Adhyaya 42

Verse 1

वृषोत्सर्गनिरूपणं नामै कचत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः श्रीविष्णुरुवाच / यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् / तथा पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति

သီရိဗိෂ္ဏုက မိန့်တော်မူသည်—“နွားထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း၌ နွားကလေးသည် မိမိ၏ မိခင်ကို ရှာတွေ့သကဲ့သို့၊ ယခင်က ပြုခဲ့သော ကမ္မသည် ပြုလုပ်သူကို မလွဲမသွေ လိုက်ပါသည်။”

Verse 2

आदित्यो वरुणो विष्णुर्ब्रह्मा सोमो हुताशनः / शूलपाणिश्च भगवानभिनन्दति भूमिदम्

အာဒိတျ (နေမင်း)၊ ဝရုဏ၊ ဗိෂ္ဏု၊ ဗြဟ္မာ၊ ဆိုမ (လမင်း)၊ ဟုတာရှန (အဂ္နိ) နှင့် ဘဂဝန် ရှူလပာဏိ (ရှီဝ) တို့သည် မြေကို လှူဒါန်းသူကို အားလုံး ချီးမွမ်း၍ ဝမ်းမြောက်ကြသည်။

Verse 3

नास्ति भमिसमं दानं नास्ति भमिसमो निधिः / नास्ति सत्यसमो धर्मो नानृतात्पातकं परम्

မြေကို လှူဒါန်းခြင်းကဲ့သို့သော ဒါနမရှိ၊ မြေကဲ့သို့သော ဓနမရှိ။ သစ္စာကဲ့သို့သော ဓမ္မမရှိ၊ မုသာကဲ့သို့သော အပြစ်ကြီးမရှိ။

Verse 4

अग्नेरपत्यं प्रथमं सुवर्णं भूर्वैष्णवी सूर्यसुताश्च गावः / लोकत्रयं तेन भवेत्प्रदत्तं यः काञ्चनं गां च महीं च दद्यात्

ရွှေသည် အဂ္နိ၏ သားသမီးဟု ပထမဦးစွာ ကြေညာထား၏။ မြေသည် ဝိုင်ෂ္ဏဝီ—ဗိෂ္ဏု၏ အပိုင်ဖြစ်၏။ နွားတို့သည် နေမင်း၏ သမီးများဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် ရွှေ၊ နွားနှင့် မြေကို လှူသူသည် လောကသုံးပါးကို ပေးလှူသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 5

त्रीण्याहुरतिदानानि गावः पृथ्वी सरस्वती / नरकादुद्धरन्त्येते जपपूजनहोमतः

အတိဒါန အလွန်မြတ်သော လှူဒါန်းခြင်း သုံးပါးဟု ဆိုကြသည်—နွား၊ မြေ၊ နှင့် စရஸဝတီ (သန့်ရှင်းသော ပညာ)။ ဤတို့သည် ဇပ (မန္တရားရွတ်ဖတ်ခြင်း)၊ ပူဇာ (ဝတ်ပြုခြင်း) နှင့် ဟိုးမ (မီးပူဇာ) တို့နှင့်အတူ နရကမှ ကယ်တင်မြှောက်တင်၏။

Verse 6

कृत्वा बहूनि पापानि रौद्राणि विपुलानि च / अपि गोचर्ममात्रेण भूमिदानेन शुध्यति

ကြမ်းတမ်း၍ ကြီးမားသော အပြစ်များစွာကို ပြုခဲ့သော်လည်း၊ နွားအရေတစ်ချပ်အရွယ်သာရှိသည့် မြေကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့်ပင် သန့်စင်လာနိုင်၏။

Verse 7

हरन्तमपि लोभेन निरुध्यैनं निवारयेत् / स याति नरके घोरे यस्तं न परिरक्षति

လောဘကြောင့် မိမိမဟုတ်သောအရာကို ယူဆောင်သူကိုပင် တားဆီး၍ ရပ်တန့်စေသင့်၏။ ထိုအပြစ်ကို မကာကွယ်မတားမြစ်သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ သွားရ၏။

Verse 8

अकर्तव्यं न कर्तव्यं प्राणैः कण्ठगतैरपि / कर्तव्यमेव कर्तव्यमिति धर्मविदो विदुः

အသက်ရှုသံက လည်ချောင်းထိတိုင်အောင် ရောက်နေသော်လည်း မလုပ်သင့်သောအရာကို မလုပ်ရ; လုပ်သင့်သောအရာကိုတော့ မဖြစ်မနေ လုပ်ရမည်ဟု ဓမ္မကို သိမြင်သော ပညာရှိတို့ သိကြသည်။

Verse 9

आकारप्रवर्तने पापं गोसहस्रवधैःसमम् / वृत्तिच्छेदे तथा वृत्तेः करणं लक्षधेनुकम्

အန္တရာယ်ရှိသော အကျင့်ဆိုးကို စတင်ပျံ့နှံ့စေခြင်းသည် နွားတစ်ထောင်ကို သတ်သကဲ့သို့ အပြစ်ကြီးတူ၏; အခြားသူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ အသက်ရှင်ရေးအရင်းအမြစ်ကို ပျက်စီးစေခြင်းသည် နွားတစ်သိန်းကို သတ်သကဲ့သို့ အပြစ်တူ၏။

Verse 10

वरमेकाप्यपहृता न तु दत्तं गवां शतम् / एकां हृत्वा शतं दत्त्वा न तेन समता भवेत्

နွားတစ်ကောင်တောင် မခိုးထားခြင်းက နွားတစ်ရာ လှူဒါန်းခြင်းထက် ပိုကောင်း၏။ နွားတစ်ကောင် ခိုးပြီး နွားတစ်ရာ လှူသော်လည်း ထိုကြောင့် တူညီမှု မဖြစ်နိုင် (အပြစ်မပျောက်)။

Verse 11

स्वयमेव तु यो दत्त्वा स्वयमेव प्रबाधते / स पापी नरकं याति यावदाभूतसंप्लवम्

ကိုယ်တိုင် လက်ဖြင့် လှူဒါန်းပြီးနောက် ကိုယ်တိုင်ပင် ပြန်လည်နှောင့်ယှက်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ထိုလှူဒါန်းမှုကို တားဆီးခြင်းပြုသူသည် အပြစ်သားဖြစ်၍ နရကသို့ သွားကာ သတ္တဝါတို့ ပျက်လုနီးပါး မဟာပျက်ကွက်ချိန်တိုင်အောင် နေရသည်။

Verse 12

न चाश्वमेधेन तथा विधिवद्दक्षिणावता / अवृत्तिकर्शिते दीने ब्राह्मणे गक्षिते यथा

နည်းလမ်းတကျ ပြုလုပ်ပြီး ဒက္ခိဏာလှူဒါန်းမှု ပြည့်စုံသော အရှွမေဓ ယဇ్ఞတောင်မှ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမရှိ၍ ချို့တဲ့ကာ ပိန်လှီနေသော ဆင်းရဲသည့် ဗြာဟ္မဏကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်နှင့် မတူမညီနိုင်။

Verse 13

न तद्भवति वेदेषु यज्ञे सुबहुदक्षिणे / यत्पुण्यं दुर्बले त्रस्ते ब्राह्मणे परिरक्षिते

ဗေဒကျမ်းများမှလည်းကောင်း၊ ဒက္ခိဏာများစွာပါသော ယဇ్ఞမှလည်းကောင်း ထိုကဲ့သို့သော ကုသိုလ်မပေါ်ပေါက်နိုင်။ အားနည်း၍ ကြောက်လန့်နေသော ဗြာဟ္မဏကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်က ပိုမြတ်သည်။

Verse 14

ब्रह्मस्वैश्चसुपुष्टानि वाहनानि बलानि च / युद्धकाले विशीर्यन्ते सैकताः सेतवो यथा

ဗြာဟ္မဏ၏ ဥစ္စာကို မတရားယူထားခြင်းမှ ရသော အာဟာရပြည့်ဝသော စီးနင်းယာဉ်များနှင့် အင်အားကြီးတပ်ဖွဲ့များပင် စစ်ကာလ၌ ပျက်စီးကွဲပြားသွားသည်—သဲဖြင့်လုပ်သော တံတားတားကာများ ပြိုကျသကဲ့သို့။

Verse 15

स्वदत्तां परदत्तां वा यो हरेच्च वसुन्धराम् / षष्टिवर्षसहस्राणि विष्ठायां जायते कृमिः

မိမိပေးထားသောမြေဖြစ်စေ၊ အခြားသူပေးအပ်သောမြေဖြစ်စေ၊ မြေယာကို လုယူသူသည် အညစ်အကြေးထဲ၌ ပိုးကောင်အဖြစ် နှစ်ခြောက်သောင်းကြာ မွေးဖွားရသည်။

Verse 16

ब्रह्मस्वं प्रणयाद्भुक्तं दहत्यासप्तमं कुलम् / तदेव चौर्यरूपेण दहत्याचन्द्रतारकम्

ချစ်ခင်စေတနာဖြင့် စားသုံးခဲ့သော်လည်း ဗြာဟ္မဏ၏ ဥစ္စာသည် မျိုးရိုးခုနစ်ဆက်တိုင်အောင် မီးလောင်သကဲ့သို့ ပျက်စီးစေသည်။ ထိုဥစ္စာကို ခိုးယူသည့်ပုံစံဖြင့် ယူလျှင် လနှင့်ကြယ်များတည်ရှိသမျှ ကာလပတ်လုံး အပြစ်မီးလောင်စေသည်။

Verse 17

लोहचूर्णाश्मचूर्णानि कदाचिज्जरयेत्पुमान् / ब्रह्मस्वन्त्रिषु लोकेषु कः पुमाञ्जरयिष्यति

လူသည် တစ်ခါတစ်ရံ သံမှုန့်နှင့် ကျောက်မှုန့်ကိုပင် ချွတ်ယွင်းစေနိုင်သည်။ သို့သော် ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်တရားဖြင့် တည်ရှိသော လောကသုံးပါးအတွင်း၌ ထိုဓမ္မနိယာမကို မည်သူက ပျက်ယွင်းစေနိုင်မည်နည်း။

Verse 18

देवद्रव्यविनाशेन ब्रह्मस्वहरणेन च / कुलान्यकुलतां यान्ति ब्राह्मणातिक्रमेण च

နတ်ဘုရားများအတွက် ရည်စူးထားသော ပစ္စည်းဥစ္စာများကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ ဗြာಹ್మణတို့ ပိုင်ဆိုင်သော အရာများကို ခိုးယူခြင်းနှင့် ဗြာಹ್మణတို့ကို ပြစ်မှားခြင်းတို့ကြောင့် ဂုဏ်သရေရှိသော မိသားစုများပင်လျှင် အရှက်ကွဲပြီး မျိုးရိုးပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ရလေသည်။

Verse 19

ब्राह्मणाति क्रमो नास्ति विप्रे विद्याविवर्जिते / ज्वलन्तमग्निमुत्सृज्य न हि भस्मनि हूयते

စစ်မှန်သော အသိပညာ ကင်းမဲ့သော ဗြာಹ್మణသည် ဗြာಹ್మణဘဝ၏ မြင့်မြတ်မှုကို မပိုင်ဆိုင်ပေ။ အကြောင်းမူကား တောက်လောင်နေသော မီးကို စွန့်ပစ်၍ ပြာသက်သက်၌ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို မည်သူမျှ မပြုလုပ်ကြပေ။

Verse 20

संक्रान्तौ यानि दानानि हव्यकव्यानि यानि च / सप्तकल्पक्षयं यावद्ददात्यर्कः पुनः पुनः

သင်္ကြန်အခါသမယတွင် ပေးလှူသော အလှူဒါနများနှင့် နတ်ဘုရားများနှင့် ဘိုးဘေးများအတွက် ပြုလုပ်သော ပူဇော်သက္ကာရများသည် နေမင်းကြီးက ထပ်ခါတလဲလဲ ပေးသနားတော်မူပြီး ကမ္ဘာခုနစ်ခု ကုန်ဆုံးသည်အထိ တည်တံ့လေသည်။

Verse 21

प्रतिग्रहाध्यापनयाजनेषु प्रतिग्रहं स्वेष्टतमं वदन्ति / प्रतिग्रहाच्छ्रुध्यति जाप्यहोमं न याजनं कर्म पुनन्ति वेदाः

လက်ဆောင်များ လက်ခံခြင်း၊ ပညာသင်ကြားပေးခြင်းနှင့် ယဇ်ပူဇော်ပွဲများ ကျင်းပပေးခြင်းတို့တွင် လက်ဆောင်လက်ခံခြင်းသည် အန္တရာယ်အရှိဆုံးဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ လက်ဆောင်များကို လက်ခံခြင်းကြောင့် ရွတ်ဖတ်သရဇ္ဈာယ်မှုနှင့် ပူဇော်သက္ကာရများသည် အားနည်းသွားစေသည်; ယဇ်ပူဇော်ပေးခြင်းသည် ထိုအကုသိုလ်အညစ်အကြေးကို သန့်စင်စေသည်ဟု ဗေဒကျမ်းများက မဆိုထားပေ။

Verse 22

सदा जापी सदा होमी परपाकविवर्जितः / रत्नपूर्णामपि महीं प्रतिगृह्णन्न लिप्यते

ဂျာပ (မန္တန်ရွတ်ခြင်း) ၌ အမြဲမပြတ် ပါဝင်ပြီး မီးပူဇော်ခြင်း၌ အမြဲ သက်ဝင်ယုံကြည်သူ၊ သူတစ်ပါး ချက်ပြုတ်သော အစားအစာကို စားသုံးခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်သူသည် ကျောက်မျက်ရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လက်ခံရရှိလျှင်ပင် အပြစ်အညစ်အကြေး မထင်ပေ။