Adhyaya 37

Verse 1

ऽनशनमृत गतिनिरूपणं नाम षट्त्रिंशो ऽध्यायः तार्क्ष्य उवाच / उदकुम्भप्रदानं मे कथयस्व यथातथम् / विधिना केन कर्तव्या कृतिरेषा जनार्दन

«ဤသည်မှာ ‘အစာရှောင်၍ သေသူတို့၏ ဂတိကို ဖော်ပြခြင်း’ ဟူသော အခန်း (၃၆) ဖြစ်သည်။ တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ) က ပြော၏– ‘အုဒကುಂಬ္ဟ-ဒါန (ရေခွက်/ရေအိုး လှူဒါန်းခြင်း) ကို အမှန်အတိုင်း ငါ့အား ရှင်းပြပါ။ ဤကရိယာကို မည်သို့သော သတ်မှတ်နည်းဖြင့် ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း၊ အို ဇနာရ္ဒန?’»

Verse 2

किंलक्षणाः केन पूर्णाः कस्य देया जनार्दन / कस्मिन् काले प्रदातव्या प्रेततृप्तिप्रसाधकाः

အို ဇနာရ္ဒန၊ ဤပူဇာလှူဒါန်းမှုတို့၏ လက္ခဏာသည် အဘယ်နည်း၊ မည်သည့်အရာတို့ဖြင့် ပြည့်စုံအောင် ပြုရမည်နည်း၊ မည်သူ့အား ပေးရမည်နည်း၊ မည်သည့်အချိန်၌ ပေးအပ်ရမည်နည်း—ပရေတ (ကွယ်လွန်သူ၏ ဝိညာဉ်) ကို တိမ်းညွတ်စိတ်ချမ်းသာစေသော အကျင့်တို့ကို (ရှင်းပြပါ)။

Verse 3

श्रीकृष्ण उवाच / सत्यं पुनः प्रवक्ष्यामि उदकुम्भप्रदानकम् / प्रेतोद्देशेन दातव्या अन्नपानीयसंयुताः / विशेषेण महापक्षिन् प्रेतमुक्तिप्रदायकाः

သီရိကృష్ణက ပြော၏– အုဒကುಂಬ္ဟ-ဒါန (ရေအိုးလှူ) အကြောင်းကို အမှန်တရားအတိုင်း ထပ်မံ ဟောပြောမည်။ ပရေတကို ရည်ညွှန်း၍ အစာနှင့် သောက်ရေတို့နှင့်အတူ လှူဒါန်းရမည်။ အထူးသဖြင့် အို မဟာတောင်ပံရှင် (ဂရုဍ)၊ ဤသည်သည် ပရေတ၏ မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးတတ်၏။

Verse 4

द्वादशाहे च पण्मासे त्रैपक्षे वापि वत्सरे / उदकुम्भाः प्रदातव्या मार्गे तस्य सुखाय वै

တစ်ဆယ့်နှစ်ရက်မြောက်နေ့၊ ခြောက်လပြည့်ချိန်၊ သုံးပတ်ခွဲကာလ သို့မဟုတ် တစ်နှစ်ပြည့်အဆုံးတွင် ရေကန်အိုးများကို ဒါနပြုရမည်။ ထိုဒါနသည် သေပြီးနောက် ခရီးလမ်း၌ သူ့အား သက်သာချမ်းမြေ့စေသည်။

Verse 5

अहन्यहनि दातव्या उदकुम्भास्तिलैर्युताः / सुलिप्ते भूमिभागे तु पक्कान्नजलपूरिताः

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း နှမ်းစေ့ပါဝင်သော ရေအိုးများကို ဒါနပြုရမည်။ ထို့ပြင် သန့်စင်လိမ်းကျံထားသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေဖြည့်ထားသော အိုးများနှင့် ချက်ပြီးအစားအစာကို တင်ထားရမည်။

Verse 6

प्रेतस्य तत्र दातव्यं भाजनञ्च यदृच्छया / सुप्रीतस्तेन दत्तेन प्रेतो याम्यैः स गच्छति

ထိုနေရာ၌ မိမိတတ်နိုင်သမျှ ပရေတအား ဘာဇန (အိုးခွက်/ပန်းကန်) တစ်ခုကို ပေးလှူရမည်။ ထိုပေးလှူမှုကြောင့် ပရေတသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကာ ယမမင်း၏ အမှုထမ်းများနှင့်အတူ ဆက်လက်သွားရသည်။

Verse 7

द्वादशाहे विशेषेण उदकम्भान् प्रदापयेत् / विधिना तत्र सङ्कल्पय घटान् द्वादशसंख्यकान्

အထူးသဖြင့် တစ်ဆယ့်နှစ်ရက်မြောက် အခမ်းအနားတွင် ရေအိုးများကို ဒါနပြုစေ။ ထို့နောက် ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း သင်္ကల్పပြု၍ ရေကန်အိုး ၁၂ လုံးကို သတ်မှတ်ကာ လှူဒါန်းရမည်။

Verse 8

एकाषि बर्धनी तत्र पक्वान्नफलपूरिता / विष्णुमुद्दिश्य दातव्या संकल्प्य ब्राह्मणे शुभे

ဧကာဒశီနေ့တွင် ချက်ပြီးအစားအစာနှင့် သစ်သီးများဖြင့် ပြည့်စုံသော ပူဇော်ပစ္စည်းအိုး/ပန်းကန်ကို ပြင်ဆင်ရမည်။ ထို့နောက် သင်္ကల్పပြု၍ မင်္ဂလာရှိ၍ ထိုက်တန်သော ဗြာဟ္မဏအား ဗိဿနုဘုရားကို ဥဒ္ဒိသ၍ လှူဒါန်းရမည်။

Verse 9

एको वै धर्मराजाय तेन तुष्टेन मुक्तिभाक् / चित्रगुप्ताय चैकं तु गतस्तत्र सुखी भवेत्

ဓမ္မရာဇာ (ယမမင်း) ထံသို့ မှန်ကန်သင့်တော်သော ပူဇော်သက္ကာတစ်ကြိမ်တည်း ပြုလျှင်၊ ယမမင်း ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သဖြင့် မောက္ခကို ခံစားရသူ ဖြစ်လာသည်။ ထို့အတူ စိတ္တရဂုပ္တ (Chitragupta) ထံသို့လည်း ပူဇော်သက္ကာတစ်ကြိမ် ပြုလျှင်၊ ထိုလောကသို့ ရောက်သော် စိတ်ချမ်းသာ ပျော်ရွှင်မည်။

Verse 10

षोडशाद्याः प्रदातव्या माषान्नजलपूरिताः

သတ်မှတ်ထားသော ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ပူဇော်သက္ကာများမှ စ၍ မတ်ပဲ (မားရှ) အစာနှင့် ရေဖြည့်ထားသော အလှူများကို ပေးလှူရမည်။

Verse 11

उक्त्रान्तिश्राद्धमारभ्य श्राद्धषोडषोडशकस्य तु / षोडशब्राह्मणानान्तु एकैकं विनिवदयेत्

အသုဘရှရဒ္ဓ (အန္တျေṣṭိ-श्राद्ध) မှ စ၍ ဆယ့်ခြောက်ရှရဒ္ဓ အစုတစ်စုလုံးအတွင်း၊ ဗြာဟ္မဏ ဆယ့်ခြောက်ဦးထံသို့ အလေးအနက်ဖြင့် တစ်ဦးချင်းစီ သတ်မှတ်ပေး၍ ပူဇော်အပ်နှံရမည်။

Verse 12

एकादशाहात्प्रभृति देयो नित्यं दृढाह्वयः / पक्वान्नजलपूर्णो हि यावत् संवत्सरं दिनम्

တစ်ဆယ့်တစ်ရက်နေ့မှ စ၍ “ဒೃဍ္ဍာဟ္ဝယ” ဟု ခေါ်သော အလှူကို နေ့စဉ် မပြတ်ပေးရမည်။ ၎င်းသည် ချက်ပြီးသော အစာနှင့် ရေဖြင့် ပြည့်စုံရပြီး တစ်နှစ်ပြည့်အထိ နေ့တိုင်း ဆက်လက်ပြုရမည်။

Verse 13

जलपात्राणि वृद्धानि दत्तानिघटकानि च / एका वै वर्धनी तत्र तस्यां पात्रन्तु वंशजम्

ရေထည့်အိုးအဟောင်းများနှင့် လှူဒါန်းထားသော အိုးခွက်များကိုလည်း ပေးလှူရမည်။ ထိုအထဲတွင် “ဝර්ဓနီ (vardhanī)” ဟု ခေါ်သော အိုးတစ်လုံးရှိပြီး၊ ထိုအိုး၌ မိမိ၏ မျိုးရိုးဝংশနှင့် သက်ဆိုင်သော သင့်လျော်သည့် အလှူခံကို ရည်ညွှန်း၍ (အလှူကို) ပြုရမည်။

Verse 14

वस्त्रेणाच्छादयेत् तान्तु पूजयित्वा सुगन्धिभिः / ब्राह्मणेभ्यो विशेषेण जलपूर्णानि दापयेत्

အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်၍ အနံ့သာတို့ဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏတို့အား ရေပြည့်အိုးများကို လှူဒါန်းသင့်သည်။

Verse 15

अहन्यहनि सङ्कल्प्य विधिपूर्वं खगेश्वर / ब्राह्मणाय कुलीनाय वेदवृत्तयुताय च

အို ငှက်တို့၏အရှင် ဂရုဍာ၊ နေ့စဉ် သင့်တော်သော သင်္ကల్పကို ချမှတ်၍ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ကာ၊ မျိုးရိုးကောင်း၍ ဝေဒကို အခြေခံနေထိုင်ပြီး ဝေဒကျင့်ဝတ်ပြည့်စုံသော ဗြာဟ္မဏအား လှူဒါန်းသင့်သည်။

Verse 16

विद्यावृत्तवते देयं मूर्खे तन्न कदाचन / समर्थो वेदवृत्ताढ्यस्तारणे तरणे ऽपि च

ပညာရှိ၍ အကျင့်ကောင်းသူအား လှူဒါန်းသင့်ပြီး၊ မိုက်မဲသူအား မည်သည့်အခါမျှ မပေးသင့်။ ဝေဒပညာနှင့် မှန်ကန်သော ကျင့်ဝတ်ကြွယ်ဝသည့် စွမ်းရည်ရှိသူသည် အမှန်တကယ် အားကိုးရာဖြစ်၍ ကူးမြောက်စေခြင်းနှင့် ကိုယ်တိုင်ကူးမြောက်ခြင်း နှစ်မျိုးလုံးတွင် အထောက်အကူဖြစ်သည်။