Adhyaya 46

Verse 1

प्रत्याब्दिकादिश्राद्धनिरूपणं नाम पञ्चचत्वारिंशो ऽध्यायः तार्क्ष्य उवाच / सुकृतस्य प्रभावेण स्वर्गो नानाविधो नणाम् / भोगाः सौख्याति रूपञ्च बलं बुद्धैः पराक्रमः

ဂရုဍက ပြောသည်—ကုသိုလ်ကံ၏ အာနုဘော်ကြောင့် လူသားတို့သည် မျိုးစုံသော စွဝဂ္ဂကို ရရှိကြသည်။ ထိုမှ အပျော်အပါး၊ ချမ်းသာမှု၊ ရုပ်ရည်လှပမှု၊ အင်အား၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် သူရဲကောင်းသတ္တိတို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 2

सत्यं पुण्यवतां देव जायते ऽत्र परत्र च / सत्यंसत्यं पुनः सत्यं वेदवाक्यं न चान्यथा

အို ဒေဝ၊ ကုသိုလ်ရှိသူတို့အတွက် သစ္စာသည် ဤလောက၌လည်းကောင်း၊ နောက်လောက၌လည်းကောင်း အကျိုးပေးတတ်သည်။ သစ္စာ၊ သစ္စာပင် ထပ်မံသစ္စာ—ဤသည်မှာ ဝေဒ၏ ဝါကျဖြစ်၍ အခြားမဖြစ်နိုင်။

Verse 3

धर्मो जयति नाधर्मः सत्यं जयाते नानृतम् / क्षमा जयति न क्रोधो विष्णुर्जयति नासुरः

ဓမ္မသည် အဓမ္မကို မဟုတ်ဘဲ အောင်မြင်၏။ သစ္စာသည် မုသာကို မဟုတ်ဘဲ အောင်မြင်၏။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ဒေါသကို မဟုတ်ဘဲ အောင်မြင်၏။ ဗိဿဏုသည် အာသုရသဘောတရားများကို မဟုတ်ဘဲ အောင်မြင်၏။

Verse 4

तद्वत्सत्यं मया ज्ञातं सुकृताच्छोभनं भवेत् / यतोत्कृष्टतमं पुण्यं तथोत्कृष्टतरोनरः

ထို့ကြောင့် ဤအရာကို သစ္စာဟု ငါသိမြင်၏—ကောင်းသောကုသိုလ်ကံမှ မင်္ဂလာကောင်းမြတ်မှု ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ကုသိုလ်သည် အထူးကောင်းမြတ်လေလေ၊ လူသည်လည်း အထူးကောင်းမြတ်လေလေ ဖြစ်၏။

Verse 5

एवन्तु श्रोतुमिच्छामि जायन्ते पापिनो यथा / येन कर्मविपाकेन यथा नियमभाग्भवेत्

ထို့ကြောင့် ငါကြားလိုသည်—အပြစ်ရှိသူတို့ မည်သို့ မွေးဖွားလာကြသနည်း၊ ကံ၏အကျိုးရင့်သက်ခြင်း မည်သို့ကြောင့် မိမိအတွက် ချမှတ်ထားသော စည်းကမ်းနှင့် ကန့်သတ်ချက် (ကံကြမ္မာ) ကို ရရှိလာသနည်း။

Verse 6

यांयां योनिमवाप्नोति यथारूपश्च जायते / तन्मे वद सुरश्रेष्ठ समासेनापि काङ्क्षितम्

ဘယ်ဘယ် မိခင်ဝမ်းသို့ ရောက်သွားသည်ဖြစ်စေ၊ ဘယ်လိုပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် မွေးဖွားလာသည်ဖြစ်စေ—အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ အကျဉ်းချုပ်ပင်ဖြစ်စေ ငါ့အား ပြောကြားပါ။ ငါ သိလိုလှ၏။

Verse 7

श्रीकृष्ण उवाच / शुभाशुभफलैस्तार्क्ष्य भुक्तभोगा नरास्त्विह / जायन्ते लक्षणैर्यैस्तुतानि मे शृणु काश्यप

သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူ၏—အို တာရ္က္ရှျ၊ ဤလောက၌ လူတို့သည် ယခင်က ခံစားပြီးသော ကောင်းကံနှင့် မကောင်းကံ၏ အကျိုးဖလများမှ ပေါ်လာသော လက္ခဏာများကို ဆောင်လျက် မွေးဖွားလာကြ၏။ အို ကာရှျယပ၊ ထိုလက္ခဏာတို့ကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။

Verse 8

गुरुरात्मवतां शास्ता राजा शास्ता दुरात्मनाम् / इह प्रच्छन्नपापानां शास्ता वैवस्वतो यमः

ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်သူတို့အတွက် ဂုရုသည် စည်းကမ်းထိန်းသူ ဖြစ်၏။ စိတ်ဆိုးယုတ်သူတို့အတွက် မင်းသည် စည်းကမ်းထိန်းသူ ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ဤလောက၌ အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားသူတို့အတွက် အမှန်တကယ် အပြစ်ပေးသူမှာ ဝိဝသွတ်၏သား ယမ (ဝိုင်ဝသွဝတ ယမ) ဖြစ်၏။

Verse 9

प्रायश्चित्तेष्वचीर्णेषु यमलोका ह्यनेकधा / यातनाभिर्विमुक्ता ये यान्ति ते जीवसन्ततीम्

ပြစ်ဖြေရာဇဝင် (ပရာယရှ္စိတ္တ) မပြုလုပ်သော် ယမလောကသည် အမျိုးမျိုး များပြားလာ၏။ ဒုက္ခဒဏ်များကို ခံယူပြီး လွတ်မြောက်သူတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော ဘဝစီးကြောင်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ကာ မွေးဖွားခြင်းဆက်တိုက်သို့ သွားကြ၏။

Verse 10

गत्वा मानुषभावे तु पापचिह्ना भवन्ति ते / तान्यहं तव चिह्नानि कथयिष्ये खगोत्तम

သူတို့သည် လူ့ဘဝသို့ ပြန်ဝင်လာသောအခါ အပြစ်၏ အမှတ်အသားများကို ထမ်းဆောင်လာကြ၏။ အို ငှက်တို့အထွဋ်အမြတ် ဂရုဍာ၊ ထိုအမှတ်အသားများကို ငါသည် သင်အား ပြောကြားမည်။

Verse 11

सोढ्वा वै यातनाः सर्वा गत्वा वैवस्वतक्षयम् / निस्तीर्णयातनास्ते तु लोकमायान्ति चिह्निताः

ဒုက္ခဒဏ်အားလုံးကို ခံနိုင်ပြီးနောက် ဝိုင်ဝသွဝတ (ယမ) ၏ နေရာသို့ ရောက်သွားကြ၏။ ထိုပြစ်ဒဏ်များကို ကျော်လွန်ပြီးသူတို့သည် အမှတ်အသားများနှင့်အတူ လောကသို့ ပြန်လာကြ၏။

Verse 12

गद्गदो ऽनतवादी स्यान्मूकश्चैव गवानृते / ब्रह्महा जायते कुष्ठी श्यावदन्तश्च मद्यपः

မလေးစားဘဲ ပြောဆိုသူသည် စကားထစ်ထစ်ဖြစ်လာ၏။ နွားနှင့်ပတ်သက်၍ လိမ်ညာသူသည် မပြောနိုင်သော မူက်ဖြစ်လာ၏။ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူသည် ကုဋ္ဌ (အရေပြားရောဂါ) ဖြင့် မွေးဖွားလာ၏။ မူးယစ်သောက်သူသည် သွားမဲညို၍ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 13

कुनखी स्वर्णहरणाद्दुश्चर्मा गुरुतल्पगः / संयोगी हीनयोनिः स्याद्दरिद्रो ऽदत्तदानतः

ရွှေခိုးယူသူသည် လက်သည်းရောဂါဖြစ်၏။ ဂုရု၏အိပ်ရာကို မလျော်ကန်စွာ ချိုးဖောက်သူသည် အရေပြားဆိုးရောဂါခံရ၏။ တားမြစ်ထားသော လိင်ဆက်ဆံမှုတွင် ပါဝင်သူသည် နိမ့်သော ယောနိ၌ မွေးဖွား၏။ ဒါနမပေးသူသည် ဆင်းရဲသွား၏။

Verse 14

अयाज्ययाजको याति ग्राहमसूकरतां द्विजः / खरो वै बहुयाजी स्यात्काको निर्मन्त्रभोजनात्

မယဇ္ဉာခံထိုက်သူမဟုတ်သူအတွက် ယဇ္ဉာပြုလုပ်ပေးသော ဒွိဇသည် မိကျောင်း သို့မဟုတ် ဝက်အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားသည်ဟု ဆို၏။ မသင့်လျော်စွာ ယဇ္ဉာများစွာပြုသူသည် မြည်းဖြစ်၏။ ဖိတ်ကြားခြင်းမရှိဘဲ အစာစားသူသည် ကျီးဖြစ်၏။

Verse 15

अपरीक्षितभोक्तारो व्याघ्राः स्युर्निर्जने वने / बहुतर्जको मार्जरः खद्योतः कक्षदाहकः

တောအလယ်အလတ် လူမရှိရာတွင် မစိစစ်ဘဲ စားသောက်သူတို့သည် ကျားကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အမြဲတမ်း ခြိမ်းခြောက်တတ်သူသည် ကြောင်ဖြစ်၏။ မီးပိုးကဲ့သို့ သေးငယ်သော်လည်း တောပင်ပန်းကို လောင်ကျွမ်းစေသူသည် တောတောင်ကို မီးရှို့သူဖြစ်၏။

Verse 16

पात्रे विद्याप्रदाता यो बलीवर्दो भवेत्तसः / अन्नं पर्युषितं विप्रे प्रददत्कुक्करो भवेत्

ထိုက်တန်သော ပုဂ္ဂိုလ်ထံသို့ ဗိဒ္ယာ (ပညာ) ပေးသူသည် အင်အားကြီး နွားထီးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွား၏။ သို့ရာတွင် ဗြာဟ္မဏအား အဟောင်းအစာ၊ တစ်ညအိပ်ထားသော အစာ ပေးသူသည် ခွေးအဖြစ် မွေးဖွား၏။

Verse 17

मात्सर्यादपि जात्यन्धो जन्मान्धः पुस्तकं हरन् / फलान्याहरतो ऽपत्यं म्रियते नात्र संशयः

မနာလိုစိတ်ကြောင့် သဘာဝအတိုင်း မျက်ကန်းဖြစ်၍ မွေးကတည်းက မျက်ကန်းဖြစ်လာပြီး စာအုပ်ကို ခိုးယူသူရှိ၏။ သူတစ်ပါး၏ အသီးအနှံကို ယူဆောင်သူ၏ သားသမီးသည် သေဆုံးမည်၊ ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။

Verse 18

मृतो वानरतां याति तन्मुखो गण्डवान् भवेत् / अदत्त्वा भक्ष्यमश्राति अनपत्यो भवेत्तु सः

သေလွန်သောအခါ မျောက်ဘဝသို့ ရောက်ရပြီး မျက်နှာတွင် အဖုအပိန့်များ ပေါက်ရောက်၏။ ပေးကမ်းခြင်းမရှိဘဲ စားသောက်သူသည် သားသမီးမထွန်းကားသူ ဖြစ်ရလတ္တံ့။

Verse 19

हरन्वस्त्रं भवेद्गोधा गरदः पवनाशनः / प्रवज्यागमनाद्राजन् भवेन्मरुपिशाचकः

အို မင်းကြီး၊ အဝတ်တန်ဆာ ခိုးယူသူသည် ဖွတ်အဖြစ် ဝင်စားရ၏။ အဆိပ်ခတ်သူသည် လေကို စားသုံးရသူ ဖြစ်၏။ ရသေ့ဘဝမှ လူထွက်သူသည် တောကန္တာရနေ ပြိတ္တာဘီလူး ဖြစ်ရလတ္တံ့။

Verse 20

चातको जलहर्ता स्याद्धान्यहर्ता च मूषिकः / अप्राप्तयौवनां सेवन् भवेत्सर्प इति श्रुतिः

ရေခိုးယူသူသည် ဥဒေါင်းငှက် ဖြစ်ရ၏။ စပါးဆန်ရေ ခိုးယူသူသည် ကြွက်ဖြစ်ရ၏။ အရွယ်မရောက်သေးသော မိန်းကလေးနှင့် ဆက်ဆံသူသည် မြွေဖြစ်ရ၏ ဟု ကျမ်းဂန်တို့က ဆိုကုန်၏။

Verse 21

गुरुदाराभिलाषी च कृकलासो भवेद्ध्रुवम् / जलप्रस्त्रवणं यस्तु भिन्द्यान्मत्स्यो भवेन्नरः

ဆရာသမား၏ ဇနီးကို ပြစ်မှားလိုသူသည် ပုတ်သင်ညို ဖြစ်ရလတ္တံ့။ ရေကန် ရေမြောင်းကို ဖျက်ဆီးသူသည် ငါးဘဝသို့ ရောက်ရလတ္တံ့။

Verse 22

अविक्रेयक्रयाच्चैव बको गृध्रो भवेन्नरः / अयोनिगो वृको हि स्यादुलूकः क्रयवञ्चनात्

မရောင်းအပ်သော ပစ္စည်းကို ဝယ်ယူခြင်းကြောင့် ဗျိုင်း သို့မဟုတ် လင်းတ ဖြစ်ရ၏။ မလျော်ကန်သော မေထုန်မှီဝဲခြင်းကြောင့် ဝံပုလွေ ဖြစ်ရ၏။ ရောင်းဝယ်ရာတွင် လိမ်လည်ခြင်းကြောင့် ဇီးကွက် ဖြစ်ရ၏။

Verse 23

मृतस्यैकादशाहे तु भुञ्जानश्चाभिजायते / प्रतिश्रुत्य द्विजेभ्योर्ऽथमददज्जम्बुको भवेत्

သေဆုံးပြီးနောက် ဆယ့်တစ်ရက်ကာလအတွင်း အစာစားသူသည် အလောင်းအသားစားသူအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားရ၏။ ဗြာဟ္မဏ (ဒွိဇ) များအား ငွေဥစ္စာပေးမည်ဟု ကတိပြုပြီး မပေးသူသည် မြေခွေး (jackal) ဖြစ်လာ၏။

Verse 24

राज्ञरिं गत्वा भवेद्दंष्ट्री तस्करो विङ्वराहकः / शारिवा फलविक्रेता वृषश्च वृषलीपतिः

ဘုရင်၏ ရန်သူများထံ ချဉ်းကပ်၍ သို့မဟုတ် ဝန်ဆောင်သူသည် သွားစွယ်ကြီးသော တိရစ္ဆာန်အဖြစ် ပြန်မွေးဖွားရ၏။ ခိုးသူသည် ဝက်တောဆန်သော သတ္တဝါဖြစ်လာ၏။ śārivā ဆေးပင်ကို ရောင်းဝယ်သူသည် သစ်သီးရောင်းသူဖြစ်လာ၏။ စည်းကမ်းသမာဓိကို ချိုးဖောက်သူသည် နွားထီး သို့မဟုတ် အနိမ့်ဇာတ်မိန်းမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်လာ၏။

Verse 25

मार्जरो ऽग्निं पदा स्पृष्ट्वा रोगवान्परमांसभुक् / उदक्यागमनात्षण्डो दुर्गन्धश्च सुगन्धहृत्

ကြောင်က မီးကို ခြေဖဝါးဖြင့် ထိမိလျှင် ရောဂါနှင့် အသားအလွန်စားခြင်း၏ နိမိတ်ဟု ဆိုကြ၏။ မသင့်တော်သည့်အချိန်၌ သွေးဆင်းနေသော မိန်းမ ရောက်လာလျှင် အင်အားမရှိခြင်း (impotence) ကို ညွှန်ပြ၏။ အနံ့ဆိုး ပေါ်လာခြင်းသည် အနံ့ကောင်းနှင့် မင်္ဂလာကို ဖျက်ဆီးသည်ဟု ဆို၏။

Verse 26

यद्वा तद्वापि पारक्यं स्वल्पं वा हरते बहु / हृत्वा वै योनिमाप्नोति तिरश्चां नात्र संशयः

ဤသို့မဟုတ် ထိုသို့—သူတစ်ပါး၏ ပစ္စည်းကို နည်းနည်းဖြစ်စေ များများဖြစ်စေ ခိုးယူသူသည် ခိုးပြီးနောက် တိရစ္ဆာန်ဘဝသို့ သေချာစွာ ရောက်၏။ ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 27

एवमादीनि चिह्नानि अन्यान्यपि खगेश्वर / स्वकर्मविततान्येव? दृश्यन्ते यैस्तु मानवैः

အို ငှက်တို့၏ အရှင် ဂရုဍာ၊ ဤသို့သော နိမိတ်များနှင့် အခြားနိမိတ်များစွာကို မြင်နိုင်သော လူတို့က မြင်ကြ၏။ ထိုအရာတို့သည် မိမိ၏ ကမ္မကြောင့် ပျံ့နှံ့ထင်ရှားလာသော ပုံပေါ်ခြင်းသာ ဖြစ်၏။

Verse 28

एवं दुष्कृतकर्मा हि भुक्त्वा च नरकान्क्रमात् / जायते कर्मशेषेण उक्तास्वेतासु योनिषु

ထို့ကြောင့် အပြစ်ကမ္မကို ပြုသူသည် နရကများကို အစဉ်လိုက် ခံစားပြီးနောက် ကမ္မအကျန်အလက်ကြောင့် ထိုဖော်ပြထားသော ယောနီများ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်။

Verse 29

ततो जन्मशतं मर्त्ये सर्वजन्तुषु काश्यप / जायते नात्र सन्देहः समीभूते शुभाशुभे

ထို့နောက်၊ အို ကာရှျပ၊ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ် တန်းတူညီမျှလာသောအခါ လူ့လောက၌ သတ္တဝါအမျိုးမျိုးအတွင်း ရာကြိမ်မွေးဖွားရသည်ဟု သံသယမရှိ။

Verse 30

स्त्रीपुंसयो प्रसङ्गेन निरुद्धे शुक्रसोणिते / समुपेतः पञ्चभूतैर्जायते पाञ्चभौतिकः

မိန်းမနှင့် ယောက်ျား ပေါင်းစည်းမှုကြောင့် သုက်နှင့် သွေး တစ်စုတစ်စည်းဖြစ်ကာ ထိန်းသိမ်းထားသည့်အခါ၊ မဟာဘူတ ငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံသော ပဉ္စဘൗတိက သတ္တဝါသည် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 31

इन्द्रियाणि मनः प्राणा ज्ञानमायुः सुखं धृतिः / धारणा प्रेरणं दुः खं मिथ्याहङ्कार एव च

အာရုံခံအင်္ဂါများ၊ စိတ်၊ အသက်ရှုသက် (ပရာဏ)၊ ဉာဏ်ပညာ၊ အသက်တမ်း၊ ချမ်းသာ၊ သည်းခံတည်ကြည်မှု၊ အာရုံစူးစိုက်မှု၊ လှုံ့ဆော်မှု၊ ဒုက္ခ၊ နှင့် မိစ္ဆာအဟင်္ကာရ—ဤတို့လည်း ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော အတွေ့အကြုံ၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်သည်။

Verse 32

प्रयताकृतिवर्णस्तु रागद्वेषौ भवाभवौ / तस्येदमात्मनः सर्वमनादेरादिमिच्छतः

၎င်း၏ ထင်ရှားသော အခြေအနေများနှင့် ဂုဏ်သတ္တိများသည် ရာဂနှင့် ဒွေသ အဖြစ် ပေါ်ထွန်းကာ ဖြစ်ပေါ်ခြင်းနှင့် မဖြစ်ပေါ်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းများ ဖြစ်လာသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် အစမရှိသော အတ္တမန်၏ အပိုင်ဖြစ်သော်လည်း၊ အစတစ်ခုကို ယူလိုသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 33

स्वकर्म बद्धस्य तदा गर्भवृद्धिर्भवेदिति / पुरा यथा मया प्रोक्तं तव जन्तोर्हि लक्षणम्

မိမိ၏ကမ္မကြောင့် ချည်နှောင်ခံရသောကြောင့် သန္ဓေကလေးသည် ထိုကမ္မအတိုင်း ကြီးထွားလာ၏—အို ဂရုဍာ၊ ယခင်က ငါပြောခဲ့သကဲ့သို့ ဤသည်မှာ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော ဇီဝ၏ လက္ခဏာတည်း။

Verse 34

एवं प्रवर्तितं चक्रं भूतग्रामे चतुर्विधे / समुत्पत्तिर्विनाशश्च जायते तार्क्ष्य देहिनाम्

ဤသို့ စံသရာ၏ စက်ဝိုင်းသည် သတ္တဝါအစုအဖွဲ့ လေးမျိုးအတွင်း လည်ပတ်၏။ အို တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍာ)၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော သတ္တဝါတို့အတွက် မွေးဖွားခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းတို့ ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 35

स्वधर्मेणैवोर्ध्वगतिरधर्मेणाप्यधोगतिः / जायते सर्ववर्णानां स्वधर्मचलनात् खग

မိမိ၏ စွဝဓမ္မ (ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ဓမ္မ) ဖြင့် အထက်သို့တက်ရာ လမ်းရှိ၏; အဓမ္မဖြင့် အောက်သို့ကျရာလည်း ရှိ၏။ အို ငှက် (ဂရုဍာ)၊ ဝဏ္ဏအမျိုးအစားအားလုံးတွင် ဤအကျိုးများသည် မိမိတာဝန်မှ လွဲချော်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 36

देवत्वे मानुषत्वे च दानभोगादिकाः क्रियाः / या दृश्यन्ते वैनतेय तत्सर्वं कर्मजं फलम्

နတ်ဖြစ်စေ လူဖြစ်စေ မြင်တွေ့ရသော လှူဒါန်းခြင်း၊ ခံစားပျော်ရွှင်ခြင်း စသည့် အကျင့်များသည်—အို ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍာ)—အားလုံးကမ္မမှ ပေါက်ဖွားသော အကျိုးတရားပင် ဖြစ်၏။

Verse 37

अकर्मविहिते घोरे कामक्रोधार्जिते ऽशुभे / पतेद्वै नरके भूयो तस्योत्तारो न विद्यते

တာဝန်ဓမ္မကို လျစ်လျူရှုခြင်းနှင့် လောဘကာမ၊ ဒေါသကြောင့် စုဆောင်းလာသော အမင်္ဂလာအကျင့်တို့မှ ပေါက်ဖွားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အဓမ္မအခြေအနေ၌၊ ထိုသူသည် နရကသို့ ထပ်မံကျရောက်၏။ ထိုသူအတွက် ကယ်တင်ခြင်း မရှိ။