစ်ကာလတစ်ခုကို ဖော်ပြသည်။ «ဝိဃ္န» သည် ကံ၏ အကျိုးဆက်ကို စီမံညှိနှိုင်းပေးသော အရာဖြစ်ပြီး ကံဆိုးခြင်းသာ မဟုတ်ဟု ဆိုသည်။ ဒေဝတများ အဝိဃ္န ဖြစ်စေရန်နှင့် လူသားများ သားရရှိခြင်း၊ လုပ်ငန်းအောင်မြင်ခြင်း (ကမ္မ-စိဒ္ဓိ) ရစေရန် ရှိဝကို ချီးမွမ်း၍ ဂဏပ/ဝိဃ္နေရှကို ပေါ်ထွန်းစေရမည်ဟု ပြောသည်။ ထို့နောက် ဒေဝတများက ရှိဝကို ကာလ၊ ကာလာဂ္နိ-ရုဒြ၊ အိုံကာရ၊ ဝေဒ၊ ပဉ္စာက္ခရာ နှင့် ဂုဏသုံးပါးကို ကျော်လွန်သူဟု သတ်မှတ်ကာ စတဝကြီးကို ဆက်ကပ်ကြသည်။ အဆုံးတွင် ဤဒေဝ-စတဝကို ဘက္တိဖြင့် ရွတ်ဖတ် သို့မဟုတ် သင်ကြားသူသည် အမြင့်ဆုံး အခြေအနေကို ရရှိမည်ဟု ဖလသြရုတိ ပြောပြီး နောက်အခန်းတွင် ဝိဃ္နေရှဝရ၏ ပေါ်ထွန်းမှုနှင့် တာဝန်ကို ဆက်လက်ဖော်ပြမည်ဟု ချိတ်ဆက်ထားသည်။
Verse 1
इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे पार्वतीविवाहवर्णनं नाम त्र्यधिकशततमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः कथं विनायको जातो गजवक्त्रो गणेश्वरः कथं प्रभावस्तस्यैवं सूत वक्तुमिहार्हसि
ဤသို့ «သီလင်္ဂ မဟာပုရာဏ» ပူရ္ဝဘာဂတွင် «ပါရဝတီ မင်္ဂလာဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း ၁၀၄ စတင်၏။ ရှင်ရသီတို့က မေးကြသည်– «ဆင်မျက်နှာရှိ၍ ဂဏတို့၏ အရှင်ဖြစ်သော ဝိနာယက (ဂဏေရှ) သည် မည်သို့ မွေးဖွားလာသနည်း။ ထို့အပြင် သူ၏ ဂုဏ်တန်ခိုးသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကြီးမားသနည်း။ အို စူတာ၊ ဤနေရာ၌ ပြောကြားရန် သင်သည် သင့်တော်၏»။
Verse 2
सूत उवाच एतस्मिन्नन्तरे देवाः सेन्द्रोपेन्द्राः समेत्य ते धर्मविघ्नं तदा कर्तुं दैत्यानामभवन्द्विजाः
စူတာက ပြောသည်– ထိုအချိန်အတွင်း ဒေဝတို့သည် အိန္ဒြနှင့် ဥပေန္ဒြ (ဗိဿနု) တို့နှင့်အတူ စုဝေးလာကြပြီး၊ ထိုကာလ၌ ဒೈတျတို့၏ ဓမ္မကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေရန် နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) ဗြာဟ္မဏ ပုံစံကို ဆောင်ယူကြ၏။
Verse 3
असुरा यातुधानाश् च राक्षसाः क्रूरकर्मिणः तामसाश् च तथा चान्ये राजसाश् च तथा भुवि
မြေပြင်ပေါ်တွင် အဆုရ၊ ယာတုဓာန နှင့် ရာက္ခသတို့—ကြမ်းတမ်းသော အလုပ်အကိုင်ပြုသူများ—ရှိကြပြီး၊ သူတို့သည် တာမသ သဘောဓာတ်အလွန်များ၏။ ထို့ပြင် ရာဇသ သဘောဓာတ်အလွန်များသော အခြားသူများလည်း ရှိ၏။
Verse 4
अविघ्नं यज्ञदानाद्यैः समभ्यर्च्य महेश्वरम् ब्रह्माणं च हरिं विप्रा लब्धेप्सितवरा यतः
အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ယဇ္ဉ၊ ဒါန စသည့် ကုသိုလ်ကိစ္စများဖြင့် မဟေရှဝရ (မဟာဒေဝ) ကို ဗြဟ္မာနှင့် ဟရီ (ဗိဿနု) တို့နှင့်အတူ သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ကြသဖြင့် အနှောင့်အယှက်ကင်းစင်ကာ မိမိတို့လိုလားသည့် အလိုတော်ပြည့် ဝရदानတို့ကို ရရှိကြ၏။
Verse 5
ततो ऽस्माकं सुरश्रेष्ठाः सदा विजयसंभवः तेषां ततस्तु विघ्नार्थम् अविघ्नाय दिवौकसाम्
ထို့နောက်၊ အို နတ်တို့အထက်မြတ်သူတို့၊ အောင်ပွဲသည် အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်တို့ဘက်၌ ဖြစ်လာမည်ဟု ကံသတ်မှတ်ထား၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့အတွက် အတားအဆီးများ ဖြစ်စေရန်၊ သို့ရာတွင် ကောင်းကင်နေထိုင်သူတို့အတွက် အတားအဆီးကင်းစေရန် နတ်ဘုရားတန်ခိုးတန်ပြန်မှုကို လှုပ်ရှားစေ하였다။
Verse 6
पुत्रार्थं चैव नारीणां नराणां कर्मसिद्धये विघ्नेशं शङ्करं स्रष्टुं गणपं स्तोतुमर्हथ
သားသမီးလိုသော မိန်းမတို့အတွက်လည်း၊ လုပ်ငန်းကိစ္စများ အောင်မြင်စေလိုသော ယောက်ျားတို့အတွက်လည်း၊ သင်တို့သည် ဂဏပ—ဝိဃ္နေရှ—ကို ပူဇော်ကာ ချီးမွမ်းသင့်၏။ ထိုသူသည် သင်္ကရ (ရှီဝ) က အတားအဆီးဖယ်ရှား၍ အောင်မြင်မှု ပေးတော်မူသော အရှင်အဖြစ် ဖန်ဆင်းထုတ်ပေါ်စေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
Verse 7
इत्युक्त्वान्योन्यमनघं तुष्टुवुः शिवमीश्वरम् नमः सर्वात्मने तुभ्यं सर्वज्ञाय पिनाकिने
ထိုသို့ အချင်းချင်း ပြောဆိုပြီးနောက်၊ အပြစ်ကင်းသော အရှင် ရှီဝ—အီශ්ဝရ—ကို ချီးမွမ်းကြ၏။ “သတ္တဝါအားလုံး၏ အတ္တမဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမസ്കာရ၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော ပိနာကာဓနုကို ကိုင်ဆောင်သူ သင့်အား နမസ്കာရ” ဟု။
Verse 8
अनघाय विरिञ्चाय देव्याः कार्यार्थदायिने अकायायार्थकायाय हरेः कायापहारिणे
အပြစ်ကင်းသော အရှင်အား နမസ്കာရ၊ ဝိရိဉ္စ (ဗြဟ္မာ) အား နမസ്കာရ၊ ဒေဝီ၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြီးမြောက်စေမည့် အာဏာကို ပေးတော်မူသူအား နမസ്കာရ။ ကိုယ်ခန္ဓာမရှိသော်လည်း သတ္တဝါတို့အကျိုးအတွက် အဓိပ္ပါယ်ရှိသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူတော်မူသူအား နမസ്കာရ။ ဟရိ (ဝိෂ္ဏု) ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတောင် စုပ်ယူဖယ်ရှားတော်မူသူအား နမസ്കာရ။
Verse 9
कायान्तस्थामृताधारमण्डलावस्थिताय ते कृतादिभेदकालाय कालवेगाय ते नमः
ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းရှိ အမတရည်၏ အထောက်အထား မဏ္ဍလ၌ တည်နေတော်မူသော သင့်အား နမസ്കာရ။ ကృత ယုဂမှ စ၍ ယုဂများကို ခွဲခြားသတ်မှတ်သော ကာလဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမസ്കာရ။ ကာလ၏ အလျင်အမြန် အားတန်ခိုးဖြစ်တော်မူသော သင့်အားလည်း နမസ്കာရ။
Verse 10
कालाग्निरुद्ररूपाय धर्माद्यष्टपदाय च कालीविशुद्धदेहाय कालिकाकारणाय ते
ကာလာဂ္နိ-ရုဒြရূপတော်ဖြစ်သော သင့်အား နမော။ ဓမ္မမှ စတင်သော အဋ္ဌပဒ အခြေခံတော်ဖြစ်သော သင့်အား နမော။ ကာလီဖြင့် သန့်စင်ထားသော (ကာလီတော်အဖြစ်) ကိုယ်တော်ရှိသော သင့်အား နမော။ ကာလိကာ၏ အကြောင်းရင်းနှင့် မူလရင်းမြစ်တော်ဖြစ်သော သင့်အား နမော။
Verse 11
कालकण्ठाय मुख्याय वाहनाय वराय ते अंबिकापतये तुभ्यं हिरण्यपतये नमः
နီလကဏ္ဌ (လည်ပင်းပြာ) မဟာသခင်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး အဓိပတိတော်၊ သင့်အား နမော။ အထူးမြတ်သော ဝါဟနတော်၊ ကောင်းချီးပေးသူတော်၊ သင့်အား နမော။ အမ္ဗိကာ၏ ပတိတော်၊ ဟိရဏ္ယပတိ (ရွှေနှင့် စည်းစိမ်၏ အရှင်) တော်၊ သင့်အား နမော။
Verse 12
हिरण्यरेतसे चैव नमः शर्वाय शूलिने कपालदण्डपाशासिचर्माङ्कुशधराय च
ဟိရဏ္ယရေတස්တော်အားလည်း နမော။ သြဝ (Śarva) သုံးခွံတံ (त्रिशूल) ကိုင်ဆောင်သူတော်အား နမော။ ခေါင်းခွံတံ (ကပာလဒဏ္ဍ)၊ ပာရှ (ကြိုး)၊ အစိ (ဓား)၊ စရ္မ (အရေ)၊ အင်္ကုရှ (ချွန်တံ) ကိုင်ဆောင်သော အရှင်ပတိတော်အား ငါ ဦးညွှတ်ပါ၏။
Verse 13
पतये हैमवत्याश् च हेमशुक्लाय ते नमः पीतशुक्लाय रक्षार्थं सुराणां कृष्णवर्त्मने
ဟိမဝတီ (ပါရဝတီ) ၏ ပတိတော်၊ ရွှေရောင်တောက်ပသော သင့်အား နမော။ အဝါ-အဖြူရောင်ဖြစ်၍ ဒေဝတို့ကို ကာကွယ်သော သင့်အား နမော။ လမ်းကြောင်းသည် အမဲမှောင်၍ လျှို့ဝှက်နက်နဲ မတိုင်းတာနိုင်သော သင့်အား နမော။
Verse 14
पञ्चमाय महापञ्चयज्ञिनां फलदाय च पञ्चास्यफणिहाराय पञ्चाक्षरमयाय ते
ငါးပါးစနစ်ကို ကျော်လွန်သော ပဉ္စမတော်၊ သင့်အား နမော။ မဟာပဉ္စယဇ္ဉ (ကြီးမားသော ငါးမျိုးယဇ္ဉ) ပြုသူတို့အား အကျိုးဖလပေးသော သင့်အား နမော။ မျက်နှာငါးပါးပေါ်တွင် မြွေဖဏိကို ဆင်မြန်းသော သင့်အား နမော။ «နမಃ ရှိဝာယ» ဟူသော ငါးအက္ခရာမန္တရ၏ အနှစ်သာရတော်ဖြစ်သော သင့်အား နမော။
Verse 15
पञ्चधा पञ्चकैवल्यदेवैरर्चितमूर्तये पञ्चाक्षरदृशे तुभ्यं परात्परतराय ते
အလွန်အထက်တန်း၊ အထက်တန်းထက်လည်း အထက်တန်းဖြစ်တော်မူသော သခင်ရှီဝအား နမောတော်တင်ပါ၏။ ကိုင်ဝလျဒေဝတား ငါးပါးတို့က ငါးမျိုးသဘောဖြင့် ပူဇော်အာရాధနာပြုသော ရုပ်တော်ရှိပြီး၊ ငါးအက္ခရာမន្តရ «နမး ရှီဝာယ» ဖြင့် တိုက်ရိုက်ထင်ရှားတော်မူ၏။
Verse 16
षोडशस्वरवज्राङ्गवक्त्रायाक्षयरूपिणे कादिपञ्चकहस्ताय चादिहस्ताय ते नमः
အက္ခရာသန့်ရှင်းသော သရ ၁၆ လုံး၏ အာနုဘော်ကြောင့် မျက်နှာတော်သည် တောက်ပ၍ ဗဇ္ရကဲ့သို့ မခွဲမကွဲဖြစ်တော်မူသော သခင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ မပျက်မယွင်းသော အရင်းရုပ်တော်ရှိပြီး၊ «က» နှင့် အက္ခရာအုပ်စု ငါးပါးကို လက်တော်အဖြစ် (မန်တရအာဏာ) ဆောင်ထားတော်မူသကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်တိုင်သည် လက်ဦး—အလုပ်အကိုင်အားလုံး၏ ပထမအရင်းမြစ်ဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 17
टादिपादाय रुद्राय तादिपादाय ते नमः पादिमेण्ढ्राय यद्यङ्गधातुसप्तकधारिणे
အခြေတော်သည် မူလအခြေခံဖြစ်တော်မူသော ရုဒြအား နမောတော်တင်ပါ၏။ ထပ်မံ၍လည်း အားလုံး၏ ခြေတည်ရာအထောက်အထားအဖြစ် တည်ရှိတော်မူသော သခင်အား ဂုဏ်ပြုပါ၏။ ကိုယ်တော်အတွင်း၌ ကိုယ်ခန္ဓာဓာတ်ခုနစ်ပါးနှင့် ရုပ်ခန္ဓာရှိဘဝ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့ကို ဆောင်ထားတော်မူ၏။
Verse 18
शान्तात्मरूपिणे साक्षात् क्षदन्तक्रोधिने नमः लवरेफहलाङ्गाय निरङ्गाय च ते नमः
အေးချမ်းသော အတ္တရုပ်တော်ဖြစ်၍ တိုက်ရိုက်အမှန်တရားအဖြစ် ထင်ရှားတော်မူသော သခင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ဒေါသကို ချုပ်ငြိမ်းစေ၍ စုပ်ယူဖျက်ဆီးတော်မူသော သခင်အားလည်း နမောတော်တင်ပါ၏။ «လ–ဝ–ရ–ရေ–ဖ–ဟ–လာင်္ဂ» ဟူသော သန့်ရှင်းသော အက္ခရာရုပ်ကို ကိုယ်တော်အင်္ဂါအဖြစ်ရှိတော်မူသော သခင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ထပ်မံ၍ ရုပ်မဲ့၍ မလွဲမသွေ သန့်စင်သော သခင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။
Verse 19
सर्वेषाम् एव भूतानां हृदि निःस्वनकारिणे भ्रुवोर् अन्ते सदा सद्भिर् दृष्टायात्यन्तभानवे
သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးအတွင်း၌ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အတွင်းသံတုန်ခါမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေတော်မူသော အလွန်တောက်ပမြင့်မြတ်သော သခင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ သန့်ရှင်းသီလရှိသူတို့က မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကြား အဆုံးမှတ်၌ အမြဲမြင်တွေ့ကြသော သခင်အား ဂုဏ်ပြုပါ၏။
Verse 20
भानुसोमाग्निनेत्राय परमात्मस्वरूपिणे गुणत्रयोपरिस्थाय तीर्थपादाय ते नमः
နေ၊ လ၊ မီးကို မျက်စိသုံးပါးအဖြစ် ထားတော်မူသော သခင်ရှီဝအား နမော; အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်၏ ရုပ်သဘောတော်ဖြစ်၍၊ ဂုဏသုံးပါးကို ကျော်လွန်တော်မူ၍၊ သန့်စင်ခြင်းနှင့် မုတ်ခသို့ ကူးမြောက်စေသော တီရ္ထဖြစ်သည့် ခြေတော်တို့အား နမော။
Verse 21
तीर्थतत्त्वाय साराय तस्मादपि पराय ते ऋग्यजुःसामवेदाय ओंकाराय नमो नमः
တီရ္ထတတ္တဝါ၏ အခြေခံသဘောတရား၊ အတွင်းအနှစ်သာရ၊ ထိုအရာထက်ပင် အမြင့်ဆုံးဖြစ်တော်မူသော သခင်အား နမော နမော။ ရိဂ်၊ ယဇုစ်၊ စာမ ဝေဒသုံးပါးဖြစ်တော်မူ၍ ပရဏဝ အိုမ်ကာရဖြစ်တော်မူသော သခင်အား ထပ်မံနမော။
Verse 22
ओङ्कारे त्रिविधं रूपम् आस्थायोपरिवासिने पीताय कृष्णवर्णाय रक्तायात्यन्ततेजसे
အိုမ်ကာရအက္ခရာ၌ တည်နေတော်မူ၍ သုံးမျိုးသော ရုပ်သဘောကို ခံယူတော်မူသည်—အထက်မြင့်၌ နေထိုင်သော အလွန်လွန်သခင်အဖြစ်; အဝါရောင်၊ အမည်းရောင်၊ အနီရောင်ဟူ၍ ပေါ်ထွန်းတော်မူပြီး၊ အဆုံးမဲ့ တေဇောဓာတ်တော်ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူ၏။
Verse 23
स्थानपञ्चकसंस्थाय पञ्चधाण्डबहिः क्रमात् ब्रह्मणे विष्णवे तुभ्यं कुमाराय नमोनमः
နေရာငါးပါးအဖြစ် တည်နေတော်မူ၍ ကန့်သတ်မှု၏ အဝရဏငါးပါးကို အစဉ်လိုက် ကျော်လွန်တော်မူသော သခင်အား နမော နမော။ ဘြဟ္မာအားလည်း၊ ဗိṣṇုအားလည်း၊ ထို့ပြင် သင့်အား—ဒေဝကူမာရ စကန္ဒအား နမော နမော; သင်၌ပင် ပတိသခင်သည် ပသုတို့ကို မြှင့်တင်ရန် ထင်ရှားတော်မူ၏။
Verse 24
अंबायाः परमेशाय सर्वोपरिचराय ते मूलसूक्ष्मस्वरूपाय स्थूलसूक्ष्माय ते नमः
အမ္ဘာ (ရှက္တိ) ၏ အမြင့်ဆုံး အရှင်၊ သတ္တဝါအားလုံးက ဝန်ထမ်းပူဇော်သော သခင်အား နမော။ အမြစ်အကြောင်းရင်းဖြစ်သော အလွန်သိမ်မွေ့သဘောတရားအဖြစ် ရှိတော်မူ၍၊ ထူထဲသောအရာနှင့် သိမ်မွေ့သောအရာ နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်တော်မူသော သခင်အား နမော။
Verse 25
सर्वसंकल्पशून्याय सर्वस्माद्रक्षिताय ते आदिमध्यान्तशून्याय चित्संस्थाय नमोनमः
အကြိမ်ကြိမ် နမස්ကာရပါ၏—စိတ်ကူးစိတ်သန်း (သင်္ကల్ప) အလုံးစုံကင်းသော အရှင်၊ ကန့်သတ်မှုအလုံးစုံမှ ကာကွယ်ထားသော အရှင်၊ အစ-အလယ်-အဆုံး မရှိသော အရှင်၊ သန့်ရှင်းသော အသိဉာဏ် (Cit) တွင် တည်ရှိသော အရှင်။
Verse 26
यमाग्निवायुरुद्रांबुसोमशक्रनिशाचरैः दिङ्मुखे दिङ्मुखे नित्यं सगणैः पूजिताय ते
အို ပတိ (Pati) အရှင်၊ အရပ်တိုင်းနှင့် အရပ်တံခါးတိုင်း၌ အမြဲတမ်း သင်၏ ဂဏာများ (gaṇa) နှင့်အတူ ယမ၊ အဂ္နိ၊ ဝါယု၊ ရုဒြ၊ ဝရုဏ (ရေ၏အရှင်)၊ ဆိုမ၊ သက္ကရ (ဣန္ဒြ) နှင့် ညလှည့်သွားသူများ (niśācara) က ပူဇော်ကြပါ၏။
Verse 27
सर्वेषु सर्वदा सर्वमार्गे सम्पूजिताय ते रुद्राय रुद्रनीलाय कद्रुद्राय प्रचेतसे महेश्वराय धीराय नमः साक्षाच्छिवाय ते
အလုံးစုံက အချိန်တိုင်း လမ်းခရီးတိုင်းဖြင့် ပူဇော်ကြသော ရုဒြအရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။ အပြာနက်ရောင် ရုဒြ၊ ကြမ်းတမ်းသော ရုဒြ၊ အလုံးစုံသိ ပရချေတသ (Pracetas) အရှင်၊ မဟေရှ್ವರ၊ တည်ငြိမ်သက်သာသော အရှင်—ထင်ရှားသော အမှန်တရားအဖြစ် ရှိဝ (Śiva) ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော သင့်အား နမස්ကာရပါ၏; ချည်နှောင်ခံ ပశု (paśu) များကို မုက္ခပေးသော ပတိ။
Verse 28
अथ शृणु भगवन् स्तवच्छलेन कथितमजेन्द्रमुखैः सुरासुरेशैः /* मखमदनयमाग्निदक्षयज्ञक्षपणविचित्रविचेष्टितं क्षमस्व
ယခုအခါ အို ဘဂဝန် အရှင်၊ စတုတိအဖြစ် ဖုံးကွယ်၍ ပြောဆိုထားသော စကားကို ဗြဟ္မာနှင့် ဒေဝ-အဆုရတို့၏ အရှင်များက ပြောကြားသကဲ့သို့ နားထောင်ပါ။ မခ (Makha) ကို နှိမ်နင်းခြင်း၊ မဒန (Madana) ကို အရှက်ခွဲခြင်း၊ ယမနှင့် အဂ္နိကို တားဆီးခြင်း၊ ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉကို အံ့ဖွယ်ပုံစံဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်း—ဤသင်၏ လှုပ်ရှားမှုအံ့ဩဖွယ်တို့ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။
Verse 29
सूत उवाच यः पठेत्तु स्तवं भक्त्या शक्राग्निप्रमुखैः सुरैः कीर्तितं श्रावयेद्विद्वान् स याति परमां गतिम्
စူတက ပြောသည်—ဣန္ဒြနှင့် အဂ္နိတို့ ဦးဆောင်သော ဒေဝများက ချီးမွမ်းသီဆိုထားသော ဤစတုတိကို ဘက္တိဖြင့် ဖတ်ရွတ်သူ၊ ထို့ပြင် ပညာရှိက အခြားသူများကို နားထောင်စေသူသည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိ (ပရမမုက္ခ) သို့ ရောက်၏။
The rishis ask how Vināyaka (Gaṇeśvara) was born with an elephant face and why his authority over obstacles is uniquely powerful.
Shiva is praised as Kāla and Kālāgni-Rudra, as Oṃkāra and the very substance of Ṛg–Yajus–Sāma, as pañcākṣara-maya, as the inner Self of all beings, and as transcendent beyond the three guṇas—uniting ritual, mantra, and metaphysics.
The text states that one who recites it with devotion—or a learned person who causes it to be heard—attains paramā gati, the supreme state associated with liberation through Shiva’s grace.