
Akālamṛtyu: Preta-state Categories and the Nārāyaṇa-bali / Ekoddiṣṭa Remedy
Preta-kalpa ၏အကြောင်းအရာကို ဆက်လက်၍ ဂရုဍက ကာလမတိုင်မီ အလွန်ဆိုးရွားစွာ သေဆုံးသွားသော ဘြာဟ္မဏများနှင့် အခြားသူများသည် မည်သို့သော လမ်းကြောင်း/ရောက်ရာကို ရရှိသနည်းဟု ကృష్ణအား မေးမြန်းသည်။ ကృష్ణသည် သေဆုံးပုံစံများနှင့် မသန့်ရှင်းမှုအမျိုးမျိုးကို ခွဲခြားဖော်ပြကာ မတည်ငြိမ်သော preta အခြေအနေကို ဖြစ်စေကြောင်း၊ အချို့ကိစ္စများတွင် မီးသင်္ဂြိုဟ်နှင့် ဆိုင်သော ပုံမှန်အခမ်းအနားများ၊ udaka/စူတက စည်းကမ်းများကို ကန့်သတ်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် Nārāyaṇa-bali နှင့် Vaiṣṇava śrāddha ကို အခြေခံသည့် အစားထိုးလမ်းကြောင်းကို ညွှန်ပြသည်—အကျိုးရှိသော tīrtha နှင့် နေရာရွေးချယ်ခြင်း၊ Vaiṣṇava/ဝေဒ မန္တရများ (Puruṣa-sūkta အပါအဝင်) ဖြင့် tarpaṇa ပြုလုပ်ခြင်း၊ အလှူရှင်၏ သီလ-သန့်ရှင်းမှု စည်းကမ်းများကို လိုက်နာခြင်း။ Ekoddiṣṭa ၏ arghya အစဉ်နှင့် ဒေဝတာခွဲဝေမှု၊ ၁၁ ရက် śrāddha ဖွဲ့စည်းပုံ၊ အရည်အချင်းပြည့် ဘြာဟ္မဏများ ဖိတ်ကြားခြင်း၊ kumbha တင်သွင်းမှု ဒေဝတာ ၅ ပါး (Brahmā, Viṣṇu, Rudra, Yama နှင့် preta) ကိုလည်း အသေးစိတ်ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် palāśa တံ ၃၆၀ ဖြင့် puttalaka/ရုပ်တုနှင့် asthi-sañcaya လုပ်ထုံးလုပ်နည်း၊ ကိုယ်အင်္ဂါ အစားထိုးသင်္ကေတများ၊ ထို့နောက် dāna အဓိကများ (နှမ်းအိုး၊ သံ၊ ရွှေ၊ နွား/မြေ)၊ မီးသင်္ဂြိုဟ်၊ စူတက အတိုချုပ်၊ piṇḍa နှင့် နှစ်ပတ်လည် အခမ်းအနားများ ဆက်လက်ပြုလုပ်ရန်ကို ဖော်ပြကာ preta လွတ်မြောက်ရေးနှင့် śrāddha စက်ဝန်းများကို စနစ်တကျ ဆက်တင်ပေးသည့် နောက်အခန်းများသို့ ချိတ်ဆက်သည်။
Verse 1
सूतककालादिनिरूपणं नामै कोनचत्वारिंशो ऽध्यायः तार्क्ष्य उवाच / भगवन्ब्राह्मणाः केचिदपमृत्युवशं गताः / कथं तेषां भवेन्मार्गः किं स्थानं का गतिर्भवेत्
«စူတကကာလ အစရှိသည့် အချိန်ကာလ သတ်မှတ်ခြင်း» ဟူသော အခန်း (၄၀) တွင် တာရက္ရှျ (ဂရုဍ) က မေးလေသည်— «အရှင်ဘုရား၊ အချို့သော ဗြာဟ္မဏတို့သည် အချိန်မတော်သေ (အပမృత్యု) ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သွားကြ၏။ သူတို့သည် မည်သည့်လမ်းကို လိုက်ကြမည်နည်း။ သူတို့၏ အနေအထားသည် အဘယ်နည်း၊ သူတို့ရောက်မည့် ဂတိ (သွားရာ) သည် မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း?»
Verse 2
किञ्च युक्तं भवेत्तेषां विधानं वापि कीदृशम् / तदहं श्रोतुमिच्छामि ब्रूहि मे मधुसूदन
ထို့ပြင် သူတို့အတွက် သင့်လျော်သည်မှာ အဘယ်နည်း၊ လိုက်နာရမည့် သတ်မှတ်ထားသော အစီအစဉ်သည် မည်သို့နည်း။ ငါကြားလို၏—မဓုသူဒန၊ ငါ့အား ပြောကြားပါ။
Verse 3
श्रीकृष्ण उवाच / प्रेतीभूताद्विजातीनां सम्भूते मृत्युवैकृते / तेषां मार्गगतिस्थानं विधानं कथयाम्यहम्
သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူ၏။ သေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေပြောင်းလဲမှုကြောင့် နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) တို့သည် ပရေတာ ဖြစ်လာသော်၊ သူတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အစီအစဉ်—သွားရာလမ်း၊ သွားလာပုံနှင့် ရောက်သည့်နေရာတို့ကို ငါယခု ပြောကြားမည်။
Verse 4
शृणु तार्क्ष्य परं गोप्यं जाते दुर्मरणे सति / लङ्घनैर्ये मृता विप्रा दंष्ट्रिभिश्चाभिघातिताः
နားထောင်လော့၊ တာရက္ရှျ (ဂရုဍ) ရေ—ဆိုးရွားသော မအချိန်မီ သေဆုံးမှုများအကြောင်း အလွန်မြင့်မြတ်၍ အလွန်လျှို့ဝှက်သော သင်ခန်းစာကို။ အစာရှောင်ခြင်း/ဝရတထိန်းခြင်းကြောင့် သေသွားသော ဗြာဟ္မဏများနှင့် အစွယ်ရှိသတ္တဝါတို့၏ ထိုးကိုက်ခြင်းကြောင့် ထိခိုက်သေဆုံးသူတို့ကို ဆိုလိုသည်။
Verse 5
कण्ठग्राह विमग्नानां क्षीणानां तुण्डघातिनाम् / विषाग्निवृषविप्रेभ्यो विषूच्या चात्मघातकाः
လည်ချောင်းတွင် အသက်ရှူပိတ်ကပ်ခံရသူ၊ ရေမြုပ်သေသူ၊ အားကုန်ယုတ်လျော့သေသူ၊ ထိုးနှက်ဒဏ်ကြောင့် သေသူတို့—ထို့ပြင် အဆိပ်၊ မီး၊ နွားထီး၊ သို့မဟုတ် ဗြာဟ္မဏကို ထိခိုက်စော်ကားခြင်းကြောင့် ပျက်စီးသေဆုံးသူတို့၊ ထို့အတူ ပြင်းထန်သော ဝမ်းလျှောရောဂါကြောင့် သေသူနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သူတို့—ဤသူတို့သည် အလွန်ဒုက္ခရောက်သော သေဆုံးမှုများအဖြစ် ရေတွက်ကြသည်။
Verse 6
पतनोद्वन्धनजलैर्मृतानां शृणु संस्थितिम् / यान्ति ते नरकेघोरे ये च म्लेच्छादिभिर्हताः
နားထောင်လော့၊ ဂရုဍရေ—ကျရောက်သေခြင်း၊ လည်ပင်းချည်ကပ်သေခြင်း၊ သို့မဟုတ် ရေတွင်မြုပ်သေခြင်းဖြင့် သေဆုံးသူတို့၏ အခြေအနေကို။ မလေစ္ဆာတို့နှင့် ထိုကဲ့သို့သောသူများက သတ်ဖြတ်ခံရသူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ သွားရောက်ကြသည်။
Verse 7
श्वशृगालादिसंस्पृष्टा अदग्धाः कृमिसंङ्कुलाः / उल्लङ्घिता मृता ये च महारोगैश्च पीडिताः
ခွေးများ၊ မြေခွေးများနှင့် အလားတူတိရစ္ဆာန်တို့ ထိတွေ့ခြင်းခံရသော အလောင်းများ၊ မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်း မပြုရသေးသူများ၊ ပိုးလောက်လမ်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသူများ၊ စွန့်ပစ်ခံရ၍ သေဆုံးသူများနှင့် ကြီးလေးသော ရောဂါဝေဒနာ ခံစားရသူများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 8
अभिसस्तास्तथाव्यङ्गा ये च पापान्नपोषिताः / चण्डालादुदकात्सर्पाद्ब्राह्मणाद्वैद्युताग्नितः
ကျိန်စာသင့်သူများ၊ ကိုယ်လက်အင်္ဂါမသန်စွမ်းသူများနှင့် အကုသိုလ်အစားအစာဖြင့် အသက်မွေးသူများ၊ စန္ဒာလကြောင့်၊ ရေကြောင့်၊ မြွေကြောင့်၊ ဗြာဟ္မဏကြောင့် သို့မဟုတ် မိုးကြိုးနှင့် မီးဘေးတို့ကြောင့် သေဆုံးသူများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 9
दष्ट्रिभ्यश्च पशुभ्यश्च वृक्षादिपतनान्मृताः / उदक्यामूतकीशूद्रारजकीसङ्गदूषिताः
အဆိပ်ရှိသော အကောင်များ ကိုက်ခဲခြင်း၊ တိရစ္ဆာန်များ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ သစ်ပင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျ၍ သေဆုံးသူများ၊ ရာသီလာနေသော အမျိုးသမီး၊ ဇာတ်နိမ့်သူ၊ ရှူဒြာ သို့မဟုတ် အဝတ်လျှော်သော အမျိုးသမီးတို့နှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမိ၍ ညစ်ညူးသွားသူများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 10
तेन पापेन नरकान्मुक्ताः प्रेतत्वभागिनः / न तेषां कारयेद्दाहं सूतकं नोदकक्रियाम्
ထိုအကုသိုလ်ကြောင့် ငရဲမှ လွတ်မြောက်သော်လည်း ပြိတ္တာဘဝသို့ ရောက်ကြရသည်။ ထိုသူတို့အတွက် မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်း၊ မသန့်ရှင်းသောကာလ စောင့်ထိန်းခြင်းနှင့် ရေစက်ချအမျှဝေခြင်းတို့ကို မပြုလုပ်ရ။
Verse 11
न विधानं मृताद्यं च न कुर्यादौर्ध्वदैहिकम् / तेषां तार्क्ष्य प्रकुर्वीत नारायणबलिक्रियाम्
သာမန်ဈာပနအခမ်းအနားများနှင့် သေဆုံးပြီးနောက် ပြုလုပ်ရိုးရှိသော ပွဲများကို မပြုလုပ်ရ။ အို တာ့ခ်ရှ (Tarkshya)၊ ထိုသူတို့အတွက် နာရာယဏဗလိ (Narayana-bali) ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကိုသာ ပြုလုပ်လော့။
Verse 12
सर्वलोकहितार्थाय शृणु पापभयापहाम् / षण्मासं ब्राह्मणे दाहस्त्रिमासं क्षत्त्रिये मतः
လောကရှိသတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးအတွက်၊ အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော ဤသွန်သင်ချက်ကို နားထောင်လော့။ ဗြာဟ္မဏအတွက် မီးသင်္ဂြိုဟ်နှင့် ဆက်စပ်သော ကာလကို ခြောက်လ သတ်မှတ်ပြီး၊ က္ෂတ္တရိယအတွက် သုံးလဟု ဆိုကြသည်။
Verse 13
सार्ध मासं तु वैश्यस्य सद्यः शूद्रे विधीयते / गङ्गायां यमुनायाञ्च नैमिषे पुष्करे ऽथ च
ဝိုင်ရှျအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ကာလမှာ တစ်လခွဲ ဖြစ်ပြီး၊ ရှူဒြအတွက်တော့ ချက်ချင်း ဆောင်ရွက်ရသည်။ ဤအခမ်းအနားသည် ဂင်္ဂါမြစ်၊ ယမုနာမြစ်၊ နိုင်မိရှ၊ နှင့် ပုရှ္ကရ တို့တွင် အထူးသဖြင့် အကျိုးကြီးသည်။
Verse 14
तडागे जलूपूर्णे वा ह्रदे वा विमलोदके / वाप्यां कूपे गवां गोष्ठे गृहे वा प्रतिमालये
ရေပြည့်နေသော ကန်၌ဖြစ်စေ၊ သန့်ရှင်းကြည်လင်သော ရေရှိသည့် ရေကန်ကြီး၌ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အဆင့်ဆင်းရေကန် (step-well) သို့မဟုတ် ရေတွင်း၌ဖြစ်စေ၊ နွားတဲ၌၊ အိမ်၌၊ သို့မဟုတ် မూర్తိတည်ထားသော ဘုရားကျောင်း၌—ဤတို့သည် သင့်လျော်သော နေရာများ ဖြစ်သည်။
Verse 15
कृष्णाग्रे कारयेद्विप्र बलिं नारायणाह्वयम् / प्रेताय तर्पणं कार्यं मन्त्रैः पौराणवैदिकैः
အို ဗြာဟ္မဏ၊ ကృష్ణ၏ ရှေ့မှောက်၌ နာရာယဏကို အမည်ခေါ်၍ ဘလိ (ပူဇော်အနုဘော) ကို ဆောင်ရွက်လော့။ ထို့ပြင် ပရေတအတွက် တර්ပဏ (ရေဖြင့် ကျေနပ်စေသော ပူဇော်မှု) ကို ပုရာဏနှင့် ဝေဒမှ မန္တရများဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 16
सर्वौषध्यक्षतैर्मिश्रैर्विष्णुमुद्दिश्य तर्पयेत् / कार्यं पुरुषसूक्तेन मन्त्रैर्वा वैष्णवैरपि
ဆေးဘက်ဝင် အပင်အမြစ် အမျိုးမျိုးနှင့် အက္ခတ (သန့်ရှင်းသော ဆန်) ကို ရောနှော၍၊ ဗိဿ္ဏုကို ဥဒ္ဒိသျ၍ တർပဏကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဤအခမ်းအနားကို ပုရုಷသုက္တ (Puruṣa-sūkta) ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အခြား ဝိုင်ရှ္ဏဝ မန္တရများဖြင့်လည်း ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 17
दक्षिणाभिमुखो भूत्वा प्रेतं विष्णुरिति स्मरेत् / अनादिनिधनो देवः शङ्खचक्रगदाधरः
တောင်ဘက်သို့မျက်နှာမူ၍ ပရေတကို သတိရကာ «ဗိဿဏု (သင်နှင့်အတူရှိပါစေ)» ဟု စိတ်၌ စူးစိုက်ရမည်။ အစမရှိ အဆုံးမရှိသော သခင်ဘုရားသည် သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်တော်မူ၏။
Verse 18
अव्ययः पुण्डरीकाक्षः प्रेतमोक्षप्रदो भवेत् / तर्पणस्यावसाने च वीतरागो विमत्सरः
မပျက်မယွင်းသော ပုဏ္ဍရိကာක්ෂ (ကြာပန်းမျက်စိ) သခင်သည် ပရေတအတွက် မောက္ခကို ပေးတော်မူ၏။ တർပဏ အဆုံးတွင်လည်း စွဲလမ်းမှုကင်း၍ မနာလိုမှုကင်းရမည်။
Verse 19
जितेन्द्रियमना भूत्वा शुचिप्मान्धर्मतत्परः / दानधर्मरतः शान्तः प्रणम्य वाग्यतः शुचिः
အင်္ဒြိယနှင့် စိတ်ကို အနိုင်ယူကာ သန့်ရှင်း၍ ဓမ္မ၌ အလေးထားသူဖြစ်ရမည်။ ဒါနနှင့် သီလဓမ္မ၌ ပျော်ရွှင်၍ ငြိမ်းချမ်းကာ ဂုဏ်ပြုဦးချ၍ စကားကို ထိန်းသိမ်းပြီး အတွင်းအပြင် သန့်စင်သူ—ထိုသူသည် မင်္ဂလာလမ်းသို့ သင့်တော်၏။
Verse 20
यजमानो भबेत्तत्र शुचिर्वन्धुसमन्वितः / भक्त्या तत्र प्रकुर्वीत श्राद्धत्येकादशैव तु
ထိုပူဇော်ပွဲ၌ ယဇမာန (ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်သူ) သည် သန့်ရှင်း၍ ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ ရှိရမည်။ ထိုနေရာတွင် ဘက္တိဖြင့် ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ရမည်—အမှန်တကယ် ဒသမတစ်နေ့ (၁၁ ရက်) အခမ်းအနားဖြစ်သည်။
Verse 21
सर्वकर्मविपाकेन एकैकाग्रे समाहितः / तोयव्रीहियवान् षष्ट्या गोधूमांश्च प्रियङ्गुकान्
ကမ္မအကျိုးပွားမှု အားလုံး၏ ရင့်မှည့်ခြင်းကြောင့် စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း၌ တည်ငြိမ်စွာ စူးစိုက်ထားရမည်။ ထို့နောက် ရေနှင့်အတူ ဆန်၊ ယဝ (barley)၊ ဂೋಧုမ (wheat) နှင့် ပရိယင်္ဂု အစေ့တို့ကို အတိုင်းအတာ ၆၀ ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။
Verse 22
हविष्यान्नं शुभं मुद्रां छत्रोष्णीषे च चलेकम् / दापयेत्सर्वसस्यानि क्षीरक्षौद्रयुतानि च
ဟဝိသျအာဟာရ (ယဇ္ဉာအတွက် သန့်ရှင်းသော အစာ)၊ မင်္ဂလာငွေကြေးကို လှူဒါန်းရမည်။ ထို့ပြင် ထီး၊ ခေါင်းပတ် (ဥෂ္ဏီෂ) နှင့် အဝတ်အပေါ်အင်္ကျီကိုလည်း လှူရမည်။ ထို့အတူ စပါးနှံအမျိုးမျိုးကို နို့နှင့် ပျားရည်နှင့်အတူ လှူဒါန်းရမည်။
Verse 23
वस्त्रोपानहसंयुक्तं दद्यादष्टविधं पदम् / दापयेत्सर्वविप्रेभ्यो न कुर्यात्पङ्क्तिबन्धनम्
အဝတ်အစားနှင့် ဖိနပ်ပါဝင်စေ၍ အဋ္ဌဝိဓ ပူဇာ/လှူဒါန်းမှုကို ပေးရမည်။ ထိုလှူဒါန်းမှုကို အရည်အချင်းပြည့်ဝသော ဗြာဟ္မဏ (ဝိပရ) အားလုံးထံ ပေးစေပြီး၊ အထူးတန်းစီ (ပင်္ကတိဗန္ဓန) ဖြင့် ကန့်သတ်မထားရ။
Verse 24
भूमौ स्थितेषु पिण्डेषु गन्धपुष्पाक्षतान्वितम् / शङ्खपात्रे तथा ताम्रे तर्पणञ्च पृथक्पृथक्
ပိဏ္ဍ (piṇḍa) များကို မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ထားသောအခါ အနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် မကွဲမပျက် ဆန် (အက္ခတ) တို့ကို တွဲဖက်ရမည်။ ထို့ပြင် တර්ပဏ (tarpaṇa—ရေဖြင့် ပြည့်စုံစေသော ပူဇာ) ကို သီးသန့်သီးသန့် ဆောင်ရွက်ရမည်၊ သင်္ခပാത്ര (ခရုခွံခွက်) နှင့် ကြေးပാത്രတို့ဖြင့် သင့်လျော်သလို ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 25
ध्यानधारणसंयुक्तो जानुभ्यामवनिं गतः / दातव्यं सर्वविप्रेभ्यो वेदशास्त्रविधानतः
ဓ്യာနနှင့် ဓာရဏာဖြင့် စိတ်တည်ငြိမ်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်၍ ဝေဒနှင့် ရှာစတြာတို့၏ বিধိအတိုင်း သင့်လျော်သော ဗြာဟ္မဏ (ဝိပရ) အားလုံးထံ သတ်မှတ်ထားသော လှူဒါန်းမှုကို ပေးရမည်။
Verse 26
ऋचा वै दापयेदर्घ्यमेकोद्दिष्टे पृथक्पृथक् / आपोदेवीर्मधुमतीरादिपीठे प्रकल्पितम्
ဧကောဒ္ဒိဋ္ဌ (Ekoddiṣṭa) ပူဇာတွင် အရ္ဃျ (arghya—ရေဖြင့် ပူဇာ) ကို သီးသန့်သီးသန့် ပေးစေပြီး ဝေဒ၏ ဣဋ္စ (ṛc) မန္တရကို တွဲဖက်ရမည်။ ထိုရေများသည် ဒေဝီသဘောရှိ၍ ပျားရည်ကဲ့သို့ ချိုမြိန်သဖြင့်၊ အစကတည်းက ပြင်ဆင်ထားသော ပူဇာအာသန (ပီဋ္ဌ) ပေါ်တွင် စီစဉ်ထားရမည်။
Verse 27
उपयामगृहीतो ऽसि द्वितीयेर्ऽघं निवेदयेत् / येनापावकचक्षुषा तृतीये च कसल्पितम्
«‘Upayāma-gṛhītaḥ asi’ ဟူသော သာသနာမန်တရားဖြင့် သင်ကို လက်ခံယူပြီ။ ဒုတိယနေ့တွင် အရဃျ (ရေဖြင့် ပူဇော်သကာ) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထိုကြောင့် မီးမျက်စိကဲ့သို့ သန့်စင်သော မြင်ကွင်းဖြင့် တတိယနေ့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အခမ်းအနားလည်း စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သည်။
Verse 28
ये देवासश्चतुर्थे तु समुद्रं गच्छ पञ्चमे / अग्निर्ज्योति स्तथा षष्ठे हिरण्यगर्भः सप्तमे
ထိုသတ္တဝါသန့်ရှင်းသော ဒေဝတားတို့ကို အစဉ်လိုက် သတ်မှတ်ထားသည်—စတုတ္ထအဆင့်တွင် ဒေဝတားတို့ တည်ရှိကြသည်; ပဉ္စမတွင် သမုဒ္ဒရာသို့ သွားရသည်; ဆဋ္ဌမတွင် အဂ္နိသည် တောက်ပသော အလင်းဖြစ်သည်; သတ္တမတွင် ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ ပေါ်ထွန်းသည်။
Verse 29
यमाय त्वाष्टमे ज्ञेयं यज्जग्रन्नवमे तथा / तशमे याः फलिनीति पिण्डे चैकादशे ततः
အဋ္ဌမပူဇော်ခြင်းကို ယမသို့ အပ်နှံရမည်ဟု သိမှတ်ပါ။ နဝမပူဇော်ခြင်းကိုလည်း သတိမလျော့ဘဲ နိုးကြားစွာ ဆက်ကပ်ရမည်။ ဒသမပူဇော်ခြင်းသည် ‘အသီးပွင့်’ ဖြစ်၍ အကျိုးပေးစေရန် ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် တစ်ဆယ့်တစ်မပူဇော်ခြင်းမှာ ပိဏ္ဍ (ဆန်လုံးပူဇော်) ဖြစ်သည်။
Verse 30
भद्रं कर्णेभिरिति च कुर्यात्पिण्डविसर्जनम् / कृत्वैकादशदेवत्यं श्राद्धं कुर्यात्परे ऽहनि
‘bhadraṁ karṇebhiḥ…’ ဟူသော မန်တရားအစဖြင့် ရွတ်ဆိုကာ ပိဏ္ဍများကို အဆုံးသတ်အဖြစ် စွန့်လွှတ်ပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် တစ်ဆယ့်တစ်ဒေဝတားအတွက် Śrāddha ကို ပြီးစီးစေပြီး၊ နောက်တစ်နေ့တွင်လည်း Śrāddha ကို ထပ်မံ ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 31
विप्रानावाहयेत्पञ्च चतुर्वेदविशारदान् / विद्याशीलगुणोपेतान्स्व कीयाञ्छीलसत्तमान् / अब्यङ्गान्सप्रशस्तांश्च न त् वर्ज्यान्कदाचन
ဗြာဟ္မဏ ငါးဦးကို ဖိတ်ခေါ်ရမည်—ဝေဒ လေးကျမ်းကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သူများ၊ ပညာ၊ အကျင့်သီလနှင့် ဂုဏ်သတ္တိတို့ ပြည့်စုံသူများ၊ အထူးသဖြင့် မိမိနှင့် ဆက်နွယ်၍ လေးစားထိုက်ကာ အကျင့်ကောင်းမြတ်သော ဗြာဟ္မဏများကို ဖိတ်ခေါ်သင့်သည်။ ထိုကဲ့သို့ အရည်အချင်းပြည့်ဝ၍ ချီးမွမ်းထိုက်သူတို့ကို ဤပူဇော်ပွဲများတွင် မည်သည့်အခါမျှ မပယ်မရှားရ။
Verse 32
विष्णुः स्वर्णमयः कार्यो रुदस्ताम्रमयस्तथा / ब्रह्मा रूप्यमयस्तद्वद्यमो लोहमयो भवेत्
ဗိဿနု (Viṣṇu) ကို ရွှေနှင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုနည်းတူ ရုဒြ (Rudra) ကို ကြေးနီဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ဘြဟ္မာကို ငွေဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်၊ ယမ (Yama) ကို သံဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 33
सीसकं तु भवेत्प्रेतं त्वथ वा दर्भकं तथा / शन्नोदेवीति मन्त्रेण गोविन्दं पश्चिमे न्यसेत्
ပရေတာ (preta) အတွက် စီစကံ (ခဲ) တစ်စိတ်ကို ထားရမည်၊ သို့မဟုတ် ဒರ್ಭမြက် (darbha) အမြီးတစ်ချောင်းကို ထားရမည်။ «śanno devī…» ဟူသော မန္တရကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် အနောက်ဘက်တွင် ဂోవိန္ဒ (Govinda) ကို တင်ထားရမည်။
Verse 34
अग्न आयाहीति रुद्रमुत्तरत्रैव विन्यसेत् / अग्निमीऌएति मन्त्रेण पूर्वेणैव प्रजापतिम्
«Agna āyāhi…» မန္တရဖြင့် မြောက်ဘက်တွင် ရုဒြ (Rudra) ကို တင်ထား (အာဝါဟန) ရမည်။ «Agnim īḷe…» မန္တရဖြင့် အရှေ့ဘက်တွင် ပရဇာပတိ (Prajāpati) ကို ထိုနည်းတူ တင်ထားရမည်။
Verse 35
इषेत्वोर्जोति मन्त्रेण दक्षिणे स्थापयेद्यमम् / मध्ये मण्डलकं कृत्वा स्थाप्यो दर्भमयो नरः
«iṣetvorjoti…» မန္တရဖြင့် တောင်ဘက်တွင် ယမ (Yama) ကို အာဝါဟန၍ တည်ထောင်ရမည်။ ထို့နောက် အလယ်တွင် မဏ္ဍလက (ပူဇာဝိုင်း) ကို ပြုလုပ်၍ ဒರ್ಭမြက် (darbha) ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လူပုံကို တင်ထားရမည်။
Verse 36
ब्रह्मा विष्णुस्तथा रुद्रो यमः प्रेतश्च पञ्चमः / पृथक्कुम्भे ततः स्थाप्याः पञ्चरत्नसमन्विताः
ထို့နောက် ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ ရုဒြ၊ ယမ နှင့် ပဉ္စမဖြစ်သော ပရေတာတို့ကို ကုမ္ဘ (kumbha) ငါးလုံးတွင် သီးခြားစီ တည်ထောင်ရမည်။ ကုမ္ဘတစ်လုံးစီတွင် ပဉ္စရတန (ရတနာငါးပါး) ကို ပြည့်စုံစွာ ထည့်သွင်းရမည်။
Verse 37
वस्त्रयज्ञोपवीतानि पृथङ्मुद्रापराणि च / जपं कर्यात्पृथक्तत्र ब्रह्मादौ देवतासु च
အဝတ်နှင့် ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး) ကို သီးခြားထားရမည်၊ လက်မုဒြာများကိုလည်း သီးခြားထားရမည်။ ထိုကర్మ၌ ဂျပ (မန္တရရွတ်) ကိုလည်း သီးခြားစီ ပြုလုပ်၍ ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတာတို့ကို သင့်တော်သော အစဉ်အတိုင်း ပူဇော်ရမည်။
Verse 38
पञ्च श्राद्धानि कुर्वीत देवतानां यथाविधि / जलधारां ततो दद्यत्पीठेपीठे पृथक्पृथक्
ဒေဝတာတို့အတွက် နည်းတကျ ပဉ္စ-ရှ్రာဒ္ဓ (ရှ్రာဒ္ဓ ငါးမျိုး) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ပီဋ္ဌ (ထိုင်ခုံ/အာသန) တစ်ခုချင်းစီ၌ ရေစီးကြောင်း (ဇလဓာရာ) ကို သီးခြားစီ လောင်းပေးရမည်။
Verse 39
शङ्खे वा ताम्रपात्रे वा अलाभे मृन्मये ऽपि वा / तिलोदकं समादाय सर्वौषधिसमन्वितम्
သင်္ခ (ခရုခွံ) သို့မဟုတ် ကြေးအိုးတွင် တီလိုဒက (နှမ်းရေ) ကို ယူပါ။ ထိုအရာများ မရရှိလျှင် မြေအိုးတွင်ပင် ယူနိုင်သည်—သင့်လျော်သော ဆေးဖက်ဝင် အပင်အမျိုးမျိုးနှင့် ပေါင်းစပ်ပြင်ဆင်ထားသော အရာဖြစ်ရမည်။
Verse 40
आसनोपानहौ च्छत्रं मुद्रिका च कमण्डलुः / भाजनं भाजनाधारं वस्त्राण्यष्टविधं पदम्
အာသန (ထိုင်ခုံ) နှင့် ဖိနပ်၊ ထီး၊ မုဒ္ရိကာ (တံဆိပ်လက်စွပ်) နှင့် ကမဏ္ဍလု (ရေအိုး)၊ ထည့်စရာအိုးနှင့် အိုးတင်ခုံ၊ အဝတ်အစားတို့—ဤအရာများသည် ပူဇော်ရန် အဋ္ဌဝိဓ ပစ္စည်းစု (ရှစ်မျိုး) ဖြစ်သည်။
Verse 41
ताम्रपात्रं तिलैः पूर्णं सहिरण्यं सदक्षिणम् / दद्याद्ब्राह्मणमुख्याय विधियुक्तं खगेश्वर
အို ခဂေရှ္ဝရ (ဂရုဍ) ရေ—နှမ်းစေ့ဖြင့် ပြည့်သော ကြေးအိုးတစ်လုံးကို ရွှေနှင့် ဒက္ခိဏာ (ဂုဏ်ပြုလှူဒါန်းမှု) တို့နှင့်အတူ၊ နည်းတကျ အခမ်းအနားအတိုင်း ထင်ရှားမြင့်မြတ်သော ဘြာဟ္မဏ မျက်နှာချင်းဆိုင်သူထံ ပေးလှူရမည်။
Verse 42
ऋग्वेदपारगे दद्याज्जातसस्यां वसुन्धराम् / यजुर्वेदमये विप्रे गाञ्च दद्यात्पयस्विनीम्
ဩဂ္ဂဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏအား သစ်သီးသစ်နှံပေါများသော မြေဩဇာကောင်းမြေကို လှူဒါန်းရမည်။ ယဇုဝေဒ၌ တည်ကြည်သော ဗြာဟ္မဏအား နို့ပေးသော နွားကို လှူဒါန်းရမည်။
Verse 43
सामगाय शिवोद्देशात्प्रदद्यात्कलधौतकम् / यमोद्देशात्तिलांल्लोहं ततो दद्याच्च दक्षिणाम्
သီဝကို အာရုံပြု၍ စာမဝေဒ သီချင်းဆိုသူ (သာမဂ) အား သန့်စင်ထားသော ရွှေကို လှူဒါန်းရမည်။ ယမကို အာရုံပြု၍ နှမ်းစေ့နှင့် သံကို လှူဒါန်းပြီးနောက် ဒက္ခိဏာ (ပူဇော်ခ) ကိုလည်း ပေးရမည်။
Verse 44
पश्चात्पुत्तलकं कार्यं सर्वौषधिसमन्वितम् / पलाशस्य च वृन्तानां विभागं शृणु काश्यप
ထို့နောက် ဆေးဖက်ဝင် အပင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံစေသော ပုတ္တလက (ပူဇော်ရေး ရုပ်ပုံ) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ အို ကာရှျပ၊ ပလာရှ (palāśa) တံတားများ၏ ခွဲဝေသတ်မှတ်ပုံကို ယခု နားထောင်လော့။
Verse 45
कृष्णाजिनं समास्तीर्य कुशैश्च पुरुषाकृतिम् / शतत्रयेण षष्ट्या च वृन्तैः प्रोक्तो ऽस्थिसञ्चयः
ကృష్ణမೃဂ (အနက်ရောင် သမင်) အရေကို ခင်းပြီး ကုရှမြက်ကို လူပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် စီစဉ်လျက် ‘အස්ထိ-သဉ္စယ’ (အရိုးစုဆောင်းခြင်း) ဟူသော အခမ်းအနားကို တံတား ၃၆၀ ဖြင့် ပြုလုပ်ရန် သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 46
विन्यस्य तानि वृन्तानि अङ्गेष्वेषु पृथक्पृथक् / चत्वारिंशच्छिरोदेशे ग्रीवायां दश विन्यसेत्
ထိုတံတားများကို အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်းပေါ်တွင် သီးသန့်သီးသန့် တင်စီရမည်။ ခေါင်းပိုင်းတွင် ၄၀ တံတားထား၍ လည်ပင်းတွင် ၁၀ တံတား တင်စီရမည်။
Verse 47
विंशत्युरः स्थले दद्याद्विंशतिं जठरे ऽपि च / बाहुयुग्मे शतं दद्यात्कटि देशे च विंशतिम्
ရင်ဘတ်နေရာ၌ နှစ်ဆယ်ကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်၊ ဝမ်းဗိုက်၌လည်း နှစ်ဆယ်ကို ထားရမည်။ လက်နှစ်ဖက်အတွက် တစ်ရာကို ပေးရမည်၊ ခါးပိုင်း၌လည်း နှစ်ဆယ်ကို ထားရမည်။
Verse 48
ऊरुद्वये शतञ्चापि त्रिंशज्जङ्घाद्वये न्यसेत् / दद्याच्चतुष्टयं शिश्रे षड् दद्याद् वृषणद्वये / दश पादाङ्गुलीभागे एवमस्थीनि विन्यसेत्
ပေါင်နှစ်ဖက်အတွက် အရိုးတစ်ရာကို ချထားရမည်၊ ခြေထောက်အောက်ပိုင်းနှစ်ဖက်အတွက် သုံးဆယ်ကို ထားရမည်။ လိင်အင်္ဂါ၌ လေးခုကို ချထား၍၊ အဏ္ဍနှစ်ဖက်၌ ခြောက်ခုကို ပေးရမည်၊ ခြေချောင်းအစိတ်အပိုင်း၌ ဆယ်ခုကို ချထားရမည်။ ဤသို့ အရိုးများကို စီစဉ်ရမည်။
Verse 49
नारिकेलं शिरः स्थाने तुम्बं दद्याच्च तालुके / पञ्चरत्नं मुखे दद्याज्जिह्वायां कदलीफलम्
ခေါင်းနေရာ၌ အုန်းသီးတစ်လုံးကို ထားရမည်၊ အာခေါင်၌လည်း ဖရုံသီး (တုမ္ဗ) ကို ထားရမည်။ ပါးစပ်အတွင်း၌ ရတနာငါးပါးကို ထား၍၊ လျှာပေါ်၌ ငှက်ပျောသီးကို တင်ရမည်။
Verse 50
अन्त्रेषु नालकं दद्याद्बालकं प्राण एव च / वसायीं मेदकं दद्याद्गोमूत्रेण तु मूत्रकम्
အူအတွင်းအတွက် ပိုက်တံ (နာလက) ကို ပူဇော်ရမည်။ အသက်ရှင်မှုအတွက် ကလေးတစ်ဦး (သင်္ကေတပူဇော်) နှင့် အသက်ရှူ (ပရာဏ) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ အဆီအတွက် အရိုးခွံအတွင်းရှိ မက်ဒ (marrow) ကို ပေးရမည်။ ဆီးအတွက်မူ နွားဆီးဖြင့် ဆီးကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 51
गन्धकं धातवो देयो हरितालं मनः शिला / रेतः स्थाने पारदञ्च पुरीषे पित्तलं तथा
ကိုယ်ခန္ဓာရှိ သတ္တုဓာတ်များအတွက် ဆာဖာ (ဂန္ဓက) ကို ချထားရမည်။ ဟရိတාල (orpiment) နှင့် မနဿ-ရှီလာ (realgar) ကိုလည်း သတ်မှတ်ရမည်။ သုတ်ရည်နေရာ၌ ပါရဒ (မက်ကရီ) ကို ချထား၍၊ မစင်နေရာ၌ ပီတ္တလ (ကြေးဝါ) ကိုလည်း ထားရမည်။
Verse 52
मनः शिलां तथा गात्रे तिलकल्कञ्च सन्धिषु / यवपिष्टं तथा मांसे मधु वै क्षौद्रमेव च
ကွယ်လွန်သူ၏ သေးငယ်သဘောတရားအတွက်—စိတ်သည် ကျောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ ကိုယ်အင်္ဂါများနှင့် အဆစ်အမြစ်တို့တွင် နှမ်းပတ်ကဲ့သို့ အလိမ်းတင်ရှိ၏။ အသားတွင် ယဝမုန့်မှုန့်ရှိပြီး ပျားရည်လည်း ရှိ၏—ထူထဲသော ပျားရည်ပင် ဖြစ်၏။
Verse 53
केशेषु वै वटजटात्वचि दद्यान्मृगत्वचम् / कर्णयोस्तालपत्त्रञ्च स्तनयोश्चैव गुञ्जिकाः
ဆံပင်အတွက် ဗဋ္ဌာန်ပင်၏ ဖိုင်ဘာဖြင့် ချည်ထုံးသဏ္ဍာန် (ဝတ်ဇဋာ) ကို ပူဇော်ရမည်။ အသားအရေအတွက် မုဆိုးအရေ (သမင်အရေ) ကို ပေးရမည်။ နားအတွက် တာလပင်ရွက်ကို အဖုံးအဖြစ် ပေးရမည်။ ရင်သားအတွက် ဂုဉ္ဇိကာ ပုတီးများကို ပေးရမည်။
Verse 54
नासायां शतपत्त्रं च कमलं नाभिमण्डले / वृन्ताकं वृषणद्वन्द्वे लिङ्गे स्याद्गृञ्जनं शुभम्
နှာခေါင်းတွင် ရာပွင့်ကြာပန်းရှိ၏။ ဗိုက်ခလုတ်အဝန်းတွင်လည်း ကြာပန်းရှိ၏။ အဏ္ဍနှစ်လုံးတွင် ခရမ်းသီးကဲ့သို့ အလယ်ဗဟိုရှိပြီး၊ လိင်အင်္ဂါတွင် မင်္ဂလာရှိသော ဂೃဉ္ଜန (gṛñjana) ရှိ၏။
Verse 55
घृतं नाभ्यां प्रदेयं स्यात्कौपीने च त्रपु स्मृतम् / मौक्तिकं स्तनयोर्मूर्ध्नि कुङ्कुमेन विलेपनम्
ဗိုက်ခလုတ်တွင် ဂျီ (ghṛta) ကို လိမ်းပေးရမည်။ ကောပီန (loincloth) အတွက်တော့ သံဖြူ (trapu) ကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ရင်သားပေါ်တွင် ပုလဲများကို တင်ရမည်။ ခေါင်းကို ကုင်ကူမ (kuṅkuma) ဖြင့် လိမ်းအုပ်ရမည်။
Verse 56
कर्पूरागुरुधूपैश्च शुभैर्माल्यैः सुगन्धिभिः / परिधानं पट्टसूत्रं हृदये रुक्मकं न्यसेत्
ကမ္ဖာ၊ အဂရုသစ်အမွှေးတိုင်နှင့် မင်္ဂလာရှိသော အနံ့သင်းသင်း ဖျန်းလှုပ်မှုများ၊ အနံ့ရသော ပူဇော်မယ်လ်ယာများဖြင့် အဝတ်အစားကို သင့်တင့်စွာ စီစဉ်ကာ ပတ္တမြားချည် (ပတ္တ-সূत्र) ကိုလည်း တပ်ဆင်ရမည်။ ထို့နောက် နှလုံးပေါ်တွင် ရွှေအလှဆင်ပစ္စည်းကို တင်ထားရမည်။
Verse 57
ऋद्धिवृद्धी भुजौ द्वौ च चक्षुषोश्च कपर्दकौ / सिन्दूरं नेत्रकोणे च ताम्बूलाद्युपहारकैः
ကွမ်းယာနှင့် အခြားပူဇော်လက်ဆောင်များဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ (ရုပ်ပုံကို) ဣဒ္ဓိ (Ṛddhi) နှင့် ဝృద్ధိ (Vṛddhi) ကို လက်နှစ်ဖက်အဖြစ် တင်ဆင်၍၊ မျက်စိအတွက် ကပရ္ဒက (kapardaka) အလှဆင်ပစ္စည်းများ တပ်ဆင်ကာ၊ မျက်စိထောင့်များတွင် စင်ဒူရ (vermilion) ကို လိမ်းတင်ရမည်။
Verse 58
सर्वौषधियुतं प्रेतं कृत्वा पूजा यथोदिता / साग्निके (कैश्चा) चापि विधिना यज्ञपात्रं न्यसेत्क्रमात्
ဆေးဖက်ဝင်အပင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံအောင် ပရေတ (ကွယ်လွန်သူ၏ အခြေအနေ) ကို ပြင်ဆင်ပြီး၊ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ကာ၊ ထို့နောက် အစဉ်အလာအတိုင်း ယဇ္ဉပാത്ര (ယဇ္ဉအိုး/ပူဇော်ခွက်) ကို နည်းလမ်းမှန်ကန်စွာ အစဉ်လိုက် တင်ထားရမည်—မီးပူဇော် (အဂ္နိ) ပါဝင်သော ရိတုများတွင်လည်း (အချို့တရားစဉ်အရ) ထိုနည်းတူပင်။
Verse 59
शिरोमे श्रीरिति ऋचा पुनन्तु वरुणेति च / प्रेतस्य पावनं कृत्वा शालिशालशिलोदकैः
“śiro me śrīḥ…” (ခေါင်းပေါ်၌ သရီး) ဟု စတင်သော Ṛk-မంత్రနှင့် “Varuṇa…” ဟု စတင်သော မంత్రတို့က (သူ့ကို) သန့်စင်ပါစေ။ ထိုသို့ ပရေတကို သန့်စင်ပြီးနောက် ဆန်နှင့် śāli စပါးစေ့များ၊ သေးငယ်သော ကျောက်စရစ် (śilā) များ ထည့်ထားသော ရေဖြင့် လျော်သန့်စင်ရမည်။
Verse 60
विष्णुमुद्दिश्य दातव्या सुशीलागौः पयस्विनी
ဗိဿနုဘုရားကို ဥဒ္ဒိသ၍၊ အကျင့်သီလကောင်းမွန်ပြီး နူးညံ့သဘောရှိကာ နို့ရည်ပေါများသော နွားတစ်ကောင်ကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်။
Verse 61
(तिला लोहं हिरण्यं च कार्पासं लवणं तथा / सप्तधान्यं क्षितिर्गाव एकैकं पानं समृतम्
နှမ်းစေ့၊ သံ၊ ရွှေ၊ ဝါ (ကာပာသ) နှင့် ဆားလည်းကောင်း; စပါးသီးနှံ ခုနစ်မျိုး၊ မြေတစ်အတိုင်းအတာ၊ နှင့် နွားတစ်ကောင်—ဤအရာတို့ကို တစ်မျိုးတည်းပင် လှူဒါန်းသော်လည်း ကွယ်လွန်သူအတွက် ပြည့်စုံသော (ကုသိုလ်ပြည့်) ပူဇော်ဒါနဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 62
महादानानि देयानि तिलपात्रं तथेति च / ततो वैतरणी देया सर्वाभरणभूषिता
မဟာအလှူများကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်၊ ထို့အတူ နှမ်းအိုးအလှူကိုလည်း ပေးရမည်။ ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်မြစ်ကို ကူးရန် ရည်ရွယ်သော «ဝိုင်တရဏီ» နွားအလှူကို အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ အပြည့်အစုံဖြင့် ပေးရမည်။
Verse 63
कर्तव्यं वैष्णवं श्राद्धं प्रेतमुक्त्यर्थ मात्मवान् / प्रेतंमोक्षं ततः कुर्याद्धृदि विष्णुं प्रकल्प्य च
ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်သူသည် ပရేత၏ လွတ်မြောက်မှုအတွက် ဝိုင်ရှ္ဏဝ ရှရဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် နှလုံးအတွင်း၌ သခင်ဗိဿဏုကို တည်စေကာ ပရేత၏ မောက္ခကို ဖြစ်စေရမည်။
Verse 64
ॐ विष्णुरिति संस्मृत्य प्रेतं तन्मृत्युमेव च / अग्निदाहं ततः कुर्यात्सूतकन्तु दिनत्रयम्
«အိုမ် ဗိဿဏု» ဟု သတိပြုအောက်မေ့ကာ၊ ပရేతနှင့် သေခြင်းတရားကိုလည်း ဆင်ခြင်ပြီးနောက် မီးသင်္ဂြိုဟ်ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် စူတက (အညစ်အကြေးအခြေအနေ) ကို သုံးရက် ထိန်းသိမ်းရမည်။
Verse 65
दशाहकर्त्रा पिण्डाश्च कर्तव्याः प्रेतभुक्तये / सर्वं वर्षविधिं कुर्यादेवं प्रेतश्च मुक्तिभाक्
ဆယ်ရက်ပွဲတော်ကို ဆောင်ရွက်သူသည် ပရేత၏ အာဟာရအတွက် ပိဏ္ဍများကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် နှစ်ပတ်လည် အစဉ်အလာပွဲများကိုလည်း အပြည့်အစုံ ဆောင်ရွက်ရမည်; ထိုသို့ပြုလျှင် ပရేతလည်း လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရရှိမည်။
Because the text treats certain deaths/defilements as producing an atypical preta condition where standard śrāddha-udaka and customary sequences are ritually mismatched; it therefore redirects the practitioner to Nārāyaṇa-bali and a Vaiṣṇava-centered remedial framework to stabilize the transition.
Ekoddiṣṭa here functions as a targeted, single-departed-focused śrāddha structure with separate arghya/tarpaṇa handling, ordered deity presence, and an eleven-day cadence, aiming to make the rite ‘fruit-bearing’ for the specific preta rather than a generalized ancestral offering.
It serves as a symbolic reconstruction of the departed’s form for the rite—assigning counted ‘bone’ units to limbs and using material substitutes for bodily substances—so that offerings, purification, and deity placements can be performed as if addressing an integrated personhood, thereby aiding preta-release within the chapter’s ritual logic.
Sesame (tilā) and sesame-water, iron, gold, grains, land-measure, and the cow-gift—especially the Vaitaraṇī cow—are repeatedly emphasized; the chapter even states that each, given singly, can be ‘complete’ for the departed’s benefit.