Adhyaya 35

Verse 1

और्ध्वदेहिकादिनिरूपणं नाम चतुस्त्रिंशो ऽध्यायः तर्क्ष्य उवाच / अपरं मम सन्देहं कथयस्व जनार्दन / पुरुषस्य च कस्यापि मता पञ्चत्वमागता

«အော်ဓ္ဝဒေဟိကာ (သင်္ဂြိုဟ်ပြီးနောက် အခမ်းအနား) နှင့် ဆက်စပ်ရာများကို ရှင်းလင်းခြင်း» ဟူသော အခန်း။ တာက்ஶျ (ဂရုဍ) က ဆိုသည်—«အို ဂျနာရ္ဒန၊ ငါ၏ အခြားသံသယတစ်ရပ်ကို ရှင်းပြပါ။ လူတစ်ဦးကို ‘ပဉ္စत्व’ (ငါးပါးသို့ ရောက်ခြင်း) ဟု ဆိုကာ သေဆုံးပြီဟု သတ်မှတ်ရာ၌ ထိုအဓိပ္ပါယ်သည် အဘယ်နည်း?»

Verse 2

पितामही जीवति च तथा च प्रपितामही / वृद्धप्रपितामही तद्वन्मातृसक्तः पिता तथा

အဖဘက် အဖွားသည် အသက်ရှင်နေသကဲ့သို့၊ အဖဘက် အဖွားကြီးလည်း အသက်ရှင်နေပြီး၊ အဖဘက် အဖွားကြီး၏ အဖွား (အလွန်အိုမင်းသူ) ပင် အသက်ရှင်နေပါက—ထိုနည်းတူ မိခင်ကို အလွန်ကပ်လျက်ရှိသော အဖ (မိခင်၏ အသက်ရှင်သော အာဏာအောက်တွင်ရှိသူ) ကိုလည်း ပိတೃကర్మ အစဉ်အလာအတိုင်း ထိုအဆင့်အလိုက် သတ်မှတ်ရမည်။

Verse 3

प्रमातामहश्च तथा वृद्धप्रमातामहस्तथा / केन सा मेल्यते माता एतत् कथय मे प्रभो

“(သင်သည်) မိခင်ဘက် အဖိုးနှင့် မိခင်ဘက် အဖိုးကြီးကိုလည်း ပြောခဲ့ပါသည်။ မိခင်ဘက် မျိုးရိုးကို မှန်ကန်စွာ ချိတ်ဆက်၍ ရေတွက်ပေးသူသည် မည်သူနည်း။ အရှင်ဘုရား၊ ဤအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။”

Verse 4

श्रीकृष्ण उवाच / पुनरुक्तं प्रवक्ष्यामि सपिण्डीकरणं खग / उमा लक्ष्मीश्च सावित्रीत्यताभिर्मेलयेद्ध्रुवम्

သီရိကృష్ణ မိန့်တော်မူသည်—“ဟေ ငှက် (ဂရုဍ)၊ ငါသည် စပိဏ္ဍီကရဏ (sapīṇḍīkaraṇa) အခမ်းအနားကို ထပ်မံရှင်းလင်းမည်။ ဥမာ၊ လက္ခမီ၊ သာဝိတြီတို့၏ နာမတော်များကို အာဝါဟနာပြု၍ မေလန (melana) ချိတ်ဆက်ခြင်းကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်ရမည်။”

Verse 5

त्रयः पिण्डभुजो ज्ञेयास्त्यजाकाश्च त्रयः स्मृताः / त्रयः पिण्डानुलेपाश्च दशमः पङ्क्तिसंन्निधः

ပူဇော်သော ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို စားသုံးသူ သုံးဦးရှိကြောင်း သိမှတ်ပါ။ မသင့်လျော်၍ ရှောင်ကြဉ်ရမည့်သူ သုံးဦးရှိသည်ဟုလည်း ဆိုကြသည်။ ပိဏ္ဍကို ကိုယ်ပေါ်လိမ်းသူ သုံးဦးရှိပြီး၊ ဒသမမြောက်သူမှာ အတန်း (ပန့်တိ) အနီး၌ ထိုင်နေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 6

इत्येते पुरुषाः ख्याताः पितृमातृकुलेषु च / तारयेद्यजमानस्तु दश पूर्वान् दशावरान्

ထို့ကြောင့် ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို အဖဘက်နှင့် မိခင်ဘက် မျိုးရိုးနှစ်ဖက်လုံးတွင် ထင်ရှားသိမှတ်ကြသည်။ ယဇမာန (အခမ်းအနားပြုသူ) သည် မိမိရှေ့က ဘိုးဘွားဆယ်ပါးနှင့် မိမိနောက်က ဆက်ခံသူ ဆယ်ပါးကို ကယ်တင်၍ တာရဏ ပြုနိုင်သည်။

Verse 7

सपिण्डः स भवेदादौ सपिण्डीकरणे कृते / अन्त्यस्तु त्याजको ज्ञेयो यो वृद्धप्रपितामहः

sapiṇḍīkaraṇa (စပိဏ္ဍီကရဏ) အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ပြီးသည့်နောက်မှ စွန့်ခွာသူသည် «sapiṇḍa» ဖြစ်လာ၍ ပိတೃများအတွက် ပိဏ္ဍ (pinda) ပူဇော်ပွဲတွင် အခွင့်ရှိလာသည်။ သို့ရာတွင် နောက်ဆုံးတစ်ဦးကို «tyājaka» ဟု သိရမည်၊ ထိုသူမှာ အလွန်အိုမင်းသော ပရပိတామဟ (အဘိုးကြီး၏အဘိုး) ဖြစ်သည်။

Verse 8

अन्तिमस्त्याजको ज्ञेयो लेपकः प्रथमो भवेत् / लेपकस्त्वन्तिमो यस्तु स भवेत् पङ्क्तिसन्निधः

ဖယ်ရှားရမည့်သူ «tyājaka» ကို အဆုံးတွင်ထားရမည်ဟု သိပါ။ ထည့်သွင်းသင့်သူ «lepaka» ကို ပထမဦးဆုံးတွင်ထားရမည်။ သို့သော် ထည့်သွင်းသင့်သူကို အဆုံးတွင်ထားမိလျှင်၊ သူသည် စားပွဲတန်း (ပင်္ကတိ) အနီး၌ ထိုင်စေသင့်သည်။

Verse 9

यजमानो भवेदेको दश पृर्त्वे दशावरे / इत्येते पितरो ज्ञेया एकविंशति संख्यकाः

ယဇမာန (ယဇ္ဉပြုသူ) တစ်ဦးရှိသည်။ မြေပြင်ဘက်တွင် ဆယ်ဦး၊ အထက်ဘက်တွင်လည်း ဆယ်ဦးရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤတို့ကို ပိတೃများဟု သိရပြီး စုစုပေါင်း နှစ်ဆယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

Verse 10

विधिना कुरुते यस्तु संसारे श्राद्धमुत्तमम् / जायते ऽत्र न सन्देहः शृणु तस्यापि यत् फलम्

ဤလောက၌ အသက်ရှင်နေစဉ် အမိန့်တော်အတိုင်း နည်းလမ်းတကျ အထူးမြတ်သော Śrāddha (ရှရဒ္ဓ) ကို ပြုလုပ်သူအတွက်—မသံသယရှိ—အကျိုးफल ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုအကျိုးကိုလည်း နားထောင်လော့။

Verse 11

पिता ददाति पुत्त्रान् वै विच्छिन्नसन्ततिः खग / होमदाता भवेत्सोपि यस्तस्य प्रपितामहः

အို ငှက်တော် ဂရုဍ (Garuda) ရေ၊ မျိုးဆက်ကြောင်း ပြတ်တောက်သွားသောအခါ ဖခင်သည် အမှန်တကယ် သားများကို ပေးအပ်သကဲ့သို့ (ဆက်စပ်မှုကို ဖြစ်စေသကဲ့သို့) ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူ ဟိုးမ (homa) ပူဇော်အလှူကို ပေးသူသည်လည်း သူ၏ ပရပိတामဟ (အဘိုး၏အဘိုး) ကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ ပူဇော်ပွဲအားဖြင့် ဘိုးဘွားဆက်နွယ်မှုကို တည်ဆောက်ပေးသည်။

Verse 12

कृते श्राद्धे गुणा ह्येते पितॄणां तपेणे स्मृताः / दद्याद्विपुलमन्नाद्यं वृद्धस्तु प्रपितामहः

Śrāddha ကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်လျှင် ဤအကျိုးကျေးဇူးများသည် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များအတွက် တပဿာတူသော ပုဏ္ဏကောင်းမှုကို ပေးသည်ဟု မှတ်သားကြသည်။ အစာအဟာရနှင့် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများကို များစွာ လှူဒါန်းရမည်။ ဘိုးဘွားအနက် အကြီးဆုံး လက်ခံသူမှာ ပရပိတាមဟ (အဘိုးကြီး၏အဘိုး) ဖြစ်သည်။

Verse 13

यस्य पुंसश्च मर्त्ये वै विच्छिन्ना सन्ततिः खग / स वसेन्नरके घोरे पङ्के मग्नः करी यथा

အို ငှက်ကြီး ဂရုဍ (Garuda) ရေ၊ လူလောက၌ မျိုးဆက်ပြတ်တောက်သွားသော ယောက်ျားသည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရက၌ နေထိုင်ရပြီး အညစ်အကြေးထဲ၌ ဆင်တစ်ကောင် ရွံ့ထဲကျ陷သကဲ့သို့ နစ်မြုပ်နေ၏။

Verse 14

योन्यन्तरेषु जायते यत्र वृक्षसरीसृपाः / न सन्ततिं विना सो ऽत्र मुच्यते नरकाद्ध्रुवम्

သူသည် အခြားအမျိုးအစား ဝမ်းများတွင် မွေးဖွားရပြီး သစ်ပင်များနှင့် တွားသွားသတ္တဝါများရှိသော လောကများသို့ ရောက်၏။ ဤနေရာ၌ မျိုးဆက် (အခမ်းအနားပြုနိုင်သူ) မရှိလျှင် နရကမှ မလွတ်မြောက်နိုင်သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 15

आचार्यस्तस्य शिष्यो वा यो दूरे ऽपि हि गात्रेजः / नारायणबलिं कुर्यात् तस्याद्देशेन भक्तितः

အဝေး၌ရှိနေသော်လည်း သေဆုံးသူ၏ အာစာရိယ (ဆရာ) သို့မဟုတ် သူ၏ တပည့် သို့မဟုတ် နီးစပ်သော ဆွေမျိုးတစ်ဦးက သူ့အစား နာရာယဏ-ဗလိ (Nārāyaṇa-bali) ကို ဘက္တိဖြင့် ပြုလုပ်နိုင်သည်၊ သူ၏ အမိန့်/ခွင့်ပြုချက်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 16

विशुद्धः सर्वपापेभ्यो मुक्तः स नरकाद्ध्रुवम् / निवसेन्नाकलोके च नात्र कार्या विचारणा

အပြစ်အားလုံးမှ သန့်စင်ကာ လွတ်မြောက်သဖြင့် သူသည် နရကမှ မလွဲမသွေ လွတ်ကင်း၏။ ထို့နောက် ကောင်းကင်လောက၌ နေထိုင်ရ၏။ ဤအကြောင်း၌ သံသယ သို့မဟုတ် ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလို။

Verse 17

आदौ कृत्वा धनिष्ठाञ्च एतन्नक्षत्रपञ्चकम् / रेवत्यन्तं सदा दूष्यमशुभं सर्वदा भवेत्

ဓနိဋ္ဌာ နက္ခတ်မှ စ၍ ရေဝတီ အဆုံးသတ်သော နက္ခတ်ငါးပါး (ပဉ္စက) သည် အမြဲတမ်း မသန့်ရှင်းသကဲ့သို့ သတ်မှတ်ကြပြီး၊ အစဉ်အမြဲ မင်္ဂလာမကောင်း ဖြစ်စေသည်။

Verse 18

दाह (बलि) स्तत्र न कर्तव्यो विप्रदिसर्वजातिषु / दीयते न जलं तत्र अशुभं जायते ध्रुवम् / लोकयात्रा न कर्तव्या दुः खार्तः स्वजनो यदि

ထိုကာလ၌ မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းနှင့် ဘလိ (ပူဇော်ပဏာ) ကို မပြုလုပ်သင့်၊ ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်စေ အခြားအမျိုးအစား ဖြစ်စေ မခွဲခြား။ ထိုနေရာ၌ ရေမလှူသင့်၊ မင်္ဂလာမကောင်းမှုသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်မည်။ ထို့ပြင် ကိုယ့်ဆွေမျိုးတစ်ဦး ဝမ်းနည်းဒုက္ခခံနေရသော် လူမှုရေးထွက်ခွာမှုများ၊ အများပြည်သူဆိုင်ရာ အလုပ်များကို မဆောင်ရွက်သင့်။

Verse 19

पञ्चकानन्तरं तस्य कर्तव्यं सर्वमन्यथा / पुत्राणां गोत्रिणां तस्य सन्तापो ऽप्युपजायते

ပဉ္စကကာလ ကုန်လွန်ပြီးနောက် ကျန်ရှိသမျှ အခမ်းအနားများကို သတ်မှတ်ထားသော အခြားလမ်းစဉ်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် သူ၏သားများနှင့် တစ်ဂိုထရ ဆွေမျိုးများအပေါ် ဒုက္ခပူပန်မှု ဖြစ်ပေါ်လာမည်။

Verse 20

गृहे हानिर्भवेत्तस्य ऋक्षेष्वेषु मृतश्च यः / अथवा ऋक्षमध्ये ऽपि दाहस्तस्य विधीयते

ဤနက္ခတ်များအောက်တွင် လူတစ်ဦး သေဆုံးလျှင် သူ၏အိမ်ထောင်အပေါ် ဆုံးရှုံးနစ်နာမှု ကျရောက်သည်။ သို့မဟုတ် နက္ခတ်ကာလအလယ်တွင် သေဆုံးပါက မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို ထိုနက္ခတ်ကာလအတွင်းပင် ပြုလုပ်ရန် သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 21

क्रियते मानुषाणान्तु सद्य आहुतिकारणात् / सद्याहुतिकरं पुण्यं तीर्थे तद्दाह उत्तमः

လူသားတို့အတွက် မီးထဲသို့ အာဟုတိကို ချက်ချင်း ပူဇော်ရန်လိုသဖြင့် အခမ်းအနားကို ချက်ချင်း ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ချက်ချင်းအာဟုတိပြုခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သော ကုသိုလ်သည် သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်ပြီး၊ တီရ္ထ (tīrtha) သန့်မြတ်ရာ၌ မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဟု ဆိုသည်။

Verse 22

विप्रैर्नियमतः कार्यः समन्त्रो विधिपूर्वकः / शवस्य च समीपे तु क्षिप्यन्ते पुत्तलास्ततः

ဗြာဟ္မဏတို့သည် စည်းကမ်းတကျ မန္တရများနှင့် ဗိဓိအတိုင်း ရိတုကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် အလောင်းအနီး၌ «ပုတ္တလာ» (ရုပ်ပုံတု) များကို ထားလှူစီစဉ်ကြသည်။

Verse 23

दर्भमयाश्च चत्वारो विप्रा मन्त्राभिमन्त्रिताः / ततो दाहः प्रकर्तव्यः तैश्च पुत्तलकैः सह

ဒರ್ಭမြက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး မန္တရဖြင့် အဘိမန္တရပြုထားသော ဗြာဟ္မဏ လေးဦးကို ခန့်အပ်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုပုတ္တလကများနှင့်အတူ မီးသင်္ဂြိုဟ်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 24

सूतकान्ते ततः पुत्रः कुर्याच्छान्तिकमुत्तमम्

သေမင်းအညစ်အကြေးကာလ (စူတက) ပြီးဆုံးသည့်အခါ သားသည် မင်္ဂလာနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် အထူးကောင်းမြတ်သော «ရှာန္တိ» ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 25

पञ्चकेषु मृतो यो ऽसौ न गतिं लभते नरः / तिलान् गाश्च सुवर्णं च तमुद्दिश्य घृतं ददेत्

«ပဉ္စက» ဟုခေါ်သော မင်္ဂလာမကောင်းသည့် အခြေအနေငါးမျိုးအတွင်း သေဆုံးသူသည် ကောင်းမွန်သော ဂတိကို မရနိုင်။ ထိုသူကို ရည်ညွှန်း၍ နှမ်း၊ နွား၊ ရွှေ နှင့် ဂျီ (ghee) ကို ဒါနပေးရမည်။

Verse 26

विप्राणां दीयते दानं सर्वोपद्रवनाशनम् / सूतकान्ते च सत्पुत्रैः स प्रेतो लभते गतिम्

ဗြာဟ္မဏတို့အား ပေးသော ဒါနသည် အပဒြဝအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ထို့ပြင် စူတကကာလအဆုံးတွင် သားကောင်းများက သင့်လျော်သော ပူဇော်ကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်လျှင် ထိုပရေတ (ကွယ်လွန်ဝိညာဉ်) သည် ကောင်းသော ဂတိကို ရရှိသည်။

Verse 27

भाजनोपानहौ च्छत्रं हेममुद्राच वाससी / दक्षिणा दीयते विप्र सर्वपातकमोचनी

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ အိုးခွက်၊ ဖိနပ်၊ ထီး၊ ရွှေတံဆိပ်(သို့)ရွှေဒင်္ဂါးနှင့် အဝတ်အစားတို့ပါသော ဒက္ခိဏာကို ပေးလှူလျှင် အပြစ်အကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်စေသော အကြောင်းတရား ဖြစ်သည်။

Verse 28

बालवृद्धातुराणाञ्च मृतानां पञ्चकेषु हि / विधानं यो न कुर्वीत विघ्नस्तस्य प्रजायते

အမှန်တကယ်ပင်၊ ကလေး၊ အိုမင်းသူ၊ သို့မဟုတ် နာမကျန်းသူ သေဆုံးရာတွင် ဖြစ်ပေါ်သော ပဉ္စကကိစ္စ၌ သတ်မှတ်ထားသော အကျင့်အထုံးကို မပြုလုပ်သူအတွက် အတားအဆီးများ ပေါ်ပေါက်လာမည်။

Verse 29

अष्टादशैव वस्तूनि प्रेतश्राद्धे विवर्जयेत् / आशिषो द्विगुणान् दर्भान् प्रणवान् नैकपिण्डताम्

ပရేత-ရှရဒ္ဓ (preta-śrāddha) တွင် အရာ/အကျင့် ၁၈ မျိုးကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ အာသိဿ (āśiṣ) အဖြစ် ကောင်းချီးမပေးရ၊ ဒರ್ಭမြက်ကို နှစ်ဆမသုံးရ၊ ပ္ရဏဝ «အိုမ်» ကို မအသုံးပြုရ၊ အခြားပူဇာကဲ့သို့ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) များစွာ မပြုလုပ်ရ။

Verse 30

अग्नौकरणमुच्छिष्टं श्राद्धं वै वैश्वदैविकम् / विकिरं च स्वधाकारं पितृशब्दं न चोच्चरेत्

မီးပူဇာနှင့် ဆက်စပ်သော ဝိုင်ရှ္ဝဒေဝ (Vaiśvadeva) ပူဇာသည် ရှရဒ္ဓနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် «ကျန်ရစ်သောအရာ» ဟု သတ်မှတ်သည်။ ထို့ကြောင့် အစာပူဇာကို ဖြန့်ချိရာတွင်လည်း၊ «စွဝဓာ» ဟူသော မန္တရကို ဆိုရာတွင်လည်း «ပိတೃ» (ဘိုးဘွား) ဟူသော စကားကို မထုတ်ဆိုရ။

Verse 31

अनुशब्दं न कुर्वीत नावाहनमथोल्मुकम् / आसीमान्तं न कुर्वीत प्रदक्षिणविसर्जनम्

ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုခြင်းကို မပြုရ၊ အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) ကို မပြုရ၊ မီးတုတ်/မီးခဲနှင့် ဆိုင်သော အုလ္မုက (ulmuka) ပူဇာကိုလည်း မပြုရ။ နယ်နိမိတ်သတ်မှတ်ခြင်းကို မပြုရဘဲ၊ ပရဒက္ခိဏ (ပတ်လည်လှည့်ခြင်း) နှင့် ဝိသర్జန (ပြန်လွှတ်ပိတ်သိမ်းခြင်း) ဖြင့် အဆုံးသတ်ရမည်။

Verse 32

न कुर्यात् तिलहोमञ्च द्विजः पूर्णाहुतिं तथा / न कुर्याद्वैश्वदेवं चेत्कर्ता गच्छत्यधोगतिम्

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် တီလဟိုးမ (နှမ်းဖြင့် ဟိုးမပူဇော်) နှင့် ပူရ္ဏာဟုတိ (အဆုံးသတ် အဟုတိပြည့်စုံ) ကို မပြုလုပ်ဘဲ၊ ဝိုင်ရှဝဒေဝ ပူဇော်မှုကိုလည်း လျစ်လျူရှုလျှင်၊ ထိုကဲ့သို့ တာဝန်ပျက်ကွက်သူသည် အောက်သို့ကျသော ကံကြမ္မာသို့ ရောက်သည်။

Verse 33

मलिनश्राद्धसंज्ञानं पूर्वषोडशकं तथा / स्थाने द्वारे चार्धमार्गे चितायां शवहस्तके

«မလိန-ရှ్రာဒ္ဓ» ဟုခေါ်သော မသန့်ရှင်းသော ရှြာဒ္ဓ အခမ်းအနားများ၊ အထူးသဖြင့် အစပိုင်း ဆယ့်ခြောက်မျိုးကို သင့်လျော်ရာနေရာတွင် ပြုလုပ်ရမည်—တံခါးဝ၌၊ လမ်းအလယ်၌၊ မီးသင်္ချိုင်း (စိတာ) ပေါ်၌၊ ထို့ပြင် အလောင်းကို လက်တွင်ကိုင်ထားစဉ်၌ပင်။

Verse 34

श्मशानवासिभूतेभ्यः पञ्चमं प्रतिवेश्यकम् / षष्ठं सञ्चयने प्रोक्तं दश पिण्डा दशाहिकाः / श्राद्धषोडषकञ्चैतत् प्रथमं परिकीर्तितम्

ပဉ္စမအဟုတိကို သင်္ချိုင်းမြေ (ရှ္မရှာန) တွင် နေထိုင်သော ဘူတများအတွက် သတ်မှတ်ထားသည်။ ဆဋ္ဌမကို သ骨စုဆောင်းခြင်း (သံချယန) အချိန်တွင်ဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့ကြောင့် ပိဏ္ဍအဟုတိ ဆယ်ပါးသည် ဒသာဟ (ဆယ်ရက်) အခမ်းအနား၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။ ဤ ဆယ့်ခြောက်မျိုး ရှြာဒ္ဓကို ပထမ (အဓိက) စီးရီးဟု ဆိုကြသည်။

Verse 35

अन्यच्च षोडशं मध्ये द्वितीयं तार्क्ष्य मे शृणु / कर्तव्यानीह विधिना श्राद्धान्येकादशैव तु

ထို့ပြင် ဆယ့်ခြောက်မျိုးအတွင်းရှိ ဒုတိယ အစီအစဉ်တစ်ရပ်ကိုလည်း ရှိသေးသည်—အို တာရ္က္ရှျ (ဂရုဍ)၊ ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။ ဤနေရာတွင် စည်းကမ်းတကျဖြင့် ရှြာဒ္ဓ ဆယ့်တစ်မျိုးကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 36

ब्रह्मविष्णुशिवाद्यञ्च तथान्यच्छ्राद्धपञ्चकम् / एवं षोडशकं प्राहुरेतत् तत्त्वविदो जनाः

ဗြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ ရှိဝ အစရှိသော (ပူဇော်) ရှြာဒ္ဓများနှင့် အခြား ငါးမျိုး ရှြာဒ္ဓတို့ကို ပေါင်းစည်းလျှင်—ဤသို့ပင် တတ္တဝိဒ် ပညာရှိတို့က ဤအရာကို “ဆယ့်ခြောက်မျိုး စုံလင်သော အစု” ဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 37

द्वादश प्रतिमास्यानि श्राद्धमेकादशे तथा / त्रिपक्षसम्भवञ्चैव द्वे रिक्ते खग षोडश

လစဉ် ပြုလုပ်သော śrāddha တစ်ဆယ့်နှစ်ကြိမ်ရှိ၏။ ထို့အပြင် တစ်ဆယ့်တစ်ရက်နေ့၏ śrāddha လည်းရှိ၏။ ထို့တင်မက သုံးပတ်ကာလ (tripaḳṣa) နှင့် ဆက်စပ်သော ကర్మများလည်းရှိ၏။ ထို့ကြောင့် အို ဂရုဍာငှက်ရေ၊ စုစုပေါင်း ဆယ့်ခြောက်ပါးရှိပြီး စည်းကမ်းအရ နှစ်ပါးမှာ «အလွတ်» (မအပ်နှံ/မပူဇော်) ဖြစ်၏။

Verse 38

आद्यं शवविशुद्ध्यर्थं कृत्वान्यच्च त्रिषोडशम् / पितृपाङ्क्तिविशुद्ध्यर्थं शताद्धैंन तु योजयेत्

ပထမအခမ်းအနားကို အလောင်း၏ သန့်စင်ခြင်းအတွက် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သင်္ချိုင်းဆိုင်ရာ ပူဇော်ကမ်းလှမ်းမှု ဆယ့်ခြောက်ပါး (tri-ṣoḍaśa) ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ သို့သော် ပိတೃ (Pitṛ) မျိုးဆက်တန်း၏ သန့်စင်ခြင်းအတွက်သာ ဟုဆိုကာ śatāddha (ရာ-śrāddha) ကို မထပ်မံ ပေါင်းထည့်သင့်။

Verse 39

शतार्धेन विहीनो यो मिलितः पङ्क्तिभाङ्न हि / चत्वारिंशत् तथैवाष्टश्राद्धं प्रेतत्वनाशनम्

သတ်မှတ်ထားသော အရေအတွက်၏ တစ်ဝက်တောင် မပြည့်စုံသူသည်၊ အခမ်းအနားတွင် တန်းစီထိုင်ပင် ထိုင်နေသော်လည်း တန်းဝင်သူဟု မယူဆကြ။ ထို့အတူ လေးဆယ့်ရှစ်ကြိမ်မြောက် śrāddha ကို ပရေတ (preta) အဖြစ်ရှိနေမှုကို ဖျက်သိမ်းပေးသော ပူဇော်ပွဲဟု သင်ကြားထားသည်။

Verse 40

सकृदूनशतार्धेन सम्भवेत् पङ्क्तिसन्निधः / मेलनीयः शतार्धेन सन्धिः श्राद्धेन तत्त्वतः

တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့်ပင်၊ ငါးဆယ်မပြည့်သေးသော်လည်း၊ ပူဇော်ပွဲတွင် ဘရဟ္မဏ တန်းစီစားသောက်ရာအနီးရှိခြင်း၏ အကျိုးကို ရနိုင်သည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်အားဖြင့် သင့်လျော်သော “ချိတ်ဆက်ခြင်း” (sandhi) သည် ငါးဆယ်ကို မီသော śrāddha ဖြင့်သာ ပြုလုပ်ရသည်။

Verse 41

(अथ शवाविधिः) / शवस्य शिबिकायां करचरणबन्धनं तत्र कर्तव्यम् / एवं चेन्न विधानं विधीयते तत्पिशाचपरिभवनम्

ယခု အလောင်းနှင့်ပတ်သက်သော နည်းလမ်းကို ဆိုရသော်—ကိုယ်ခန္ဓာကို သင်္ချိုင်းသယ်တင်ခုံ (śibikā) ပေါ်တင်သောအခါ လက်နှင့်ခြေကို ထိုနေရာ၌ ချည်နှောင်ရမည်။ ဤသတ်မှတ်ထားသော စီမံချက်ကို ထိုသို့ မပြုလုပ်လျှင် piśāca (အန္တရာယ်ပြုသော ဝိညာဉ်) များ၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းနှင့် အရှက်ခွဲခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 42

ताम्बूलं दन्तकाष्ठञ्च भोजनं ऋतुसेवनम् / ग्राममध्ये स्थिते प्रेते वर्जयेत् पिण्डपातनम्

ပရေတ (သေပြီးဝိညာဉ်) သည် ရွာအတွင်းရှိနေသော် တမ်းဘူလ်ဝါးခြင်း၊ သွားသစ်တံသုံးခြင်း၊ အစာစားခြင်းနှင့် ရာသီအလိုက် အပျော်အပါးတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် ရွာအလယ်၌ ပိဏ္ဍ (သင်္ဂြိုဟ်အတွက် ဆန်လုံး) ပူဇော်ခြင်းကိုလည်း မပြုရ။

Verse 43

(३५।४४) स्नानं दानं जपो होमस्तर्पणं सुरपूजनम् / ग्राममध्ये स्थिते प्रेते शुद्ध्यर्थं ज्ञातिधर्मतः

ရွာအတွင်း၌ သေကောင်ရှိနေသော်၊ သန့်စင်ခြင်းအတွက် ဆွေမျိုးတို့၏ တာဝန်တရားအတိုင်း ရေချိုးခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ မန္တရားရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ပြုခြင်း၊ တර්ပဏ (ဘိုးဘွားတို့အား ရေဖြင့် ပူဇော်) ပြုခြင်းနှင့် နတ်ဘုရားပူဇော်ခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 44

(३५।४५) ज्ञातिसम्बन्धिनामेवं व्यवहारः खगेश्वर / विलुप्य ज्ञातिधर्मञ्च प्रेतपापेन लिप्यते

အို ငှက်တို့၏ အရှင် ဂရုဍာ၊ ဆွေမျိုးတို့အကြား အပြုအမူသည် ဤသို့ဖြစ်၏။ ဆွေမျိုးတာဝန်ဓမ္မကို ဖျက်ဆီးသူသည် ပရေတအခြေအနေနှင့် ဆက်စပ်သော အပြစ် (သေပြီးနောက် အညစ်အကြေးနှင့် ပူဇော်ပွဲမပြုခြင်း) ဖြင့် လိမ်းကပ်သွားရ၏။