
The Narrative of the Five Pretas (Eligibility for rites and jīvac-chrāddha procedure)
Preta-kalpa ၏ လက်တွေ့ဆန်သော သေပြီးနောက် ဓမ္မအကြောင်းကို ဆက်လက်ဖော်ပြရာတွင် ဂရုဍက ဗိෂ္ဏုအား သေဆုံးသူ၏ ကိစ္စရပ်များကို မည်သူက အခွင့်အာဏာဖြင့် ဆောင်ရွက်နိုင်သနည်း၊ ရိတုအမျိုးအစား မည်မျှရှိသနည်းဟု မေးသည်။ ဗိෂ္ဏုက အရည်အချင်းရှိသူကို အဆင့်လိုက် ချထား၍ တိုက်ရိုက်သားစဉ်မြေးဆက်၊ ထို့နောက် ညီအစ်ကိုလိုင်းမှ ဆွေမျိုး၊ sapinda ဆွေမျိုး၊ samānodaka ဆက်နွယ်သူများ၊ နောက်ဆုံးတွင် လိုင်းနှစ်ဖက်လုံး မရှိလျှင် မိန်းမများဟု ဆိုပြီး၊ သာသနာဝင် မင်းများပင် အစ-အလယ်-အဆုံး ရိတုအစဉ်အတိုင်း ခံယူရမည်ဟု အတည်ပြုသည်။ ထို့နောက် နှစ်စဉ် ekoddiṣṭa śrāddha ၏ ကမ္ဘာလောကကျယ်ပြန့်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖော်ပြ၍ ယုံကြည်စိတ်ဖြင့် ဆောင်ရွက်သော śrāddha သည် ဒေဝတားများ၊ ပိတೃများ၊ ဝိညာဉ်များ၊ နဂါးများ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် သတ္တဝါလောကတစ်ခုလုံးကို ကျေနပ်စေပြီး မိသားစုအကျိုး၊ ကံကောင်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြန်လည်ကူညီကြသည်ဟု ဆိုသည်။ ဂရုဍက အရည်အချင်းရှိသူ မရှိသော အထူးကိစ္စကို မေးရာ ဗိෂ္ဏုက jīvac-chrāddha—အသက်ရှင်စဉ် ကိုယ်တိုင် ဆောင်ရွက်သော śrāddha—ကို မိတ်ဆက်ပြီး သန့်ရှင်းရေးပြင်ဆင်မှု၊ ဗိෂ္ဏုပူဇော်ခြင်း၊ မန္တရနှင့်ချိတ်ဆက်၍ Agni/Soma/Yama/Rudra သို့ ပူဇော်ခြင်း၊ ဘြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးခြင်း၊ dakṣiṇā ပေးခြင်း၊ နှမ်းအိုးများ၊ ရေတော်ပူဇော်ခြင်း၊ piṇḍa-dāna နှင့် လစဉ်ရိတုများကနေ sapiṇḍīkaraṇa အထိ ဆောင်ရွက်ပုံကို ရှင်းလင်းသည်။ ဤအခန်းသည် သေပြီးနောက် အကျိုးရလဒ်များကို မှန်ကန်သော ရိတုအာဏာလွှဲပြောင်းမှုနှင့် အစားထိုးနည်းလမ်းများပေါ်တွင် အခြေခံကြောင်း ထူထောင်ပေးသည်။
Verse 1
प्रेतकल्पे पञ्चप्रेतोपाख्यानं नाम सप्तमो ऽद्यायः गरुड उवाच / स्वामिन्कस्याधिकारो ऽत्र सर्व एवौर्ध्वदेहिके / क्रियाः कतिविधाः प्रोक्ता वदैतत्सर्वमेव मे
ပရေတာကလ္ပတွင် «ပရေတာငါးဦး၏ ပုံပြင်» ဟူသော အခန်း (အဒ္ဓယာယ) သတ္တမ ဖြစ်၏။ ဂရုဍက မေးလျက်—«အရှင်ဘုရား၊ ဤနေရာ၌ အထက်သို့ ကွယ်လွန်သွားသူအတွက် ပြုလုပ်သော အောဓ္ဝဒေဟိက ကိရိယာများကို မည်သူက အခွင့်အာဏာရှိသနည်း။ ထိုကဲ့သို့သော ကွယ်လွန်ပြီးနောက် အခမ်းအနားများကို အမျိုးအစား မည်မျှဟု သင်ကြားထားသနည်း။ အားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား ပြည့်စုံစွာ မိန့်ကြားပါ» ဟု ဆို၏။
Verse 2
श्रीकृष्ण उवाच / पुत्रः पौत्रः प्रपौत्रो वा तद्भ्राता भ्रातृसन्ततिः / सपिण्डसन्ततिर्वापि क्रियार्हाः खग ज्ञातयः
သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်— «အို ငှက် (ဂရုဍ)၊ သား၊ မြေး၊ မြေးတော်မြေး (မြေးကြီး)၊ ထို့ပြင် အစ်ကိုနှင့် အစ်ကို၏ မျိုးဆက်များ၊ ထို့အပြင် စပိဏ္ဍ (sapinda) ဆွေမျိုးစဉ်ဆက်တို့သည် သတ်မှတ်ထားသော သင်္ဂြိုဟ်ကိရိယာများကို ဆောင်ရွက်ခွင့်ရှိ၏»။
Verse 3
तेषामभावे सर्वेषां समानोदकसन्ततिः / कुलद्वये ऽपि चोच्छिन्ने स्त्रीभिः कार्याः क्रियाः खग
ထိုသူတို့ မရှိလျှင်၊ တူညီသော ရေဩဇာ (samānodaka) ဖြင့် ဆက်နွယ်သော မျိုးဆက်တစ်လျှောက်လုံးက ကိရိယာများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ မိသားစုလိုင်း နှစ်ဖက်လုံး ပြတ်တောက်သွားသော်လည်း၊ အို ငှက် (ဂရုဍ)၊ မိန်းမများကပင် သင်္ဂြိုဟ်နှင့် ပိတೃ (Pitṛ) ဆိုင်ရာ ရှရဒ္ဓာတို့ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 4
इच्छयोच्छिन्नबन्धश्च कारयेदवनीपतिः / पूर्वाः क्रिया मध्यमाश्च तथा चैवोत्तराः क्रियाः
မိမိအလိုတော်ဖြင့် လောကီဆက်နွယ်မှုများကို ဖြတ်တောက်ထားသော ဘုရင်တစ်ပါးပင်လျှင်၊ အစဉ်အလာအတိုင်း အစပိုင်းကိရိယာ၊ အလယ်ပိုင်းကိရိယာ၊ ထို့နောက် နောက်ဆုံးကိရိယာတို့ကို စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်ပေးရမည်။
Verse 5
प्रतिसंवत्सरं पक्षिन्नेकोद्दिष्टविधानतः / श्राद्धं तत्र प्रकर्तव्यं फलं तस्य शृणुष्व मे
အို ငှက် (ဂရုဍ)၊ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း Ekoddiṣṭa ကိရိယာ၏ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ထိုသူအတွက် ထိုနေရာ၌ śrāddha (ရှရဒ္ဓာ) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုအကျင့်၏ အကျိုးကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။
Verse 6
ब्रह्मेन्द्ररुद्रनासत्यसूर्याग्निवसुमारुतान् / विश्वेदेवान्पितृ गणान्वयांसि मनुजान्पशून्
သူသည် ဗြဟ္မာ၊ အိန္ဒြ၊ ရုဒြ၊ နာသတ်ယများ၊ နေ၊ အဂ္နိ၊ ဝသုများနှင့် မရုတ်များကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ဝိශ්ဝေဒေဝများ၊ ပိတೃ (Pitṛ) အဖွဲ့များ၊ ငှက်များ၊ လူသားများနှင့် တိရစ္ဆာန်များကိုလည်းကောင်း အလုံးစုံ လွှမ်းခြုံထားသည်။
Verse 7
सरीसृपान्मातृगणान्यच्चान्यद्भूतसंज्ञितम् / श्राद्धं श्रद्धान्वितः कुर्वन्प्रीणयत्यखिलं जगत्
ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် «ရှရဒ္ဓ» ကိုပြုလုပ်သူသည် မြွေများနှင့် လှုပ်ရှားလျှောသွားသတ္တဝါများ၊ မာတೃဂဏ (မိခင်တို့၏အဖွဲ့) နှင့် ဘူတဟုခေါ်သော အခြားသတ္တဝါတို့ကိုပါ ကျေနပ်စေ၍ သတ္တလောကတစ်လောကလုံးကိုပင် ပျော်ရွှင်စေသည်။
Verse 8
ते तृप्तास्तर्पयन्त्येनं पुत्रदारधनैस्तथा / अधिकारः क्रियाभेदः समासात्ते निरूपितः
သူတို့ ကျေနပ်သွားသောအခါ သူတို့ကလည်း ပြန်လည်၍ သူ့ကို ကျေနပ်စေကြသည်—သားသမီး၊ ဇနီးနှင့် ဥစ္စာဓနတို့ဖြင့်ပါ။ ထို့ကြောင့် အခွင့်အာဏာရှိသူ (အဓိကာရ) နှင့် ကရိယာအမျိုးကွဲတို့ကို အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် သင့်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။
Verse 9
गरुड उवाच / उक्तेष्वेको ऽपि चेन्न स्यादधिकारी सुरोत्तम / कर्तव्यं किं तदा विष्णो पुरुषेण विजानता
ဂရုဍက ပြောသည်—အို နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံးရှင်! သင်ဖော်ပြခဲ့သော ကရိယာများအနက် တစ်ခုတည်းတောင် အဓိကာရရှိသူအဖြစ် မလုပ်ဆောင်နိုင်ပါက၊ အို ဗိဿနုရှင်၊ ဉာဏ်ရှိသော လူသည် ထိုအခါ ဘာကို ပြုရမည်နည်း။
Verse 10
श्रीकृष्ण उवाच / अधिकारो यदा नास्ति यदि नास्ति च निश्चयः / जीविते सति जीवाय दद्याच्छ्राद्धंस्वयं नरः
သီရိကృష్ణက ပြောသည်—အဓိကာရရှိသူ မရှိသည့်အခါ၊ ထို့ပြင် မည်သူက ပြုရမည်ဟု သေချာမှုလည်း မရှိသည့်အခါ၊ အသက်ရှင်နေသရွေ့ လူသည် မိမိအကျိုးအတွက် မိမိကိုယ်တိုင် ရှရဒ္ဓကို ပူဇော်ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 11
कृतोपवासः सुस्नातः कृष्णासङ्गः समाहितः / कर्तारमथ भोक्तारं विष्णुं सर्वेश्वरं यजेत्
အစာရှောင် (ဥပဝါသ) ပြု၍ ကောင်းစွာ ရေချိုးသန့်စင်ကာ မသန့်သော ပေါင်းသင်းမှုမှ ကင်းလွတ်၍ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီးနောက်၊ အရာအားလုံး၏ အရှင် ဗိဿနုကို ပူဇော်ရမည်—သူသည် အဆုံးစွန်သော ကర్తာ (လုပ်ဆောင်သူ) လည်းဖြစ်၊ ဘောက္တာ (ပူဇော်ခံသူ) လည်းဖြစ်သည်။
Verse 12
सदक्षिणाश्च सतिलास्तिस्त्रश्च जलधेनवः / निवेदयेत्पितृभ्यश्च स्वधेति सुसमाहितः
ဓမ္မတော်အတိုင်း ဒက္ခိဏာ (ဂုဏ်ပြုလှူဒါန်း) နှင့် နှမ်းစေ့ (tilā) တို့ကိုပါဝင်စေ၍ ရေ-နွား (jaladhenu) သုံးကောင်နှင့်တကွ ပိတೃများ (Pitṛs) ထံသို့ ပူဇော်အပ်နှံကာ «svadhā» ဟု သတိပြုရွတ်ဆို၍ စိတ်တည်ငြိမ် သမာဓိပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 13
अग्नये कव्यवाहनाय स्वधा नम इति स्मरन् / सोमायत्वा पितृमते स्वधा नम इति स्मरन्
«ပိတೃပူဇော်ပစ္စည်းကို သယ်ဆောင်သူ» အဂ္နိ (kavyavāhana) ထံ «svadhā namah» ဟု သတိပြုရွတ်ဆိုကာ၊ ထို့နောက် ပိတೃတို့နှင့် သဟဇာတဖြစ်သော ဆိုမ (Pitṛ-mata) ဘက်သို့ မျက်နှာလှည့်၍ «svadhā namah» ဟု ထပ်မံ သတိပြုရွတ်ဆိုရမည်။
Verse 14
दक्षिणेन तु दद्याच्च तृतीयां दक्षिणायुताम् / यमायाङ्गिरसे चाथ स्वधा नम इति स्मरन्
ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော ဒက္ခိဏာနှင့်တကွ တတိယ ပူဇော်ပစ္စည်းကို ဒက္ခိဏာပါအောင် ပူဇော်ကာ၊ ယမ (Yama) နှင့် အင်္ဂိရသ (Āṅgirasa) အတွက် «svadhā namah» ဟု သတိပြုရွတ်ဆိုရမည်။
Verse 15
तयोर्मध्ये तु निः क्षिप्य विप्रान्संमन्त्र्य भो जयेत् / प्रथमामुत्तरे न्यस्य द्वितीयां दक्षिणे न्यसेत्
အရာကို နှစ်ခုကြားတွင် ထားပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏများနှင့် မန္တရဖြင့် တိုင်ပင်ကာ ထမင်းကျွေးရမည်။ ပထမကို မြောက်ဘက်တွင် ထား၍ ဒုတိယကို တောင်ဘက်တွင် ထားရမည်။
Verse 16
मध्ये तृतीयां विन्यस्य पश्चादावाहनादिकम् / आवाहनादिना पूर्वं विश्वेदेवान्प्रपूज्यच
တတိယ ပူဇော်ပစ္စည်းကို အလယ်တွင် ထားပြီးနောက် အာဝါဟန (āvāhana—ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) စသည့် အခမ်းအနားများကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် အာဝါဟနနှင့် ဆက်စပ်သော လုပ်ငန်းများကို မစတင်မီ ဗိရှ္ဝေဒေဝများ (Viśvedevas) ကို ဦးစွာ သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။
Verse 17
वसुभ्यस्त्वामहं विप्र रुद्रेभ्यस्त्वामहं ततः / सूर्येभ्यस्त्वामहं विप्र भोजयामीति तान्वदेत्
«အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဗသုတို့အတွက် ဤပူဇာကို သင့်အား ဆက်ကပ်၏။ ထို့နောက် ရုဒ္ဒရတို့အတွက်လည်း ဤပူဇာကို ဆက်ကပ်၏။ ထို့ပြင် စူရျယတို့အတွက်လည်း ဤပူဇာကို ဆက်ကပ်၏» ဟုဆိုကာ «ငါသည် သူတို့ကို ကျွေးမွေး၏» ဟု ပြော၍ ထိုသူတို့ကို ထိုသို့ပင် ခေါ်ဆိုရမည်။
Verse 18
आवाहनादिकं शेषं कुर्याच्च पितृशेषवत् / साम्यां धेनुं ततो दद्याद्वसूद्देशं द्विजाय तु
အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) စသည့် ကျန်ရှိသော အခမ်းအနားများကို ပိတೃတို့အတွက် ပြုလုပ်သည့် နိဂုံးလုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် သင့်လျော်၍ ညီမျှသော အရည်အသွေးရှိသော နွားတစ်ကောင်ကို လှူဒါန်းကာ၊ ဗြာဟ္မဏအား ဓက္ခိဏာအဖြစ် ဥစ္စာကိုလည်း ပေးရမည်။
Verse 19
आग्नेय्यां चाथ रौद्राय याम्यां सूर्यद्विजाय तु / विश्वेभ्यश्चाथ देवेभ्यस्तिलपात्रं निवेदयेत्
အဂ္နိ၏ အရှေ့တောင်ဘက် (အာဂ္နေယ) တွင် ရုဒ္ဒရဒေဝတားအား နှမ်းဖြည့်အိုးကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ယမ၏ တောင်ဘက် (ယာမ്യ) တွင် စူရျယနှင့် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) တို့အား ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့အတူ ဝိශ්ဝေဒေဝတို့အားလည်း နှမ်းအိုးကို နိဝေဒနာပြု၍ တင်ပြရမည်။
Verse 20
स्वस्तीत्येव तथाक्षय्यं जलं दत्त्वाथ तान्द्विजान् / विसर्जयेत्स्मरन्विष्णुं देवमष्टाक्षरं विभुम्
«သွဝစတိ (svasti)» ဟု မင်္ဂလာစကားဆိုကာ အကုန်မခန်းသော (akṣayya) ရေကို ပေးလှူပြီးနောက်၊ ထိုဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ဂုဏ်ပြု၍ ပြန်လွှတ်ရမည်။ ထိုအခါ အဋ္ဌာක්ෂရ မန္တရ (၈ လုံးမန်တရ) ၏ အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော ဘုရား ဗိṣṇုကို စိတ်၌ သတိရရမည်။
Verse 21
ततः कामं कुलेशानीं शिवं नारायणं स्मरेत् / चतुर्दश्यां ततो गच्छेद्यथाप्राप्तां सरिद्वराम्
ထို့နောက် မိမိဆန္ဒအတိုင်း ကုလေရှာနီ (မိခင်ဒေဝီ)၊ ရှိဝ၊ နှင့် နာရာယဏ ကို သတိရရမည်။ ထို့ပြင် လဆန်း/လဆုတ် ဆယ့်လေးရက် (စတုရ္ဒသီ) တွင် မိမိအနီးအနား၌ ရရှိနိုင်သော အထူးမြတ်သော မြစ်သို့ သွားရောက်ရမည်။
Verse 22
वस्त्राणि लोहखण्डानि जितं त इति संजपन् / दक्षिणाभिमुखो वह्निं ज्वालयेत्तत्र च स्वयम्
မန္တရ “jitaṃ ta” (သင့်အား အောင်မြင်ခြင်း) ကို ရွတ်ဆိုလျက်၊ သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ အဝတ်အထည်နှင့် သံအပိုင်းအစများကို ထား၍၊ တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ထိုနေရာတွင် ကိုယ်တိုင် ပူဇော်မီးကို မီးထွန်းရမည်။
Verse 23
पञ्चाशता कुशैर्ब्राह्मीं कृत्वा प्रतिकृतिं दहेत् / हुत्वा श्माशानिकं होमं पूर्णाहुत्यन्तमेव हि
ကူရှမြက် ၅၀ ချောင်းဖြင့် ဗြာဟ္မဏ်ကဲ့သို့ ပုံတူတစ်ရုပ် ပြုလုပ်ကာ ထိုအစားထိုးရုပ်ကို မီးရှို့ရမည်။ ထို့နောက် သင်္ချိုင်းမြေဟောမ (śmāśānika homa) ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ အဆုံးသတ် ပြည့်စုံအဟုတိ (pūrṇāhuti) အထိ အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 24
निरग्रिमथ वा भूमिं यमं रुद्रञ्च संस्मरेत् / हुत्वा प्राधानिके स्थाने पश्चादावाहयेच्च तम्
ပူဇော်မီး မရှိလျှင်၊ မြေမိခင် (ပृथဝီ)၊ ယမ၊ ရုဒြ ကို စိတ်ထဲတွင် သတိပြုစဉ်းစားရမည်။ အဓိက သတ်မှတ်ရာနေရာတွင် အဟုတိ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထိုနေရာတွင် ထိုဘုရားကို သင့်တော်သကဲ့သို့ အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်) ရမည်။
Verse 25
श्रपयेच्चापरं वह्नौ मुद्गमिश्रं चरुं ततः / तिलतण्डुलमिश्रञ्च द्वितीयं सपवित्रकम्
ထို့နောက် မီးပေါ်တွင် မုဒ္ဂ (ပဲစိမ်း) ရောထားသော ချာရု (caru) ကို ထပ်မံ ချက်ပြုတ်ရမည်။ ထို့အပြင် ဒုတိယ ချာရုကို နှမ်းနှင့် ဆန်စေ့ ရောစပ်၍ ပြုလုပ်ကာ၊ ကူရှမြက် ပဝိတ္တရ (pavitra) သန့်စင်ကွင်းနှင့်အတူ ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 26
ॐ पृथिव्यै नमस्तुभ्यमिति चैकं निवेदयेत् / ॐ यमाय नमश्चेति द्वितीयं तदनन्तरम्
ပထမအဟုတိကို “ॐ ပृथிவ्यै နမस्तုဘျမ်” (အိုမ်၊ မြေမိခင်အား နမസ്കာရ) ဟူသော မန္တရဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်း ဒုတိယအဟုတိကို “ॐ ယမாய နမः” (အိုမ်၊ ယမအား နမস্কာရ) ဟူသော မန္တရဖြင့် ပူဇော်ရမည်။
Verse 27
ॐ नमश्चाथ रुद्राय श्माशानपतये नमः / ततो दीप्ते समिद्धे ऽग्नौ भूमौ प्रकृतिदारुणे
အိုမ်—ရုဒ္ဒရအား နမස්ကာရ၊ သင်္ချိုင်းမြေ၏ အရှင်အားလည်း နမස්ကာရ။ ထို့နောက် သဘာဝအားဖြင့် ကြမ်းတမ်းသော မြေပေါ်၌ မီးသည် ကောင်းစွာတောက်လောင်၍ လင်းလက်လာသောအခါ ပူဇော်ပွဲကို ဆက်လက်ပြုလုပ်သည်။
Verse 28
सप्तभ्यो यमसंज्ञेभ्यो दद्यात्सप्त जलाञ्जलीन् / यमाय धर्मराजाय मृत्यवे चान्तकाय च
ယမဟု ခေါ်သော ပုံသဏ္ဍာန် ခုနစ်ပါးထံသို့ ရေကို လက်တစ်ဆုပ်စီ ခုနစ်ကြိမ် (ဇလာဉ္ဇလီ) ပူဇော်သင့်သည်—ယမ၊ ဓမ္မရာဇ၊ မృတ்யု နှင့် အန္တက တို့အပါအဝင်။
Verse 29
वैवस्वताय कालाय सर्वप्राणहराय च / स्वधाकारनमस्कारप्रणवैः सह सप्तधा
ဝိုင်ဝသ္ဝတ (ယမ) ထံ၊ ကာလ (အချိန်) ထံ၊ အသက်ရှူအားလုံးကို ယူဆောင်သွားသူထံ—“သွဝဓာ” ဟူသော ဝေါဟာရ၊ ဦးညွှတ်ကန်တော့ခြင်းနှင့် ပရဏဝ (အိုမ်) ကို တွဲဖက်၍ ခုနစ်မျိုးအဖြစ် ပူဇော်နမස්ကာရ ပြုရမည်။
Verse 30
अमुकामुकगौत्रैतत्तुभ्यमस्तु तिलोदकम् / प्रदद्याद्दश पिण्डांस्तु अर्घपुष्पसमन्वितान्
“ဤသို့သော ဂေါတရရှိသူအတွက် ဤနှမ်းရေ ပူဇော်မှုသည် သင်၏အဖြစ် ဖြစ်ပါစေ” ဟု ဆိုကာ၊ ထို့နောက် အရ္ဃ (ရေပူဇော်) နှင့် ပန်းများဖြင့် တွဲလျက် ပိဏ္ဍ (ထမင်းလုံး) ဆယ်လုံးကို ဆက်ကပ်ရမည်။
Verse 31
धूपो दीपो बलिर्गन्धः सर्वेषामस्तु चाक्षयः / दश पिण्डांस्तु दान्दत्त्वा विष्णोः सौम्यं मुखं स्मरेत्
အမွှေးတိုင်၊ မီးအလင်း၊ ဘလိ (အစားပူဇော်) နှင့် အနံ့သာတို့သည် အားလုံးအတွက် မကုန်ခန်းပါစေ။ ထို့ပြင် ပိဏ္ဍ ဆယ်လုံးကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူပြီးနောက်၊ သခင် ဗိဿနု၏ နူးညံ့၍ မင်္ဂလာပြည့်သော မျက်နှာတော်ကို သတိရစေ။
Verse 32
कुर्याच्च मासिकं मासि सपिण्डीकरणं ततः / आशौचान्ते ततः कुर्यादात्मनो वा मरस्य तु
လစဉ်တိုင်း လစဉ်ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် စပိဏ္ဍီကရဏ (sapiṇḍīkaraṇa) ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် အာရှောစ (āśauca) အညစ်အကြေးကာလ ပြီးဆုံးသည့်အခါ သတ်မှတ်ထားသော ကုသိုလ်ကိစ္စကို ထပ်မံပြုလုပ်ရမည်—ကိုယ်တိုင်အတွက် (ကြိုတင်စီမံ) သို့မဟုတ် ကွယ်လွန်သူအတွက် ဖြစ်စေ။
Verse 33
कुर्यादस्थिरतां ज्ञात्वा शक्त्यारोग्यधनायुषम् / एतत्ते सर्वमाख्यातं जीवच्छ्राद्धं मया खग
အားအင်၊ ကျန်းမာရေး၊ ငွေကြေးနှင့် အသက်တာတို့သည် မတည်မြဲကြောင်း သိရှိ၍ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဤပူဇော်ကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ကြောင့် အို ငှက်တော် (ဂရုဍ) ရေ၊ အသက်ရှိစဉ် ပြုလုပ်သော «ဇီဝချ်-ရှရဒ္ဓ» ကို ငါသည် အပြည့်အစုံ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။
It lists (1) son, grandson, great-grandson; (2) the deceased’s brother and that brother’s descendants; (3) the sapinda line; (4) the full samānodaka line if sapindas are absent; and (5) women if both family lines are cut off.
The text states that śrāddha, when performed with faith, gratifies not only pitṛs but also devas (Brahmā, Indra, Rudra, the Nāsatyas, Sūrya, Agni, Vasus, Maruts, Viśvedevas), serpents and creeping beings, hosts of Mothers, spirits, humans, birds, and animals—i.e., a total cosmological network.
Key elements include fasting and bathing; avoidance of impurity; worship of Viṣṇu as doer and enjoyer; offerings with tilā, dakṣiṇā, and jaladhenus; mantra-addressed oblations to Agni (as pitṛ-carrier), Soma (pitṛ-aligned), Yama and Āṅgirasa; brāhmaṇa consultation and feeding with placements north/south/middle; worship of Viśvedevas; sesame-vessel gifts by directions; akṣayya water offering; remembrance of Viṣṇu; river observance on the 14th lunar day; śmāśānika homa (or meditation substitutes if no fire); sevenfold water offerings to Yama-names; ten piṇḍas with argha and flowers; monthly śrāddha and sapiṇḍīkaraṇa; and rites after āśauca.
It emphasizes that personal detachment or severed social ties do not negate the dharmic requirement that the deceased receive the ordered sequence of rites (earlier, middle, later), preserving ritual continuity as a public and familial obligation.