Adhyaya 32
An exposition on the fruits of charity and on entry into a body (Garbhotpatti, Piṇḍa-śarīra, and Antya-kāla-kriyā)
Preta Kalpa ၏ ကမ္မနှင့် အတ္တ၏ ပြောင်းလဲမှုများကို ဆက်လက်ဖော်ပြရာတွင် ဂရုဍက ဗိဿနုအား ကိုယ်ခန္ဓာရှိသောဘဝ မည်သို့ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်းများ မည်သို့ဖွဲ့စည်းသနည်းဟု မေးသည်။ ဗိဿနုက သန္ဓေတည်ခြင်းမှ စ၍ သန္ဓေဖွံ့ဖြိုးမှုကို အဆင့်လိုက်ရှင်းပြပြီး လိင်ခွဲခြားမှုနှင့် စိတ်သဘောထားကို śukra–śoṇita အချိုးအစားနှင့် သန္ဓေတည်ချိန် မိဘတို့၏ saṅkalpa နှင့် ချိတ်ဆက်ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ယောဂသရီးရဗေဒအဖြစ် nāḍī များ၊ vāyu ဆယ်ပါး၊ အာရုံအင်္ဂါများနှင့် ဓာတ်ဂုဏ်များကို ရှင်းလင်းကာ ကိုယ်ခန္ဓာအရွယ်အစားအရေအတွက်များကို ဖော်ပြပြီး ပျော်ရွှင်မှု–နာကျင်မှုနှင့် ကံကြမ္မာသည် မိမိကမ္မမှ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။ ထို့ပြီး သေခါနီးသူအတွက် လက်တွေ့ညွှန်ကြားချက်များ—သန့်စင်ရေချိုးခြင်း၊ ပူဇော်ပွဲစီစဉ်ခြင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာဦးတည်ရာထားခြင်း၊ ရွှေ/śālagrāma/tulasī ထားခြင်း၊ မန္တရဇပနှင့် ဒါန—ကို ပြောကာ ၎င်းတို့၏ फल သည် ဗိဿနု-smaraṇa မှတဆင့် jñāna သို့ ရောက်စေခြင်းဟု ဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် piṇḍa–brahmāṇḍa ဆက်စပ်မှုကို သင်ကြား၍ loka၊ dvīpa၊ သမုဒ္ဒရာ၊ graha များကို ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် တိုက်ဆိုင်ဖော်ပြကာ ကမ္မအောက်တွင် သေခြင်းနှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မလွဲမသွေဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံသတိပေးသည်။
Shlokas
Verse 1
दानफ लान्यदेहप्रवेशादिनिरूपणं नामै कत्रिंशो ऽध्यायः तार्क्ष्य उवाच / कथमुत्पद्यते जन्तुर्भूतग्रामे चतुर्विधे / त्वचा रक्तं तथा मांसं मेदो मज्जास्थि जीवितम्
ဤသည်မှာ «ဒါန၏အကျိုးနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းတို့ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းဖြစ်သည်။ တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ) မိန့်တော်မူသည်– «သတ္တဝါသည် လောကရှိ အမျိုးလေးပါးသော ဘူတဂ္ရာမအတွင်း မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း။ အရေပြား၊ သွေး၊ အသား၊ အဆီ၊ အရိုးခွင် (မဇ္ဇာ)၊ အရိုးနှင့် အသက်ဓာတ်တို့သည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း?»
Verse 2
पादौ पाणी तथा गुह्यं जिह्वा-केश-नखाः शिरः / सन्धिमार्गाश्च बहुशो रेखा नैकविधास्तथा
ခြေထောက်နှင့် လက်များ၊ ထို့ပြင် လျှို့ဝှက်အင်္ဂါ၊ လျှာ၊ ဆံပင်နှင့် လက်သည်းများ၊ ခေါင်း—အတူတကွ အဆစ်အမြစ်တို့၌ လမ်းကြောင်းများစွာနှင့် အမျိုးမျိုးသော အမှတ်အသားလိုင်းများလည်း ရှိသည်။
Verse 3
कामः क्रोधो भयं लज्जा मनो हर्षः सुखासुखम् / चित्रितं छिद्रितञ्चापि नानाजालेन वेष्टितम्
ကာမ၊ ဒေါသ၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ ရှက်ကြောက်မှု၊ စိတ်၊ ဝမ်းမြောက်မှု၊ နှစ်မျိုးသော သုခ–ဒုက္ခတို့ကြောင့် ဤအတွင်းအတ္တသည် အရောင်တင်ဖုံးကွယ်ထား၍ အပေါက်အဟောင်းများစွာရှိကာ စုံလင်သော ကွန်ယက်မျိုးစုံဖြင့် ပတ်လည်ချည်နှောင်ထားသည်။
Verse 4
इन्द्रजालमिदं मन्ये संसारे ऽसारसागरे / कर्ता को ऽत्र हृषीकेश संसारे दुः खसंकुले
ဤလောကသံသရာကို ငါသည် မာယာမန်တရား—အင်ဒြဇာလကဲ့သို့သော လှည့်စားမှုဟု ထင်မြင်၏၊ အနှစ်သာရမရှိသော သမုဒ္ဒရာတစ်စင်းပင်။ ဟေ ဟೃಷီကေရှ၊ ဒုက္ခများဖြင့် ပြည့်နှက်သော ဤသံသရာတွင် အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်သူသည် မည်သူနည်း။
Verse 5
श्रीविष्णुरुवाच / कथयामि परं गोप्यं कोशस्यास्य विनिर्णयम् / यस्य विज्ञानमात्रेण सर्वज्ञत्वं प्रज्यते
သီရိဗိෂ္ဏု မိန့်တော်မူသည်—ဤကောသ (အလွှာ) ၏ အဆုံးအဖြတ်တိတိကျကျကို အမြင့်မြတ်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် ငါပြောမည်။ ထိုအရာကို သိမြင်ရုံဖြင့်ပင် အလုံးစုံသိမြင်မှု ပွင့်လင်းလာသည်။
Verse 6
साधु पृष्टं त्वया लोके सदयं जीवकारणम् / वैनतेय शृणुष्व त्वमेकाग्रकृतमानसः
သင်သည် လောက၌ ကရုဏာစိတ်ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါတို့၏ အကြောင်းရင်းနှင့် အခြေအနေကို ကောင်းစွာ မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဟေ ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍ)၊ နားထောင်လော့—စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စူးစိုက်ထားလော့။
Verse 7
ऋतुकाले च नारीणां वर्ज्यं दिनचतुष्टयम् / यतस्तस्मिन् ब्रह्महत्यां पुरा वृत्रसमुत्थिताम्
မိန်းမတို့၏ ရာသီလာချိန်တွင် နေ့လေးရက်ကို ရှောင်ကြဉ်၍ စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းရမည်။ အကြောင်းမှာ ထိုကာလ၌ ယခင်က ဝෘတြမှ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ဘြဟ္မဟတ္ယာ အပြစ်ဟောင်းသည် ရှိနေသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 8
ब्रह्मा शक्रात् समुत्तार्य चतुर्थांशेन दत्तवान् / तावन्नालोक्यते वक्त्रं पापं यावद्वपुः स्थितम्
ဗြဟ္မာသည် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ထံမှ သူ့ကို ကယ်တင်၍ ထိုက်သင့်သော အစိတ်အပိုင်း၏ လေးပုံတစ်ပုံသာ ပေးတော်မူ၏။ အပြစ်ကာယအခြေအနေ မပျောက်သေးသရွေ့ မျက်နှာကို မမြင်ရ။
Verse 9
प्रथमे ऽहनि चाण्डाली द्वितीये ब्रह्मघातिनी / तृतीये रजकी ज्ञेया चतुर्थे ऽहनि शुध्यति
ပထမနေ့တွင် သူမကို ချဏ္ဍာလီဟု သတ်မှတ်ရမည်။ ဒုတိယနေ့တွင် ဗြာဟ္မဏသတ်သူ၏ အပြစ်ရှိသူဟု ယူရမည်။ တတိယနေ့တွင် အဝတ်လျှော်မိန်းမဟု သိရမည်။ စတုတ္ထနေ့တွင် သန့်စင်လာသည်။
Verse 10
सप्ताहात् पितृदेवानां भवेद्योग्या कृतार्चने / सप्ताहमध्ये यो गर्भस्तत्संम्भूतिर्मलिम्लुचा
ခုနစ်ရက်ကျော်လျှင် ပိတೃဒေဝများ (Pitṛ-devas) အတွက် ပြုသော ပူဇော်ပွဲနှင့် အလှူအတန်းသည် သင့်လျော်၍ အကျိုးရှိလာသည်။ သို့ရာတွင် ထိုခုနစ်ရက်အတွင်း ကိုယ်ဝန်တည်လျှင် ထိုမွေးဖွားမှုကို «မလိမ်လုချ» (malimluca) ဟု ခေါ်ကာ မသန့် မမင်္ဂလာသော သားစဉ်မြေးဆက်ဟု ဆိုသည်။
Verse 11
निषकसमये पित्रोर्यादृक् चित्तविकल्पना / तादृग्गर्भसमुत्पत्तिर्जायते नात्र संशयः
ကိုယ်ဝန်တည်ချိန်တွင် အဖနှင့် အမိတို့၏ စိတ်အနေအထားနှင့် ရည်ရွယ်ချက် မည်သို့ဖြစ်သနည်းဆိုသလို ထိုသဘောတူညီသော သဘာဝရှိသော သန္ဓေ (garbha) ပေါ်ပေါက်လာသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။
Verse 12
युग्मासु पुत्त्रा जायन्ते स्त्रियो ऽयुग्मासु रात्रिषु / पूर्वसप्तममुत्सृज्य तस्माद्युग्मासु संविशेत्
ညရက်အရေအတွက် စုံညများတွင် သားယောက်ျားကို ကိုယ်ဝန်တည်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ မစုံညများတွင် သမီးကို ကိုယ်ဝန်တည်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပထမ ခုနစ်ညကို ကျော်လွန်စေပြီးနောက် စုံညများတွင် ပေါင်းသင်းရမည်။
Verse 13
षोडशर्तुर्निशाः स्त्रीणां सामान्यात् समुदाहृतः / या चतुर्दशमी रात्रिर्गर्भस्तिष्ठति तत्र चेत्
ယေဘုယျအားဖြင့် မိန်းမတို့၏ သန္ဓေတည်နိုင်သော ကာလကို «ည ၁၆ ည» ဟု ဆိုကြသည်။ သို့ရာတွင် ၁၄ ရက်မြောက်ည၌ သန္ဓေတည်၍ သန္ဓေကပ်တည်လျှင် ထိုအကြောင်းအရာအရ အထူးအကျိုးရလဒ်ရှိသည်ဟု သင်ကြားထားသည်။
Verse 14
गुणभाग्यनिधिः पुत्रस्तत्र जायेत धार्मिकः / सा निशा तत्र सामान्यैर्न लभ्येत खगाधिप
ထိုနေရာ၌ ဓမ္မကိုလိုက်နာသော၊ ဂုဏ်သတ္တိနှင့် ကံကောင်းခြင်း၏ خز خز (ဘဏ္ဍာ) ဖြစ်သည့် သားတစ်ဦး မွေးဖွားလာမည်။ ထိုကဲ့သို့ မင်္ဂလာညကို သာမန်လူတို့ မရလွယ်ပါ၊ ငှက်တို့၏ အရှင်တော်။
Verse 15
प्रायशः सम्भवत्यत्र गर्भस्त्वष्टाहमध्यतः / पञ्चमे ऽहनि नारीणां कार्यं माधुर्यभोजनम्
ယေဘုယျအားဖြင့် ဤကိစ္စ၌ သန္ဓေတည်ခြင်းသည် ရက်ရှစ်ရက်ကာလ၏ အလယ်ပိုင်းတွင် များသောအားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။ ထို့ပြင် ပဉ္စမနေ့တွင် မိန်းမတို့အား ချိုမြိန်၍ အာဟာရပြည့်ဝသော အစားအစာကို စားသုံးရန် အကြံပြုထားသည်။
Verse 16
कटुक्षारञ्च तीक्ष्णञ्च त्याज्यमुष्णञ्च दूरतः / तत्क्षेत्रमोषधीपात्रं बीजञ्चाप्यमृतायितम्
စပ်ပြင်းသော၊ အယ်လ်ကာလီဆန်သော၊ ထိခိုက်စေတတ်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော အရာများကို စွန့်ပစ်ရမည်၊ ပူလောင်သော အစားအစာများကိုလည်း ဝေးဝေးထားရမည်။ ထိုအခါ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ လယ်ကွင်းသည် ဆေးဘက်ဝင် အပင်တို့ကို ခံယူနိုင်သော အိုးကန်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ အသက်၏ မျိုးစေ့ပင် အမృతကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
Verse 17
तस्मिन्नुप्त्वा नरः स्वामी सम्यक् फलमवाप्नुयात् / तस्याश्चैवातपो वर्ज्य शीतलं केवलं चरेत्
ထိုသင့်လျော်သော လယ်ကွင်း၌ အိမ်ထောင်ရှင်ယောက်ျားသည် မျိုးစေ့ကို မှန်ကန်စွာ စိုက်ပျိုးလျှင် သင့်တော်သော फल (အကျိုး) ကို ရရှိမည်။ ထို့ပြင် ထိုအခြေအနေ၌ မိန်းမသည် အပူကို ရှောင်ကြဉ်၍ အေးမြစေသော အကျင့်ကိုသာ လိုက်နာရမည်။
Verse 18
ताम्बूलपुष्पश्रीखण्डैः संयुक्तः शुचिवस्त्रभृत् / धर्ममादाय मनसि सुतल्पं संविशेत् पुमान्
ကွမ်းရွက်၊ ပန်းနှင့် သံဒယ်နံ့သာလိမ်း၍ သန့်ရှင်းသောအဝတ်အစားဝတ်ဆင်သည့် ယောက်ျားသည် စိတ်၌ ဓမ္မကို မခွဲမခွာ ထိန်းထားကာ ကောင်းသောအိပ်ရာပေါ်၌ အနားယူသင့်သည်။
Verse 19
निषेकसमये यादृङ्नरचित्तविकल्पना / तादृक्स्वभावसम्भूतिर्जन्तुर्विशति कुक्षिगः
ကိုယ်ဝန်တည်ချိန်၌ ယောက်ျား၏စိတ်တွင် ပေါ်လာသော အတွေးအခေါ်နှင့် ရည်ရွယ်ချက် မည်သို့ဖြစ်သနည်း အတိုင်းပင်၊ ထိုသဘောသဘာဝအရ ဖွဲ့စည်းထားသော သတ္တဝါတစ်ပါးသည် သားအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်။
Verse 20
शुक्रसोणितसंयोगे पिण्डोत्पत्तिः प्रजायते / वर्धते जठरे जन्तुस्तारापतिरिवाम्बरे
သုက်နှင့် သွေး ပေါင်းစည်းရာမှ အစုအပုံကဲ့သို့သော သန္ဓေကောင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထို့နောက် သတ္တဝါသည် သားအိမ်အတွင်း၌ ကြယ်တို့၏အရှင် လကဲ့သို့ မိုးကောင်းကင်၌ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားသကဲ့သို့ ကြီးထွားလာသည်။
Verse 21
चैतन्यं बीजरूपं हि शुक्रे नित्यं व्यवस्थितम् / कामश्चित्तञ्च शुक्रञ्च यदा ह्येकत्वमाप्नुयुः
အသိဉာဏ်သည် မျိုးစေ့ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် သုက်အတွင်း၌ အမြဲတည်ရှိနေသည်။ ကာမ၊ စိတ်နှင့် သုက်တို့ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်လာသောအခါ (သန္ဓေတည်ခြင်း စတင်လှုပ်ရှားသည်)။
Verse 22
तदा द्रावमवाप्नोति योषागर्भाशये नरः / रक्ताधिक्ये भवेन्नारी शुक्राधिक्ये भवेत् पुमान्
ထိုအခါ မိန်းမ၏ သားအိမ်အတွင်း၌ ကိုယ်တည်ရှိသတ္တဝါသည် အရည်သဘောသို့ ရောက်လာသည်။ မိခင်၏ သွေးပိုလျှင် မိန်းကလေး ဖြစ်၍၊ ဖခင်၏ သုက်ပိုလျှင် ယောက်ျားလေး ဖြစ်သည်။
Verse 23
शुक्रसोणितयो साम्ये गर्भाः षण्डत्वमाप्नुयुः / अहोरात्रेण कलिलं बुद्वदं पञ्चभिदिनैः
ယောက်ျားမျိုးစေ့နှင့် မိန်းမသွေးတို့ အချိုးအစားတူညီလျှင် သန္ဓေသည် လိင်အလယ်အလတ် (နပုန်/နှစ်လိင်) သို့ ရောက်သည်။ တစ်နေ့တစ်ညအတွင်း «ကလိလ» ဟုခေါ်သော ဂျယ်လီကဲ့သို့ အစုအဝေးဖြစ်လာပြီး ငါးရက်အတွင်း «ဗုဒ္ဗုဒ» ဟုခေါ်သော ဖ泡ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
Verse 24
चतुर्दशे भवेन्मांसं मिश्रधातुसमन्वितम् / घनं मांसञ्च विंशाहे गर्भस्थो वर्धते क्रमात्
ဆယ့်လေးရက်မြောက်နေ့တွင် အသားက ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကိုယ်ခန္ဓာဓာတ်များ ရောနှောပါဝင်သည်။ နှစ်ဆယ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ထိုအသားသည် ထူထဲ၍ တင်းကျပ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် သန္ဓေသည် မိခင်ဝမ်းအတွင်း အဆင့်ဆင့် တဖြည်းဖြည်း ဖွံ့ဖြိုးလာသည်။
Verse 25
पञ्चविंशतिमे चाह्नि बलं पुष्टिश्च जायते / तथा मासे तु सम्पूर्णे पञ्चतत्त्वं निधारयेत्
နှစ်ဆယ့်ငါးရက်မြောက်နေ့တွင် အင်အားနှင့် အာဟာရပြည့်ဝမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထို့အတူ တစ်လပြည့်သည့်အခါ ပဉ္စတတ္တဝ (ဓာတ်ငါးပါး) ၏ ဖွဲ့စည်းပုံသည် ခိုင်မာစွာ တည်မြဲလာသည်။
Verse 26
मासद्वये तु सञ्जाते त्वचा मेदश्च जायते / मज्जास्थीनि त्रिभिर्मासैः केशाङ्गुल्यश्चतुर्थके
ဒုတိယလ ပြည့်စုံသည့်အခါ အရေပြားနှင့် အဆီ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ တတိယလတွင် အရိုးမြစ် (marrow) နှင့် အရိုးများ ဖွံ့ဖြိုးလာပြီး စတုတ္ထလတွင် ဆံပင်နှင့် လက်ချောင်းခြေချောင်းများ ပေါ်လာသည်။
Verse 27
कर्णौ च नासिके वक्षो जायेरन् मासि पञ्चमे / कण्ठरन्ध्रोदरं षष्ठे गुह्यादिर्मासि सप्तमे
ပဉ္စမလတွင် နားနှစ်ဖက်၊ နှာခေါင်းပေါက်များနှင့် ရင်ဘတ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဆဋ္ဌမလတွင် လည်ချောင်းပေါက်နှင့် ဝမ်းဗိုက် ဖွံ့ဖြိုးလာပြီး သတ္တမလတွင် လိင်အင်္ဂါနှင့် ကျန်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ပေါ်လာသည်။
Verse 28
अङ्गप्रत्यङ्गसम्पूर्णो गर्भो मासैरथाष्टभिः / अष्टमे चलते जीवो धात्रीगर्भे पुनः पुनः / नवमेमासि सम्प्राप्ते गर्भस्थौजौ दृढं भवेत्
ရှစ်လပြည့်သည့်အခါ သန္ဓေကလေးသည် အင်္ဂါကြီးငယ် အပြည့်အစုံဖြစ်လာသည်။ ရှစ်လတွင် ဇီဝ (jīva) သည် မိခင်ဝမ်းအတွင်း ထပ်ခါထပ်ခါ လှုပ်ရှားတုန်ခါသည်။ ကိုးလရောက်သော် ဝမ်းအတွင်းရှိ အသက်ဓာတ်နှင့် အင်အားတို့ တည်ငြိမ်ခိုင်မာလာသည်။
Verse 29
चिकित्सा जायते तस्य गर्भवासपरिक्षये / नारी वाथ नरो वाथ नपुंस्त्वं वाभिजायते
ဝမ်းအတွင်းနေထိုင်သည့်ကာလ အဆုံးသတ်လာသောအခါ၊ သူ့အတွက် ကုသကာကွယ်လိုသည့် စိတ်ဓာတ်နှင့် ကိုယ်ကိုထိန်းသိမ်းလိုသည့် အားထုတ်မှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် မွေးဖွားလာပြီး—မိန်းမဖြစ်စေ၊ ယောက်ျားဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် လိင်မသေချာသူအဖြစ်ဖြစ်စေ ဖြစ်လာသည်။
Verse 30
शक्तित्रयं विशालाक्षं षाट्कौशिकसमायुतम् / पञ्चेन्द्रियसमोपेतं दशनाडीविभूषितम्
၎င်းတွင် သုံးမျိုးသော စွမ်းအားရှိ၍ အမြင်အာရုံကျယ်ဝန်းကာ၊ ခြောက်လွှာသော ကိုးရှ (kośa) များနှင့် ပေါင်းစည်းထားသည်။ အာရုံခံအင်္ဂါငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံပြီး နာဍီ (nāḍī) ဆယ်ကြောင်းသော သေးငယ်လမ်းကြောင်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။
Verse 31
दशप्राणगुणोपेतं यो जानाति स योगवित् / मज्जास्थिशुक्रमांसानि रोम रक्तं बलं तथा
ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပရာဏ (prāṇa) ဆယ်ပါး၏ ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ပြည့်စုံကြောင်း သိမြင်သူသည် ယောဂကို သိသူအမှန်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သော အရိုးမြစ်၊ အရိုး၊ သုက္ကရ၊ အသား၊ ဆံပင်/မွေး၊ သွေးနှင့် အင်အားတို့ကိုလည်း သိမြင်သည်။
Verse 32
षाट्कौशिकमिदं पिण्डं स्याज्जन्तोः पाञ्चभौतिकम् / नवमे दशमे मासि जायते पाञ्चभौतिकः
သတ္တဝါ၏ ကိုယ်ထည်ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ဤသည်ကို ခြောက်လွှာပါသောအစုဟု ဆိုကြပြီး မဟာဘူတ (mahābhūta) ငါးပါးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ကိုးလ သို့မဟုတ် ဆယ်လတွင် ထိုမဟာဘူတငါးပါးဖြင့် ဖွဲ့စည်းသော သတ္တဝါသည် မွေးဖွားလာသည်။
Verse 33
सूतिवातैः समाकृष्टः पीडया विह्वलीकृतः / पुष्टो नाड्याः सुषुम्णाया योषिद्गर्भस्थितस्त्वरन्
မွေးဖွားလေများက ဆွဲငင်သယ်ဆောင်သဖြင့် နာကျင်ဝေဒနာနှင့် စိတ်ပင်ပန်းမှုကြောင့် မောဟိုက်သွား၏။ ထို့ပြင် suṣumṇā nāḍī မှတဆင့် အာဟာရရရှိကာ မိန်းမ၏ သားအိမ်အတွင်းရှိသော ဇီဝသည် အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားလျက်ရှိ၏။
Verse 34
क्षितिर्वारि हविर्भोक्ता पवनाकाशमेव च / एभिर्भूतैः पीडितस्तु निबद्धः स्नायुबन्धनैः
မြေ၊ ရေ၊ အဂ္နိ (ဟဝိကို စားသုံးသူ မီး)၊ လေ၊ အာကာသ—ဤဓာတ်တရားတို့ကြောင့် ဇီဝသည် နှိပ်စက်ခံရ၏။ ကြောနှင့် အရွတ်ကြိုးများဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသဖြင့် ကန့်သတ်နေ၏။
Verse 35
मूलभूता इमे प्रोक्ताः सप्त नाड्यन्तरे स्थिताः / त्वचास्थिनाड्यो रोमाणि मांसञ्चैवात्र पञ्चमम्
ဤအရာတို့ကို အခြေခံအင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း ခုနှစ်ပါးဟု ဆိုကြပြီး nāḍī များ၏ ကွန်ယက်အတွင်း တည်ရှိသည်။ အရေပြား၊ အရိုး၊ nāḍī (လမ်းကြောင်းများ)၊ အမွှေးအမျှင်၊ ထို့ပြင် ဤနေရာတွင် ပဉ္စမအဖြစ် အသား ဖြစ်၏။
Verse 36
एते पञ्च गुणाः प्रोक्ता मया भूमेः खगेश्वर / यथा पञ्च गुणाश्चापस्तथा तच्छृणु काश्यप
အို ငှက်တို့၏ အရှင် (ခဂေရှ္ဝရ)၊ မြေဓာတ်၏ ဂုဏ်ငါးပါးကို သင့်အား ငါရှင်းပြပြီးပြီ။ ယခုလည်း ထိုနည်းတူပင် နားထောင်လော့—အို ကာရှျပ—ရေဓာတ်၏ ဂုဏ်ငါးပါးကို။
Verse 37
लाला मूत्रं तथा शुक्रं मज्जार रक्तञ्च पञ्चमम् / आपः पञ्चगुणाः प्रोक्ता ज्ञातव्यास्ते प्रयत्नतः
တံတွေး၊ ဆီး၊ သုက်၊ အရိုးခေါင်းမဇ္ဇာ၊ နှင့် ပဉ္စမအဖြစ် သွေး—ဤတို့ကို ကိုယ်ခန္ဓာ၏ “ရေ” အမျိုးအစား ငါးပါးဟု ကြေညာထားသည်။ အားထုတ်၍ သေချာစွာ နားလည်သင့်၏။
Verse 38
क्षुधा तृषा तथा निद्रा आलस्यं कान्तिरेव च / तेजः पञ्चगुणं प्रोक्तं तार्क्ष्य सर्वत्रयोगिभिः
ဆာလောင်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်း၊ အိပ်ငိုက်ခြင်း၊ ပျင်းရိခြင်းနှင့် တောက်ပရောင်ခြည်—ဤငါးပါးကို ယောဂီတို့က နေရာတိုင်း၌ «တေဇဿ» (အသက်ဓာတ်တန်ခိုး) ငါးမျိုးဟု ကြေညာကြသည်၊ အို တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ)။
Verse 39
रागद्वेषौ तथा लज्जा भयं मोहस्तथैव च / इत्येतत् कथितं तार्क्ष्य वायुजं गुणपञ्चकम्
စွဲလမ်းမှုနှင့် မုန်းတီးမှု၊ ထို့ပြင် အရှက်အကြောက်၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် မောဟ—ဤအရာတို့ကို အို တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ)၊ ဝါယု (လေဓာတ်) မှ မွေးဖွားသော ဂုဏ်ငါးပါးဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 40
आकुञ्चनं धावनञ्च लङ्घनञ्च प्रसारणम् / निरोधः पञ्चमः प्रोक्तो वायोः पञ्च गुणाः स्मृताः
ချုံ့ကွေးခြင်း၊ လျင်မြန်စွာပြေးလှုပ်ရှားခြင်း၊ ခုန်လွှားခြင်းနှင့် ဖြန့်ချဲ့ခြင်း—တားဆီးထိန်းချုပ်ခြင်းကို ပဉ္စမဟု ဆိုသည်။ ဤတို့သည် ဝါယု (အသက်လေ) ၏ ဂုဏ်ငါးပါးဟု မှတ်သားကြသည်။
Verse 41
घोषश्चिन्ता च गाम्भीर्यं श्रवणं सत्यसंक्रमः / आकाशस्य गुणाः पञ्च ज्ञात व्यास्तार्क्ष्य यत्नतः
အသံ၊ အတွင်းစိတ်အတွေး (စဉ်းစားခြင်း)၊ နက်ရှိုင်းမှု၊ ကြားနိုင်စွမ်းနှင့် သစ္စာဖြင့် ကူးစက်ပို့ဆောင်ခြင်း—ဤတို့သည် အာကာသ (အီသာ/အာကာသ) ၏ ဂုဏ်ငါးပါးဖြစ်သည်။ အို တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ)၊ အားထုတ်၍ သေချာနားလည်ပါ။
Verse 42
श्रोत्रं त्वक् चक्षुषी जिह्वा नासा बुद्धीन्द्रियाणि च / पाणी पादौ गुदं प्राक् च गुह्यं कर्मेन्द्रियाणि च
နား၊ အသားအရေ၊ မျက်စိနှစ်လုံး၊ လျှာနှင့် နှာခေါင်းတို့သည် သိမြင်အင်္ဂါများ ဖြစ်ကြသည်။ လက်များ၊ ခြေများ၊ အနောက်ပေါက် (ဂုဒ)၊ ရှေ့ပေါက်ဖြစ်သော ဆီးထွက်ပေါက်နှင့် လိင်အင်္ဂါတို့သည် လုပ်ဆောင်အင်္ဂါများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 43
इडाच पिङ्गला चैव सुषुम्णा च तृतीयका / गान्धारी गजजिह्वा च पूषा चैव यसा तथा
ဣဒါနှင့် ပိင်္ဂလာ၊ တတိယအဖြစ် သုရှုမ္ဏာ; ထို့အတူ ဂန္ဓာရီ၊ ဂဇဇိဟ္ဝာ၊ ပူရှာ နှင့် ယသာ တို့လည်း ရှိသည်။
Verse 44
अलम्वुशा कुहूश्चैव शङ्खिनी दशमी स्मृता / पिण्ड मध्ये स्थिता ह्येताः प्रधाना दश नाडयः
အလမ္ဗုရှာနှင့် ကုဟူလည်းကောင်း၊ ဒသမအဖြစ် မှတ်ယူသော ရှင်္ခိနီလည်းကောင်း—ဤတို့သည် ပိဏ္ဍ (ကိုယ်ခန္ဓာ) အတွင်း တည်ရှိသော အဓိက နာဍီ ဆယ်ပါး ဖြစ်သည်။
Verse 45
प्राणापानौ समानश्च उदानो व्यान एव च / नागः कूर्मश्च कृकरो देवदत्तो धनञ्जयः
ပရာဏနှင့် အပာဏ၊ သမာဏ၊ ဥဒါဏနှင့် ဗျာဏလည်းကောင်း; ထို့ပြင် နာဂ၊ ကူရ္မ၊ ကೃကရ၊ ဒေဝဒတ္တ၊ ဓနဉ္ဇယ—ဤတို့သည် သတ္တဝါအတွင်း လည်ပတ်သော အသက်လေများ ဖြစ်သည်။
Verse 46
इत्येते वायवः प्रोक्ता दश देहेषु सुस्थिताः / केवलं भुक्तमन्नञ्च पुष्टिदं सर्वदेहिनाम्
ထို့ကြောင့် ဤအသက်လေ (ဝါယု) ဆယ်ပါးကို ဖော်ပြပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာများအတွင်း ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် အမှန်တကယ် စားသုံးထားသော အစာသာလျှင် သတ္တဝါအားလုံး၏ အာဟာရဖြစ်စေသည်။
Verse 47
नयते प्राणदो वायुः शरीरे सर्वसन्धिषु / आहारो भुक्तमात्रस्तु वायुना क्रियते द्विधा
အသက်ပေးသော လေ (ပရာဏဝါယု) သည် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အဆစ်အမြစ်နှင့် လမ်းကြောင်း အားလုံးအတွင်း သွားလာသည်။ စားသုံးထားသမျှ အစာကိုလည်း ဝါယုက နှစ်မျိုးအဖြစ် ခွဲ၍ ပြုလုပ်ပေးသည်။
Verse 48
स प्रविश्य गुहे सम्यक् पृथगन्नं पृथग्जलम् / ऊर्ध्वमग्नेर्जलं कृत्वा तदन्नञ्च जलोपरि
ပူဇော်ရာဂူ (အခန်း) ထဲသို့ မှန်ကန်စွာ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အစာကို သီးသန့်ထား၍ ရေကိုလည်း သီးသန့်ထားရမည်။ မီးအပေါ်တွင် ရေကိုထားပြီး ထိုအစာကို ရေအပေါ်၌ ထားရမည်။
Verse 49
अग्नेश्चाधः स्वयं प्राणस्तमग्निञ्च धमेच्छनैः / वायुना धम्यमानो ऽग्निः पृथक्किट्टं पृथग्रसम्
အစာချေမီး၏ အောက်၌ ပရာဏ (prāṇa) ကိုယ်တိုင်က ထိုမီးကို တဖြည်းဖြည်း ပန်ကာကဲ့သို့ လှုံ့ဆော်သည်။ အသက်လေဖြင့် မီးကို လှုံ့ဆော်သဖြင့် အညစ်အကြေး (ကစ်ဋ္ဋ) ကို သီးသန့်ခွဲ၍ အာဟာရရသ (rasa) ကိုလည်း သီးသန့်ခွဲထုတ်သည်။
Verse 50
मलैर्द्वादशभिः किट्टं भिन्नं देहात् पृथग्भवेत् / कर्णाक्षिनासिका जिह्वा दन्तनाभिवपुर्गुदम्
အညစ်အကြေးကျန်ရစ်မှု (ကစ်ဋ္ဋ) သည် မလ (အညစ်) ဆယ့်နှစ်မျိုးကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာမှ ခွဲထွက်လာသည်။ ထိုအရာတို့သည် သီးသန့်ဖြစ်ကြပြီး—နား၊ မျက်စိ၊ နှာခေါင်း၊ လျှာ၊ သွား၊ ချက်၊ ကိုယ်အရေပြား/ကိုယ်ခန္ဓာ၊ နှင့် အနောက်ပေါက် ဖြစ်သည်။
Verse 51
नखा मलाश्रया ह्येते विण्मूत्रञ्चेत्यनन्तकम् / शुक्रशोणितसंयोगादेतत् षाट्कौशिकं स्मृतम्
လက်သည်းခြေသည်းတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာအညစ်အကြေးကို အခြေခံ၍ တည်ရှိကြသည်။ မစင်နှင့် ဆီးသည်လည်း မဆုံးမပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ သုက်နှင့် သွေး ပေါင်းစည်းမှုမှ ဤကိုယ်ခန္ဓာ ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု ဆို하며 ဤသင်ခန်းစာကို «Ṣāṭkauśika» ဟူ၍ မှတ်ယူကြသည်။
Verse 52
रोम्णां कोट्यस्तथा तिस्रो ऽप्यर्धकोटि समन्विताः / द्वात्रिंशद्दशनाः प्रोक्ताः सामान्याद्विनतासुत
ဗိနတာ၏သားတော် (ဂရုဍ) အို—အထွေထွေပြောဆိုချက်အရ ကိုယ်ပေါ်အမွှေးအမျှင်တို့သည် ကုဋိ သုံးကုဋိနှင့် ထပ်တိုး အဝက်ကုဋိ ရှိသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ သွားသည် သုံးဆယ့်နှစ် ချောင်းဟု ဆိုကြသည်။
Verse 53
सप्त लक्षाणि केशाः स्युर्नखाः प्रोक्तास्तु विंशतिः / मांसं पलसहस्रैकं सामान्याद्देहसंस्थितम्
ဆံပင်သည် ခုနစ်သိန်း ရှိသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ လက်သည်းခြေသည်းတို့ကို နှစ်ဆယ်ဟု ကြေညာထားသည်။ လူ့ကိုယ်ခန္ဓာ ပုံမှန်အနေအထားတွင် အသား၏ပမာဏကို ပလ တစ်ထောင်တစ်ပလ ဟု ဆိုထားသည်။
Verse 54
रक्तं पलशतं तार्क्ष्यं बुद्धमेव पुरातनैः / पलानि दश मेदश्च त्वचा चैव तु तत्समा
အို တာရ္က္ရှျ (ဂရုဍ) ရေ၊ ရှေးပညာရှင်တို့က သွေး၏ပမာဏကို ပလ တစ်ရာဟု ဆိုထားကြသည်။ အဆီသည် ပလ ဆယ် ဖြစ်ပြီး၊ အရေပြားလည်း ထိုပမာဏနှင့် တူညီသည်ဟု ဆိုသည်။
Verse 55
पलद्वादशकं मज्जा महारक्तं पलत्रयम् / शुक्रं द्विकुडवं ज्ञेयं शोणितं कुडवं स्मृतम्
အရိုးမြစ် (marrow) ကို ပလ ဆယ့်နှစ် ဟု ဆိုကြပြီး၊ အရေးကြီးသော သွေး (vital blood) သည် ပလ သုံး ဖြစ်သည်။ သုက္ကရ (semen) ကို ကုဍဝ နှစ်ခု ဟု သိရပြီး၊ သွေး (śoṇita) ကို ကုဍဝ တစ်ခု ဟု မှတ်သားထားသည်။
Verse 56
श्लेष्माणश्च षडूर्ध्वञ्च विण्मूत्रं तत्प्रमाणतः / अस्थ्नां हि ह्यधिकं प्रोक्तं षष्ट्युत्तरशतत्रयात्
ချွဲ (phlegm) နှင့် အပေါ်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသော အရာခြောက်မျိုး၊ ထို့ပြင် မစင်နှင့် ဆီးတို့ကိုလည်း ၎င်းတို့၏ တိုင်းတာပမာဏအတိုင်း ဖော်ပြထားသည်။ သို့ရာတွင် အရိုးအရေအတွက်သည် သုံးရာခြောက်ဆယ်ထက် ပိုများသည်ဟု ဆိုထားသည်။
Verse 57
एवं पिण्डः समाख्यातो वैभवं सम्प्रचक्ष्महे / सुखं दुः खं भयं क्षेमं कर्मणैव हि प्राप्यते
ဤသို့ဖြင့် ပိဏ္ဍ (ကိုယ်ခန္ဓာစုစည်းမှု) ၏ သဘောသဘာဝကို ရှင်းလင်းခဲ့ပြီးပြီ။ ယခု ၎င်း၏ အကျိုးဆက်အခြေအနေများကို ကြေညာမည်။ ချမ်းသာခြင်း၊ ဆင်းရဲခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ လုံခြုံခြင်းတို့သည် အမှန်တကယ် မိမိ၏ ကမ္မကြောင့်သာ ရရှိလာသည်။
Verse 58
अधोमुखं चोर्ध्वपादं गर्भाद्वायुः प्रकर्षति / तले तु करयोर्न्यस्य वर्धते जानुपार्श्वयोः
ဝမ်းအတွင်း၌ အသက်လေ (ဝါယု) သည် သန္ဓေကို မျက်နှာအောက်၊ ခြေထောက်အပေါ် ဖြစ်စေသည့် အနေအထားသို့ ဖိအားပေး၏။ လက်ဖဝါးကို ခြေဖဝါးပေါ်တင်၍ ဒူးများကို ဘေးဘက်သို့ ဆွဲကပ်ကာ ကြီးထွားလာ၏။
Verse 59
अङ्गुष्ठौ चोपरि न्यस्तौ जान्वारेथ कराङ्गुली / जानुपृष्ठे तथा नेत्रे जानुमध्ये च नासिका
လက်မနှစ်ချောင်းကို အပေါ်ဘက်တွင် တင်၍ လက်ချောင်းများကို ဒူးပေါ်တွင် ထားလေ။ မျက်လုံးကို ဒူး၏နောက်ဘက်အရိုးတန်းသို့ ညွှန်ကာ နှာခေါင်းကို ဒူးနှစ်ဖက်ကြား အလယ်နေရာသို့ တန်းညီစေ။
Verse 60
एवं वृद्धिं क्रमाद्याति जन्तुः स्त्रीगर्भसंस्थितः / काठिन्यमस्थीन्यायान्ति भुक्तपीतेन जीवति
ဤသို့ မိန်းမ၏ဝမ်းအတွင်း တည်ရှိသော သတ္တဝါသည် အဆင့်ဆင့် ကြီးထွားလာ၏။ အရိုးများ ခိုင်မာလာပြီး မိခင်က စားသောက်သည့် အစာနှင့် ရေကြောင့် အသက်ရှင်နေ၏။
Verse 61
नाडी वाप्यायनी नाम नाभ्यां तत्र निबध्यते / स्त्रीणां तथान्त्रसुषिरे स निबद्धः प्रजायते
«ဝါပျာယနီ» ဟု ခေါ်သော နာဍီတစ်ကြောင်း ရှိ၍ ထိုနေရာ၌ နာဘီ၌ ချည်နှောင်ထား၏။ မိန်းမတို့တွင်လည်း အူ၏ အခေါင်းအတွင်း၌ ချည်နှောင်ထားပြီး ထိုဆက်သွယ်မှုကြောင့် သန္ဓေက ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
Verse 62
क्रामन्ति भुक्तपीतानि स्त्रीणां गर्भोदरे तथा / तैराप्यायितदेहो ऽसौ जन्तुर्वृद्धिमुपैति च
မိန်းမက စားသောက်သည့် အစာနှင့် ရေတို့သည်လည်း ဝမ်းအတွင်းရှိ သန္ဓေထဲသို့ ဆက်လက် စီးဝင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုအရာတို့ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာ အာဟာရပြည့်ဝ၍ အားကောင်းလာကာ သတ္တဝါသည် ကြီးထွားလာ၏။
Verse 63
स्मृत्यस्तत्र प्रयान्त्यस्य बह्व्यः संसारभूतयः / ततो निर्वेदमायाति पीड्यमान इतस्ततः
ထိုနေရာ၌ လောကီသံသရာနှင့် ဆက်နွယ်သော အမှတ်ရစရာများ အများအပြားသည် သူ့အပေါ်သို့ တပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက်လာသည်။ ထို့နောက် အရပ်ရပ်မှ နှိပ်စက်ခံရသဖြင့် သံသရာအပေါ် နိရ္ဗေဒ—ငြီးငွေ့ခြင်းနှင့် အလွန်နက်ရှိုင်းသော စက်ဆုပ်ခြင်း—သို့ ကျရောက်သည်။
Verse 64
पुनर्नैवं करिष्यामि भुक्तमात्र इहोदरात् / तथातथा यतिष्यामि गर्भं नाप्नोम्यहं यथा
«နောက်တစ်ခါ မည်သို့မျှ ဤသို့ မလုပ်တော့ဘူး—ဒီမှာ ဗိုက်ဖြည့်ဖို့သာ နေထိုင်ခြင်းမျိုး။ ငါသည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ကြိုးစားမည်၊ ထပ်မံ ဝမ်းဗိုက် (ဂರ್ಭ) ထဲသို့ မဝင်ရအောင်» ဟု ဆို၏။
Verse 65
यानि पूर्वानुभूतानि देवभूतात्मजानि वै
ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့သော အတွေ့အကြုံတို့—တကယ်တမ်းအားဖြင့် နတ်များ၊ သတ္တဝါများနှင့် ကိုယ်တိုင်မှ ပေါက်ဖွားသော စိတ်အ印象များမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အရာများ—
Verse 66
ततः कालक्रमाज्जन्तुः परिवर्त्यत्वधोमुखः / नवमे दशमे वापि मासि संजायते ततः
ထို့နောက် အချိန်ကာလ၏ အစဉ်အလာအတိုင်း သတ္တဝါသည် လှည့်ပြောင်းကာ ခေါင်းအောက်ချ ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် ကိုးလမြောက် သို့မဟုတ် ဆယ်လမြောက်တွင် မွေးဖွားလာသည်။
Verse 67
निष्क्रम्यमाणो वातेन प्राजापत्येन पीड्यते / निष्क्रमते च विलपंस्तदा दुःखनिपीडितः
ထွက်ခွာလာစဉ် လေ၏ အင်အားကြောင့် ပရာဇာပတျယ လေ (prājāpatya vāyu) က နှိပ်စက်သည်။ ထွက်သွားချိန်တွင်လည်း ဒုက္ခကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရကာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးလျက် ထွက်ခွာသည်။
Verse 68
निष्क्रामंश्चोदरान्मूर्छामसह्यां प्रतिपद्यते / प्राप्नोति चेतनां चासौ वायुस्पर्शसुखान्वितः
မိခင်၏ဝမ်းမှ ထွက်လာသော် မခံနိုင်သော မူးမေ့ခြင်းက ဖမ်းဆီးလေ၏။ ထို့နောက် လေသစ်၏ထိတွေ့မှုကြောင့် ပျော်ရွှင်သက်သာမှုနှင့်အတူ သတိပြန်လည်ရရှိလေ၏။
Verse 69
ततस्तं वैष्णवी माया समास्कन्दति मोहिनी / तया विमोहितात्मासौ ज्ञानभ्रंशमवाप्नुते
ထို့နောက် လှည့်စားတတ်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝီ မာယာသည် သူ့ကို လွှမ်းမိုးလေ၏။ သူမကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်သည် မောဟဖြစ်၍ မှန်ကန်သော ဉာဏ်နှင့် ခွဲခြားသိမြင်မှု ပျက်စီးသွားလေ၏။
Verse 70
भ्रष्टज्ञानं बालभावे ततो जन्तुः प्रपद्यते / ततः कौमारकावस्थां यौवनं वृद्धतामपि
ဉာဏ်ပျက်ယွင်းသဖြင့် သတ္တဝါသည် ပထမဦးစွာ ကလေးငယ်အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။ ထို့နောက် ကလေးဘဝ၊ လူငယ်ဘဝ၊ နောက်ဆုံး အိုမင်းခြင်းသို့လည်း ရောက်လေ၏။
Verse 71
पुनश्च तद्वन्मरणं जन्म प्राप्नोति मानवः / ततः संसारचक्रे ऽस्मिन् भ्राम्यते घटयन्त्रवत्
ထို့အပြင် ထိုနည်းတူပင် လူသည် သေခြင်းကို ရောက်ပြီး နောက်တဖန် မွေးဖွားခြင်းကို ရလေ၏။ ထို့နောက် ဤသံသရာစက်ဝိုင်းအတွင်း ရေဘီးယန္တရားကဲ့သို့ လှည့်ပတ်လေ၏။
Verse 72
कदाचित्स्वर्गमाप्नोति कदाचिन्निरयं नरः / स्वर्गं च निरयं चैव स्वकर्मफलमश्नुते
တခါတရံ လူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်လေ၏၊ တခါတရံ နရကသို့ ကျလေ၏။ အမှန်တကယ်တော့ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် နရက နှစ်ပါးလုံးကို မိမိကံ၏ အကျိုးအဖြစ် ခံစားရလေ၏။
Verse 73
कदाचिद्भुक्तकर्मा च भुवं स्वल्पेन गच्छति / स्वर्लोके नरके चैव भुक्तप्राये द्विजोत्तमाः
တခါတရံ အတိတ်ကံ၏အကျိုးကို ခံစားပြီးနောက် သတ္တဝါသည် မြေပြင်လောကကို အနည်းငယ်အချိန်အတွင်း လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွား၏။ ထိုနည်းတူပင် ကောင်းကင်လောကနှင့် နရကလောကကိုလည်း ဖြတ်သန်း၏၊ အို ဒွိဇောတ္တမတို့—ကံသည် များစွာကုန်ခမ်းလုနီးပါးသောအခါ။
Verse 74
नरकेषु महद्दुःखमेतद्यत्स्वर्गवासिनः / दृश्यते नात्र मोदन्ते पात्यमानास्तु नारकैः
နရကများတွင် ဒုက္ခကြီးတစ်ရပ်ရှိသည်—ကောင်းကင်လောက၌ နေထိုင်သူများပင် ထိုနေရာတွင် မြင်ရသည်။ ထိုအရပ်၌ သူတို့ မပျော်မြူးကြ; အောက်သို့ ပစ်ချခံရသဖြင့် နရကသားတို့ကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြ၏။
Verse 75
स्वर्गे ऽपि दुः खमतुलं यदारोहणकालतः / प्रभृत्यहं पतिष्यामीत्येतन्मनसि वर्तते
ကောင်းကင်လောက၌ပင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဝမ်းနည်းမှုရှိ၏။ အဲဒီသို့ တက်ရောက်သည့် အချိန်ကတည်းက စိတ်ထဲတွင် “ဤနေရာမှ ငါ မလွဲမသွေ ကျရောက်မည်” ဟူသော အတွေး ပေါ်လာ၏။
Verse 76
नार कांश्चैव सम्प्रेक्ष्य महद्दुः खमवाप्यते / एवं गतिमहं गन्तेत्यहर्निशमनिर्वृतः
အချို့သောသူတို့ကို ထိုသို့သောအခြေအနေဖြင့် မြင်လျှင် ဒုက္ခကြီးစွာ ခံစားရ၏။ “ငါလည်း ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ သွားရမည်” ဟု တွေးကာ နေ့ညမပြတ် စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေ၏။
Verse 77
गर्भवासे महद्दुः खं जायमानस्य योनिजम् / जातस्य बालभावे ऽपि वृद्धत्वे दुःखमेव च
ဂರ್ಭအတွင်း နေထိုင်ရခြင်း၌ ဒုက္ခကြီးရှိ၏။ မွေးဖွားချိန်တွင်လည်း ယောနိမှ ဖြစ်ပေါ်သော နာကျင်မှု ပြင်းထန်၏။ မွေးပြီးနောက် ကလေးဘဝ၌ပင် ဒုက္ခရှိသကဲ့သို့ အိုမင်းချိန်၌လည်း ဒုက္ခသာ ရှိ၏။
Verse 78
कामेर्ष्याक्रोधसम्बन्धाद्यौवने ऽपि च दुः सहम् / दुःस्वप्नं या वृद्धता च मरणे दुः खमुत्कटम्
ငယ်ရွယ်စဉ်တောင် ကာမ၊ မနာလိုမှုနှင့် ဒေါသတို့နှင့် ချည်နှောင်နေသဖြင့် ဒုက္ခကို ခံရခက်၏။ အိပ်မက်ဆိုးများရှိ၏၊ အိုမင်းခြင်းရှိ၏၊ သေချိန်တွင် နာကျင်မှုသည် အလွန်ပြင်းထန်လာ၏။
Verse 79
कृष्यमाणश्च याम्यैः स नरके ऽपि च यात्यधः / पुनश्च गर्भाज्जन्म स्यान्मरणं दुष्करं तथा
ယမ၏တမန်တို့က ဆွဲခေါ်သဖြင့် သူသည် နရကသို့ ကျသွား၏။ ထို့နောက် ထပ်မံ ဝမ်းမှ မွေးဖွားရပြီး၊ ထိုနည်းတူ သေခြင်းကိုလည်း ခံရခက်၏။
Verse 80
एवं संसारचक्रे ऽस्मिज्जन्तवो घटयन्त्रवत् / भ्राम्यन्ते प्राक्तनैर्बधैर्बद्धा विध्यन्ति चासकृत्
ဤသို့ သံသရာစက်ဝိုင်း၌ သတ္တဝါတို့သည် ရေဘီးကဲ့သို့ လှည့်လည်ကြ၏။ အတိတ်က ကမ္မ၏ ချည်နှောင်မှုတို့ဖြင့် ချည်ထားခံရပြီး ဒုက္ခနှင့် အကျိုးဆက်တို့က ထပ်ခါထပ်ခါ ထိုးနှက်ကြ၏။
Verse 81
नास्ति पक्षिन्सुखं किञ्चित्क्षेत्रे दुः खशताकुले / विनतासुत मोक्षाय यतितव्यं ततो नरैः
အို ငှက်တော် ဂရုဍာ၊ ဒုက္ခရာချီ ပြည့်နှက်သော ဤလောက၌ အနည်းငယ်သော သုခတောင် မရှိ။ ထို့ကြောင့် အို ဝိနတာ၏သား၊ လူတို့သည် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) အတွက် အလေးအနက် ကြိုးစားသင့်၏။
Verse 82
एतत्ते सर्वमाख्यातं यथा गर्भस्य संस्थितिः / कथयामि क्रमप्रश्रं पृष्टं वा वर्तते स्पृहा
ဤသို့ သင်အား သန္ဓေသား၏ တည်နေရာနှင့် အခြေအနေ အားလုံးကို ငါ ပြောပြပြီးပြီ။ ယခုမှစ၍ မေးမြန်းသမျှကို မေးခွန်းအစဉ်အတိုင်း၊ ပေါ်လာသော ဆန္ဒနှင့် ကိုက်ညီစွာ ငါ ရှင်းလင်းပြမည်။
Verse 83
गरुड उवाच / मध्ये कृतमहाप्रश्रद्वयस्याप्तं मयोत्तरम् / प्रश्रस्यापि तृतीयस्य उत्तरं च विधीयताम्
ဂရုဍက ပြောသည်။ «ဤဆွေးနွေးမှုအလယ်၌ မဟာမေးခွန်းနှစ်ခု၏ အဖြေကို သင်ထံမှ ငါရရှိပြီးဖြစ်သည်။ ယခု တတိယမေးခွန်း၏ အဖြေကိုလည်း ထုတ်ဖော်ပေးပါ»။
Verse 84
श्रीकृष्ण उवाच / म्रियमाणस्य किं कृत्यमिति त्वं पृष्टवानसि / शृणु तत्रोत्तरं तूक्तं कथयामि समासतः
သီရိကృష్ణက ပြောသည်။ «သေခါနီးသူအတွက် ဘာကို လုပ်သင့်သနည်းဟု သင်မေးခဲ့သည်။ နားထောင်ပါ—အဖြေကို အကျဉ်းချုပ်၍ ငါပြောမည်»။
Verse 85
आसन्नमरणं ज्ञात्वा पुरुषं स्नापयेत्ततः / गोमूत्रगोमयसुमृत्तीर्थोदककुशोदकैः
လူတစ်ယောက် သေခါနီးကြောင်း သိလျှင် ထို့နောက် သူ့ကို ရေချိုးပေးရမည်။ နွားဆီး၊ နွားချေးရေ၊ သန့်စင်သောမြေ(မြေစေး)၊ တီရ္ထရေ(သန့်ရှင်းသောဘုရားရေ) နှင့် ကုရှမြက်စိမ်ရေတို့ဖြင့် ဖြစ်သည်။
Verse 86
वाससी परिधार्याथ धौते तु शुचि नी शुभे / दर्भाण्यादौ समास्तीर्य दक्षिणाग्रान्विकीर्य च
ထို့နောက် လျှော်ဖွတ်ထားသော အဝတ်နှစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်၍ သန့်ရှင်းကာ မင်္ဂလာရှိစေပြီး၊ အစဦးတွင် ဒರ್ಭမြက်ကို ခင်းကာ ၎င်း၏ အဖျားများကို တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူအောင် ဖြန့်ချရမည်။
Verse 87
तिलान् गोमयलिप्तायां भूमौ तत्र निवेशयेत्
ထိုနေရာ၌ နွားချေးလိမ်းထားသော မြေပေါ်တွင် နှမ်းစေ့များကို ထားရမည်။
Verse 88
प्रागुदक्शिरसं वापि मुखे स्वर्णं विनिः क्षेपेत् / शालग्रामशिला तत्र तुलसी च खगेश्वर
အို ခဂေရှ္ဝရ (ဂရုဍာ)၊ သေခါနီးသူကို ခေါင်းကို အရှေ့ဘက် သို့မဟုတ် မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူအောင်ထားပြီး၊ ပါးစပ်ထဲသို့ ရွှေကို ထည့်ပေးရမည်။ ထို့အပြင် ထိုနေရာတွင်ပင် Śālagrāma ကျောက်နှင့် တုလစီရွက်ကိုလည်း ထားရမည်။
Verse 89
विधेया सन्निधौ सर्पिर्दीपं प्रज्वालयेत्पुनः / नमो भगवते वासुदेवायेति जपस्तथा
ထို့နောက် ပူဇာပွဲ၏ သတ်မှတ်ထားသော စနစ်အတိုင်း ရှိနေရာ၌ ဂျီ(နွားနို့ဆီ) မီးခွက်ကို ထပ်မံထွန်းညှိရမည်။ ထို့အတူ “အိုṁ၊ ဘဂဝတေ ဝာစုဒေဝာယ နမဟ” ဟူသော ဇပကိုလည်း ထပ်တလဲလဲ ရွတ်ဆိုရမည်။
Verse 90
आदौ तु प्रणवं कृत्वा पूजादाने ततः स्मृते / समभ्यर्च्य हृषीकेशं पुष्पधूपादिभिस्ततः
အစဦးတွင် ပ္ရဏဝ (အိုṁ) ကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် ပူဇာနှင့် ဒါန အတွက် သတ်မှတ်ထားသည့် စည်းကမ်းအတိုင်း ဟೃṣīkeśa (ဗိṣṇု) ကို သင့်လျော်စွာ ဂုဏ်ပြု၍ ပန်း၊ နံ့သာ၊ မီးခွက် စသည့် ပူဇာပစ္စည်းများဖြင့် ဆက်ကပ်ပူဇာပြုရမည်။
Verse 91
प्रणिपातैः स्तवैः पुण्यैर्ध्या नयोगेन पूजयेत् / दत्त्वा दानं च विप्रेभ्यो दीनानाथेभ्य एव च
ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ခြင်း၊ သန့်ရှင်းသော စတဝ (ဟိမ့်) များဖြင့်လည်းကောင်း၊ သမาธိဓ్యာန ယောဂဖြင့်လည်းကောင်း ဘုရားကို ပူဇာပြုရမည်။ ထို့ပြင် ဒါနကိုလည်း ပေးရမည်—ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ) ပညာရှိများနှင့် ဆင်းရဲနွမ်းပါး၍ အားကိုးရာမဲ့သူများထံသို့ပင်။
Verse 92
पुत्त्रे मित्रे कलत्रे च क्षेत्रधान्यधनादिषु / निवर्तयेन्ममत्वं च विष्णोः पादौ हृदि स्मरन्
နှလုံးထဲတွင် ဗိṣṇု၏ ပဒ (ခြေတော်) ကို အမြဲသတိရလျက်၊ သား၊ မိတ်ဆွေ၊ ဇနီး/ခင်ပွန်း၊ လယ်မြေ၊ စပါးသီးနှံ၊ ငွေကြေးနှင့် အခြားပိုင်ဆိုင်ရာများအပေါ် “ငါ့ဟာ” ဟူသော မမတ (ပိုင်ဆိုင်မှုစိတ်) ကို ပြန်လည်လျှော့ချ၍ စွန့်လွှတ်ရမည်။
Verse 93
उच्चैः पुरुषसूक्तं च यदि श्रेष्ठापदस्तदा / पुत्त्राद्याः प्रपठेयुस्ते म्रियमाणे निजे जने
သေခါနီးသူသည် သန့်ရှင်းသောဝါကျများကို ပြောနိုင်လျှင် «ပုရုသ စူက္တ» ကို အသံမြင့်မြင့် ရွတ်ဖတ်ရမည်။ မိမိ၏ဆွေမျိုး သေခါနီးချိန်တွင် သားများနှင့် မိသားစုဝင်များက သူ့အတွက် ရွတ်ဖတ်ပေးရမည်။
Verse 94
एतत्ते सर्वमाख्यातं कृत्यं मृत्यावुपस्थिते / फलमप्यस्य कृत्स्नस्य समासात्ते वदाम्यहम्
သေခြင်းနီးလာသောအခါ ပြုလုပ်ရမည့်ကိစ္စအားလုံးကို ငါသည် သင့်အား ပြည့်စုံစွာ ရှင်းပြပြီးပြီ။ ယခုတော့ ဤအကျင့်အရာအားလုံး၏ ပြည့်စုံသော အကျိုးကို အကျဉ်းချုပ်၍ ငါပြောမည်။
Verse 95
स्नानेन शुचिताप्राप्तिरपावित्र्यहृतिस्ततः / ततो विष्णोः स्मृतिस्तस्य ज्ञानात्सर्वफलप्रदा
ရေချိုးခြင်းဖြင့် သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိ၍ မသန့်မှုကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။ ထို့မှ ဗိဿနုကို သတိရခြင်း ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ထိုသတိရခြင်းမှ တရားသိမြင်သော ဉာဏ်ပညာ ပေါ်လာကာ ဝိညာဉ်ရေး အကျိုးအားလုံးကို ပေးစွမ်းသည်။
Verse 96
दर्भतूली नयेत्स्वर्गमातुरं तु न संशयः / तिलैर्दर्भैश्च निः क्षिप्तैः स्नानं क्रतुमयं भवेत्
ဒರ್ಭမြက်ဖြင့် ပြုလုပ်သော အိပ်ရာ/အထောက်အကူသည် သေခါနီးသူကို မသံသယဘဲ ကောင်းကင်သို့ ပို့ဆောင်သည်။ ထို့ပြင် နှမ်းစေ့နှင့် ဒર્ભမြက်ကို ရေထဲသို့ ဖြန့်ချ၍ ရေချိုးလျှင် ထိုရေချိုးခြင်းသည် ယဇ္ဉပူဇော်ပွဲနှင့် တူညီသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
Verse 97
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च श्रीर्हुताशस्तथैव च / मण्डले चोपतिष्ठन्ति तस्मात्कुर्वीत मण्डलम्
ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ ရုဒ္ဒရ၊ သရီ (လက္ခ္မီ) နှင့် ဟုတာရှ (အဂ္နိ) တို့သည် အားလုံး ပူဇော်မဏ္ဍလအတွင်း၌ တည်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် မဏ္ဍလကို ပြုလုပ်တည်ထောင်ရမည်။
Verse 98
प्रागुदग्वा कृतेनेह शिरसा लोकमुत्तमम् / व्रजते यदि पापस्याल्पत्वं पुंसो भवेत्खग
အို ခဂ (ဂရုဍာ)၊ ဤနေရာ၌ လူတစ်ယောက်ကို ခေါင်းကို အရှေ့ သို့မဟုတ် မြောက် သို့ထား၍ လဲစေပါက၊ အမြင့်မြတ်သော လောကသို့ ရောက်သွားမည်; ထို့ကြောင့် ထိုသူ၏ အပြစ်သည် အလွန်လျော့နည်းသွားသည်။
Verse 99
पञ्चरत्ने मुखे मुक्ते जिवे ज्ञानं प्ररोहति / तुलसी ब्राह्मणा गावो विष्णुरेकादशी खग
အသက်ထွက်ချိန်၌ ပါးစပ်တွင် သန့်ရှင်းသော “ရတနာငါးပါး” ကို ထားပေးလျှင် ထွက်ခွာသွားသော ဝိညာဉ်အတွင်း ဉာဏ်ပညာ ပေါက်ဖွားလာသည်။ ထိုအထောက်အကူတို့မှာ တုလစီ၊ ဗြာဟ္မဏများ၊ နွားများ၊ သခင် ဝိෂ္ဏု၊ နှင့် ဧကာဒသီ—အို ငှက် (ဂရုဍာ)။
Verse 100
पञ्च प्रवहणान्येव भवाब्धौ मज्जतां नृणाम् / विष्णुरेकादशी गीता तुलसी विप्रधेनवः
လောကီသံသရာ၏ သမုဒ္ဒရာထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော လူတို့အတွက်၊ ထိုကို ဖြတ်ကူးစေသော ယာဉ်ငါးပါး အမှန်တကယ်ရှိသည်—သခင် ဝိෂ္ဏုအား ဘက္တိ၊ ဧကာဒသီ ဥပုသ်စောင့်ခြင်း၊ ဂီတာကို ရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ တုလစီကို ရိုသေခြင်း၊ နှင့် ဗြာဟ္မဏများနှင့် နွားများကို ဝန်ဆောင်ခြင်း။
Verse 101
असारे दुर्गसंसारे षट्पदी भक्तिदायिनी / नमो भगवते वासुदेवायेति जपन्नरः
အနှစ်သာရမဲ့၍ ဖြတ်ကူးရန်ခက်ခဲသော သံသရာ၌၊ စကားခြောက်လုံး မန္တရသည် ဘက္တိကို ပေးတတ်သည်။ “နမော ဘဂဝတေ ဝာစုဒေဝာယ” ဟု အစဉ်ဇပ်သောသူသည် လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ဦးတည်စေသည်။
Verse 102
ओङ्कारपूर्वं सायुज्यं प्राप्नुयान्नात्र संशयः / पूजयापि च मल्लोकप्राप्तिराराद्दिवं व्रजेत्
သန့်ရှင်းသော “အိုမ်” ဖြင့် စတင်လျှင် စာယုဇ္ယ (ဘုရားနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ရမည်၊ သံသယမရှိ။ ထို့ပြင် ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်းဖြင့်ပင် ငါ၏ လောကသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရကာ လျင်မြန်စွာ ကောင်းကင်သို့ သွားရောက်မည်။
Verse 103
बन्धाभावे ममत्वेतु ज्ञानं पुरुषसूक्ततः / यस्ययस्याधिकत्वं तु साधनेष्वेषु काश्यप
ချုပ်နှောင်မှု မရှိသော် “ငါ့ဟာ” ဟူသော မမတည်းမှုလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် အမြင့်ဆုံးပုရုෂ (ပရမပုရုෂ) ၏ သဒ္ဓမ္မသင်ကြားချက်မှ စစ်မှန်သော ဉာဏ်ပညာ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ အို ကာရှျပ၊ ဤသဒ္ဓမ္မဆောင်ရွက်နည်းများအနက် မည်သည့်နည်းက မည်သူ့အတွက် အထင်ကရဖြစ်သနည်း၊ ထိုနည်းသည် ထိုသူ၏ အဓိက အထောက်အကူ ဖြစ်သည်။
Verse 104
तत्तत्फलस्याप्याधिक्यं भवतीत्यवधारय / दातव्यानि यथाशक्त्या प्रीतो ऽसौ सर्वदा भवेत्
ဤသို့သော ကုသိုလ်တစ်ခုချင်း၏ အကျိုးသည် ပိုမိုကြီးမားလာသည်ဟု အတိအကျ သိမှတ်လော့။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ အလှူကို ပေးကမ်းရမည်; ထိုသို့ပြုလျှင် (အရှင်/လက်ခံသူ) သည် အမြဲတမ်း ပီတိဖြစ်၍ ကျေနပ်နေမည်။
Verse 105
एतत्ते सर्वमाख्यातं स्नानादिषु फलं मया / ब्रह्माण्डे ये गुणाः सन्ति शरीरे ते व्यवस्थिताः
ဤသို့ဖြင့် ရေချိုးခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော ဝတ္တရားများ၏ အကျိုးကို သင့်အား ငါ ပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာလောက) ထဲ၌ ရှိသော ဂုဏ်သတ္တိများသည် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌လည်း စနစ်တကျ တည်ရှိနေသည်။
Verse 106
पातालभूधरा लोकास्तथान्ये द्वीपसागराः / आदित्यादिग्रहाः सर्वे पिण्डमध्ये व्यवस्थिताः
ပာတာလ (အောက်လောက) နှင့် ထောက်တိုင်တောင်တန်းများ၊ လောကများ၊ ထို့အပြင် အခြား ဒွီပများနှင့် သမုဒ္ဒရာများ—နေမင်းမှ စ၍ ဂြိုဟ်များအားလုံးပါဝင်၍—ဤအားလုံးသည် ပိဏ္ဍ (ကိုယ်ခန္ဓာမိုက်ခရိုကော့စမ) အတွင်း၌ စနစ်တကျ တည်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 107
पादाधस्तु तलं ज्ञेयं पादोर्ध्वं वितलं तथा / जानुभ्यां सुतलं विद्धि सक्थिदेशे महातलम्
ခြေထောက်အောက်၌ တလ (Tala) ရှိသည်ဟု သိမှတ်လော့၊ ခြေထောက်အပေါ်ဘက်၌လည်း ဝိတလ (Vitala) ရှိသည်။ ဒူးခေါင်းတို့၌ စုတလ (Sutala) ရှိသည်ဟု နားလည်လော့၊ ပေါင်အပိုင်း၌ မဟာတလ (Mahātala) ရှိသည်ဟု သိမှတ်လော့။
Verse 108
तथा तलातलञ्चोरौ गुह्यदेशे रसातलम् / पातालं कटिसंस्थन्तु पादादौ लक्षयेद्बुधः
ထိုနည်းတူ ပညာရှိသည် တလာတလကို ပေါင်၌ရှိသည်ဟု၊ ရသာတလကို လျှို့ဝှက်အင်္ဂါဒေသ၌ရှိသည်ဟု၊ ပာတာလကို တင်ပါး/ခါးဒေသ၌တည်သည်ဟု သိမြင်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာအောက်ပိုင်းပေါ်တွင် အောက်လောကများကို ချိန်ညှိသိမြင်ရမည်။
Verse 109
भूर्लोकं नाभिमध्ये तु भुवर्लोकं तदूर्ध्वतः / स्वर्गलोकं हृदये विद्यात् कण्ठदेशे महस्तथा
ဘူရ္လောကကို နာဗိအလယ်၌ရှိသည်ဟု သိပါ; ထိုအထက်၌ ဘုဝရ္လောကရှိ၏။ စွဝဂ္ဂလောကကို နှလုံးဒေသ၌ရှိသည်ဟု သိမြင်ရမည်၊ ထို့အတူ မဟရ္လောကကို လည်ချောင်းဒေသ၌ရှိသည်ဟု သိပါ။
Verse 110
जनलोकं वक्त्रदेशे तपोलोकं ललाटके / सत्यलोकं महारन्ध्रे भुवनानि चतुर्दश
ဇနလောကသည် ပါးစပ်ဒေသ၌တည်၏; တပလောကသည် နဖူးပေါ်၌ရှိ၏; စတျလောကသည် ဦးခေါင်းထိပ်ရှိ အကြီးမားဆုံးအပေါက် (ဗြဟ္မရန္ဓရ) ၌တည်၏။ ထိုသို့ပင် ဘုဝနာ ၁၄ လောကတို့သည် (စကြဝဠာ/သိမ်မွေ့ကိုယ်) အတွင်း၌ စီရင်ထားသည်။
Verse 111
त्रिकोणे संस्थितो मेरुरधः कोणे च मन्दरः / दक्षिणे चेव कैलासो वामभागे हिमाचलः
ထောင့်သုံးထောင့် (မြောက်ဘက်) အပိုင်း၌ မေရုတောင် တည်၏; အောက်ထောင့်၌ မန္ဒရတောင် ရှိ၏။ တောင်ဘက်၌ ကိုင်လာသတောင် ရှိပြီး၊ ဘယ်ဘက်၌ ဟိမာချလ (ဟိမလယတောင်တန်း) တည်၏။
Verse 112
निषधश्चोर्ध्वभागे च दक्षिणे गन्धमादनः / मलयो (रमणो) वामरेखायां सप्तैते कुलपर्वताः
နိෂဓတောင်သည် အထက်ပိုင်း၌တည်၏; တောင်ဘက်၌ ဂန္ဓမာဒနတောင် ရှိ၏။ မလယ (ရမဏဟုလည်းခေါ်) သည် ဘယ်ဘက်နယ်နိမိတ်လိုင်းပေါ်၌တည်၏။ ဤတို့သည် ခုနစ်ပါးဖြစ်၍ ကုလပရ္ဝတ (မျိုးရိုးတောင်များ) ဟုခေါ်ကြသည်။
Verse 113
अस्थिस्थाने स्थितो जम्बूः शाको मज्जासु संस्थितः / कुशद्वीपः स्थितो मांसे क्रौञ्चद्वीपः शिरास्थितः
အရိုးတို့၏နေရာ၌ ဇမ္ဗူဒွီပ တည်ရှိ၏။ အရိုးမြစ် (marrow) အတွင်း၌ သာကဒွီပ တည်ထောင်၏။ အသားအတွင်း၌ ကုရှဒွီပ ရှိ၏။ နာဍီသွေးကြောများ၌ ကရောဉ္စဒွီပ တည်ရှိ၏။
Verse 114
त्वचायां शाल्मलिद्वापो प्लक्षः रोम्णां च सञ्चये / नखस्थः पुष्करद्वीपः सागरास्तदनन्तरम्
အရေပြား၌ သာလ္မလီဒွီပ ဟူသကဲ့သို့ရှိ၏။ ကိုယ်ခန္ဓာအမွှေးအမျှင် စုဝေးရာ၌ ပ္လက္ရှဒွီပ ဖြစ်၏။ လက်သည်းခြေသည်း၌ ပုရှ္ကရဒွီပ ရှိ၏။ ထို့နောက်တစ်ဆက်တည်း၌ ပတ်လည်ဝိုင်းသော သမုဒ္ဒရာများ ရှိ၏။
Verse 115
क्षारोदश्च तथा मूत्रे क्षारे क्षीरोदसागरः / सुरोदधिश्च श्लेष्मस्थः मज्जायां घृतसागरः
ဆီးအတွင်း၌လည်း ‘ဆားသမုဒ္ဒရာ’ ရှိ၏။ သည်းရည် (bile) အတွင်း၌ ‘နို့သမုဒ္ဒရာ’ ရှိ၏။ ချွဲ (phlegm) အတွင်း၌ စုရာ (surā) သမုဒ္ဒရာ တည်၏။ အရိုးမြစ်အတွင်း၌ ဂှရိတ (ghee) သမုဒ္ဒရာ ရှိ၏။
Verse 116
रसोदधिं रसे विद्याच्छोणिते दधिसगरम् / स्वादुलं लम्बिकास्थाने गर्भोदं शुक्रसंस्थितम्
ကိုယ်ရည်ရောနှောသော ရသ (rasa) အတွင်း၌ ‘ရသသမုဒ္ဒရာ’ ရှိသည်ဟု သိမြင်ရမည်။ သွေးအတွင်း၌ ‘ဒဓိ (curd) သမုဒ္ဒရာ’ ရှိ၏။ လမ္ဗိကာ (uvula) နေရာ၌ ချိုမြိန်သော အနှစ်သာရ ရှိ၏။ ‘ဂರ್ಭရေ’ သည် သုက္က (semen) အတွင်း၌ တည်ရှိ၏။
Verse 117
नादचक्रे स्थितः सूर्यो बिन्दुचक्रे च चन्द्रमाः / लोचनस्थः कुजो ज्ञेयो हृदये च बुधः स्मृतः
နေမင်းသည် နာဒချက္ကရ (Nāda-cakra) အတွင်း၌ တည်၏။ လမင်းသည် ဘိန္ဒုချက္ကရ (Bindu-cakra) အတွင်း၌ တည်၏။ မင်္ဂလာဂြိုဟ် (Mars) သည် မျက်စိတို့၌ နေသည်ဟု သိရမည်။ ဗုဒ္ဓဂြိုဟ် (Mercury) သည် နှလုံးအတွင်း၌ နေသည်ဟု မှတ်သားရ၏။
Verse 118
विष्णुस्थाने गुरुं विद्याच्छ्रुक्रे शुक्रो व्यवस्थितः / नाभिस्थाने स्थितो मन्दो मुखे राहुः स्थितः सदा
ဗိဿနု၏ အာသန၌ ဂုရု (ဗြဟ္စပတိ) တည်ရှိကြောင်း သိပါစေ။ သုကြ (ဗီနပ်စ်) သည် သုက္ကရတွင် တည်နေ၏။ မန္ဒ (စနေ) သည် နာဘိဒေသ၌ တည်၏။ ရာဟုသည် ပါးစပ်၌ အမြဲတည်နေ၏။
Verse 119
पायु (द) स्थाने स्थितः केतुः शरीरे ग्रहमण्डलम् / विभक्तञ्च समाख्यातमापादतलमस्तकम्
ကေတုသည် အနောက်ပေါက်ဒေသ၌ တည်ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် ဂြိုဟ်မဏ္ဍလ အလုံးစုံကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ခြေဖျားမှ ဦးခေါင်းထိ ခွဲဝေတည်ရှိကြောင်း ဟောကြားထားသည်။
Verse 120
उत्पन्ना ये हि संसारे म्रियन्ते ते न संशयः / बुभुक्षा च तृषा रौद्रा दाहोद्भूता च मूर्छना
ဤလောက၌ မွေးဖွားလာသူ အားလုံးသည် မသံသယဘဲ သေဆုံးကြရသည်။ ထိုအခြေအနေနှင့်အတူ ကြမ်းတမ်းသော ဆာလောင်မှုနှင့် မီးလောင်သကဲ့သို့သော ရေငတ်မှု ပေါ်ပေါက်လာပြီး အပူဒဏ်ကြောင့် မူးမေ့ခြင်းလည်း ဖြစ်ပေါ်သည်။
Verse 121
यत्र पीडास्त्विमा रौद्रास्ता वै वृश्चिकदंशजाः / विनाशः पूर्णकाले च जायते सर्वदेहिनाम्
ထိုနေရာ၌ ဤကြမ်းတမ်းသော ဝေဒနာများသည် ကင်းမြီးကောက်ကိုက်ခြင်းမှ အမှန်တကယ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထို့ပြင် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ပြည့်စုံသည့်အခါ ခန္ဓာရှိသတ္တဝါ အားလုံးအပေါ် ပျက်စီးခြင်း (သေခြင်း) ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
Verse 122
अग्रे अग्रे हि धावन्ति यमलोकगतस्यवै / तप्तवालुकमध्येन प्रज्वलद्वह्निमध्यतः
ယမလောကသို့ ရောက်သွားသူတို့သည် အမှန်တကယ် ရှေ့သို့ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ပြေးလွှားကြရသည်—ပူလောင်သော သဲကန္တာရအလယ်နှင့် မီးတောက်လောင်ကျွမ်းနေသော မီးအလယ်ကို ဖြတ်သန်းလျက်။
Verse 123
केशग्राहैः समाक्रान्ता नीयन्ते यमकिङ्करैः / पापिष्ठास्त्वधमास्तार्क्ष्य दयाधर्मविविर्जिताः
ဆံပင်ကိုဆွဲဖမ်းကာ ယမမင်း၏အမှုထမ်းတို့က ဆွဲခေါ်သွားကြသည်။ အို တာရ္က္ရှျ (ဂရုဍ)၊ ထိုသူတို့သည် အပြစ်အကြီးဆုံး၊ အနိမ့်ဆုံးသော လူများဖြစ်၍ ကရုဏာနှင့် ဓမ္မတရားကင်းမဲ့ကြသည်။
Verse 124
यमलोके वसन्त्येते कुट्यां जन्म न विद्यते / एवं सञ्जायते तार्क्ष्य मर्त्ये जन्तुः स्वकर्मभिः
ထိုသတ္တဝါတို့သည် ယမလောက၌ နေထိုင်ကြပြီး ထိုနေရာ၌ အသစ်တဖန် မွေးဖွားခြင်း မရှိ။ ထို့ကြောင့် အို တာရ္က္ရှျ (ဂရုဍ)၊ သတ္တဝါသည် မိမိကံကြောင့်ပင် လူ့လောက၌ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်။
Verse 125
उत्पन्ना ये हि संसारे म्रियन्ते ते न संशयः / आयुः कर्म च वित्तञ्च विद्या निधनमेव च
ဤလောက၌ မွေးဖွားသူအားလုံးသည် သေဆုံးရမည်မှာ မသံသယရှိ။ အသက်တာ၊ ကံနှင့်၎င်း၏အကျိုး၊ ဥစ္စာဓန၊ ပညာတတ်မြောက်မှုတို့ပင် နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ကြသည်။
Verse 126
पञ्चैतानि हि सृज्यन्ते गर्भस्थस्यैव देहिनः / कर्मणा जायते जन्तुः कर्मणैव प्रलीयते
ဤငါးပါးသည် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူအတွက် မိခင်ဝမ်းအတွင်းရှိစဉ်ကတည်းက ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သတ္တဝါသည် ကံကြောင့် မွေးဖွားလာပြီး ကံကြောင့်ပင် ပျက်လဲသွားသည်။
Verse 127
सुखं दुः खं भयं क्षेमं कर्मणैवाभिपद्यते / अधोमुखं चोर्ध्वपादं गर्भाद्वायुः प्रकर्षति
ချမ်းသာခြင်း၊ ဒုက္ခ၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ လုံခြုံခြင်းတို့ကို မိမိကံကြောင့်ပင် ရရှိသည်။ ထို့ပြင် ဝမ်းအတွင်းမှ အသက်လေသည် ကလေးကို မျက်နှာအောက်၊ ခြေအပေါ် ဖြစ်အောင် အားပြင်းစွာ ဆွဲထုတ်ကာ မွေးဖွားရာသို့ တင်ပို့သည်။
Verse 128
जन्मतो वैष्णवी माया संमोहयति सत्वरम् / स्वकर्मकृतसम्बन्धो जन्तुर्जन्म प्रपद्यते
မွေးဖွားချိန်မှစ၍ ဗိဿဏု၏ ဝိုင်ရှ္ဏဝီ မာယာသည် သတ္တဝါကို လျင်မြန်စွာ မောဟစေသည်။ ကိုယ်တိုင်ပြုခဲ့သော ကမ္မ၏ ဆက်နွယ်မှုများကြောင့် သတ္တဝါသည် နောက်ထပ် မွေးဖွားခြင်းသို့ ဝင်ရောက်သည်။
Verse 129
सुकृतादुत्तमो भोगभोग्यवान् सुकुले भवेत् / यथायथा दुष्कृतं तत् कुले हीने प्रजायते
ကောင်းကမ္မ (သုကృత) ကြောင့် လူသည် ထူးမြတ်လာ၍ ခံစားစရာနှင့် ခံစားနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းတို့ ပြည့်စုံကာ မျိုးရိုးကောင်း၌ မွေးဖွားသည်။ သို့ရာတွင် မကောင်းကမ္မ (ဒုက္ကృత) များသလောက် မျိုးရိုးနိမ့်၌ မွေးဖွားရသည်။
Verse 130
दरिद्रो व्याधितो मूर्खः पापकृद्दुः खभाजनम् / अतः परं किमर्थं ते कथयामि खगेश्वर
ထိုသူသည် ဆင်းရဲ၊ နာမကျန်း၊ မိုက်မဲ၊ အပြစ်ပြုသူ၊ ဒုက္ခခံရမည့် အိုးအိမ်ဖြစ်လာသည်။ ထို့ထက်ပို၍ ငါသည် မင်းအား ဘာအတွက် ထပ်ပြောရမည်နည်း၊ အို ငှက်တို့၏ အရှင် (ခဂေရှ္ဝရ)။
Frequently Asked Questions
The chapter prescribes purificatory bathing (with gomūtra, gomaya-water, purified earth, tīrtha-water, and kuśa-infused water), placing the person on darbha with tips facing south, orienting the head east or north, placing gold and also śālagrāma and tulasī at the mouth, lighting a ghee lamp, chanting “oṁ namo bhagavate vāsudevāya,” worshiping Viṣṇu, giving charity, and withdrawing mamakāra (mine-ness) from family and possessions while fixing the heart on Viṣṇu’s feet.
It states that whatever bhāva and saṅkalpa arise in father and mother at the moment of conception, a fetus of corresponding nature manifests. This is framed as a lawful correspondence between mind, seed (śukra), and the entering jīva under karma—so psychological intention is treated as a causal condition shaping embodiment.
The chapter describes the embodied mass (piṇḍa) as constituted from the five great elements and as ‘six-layered,’ alongside its sensory faculties, nāḍīs, and vāyus. In this context, the phrasing functions to emphasize that embodiment is a composite sheath-structure—an organized covering through which the jīva experiences karma—rather than an ultimate self.