Adhyaya 9

Verse 1

श्राद्धकर्त्रात्मश्राद्धयोर्निरूपणं नामाष्टमो ऽध्यायः गरुड उवाच / उक्तमाद्यां क्रियां यावन्नृपो ऽपीतित्वयानघ / कस्यचित्केनचिद्राज्ञा किमाद्या सा कृता पुरा

«ရှရဒ္ဓပြုသူနှင့် ကိုယ်တိုင်ရှရဒ္ဓ၏ သတ်မှတ်ဖော်ပြချက်» ဟူသော အဋ္ဌမအခန်း။ ဂရုဍက ပြောသည်—အပြစ်ကင်းရှင်းသူရေ၊ သင်သည် စတင်ပူဇော်ကိစ္စများကို ရှင်းပြ၍ မင်းတစ်ပါး စိတ်ကျေနပ်သည့်အထိ ဆိုခဲ့ပြီ။ ရှေးကာလ၌ ထိုပထမပူဇော်မှုကို အဘယ်ကြောင့်၊ မည်သည့်မင်းက ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း?

Verse 2

श्रीकृष्ण उवाच / सुपर्ण शृणु वक्ष्यामि यथा राज्ञा क्रिया कृता / आसीत् कृतयुगे राजा वाङ्गो वै बभ्रुवाहनः

သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်—အို စုပရဏ (ဂရုဍ) ရေ၊ နားထောင်လော့။ မင်းတစ်ပါးက ပူဇော်ကိစ္စများကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်ကို ငါပြောမည်။ ကృతယုဂ၌ ဝါင်္ဂ ဟူသော မင်းတစ်ပါးရှိ၍ ဘဗ္ရုဝါဟန ဟုလည်း ခေါ်ကြ၏။

Verse 3

पृथिव्याश्चतुरन्ताया गोप्ता पक्षीन्द्र धर्मतः / चतुर्भागां भुवं कृत्स्नां स भुङ्के वसुधाधिपः

အို ငှက်တို့၏ အရှင်၊ ထိုမင်းသည် မြေကြီး၏ လေးဘက်လုံးကို ဓမ္မတရားဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်၏။ မြေသခင်အဖြစ်၊ လောကကို လေးပိုင်းခွဲထားသည့် အပြည့်အစုံသော မြေပြင်တစ်လျှောက်ကို တရားနှင့်အညီ အုပ်ချုပ်၍ ခံစားသုံးစွဲ၏။

Verse 4

न पापकृत्कश्चिदासीत्तस्मिन्राज्यं प्रशासति / नासीच्चौरभयं तार्क्ष्य न क्षुद्रभयमेव हि

အို တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ)၊ ထိုနိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်နေစဉ် အပြစ်ပြုသူ မရှိခဲ့၊ သူခိုးတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှု မရှိခဲ့၊ အနည်းငယ်မျှသော ကြောက်ရွံ့မှုတောင် မရှိခဲ့သည်။

Verse 5

नासीद्व्याधिभयञ्चापि तस्मिञ्जनपदेश्वरे / स्वधर्मे रेमिरे चासीत्तेजसा भास्करोपमः

ထိုအုပ်စိုးရာပြည်တွင် ရောဂါကြောက်ရွံ့မှုလည်း မရှိခဲ့၊ လူတို့သည် မိမိတို့၏ သဝဓမ္မ၌ ပျော်မြူးနေကြသည်။ ထိုမင်းသည် တေဇောဖြင့် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်하였다။

Verse 6

अक्षुब्धत्वेर्ऽचलसमः सहिष्णुत्वे धरासमः / स कदाचिन्महाबाहुः प्रभूतबलवाहनः

မလှုပ်မယှက် တည်ကြည်မှု၌ တောင်တန်းကဲ့သို့၊ သည်းခံမှု၌ မြေကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူ၏။ တစ်ခါတစ်ရံ ထိုမဟာဗာဟုသည် အင်အားနှင့် ယာဉ်တပ်များ ပေါများစွာဖြင့် ပြည့်စုံနေ하였다။

Verse 7

वनं जगाम गहनं हयानाञ्च शतैर्वृतः / सिंहनादैश्च योधानां शङ्खदुन्दुभिनिः स्वनैः

ထိုမင်းသည် မြင်းရာချီဖြင့် ဝန်းရံလျက် ထူထပ်နက်ရှိုင်းသော တောသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ စစ်သည်တို့၏ ခြင်္သေ့ဟိန်းသံနှင့် သင်္ခါ၊ ဒုန္ဒုဘီတို့၏ တီးခတ်သံများက ကောင်းကင်တိုင်အောင် မြည်ဟည်းလေ၏။

Verse 8

आसीत्किलकिलाशब्दस्तस्मिन् गच्छती पार्थिवे / तत्रतत्र च विप्रेन्द्रैः स्तूयमानः समन्ततः

ထိုမြေပြင်၏ အရှင် သွားလာစဉ် ဝမ်းမြောက်အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့ပြင် နေရာနေရာတိုင်း၌ ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့က အရပ်ရပ်မှ ချီးမွမ်းနေကြသည်။

Verse 9

निर्ययौ परया प्रीत्या वनं मृगजिघांसया / स गच्छन्ददृशे धीमान्नन्दनप्रतिमं वनम्

အလွန်ပျော်ရွှင်မြတ်နိုးစိတ်ဖြင့် မုဆိုးလိုသည့် ကတော်ကိုလိုက်ဖမ်းရန် တောသို့ ထွက်ခွာလေ၏။ သွားရင်းလာရင်း ပညာရှိသူသည် နန္ဒနဥယျာဉ်ကဲ့သို့ တင့်တယ်သော တောအုပ်ကို မြင်တွေ့လေ၏။

Verse 10

बिल्वार्कखदिराकीर्णं कपित्थध्वजसंयुतम् / विषमैः पर्वतैश्चैव सर्वतश्च समन्वितम्

ထိုတောအုပ်သည် ဘိလွ၊ အာရက၊ ခဒိရ သစ်ပင်များဖြင့် ပြန့်နှံ့ကာ ပြည့်နှက်လျက်ရှိပြီး၊ ကပိတ္ထ သင်္ကေတတံခွန်များဖြင့်လည်း အမှတ်အသားပြုထားသည်။ အရပ်ရပ်တွင်လည်း မညီမညာ ကြမ်းတမ်းသော တောင်တန်းများဖြင့် ဝန်းရံလျက်ရှိသည်။

Verse 11

निर्जलं निर्मनुष्यञ्च बहुयोजनमायतम् / मृगसिंहैर्महाघोरैन्यैश्चापि वनेचरैः

ထိုနေရာသည် ရေမရှိ၊ လူမရှိဘဲ ယောဇနာများစွာအထိ ကျယ်ပြန့်လျက်ရှိသည်။ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်သော တောတိရစ္ဆာန်များ—ကတော်နှင့် ခြင်္သေ့—နှင့် အခြားတောလှည့်သတ္တဝါများလည်း လှည့်လည်နေကြသည်။

Verse 12

तद्वनं मनुज व्याघ्रः सभृत्यबलवाहनः / लीलया लोडयामास सूदयन्विविधान्मृगान्

ထို့နောက် လူတို့အနက် ကျားတော်ဟုခေါ်ရသော သူသည် အမှုထမ်းများ၊ စစ်အင်အားနှင့် စီးနင်းယာဉ်များနှင့်အတူ ထိုတောအုပ်အတွင်း လွတ်လပ်စွာ ကစားသလို လှည့်လည်ကာ တောတိရစ္ဆာန်အမျိုးမျိုးကို သတ်ဖြတ်လေ၏။

Verse 13

मृगस्य कस्यचित्कुक्षिं ततो विव्याध भूमिपः / राजा मृगप्रसङ्गेन तमनु प्राविशद्वनम्

ထို့နောက် ဘုရင်သည် ကတော်တစ်ကောင်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိုးနှက်လေ၏။ ကတော်ကိုလိုက်ဖမ်းသည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဘုရင်သည် ထိုကတော်နောက်သို့ လိုက်ကာ တောအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 14

एकाकी वै हृतबलः क्षुत्प्रिपासासमन्वितः / स वनस्यान्तमासाद्य महच्चारण्यमासदत्

တစ်ယောက်တည်း အားအင်ကုန်ခမ်း၍ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းတို့က နှိပ်စက်နေသဖြင့်၊ သစ်တောအစွန်းသို့ ရောက်ပြီးနောက် ကြောက်မက်ဖွယ် ကျယ်ပြန့်သော တောရိုင်းထဲသို့ ဝင်လေ၏။

Verse 15

तृषया परयाविष्टो ऽन्विष्यज्जलमितस्ततः / स दूरात्पूरचक्राह्वं हंससारसनादितैः

ရေငတ်ခြင်းပြင်းထန်စွာ လွှမ်းမိုးနေ၍၊ ထိုနေရာမှ ရေကိုရှာဖွေရန် ဆက်လက်သွားလေ၏။ အဝေးမှပင် “ပူရစက္က” ဟုခေါ်သော နေရာကို မြင်ရပြီး၊ ဟံသာနှင့် စာရသ (ကြိုးငှက်) တို့၏ အော်သံများက ထင်ဟပ်လျက်ရှိ၏။

Verse 16

सूचितं सर आगत्य साश्व एव व्यगाहत / पद्मानाञ्च परागेण उत्पलानां रजेन च

ညွှန်ပြထားသော ရေကန်သို့ ရောက်သည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ သူသည် မြင်းနှင့်အတူ ချက်ချင်း ရေထဲသို့ ဆင်းလျှောဝင်ကာ၊ ကြာပန်း၏ ပန်းမှုန်နှင့် နီလာကြာ (အုတ်ပလ) ပန်း၏ ဖုန်မှုန်တို့ဖြင့် ကိုယ်တော်လုံး ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။

Verse 17

सुगन्धममलं शीतं पीत्वाम्भो निर्जगाम ह / मार्गश्रमपरिश्रान्तस्तडागतटमण्डपम्

အနံ့သင်း၍ သန့်ရှင်းကာ အေးမြသော ရေကို သောက်ပြီးနောက်၊ သူသည် ထွက်လာလေ၏။ လမ်းခရီးပင်ပန်းမှုကြောင့် မောပန်းနွမ်းနယ်ကာ၊ ရေကန်ကမ်းပါးရှိ မဏ္ဍပသို့ ရောက်လေ၏။

Verse 18

न्यग्रोधं वीक्ष्य तस्याशु जटास्वश्वं बबन्ध ह / स तत्रास्तरमास्तीर्य खेटकानुपधाय च

ညောင်ပင်ကို မြင်သည်နှင့်၊ သူသည် အမြန်ပင် ၎င်း၏ လေထဲကျနေသော အမြစ်များတွင် မြင်းကို ချည်နှောင်လေ၏။ ထို့နောက် ထိုနေရာတွင် အိပ်ရာခင်းကို ခင်း၍၊ လက်နက်များကို ဘေးတွင်ထားကာ လဲလျောင်းအနားယူလေ၏။

Verse 19

सूष्वाप वायुना तत्र सेव्यामातस्तदा क्षणम् / क्षणं सुप्ते नृपे तत्र प्रेतो वै प्रेतवाहनः

ထိုနေရာတွင် လေပြည်လေညင်းတို့ဖြင့် သိပ်ထားသကဲ့သို့ မိခင်ဖြစ်သူ ပြုစုယုယနေသယောင် သူသည် ခေတ္တမျှ အိပ်ပျော်သွားလေသည်။ မင်းကြီး ထိုခဏတာ အိပ်ပျော်နေစဉ် သေခြင်းတရားကို ဆောင်ယူသော ပြိတ္တာသည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေလေသည်။

Verse 20

कश्चिदत्राजगामाथ युक्तः प्रेतशतेन च / अस्थिचर्मशिराशेषशरीरः परिविभ्रमन्

ထို့နောက် အရိုး၊ အရေပြားနှင့် အကြောမျှသာ ကျန်ရှိတော့သော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ပြိတ္တာတစ်ရာ ခြံရံလျက် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လှည့်လည်သွားလာနေလေသည်။

Verse 21

भक्ष्यंपेयं मार्गमाणो न बध्नाति धृतिं क्वचित् / तमपूर्वं नृपो दृष्ट्वाकरोदस्त्रं शरासने

လမ်းတစ်လျှောက် အစားအစာနှင့် သောက်စရာများကို ရှာဖွေနေသော်လည်း သူသည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ တည်ငြိမ်မှုကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ ထိုထူးဆန်းပြီး မကြုံစဖူးသော သတ္တဝါကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မင်းကြီးသည် ချက်ချင်းပင် လေးကို ရွယ်လိုက်လေသည်။

Verse 22

दृष्ट्वा सो ऽपि चिरं भूपं तस्थौ स्थाणुपिवाग्रतः / तमवस्थितमालोक्य राजा प्राप्तकुतूहलः

မင်းကြီးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူသည်လည်း တိုင်တစ်တိုင်ကဲ့သို့ မင်းကြီးရှေ့တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေလေသည်။ ထိုသို့ ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မင်းကြီးသည် သိလိုစိတ် ပြင်းပြလာလေသည်။

Verse 23

पप्रच्छ तञ्च को ऽसीति कुतो वा विकृतिं गतः / प्रेत उवाच / प्रेतभावो मया त्यक्तो गतिं प्राप्तो ऽरम्यहं पराम्

မင်းကြီးက သူ့ကို မေးလိုက်တယ်- "မင်းဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်ကလာတာလဲ၊ ဒီလိုပုံစံမျိုး ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ။" ပြိတ္တာက ပြန်ဖြေတယ်- "ကျွန်ုပ်ဟာ ပြိတ္တာဘဝကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါပြီ၊ အခုတော့ အမြင့်မြတ်ဆုံးနဲ့ အပျော်ရွှင်ဆုံး အခြေအနေကို ရောက်ရှိနေပါပြီ။"

Verse 24

त्वत्संयोगान्महाबाहो नास्ति धन्यतरो मया / बभ्रुवाहन उवाच / किमेतत्दिपिने घोरे सर्वत्रातिभयानके

အို လက်ရုံးရည်ကြီးမားသော အရှင်၊ အသင်နှင့် ပေါင်းစည်းရသဖြင့် ကျွန်ုပ်ထက် ကံကောင်းသူ မရှိပါ။ ဗဘြုဝါဟန က မေးလျှောက်သည် - အရပ်ရပ်တို့၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဤတောကြီးကား အဘယ်နည်း။

Verse 25

दोधूयमाने वातेन वात्यारूपेण कोणप / पतङ्गा मशकाः क्षुद्राः कवन्धाश्च शिरांसि च

လေပြင်းမုန်တိုင်း တိုက်ခတ်သောအခါ အလောင်းကောင်မြေပြင်သည် တုန်လှုပ်သွား၏။ ပိုးဖလံများနှင့် ခြင်ကောင်ငယ်များ အုပ်လိုက် ပေါ်လာပြီး ခေါင်းပြတ်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာများနှင့် ပြတ်နေသော ခေါင်းများလည်း ပေါ်လာကြသည်။

Verse 26

मत्स्याः कूर्माः कृकलासा वृश्चिका भ्रमराहयः / अधोमुखोर्ध्वपादास्ते क्रन्दमानाः सुदारुणम्

ငါးများ၊ လိပ်များ၊ အိမ်မြှောင်များ၊ ကင်းမြီးကောက်များ၊ ပျားများနှင့် မြွေများ - ထိုသတ္တဝါတို့သည် မျက်နှာကို အောက်စိုက်လျက် ခြေထောက်များကို အပေါ်ထောင်ကာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝေဒနာဖြင့် ငိုကြွေးနေကြသည်။

Verse 27

प्रवान्ति वायवो रूक्षा ज्वलन्तो विद्युदग्नयः / इतस्ततो भ्रमन्तीव वायुना तृणसन्ततिः

ခြောက်သွေ့ကြမ်းတမ်းသော လေများ တိုက်ခတ်နေပြီး လျှပ်စီးလက်ခြင်းနှင့် မီးလျှာများ တောက်လောင်နေသည်။ လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် မြက်ခင်းများသည် ဟိုမှသည် လည်ပတ်ရွေ့လျားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

Verse 28

दृश्यन्ते विविधा जीवा नागाश्च शलभव्रजाः / श्रूयन्ते बहुधा रावा न दृश्यन्ते क्वचित्क्वचित्

ထိုနေရာတွင် မြွေများနှင့် ကျိုင်းကောင်အုပ်များကဲ့သို့သော သတ္တဝါအမျိုးမျိုးကို တွေ့မြင်ရသည်။ မျိုးစုံသော အော်ဟစ်သံများကို ကြားရသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ရပေ။

Verse 29

दृष्ट्वेदं विकृतं सर्वं वेपते हृदयंमम / प्रते उवाच / येषां नैवाग्निसंस्कारो न श्राद्धं नोदकक्रियाः

ဤအရာအားလုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ် အလွန်ပျက်ယွင်းနေသကဲ့သို့ မြင်ရသဖြင့် ကျွန်ုပ်၏နှလုံး တုန်လှုပ်သည်။ ပရေတက ပြောသည်– «မီးသင်္ဂြိုဟ်အခမ်းအနား (အဂ္နိသံစ్కာရ) မရှိသူ၊ śrāddha မရှိသူ၊ ရေဘူဇာ (udaka-kriyā) မရှိသူတို့…»

Verse 30

षट् पिण्डा दश गात्राणि सपिण्डीकरणं न हि / विश्वासघातिनो ये च सुरापाः स्वर्णहारिणः

ထိုသူတို့အတွက် ခြောက်ပိဏ္ဍ (ṣaṭ-piṇḍa) ပူဇော်ခြင်း၊ ကိုယ်အင်္ဂါဆယ်ပါးအတွက် အခမ်းအနား (daśa-gātra) နှင့် sapiṇḍīkaraṇa ပင် မသင့်လျော်ဟု ဆို၏—ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်သူ၊ မူးယစ်ရည်သောက်သူ၊ ရွှေခိုးသူတို့ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 31

मृता दुर्मरणाद्ये च ये चासूयापरा जनाः / प्रायश्चित्तविहीना ये अगम्यागमने रताः

မကောင်းသော သေဆုံးမှု သို့မဟုတ် မသဘာဝသေဆုံးမှုဖြင့် သေသူတို့၊ မနာလိုမှုနှင့် အမုန်းတရားတွင် မျှော်လင့်ကပ်လျက်ရှိသူတို့၊ ပြစ်လွှတ်အပြစ်ဖြေ (prāyaścitta) မရှိသူတို့၊ တားမြစ်ထားသော လိင်ဆက်ဆံမှုတွင် ပျော်မွေ့သူတို့—ဤသတ္တဝါတို့သည် သေပြီးနောက် အလွန်ပြင်းထန်သော အကျိုးဆက်ကို ခံရ၏။

Verse 32

कर्मभिर्भ्राम्यमाणास्ते प्राणिनः स्वकृतैरिह / दुर्लभाहारपानीया दृश्यन्ते पीडिता भृशम्

ကိုယ်တိုင်ပြုခဲ့သော ကမ္မကြောင့် ထိုသတ္တဝါတို့သည် ဤနေရာ၌ လှည့်ပတ်လွင့်ပျံကာ အနှိပ်စက်ခံရသည်။ အစာနှင့် သောက်ရေတောင် ရှားပါး၍ ရယူရန် ခက်ခဲသည်ဟု မြင်ရ၏။

Verse 33

एतेषां कृपया राजंस्त्वं कुरुष्वौर्ध्वदेहिकम् / येषां न माता न पिता न पुत्रो न च बान्धवाः

အို မင်းကြီး၊ ကရုဏာဖြင့် မိဘမရှိ၊ ဖခင်မရှိ၊ သားမရှိ၊ ဆွေမျိုးမရှိသူတို့အတွက် သေပြီးနောက် အခမ်းအနား (ūrdhva-dehika) ကို ဆောင်ရွက်ပေးပါ။

Verse 34

तेषा राजा स्वयं कुर्यात्कर्माणि तु यतो नृपः / आत्मनश्च शुभं कर्म कर्तव्यं पारलौकिकम्

ထို့ကြောင့် မင်းသည် ထိုတာဝန်များကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်စေရန် ကိုယ်တိုင် စီမံကြည့်ရှုရမည်။ အုပ်ချုပ်သူသည် မိမိအကျိုးအတွက် မင်္ဂလာကောင်းသော ကုသိုလ်ကမ္မကို ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ရပြီး၊ ထိုကမ္မသည် နောက်ဘဝ၌ အကျိုးပေးသည်။

Verse 35

विमुक्तः सर्वदुः खेभ्यो येनाञ्जो दुर्गातिं तरेत् / भ्रातरः कस्य के पुत्रास्त्रियो ऽपि स्वार्थकोविदाः

ဒုက္ခအားလုံးမှ လွတ်မြောက်စေပြီး မကောင်းသော ကံကြမ္မာကို လျင်မြန်စွာ ကျော်လွှားစေနိုင်သော အရာကို စဉ်းစားပါ—ညီအစ်ကိုတို့သည် မည်သူ၏နည်း? သားသမီးတို့သည် မည်သူ၏နည်း? မယားတောင်မှ မိမိအကျိုးကို ရှာဖွေရန် ကျွမ်းကျင်ကြသည်။

Verse 36

न कार्यस्तेषु विश्रम्भ स्वकृतं भुज्यतेयतः / गृहेष्वर्था निवर्न्त्तन्ते श्मशाने चैव बान्धवाः

သူတို့အပေါ် ယုံကြည်အားထားမထားပါနှင့်၊ အကြောင်းမှာ မိမိပြုခဲ့သော ကမ္မ၏ အကျိုးကို မိမိပင် မလွဲမသွေ ခံစားရသည်။ ဥစ္စာပစ္စည်းသည် အိမ်၌ပင် ကျန်ရစ်ပြီး၊ ဆွေမျိုးတို့လည်း မီးသင်္ဂြိုဟ်ရာနေရာတွင်ပင် ပြန်လှည့်ကြသည်။

Verse 37

शरीरं काष्ठामादत्ते पापं पुण्यं सह व्रजेत् / तस्मादाशु त्वया सम्यगात्मनः श्रेय इच्छता

ကိုယ်ခန္ဓာသည် မီးသင်္ဂြိုဟ်ရန် သစ်တုံးကဲ့သို့ ယူဆောင်သွားကြသော်လည်း၊ အပြစ်နှင့် ကုသိုလ်သည် ဝိညာဉ်နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားသည်။ ထို့ကြောင့် မိမိအကျိုးအမြတ်အကောင်းဆုံးကို တကယ်လိုလားသူသည် အမြန်ပင် မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းသို့ ဝင်ရောက်ရမည်။

Verse 38

अस्थिरेण शरीरेण कर्तव्यञ्चौर्ध्वदोहिकम् / राजोवाच / कृशरूपः करालाक्षस्त्वं प्रेत इव लक्ष्यसे

မတည်မြဲသော ဤကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် သေဆုံးသူအတွက် ပြုလုပ်ရသော အထက်လောကဆိုင်ရာ ပူဇော်ပွဲနှင့် အကျင့်အထုံးများ (ဩဓ္ဝဒောဟိက) ကို သင့်လျော်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ မင်းက ပြောသည်– «သင်သည် ကိုယ်လုံးပါးပါး၊ မျက်လုံးကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၍၊ အမှန်တကယ် ပရేత (သေပြီးနောက် ဝိညာဉ်) ကဲ့သို့ ထင်ရသည်»။

Verse 39

कथयस्वः मम प्रीत्या प्रेतराज यथातथम् / तथा पृष्टः स वै राज्ञा उवाच सकलं स्वकम्

“ကျွန်ုပ်ကို ချစ်ခင်သနားကြင်နာ၍၊ ပရేతတို့၏ မင်း ယမရာဇာ၊ အမှန်အတိုင်း ဖြစ်သကဲ့သို့ ပြောကြားပါ။” ဟု မင်းက မေးမြန်းသဖြင့်၊ သူသည် မိမိအကြောင်းအရာ အလုံးစုံကို ပြောပြလေ၏။

Verse 40

प्रेत उवाच / कथयामि नृपश्रेष्ठ सर्वमेवादितस्तव / प्रेतत्वे कारणं श्रुत्वा दयां कर्तुमिहार्हसि

ပရేతက ပြောသည်– “အို မင်းမြတ်ကြီး၊ အစမှစ၍ အားလုံးကို သင့်အား ပြောမည်။ ကျွန်ုပ် ပရేతဖြစ်ရခြင်း အကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် ဤနေရာတွင် ကရုဏာပြုသင့်ပါသည်။”

Verse 41

वैदिशं नाम नगरं सर्वसम्पत्सुखावहम् / नानाजनपदाकीर्णं नानारत्नसमाकुलम्

ဝိုင်ဒီရှာ (Vaidiśa) ဟူသော မြို့တစ်မြို့ ရှိ၏။ အမျိုးမျိုးသော စည်းစိမ်ချမ်းသာနှင့် သက်သာပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းပြီး၊ နယ်ဒေသမျိုးစုံမှ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် စုံလင်လျက်ရှိ၏။

Verse 42

नानापुष्पवनाकीर्णं नानापुण्यजनावृतम् / तत्राहं न्यवसं भूप देवार्चनरतः सदा

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ကျွန်ုပ် နေထိုင်ခဲ့၏။ ပန်းတောပန်းခြံ အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်ပြီး၊ ကုသိုလ်ရှိသူများစွာ ဝန်းရံလျက်ရှိရာ၌၊ ကျွန်ုပ်သည် အမြဲတမ်း ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်ကိုးကွယ်ရာ၌ စိတ်အားထက်သန်ခဲ့၏။

Verse 43

वैश्यजातिः सुदेवो ऽहं नाम्ना विदितमस्तु ते / हव्येन तर्पिता देवाः कव्येन पितरो मया

“ကျွန်ုပ်၏ အမည်မှာ စုဒေဝ (Sudeva) ဖြစ်၍ ဝိုင်ရှျ (Vaiśya) အမျိုးအစား၌ မွေးဖွားသူဟု သိမှတ်ပါ။ ဟဗျ (havya) ပူဇော်သကာဖြင့် ဒေဝတားတို့ကို ကျွန်ုပ် ကျေနပ်စေခဲ့ပြီး၊ ကဗျ (kavya) ပူဇော်သကာဖြင့် ပိတೃ (Pitṛs) ဘိုးဘွားတို့ကိုလည်း ကျေနပ်စေခဲ့သည်။”

Verse 44

विविधैर्दानयोगैश्च विप्राः सन्तर्पिता मया / आहारश्च विहारश्च मया वै सुनिवेशितः

အလှူဒါန၏ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ငါသည် ဗြာဟ္မဏတို့ကို သင့်တော်စွာ ကျေနပ်အောင် ပြုခဲ့၏။ ထို့ပြင် သူတို့၏ အစာအဟာရနှင့် အနားယူပျော်ရွှင်မှုတို့ကိုလည်း ငါကောင်းစွာ စီမံပေးခဲ့၏။

Verse 45

दीनानाथविशिष्टेभ्यो मया दत्तमनेकधा / तत्सर्वं निष्फलं जातं मम दैवादुपागतम्

ငါသည် ဆင်းရဲသူနှင့် အားကိုးရာမဲ့သူတို့အား အလှူကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ပေးခဲ့၏။ သို့သော် ငါ့အပေါ် ကျရောက်လာသော ကံကြမ္မာ၏ လှည့်ကွက်ကြောင့် ထိုအရာအားလုံးသည် ငါ့အတွက် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွား၏။

Verse 46

न मे ऽस्ति सन्ततिस्तात न सुहृन्न च बान्धवाः / न च मित्रं हितस्तादृग्यः कुर्यादौर्ध्वदैहिकम्

ချစ်သားရေ၊ ငါ့တွင် သားသမီးမရှိ၊ ကောင်းမြတ်စွာ ဆန္ဒပြုသော မိတ်ဆွေမရှိ၊ ဆွေမျိုးလည်း မရှိ။ ထို့ပြင် ငါ့အတွက် သေပြီးနောက် အဓိက အထိမ်းအမှတ်ကာရိယာ (အူရ္ဓ္ဝဒೈဟိက) ကို ဆောင်ရွက်ပေးမည့် အကျိုးရှိသော မိတ်ကောင်းလည်း မရှိ။

Verse 47

प्रेतत्वं सुस्थिरं तेन मम जातं नृपोत्तम / एकादशं त्रिपक्षञ्च षाण्मासिकमथाब्दिकम्

ထို့ကြောင့်၊ အရှင်မင်းမြတ်၊ ငါ၏ ပရေတအဖြစ်သည် တည်ငြိမ်ခိုင်မာလာခဲ့၏—တစ်ဆယ့်တစ်ရက်မြောက် အခမ်းအနား၊ သုံးပတ်နှစ်ပတ် (သုံးဖော်တနိုင်း) အခမ်းအနား၊ ခြောက်လအခမ်းအနားနှင့် နောက်ဆုံး နှစ်ပတ်လည် အခမ်းအနားအထိ ဖြစ်၏။

Verse 48

प्रतिमास्यानि चान्या नि ह्येवं श्राद्धानि षोडश / यस्यैतानि न दीयन्ते प्रेतश्राद्धानि भूपते

ဤသို့ဖြစ်၍ လစဉ်ပြုသောအရာများနှင့် အခြားအရာများပါဝင်သည့် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) အခမ်းအနား ၁၆ မျိုးရှိ၏။ အရှင်ဘုရင်၊ ဤ ပရေတ-ရှရဒ္ဓ (preta-śrāddha) မပေးအပ်သူအတွက် သေပြီးနောက် အခမ်းအနားများ မပြည့်စုံသေးပေ။

Verse 49

प्रेतत्वं सुस्थिरं तस्यः दत्तैः श्राद्धशतैरपि / एवं ज्ञात्वा महाराज प्रेतत्वादुद्धरस्व माम्

အလှူဖြင့် ရှရဒ္ဓာပူဇာကို ရာချီပြုလုပ်သော်လည်း သူ၏ ပရေတဖြစ်မှုသည် ခိုင်မြဲစွာ တည်နေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုသို့ သိရှိပြီးနောက် မဟာရာဇာ၊ ပရေတဘဝမှ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်ပါ။

Verse 50

वर्णानाञ्चैव सर्वेषां राजा बन्धुरिहोच्यते / तन्मां तारय राजेन्द्र मणिरत्नं ददामि ते

အမျိုးအစား (ဝဏ္ဏ) အားလုံးအတွက် ဤလောက၌ ဘုရင်သည် ဆွေမျိုးတော်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရာဇိန္ဒြာ၊ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်ပါ; မဏိရတနာတစ်လုံးကို သင့်အား ပေးမည်။

Verse 51

यथा मम शुभावाप्तिर्भवेन्नृपवरोत्तम / तथा कार्यं महीपाल दयां कृत्वा मयि प्रभो

အကောင်းဆုံးသော မင်းမြတ်ကြီး၊ ကျွန်ုပ်အတွက် မင်္ဂလာကောင်းကျိုး ရရှိစေရန် ထိုသို့ ပြုလုပ်ပေးပါ။ မြေကြီး၏ အုပ်စိုးရှင်၊ အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြု၍ သင့်လျော်သကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ပါ။

Verse 52

सपिण्डैर्वा सगोत्रैर्वा निष्टुरैर्न कृतो हिमे / वृषोत्सर्गस्ततो दुष्टं प्रेतत्वं प्राप्तवानहम्

ကျွန်ုပ်၏ စပိဏ္ဍ ဆွေမျိုးများ သို့မဟုတ် ဂိုတြ ဆွေမျိုးများကပင် ကျွန်ုပ်အတွက် ဝೃષోత్సರ್ಗ (နွားထုတ်လွှတ်ပူဇာ) ကို မပြုလုပ်ခဲ့ကြ။ ထို့ကြောင့် မကောင်းဆိုးဝါးသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်သည် ပရေတဘဝသို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။

Verse 53

क्षुत्तृषाविष्टदेहश्च भक्ष्यं पानं न चाप्नुयाम् / अतो विकृतिरेषा वै कृशात्वादिरमांसका

ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းတို့က ဖိစီးနေသော်လည်း အစားအစာနှင့် သောက်ရေကို မရနိုင်။ ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ပျက်ယွင်းမှု—ပိန်လှီခြင်း စသည်—ဖြစ်ပေါ်ကာ အသားမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

Verse 54

क्षुत्तृड्जन्यं महादुः खमनुभवामि पुनः पुनः / अकल्याणं हि प्रेतत्वं वृषोत्सर्गं विना कृतम्

ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြီးမားသော ဒုက္ခဝေဒနာကို ကျွန်ုပ် အကြိမ်ကြိမ် ခံစားနေရပါသည်။ Vrishotsarga (နွားလွှတ်ခြင်း) ယတြာမပြုလုပ်ဘဲ ပြိတ္တာဘဝသို့ ရောက်ရှိခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် မင်္ဂလာမဲ့လှပါသည်။

Verse 55

तस्माद्राजन्दयासिन्धो प्रार्थयामि तवाग्रतः / राजोवाच / वर्तते मत्कुले प्रेत इति ज्ञेयं कथं नरैः

ထို့ကြောင့် ကရုဏာတရားတို့၏ သမုဒ္ဒရာသဖွယ်ဖြစ်သော အို မင်းကြီး၊ အသင်မင်းကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကျွန်ုပ် တောင်းပန်အသနားခံပါသည်။ မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်မှာ - "ငါ၏ ဆွေစဉ်မျိုးဆက်တွင် ပြိတ္တာတစ်ကောင် ရှိနေသည်ဟု လူတို့ မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။"

Verse 56

तन्ममाचक्ष्व हि प्रेत प्रेतत्वान्मुच्यते कथम् / प्रेत उवाच / लिङ्गेन पीडया प्रेतो ऽनुमातव्यो नरैः सदा

"အို ပြိတ္တာ၊ ပြိတ္တာဘဝမှ မည်သို့ လွတ်မြောက်နိုင်သည်ကို ငါ့အား ပြောပြလော့။" ပြိတ္တာက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်မှာ "နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် ခံစားရသော ဒုက္ခဝေဒနာများကို ကြည့်၍ လူတို့သည် ပြိတ္တာရှိနေကြောင်း အစဉ်အမြဲ ကောက်ချက်ချသင့်ပါသည်။"

Verse 57

वक्ष्यामि पीडास्ता राजन्या वै प्रेतकृता भुवि / ऋतुः स्यादफलः स्त्रीणां यदा वंशो न वर्धते

အို မင်းကြီး၊ ပြိတ္တာများကြောင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒုက္ခများကို ကျွန်ုပ် တင်ပြပါမည်။ ဆွေစဉ်မျိုးဆက် တိုးပွားခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ အမျိုးသမီးများ၏ သားသမီးရနိုင်သော အချိန်ကာလသည်လည်း အချည်းနှီး ဖြစ်ရပါသည်။

Verse 58

मियन्ते चाल्पवयसः सा पीडा पेतसम्भवा / अकस्माद्वृत्तिहरणमप्रतिष्ठा जनेषु वै

ပြိတ္တာဘဝမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒုက္ခဝေဒနာကြောင့် လူတို့သည် ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် သေဆုံးကြရပြီး၊ ရုတ်တရက် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပျက်စီးကာ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းရပါသည်။

Verse 59

अकस्माद्गहदाहः स्यात्सा पीडा प्रेतसम्भवा / स्वगेहे कलहो नित्यं स्याच्च मिथ्याभिशंसनप

အိမ်သည် ရုတ်တရက် မီးလောင်ပါက ထိုဆင်းရဲဒုက္ခသည် ပြိတ္တာ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ မိမိအိမ်၌ အမြဲတစေ ရန်ဖြစ်ခြင်း၊ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခြင်းနှင့် ကုန်းချောခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။

Verse 60

गजयक्ष्मादिसम्भूतिः सा पीडा प्रेतसम्भवा / अपि स्वयं धनं मुक्तं प्रयत्नादनवे पथि

ဆင်ခြေထောက်ရောဂါကဲ့သို့သော ရောဂါဝေဒနာများမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိုဒုက္ခသည် ပြိတ္တာဘဝမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ မိမိစွန့်လွှတ်လိုက်သော စည်းစိမ်ဥစ္စာကိုပင် ထိုလမ်းခရီး၌ ကြီးစွာသော လုံ့လမစိုက်ထုတ်ဘဲ ပြန်မရနိုင်ပေ။

Verse 61

नैव लभ्येत नश्येतः सा पीडा प्रेतसंमवा / सुवृष्टौ कृषिनाशः स्याद्वाणिज्याद्वृत्तिनाशनम्

ပြိတ္တာဘဝမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိုဒုက္ခသည် မပျောက်ကွယ်နိုင်၊ ကုစား၍မရနိုင်ပေ။ မိုးကောင်းသော်လည်း သီးနှံများ ပျက်စီးနိုင်ပြီး ကုန်သွယ်မှုပြုလျှင်လည်း မိမိ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပျက်စီးနိုင်သည်။

Verse 62

कलत्रं पतिकूलं स्यात्सा पीडा प्रेतसम्भवा / एवन्तु पीडया राजन्प्रेतज्ञानं भवेन्नृणाम्

ဇနီးသည်သည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူအား ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုလာနိုင်သည် - ဤဒုက္ခသည် ပြိတ္တာ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ အို မင်းကြီး၊ ဤကဲ့သို့သော ဒုက္ခဆင်းရဲမှတစ်ဆင့် လူတို့သည် ပြိတ္တာရှိကြောင်းကို သိရှိလာကြသည်။

Verse 63

वृषोत्सर्गो यदि भवेत्प्रेतत्वान्मुच्यते तदा / तस्मान्नप त्वमप्येवं वृषोत्सर्गं कुरु प्रभो

နွားလားလွှတ်ခြင်း အခမ်းအနား (vṛṣotsarga) ကို ပြုလုပ်ပါက ပြိတ္တာဘဝမှ လွတ်မြောက်လေသည်။ ထို့ကြောင့် အို မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းမြတ်သည်လည်း ဤနည်းအတိုင်း vṛṣotsarga ကို ပြုလုပ်တော်မူပါ။

Verse 64

मामुद्दिश्य नृपे ऽप्यत्राधिकारो ऽत्यनुकम्पया / राजपुत्रो हतः कश्चिन्मयैवाप्तस्ततो मया

အို မင်းကြီး၊ ဤနေရာ၌လည်း သင်ကို ရည်ညွှန်း၍ အလွန်ကြင်နာသနားခြင်းကြောင့် ငါ့အား အာဏာကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ မင်းသားတစ်ပါး သတ်ခံရပြီး၊ ထိုသူကို ငါတစ်ယောက်တည်းကပင် လက်ခံယူ၍ ငါ့အုပ်ချုပ်မှုအောက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သဖြင့် ဤကိစ္စသည် ငါကြောင့် ဖြစ်လာသည်။

Verse 65

कुरुष्व त्वं गृहीत्वा मे तद्धनेन वृषोत्सवम् / कार्तिक्यां पौर्णमास्यां वाऽश्वयुङ्मध्ये ऽथवा नृप

အို မင်းကြီး၊ ငါ့ဥစ္စာကို ယူ၍ ထိုငွေကြေးဖြင့် ဝೃಷోత్సဝ (Vṛṣotsava) ပူဇော်ပွဲကို ကျင်းပပါ။ ကာတ္တိက လပြည့်နေ့တွင်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အာရှွိန (Āśvina) လအလယ်တွင်ဖြစ်စေ၊ မင်းကြီး။

Verse 66

रेवतीयुक्तदिवसे कृषीष्ठा मे वृषोत्सवम् / पुण्यान्विप्रान्समाहूय वह्निं स्थाप्य विधानतः

ရေဝတီ (Revatī) နက္ခတ်နှင့် ကိုက်ညီသောနေ့တွင် ငါ့အတွက် ‘ဝೃಷోత్సဝ’ ပူဇော်ပွဲကို ကျင်းပပါ။ သီလဝါဒ ဗြာဟ္မဏများကို ဖိတ်ခေါ်စုဝေးစေ၍ စည်းကမ်းတော်အတိုင်း ယဇ္ဉမီးကို တည်ထောင်ပါ။

Verse 67

मन्त्रैर्हेमस्तथा कार्यः षड्भिर्नृप विधानतः / बहून्विप्रान् भोजयेथास्तद्रत्नाप्तधनेन वै / एवं कृते महीपाल मम मुक्तिर्भविष्यति

အို မင်းကြီး၊ စည်းကမ်းတော်အတိုင်း မန္တရခြောက်ပုဒ်ဖြင့် ရွှေကို ပူဇော်ရေးရာအဖြစ် ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုရွှေနှင့် ရတနာမှ ရရှိသော ဥစ္စာဖြင့် ဗြာဟ္မဏများစွာကို အစာကျွေးပါ။ ဤသို့ ပြုလုပ်ပြီးလျှင် အို မြေကြီး၏ အုပ်စိုးရှင်၊ ငါ၏ မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) သည် ဖြစ်လာမည်။

Verse 68

श्रीकृष्ण उवाच / तथेति प्रतिजग्राह मणिं राजा ततः खग

သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်—“ထိုသို့ပင် ဖြစ်စေ” ဟု။ ထို့နောက် မင်းကြီးသည် မဏိရတနာကို လက်ခံယူခဲ့သည်; ထို့နောက်တွင် အို ငှက် (ခဂ)။

Verse 69

क्रियाधिकारस्तस्यैव यो धनग्राहको भवेत् / कुर्वतोस्तु तयोर्वार्तामेवं प्रेतमहीक्षितोः

သေသူ၏ ဥစ္စာကို လက်ခံရယူသူသာ မသာကိစ္စ (ကရိယာ) ဆောင်ရွက်ခွင့်ရှိ၏။ ထိုကရိယာများ ဆောင်ရွက်နေစဉ် ယမမင်း၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ပရေတာသည် ပေးသူနှင့် လက်ခံသူတို့၏ လုပ်ရပ်အတိုင်း အကျိုးကို ခံစားရ၏။

Verse 70

झणत्कारस्तु घण्टानां भेरीणां भाङ्कृतिस्तथा / जातस्तदा राजसेना चतुरङ्गा समापतत्

ထို့နောက် ခေါင်းလောင်းများ၏ ချဉ်းချဉ်းမြည်သံနှင့် ဘေရီဒရမ်များ၏ တုန်ခါသံကြီး ပေါ်ထွက်လာ၏။ ထိုအခါ လေးတပ်ခွဲစုံသော မင်းတပ်တော်သည် အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာ၏။

Verse 71

तस्यामागतमात्रायां प्रेतश्चादृश्यतां गतः / तस्माद्वनाद्विनिः सृत्य राजापि पुरमागमत्

သူမ ရောက်လာသည့် ခဏချင်းပင် ပရေတာသည် မမြင်ရအောင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် ထိုတောမှ ထွက်လာကာ မင်းကြီးလည်း မြို့တော်သို့ ပြန်ဝင်လာ၏။

Verse 72

स कार्तिक्यां पूर्णिमायां प्रेतमुद्दिश्य संव्यधात् / वृषोत्सर्गं विधानेन तन्मण्याप्तधनेन च

ကာတ္တိက လပြည့်နေ့တွင် ပရေတာကို ဥဒ္ဒိသ၍ စည်းကမ်းတကျ “ဝೃષೋತ್ಸರ್ಗ” (နွားထီး လွှတ်လှူ) ပူဇော်ကာ၊ သမာဓိဖြင့် ရရှိသော ဥစ္စာဖြင့် ထိုကရိယာကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 73

प्रेतो ऽप्ययं सपदिलब्धसुवर्णदेहः कर्मान्त आगत इति प्रणनाम भूपम् / देव त्वदीयमहिमायमिति स्तुवन् स यातो दिवं गरुड भूपतिना कृतज्ञः

ပရေတာဖြစ်နေသော်လည်း ခဏချင်းပင် ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာကို ရရှိ하였다။ မိမိ၏ ကမ္မအခြေအနေ အဆုံးသို့ ရောက်ပြီဟု သိကာ မင်းကြီးအား ဦးချ၍ နမස්ကာရပြု၏။ «အရှင်ဘုရား၊ ဤသည်မှာ သင်၏ မဟိမတော်ပင်» ဟု ချီးမွမ်းကာ၊ မင်းကြီး၏ ကူညီမှုကြောင့် ကျေးဇူးတင်လျက်၊ ဂရုဍာရေ၊ သူသည် ကောင်းကင်သို့ တက်သွား၏။

Verse 74

एतत्ते सर्वमाख्यातं यथा भूपतिनापि सः / उद्धृतः प्रेतभावाद्वै किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

ဤအရာအားလုံးကို သင့်အား ပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ—ထိုဘုရင်တော်ပင်လျှင် «ပရေတ» အဖြစ်မှ အမှန်တကယ် ကယ်တင်ခံရပုံကိုပါ။ ထပ်မံ၍ ဘာကို ကြားလိုသနည်း။