Adhyaya 5
Āśauca, Daśāha Piṇḍa-Rites, Vṛṣotsarga, Sāpiṇḍīkaraṇa, and the Yama-mārga (Path to Yama)
Preta-kalpa ၏ သင်္ချိုင်းအခမ်းအနားစဉ်ဆက်ကို ဆက်လက်၍ ကṛṣṇa သည် Garuḍa ကို မီးသင်္ဂြိုဟ်ပြီးချင်း လိုက်နာရမည့် အပြုအမူ၊ အိမ်သို့ ပြန်ဝင်ခြင်းနှင့် sapiṇḍa ဆွေမျိုးများအတွက် āśauca ဆယ်ည စည်းကမ်းများကို သင်ကြားသည်။ မွေးဖွားမှုကြောင့် အညစ်အကြေးနှင့် ကလေးငယ်အစောပိုင်းအဆင့်များအတွက် ကွဲပြားသတ်မှတ်ချက်များလည်း ပါဝင်သည်။ ထို့နောက် daśāha အစီအစဉ်ကို သတ်မှတ်ကာ နေ့စဉ် piṇḍa ပူဇော်ခြင်း (သန့်ရှင်းမှု၊ တင်ရာနေရာ၊ ပစ္စည်း) နှင့် añjali အတိုင်းအတာဖြင့် နေ့စဉ် dāna ပေးခြင်း၊ ၁၀ ရက်မြောက်နေ့တွင် ရေချိုးခြင်း၊ အဝတ်အစား/ဆံပင် စွန့်ပစ်ခြင်းနှင့် varṇa အလိုက် သန့်စင်အမှတ်အသားများကို ပြုလုပ်ရန် ဆိုသည်။ ပူဇော်ပစ္စည်းများကို preta ကို ထောက်ပံ့ရန်နှင့် Yama ၏ တမန်များကို ကျေနပ်စေရန် မည်သို့ ခွဲဝေသနည်း၊ piṇḍa များဖြင့် သေးငယ်သော ကိုယ်ခန္ဓာကို အဆင့်ဆင့် “တည်ဆောက်” သနည်းကို ရှင်းပြသည်။ ထို့နောက် ṣoḍaśī/အလယ်ပိုင်း အခမ်းအနားများကို မိတ်ဆက်ပြီး ၁၁ ရက်ဝန်းကျင်တွင် vṛṣotsarga ကို အရေးကြီးဆုံးဟု ထောက်ပြကာ လက်ဆောင်များနှင့် brāhmaṇa များကို ကျွေးမွေးခြင်းကို ဆက်လက်ညွှန်ကြားသည်။ နောက်တစ်ဆင့်တွင် ekoddiṣṭa အိုးခွက်များဖြင့် sāpiṇḍīkaraṇa ပြုလုပ်ကာ Pitṛ အဖြစ်သို့ လွှဲပြောင်းခြင်း၊ အချိန်ရွေးချယ်မှုများနှင့် ခင်ပွန်း–ဇနီး အထူးကိစ္စများကို ဖော်ပြသည်။ အဆုံးတွင် အခမ်းအနားမှ အနာဂတ်လောကသို့ လှည့်ကာ Yama ၏ အစေခံများက preta ကို အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်သည့် ခရီး၊ အကွာအဝေးနှင့် ခရီးချိန်၊ မြို့/စခန်း ၁၆ ခုနှင့် go-dāna နှင့် ဆက်စပ်သော Vaitaraṇī ဖြတ်ကူးခြင်းကို ရှင်းလင်းပြီး နောက်ဆုံး Yama ကို မြင်တွေ့ကာ ကံကြမ္မာ ချမှတ်ခြင်းဖြင့် နောက်လာမည့် ကမ္မစီရင်ခြင်းနှင့် သေပြီးနောက် လောကများ ဆွေးနွေးမှုကို ပြင်ဆင်ပေးသည်။
Shlokas
Verse 1
नाम चतुर्थो ऽध्यायः श्रीकृष्ण उवाच / एवं दग्ध्वा नरं प्रेतं स्नात्वा कृत्वा तिलोदकम् / अग्रतः स्त्रीजनो गच्छेद्व्रजेयुः पृष्ठतो नराः
သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်—ဤသို့ ပရေတ (ကွယ်လွန်ဝိညာဉ်) ဖြစ်သွားသော လူ၏ ရုပ်ကို မီးသင်္ဂြိုဟ်ပြီးနောက်၊ ရေချိုးကာ တီလိုဒက (နှမ်းရေ) ကို ပူဇော်ပြီးလျှင် မိန်းမတို့သည် ရှေ့မှ သွားကြရမည်၊ ယောက်ျားတို့သည် နောက်မှ လိုက်ကြရမည်။
Verse 2
प्राशयेन्निम्बपत्राणि रुदन्तो नामपूर्वकम् / विधातव्यं चाचमनं पाषाणोपरि संस्थिते
ဝမ်းနည်းသူသည် ငိုယိုလျက် အရင်ဆုံး သူ၏နာမကို ခေါ်ဆိုပြီး နိမ်ရွက်ကို စားသောက်စေရာ၏။ ကျောက်ပေါ်တွင် ထိုင်နေစဉ် အာစမန (ရေစုပ်သောက်သန့်စင်ပွဲ) ကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 3
ते प्रविश्य गृहं सर्वे सुताद्याश्च सपिण्डकाः / भवेयुर्दशरात्रं वै यत आशौचकं खग
အို ငှက်ဂရုဍာ၊ သားများနှင့် အခြား ဆပိဏ္ဍ (နီးစပ်သွေးသား) ဆွေမျိုးအားလုံး အိမ်ထဲဝင်လာသောအခါ အာရှောစ (အခမ်းအနားမသန့်) သည် ဆယ်ညတိုင် ဖြစ်ပေါ်ရ၏—ဤသည် စည်းကမ်းဖြစ်သည်။
Verse 4
क्रीतलब्धाशनाः सर्वे स्वपेयुस्ते पृथक्पृथक् / अक्षारलवणान्नाः स्युर्निमज्जेयुश्च ते त्र्यहम्
သူတို့အားလုံးသည် အစားအစာကို ဝယ်ယူခြင်းဖြင့်သာ ရရှိရမည်၊ ထို့နောက် တစ်ဦးချင်း သီးခြားအိပ်ရမည်။ အစားအစာမှာ အက္ခာရ (အယ်လ်ကလီ) မပါ၊ ဆားမပါ ဖြစ်ရမည်၊ ထို့ပြင် သုံးရက်တိုင် ရေထဲတွင် နစ်မြုပ်နေကြရမည်။
Verse 5
अमांसभोजनाश्चाधः शयीरन्ब्रह्मचारिणः / परस्परं न संस्पृष्टा दानाध्ययनवर्जिताः
ဗြဟ္မစာရိန်ကဲ့သို့ အသားမစားဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် အိပ်နေကြသော်လည်း၊ အချင်းချင်း မထိတွေ့မပေါင်းသင်း၊ ဒါနနှင့် သာသနာစာပေ (အဓျယန) ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်သူတို့သည် သေပြီးနောက် မိမိတို့အလျော်အစားကို ခံယူရ၏။
Verse 6
मलिनाश्चाधोमुखाश्च दीना भोगविवर्जिताः / अङ्गसंवाहनं केशमार्जनं वर्जयन्ति ते
သူတို့သည် အညစ်အကြေးကပ်လျက် မျက်နှာချထားကာ ဆင်းရဲနွမ်းပါး၍ အပျော်အပါးအားလုံးမှ ကင်းလွတ်နေကြသည်။ ကိုယ်လက်နှိပ်နယ်ခြင်း၊ ဆံပင်သန့်စင်၍ စီမံခြင်းတို့ကဲ့သို့ ကိုယ်ခန္ဓာသက်သာမှုများကို ရှောင်ကြဉ်ကြသည်။
Verse 7
मृन्मये पत्रजे वापि भुञ्जीरंस्ते च भाजने / उवासन्तु ते कुर्युरेकाहमथ वा त्र्यहम्
သူတို့သည် မြေခွက်ကဲ့သို့သော မြေထည်ပန်းကန်မှ သို့မဟုတ် ရွက်ဖြင့်လုပ်သော ပန်းကန်မှပင် စားသုံးကြစေ; ထို့နောက် ထိုနေရာတွင် နေထိုင်၍ ဝ్రတ (အကျင့်) ကို တစ်နေ့ သို့မဟုတ် သုံးနေ့ ပြုလုပ်ကြစေ။
Verse 8
गरुड उवाच / आशौचिन इति प्रोक्तमाशौचस्य च वै प्रभो / लक्षणं किं कियत्कालं भाव्यं वा तद्युतैर्नरैः
ဂရုဍက မေးလျှောက်သည်— «အရှင်ဘုရား၊ ‘အာရှောစ’ ဟုခေါ်သော အကျင့်ပွဲဆိုင်ရာ မသန့်ရှင်းမှုကို ဆိုထားပြီးပါပြီ။ ၎င်း၏ လက္ခဏာများမှာ အဘယ်နည်း။ ဘယ်လောက်ကြာတည်တံ့သနည်း။ ထိုအခြေအနေထိခိုက်သူတို့သည် မည်သို့သော အကျင့်အထုံးများကို လိုက်နာရမည်နည်း?»
Verse 9
शृकृष्ण उवाच / अपनोद्यन्त्विदं कालादिभिराशु निषेधकृत् / पिण्डाध्ययनदानादेः पुङ्गतो ऽतिशयो हि तत्
သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်— အချိန်ကာလကို မှန်ကန်စွာချိန်ညှိခြင်း စသည့် ချက်ချင်းတားဆီးနိုင်သော နည်းလမ်းများဖြင့် ဤအတားအဆီးကို လျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားကြစေ။ အမှန်တကယ်ပင် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ခြင်း၊ သာသနာစာတော် ဖတ်ရှု/လေ့လာခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော ကုသိုလ်ကံများ၏ အကျိုးသည် အလွန်ထူးကဲသော အာနိသင်ရှိသည်။
Verse 10
दशाहं शावमाशौचं सपिण्डेषु विधीयते / जनने ऽप्येवमेव स्यान्निपुणं शुद्धिमिच्छताम्
ဆပိဏ္ဍ (sapinda) ဆွေမျိုးအတွင်း၌ သေဆုံးမှုကြောင့် ဖြစ်သော အာရှောစ (မသန့်ရှင်းမှု) ကို ဆယ်ရက် သတ်မှတ်ထားသည်။ မွေးဖွားမှုအတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ရမည်—သန့်စင်မှုကို တိကျမှန်ကန်စွာ လိုလားသူတို့အတွက်။
Verse 11
जन्मन्येकोदकानान्तुत्रिरात्राच्छुद्धिरिष्यते / शावस्य शेषाच्छुध्यन्ति त्र्यहादुदकदायिनः
မွေးဖွားမှုအခါတွင် ရေတစ်ရေတည်းကို မျှဝေသူများ (အိမ်ထောင်စု/အတူစားသောက်သူများ) အတွက် သုံးညကျော်လျှင် သန့်စင်သည်ဟု သတ်မှတ်သည်။ ထို့အတူ ဥဒက (udaka) ရေကို ပူဇော်ပေးသူများသည်လည်း သေကောင်နှင့် ဆက်နွယ်သော ကျန်ရှိသည့် အာရှောစမှ သုံးရက်အကြာတွင် သန့်စင်ကြသည်။
Verse 12
आदन्तजननत्सद्य आ चौलान्नैशिकी स्मृता / त्रिरात्रमा व्रतादेशाद्दशरात्रमतः परम्
ကလေးမွေးဖွားချိန်မှ သွားပေါက်လာသည့်အထိ၊ ထို့နောက် ခေါင်းရိတ်ပွဲ (cūḍākaraṇa) အထိ အာရှောချ (အညစ်အကြေးကာလ) ကို တစ်ညသာဟု မှတ်ယူကြသည်။ သာသနာကျမ်းညွှန်ချက်အရ သုံးညဖြစ်ပြီး၊ ထို့ထက်လွန်လျှင် ဆယ်ညဟု သတ်မှတ်ကြသည်။
Verse 13
आशौचं ते समाख्यातं संक्षेपात्प्रकृतं ब्रुवे / जलं त्रिदिवमाकाशे स्थाप्यं क्षीरञ्च मृन्मये
ဤသို့ အာရှောချကို သင်တို့အား ရှင်းပြပြီးပြီ။ ယခု အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ထုံးတမ်းလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ပြောမည်—ကောင်းကင်အောက် ဖွင့်လှစ်မြင့်မားသောနေရာ၌ ရေကို ထားရမည်၊ နို့ကိုလည်း မြေခွက် (မြေထည်) ထဲ၌ ထားရမည်။
Verse 14
अत्र स्नाहि पिबात्रेति मन्त्रेणानेन काश्यप / काष्ठत्रये गुणैर्बद्धे प्रीत्यै रात्रौ चतुष्पथे
“ဒီမှာ ရေချိုးလော့၊ ဒီမှာ သောက်လော့” ဟူသော မန္တရဖြင့်၊ အို ကာရှျပ၊ သုံးချောင်းသစ်သားကို ကြိုးဖြင့်ချည်ထားသောအခါ ညအချိန် လမ်းလေးဆုံ၌ ဝိညာဉ်တို့ကို ပြေငြိမ်းစေခြင်းအတွက် ပူဇော်ရသည်။
Verse 15
प्रथमे ऽह्नि तृतीये वा सप्तमे नवमे तथा / अस्थिसंचयनं कार्यं दिने तद्गोत्रजैः सह
ပထမနေ့၊ သို့မဟုတ် တတိယနေ့၊ သတ္တမနေ့၊ ထို့အတူ နဝမနေ့တွင် မီးသင်္ဂြိုဟ်ပြီးနောက် အရိုးစုဆောင်းခြင်းကို ထိုနေ့၌ပင် တစ်ဂိုထရ (gotra) မွေးဖွားသူ ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 16
तदूर्ध्वमङ्गसंस्पर्शः सपिण्डानां विधीयते / योग्याः सर्वक्रियाणां च समानसलिलास्तथा
ထို့နောက်တွင် စပိဏ္ဍ (sapinda) ဆွေမျိုးများအကြား ကိုယ်ခန္ဓာထိတွေ့ခြင်းကို ခွင့်ပြုသတ်မှတ်သည်။ ထို့ပြင် သူတို့သည် အခမ်းအနားလုပ်ငန်းအားလုံးအတွက် အရည်အချင်းရှိသူများဟုလည်း သတ်မှတ်ကြပြီး၊ ဥဒက (udaka) ရေတင်ပူဇော်မှုကို မျှဝေသူများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
Verse 17
प्रेतपिण्डं बहिर्दद्याद्दर्भमात्रविवर्जितम् / प्रागुदीच्यां चरुं कृत्वा स्नात्वा प्रयतमानसः
စိတ်ကိုထိန်းသိမ်း၍ ရေချိုးပြီးနောက်၊ ဒರ್ಭမြက်တစ်စင်းတောင်မပါဘဲ ပရေတပိဏ္ဍ (ပိဏ္ဍပူဇာ) ကို အပြင်ဘက်တွင် ထားရမည်။ ထို့နောက် အရှေ့ သို့မဟုတ် မြောက်ဘက်ကို မျက်နှာမူကာ ချာရု (ပူဇာဆန်ယာဂု) ကို ပြင်ဆင်ပြီး အခမ်းအနားကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 18
भूमावसंस्कृतानां च संस्कृतानां कुशेषु च / नवभिर्दिवसैः पिण्डान्नव दद्यात्समाहितः
ပူဇာအတွက် မသန့်စင်သေးသော အရာများကို မြေပြင်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ထားရမည်။ သန့်စင်ကာ သက္ကာရပြုထားသော အရာများကိုတော့ ကုရှမြက်ပေါ်တွင် ထားရမည်။ စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ကိုးရက်အတွင်း ပိဏ္ဍ ကိုးလုံးကို ပူဇာတင်ရမည်။
Verse 19
दशमं पिण्डमुत्सृज्य रात्रिशेषे शुचिर्भवेत् / असगोत्रः सगोत्रो वा यदि स्त्री यति वा पुमान्
ဒသမ ပိဏ္ဍကို ပူဇာတင်ပြီးနောက်၊ ညအချိန်ကျန်သမျှတွင် ကိုယ်စင်ကြယ်သန့်ရှင်းစွာ နေရမည်။ ဆောင်ရွက်သူသည် မိမိနှင့် မတူသော မျိုးရိုးဖြစ်စေ တူသော မျိုးရိုးဖြစ်စေ၊ မိန်းမဖြစ်စေ ယတိ (ဘုန်းတော်ကြီး/အကျင့်သီလရှင်) ဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။
Verse 20
प्रथमे ऽहनि यो दद्यात्स दशाहं समापयेत् / शालिना सक्तुभिर्वापि शाकैर्वाप्यथ निर्वपेत्
ပထမနေ့တွင် ပူဇာတင်သူသည် ဒသဟ (ဆယ်ရက်ပွဲ) ကို ပြီးစီးစေသည်။ ဆန်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ စက္တု (လှော်စပါးမှုန့်) ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ချက်ပြုတ်ထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကိုလည်း အပူဇာအဖြစ် တင်နိုင်သည်။
Verse 21
प्रथमे ऽहनि यद्द्रव्यं तदेव स्याद्दशाहिकम् / यावदाशौचमेकैकस्याञ्जलेर्दानमुच्यते
ပထမနေ့တွင် ပေးအပ်သော ပူဇာပစ္စည်းသည်ပင် ဒသဟိက (ဆယ်ရက်) အတွက် ဆက်လက်အသုံးပြုရမည်။ အာရှောစ (အညစ်အကြေးကာလ) မပြီးဆုံးသေးသရွေ့၊ နေ့စဉ်ပေးကမ်းခြင်းကို အမိန့်ထားပြီး—နေ့တိုင်း လက်နှစ်ဖက်ခွက်တစ်ခွက်စာ (အဉ္ဇလိ) အတိုင်း ပေးလှူရမည်။
Verse 22
यद्वा यस्मिन्दिने दानं तस्मिंस्तद्दिनसंख्यया / दशाहे ऽञ्जलयः पक्षिन्पञ्चाशदन्तिमे
သို့မဟုတ်လည်း၊ အို ငှက်တော် (ဂရုဍ)၊ မည်သည့်နေ့တွင် ဒါန (dāna) ပေးလှူသနည်း၊ ထိုနေ့ကို ထိုနေ့အရေအတွက်အတိုင်း ရေတွက်ရမည်။ ဒသဟ (ဆယ်ရက်) ကာလအတွင်း နေ့စဉ် အန်ဇလီ (añjali) လက်ဖဝါးပူဇော်မှုများ ရှိပြီး နောက်ဆုံးနေ့တွင် ငါးဆယ် ဖြစ်သည်။
Verse 23
द्विवृद्ध्या वा भवेत्पक्षिन्नञ्जलीनां शतं पुनः / यदाहि त्र्यहमाशौचं तदा वाञ्जलयो दश
အို ငှက်တော် (ဂရုဍ)၊ အတိုင်းအတာကို နှစ်ဆတိုးလျှင် အန်ဇလီ (añjali) ပူဇော်မှုသည် ထပ်မံ၍ တစ်ရာအထိ ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် အရှောစ (aśauca) သုံးရက် မသန့်ကာလရှိလျှင် ထိုအခါ အန်ဇလီ ဆယ် ဖြစ်သည်။
Verse 24
त्रयो ऽञ्जलय एवं तु प्रथमे ऽहनिवै तदा / चत्वारस्तु द्वितीये ऽह्नि तृतीये स्युस्त्रयस्तथा
ထို့ကြောင့် ပထမနေ့တွင် အန်ဇလီ (añjali) သုံးခု ပူဇော်ရမည်။ ဒုတိယနေ့တွင် လေးခု၊ တတိယနေ့တွင်လည်း သုံးခု ထိုနည်းတူ ဖြစ်ရမည်။
Verse 25
शताञ्जलि यदा पक्षिन्नाद्ये त्रिंशत्तदाहनि / चत्वारिंशद्द्वितीये ऽह्नि त्रिंशदह्नि तृतीयके
အို ငှက်တော် (ဂရုဍ)၊ အန်ဇလီ (añjali) တစ်ရာအတိုင်းအတာ ဖြစ်သောအခါ—ပထမနေ့တွင် သုံးဆယ်၊ ဒုတိယနေ့တွင် လေးဆယ်၊ တတိယနေ့တွင် သုံးဆယ် ဖြစ်သည်။
Verse 26
एवं जलस्याञ्जलयो विभाज्याः पक्षयोर्द्वयोः / सर्वेषु पितृकार्येषु पुत्रो मुक्यो ऽधिकारवान्
ထို့ကြောင့် ရေ၏ အန်ဇလီ (añjali) များကို ပက္ခနှစ်ပက္ခအကြား ခွဲဝေသင့်သည်။ ထို့ပြင် ပိတೃကာရျ (ဘိုးဘွားအတွက် အမှုအရာ) အားလုံးတွင် သားသည် အဓိက အခွင့်အာဏာရှိသူ ဖြစ်သည်။
Verse 27
पिण्डप्रसेकस्तूष्णीञ्च पुष्पधूपादिकं तथा / दशमे ऽहनि सम्प्राप्ते स्नानं ग्रामाद्वहिश्चरेत्
ပိဏ္ဍပူဇာကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြုလုပ်ရမည်၊ ပန်း၊ အမွှေးတိုင်နှင့် အခြားပူဇာပစ္စည်းများနှင့်အတူ။ ဒသမနေ့ရောက်သော် ရွာပြင်သို့ ထွက်၍ သန့်စင်ရေချိုးပွဲကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 28
तत्र त्याज्यानि वासांसि केशश्मश्रुनखानि च / विप्रः शुध्यत्यपः स्पृष्ट्वा क्षत्त्रियो वाहनं तथा
ထိုအခါ အဝတ်အစားများကို စွန့်ပစ်ရမည်၊ ဆံပင်၊ မုတ်ဆိတ်-နှုတ်ခမ်းမွှေးနှင့် လက်သည်းတို့ကိုလည်း ဖြတ်ပစ်ရမည်။ ဗြာဟ္မဏသည် ရေကို ထိတွေ့ခြင်းဖြင့် သန့်စင်လာပြီး၊ က္ଷတ္တရိယသည်လည်း မိမိယာဉ်ကို ထိတွေ့/စောင့်ရှောက်ခြင်းဖြင့် သန့်စင်လာသည်။
Verse 29
वैश्यः प्रतोदं रश्मीन्वा शूद्रो यष्टिं कृतक्रियः / मृतादल्पवयोभिश्च सपिण्डैः परिवापनम्
ဝိုင်ရှျယအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းမှာ မောင်းတံ (goad) သို့မဟုတ် ချည်ကြိုး (reins) ဖြစ်သည်။ ရှူဒြအတွက်တော့ တောင်ဝှေး (staff) ဖြစ်ပြီး၊ ထုံးတမ်းကိစ္စများကို ပြီးစီးပြီးနောက် ပူဇာအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် အသက်အလွန်ငယ်စဉ် သေဆုံးသူရှိလျှင် စပိဏ္ဍ (sapiṇḍa) ဟူသော နီးစပ်သော ဆွေမျိုးများက ပတ်လည်ပြု/ဖုံးအုပ်သည့် ထုံးတမ်းကို ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 30
कार्यन्तु षोडशी षड्भिः पिण्डैर्दशभिरैव च / प्रथमा मलिना ह्येतैरादशाहं मृतेर्भवेत्
ဆယ့်ခြောက်ရက်မြောက် «ရှိုးဒရှီ» ပွဲကို ပိဏ္ဍ ၆ လုံးဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်၊ ထို့အပြင် ပိဏ္ဍ ၁၀ လုံးဖြင့်လည်း အစဉ်အလာအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရသည်။ ဤပိဏ္ဍ/ပူဇာများကြောင့် ပထမအပိုင်းသည် မသန့်ရှင်းမှုကို ဖယ်ရှားပေးပြီး၊ ထို့ကြောင့် သေဆုံးပြီးနောက် ဒသရက်ကာလ (အာဒရှာဟ) သည် ပြည့်စုံလာသည်။
Verse 31
दिनानि दश यान्षिण्डान्कुर्वन्त्यत्र सुतादयः / प्रत्यहं ते विभज्यन्ते चतुर्भागैः खगोत्तम
ဒီနေရာတွင် ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် သားများနှင့် အခြားဆွေမျိုးများက ပိဏ္ဍပူဇာကို ပြင်ဆင်ကြသည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း၊ ငှက်တို့အထွဋ်အမြတ် ဂရုဍာရေ၊ ထိုပူဇာများကို အပိုင်းလေးပိုင်း ခွဲဝေကြသည်။
Verse 32
भागद्वयेन देहः स्यात्तृतीयेन यमानुगाः / तृप्यन्ति हि चतुर्थेन स्वयमप्युपजीवति
အပိုင်းနှစ်ပိုင်းဖြင့် ပရေတ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထောက်ပံ့တည်တံ့စေ၏။ အပိုင်းတတိယဖြင့် ယမမင်း၏ အနုဂါများ (အမှုထမ်းများ) စိတ်ကျေနပ်၏။ အပိုင်းစတုတ္ထဖြင့် သူကိုယ်တိုင်လည်း အားထား၍ အသက်ရှင်တည်၏။
Verse 33
अहोरात्रैस्तु नवभिर्देहो निष्पत्तिमाप्नुयात् / शिरस्त्वाद्येन पिण्डेन प्रेतस्य क्रियते तथा
နေ့နှင့်ည ကိုးကြိမ်ကာလအတွင်း (သိမ်မွေ့သော) ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပုံသဏ္ဍာန်ပြည့်စုံလာ၏။ ထို့အတိုင်း ပရေတ၏ ခေါင်းကို ပထမ ပိဏ္ဍ (ပိဏ္ဍဒာန) ဖြင့် ဖန်တီးတည်ဆောက်၏။
Verse 34
द्वितीयेन तु कर्णाक्षिनासिकं तु समासतः / गलांसभुजवक्षश्च तृतीयेन तथा क्रमात्
ဒုတိယ ပိဏ္ဍဖြင့် နား၊ မျက်စိ၊ နှာခေါင်းတို့ကို အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဖွဲ့စည်း၏။ တတိယဖြင့်လည်း အစဉ်အလာအတိုင်း လည်ချောင်း၊ ပခုံး၊ လက်မောင်း၊ ရင်ဘတ်တို့ကို ထိုနည်းတူ ဖွဲ့စည်း၏။
Verse 35
चतुर्थेन च पिण्डेन नाभिलिङ्गगुदं तथा / जानुजङ्घं तथा पादौ पञ्चमेन तु सर्वदा
စတုတ္ထ ပိဏ္ဍဖြင့် ဗိုက်ခေါင်း (နာဘိ)၊ လိင်အင်္ဂါနှင့် အနု (ဂုဒ) တို့ ဖွဲ့စည်း၏။ ပဉ္စမဖြင့်လည်း ဒူး၊ ခြေထောက်အောက်ပိုင်း (ဂျင်္ဃာ) နှင့် ခြေဖဝါးတို့ အမြဲတမ်း ဖွဲ့စည်း၏။
Verse 36
सर्वमर्माणि षष्ठेन सप्तमेन तु नाडयः / दन्तलोमान्यष्टमेन वीर्यन्तु नवमेन च
ဆဋ္ဌမဖြင့် မာမ (အသက်တည်ရာ အဆစ်အမြစ်) အားလုံး ဖွဲ့စည်း၏။ သတ္တမဖြင့် နာဍီ (သိမ်မွေ့သော လမ်းကြောင်းများ) ပေါ်ထွန်း၏။ အဋ္ဌမဖြင့် သွားနှင့် ကိုယ်မွေးများ ထွက်ပေါ်၏။ နဝမဖြင့် ဗီရျ (မျိုးပွားအင်အား) တည်မြဲ၏။
Verse 37
दशमेन तु पूर्णत्वं तृप्तता क्षुद्विपर्ययः / मध्यमां षोडशीं वच्मि वैनतेय शृणुष्व मे
ဒသမအကျင့်ဖြင့် ပြည့်စုံခြင်းကို ရောက်၍ စိတ်ကျေနပ်မှုနှင့် ဆာလောင်ခြင်း၏ ပြောင်းပြန်မှု ဖြစ်ပေါ်သည်။ ယခု ငါသည် အလယ်တန်းဖြစ်သော ဆယ့်ခြောက်မြောက် (ကရိယာ) ကို ပြောမည်; ဟေ ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍ) ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။
Verse 38
विष्णवादिविष्णुपर्यन्तान्येकादश तथा खग / श्राद्धानि पञ्च देवानामित्येषां मध्यषीडशी
ဟေ ခဂ (ဂရုဍ)၊ ဗိဿဏုအတွက် စတင်၍ ဗိဿဏုအတွက် အဆုံးသတ်သော ရှရာဒ္ဓ အမျိုးအစား ဆယ့်တစ် ရှိသည်။ ထို့ပြင် ဒေဝတားတို့အတွက် ရှရာဒ္ဓ ပူဇော်မှု ငါး မျိုးရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အလယ်တွင် စုစုပေါင်း ဆယ့်ခြောက် ဖြစ်သည်။
Verse 39
निमित्तं दुर्मतिं कृत्वा यदि नारायणो बलिः / एकादशाहे कर्तव्यो वृषोत्सर्गो ऽपि तत्र वै
အကြောင်းအရာကို မှားယွင်းစွာ သတ်မှတ်၍ နာရာယဏအတွက် ဘလိ (ပူဇော်သကာ) ကို ပြုလုပ်မိလျှင်၊ ဆယ့်တစ်ရက်နေ့တွင် ထိုအခြေအနေ၌ပင် ဝೃષોત్సರ್ಗ (နွားထီးလွှတ်အပ်နှံခြင်း) ကိုလည်း မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 40
एकादशाहे प्रेतस्य यस्यात्सृज्येत नो वृषः / प्रेतत्वं सुस्थिरं तस्य दत्तैः श्राद्धशतैरपि
ဆယ့်တစ်ရက်နေ့တွင် သေဆုံးသူ ပရေတအတွက် ‘ဝೃષ’ (ဝೃṣotsarga) ကို မပြုလုပ်လျှင်၊ ထိုသူ၏ ပရေတအခြေအနေသည် အလွန်တည်မြဲသွားပြီး နောက်မှ ရှရာဒ္ဓ ရာချီ ပေးလှူသော်လည်း လွယ်ကူစွာ မပျောက်ကင်းနိုင်။
Verse 41
अकृत्वा यद्वृषोत्सर्गं कृतं वै पिण्डपातनम् / निष्फलं सकलं विद्यात्प्रमीताय न तद्भवेत्
ဝೃṣotsarga ကို မပြုလုပ်ဘဲ ပင်္ဍပာတန (ပင်္ဍာပူဇာ/ပင်္ဍာချခြင်း) ကို ပြုလုပ်လျှင်၊ ထိုပင်္ဍပူဇာ အားလုံးသည် အကျိုးမရှိကြောင်း သိရမည်။ သေဆုံးသူအတွက် အမှန်တကယ် အကျိုးမဖြစ်စေ။
Verse 42
वृषोत्सर्गादृते नान्यत्किञ्चिदस्ति महीतले / पुत्रः पत्न्यथ दौहित्रः पिता वा दुहिताथ वा
ဤမြေပေါ်၌ နွားထီးလွှတ်ပူဇော်ပွဲ (ဗြိရှိုৎসရ္ဂ) မှတပါး အခြားအရာမရှိသကဲ့သို့ အထူးအကျိုးရှိသည်—သား၊ ဇနီး၊ သမီး၏သား (မြေး)၊ ဖခင် သို့မဟုတ် သမီးက ပြုလုပ်သော်လည်း ထိုအကျိုးတူညီသည်။
Verse 43
मृतादनन्तरं तस्य ध्रुवं कार्यो वृषोत्सवः / चतुर्वत्सतरीयुक्तो यस्योत्सृज्येत वा वृषः
လူတစ်ဦး သေဆုံးပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် “နွားထီးပွဲ” (ဗြိရှိုৎসဝ vṛṣotsava) ကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်ရမည်။ အသက်လေးနှစ်ပြည့် နွားထီးတစ်ကောင်ကို သေသူ၏နာမဖြင့် လွှတ်ပေးရမည်။
Verse 44
अलङ्कृतो विधानेन प्रेतत्वं तस्य नो भवेत् / एकादशे ऽह्नि सम्प्राप्ते वृषालाभो भवेद्यदि
သေသူကို သတ်မှတ်ထားသော ဗిధိအတိုင်း သေချာစွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုလျှင် သူသည် “ပရေတ” (လှုပ်ရှားမငြိမ်သော သေဝိညာဉ်) အဖြစ်သို့ မကျရောက်ပါ။ ထို့ပြင် တစ်ဆယ့်တစ်ရက်မြောက်နေ့ ရောက်လာသောအခါ နွားထီးကို ရရှိလာပါက ထိုအချက်အရ ပွဲတော်သည် ပြည့်စုံသွားသည်။
Verse 45
दर्भैः पिष्टैस्तु सम्पाद्य तं वृषं मोचयेद्वुधः / वृषोत्सर्जनवेलायां वृषाभाव (लाभ) कथञ्चन
ပညာရှိသည် ဒರ್ಭမြက်နှင့် သတ်မှတ်ထားသော ပိဿတင် (ပတ်စ်) ဖြင့် ဗిధိကို ပြင်ဆင်ကာ ထိုနွားထီးကို လွှတ်ပေးရမည်။ နွားထီးလွှတ်ချိန် (ဗြိရှိုৎসရ္ဂ) တွင် နွားထီးမရှိခြင်း မဖြစ်သင့်—မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရရှိအောင် စီမံရမည်။
Verse 46
मृत्तिकाभिस्तु दर्भैर्वा वृषं कृत्वा विमोचयेत् / यदिष्टं जीवतस्तस्य दद्यादेकादशे ऽहनि
မြေညက်တုံးများ သို့မဟုတ် ဒರ್ಭမြက်ဖြင့် နွားထီးပုံကို ပြုလုပ်ကာ ထိုကို လွှတ်ပေးရမည်။ ထို့ပြင် သေသူ အသက်ရှင်စဉ် နှစ်သက်ခဲ့သော ပူဇော်အလှူကို တစ်ဆယ့်တစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ပေးလှူရမည်။
Verse 47
मृतमुद्दिश्य दातव्यं शय्याधेन्वादिकं तथा / विप्रान्बहून् भोजयीत प्रेतस्य क्षुद्विशान्तये
ကွယ်လွန်သူကို မှတ်မိ၍ အိပ်ရာ၊ နွား စသည့် အလှူဒါနများကို ပေးလှူရမည်။ ထို့ပြင် ပရေတ၏ ဆာလောင်မှုကို သက်သာစေရန် ဗြာဟ္မဏများစွာကို အစာကျွေးရမည်။
Verse 48
तृतीयां षोडशीं वच्मि वैनतेय शृणुष्व ताम् / द्वादश प्रतिमास्यानि आद्यं षाण्मासिकं तथा
အို ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍ) ရေ၊ နားထောင်ပါ။ ယခု ငါသည် တတိယဟူသော ဆယ့်ခြောက်ရက်နေ့၏ အခမ်းအနားကို ဖော်ပြမည်။ ထို့နောက် ခြောက်လပွဲကို အစပြု၍ လစဉ် ဆောင်ရွက်ရမည့် အခမ်းအနား ၁၂ ခုလည်း ရှိသည်။
Verse 49
सपिण्डीकरणं चैव तृतीया षोडशी मता / द्वादशाहे त्रिपक्षे च षण्मासे मासिके ऽब्दिके
စပိဏ္ဍီကရဏ (sapiṇḍīkaraṇa) အခမ်းအနားကိုလည်း သတ်မှတ်ထားပြီး တတိယနေ့ သို့မဟုတ် ဆယ့်ခြောက်နေ့တွင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် ဆယ့်နှစ်နေ့၊ နှစ်ပတ်ကြာပြီးနောက်၊ ခြောက်လပြည့်၊ လစဉ်ပွဲ၊ သို့မဟုတ် နှစ်ပတ်လည်ပွဲတွင်လည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။
Verse 50
तृतीयां षोडशीमेनां वदन्ति मतभेदतः / यस्यैता नि न दत्तानि प्रेतश्राद्धानि षोडश
အမြင်ကွဲပြားမှုကြောင့် အချို့က ဤအစုံကို “တတိယ” ဟု ခေါ်ကြပြီး အချို့က “ဆယ့်ခြောက်” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ပရေတအတွက် ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ပရေတ-ရှရဒ္ဓများကို မပူဇော်မပေးသူအတွက် တာဝန်ရှိသည့် အခမ်းအနားများ မပြည့်စုံသေး။
Verse 51
पिशाचत्वं स्थिरं तस्य दत्तैः श्राद्धशतैरपि / एकादशे द्वादशे वा दिने आद्यं प्रकीर्तितम्
သူ့အတွက် ရှရဒ္ဓကို ရာချီပင် ပူဇော်လုပ်ဆောင်သော်လည်း ပိသာစ (piśāca) ဖြစ်နေသော အခြေအနေသည် တည်မြဲနေဆဲဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး သတ်မှတ်ထားသော အဆင့်/အခမ်းအနားကို ဆယ့်တစ်နေ့ သို့မဟုတ် ဆယ့်နှစ်နေ့တွင် ဟောကြားထားသည်။
Verse 52
मासादौ प्रतिमासञ्च शुद्धं मृततिथौ खग / एकेनाह्ना त्रिभिर्वापि हीनेषु विनतासुत
အို ခဂ (ဂရုဍ)၊ လ၏အစတွင်လည်းကောင်း လစဉ်လည်းကောင်း၊ သေဆုံးသူ၏ တိထိ (မရဏတိထိ) တွင် သန့်ရှင်းစွာဖြင့် ဤကర్మကို ပြုလုပ်ရမည်။ အို ဝိနတာ၏သား၊ စည်းကမ်းအချို့ ချို့ယွင်းလျှင် တစ်ရက်အတွင်း သို့မဟုတ် အများဆုံး သုံးရက်အတွင်း ပြီးစီးစေနိုင်သည်။
Verse 53
मासषण्मासवर्षेषु त्रिपक्षेषु भवन्ति हि / श्राद्धान्यथस्यात्सापिण्ड्यं पूर्णे वर्षे तदर्धके
ရှရဒ္ဓ ပူဇာများကို လစဉ်၊ ခြောက်လတစ်ကြိမ်၊ နှစ်စဉ်နှင့် သုံးပက္ခ (သုံးခွဲလ) အကြားကာလတို့တွင်လည်း အမှန်တကယ် ပြုလုပ်ကြသည်။ ထို့နောက် သေဆုံးသူကို ဘိုးဘွားမျိုးရိုးနှင့် ပေါင်းစည်းသည့် စာပိဏ္ဍီကရဏ ကို တစ်နှစ်ပြည့်ချိန် သို့မဟုတ် ထိုကာလ၏ တစ်ဝက်တွင် ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 54
त्रिपक्षे ऽभ्युदये वापि द्वादशाहे ऽथ वा नृणाम् / आनन्त्यात्कुलधर्माणां पुंसाञ्चैवायुषः क्षयात्
လူတို့အတွက် ပူဇာကို တစ်ဆယ့်သုံးရက်မြောက်နေ့တွင်ဖြစ်စေ၊ မင်္ဂလာအခါ (အဘျုဒယ) တွင်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် တစ်ဆယ့်နှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင်ဖြစ်စေ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ မျိုးရိုးဓမ္မတာတို့သည် အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ လူ့အသက်တမ်းလည်း လျော့နည်းလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 55
अस्थिरत्वाच्छरीरस्य द्वादशाहे प्रशस्यते / सपिण्डीकरणेष्वेवं विधिं पक्षीन्द्र मे शृणु
ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အခြေအနေသည် မတည်ငြိမ်သောကြောင့် (သေပြီးနောက်) တစ်ဆယ့်နှစ်ရက်ကာလကို သင့်လျော်သည်ဟု ချီးမွမ်းကြသည်။ ထို့ကြောင့် အို ငှက်တို့၏ဘုရင်၊ စာပိဏ္ဍီကရဏ ပူဇာများအတွက် ဤနည်းလမ်းကို ငါရှင်းပြမည်၊ ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။
Verse 56
एकोद्दिष्टविधानेन कार्यं तदपि काश्यप / तिलगन्धोदकैर्युक्तं कुर्यात्पात्रचतुष्टयम्
အို ကာရှျပ၊ ထိုအရာကိုလည်း အဲကောဒ္ဓိဋ္ဌ နည်းလမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်။ နှမ်းနှင့် အနံ့ရေ (သန့်ရေမွှေး) ပါဝင်စေ၍ ပူဇာပാത്ര လေးလုံးကို ပြင်ဆင်ရမည်။
Verse 57
पात्रं प्रेतस्य तत्रैकं पित्र्यं पात्रत्रयं तथा / सेचयेत्पितृपात्रेषु प्रेतपात्रं खग त्रिषु
ထိုနေရာ၌ ပရေတ (အသစ်ကွယ်လွန်သူ) အတွက် အိုးတစ်လုံးထားရမည်၊ ထို့အတူ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) အတွက် အိုးသုံးလုံးထားရမည်။ အို ဂရုဍ (ငှက်မင်း) ပရေတအိုးမှ ပိတೃအိုးသုံးလုံးသို့ ပူဇော်ရည်ကို လောင်းပေးရမည်။
Verse 58
चतुरो निर्वपेत्पिण्डान्पूर्वन्तेषु समापयेत् / ततः प्रभृति वै प्रेतः पितृसामान्यमश्नुते
ပိဏ္ဍ (ထမင်းလုံးပူဇော်) လေးလုံးကို ပူဇော်၍ သတ်မှတ်ထားသော အစောပိုင်း အဆုံးသတ်အချက်များအတိုင်း အခမ်းအနားကို ပြီးစီးစေရမည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ပရေတသည် ပိတೃတို့နှင့် တူညီသော အဆင့်အတန်းကို ရရှိလေသည်။
Verse 59
ततः पितृत्वमापन्ने तस्मिन्प्रेते खगेश्वर / श्राद्धधर्मैरशेषैस्तु तत्पूर्वानर्चयेत्पितॄन्
ထို့နောက် အို ငှက်မင်း (ဂရုဍ) ထိုကွယ်လွန်သူသည် ပိတೃအဆင့်သို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ချန်လှပ်ခြင်းမရှိဘဲ သတ်မှတ်ထားသော ရှရဒ္ဓဓမ္မ အခမ်းအနားများအားလုံးဖြင့် သူ့မတိုင်မီရှိသော ပိတೃတို့ကို ပူဇော်ကာ ဂုဏ်ပြုရမည်။
Verse 60
एकचित्यारोहणे च एकाह्नि मरणे तथा / सापिण्ड्यन्तु स्त्रिया नास्ति मृते भर्तुः स्त्रियो भवेत्
မိန်းမတစ်ဦးသည် ခင်ပွန်းနှင့်အတူ တူညီသော မီးသင်္ချိုင်းပေါ် တက်လှမ်းသော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် သူ့နောက် တစ်ရက်အတွင်း သေဆုံးသော်လည်းကောင်း၊ ထိုမိန်းမအတွက် စပိဏ္ဍီကရဏ (sapīṇḍīkaraṇa) အခမ်းအနား မရှိပါ။ ခင်ပွန်းကွယ်လွန်ပြီးနောက် သူမသည် ခင်ပွန်း၏ မိန်းမများအဖြစ် (အမျိုးအနွယ်စာရင်းတွင်) သတ်မှတ်ခံရသည်။
Verse 61
पाकैक्यमथ कालैक्यं कर्त्रैक्यञ्च भवेत्खग / श्राद्धादौ सह दाहे च पतिपत्न्योर्न संशयः
အို ခဂ (ဂရုဍ) ချက်ပြုတ်ခြင်းတွင် တစ်ညီတစ်ညွတ် ဖြစ်ရမည်၊ အချိန်ကာလတွင်လည်း တစ်ညီတစ်ညွတ် ဖြစ်ရမည်၊ ထို့ပြင် အခမ်းအနားဆောင်ရွက်သူလည်း တစ်ဦးတည်း ဖြစ်ရမည်။ ရှရဒ္ဓနှင့် ဆက်စပ်သော အခမ်းအနားများတွင်လည်း၊ မီးသင်္ချိုင်းတွင်လည်း ခင်ပွန်းနှင့် ဇနီးသည် အတူတကွ သက်ဆိုင်ကြသည်—သံသယမရှိ။
Verse 62
भर्तुर्मृततिथेरन्यतिथौ चितिमथारुहेत् / तांमृताहनि तु सम्प्राप्ते पृथक् पिण्डेन योजयेत्
အကယ်၍ ဇနီးသည်သည် ခင်ပွန်း၏ သေဆုံးတိထိနေ့မဟုတ်သော အခြားနေ့တွင် မီးသင်္ဂြိုဟ်ပုံ (चिति) ပေါ်တက်ခဲ့လျှင်၊ ခင်ပွန်း၏ သေဆုံးနေ့ရောက်သော် သီးခြား ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ကာ အခမ်းအနားဖြင့် သူနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးရမည်။
Verse 63
प्रत्यब्दञ्च युगपत्तु समापयेत्
ထို့ပြင် နှစ်ပတ်လည် အခမ်းအနားကိုလည်း ပြီးစီးအောင် ဆောင်ရွက်ရမည်—အမှန်တကယ် အချိန်မနှောင့်နှေးဘဲ ချက်ချင်း အဆုံးသတ်ရမည်။
Verse 64
यस्य संवत्सरादर्वाक् सपिण्डीकरणं भवेत् / मासिकञ्चोदकुम्भञ्च देयं तस्यापि वत्सरम्
တစ်နှစ်မပြည့်မီ စပိဏ္ဍီကရဏ (sapiṇḍīkaraṇa) ကို ပြုလုပ်ပြီးသူအတွက်လည်း လစဉ် śrāddha ပူဇော်မှုများနှင့် ရေခွက်အိုး (udakumbha) ပေးအပ်ခြင်းကို တစ်နှစ်ပြည့်အထိ ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 65
नवश्राद्धं सपिण्डत्वं श्राद्धान्यपि च षोडश / एकेनैव तु कार्याणि संविभक्तधनेष्वपि
နဝ śrāddha ကိုးခါ၊ sapiṇḍīkaraṇa အခမ်းအနားနှင့် အခြား śrāddha ဆယ့်ခြောက်မျိုးတို့ကို—မိသားစု ဥစ္စာကို ခွဲဝေပြီးသားဖြစ်စေကာမူ—လူတစ်ဦးတည်းကသာ တစ်ယောက်တည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 66
पितामहीभिः सापिण्ड्यं तथा मातामहैः सह / उक्तं भर्त्रापि सापिण्ड्यं स्त्रिया वेषयभेदतः
ဖခင်ဘက် အဘွားများနှင့်လည်း sapinda ဆက်နွယ်မှုရှိကြောင်း၊ ထို့အတူ မိခင်ဘက် အဘိုးများနှင့်လည်းရှိကြောင်း ဆိုထားသည်။ ထို့ပြင် မိန်းမအတွက်လည်း သူမ၏ အိမ်ထောင်/အိမ်ထောင်ရေး အခြေအနေကွာခြားမှုအလိုက် ခင်ပွန်းနှင့် sapinda ဆက်နွယ်မှုကိုလည်း သင်ကြားထားသည်။
Verse 67
नवश्राद्धस्य ते कालं वक्ष्यामि शृणु काश्यप / मरणाह्नि मृतिस्थाने श्राद्धं पक्षिन्प्रकल्पयेत्
နဝ-ရှရဒ္ဓ (ကိုးကြိမ်ရှရဒ္ဓ) ပြုလုပ်ရမည့် အချိန်ကို ငါပြောမည်—ကာရှျပာ၊ နားထောင်လော့။ သေဆုံးသည့်နေ့တည်းက သေဆုံးရာနေရာ၌ပင်၊ ငှက်တော် ဂရုဍ၊ ရှရဒ္ဓကို သဒ္ဓါဖြင့် စနစ်တကျ ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 68
द्वितीयञ्च ततो मार्गे विश्रामो यत्र कारितः / ततः सञ्चयनस्थाने तृतीयं श्राद्धमुच्यते
ထို့နောက် ဒုတိယ ရှရဒ္ဓကို လမ်းခရီးတစ်လျှောက် စီစဉ်ထားသော အနားယူရာနေရာ၌ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် အရိုးအကျန် စုဆောင်းရာ (သံစျယန) နေရာ၌ တတိယ ရှရဒ္ဓဟု ခေါ်သော ပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ရသည်။
Verse 69
पञ्चमे सप्तमे तद्वदष्टमे नवमे तथा / दशमैकादशे चैव नव श्राद्धानि वै खग
ပဉ္စမနေ့၊ သတ္တမနေ့၌လည်းကောင်း၊ အဋ္ဌမနေ့၊ နဝမနေ့၌လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ဒသမနေ့နှင့် ဧကာဒသမနေ့၌လည်းကောင်း—ဤသို့ပင် ငှက်တော် ဂရုဍ၊ ကိုးကြိမ် ရှရဒ္ဓများ ရှိသည်။
Verse 70
श्राद्धानि नव चैतानि तृतीया षोडशी स्मृता / एकोद्दिष्टविधानेन कार्याणि मनुजैस्तथा
ဤတို့သည် ကိုးကြိမ် ရှရဒ္ဓများ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် တတိယနေ့နှင့် ဆယ့်ခြောက်နေ့ကိုလည်း သတ်မှတ်ထားသည်။ လူတို့သည် တစ်ဦးတည်းသော ကွယ်လွန်သူအတွက် ရည်ညွှန်းသည့် ဧကောဒ္ဓိဋ္ဌ (Ekoddiṣṭa) နည်းလမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 71
प्रथमे ऽह्नि तृतीये वा पञ्चमे सप्तमे तथा / नवमैकादशे चैव नवश्राद्धं प्रकीर्तितम्
ပထမနေ့၌ဖြစ်စေ၊ တတိယနေ့၌ဖြစ်စေ၊ ပဉ္စမနေ့နှင့် သတ္တမနေ့၌လည်းကောင်း၊ ထို့အတူ နဝမနေ့နှင့် ဧကာဒသမနေ့၌လည်းကောင်း—ဤတို့ကို နဝ-ရှရဒ္ဓ (ကိုးကြိမ်ရှရဒ္ဓ) ဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 72
उच्यन्ते षडिमानीह नव स्युरपि यागेतः / उक्तानि ते मया तानि ऋषीणां मतभेदतः
ဤနေရာ၌ ဤအရာတို့ကို ခြောက်ပါးဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ ယဇ္ဉာကర్మ (ပူဇာယဇ္ဉ) အရမူ ကိုးပါးတိုင်အောင် ဖြစ်နိုင်သည်။ ငါသည် ရှင်ဣသီတို့၏ အမြင်ကွဲပြားမှုအတိုင်း သင်အား ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့သည်။
Verse 73
रूढिपक्षो ममाभीष्टो योगः कैश्चिदिहेष्यते / आद्ये द्वितीये दातव्यस्तथैवैकं पवित्रकम्
ရိုးရာနည်းလမ်းကို ငါနှစ်သက်အတည်ပြုသည်။ ဤနေရာ၌ အချို့က လက်ခံသော ယောဂ (စည်းကမ်းကျင့်စဉ်) သည် ထိုနည်းပင် ဖြစ်သည်။ ပထမနှင့် ဒုတိယ အကျင့်တရားတွင် သတ်မှတ်ထားသော ဒါနကို ပေးရမည်၊ ထို့အတူ ကုရှမြက်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ပဝိတ္တရ (သန့်ရှင်းလက်စွပ်) တစ်ကွင်းကိုလည်း ပေးရမည်။
Verse 74
प्रेताय पिण्डो दातव्यो भुक्तवत्सु द्विजातिषु / प्रश्रस्तत्राभिरण्येति यजमानद्विजन्मना
ပရေတ (preta) အတွက် ပိဏ္ဍ (ဆန်လုံးပူဇာ) ကို ပေးရမည်၊ စားသောက်ပြီး စိတ်ကျေနပ်နေသော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များ၏ ရှေ့မှောက်၌ ဖြစ်ရမည်။ ထို့နောက် ယဇမာန ဒွိဇသည် «praśasta-tatra-abhi-raṇya» ဟူသော မင်္ဂလာဝါကျကို ထုတ်ဆိုရမည်။
Verse 75
अक्षय्यममुकस्येति वक्तव्यं विरतौ तथा / एकोद्दिष्टं मे निबोध चेत्थमावत्सरं स्मृतम्
အဆုံးသတ်ကర్మတွင်လည်း «အမုက (ဤသူ) အတွက် မကုန်ခန်းပါစေ» ဟု ပြောရမည်။ ယခု ငါထံမှ Ekoddiṣṭa ကို နားထောင်လော့; ဤသို့ပင် နှစ်ပတ်လည် (āvatsara) śrāddha ကို သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 76
सपिण्डीकरणादूर्ध्वं यानि श्राद्धानि षोडश / एकोद्दिष्टविधानेन चरेद्वा पार्वणादृते
စပိဏ္ဍီကရဏ (sapiṇḍīkaraṇa) ပြီးနောက် ဆက်လက်ရှိသော śrāddha ပွဲတော် ဆယ့်ခြောက်ပါးကို ekoddiṣṭa နည်းလမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်၊ pārvaṇa နည်းကို မပါဝင်စေဘဲ ဖြစ်သည်။
Verse 77
प्रत्यब्दं यो यथा कुर्यात्तथा कुर्यात्स तान्यपि / एकादशे द्वादशे ऽह्नि प्रेतो भुङ्क्ते दिनद्वयम्
နှစ်စဉ်ပြုလုပ်သော ကုသိုလ်ပူဇော်ပွဲကို မည်သို့မည်ပုံ ပြုလုပ်သကဲ့သို့ ထိုပူဇော်အလှူတို့သည် ထိုနည်းတူပင် ကွယ်လွန်သူ၏ ပရေတသို့ ရောက်ရှိသည်။ တစ်ဆယ့်တစ်ရက်နှင့် တစ်ဆယ့်နှစ်ရက်တွင် ပရေတသည် အလှူပူဇော်ကို နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ခံစားစားသုံးသည်။
Verse 78
योषितः पुरुषस्यापि पिण्डं प्रेतेति निर्वपेत् / सापिण्ड्ये तु कृते तस्य प्रेतशब्दो निवर्तते
မိန်းမသည်လည်း ယောက်ျားအတွက် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို «ပရေတ» ဟု သတ်မှတ်၍ ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။ သို့ရာတွင် စာပိဏ္ဍယ (sāpiṇḍya) အခမ်းအနား ပြီးစီးသွားသောအခါ ထိုသူအပေါ် «ပရေတ» ဟူသော အမည်ခေါ်ဆိုမှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
Verse 79
दीपदानं प्रकर्तव्यमावर्षन्तु गृहाद्बहिः / अन्नं दीपो जलं वस्त्रमन्यद्वादीयते च यत्
မီးအလှူ (ဒီပဒါန) ကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်ရမည်၊ ထိုမီးကို အိမ်အပြင်ဘက်တွင် ထား၍ ညတစ်ညလုံး လင်းစေသင့်သည်။ ထမင်းအစာ၊ မီးအလှူ၊ ရေ၊ အဝတ်အထည်နှင့် သင့်လျော်သမျှ အခြားအလှူတို့ကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။
Verse 80
तृप्तिदं प्रेतशब्देन सपिण्डीकरणावधि / अब्दकृत्यं मयोक्तन्ते समासाद्विनतासुत
ဗိနတာ၏သားတော် (ဂရုဍ) ရေ၊ «ပရေတ» ဟု ခေါ်ဆိုရသော ကွယ်လွန်သူကို ကျေနပ်စေသည့် နှစ်စဉ်ကိစ္စ (abda-kṛtya) များကို စာပိဏ္ဍီကရဏ (sapiṇḍīkaraṇa) အခမ်းအနားအထိ ငါ အကျဉ်းချုပ်၍ ရှင်းပြပြီးပြီ။
Verse 81
वैवस्वतगृहे यानं यथा तत्तु निबोधमेः / त्रयोदशे ऽह्नि श्रवणाकर्मणोनन्तरन्तु सः
ဝိုင်ဝස්ဝတ (ယမ) ၏ နေအိမ်သို့ သွားရာ ခရီးစဉ် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်သည်ကို ငါ့ထံမှ နားလည်လော့။ တစ်ဆယ့်သုံးရက်နေ့တွင် ပြုလုပ်သော ရှရာဝဏ (śrāvaṇa) အခမ်းအနားပြီးပြီးချင်း ကွယ်လွန်သူသည် ဆက်လက် ခရီးထွက်သွားသည်။
Verse 82
त्वग्गृहीताहिवत्तार्क्ष्य गृहीतो यमकिङ्करैः / तस्मिन्मार्गे व्रजत्येको गृहीत इव मर्कटः
အို တာရက္ရှျ (ဂရုဍ)၊ ယမ၏ အစေခံတို့က ဖမ်းဆီးထားသဖြင့် သူသည် ထိုလမ်းကို တစ်ယောက်တည်း သွားရ၏—အရေပြားကို ဆွဲဖမ်းထားသော မြွေကဲ့သို့၊ လက်မလွတ်အောင် ဖမ်းကိုင်ထားသော မျောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
Verse 83
वाय्वग्रसारिवद्रूपं देहमन्यत्प्रपद्यते / तत्पिण्डजं पातनार्थमन्यत्तु पितृसम्भवम्
သူသည် အခြားကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုကို ခံယူ၏—ပုံသဏ္ဌာန်သိမ်မွေ့၍ အရှေ့ဆုံးလေကဲ့သို့ လျင်မြန်သော ကိုယ်—ထို့နောက် ကိုယ်သစ်တစ်ရပ်သို့ ရောက်၏။ တစ်ကိုယ်သည် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်သကာမှ ပေါက်ဖွား၍ ခရီးဆက်ရန်အတွက် ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ကိုယ်သည် ပိတೃ (Pitṛs) မျိုးဆက်မှ ပေါ်လာ၏။
Verse 84
तत्प्रमाणवयो ऽवस्थासंस्थानां प्रग्भवो यथा / षडशीति सहस्राणि योजनानां प्रमाणतः
ထိုနည်းတူပင် ထိုလောက၏ အတိုင်းအတာ၊ အသက်အရွယ်၊ အခြေအနေများနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်တို့ကို အစဉ်လိုက် ပေါ်ပေါက်လာသကဲ့သို့ သိမြင်ရမည်။ ၎င်း၏ အကျယ်အဝန်းကို အတိုင်းအတာဖြင့် ၈၆,၀၀၀ ယojana ဟု ဆိုကြ၏။
Verse 85
अध्वान्तरालिको ज्ञेयो यममानुषलोकयोः / साधिकार्धक्रोशयुतं योजनानां शतद्वयम्
ယမလောကနှင့် လူ့လောကကြား လမ်းခရီးအတွင်းရှိ အကွာအဝေးကို သိမှတ်ရမည်—ယောဇနာ ၂၀၀ နှင့် ထပ်တိုး၍ ကရိုးရှ (krośa) တစ်ဝက် ပါ၏။
Verse 86
चत्वारिं शत्तथा सप्त प्रत्यहं याति तत्र सः / अष्टाचत्वारिंशता च त्रैंशता दिवसैरिति
ထိုနေရာတွင် သူ (ပရေတ) သည် နေ့စဉ် ယောဇနာ ၄၇ ခရီးသွား၏။ ထို့ကြောင့် ၃၈ ရက်အတွင်း ခရီးစဉ် ပြီးစီးသည်ဟု ဆို၏။
Verse 87
वैवस्वतपुरं याति कृष्यमाणो यमानुगैः / एवं क्रमेण यातब्ये मार्गे पापरतैस्तु यत्
ယမ၏တမန်များက ဆွဲခေါ်သဖြင့် အပြစ်သားသည် ဝိုင်ဝသွတ၏ မြို့တော် (ယမလောက) သို့ ရောက်သွား၏။ ထို့ကြောင့် အပြစ်ကိုနှစ်သက်သူတို့သည် လမ်းကြောင်းကို အဆင့်ဆင့် ဖြတ်သန်းရမည်ဟု အတိအကျ ခံစားရ၏။
Verse 88
जायते सप्रपञ्चं तच्छृणु त्वमरुणानुज / त्रयोदशदिने दत्तः पाशैर्बद्ध्वातिदारुणैः
ဤအရာသည် အသေးစိတ်အပြည့်အစုံဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာ၏—နားထောင်လော့၊ အရုဏ၏ ညီတော်ရေ။ တစ်ဆယ့်သုံးရက်မြောက်နေ့တွင် သူ့ကို အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကြိုးပတ်များဖြင့် ချည်နှောင်ကာ လွှဲအပ်ကြ၏။
Verse 89
यमस्याङ्कुशहस्तो वै भृकुटीकुटिलाननः / दण्डप्रहारसम्भ्रान्तः कृष्यते दक्षिणां दिशम्
အမှန်ပင် ယမ၏ အင်္ကူရှ်ကို လက်တွင်ကိုင်ထားသော မျက်နှာချိုင့်ဝင်၍ မျက်ခုံးချုံ့သော တမန်သည် တုတ်ဖြင့်ရိုက်နှက်မှုကြောင့် ထိတ်လန့်ကာ တောင်ဘက်သို့ ဆွဲခေါ်ခံရ၏။
Verse 90
कुशकण्टकवल्मीकशङ्कुपाषाणकर्कशे / तथा प्रदीप्तज्वलने क्वचिच्छ्वभ्रशतोत्कटे
လမ်းခရီးသည် ကုရှမြက်ချွန်များ၊ ပုရွက်ဆိတ်တောင်များ၊ ချွန်တံများနှင့် ထက်မြက်သော ကျောက်တုံးများကြောင့် ကြမ်းတမ်း၏။ တချို့နေရာတွင် ပြင်းထန်သော မီးလောင်ကာ တချို့နေရာတွင် ရာနှင့်ချီသော တွင်းများ၊ ချောက်ကမ်းပါးများကြောင့် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။
Verse 91
प्रदीप्तादित्यतप्ते च दह्यमानः सदंशके / कृष्यते यमदूतैश्च शिवावन्नादभीषणैः
တောက်လောင်သော နေရောင်ကြောင့် ပူလောင်သည့် အရပ်၌ သူသည် ကိုက်တတ်သော ပိုးမွှားများအလယ်တွင် လောင်ကျွမ်းနာကျင်၏။ ထို့ပြင် မင်္ဂလာမရှိသော ကြမ်းတမ်းသံများဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ယမတမန်များက ဆွဲခေါ်ကြ၏။
Verse 92
प्रयातिः दारुणे मार्गे पापकर्मा यमालये / कलेवरे दह्यमाने महान्तं क्षयमृच्छति
အကုသိုလ်ပြုသူသည် ယမမင်း၏ နေရာသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လမ်းခရီးဖြင့် ထွက်ခွာသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် မီးလောင်ကျွမ်းနေစဉ် ကြီးစွာသော ပျက်စီးခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခသို့ ကျရောက်လေသည်။
Verse 93
भक्ष्यमाणे तथैवाङ्गे भिद्यमाने च दारुणम् / छिद्यमाने चिरतरं जन्तुर्दुः खमवाप्नुते
ခြေလက်အင်္ဂါများကို စားသောက်ခံရသောအခါ၊ ရက်စက်စွာ ခွဲစိတ်ခံရသောအခါ၊ ကြာမြင့်စွာ ဖြတ်တောက် ဆုတ်ဖြဲခံရသောအခါ၊ ခန္ဓာကိုယ်ရှိသော သတ္တဝါသည် ပြင်းထန်သော ဆင်းရဲဒုက္ခသို့ ကျရောက်လေသည်။
Verse 94
स्वेन कर्मवि पाकेन देहान्तरगतो ऽपि सन् / पुराणि षोडशामुष्मन्मार्गे तानि च मे शृणु
မိမိ၏ ကံတရား ရင့်ကျက်မှုကြောင့် ဝိညာဉ်သည် အခြားခန္ဓာကိုယ်သို့ ကူးပြောင်းသွားသော်လည်း၊ ဤတမလွန်ဘဝ လမ်းခရီးတွင် မြို့ကြီး တစ်ဆယ့်ခြောက်မြို့ ရှိသည် - ငါ့ထံမှ ၎င်းတို့အကြောင်း နားထောင်လော့။
Verse 95
याम्यं सौरिपुरं नगेद्वभवनं गन्धर्वशैलागमौ क्रौञ्चं क्रूरपुरं विचित्रभवनं बह्वापदं दुः खदम् / नानाक्रन्दपुरं सुतप्तभवनं रौद्रं पयोवर्षणं शीताढ्यं बहुभीतिषोडशपुराण्येतान्यदृष्टनि ते
ယာမျ၊ သောရိပုရ၊ နဂေဒွဘဝန၊ ဂန္ဓဗ္ဗသေလ၊ အာဂမ၊ ကြောဉ္စ၊ ကြူရပုရ၊ ဝိစိတြဘဝန၊ ဗဟွာပဒ၊ ဒုက္ခဒ၊ နာနာကြန္ဒပုရ၊ သုတပ္တဘဝန၊ ရောဒြ၊ ပယောဝရ္သန၊ သီတာဍျ နှင့် ဗဟုဘီတိ — ဤမြို့ကြီး တစ်ဆယ့်ခြောက်မြို့ကို သင် မမြင်ဖူးသေးပေ။
Verse 96
तत्र याम्य पुरं गच्छन्पुत्रपुत्रेति च ब्रुवन् / हाहेति क्रन्दते नित्यं स्वकृतं दुष्कृतं स्मरन्
ထိုနေရာတွင် ယမမင်း၏ မြို့သို့ သွားနေစဉ်၊ သူသည် "အို သား၊ အို မြေး" ဟု တဖွဖွ ခေါ်ဝေါ်ပြီး "အလိုလေး! အလိုလေး!" ဟု အော်ဟစ် ငိုကြွေးကာ မိမိပြုခဲ့သော မကောင်းမှုများကို ပြန်လည် သတိရနေလေသည်။
Verse 97
अष्टादशोदिने तार्क्ष्य तत्पुर प्राप्नुयादसौ / पुष्पभद्रा नदी यत्र न्यग्रोधः प्रियदर्शनः
အို တာရ္က္ရှျ (ဂရုဍ)၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် သူသည် ထိုမြို့သို့ ရောက်၏။ ထိုနေရာ၌ ပုෂ္ပဘဒြာ မြစ်ရှိပြီး မြင်ရလှပသော ညဂ္ရောဓ (ဗညန်) ပင်တစ်ပင် ရပ်တည်၏။
Verse 98
विश्रामेच्छां करोत्यत्र कारयन्ति न ते भटाः / क्षितौ दत्तं सुतैस्तस्य स्नेहाद्वा कृपया तथा
ဤနေရာ၌ သူသည် အနားယူလိုစိတ်ရှိသော်လည်း ထိုဘဋာ (ကာကွယ်သူ) များက မခွင့်ပြုကြ။ မြေပြင်ပေါ်တွင် သားသမီးတို့က ချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် သို့မဟုတ် ကရုဏာဖြင့် ပေးလှူထားသမျှသာ ထိုဘဝ၌ သူ့ထံသို့ ရောက်လာနိုင်၏။
Verse 99
मासिकं पिण्डमश्नाति ततः सौरिपुरं व्रजेत् / व्रजन्नेवं प्रलपते मुद्गराहतिपीडितः
သူသည် လစဉ် ပိဏ္ဍ (ပူဇော်အစာ) ကို စားသုံးပြီးနောက် စော်ရိပုရ သို့ သွား၏။ သွားရာတွင် မုဒ္ဂရ (တူ) ဖြင့် ထိုးနှက်ခံရသကဲ့သို့ နာကျင်၍ ဤသို့ ငိုကြွေးပြောဆို၏။
Verse 100
जलाशयो नैव कृतो मया तदा मनुष्यतृप्त्यै पशुपक्षितृप्तय / गोतृप्तिहेतोर्न च गोचरः कृतः शरीर हे निस्तर यत्त्वया कृतम्
«အဲဒီဘဝမှာ လူတို့ကို ရေငတ်ပြေစေရန် ရေကန်မဆောက်ခဲ့၊ တိရစ္ဆာန်နှင့် ငှက်တို့ကိုလည်း မပြည့်ဝစေခဲ့။ နွားတို့အတွက် စားကျက်လည်း မပြုလုပ်ခဲ့။ အို ကိုယ်ခန္ဓာရေ—ငါ့ကို ကူးမြောက်စေပါ; သင်က ဘာကောင်းမှုကို လုပ်ခဲ့ဖူးသနည်း?»
Verse 101
तत्र नाम्ना तु राजासौ जङ्गमः कामरूपधृक् / भयात् तद्दर्शनाज्जाताद्भुङ्क्ते पिण्डं स शङ्कितः
ထိုနေရာ၌ ဂျင်္ဂမ ဟု အမည်ရသော အုပ်စိုးရှင်တစ်ဦးရှိ၍ စိတ်ကြိုက်ပုံသဏ္ဌာန် မည်သို့မဆို ပြောင်းလဲနိုင်၏။ သူ့ကို မြင်သဖြင့် ကြောက်ရွံ့လာကာ ထွက်သွားသူသည် စိုးရိမ်သံသယဖြင့် ပိဏ္ဍကို စားသုံး၏။
Verse 102
त्रिपक्षे जलसंयुक्तं क्षितौ दत्तं ततो व्रजेत् / व्रजन्नेवं प्रलपते खड्गाघातप्रपीडितः
သုံးပက္ခပြီးနောက် ရေနှင့်အတူ မြေပေါ်၌ ပူဇော်အပ်ပြီးလျှင် ထွက်ခွာရမည်။ ထွက်ခွာသွားစဉ် ဓားထိုးဒဏ်ခံရသကဲ့သို့ နာကျင်ကာ ဤသို့ ငိုကြွေးလျက် ရင်ဖွင့်တတ်သည်။
Verse 103
न नित्यदानं न गवाह्निकं कृतं पुस्तं च दत्तं न हि वेदशास्त्रयोः / पुराणदृष्टो न हि सेवितो ऽध्वा शरीर हे निस्तर यत्त्वया कृतम्
«နေ့စဉ်ဒါန မပေးခဲ့၊ နေ့စဉ်အဟ္နိကကိစ္စများ—နွားကိုဂုဏ်ပြုခြင်းစသည့်—မပြုခဲ့၊ သာသနာစာအုပ် မလှူခဲ့။ ဝေဒနှင့် သာသ္တရ မလေ့လာခဲ့။ ပုရာဏများက ပြသသော လမ်းကိုလည်း မလိုက်နာခဲ့။ အို ကိုယ်ခန္ဓာရေ—ယခု ငါ့ကို ကူးမြောက်စေပါ; ငါတို့ကို ကယ်တင်ရန် သင် အမှန်တကယ် ဘာလုပ်ခဲ့သနည်း?»
Verse 104
नगेन्द्रनगरं गत्वा भुक्त्वा चान्नं तथाविधम् / मासि द्वितीये यद्दत्तं बान्धवैस्तु ततो व्रजेत्
နဂေန္ဒြ-နဂရသို့ သွားရောက်၍ ထိုသဘောအစားအစာကို စားသုံးပြီးနောက် ပရေတသည် ထပ်မံရှေ့သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာသည်—ဒုတိယလတွင် ဆွေမျိုးများက ပူဇော်အပ်သည့် အလှူအတန်းကြောင့် အားထားရင်း။
Verse 105
व्रजन्नेवं प्रलपते कृपाणत्सरुताडितः / पराधानमभूत्सर्वंमम मूर्खशिरोमणेः
ထွက်ခွာသွားစဉ် ဓားနှင့်တုတ်ဖြင့် ထိုးနှက်ခံရသကဲ့သို့ မောင်းနှင်ခံရ၍ ဤသို့ ငိုကြွေးသည်—«ဤအရာအားလုံးသည် ငါ့အပြစ်ပင် ဖြစ်လာပြီ; အိုဟယ်၊ ငါသည် မိုက်မဲသူတို့၏ ခေါင်းပေါ်ရတနာပင်!»
Verse 106
महता पुण्ययोगेन मानुष्यं लब्धवानहम् / तृतीये मासि सम्प्राप्ते गन्धर्वनगरे शुभम्
ပုဏ္ဏကံအစုအဝေး၏ အင်အားကြီးသော ယောဂကြောင့် ငါသည် လူ့ဘဝကို ရရှိခဲ့သည်။ တတိယလ ရောက်လာသော် ငါသည် မင်္ဂလာရှိသော ဂန္ဓဗ္ဗ-နဂရသို့ ရောက်ရှိ하였다။
Verse 107
तृतीयमासिकं पिण्डं तत्र भुक्त्वा ब्रजत्यसौ / व्रजन्नेवं विलपते तदग्रेणाहतः पथि
အဲဒီမှာ တတိယလစဉ် ပိဏ္ဍပူဇာကို စားသုံးပြီးနောက် သူသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာသည်။ သွားရင်းလည်း ရှေ့ကသူတို့၏ ထိုးနှက်မှုကြောင့် လမ်းပေါ်တွင် ဤသို့ ငိုကြွေးမြည်တမ်းလေသည်။
Verse 108
मया न दत्तं न हुतं हुताशने तपो न तप्तं हिमशैलगह्वरे / न सेवितं गाङ्गमहो महाजलं शरीर हे निस्तर यत्त्वया कृतम्
ငါသည် ဒါနမပေးခဲ့၊ ဟုတရှာန (မီးသန့်) ထဲသို့ ဟုတကံ မပူဇာခဲ့။ နှင်းတောင်ဂူအတွင်း တပေါ မကျင့်ခဲ့။ ဂင်္ဂါမြစ်၏ မြတ်သော ရေကြီးကိုတောင် မမှီခိုခဲ့။ အို ကိုယ်ခန္ဓာရေ—ငါ့ကို ကူးမြောက်စေပါ၊ ပြုခဲ့သမျှသည် သင့်အားဖြင့်သာ ဖြစ်ခဲ့၏။
Verse 109
तुर्ये शैलागमं मासि प्राप्नुयात्तत्र वर्षणम् / तस्योपरि भवेत्पक्षिन्पाषाणानां निरन्तरम्
စတုတ္ထလတွင် တောင်တန်းဒေသသို့ ရောက်လာပြီး အဲဒီမှာ ဒုက္ခပေးသော မိုးကို ကြုံတွေ့ရသည်။ အို ငှက်တော် (ဂရုဍ) ရေ၊ သူ၏အပေါ်တွင် ကျောက်တုံးများ မပြတ်မတောက် ရွာသွန်းလေသည်။
Verse 110
चतुर्थमासिकं श्राद्धं भुक्त्वा तत्र प्रसर्पति / स पतन्नेव विलपन्पाषाणाद्यतिपीडितः
စတုတ္ထလစဉ် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇာကို စားသုံးပြီးနောက် သူသည် အဲဒီမှာ လျှောလျှောလျားလျား ဆက်သွားသည်။ ထပ်ခါထပ်ခါ လဲကျရင်း ငိုကြွေးမြည်တမ်းကာ ကျောက်တုံးတို့နှင့် အခြားအရာများကြောင့် ပြင်းထန်စွာ နှိပ်စက်ခံရသည်။
Verse 111
न ज्ञानमार्गो न च योगमार्गो न कर्ममार्गो न च भक्तिमार्गः / न साधुसङ्गात्किमपि श्रुतं मया शरीर हे निस्तर यत्त्वया कृतम्
ငါသည် ဉာဏမဂ္ဂကိုလည်း မလိုက်၊ ယောဂမဂ္ဂကိုလည်း မလိုက်၊ ကမ္မမဂ္ဂကိုလည်း မလိုက်၊ ဘက္တိမဂ္ဂကိုတောင် မလိုက်ခဲ့။ သာဓုတို့၏ အဖွဲ့အစည်းထံမှလည်း ငါ ဘာမျှ မကြားခဲ့။ အို ကိုယ်ခန္ဓာရေ—သင်တစ်ယောက်တည်းပင် ငါ့ကို ကူးမြောက်စေပါ၊ သင်ပြုခဲ့သမျှအတိုင်း။
Verse 112
ततः क्रूरपुर मासि पञ्चमे याति काश्यप / भुवि दत्तं पिण्डजलं भुक्त्वा क्रूरपुरं व्रजेत्
အို ကာရှပ၊ ပဉ္စမမြောက်လတွင် ကွယ်လွန်သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ကရူရပူရမြို့သို့ ရောက်ရှိ၏။ လူ့ပြည်တွင် ပေးလှူသော ဆွမ်းနှင့် ရေစက်ချအမျှဝေခြင်းကို ခံယူပြီးနောက် ကရူရပူရသို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာလေ၏။
Verse 113
व्रजन्नेवं विलपते पट्टिशैः पातितः पथि / हा मातर्हापितर्भ्रातः सुता हा हा मम स्त्रियः
ဤသို့ ငိုကြွေးမြည်တမ်းလျက် ခရီးဆက်နေစဉ် လမ်းခရီး၌ ထက်မြက်သော လက်နက်တို့ဖြင့် ရိုက်နှက်ခြင်း ခံရလေ၏။ "အို အမိ၊ အို အဖ၊ အို ညီအစ်ကို၊ အို သား၊ အို ဇနီးသည်" ဟု တမ်းတလျက် ပြင်းစွာသော ဝေဒနာဖြင့် ငိုကြွေးရှာ၏။
Verse 114
युष्माभिर्नोपदिष्टो ऽहमवस्थां प्राप्त ईदृशीम् / एवं लालप्यमानं ते यमदूता वदन्तिहि
"သင်တို့သည် ငါ့အား တရားလမ်းမှန်ကို မညွှန်ပြခဲ့ကြသဖြင့် ငါသည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေဆိုးသို့ ကျရောက်ရလေပြီ" ဟု ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေစဉ် ယမမင်း၏ တမန်တော်တို့က သူ့အား ပြောဆိုကြကုန်၏။
Verse 115
क्व माता क्व पिता मूढ क्व जाया क्व सुतः सुहृत् / स्वकर्मोपार्जिते भुङ्क्ष्वं मूर्ख याताश्चिरं पथि
အို မိုက်မဲသူ၊ ယခုအခါ သင့်မိဘတို့သည် အဘယ်မှာနည်း။ သင့်ဇနီး၊ သင့်သားနှင့် မိတ်ဆွေတို့သည် အဘယ်မှာနည်း။ အို လူမိုက်၊ ရှည်လျားသော ခရီးလမ်းကို စတင်လျှောက်လှမ်းရပြီဖြစ်၍ သင်ပြုခဲ့သော ကံအကျိုးပေးကိုသာ သင်ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။
Verse 116
जानासि शम्बलमलं बलमध्वगानां नो ऽशम्बलः प्रयतते परलोकगत्यै / गन्तव्यमस्ति तव निश्चितमेव तेन मार्गेण येन न भवेत् क्रयविक्रयो ऽपि
ခရီးသွားတို့အတွက် ရိက္ခာသည် အားအင်ဖြစ်ကြောင်း သင်သိ၏။ သို့သော် ရိက္ခာမပါဘဲ တမလွန်ဘဝသို့ သွားရန် ကြိုးပမ်းနေ၏။ ရောင်းဝယ်ခြင်းမရှိသော ထိုလမ်းခရီးဖြင့် သင်သည် မုချ ဧကန် ထွက်ခွာရမည် ဖြစ်သည်။
Verse 117
ऊनषाण्मासिके क्रौञ्चे भुक्त्वा पिण्डन्तु सोदकम् / घटीमात्रन्तु विश्रम्य विचित्रनगरं व्रजेत्
ခြောက်လမပြည့်မီ ပြုလုပ်သော မာသိကကရိယာနှင့် ဆက်စပ်သည့် “ကရောဉ္စ” အစခန်း၌ ရေနှင့်အတူ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို စားသုံးပြီးနောက်၊ ကွယ်လွန်သူသည် ဂဋီ (ghaṭī) တစ်ခဏသာ အနားယူကာ “ဝိစိတ္တနဂရ” မြို့သို့ ဆက်လက်သွားရောက်သည်။
Verse 118
व्रजन्नेवं विलपते शूलाग्रेण विदारितः
ဤသို့ ဆက်လက်သွားရာတွင် သူသည် ဤပုံစံဖြင့် ငိုကြွေးလျက်ရှိ၏—လှံတံ၏ ထ尖သော အဖျားပေါ်တွင် ကိုယ်ခန္ဓာ ပွင့်ကွဲ၍ ခွဲခြမ်းခံရသည်။
Verse 119
कुत्र यामि न हि गामि जीवितं हा मृतस्य मरणं पुनर्न वै / इत्थमेव विलपन् प्रयात्यसौ यातनार्हधृतविग्रहः पति
«ငါ ဘယ်သို့ သွားရမလဲ။ ငါ အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ပြန်မသွားနိုင်။ အို—သေပြီးသူအတွက် ဒုတိယအကြိမ် သေခြင်း မရှိပါ» ဟု ဤသို့ ငိုကြွေးလျက်၊ ယာတနာနှင့် ဒဏ်ခတ်ခြင်းခံရရန် သင့်တော်သော ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
Verse 120
विचित्रनगरे तत्र विचित्रो नाम पारिथिवः / तत्र षण्मासपिण्डेन तृप्तः सन् व्रजते पुरः
“ဝိစိတ္တနဂရ” မြို့၌ “ဝိစိတ္တ” ဟု အမည်ရသော ဘုရင်တစ်ပါး နေထိုင်၏။ ခြောက်လပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်သက္ကာကြောင့် စိတ်ကျေနပ်သွားသော ကွယ်လွန်သူသည် လမ်းရှေ့သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာသည်။
Verse 121
व्रजन्नेवं विलपते प्रासाग्रेण प्रपीडितः
ဤသို့ သွားလျက်ပင် သူသည် ဤပုံစံဖြင့် ငိုကြွေး၏—ဒုက္ခ၏ ထ尖သော အဖျားကြောင့် ဖိနှိပ်နှောင့်ယှက်၍ ပင်ပန်းနာကျင်ရသည်။
Verse 122
माता भ्राता पिता पुत्रः को ऽपि मे वर्तते न वा / यो मामुद्धरते पापं पतन्तं दुः खसागरे
အမေ၊ အစ်ကို၊ အဖေ၊ သား—ရှိသော်လည်းကောင်း မရှိသော်လည်းကောင်း—ဒုက္ခပင်လယ်ထဲသို့ကျဆင်းနေသော အပြစ်ရှိသူ ငါ့ကို မည်သူက ကယ်တင်မြှောက်တင်နိုင်မည်နည်း။
Verse 123
व्रजतस्तत्र मार्गे तु तत्र वैतरणी शुभा / शतयोजनविस्तीर्णा पूयशोणितसंकुला
ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားရာတွင် ထိုနေရာ၌ “ဝိုင်တရဏီ” ဟူသော မြစ်ရှိ၏—အမည်အားဖြင့် မင်္ဂလာဟုဆိုသော်လည်း—အကျယ် ယောဇနာတစ်ရာတိုင်တိုင် ပျံ့နှံ့ကာ အညစ်အကြေးနှင့် သွေးဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
Verse 124
आयाति तत्र दृश्यन्ते नाविका धीवरादयः / ते वदन्ति प्रदत्ता गौर्यदि वैतरणी त्वया / नावमेनां समारोह सुकेनोत्तर वै नदीम्
ကွယ်လွန်သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသောအခါ လှေသမားများနှင့် ငါးဖမ်းသမားများကို မြင်ရ၏။ သူတို့က “သင်က နွားကို ဒါနပြုခဲ့လျှင် ဝိုင်တရဏီသည် သင့်အတွက် ပြင်ဆင်ပြီးသားဖြစ်သည်။ ဤလှေပေါ်တက်၍ သက်သာစွာ မြစ်ကို ကူးလော့” ဟု ဆိုကြ၏။
Verse 125
तत्र येन प्रदत्ता गौः स सुखेनैव तां तरेत् / अदायी तत्र घृष्येत करग्राहन्तु नाविकैः
ထိုနေရာ၌ နွားကို ဒါနပြုခဲ့သူသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မြစ်ကို လွယ်ကူစွာ ကူးနိုင်၏။ ဒါနမပြုသူမူ လှေသမားတို့က လက်ကိုဆွဲကိုင်၍ အခကြေးငွေကို တောင်းယူကာ ဆွဲငင်နှိပ်စက်ကြ၏။
Verse 126
उखैः काकैर्बकोलूकैस्तीक्ष्णतुण्डैर्वितुद्यते / मनुजानां हितं दानमन्ते वैतरणी खग
ထက်မြက်သော နှုတ်တံဖြင့် ကာကာ၊ ဘကာ (ကြာငှက်) နှင့် ဥလူကာ (ညဉ့်ငှက်) တို့က ကိုက်ဖြတ်ထိုးဖောက်ကြ၏။ လူသားတို့အတွက် ဒါနသည် အဆုံးခရီး၌ အမှန်တကယ် အကျိုးရှိ၏—ဝိုင်တရဏီကို ကူးရာတွင်ပင်၊ အို ငှက်တော် ဂရုဍာ။
Verse 127
दत्ता पापं दहेत् सर्वं मम लोकन्तु सा नयेत् / मप्तमे मासि सम्प्राप्ते पुरं बह्वापदं मृतः
သင့်လျော်သကဲ့သို့ ပေးလှူသော ဒါနသည် အပြစ်အားလုံးကို လောင်ကျွမ်းပျက်စီးစေပြီး အလှူရှင်ကို ငါ၏ လောကသို့ ခေါ်ဆောင်တင်ပို့သည်။ သို့ရာတွင် ခုနစ်လမြောက် ရောက်လာသော် သေသူကို အန္တရာယ်များစွာရှိသော မြို့သို့ ခေါ်ယူသွားကြသည်။
Verse 128
व्रजेत्तु सोदकं भुक्त्वा पिण्डं वै सप्तमासिकम् / व्रजन्नेवं विलपते परिघाहतिपीडितः
ခုနစ်လမြောက် ပိဏ္ဍကို ရေ(ဆိုဒက)နှင့်အတူ စားသောက်ပြီးနောက် သူသည် ဆက်လက်ခရီးထွက်သည်။ ထွက်သွားစဉ်တွင် တုတ်တံဖြင့် ထိုးနှက်ခံရသကဲ့သို့ နာကျင်ပင်ပန်းကာ ဤသို့ ငိုကြွေးလေသည်။
Verse 129
न दत्तं न हुतं तप्तं न स्नातं न कृतं हितम् / यादृशं चरितं कर्म मूढात्मन् भुङ्क्ष्व तादृशम्
သင်သည် ဒါနမပေး၊ ဟောမမပြု၊ တပမကျင့်၊ ရေချိုးသန့်စင်မှုမလုပ်၊ အကျိုးပြုကောင်းမှုမပြုခဲ့။ အမိုက်မဲသော ဝိညာဉ်ရေ—သင်ကျင့်ခဲ့သမျှ ကမ္မအတိုင်း ထိုကဲ့သို့သော အကျိုးကို ယခု သင်ခံစားရမည်။
Verse 130
मास्यष्टमे दुः खदे तु परे भुक्त्वाथ सोदकम् / पिण्डं प्रयात्सयौ तार्क्ष्य नानाक्रन्दपुरं ततः
အဋ္ဌမလတွင် သေသူသည် နာကျင်သော လောကကို ခံစားပြီးနောက် ရေ(ဆိုဒက)နှင့်အတူ ပိဏ္ဍကို စားသောက်သည်။ ထို့နောက် တာရ္က္ရှျ (ဂရုဍ) ရေ၊ သူသည် ‘အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများစွာရှိသော မြို့’ ဟုခေါ်သော နာနာကြန္ဒပုရ သို့ ဆက်လက်သွားရသည်။
Verse 131
प्रयाणे च प्रवदते मुसलाघातपीडितः / क्व जायाचटुलैश्चाटुपटुभिर्वचनैर्मम
ထွက်ခွာချိန်၌ပင် တုတ်တံဖြင့် ထိုးနှက်ခံရသကဲ့သို့ နာကျင်ကာ သူက ဤသို့ အော်ဟစ်ပြောလေသည်—“ငါ့မယား ဘယ်မှာနည်း၊ စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်သူ၊ ငါ့အား လိမ္မာသေသပ်သော ချော့မော့စကားများဖြင့် ပြောခဲ့သူ?”
Verse 132
भोजनं भल्लभल्लीभिर्मुसलैश्च क्व मारणम् / नवमे मासि दत्तं वै नानाक्रन्दपुरे ततः
အစားအစာကို ဒါနပြုခြင်းက ဘယ်မှာနည်း၊ တုတ်တံနှင့် လက်နက်ကြမ်းကြမ်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းက ဘယ်မှာနည်း။ ထို့နောက် ကိုးလမြောက်တွင် ပူဇော်ထားသော အလှူသည် “နာနာကြန္ဒ” ဟုခေါ်သော ငိုကြွေးသံများစွာရှိရာ မြို့၌ အမှန်တကယ် လက်ခံရရှိသည်။
Verse 133
पिण्डमश्राति करुणं नानाक्रन्दान् करोत्यपि / दशमे मासि दत्तं वै सुतप्तभवनं ततः
သူသည် ပိဏ္ဍပူဇော်ပွဲကို ဝမ်းနည်းစွာ စားသုံးရပြီး အမျိုးမျိုးသော ငိုကြွေးသံများကိုလည်း ထုတ်လွှင့်သည်။ ဒသမလတွင် အလှူပေးလျှင် ထို့နောက် နွေးထွေးသက်သာသော နေအိမ်သို့ ရောက်သည်။
Verse 134
सरन्नेवं विलपते हलाहतिहतः पथि / क्व सूनुपेशलकरैः पादसंवाहनं मम
ဤသို့ လမ်းပေါ်တွင် ယိမ်းယိုင်လျက် သွားရာတွင် ဒုက္ခ၏ အဆိပ်ပြင်းကြောင့် ထိခိုက်နာကျင်ပြီး သူက ငိုကြွေးလျက် ဆိုသည်—“ယခုတော့ ငါ့သားတို့၏ နူးညံ့သောလက်များဖြင့် ငါ့ခြေကို နှိပ်နယ်ပေးခြင်း ဘယ်မှာရှိသနည်း?”
Verse 135
क्व दूतवज्रप्रतिमकैर्मत्पदकर्षणम् / दशमे मासि पिण्डादि तत्र भुक्त्वा प्रसर्पति
မိုးကြိုးကဲ့သို့ အင်အားကြီးသော ယမဒూతတို့က ငါ့ခြေကို ဆွဲငင်ခြင်း ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ။ ဒသမလတွင် ပိဏ္ဍပူဇော်ပွဲတို့ကို ထိုနေရာ၌ စားသုံးပြီးနောက် သူသည် ထပ်မံ လျှောကာ ရှေ့သို့ ဆက်သွားသည်။
Verse 136
मासे चैकादशे पूर्णे पुरं रौद्रं स गच्छति / गच्छन्नेव विलपते यथा पृष्ठे प्रपीडितः
တစ်ဆယ့်တစ်လ ပြည့်စုံသွားသောအခါ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် “ရောဒြ” ဟုခေါ်သော မြို့သို့ သွားရောက်သည်။ သွားနေစဉ်တောင် သူသည် နောက်ကျောကို ဖိနှိပ်ကြိတ်ချေခံရသူကဲ့သို့ ငိုကြွေးလျက် ရှိနေသည်။
Verse 137
क्वाहं सतूलीशयने परिवर्तन् क्षणे क्षणे / भटहस्तभ्रष्टयष्टिकृष्टपृष्ठः क्व वा पुनः
နူးညံ့သော ဝါဂွမ်းမွေ့ရာပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေခဲ့ဖူးသော ငါသည် ယခု အဘယ်မှာနည်း။ ယမမင်း၏ တမန်တော်များ ရိုက်နှက်ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံနေရသော ငါသည် ယခု အဘယ်သို့ ရောက်နေသနည်း။
Verse 138
क्षितौ दत्तञ्च पिण्डादि भुक्त्वा तत्र ततो व्रजेत् / पयोवर्षणमित्येतन्नामकं पुरमण्डज
လူ့ပြည်တွင် လှူဒါန်းခဲ့သော ဆွမ်းများကို စားသုံးပြီးနောက် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာ၍ ပယောဝါသန မည်သော မြို့သို့ ဆက်လက်သွားလေ၏၊ အို ဂဠုန်မင်း။
Verse 139
व्रजन्नेवं विलपते कुठारैर्मूर्ध्नि ताडितः / क्व भृत्यकोमलकरैर्गन्धतैलावसेचनम्
ပုဆိန်ဖြင့် ခေါင်းကို အခွဲခံရလျက် ရှေ့သို့ မောင်းနှင်ခံရစဉ် သူသည် ဤသို့ ငိုကြွေးမြည်တမ်း၏ - "အစေခံတို့၏ နူးညံ့သော လက်များဖြင့် မွှေးကြိုင်သော ဆီလိမ်းကျံပေးမှုသည် ယခု အဘယ်မှာနည်း။"
Verse 140
क्व कीनाशानुगैः क्रोधात्कुठारैः शिरसि व्यथा / ऊनाब्दिकञ्च यच्छ्राद्धं तत्र भुङ्क्ते सुदुः खितः
ထိုနေရာတွင် ယမမင်း၏ နောက်လိုက်တို့သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ပုဆိန်များနှင့် ခုတ်ထစ်ကြရာ ခေါင်းတွင် ပြင်းစွာ နာကျင်ရ၏။ တစ်နှစ်မပြည့်မီ ပြုလုပ်သော ကုသိုလ်အမျှဝေခြင်းကို ထိုကဲ့သို့ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေစဉ်တွင်သာ ခံစားရလေသည်။
Verse 141
संपूर्णे तु ततो वर्षे शीताढ्यं नगरं व्रजेत् / गच्छन्नेवं छुरिकया च्छिन्नजिह्वस्तु रोदिति
ထိုတစ်နှစ်ပြည့်သောအခါ အလွန်အေးစက်သော မြို့သို့ သွားရ၏။ ထိုသို့ သွားနေစဉ် လျှာကို ဓားဖြင့် ဖြတ်ခံရသဖြင့် ငိုကြွေးရလေသည်။
Verse 142
प्रियालापैः क्व च ससमधुरत्वस्य वर्णनम् / उक्तमात्रे ऽसिपत्रादिजिह्वाच्छेदः क्व चैव हि
ချစ်ခင်နူးညံ့သော စကားချိုမြိန်ကို ဖော်ပြရာသည် ဘယ်မှာနည်း။ ထိုအပြင် စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောမိသဖြင့် ဓားရွက်ကဲ့သို့သော အစိပ်အပိုင်းများဖြင့် လျှာကို ဖြတ်တောက်ခြင်းသည် ဘယ်မှာနည်း—အကျိုးဆက်က အလွန်ကွာခြား၏။
Verse 143
वार्षिकं पिण्डदानादि भुक्त्वा तत्र प्रसर्पति / बहुभीतिकरं तत्तत् पिण्डजं देवमास्थितः
နှစ်စဉ်ပြုသော śrāddha ပူဇော်ပွဲမှ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ဒါနတို့ကို စားသုံးပြီးနောက်၊ ထိုနေရာ၌ လှည့်လည်သွားလာ၏။ ပိဏ္ဍမှ ပေါ်ထွန်းသော နတ်တော်ကူညီမှုကို အားကိုးကာ ကြောက်မက်ဖွယ် အခြေအနေမျိုးစုံကို ဖြတ်သန်း၏။
Verse 144
प्रकाशयति पाप्पानमात्मानञ्च विनिन्दति / योषिदप्येवमेतस्मिन् मार्गे वै परिदेवति
ထိုလမ်းခရီး၌ ကွယ်လွန်ဝိညာဉ်သည် မိမိအပြစ်များကို ထုတ်ဖော်ဝန်ခံကာ မိမိကိုယ်ကိုပင် အပြစ်တင်ရှုတ်ချ၏။ မိန်းမတစ်ဦးပင်လည်း ထိုလမ်းပေါ်တွင် ထိုနည်းတူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငိုကြွေးမြည်တမ်း၏။
Verse 145
ततो याम्यं नातिदूरे नगरं स हि गच्छति / चत्वारिंशद्योजनानि चतुर्युक्तानिविस्तृतम्
ထို့နောက် သူသည် မဝေးလှသော ယမ၏ မြို့တော်သို့ သွားရောက်၏။ ထိုမြို့သည် ယောဇနာ လေးဆယ်အကျယ် ဖြန့်ကျက်ကာ စနစ်တကျ လေးပိုင်းခွဲ၍ တည်ဆောက်ထား၏။
Verse 146
त्रयोदश प्रतीहाराः श्रवणा नाम तत्र वै / श्रवणाकर्मतस्तुष्यन्त्यन्यथा क्रोधमाप्नुयुः
ထိုနေရာ၌ «Śravaṇa» ဟု ခေါ်သော တံခါးစောင့် ဆယ့်သုံးဦး ရှိ၏။ သတ်မှတ်ထားသော “နားထောင်ခြင်း/အာရုံစိုက်နားထောင်ခြင်း” ကိစ္စကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်လျှင် သူတို့ စိတ်ကျေနပ်ကြ၏; မဟုတ်လျှင် အမျက်ထွက်ကြမည်။
Verse 147
ततस्तत्राशु रक्ताक्षं भिन्नाञ्जनचयोपमम् / मृत्युकालान्तकादीनां मध्ये पश्यति वै यमम्
ထို့နောက် ထိုလောက၌ သူသည် အလျင်အမြန် ယမမင်းကို မြင်၏—မျက်လုံးနီ၍ အန်ဇနာ (ကော်လီရီယမ်) ကြိတ်ပျက်အစုကဲ့သို့—မရဏ၊ ကာလ၊ အန္တကနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားများအလယ်၌ ရပ်နေသည်။
Verse 148
दंष्ट्राकरालवदनं भृकुटीदारुणाकृतिम् / विरूपैर्भोषणैर्वक्त्रैर्वृतं व्याधिशतैः प्रभुम्
သူသည် မရဏ၏အရှင်ကို မြင်၏—ဖောင်းထွက်သော သွားတံများကြောင့် မျက်နှာကြောက်မက်ဖွယ်၊ မျက်ခုံးတင်းကျပ်၍ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဒေါသထန်—ရုပ်ဆိုးကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာများရှိ အစေခံများဝိုင်းရံကာ၊ ရောဂါအစုအဝေး ရာချီဖြင့် ပတ်လည်ကာရံထားသည်။
Verse 149
दण्डासक्तमहाबाहुं पाशहस्तं सुभैरवम् / तन्निर्दिष्टां ततो जन्तुर्गतिं याति शुभाशुभाम्
ထို့နောက် ထွက်ခွာသွားသော ဇီဝ (ဝိညာဉ်) သည်—ဒဏ္ဍာကိုင် မဟာလက်မောင်း၊ လက်၌ ပာရှ (ကြိုးကွင်း) ကိုင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်သူကို မြင်ပြီးနောက်—သတ်မှတ်ပေးထားသည့် ကောင်းသို့မဟုတ် မကောင်းသော ဂတိသို့ သွားရောက်၏။
Verse 150
पापी पापां गतिं याति यथा ते कथितं पुरा / छत्रोपानहदातारो ये च वेश्मप्रदायकाः
ပာပီသည် ပာပသော ဂတိသို့ သွား၏—အရင်က သင်တို့အား ငါ ပြောခဲ့သကဲ့သို့။ သို့သော် ထီးနှင့် ဖိနပ်ကို လှူဒါန်းသူများ၊ အိမ်ရာ (နေထိုင်ရာ) ပေးသူများသည် ကုသိုလ်ကြောင့် ဖြစ်သော ဂတိကို ရ၏။
Verse 151
ये तु पुण्यकृतस्तत्र ते पश्यन्ति यमं तदा / सौम्याकृतिं कुण्डलिनं मौलिमन्तं धृतश्रियम्
သို့သော် ကုသိုလ်ပြုသူများသည် ထိုအခါ ထိုနေရာ၌ ယမမင်းကို မြင်ရာတွင်—ရုပ်သဏ္ဌာန်နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ နားကပ်ဆင်၊ မော်လိ (ခေါင်းထိပ်အလှ) ဆင်ကာ မင်္ဂလာသရေကို ဆောင်ထားသူအဖြစ် မြင်ကြ၏။
Verse 152
एकादशे द्वादशे हि षण्मासे आब्दिके तथा / विप्रान् बहून् भोजयेत् तत्र यन्महती क्षुधा
တစ်ဆယ့်တစ်ရက်နှင့် တစ်ဆယ့်နှစ်ရက်တွင်လည်းကောင်း၊ ခြောက်လပြည့်အခမ်းအနားနှင့် နှစ်ပတ်လည် śrāddha တွင်လည်းကောင်း၊ ဗြာဟ္မဏများကို များစွာကျွေးမွေးသင့်သည်။ ထိုအချိန်များတွင် ကွယ်လွန်သူသည် အလွန်အမင်း ဆာလောင်ခြင်းကို ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 153
जीवन् पुत्रकलत्रादिप्रदिष्टमितरैः खग / यो न साधयति स्वार्थमेवं पश्चाद्धिखिद्यते
အို ဂရုဍာ၊ အသက်ရှိနေစဉ် သား၊ ဇနီး စသည့် အခြားသူများက အကြံပေးထားသော်လည်း မိမိ၏ အမှန်တကယ်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို မအောင်မြင်စေသူသည် နောက်တစ်ခါတွင် အမှန်ပင် နောင်တနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သည်။
Verse 154
एतत् ते सर्वमाख्यातं संयमिन्यां यथागति / प्रोक्तमावर्षकृत्यं ते किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि
စံယမနီ (ယမ၏ နယ်မြေ) သို့ သွားရာလမ်းကြောင်းအတိုင်း အရာအားလုံးကို သင့်အား ငါရှင်းပြပြီးပြီ။ ထို့ပြင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပြုလုပ်ရမည့် ကုသိုလ်ကိစ္စများကိုလည်း ပြောပြီးပြီ။ နောက်ထပ် ဘာကို ကြားလိုသနည်း။
Frequently Asked Questions
For sapiṇḍa relatives, the chapter prescribes a ten-night impurity for death and likewise for birth when seeking precise purification. It also records shorter purifications in specific cases (e.g., three nights for certain commensal/household relations, and one-night variants in early childhood stages), presenting a graded system rather than a single uniform rule.
The text states that across nine day-night periods a subtle body is formed, with specific bodily components attributed to successive piṇḍas; by the tenth observance completeness and relief (including reversal of hunger) are attained. This frames piṇḍa not merely as memorial food but as transitional support shaping post-death embodiment.
It asserts that without vṛṣotsarga on/around the eleventh day, the preta-state can become firmly fixed, and subsequent śrāddhas may not easily undo it; moreover, piṇḍa offerings done without first doing vṛṣotsarga are said to become fruitless. The theological logic presented is that this rite is uniquely efficacious in stabilizing the deceased’s transition.
Sāpiṇḍīkaraṇa is performed by the ekoddiṣṭa method using four vessels (one for the preta and three for the Pitṛs) and a transfer of offering from the preta-vessel to the Pitṛ vessels; after completion, the departed is said to attain the common status of the Pitṛs, and the label ‘preta’ ceases.
The chapter repeatedly links the preta’s provisions to what relatives give on earth and highlights go-dāna at the Vaitaraṇī: those who gave a cow cross comfortably, while those who did not are tormented. It also recommends feeding brāhmaṇas on key days (11th, 12th, six-month, annual) due to the departed’s intense hunger at those junctures.