Adhyaya 27

Verse 1

प्रेतकल्पे सपिण्डननिरूपणं नाम षड्विंशो ऽध्यायः तार्क्ष्य उवाच / कथं प्रेता वसन्त्यत्र कीदृग्रूपा भवन्ति ते / महाप्रेताः पिशाचाश्च कैःकैः कर्मफलैर्विभो / सर्वेषामनुकम्पार्थं ब्रूहि मे मधुसूदन

ပရေတကလ္ပတွင် «စပိဏ္ဍန (sapiṇḍana) အကြောင်းရှင်းလင်းချက်» ဟုခေါ်သော အခန်း (၂၆) ဖြစ်သည်။ တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍာ) က မေးလျက်— «ဤနေရာ၌ ပရေတတို့ မည်သို့ နေထိုင်ကြသနည်း၊ သူတို့၏ ရုပ်သဏ္ဍာန် မည်သို့ရှိသနည်း။ အို အရှင်၊ မည်သည့် ကမ္မဖလများကြောင့် တချို့သည် မဟာပရေတ ဖြစ်ကြပြီး တချို့သည် ပိသာချာ ဖြစ်ကြသနည်း။ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာအတွက် ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ၊ အို မဓုသူဒန (ဗိෂ္ဏု)»။

Verse 2

प्रेतत्वान्मुच्यते येन दानेन च शुभे न च / तन्मे कथय देवेश मम चेदिच्छसि प्रियम्

အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ပရေတာဖြစ်နေသော အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်စေသော ဒါန (ပေးကမ်းခြင်း) သည် မင်္ဂလာရှိသော်လည်းကောင်း မရှိသော်လည်းကောင်း မည်သို့နည်းဟု ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ; ကျွန်ုပ်နှစ်သက်ရာကို ပြုလိုပါက ထိုအကြောင်းကို ရှင်းလင်းပေးပါ။

Verse 3

श्रीकृष्ण उवाच / साधु पृष्टं त्वया तार्क्ष्य मानुषाणां हिताय वै / शृणुचावहितो भूत्वा यद्वच्मि प्रेतलक्षणम्

သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်—အို တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ)၊ သင်မေးမြန်းသည်မှာ အလွန်ကောင်း၏၊ လူသားတို့၏ အကျိုးအတွက် အမှန်တကယ်ပင်။ ထို့ကြောင့် ငါပြောမည့် ပရေတာ၏ လက္ခဏာနှင့် အခြေအနေကို သတိထား၍ နားထောင်လော့။

Verse 4

गुह्यद्गुह्यतरं ह्येतन्नाख्येयं यस्य कस्यचित् / भक्तस्त्वं हि महाबाहो तेन ते कथयाम्यहम्

ဤသင်ခန်းစာသည် လျှို့ဝှက်ထဲမှ လျှို့ဝှက်အလွန်ဖြစ်၍ မည်သူမဆိုအား မဖော်ပြသင့်။ သို့သော် သင်သည် भक्त (ဘက်တ) ဖြစ်သောကြောင့်၊ အို မဟာဗာဟု၊ ထို့ကြောင့် ငါသည် သင့်အား ပြောကြားမည်။

Verse 5

पुरा त्रेतायुगे तात राजासीद्बभ्रुवाहनः / महोदयपुरे रम्ये धर्मनिष्ठो महाबलः

ရှေးကာလ တ్రေတားယုဂ၌၊ ချစ်သားရေ၊ ဘဗ္ရုဝါဟန အမည်ရှိသော ဘုရင်တစ်ပါး ရှိခဲ့၏။ သူသည် ဓမ္မ၌ တည်ကြည်၍ အင်အားကြီးမားကာ မဟောဒယပုရ မြို့လှလှ၌ အုပ်စိုးခဲ့သည်။

Verse 6

यज्वा दानपतिः श्रीमान्ब्रह्मण्यः साधुसंमतः / शीलाचारगुणोपेतो दयादाक्षिण्यसंयुतः

သူသည် ယဇ္ဉာပြုသူ၊ ဒါန၏ အရှင်၊ စည်းစိမ်ချမ်းသာပြည့်စုံသူ ဖြစ်၏။ ဘြာဟ္မဏတို့နှင့် ဓမ္မကို ရိုသေကာ၊ သာဓုတို့က ချီးမွမ်းလက်ခံကြ၏။ သီလ၊ အကျင့်အကြံ၊ ဂုဏ်သတ္တိတို့ ပြည့်စုံပြီး ကရုဏာနှင့် စေတနာပေးကမ်းမှုတို့နှင့် ပြည့်ဝ၏။

Verse 7

प्रजाः पालयते नित्यं पुत्रानिव महाबलः / क्षत्त्रधर्मरतो नित्यं स दण्ड्यान्दण्डयन्नृपः

အင်အားကြီးသော မင်းသည် မိမိသားသမီးကဲ့သို့ ပြည်သူတို့ကို အမြဲကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍၊ က္ෂတ္တရိယဓမ္မကို အမြဲလိုက်နာကာ အပြစ်ခံထိုက်သူတို့ကို တရားသဖြင့် ဒဏ်ခတ်တော်မူ၏။

Verse 8

स कदाचिन्महाबाहुः ससैन्योमृगयां गतः / वनं विवेश गहनं नानावृक्षसमन्वितम्

တစ်ခါတရံ လက်မောင်းကြီးသောသူသည် စစ်တပ်နှင့်အတူ မုဆိုးထွက်၍ သစ်ပင်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်သော ထူထပ်နက်ရှိုင်းသည့် တောအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 9

शार्दूलशतसंजुष्टं नानापक्षिनिनादितम् / वनमध्ये तदा राजा मृगं दूरादपश्यत

ကျားရာချီ လှုပ်ရှားနေ၍ ငှက်မျိုးစုံ၏ အော်သံများ ကြားရသော တောအလယ်၌ မင်းသည် အဝေးမှ သမင်တစ်ကောင်ကို မြင်လေ၏။

Verse 10

तेन विद्धो मृगो ऽतीव बाणेन सुदृढेन च / बाणमादाय तं तस्य स वने ऽदर्शनं ययौ

အလွန်ခိုင်မာသော မြားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးခံရသော သမင်သည် ထိုမြားကို (မုဆိုး၏ မြားကို) ဆွဲယူကာ တောအတွင်းသို့ မျက်စိမမြင်ရအောင် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

Verse 11

कक्षे तच्छोणितस्त्रावात्स राजानुजगाम तम् / ततो मृगप्रसङ्गेन वनमन्यद्विवेश सः

လက်ခေါင်းအောက်မှ သွေးယိုစီးနေသဖြင့် မင်းသည် ထိုသူကို လိုက်လံသွားလေ၏။ ထို့နောက် သမင်နှင့်ပတ်သက်သော အကြောင်းကြောင့် သူသည် အခြားတောတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 12

क्षुत्क्षामकण्ठो नृपतिः श्रमसन्तापमूर्छितः / जलस्थानं समासाद्य साश्व एवावगाहत

ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် လည်ချောင်းခြောက်သွေ့ကာ၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် အပူလောင်ကျွမ်းမှုကြောင့် မူးလဲနေသော မင်းသည် ရေရှိရာသို့ ရောက်လျှင် ချက်ချင်း မြင်းနှင့်အတူ ရေထဲသို့ ဆင်းမြုပ်လေ၏။

Verse 13

पीत्वा तदु दकं शीतं पद्मगन्धाधिवासितम् / तत उत्तीर्य सलिलाद्विमलाद्बभ्रुवाहनः

ကြာပန်းရနံ့ဖြင့် မွှေးသင်းနေသော အေးမြသော ရေကို သောက်ပြီးနောက်၊ ဘဗ္ဘရုဝါဟနသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ အပြစ်ကင်းသော ရေထဲမှ ထွက်တက်လာလေ၏။

Verse 14

न्यग्रोधवृक्षमासाद्य शीतच्छायं मनोहरम् / महाविटपिनं हृद्यं पक्षिसङ्घातनादितम्

အေးမြသော အရိပ်ရသာဖြင့် စိတ်ကိုနှစ်သက်စေသော နျဂ္ရောဓပင် (ဗညန်ပင်) သို့ ရောက်လျှင်၊ အကိုင်းအခက်များ ကျယ်ပြန့်၍ နှလုံးကိုချမ်းမြေ့စေကာ ငှက်အုပ်များ၏ အသံဖြင့် တေးသံလှုပ်ရှားနေ၏။

Verse 15

वनस्य तस्य सर्वस्य केतुभूतमिवोच्छ्रितम् / तं महातरुमासाद्य निषसाद महीपतिः

ထိုတောအုပ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် အလံသင်္ကေတကဲ့သို့ မြင့်မားထင်ရှားနေသော ထိုမဟာပင်ကို မင်းသည် ချဉ်းကပ်၍ ၎င်းအောက်တွင် ထိုင်ချလေ၏။

Verse 16

उत्कचं मलिनं कुब्जं (रूक्षं) निर्मांसं भीमदर्शनम्

၎င်းသည် ခေါင်းပြောင်၍ အညစ်အကြေးကပ်ကာ ကျောကွေး (ခြောက်သွေ့ကြမ်းတမ်း) အသားမရှိဘဲ မြင်ရသည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 17

स्नायुबद्धास्थिचरणं धावमानमितस्ततः / अन्यैश्च बहुभिः प्रेतैः समन्तात्परिवारितम्

အကြောများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော အရိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ခြေထောက်များဖြင့် ဟိုမှသည်သို့ ပြေးလွှားကာ အခြားသော ပြိတ္တာများစွာတို့၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံရ၏။

Verse 18

तं दृष्ट्वा विकृतं घोरं विस्मितो बभ्रुवाहनः / प्रेतो ऽपि दृष्ट्वा तां घोरामटवीमागतं नृपम्

ပုံပျက်ပန်းပျက်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သူ့ကိုမြင်လျှင် ဗဗြုဝါဟနမင်းကြီး အံ့ဩသွား၏။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တောအုပ်နှင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသော မင်းကြီးကို မြင်သောအခါ ပြိတ္တာသည်လည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် အံ့ဩခြင်း ဖြစ်မိလေသည်။

Verse 19

तदा हृष्टमना भूत्वा तस्यान्तिकमुपागतः / अब्रवीत्स तदा तार्क्ष्य प्रेतराजो नृपं वचः

ထို့နောက် စိတ်နှလုံး ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်လျက် မင်းကြီးထံသို့ ချဉ်းကပ်လေ၏။ အို တာရက္ချ (ဂဠုန်)၊ ထိုအချိန်၌ ပြိတ္တာတို့၏ ဘုရင်သည် မင်းကြီးအား စကားဆိုလေ၏။

Verse 20

प्रेतभावो मया त्यक्तः प्राप्तो ऽस्मि परमां गतिम् / त्वत्संयोगान्महाबाहो नास्तिधन्यतरो मम

ကျွန်ုပ်သည် ပြိတ္တာဘဝကို စွန့်လွှတ်၍ မြင့်မြတ်သော ဘုံသို့ ရောက်ရှိပါပြီ။ အို လက်ရုံးရည်နှင့် ပြည့်စုံသော မင်းကြီး၊ သင်နှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်ထက် ကံကောင်းသူ မရှိပါ။

Verse 21

नृपतिरुवाच / कृष्णवर्णः करालास्यस्त्वं प्रेत इव लक्ष्यसे / कथयस्व मम प्रीत्या यथैवं चासि तत्त्वतः

မင်းကြီးက "သင်သည် အသားမည်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာရှိ၏။ ပြိတ္တာကဲ့သို့ ထင်ရ၏။ ငါ့ကို နှစ်သက်စေရန် ပြောပြလော့။ အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ရသနည်း။ အမှန်တရားကို ရှင်းပြလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 22

तथा पृष्टः स वै राज्ञा प्रोवाच सकलं स्वकम्

ထိုသို့ မင်းကြီးက မေးမြန်းသဖြင့်၊ သူသည် မိမိအကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ၊ အမှန်တကယ်ဖြင့် ပြောကြားလေ၏။

Verse 23

प्रेत उवाच / कथयामि नृपश्रेष्ठ सर्वमेवादितस्तव / प्रेतत्वे कारणं श्रुत्वा दयां कर्तुं ममार्हसि

ပရေတက ပြောသည်— «အို မင်းတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် အစမှစ၍ အားလုံးကို ပြောပြမည်။ ကျွန်ုပ် ပရေတဖြစ်ရခြင်း အကြောင်းရင်းကို ကြားပြီးနောက် ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြုသင့်ပါသည်»။

Verse 24

वैदिशं नाम नगरं सर्वसम्पत्समन्वितम् / नानाजनपदाकीर्णं नानारत्नसमाकुलम् / नानापुण्यसमायुक्तं नानावृक्षसमाकुलम्

ဝိုင်ဒီရှာ ဟူသော မြို့တစ်မြို့ ရှိ၏။ ထိုမြို့သည် စည်းစိမ်အမျိုးမျိုး ပြည့်စုံ၍ နယ်ဒေသပေါင်းစုံမှ လူများ စုဝေးကာ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်ပြီး ကုသိုလ်အမျိုးမျိုးနှင့် ပြည့်ဝကာ သစ်ပင်အမျိုးမျိုးလည်း ပေါများလေ၏။

Verse 25

तत्राहं न्यवसं भूयो देवार्चनरतः सदा / वैश्यो जात्या सुदेवो ऽहं नाम्ना विदितमस्तु ते

ထိုနေရာ၌ ကျွန်ုပ်သည် ထပ်မံနေထိုင်၍ အမြဲတမ်း ဒေဝတို့ကို ပူဇော်ခြင်း၌ စိတ်အားထက်သန်လေ၏။ မွေးရာဇာတိအားဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် ဝိုင်ရှျယ ဖြစ်ပြီး အမည်မှာ စုဒေဝ ဟူ၍ သင်သိပါစေ။

Verse 26

हव्येन तर्पिता देवाः कव्येन पितरस्तथा / विविधैर्दानयोगैश्च विप्राः सन्तर्पिता मया

ဟဗျ (havya) ပူဇော်ပဏာဖြင့် ဒေဝတို့ကို ကျွန်ုပ် ကျေနပ်စေခဲ့၏။ ကဗျ (kavya) ပူဇော်ပဏာဖြင့် ပိတೃ (Pitṛs) များကိုလည်း ထိုနည်းတူ ကျေနပ်စေခဲ့၏။ ထို့ပြင် အလှူဒါန အမျိုးမျိုးဖြင့် ဗြာဟ္မဏ (Brāhmaṇa) များကိုလည်း ကျွန်ုပ်က စိတ်ကျေနပ်စေခဲ့၏။

Verse 27

आवाहाश्च विवाहाश्च मया वै सुनिवेशिताः / दीनानाथविशिष्टेभ्यो मया दत्तमनेकधा

ငါသည် ဖိတ်ကြားပွဲများနှင့် မင်္ဂလာပွဲများကို သင့်တော်စွာ စီစဉ်ခဲ့ပြီး၊ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ဒါနကို ပေးလှူခဲ့သည်—အထူးသဖြင့် ဆင်းရဲသူများနှင့် အကာအကွယ်မရှိသူများထံသို့။

Verse 28

तत्सर्वं विफलं तात मम दैवादुपागतम् / यथा मे निष्फलं जातं सुकृतं तद्वदामि ते

ထို့ကြောင့် ချစ်သားရေ၊ ကံကြမ္မာ၏ အင်အားကြောင့် ငါ့အတွက် အရာအားလုံးသည် အကျိုးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီ။ ငါ၏ ကုသိုလ်ကံက ဘယ်လို မဖူးမပွင့် ဖြစ်သွားသနည်းကို မင်းအား ပြောမည်။

Verse 29

न मे ऽस्ति सन्ततिस्तात न सुहृन्न च बान्धवः / न च मित्रं हि मे तादृग्यः कुर्यादौर्ध्वदैहिकम्

ချစ်သားရေ၊ ငါ့မှာ သားသမီးမရှိ၊ စေတနာကောင်းသော မိတ်ဆွေမရှိ၊ ဆွေမျိုးလည်း မရှိ။ ထို့ပြင် ငါ့အတွက် အော်ဓ္ဝဒೈဟိက (သေပြီးနောက် ရိတုအခမ်းအနား) ကို ဆောင်ရွက်ပေးမည့် မိတ်ဆွေမျိုးလည်း မရှိ။

Verse 30

प्रेतत्वं सुस्थिरं तेन मम जातं नृपोत्तम / एकादशं त्रिपक्षं च षाण्मासिकमथाब्दिकम् / प्रतिमास्यानि चान्यानि एवं श्राद्धानि षोडश

ထို့ကြောင့် မင်းမြတ်အရှင်၊ ငါ၏ ပရေတဖြစ်ခြင်းသည် ခိုင်မြဲစွာ တည်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် တစ်ဆယ့်တစ်ရက်မြောက်ပူဇော်ပွဲ၊ သုံးပတ်နှစ်ပတ် (သုံးဖော်တန့်) အပြီးပွဲ၊ ခြောက်လပွဲ၊ နှစ်ပတ်လည်ပွဲနှင့် လစဉ်အခြားပွဲများ—ဤသို့ စုစုပေါင်း śrāddha ဆယ့်ခြောက်မျိုး ရှိသည်။

Verse 31

यस्यैतानि न दीयन्ते प्रेतश्राद्धानि भूपते / प्रेतत्वं सुस्थिरं तस्य दत्तैः श्राद्धशतैरपि

မင်းကြီးရေ၊ ပရေတအတွက် ရည်ရွယ်သော ဤ śrāddha များကို မပူဇော်မပေးလျှင်၊ ထိုသူ၏ ပရေတဖြစ်ခြင်းသည် ခိုင်မြဲစွာ တည်နေမည်—နောက်မှ śrāddha ရာချီ ပူဇော်သော်လည်း။

Verse 32

एवं ज्ञात्वा महाराज प्रेतत्वादुद्धरस्व माम् / वर्णानां चापि सर्वेषां राजा बन्धुरिहोच्यते

ဤအရာကို သိပြီးနောက် မဟာရာဇာ၊ ပရေတ (မငြိမ်သေဝိညာဉ်) အဖြစ်မှ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်ပါ။ အမှန်တကယ်အားဖြင့် ဝဏ္ဏအားလုံးအတွက် ဤလောက၌ မင်းသည် ဆွေမျိုးကဲ့သို့ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 33

तन्मां तारय राजेन्द्र मणिरत्नं ददामि ते / यथा मम शुभावाप्तिर्भवेन्नृपवरोत्तम

ထို့ကြောင့် မင်းမင်းကြီးရာဇိန္ဒြာ၊ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် မဏိရတန (ရတနာကျောက်) တစ်လုံးကို သင့်အား ပေးမည်၊ ထို့ကြောင့် အရှင်မင်းမြတ်တို့အနက် အကောင်းဆုံးသော မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ မင်္ဂလာကံကောင်းခြင်း ရရှိစေပါစေ။

Verse 34

तथा कार्यं महाबाहो कृपा यदि मयीष्यते / आत्मनश्च कुरु क्षिप्रं सर्वमेवौर्ध्वेदैहिकम्

ထို့ကြောင့် မဟာဗာဟု (လက်တန်ခိုးကြီးသူ)၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြလိုပါက၊ မိမိအတွက်ပင် သေပြီးနောက် ပြုရမည့် ဥဓ္ဝဒေဟိက (ūrdhva-deha) အခမ်းအနားများအားလုံးကို အမြန် ပြုလုပ်ပါ။

Verse 35

नृपतिरुवाच / कथं प्रेता भवन्तीह कृतैरप्यौर्ध्वदैहिकैः / पिशाचाश्च भवन्तीह कर्मभिः कैश्च तद्वद

မင်းကြီးက မေးတော်မူသည်– “ဤလောက၌ သေပြီးနောက် အော်ဓ္ဝဒေဟိက (aurdhva-dehika) အခမ်းအနားများ ပြုလုပ်ပြီးသားဖြစ်လျက်ပင်၊ သတ္တဝါတို့သည် ပရေတ ဖြစ်လာကြသည်မှာ မည်သို့နည်း။ ထို့အတူ ဤလောက၌ ပိသာစ (piśāca) ဖြစ်လာကြသည်မှာ မည်သည့်ကံလုပ်ရပ်များကြောင့်နည်း?”

Verse 36

प्रेत उवाच / देवद्रव्यं च ब्रह्मस्वं स्त्रीबालधनसञ्चयम् / ये हरन्ति नृपश्रेष्ठ प्रेतयोनिं व्रजन्ति ते

ပရေတက ပြောသည်– “မင်းမြတ်တို့အနက် အကောင်းဆုံးသော မင်းကြီး၊ ဒေဝဒြဗျ (ဘုရားတို့၏ ပစ္စည်း) နှင့် ဘြဟ္မသွ (ဗြာဟ္မဏတို့၏ ဥစ္စာ)၊ ထို့ပြင် မိန်းမနှင့် ကလေးတို့၏ စုဆောင်းထားသော ဥစ္စာကို ခိုးယူသူတို့သည် ပရေတယောနိသို့ သွားရောက်ကြသည်။”

Verse 37

तापसीं च सगोत्रां च अगम्यां ये भजन्ति हि / भवन्ति ते महाप्रेता अम्बुजानि हरन्ति ये

တပသီမ (အာသီတ) မိန်းမ၊ မိမိဂိုထရ (မျိုးရိုးတူ) မိန်းမ၊ သို့မဟုတ် အဂမ்ய (မသင့်လျော်၍ တားမြစ်) မိန်းမတို့နှင့် ကာမဆက်ဆံသူတို့သည် အမှန်တကယ် မဟာပရေတ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အတူ ကြာပန်းကို ခိုးယူသူတို့လည်း မဟာပရေတ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 38

प्रवालवज्रहर्तारो ये च वस्त्रापहारकाः / तथा हिरण्यहर्तारः संयुगे ऽसन्मुखागताः

ပရဝါလ (coral) နှင့် ဝဇ္ရ (စိန်/ဒိုင်မန်) ကို ခိုးယူသူ၊ အဝတ်အစားကို လုယူသူ၊ ထို့အတူ ရွှေကို ခိုးယူသူတို့သည်—စစ်ပွဲတွင် ရန်သူကို မျက်နှာမူမလာဘဲ (နောက်ပြန်လှည့်၍) အရှက်တရားဖြင့် အဆုံးသတ်ကြသည်။

Verse 39

कृतघ्ना नास्तिका रौद्रास्तथा साहसिका नराः / पञ्चयज्ञविनिर्मुक्ता महादानरताश्च ये

ကျေးဇူးမသိသူ၊ နာස්တိက (ဓမ္မကို မယုံကြည်သူ)၊ ရက်စက်သူ၊ အကြမ်းဖက်၍ မဆင်မခြင် လုပ်သူတို့နှင့်—နေ့စဉ် ပဉ္စယဇ္ဉ (ပူဇော်ဝတ္တရား ငါးပါး) ကို စွန့်လွှတ်သူတို့သည်၊ မဟာဒါနကို နှစ်သက်လှူဒါန်းသော်လည်း—ဤနေရာတွင် အပြစ်တင်ဖွယ်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 40

स्वामिद्रोहकरा मित्रब्राह्मद्रोहकराश्च ये / तीर्थपापकरा राजञ्जायन्ते प्रेतयोनयः / एवमाद्या महाराज जायन्ते प्रेतयोनयः

အို မင်းကြီး၊ မိမိသခင်ကို သစ္စာဖောက်သူ၊ မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်သူ သို့မဟုတ် ဘြာဟ္မဏကို သစ္စာဖောက်သူ၊ ထို့အတူ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးနေရာ) နှင့် ဆက်နွယ်သော အပြစ်ကို ကျူးလွန်သူတို့သည် ပရေတယောနိ (ပရေတအဖြစ်) တွင် မွေးဖွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် မဟာမင်းကြီး၊ ဤသို့သောသူတို့နှင့် ဆင်တူသော အပြစ်သားတို့သည် ပရေတယောနိ တွင် မွေးဖွားကြသည်။

Verse 41

राजोवाच / कथं मुक्ता भवन्तीह प्रेतत्वात्त्वं च ते ऽपि च / कथं चापि मया कार्यमौर्ध्वदैहिकमात्मनः / विधिना केन तत्कार्यं सर्वमेतद्वदस्व मे

မင်းကြီးက မေးလေ၏—«ဤလောက၌ သတ္တဝါတို့သည် ပရေတဖြစ်ခြင်းမှ မည်သို့ လွတ်မြောက်ကြသနည်း—သင်နှင့် အခြားသူတို့လည်း အတူတကွ? ထို့ပြင် ငါသည် မိမိအတွက် မောဓ္ဝဒೈဟိက (သေပြီးနောက် အခမ်းအနား) ကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း? မည်သည့် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းဖြင့် ထိုအရာအားလုံးကို လုပ်ရမည်နည်း? အားလုံးကို ငါ့အား ပြောပြပါ»။

Verse 42

प्रेत उवाच / शृणु राजेन्द्र संक्षेपाद्विधिं नारायणात्मकम् / सच्छास्त्रश्रवणं विष्णोः पूजा सज्जनसंगतिः

ပရေတက ပြောသည်—အို မင်းတော်အမြတ်ဆုံး၊ နာရာယဏ၏ သဘောတရားဖြစ်သော စည်းကမ်းကို အကျဉ်းချုပ် နားထောင်ပါ—သဒ္ဓမ္မကျမ်းများကို နားထောင်ခြင်း၊ ဗိဿနုကို ပူဇော်ခြင်း၊ သီလဝန်သူတော်ကောင်းတို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်း။

Verse 43

प्रेतयोनिविनाशाय भवन्तीति मया श्रुतम् / अतो वक्ष्यामि ते विष्णुपूजां प्रेतत्वनाशिनीम्

ဤအရာများသည် ပရေတအဖြစ် မွေးဖွားရသော အခြေအနေကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု ကျွန်ုပ် ကြားသိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယခု ဗိဿနုဘုရားကို ပူဇော်ခြင်း—ပရေတဖြစ်မှုကို ပယ်ဖျက်သော ပူဇော်နည်းကို သင့်အား ပြောမည်။

Verse 44

सुवर्णद्वयमाहृत्य मूर्तिं भूप प्रकल्पयेत् / नारायणस्य देवस्य सर्वाभरणभूषिताम्

ရွှေ နှစ်ပိုင်းကို ရယူပြီး၊ အို မင်းကြီး၊ နာရာယဏ ဘုရား၏ ရုပ်တုကို ပြုလုပ်စေရာ၊ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ အစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားစေသင့်သည်။

Verse 45

पीतवस्त्रयुगाच्छन्नां चन्दनागुरुचर्चिताम् / स्नापयेद्विविधैस्तोयैरधिवास्य यजेत्ततः

အဝါရောင် ဝတ်စုံနှစ်ထည်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ၊ စန္ဒကူးနှင့် အဂရုကို လိမ်းပေးပြီး၊ ရေမျိုးစုံဖြင့် ရေချိုးပေးရမည်။ ထို့နောက် အဓိဝါသျ (သန့်ရှင်းကာ အပ်နှံခြင်း) ပြုလုပ်ပြီးမှ ပူဇော်ယဇ်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 46

पूर्वे तु श्रीधरं देवं दक्षिणे मधुसूदनम् / पश्चिमे वानमं देवमुत्तरे च गदाधरम्

အရှေ့ဘက်တွင် သီရိဓရ ဘုရားကို တင်ထား (ပူဇော်ဖိတ်ခေါ်) ရမည်၊ တောင်ဘက်တွင် မဓုသူဒန၊ အနောက်ဘက်တွင် ဝါမန၊ မြောက်ဘက်တွင် ဂဒါဓရ ကို ထားရမည်။

Verse 47

मध्ये पितामहं पूज्य तथा देवं महेश्वरम् / पूजयेच्च विधानेन गन्धपुष्पादिभिः पृथक्

အလယ်၌ ပူဇော်ထိုက်သော ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ကိုလည်းကောင်း၊ မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ဘုရားကိုလည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း အနံ့သာ၊ ပန်း စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် တစ်ပါးချင်း သီးခြားပူဇော်ရမည်။

Verse 48

ततः प्रदक्षिणीकृत्य अग्नौ सन्तर्प्य देवताः / घृतेन दध्ना क्षीरेण विश्वान्देवांस्तथा नृप

ထို့နောက် လေးစားစွာ ပတ်လည်လှည့်၍ (ပရဒက္ခိဏာပြု၍) အဂ္နိ၌ ဒေဝတားတို့ကို စိတ်ကျေနပ်စေရာအတွက် ဂျီ (ghee)၊ ဒဓိ (နို့ချဉ်) နှင့် နို့တို့ကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဒေဝအားလုံးကို ပျိုးထောင်ပေးသည်၊ အို မင်းကြီး။

Verse 49

ततः स्नातो विनीतात्मा यजमानः समाहितः / नारायणाग्रे विधिवत्स्वक्रियामौर्ध्वदैहिकीम्

ထို့နောက် ရေချိုးပြီး စိတ်နှိမ့်ချ၍ ကိုယ်စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းကာ တည်ငြိမ်သော ယဇမာန (ပူဇော်သူ) သည် နာရာယဏ၏ ရှေ့မှောက်၌ ဝိဓိအတိုင်း မိမိ၏ ဥර්ဓ္ဝ-ဒေဟ (သေပြီးနောက်) ကိစ္စရပ်များကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 50

आरभेत विनीतात्मा क्रोधलोभविवर्जितः / श्राद्धानि कुर्यात्सर्वाणि वृषस्योत्सर्जनं तथा

စိတ်နှိမ့်ချ၍ စည်းကမ်းရှိသူ၊ ဒေါသနှင့် လောဘကင်းသူသည် ဤတာဝန်များကို စတင်ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် သရဒ္ဓ (śrāddha) အခမ်းအနားအားလုံးကို သင့်တော်စွာ ပြုလုပ်ကာ၊ ဝೃಷ (နွားထီး) ကို လွှတ်ပေးသည့် အခမ်းအနားကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 51

त्रयोदशानां विप्राणां वस्त्रच्छत्राण्युपानहौ / अङ्गुलीयकमुक्तानि भाजनासनभोजनैः

ဗြာဟ္မဏ ၁၃ ယောက်အတွက် အဝတ်အစား၊ ထီး၊ ဖိနပ်တို့ကို ပေးလှူရမည်။ ထို့ပြင် လက်စွပ်နှင့် ပုလဲတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ထမင်းပန်းကန် စသည့် ပစ္စည်းကွန်တိန်နာများ၊ ထိုင်ခုံ (အာသန) နှင့် အစားအစာတို့ကိုလည်းကောင်း ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 52

सान्नाश्च सोदका देया घटाः प्रेतहिताय वै / शय्यादानमथो दत्त्वा घटं प्रेतस्य निर्वपेत्

ပရေတ၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် ချက်ပြီးသော အစာနှင့် ရေဖြည့်ထားသော အိုးများကို လှူဒါန်းရမည်။ ထို့နောက် အိပ်ရာလှူဒါန်းပြီးလျှင် ပရေတအတွက် အိုးတစ်လုံးကို သီးသန့်အပ်နှံပူဇော်ရမည်။

Verse 53

नारायणेति सन्नाम संपुटस्थं समर्चयेत् / एवं कृत्वाथ विधिवच्छुभाशुभफलं लभेत्

သန့်ရှင်းစွာသတ်မှတ်ထားသော အဝိုင်းအတွင်း ထားရှိသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းကို “နာရာယဏ” ဟူသော သစ္စာနာမကို ရွတ်ဆိုကာ စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်။ ထိုသို့ ဗిధိအတိုင်း ပြုလုပ်လျှင် ကံအတိုင်း ကောင်းကျိုးနှင့် မကောင်းကျိုးတို့၏ အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။

Verse 54

राजोवाच / कथं प्रेतघटं कुर्याद्दद्यात्केन विधानतः / ब्रूहि सर्वानुकम्पार्थं घटं प्रेतविमुक्तिदम्

ဘုရင်က မေးလေသည်—“ပရေတအိုး (preta-ghaṭa) ကို မည်သို့ ပြုလုပ်ရမည်နည်း၊ မည်သည့် ဗిధိအတိုင်း လှူဒါန်းရမည်နည်း။ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာဖြင့် ပရေတကို လွတ်မြောက်စေသော အိုးအကြောင်းကို ငါ့အား ပြောပြပါ။”

Verse 55

प्रेत उवाच / साधु पृष्टं महाराज कथयामि निबोध ते / प्रेतत्वं न भवेद्येन दानेन सुदृढेन च

ပရေတက ပြောလေသည်—“မဟာဘုရင်၊ မေးမြန်းခြင်းက ကောင်းလှ၏။ ငါရှင်းပြမည်၊ သေချာနားထောင်လော့။ ထိုခိုင်မာတည်ကြည်သော ဒါနဖြင့် ပရေတဖြစ်ခြင်း မဖြစ်လာစေ။”

Verse 56

दानं प्रेतघटं नाम सर्वाशुभविनाशनम् / दुर्लभं सर्वलोकानां दुर्गतिक्षयकारकम्

“ပရေတအိုး” ဟု ခေါ်သော ဒါနသည် အမင်္ဂလာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်။ လောကအားလုံးတွင် ရှားပါးသော ဤဒါနသည် မကောင်းသော သေပြီးနောက် ကံကြမ္မာကို ချုပ်ငြိမ်းစေသည်။

Verse 57

सन्तप्तहाटकमयं तु घटं विधाय ब्रह्मोशकेशवयुतं सह लोकपालैः / क्षीराज्यपूर्णविवरं प्रणिपत्य भक्त्या विप्राय देहि तव दानशतैः किमन्यैः

ပူလောင်သော ရွှေဖြင့် အိုးတစ်လုံးကို ပြုလုပ်၍ ဘြဟ္မာ၊ ရှိဝ၊ ကေရှဝတို့နှင့် လောကပါလများကို အလှဆင်တပ်ဆင်ကာ၊ အဖွင့်ကို နို့နှင့် ဂီဖြင့် ဖြည့်ပြီး၊ ဘက္တိဖြင့် ဦးညွှတ်ပူဇော်လျက် ဗြာဟ္မဏာတစ်ဦးအား ပေးလှူပါ—အခြား အလှူရာပေါင်းများစွာ ဘာလိုသေးသနည်း။

Verse 58

ब्रह्मा मध्ये तथा विष्णुः शङ्करः शङ्करो ऽव्ययः / प्राच्यादिषु च तत्कण्ठे लोकपालान्क्रमेण तु

အလယ်တွင် ဘြဟ္မာရှိ၏၊ ထို့အတူ ဗိဿဏုရှိ၏၊ ထို့ပြင် ရှင်ကရ—မပျက်မယွင်းသော ရှင်ကရရှိ၏။ အရှေ့ဘက်မှစ၍ အခြားဦးတည်ရာများတွင်လည်း ၎င်း၏ လည်ပင်းအနီး၌ လောကပါလများကို အစဉ်လိုက် တပ်ဆင်ထားရ၏။

Verse 59

सम्पूज्य विधिवद्राजन्धूपैः कुसुमचन्दनैः / ततो दुग्धाज्यसहितं घटं देयं हिरण्मयम्

အို မင်းကြီး၊ နံ့သာမီးခိုး၊ ပန်းနှင့် စန္ဒကူးတို့ဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ နို့နှင့် ဂီပါဝင်သော ရွှေအိုးကို ထို့နောက် ပေးလှူသင့်၏။

Verse 60

सर्वदानाधिकञ्चैतन्महापातकनाशनम् / कर्तव्यं श्रद्धया राजन्प्रेतत्वविनिवृत्तये

ဤအလှူသည် အလှူအားလုံးထက် မြင့်မြတ်၍ အကြီးမားဆုံးသော အပြစ်များကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် အို မင်းကြီး၊ ပရေတအခြေအနေမှ လွတ်ကင်းစေရန် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 61

श्रीभागवानुवाच / एवं संजल्षतस्तस्य प्रेतेन नियतात्मनः / सेनाजगामानुपदं हस्त्यश्वरथसंकुला

ဘုရားသခင်မြတ်စွာ မိန့်တော်မူသည်—စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားသော ထိုသူသည် ပရေတနှင့် ဤသို့ စကားပြောနေစဉ်၊ ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သော စစ်တပ်တစ်တပ်သည် နောက်မှ နီးကပ်လာ၏။

Verse 62

ततो बले समायाते दत्त्वा राज्ञे महामणिम् / नमस्कृत्य पुनः प्रार्थ्य प्रेतो ऽदर्शनमीयिवान्

ထို့နောက် မင်းတပ်များ ရောက်လာသောအခါ၊ သူသည် မဟာရတနာကို ဘုရင်ထံ ဆက်ကပ်လှူဒါန်း하였다။ ထပ်မံ ဦးချကန်တော့၍ ဆုတောင်းတင်ပြပြီးနောက် ပရေတသည် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 63

तस्माद्वनाद्विनिष्क्रम्य राजापि स्वपुरं ययौ / स्वपुरं स समासाद्य सर्वं तत्प्रेतभाषितम्

ထို့ကြောင့် တောမှ ထွက်လာပြီး ဘုရင်လည်း မိမိ၏ မြို့တော်သို့ ပြန်သွား하였다။ မြို့တော်သို့ ရောက်လျှင် ပရေတက ပြောခဲ့သမျှကို အကုန်အစင် ပြန်လည် ပြောကြား하였다။

Verse 64

चकार विधिवत्पक्षिन्नौर्ध्वदेहादिकं विधिम् / तस्य पुण्यप्रदानेन प्रेतो मुक्तो दिवं ययौ

အို ငှက်တော် (ဂရုဍ) ရေ၊ သူသည် ဥရ္ဓ္ဝ-ဒေဟ (ūrdhva-deha) အစရှိသော သင်္ဂြိုဟ်ပူဇော်ရေး အခမ်းအနားများကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်하였다။ ထိုကုသိုလ်ပေးလှူမှု၏ အကျိုးကြောင့် ပရေတသည် လွတ်မြောက်ကာ ကောင်းကင်သို့ တက်ရောက်하였다။

Verse 65

श्राद्धेन परदत्तेन गतः प्रेतो ऽपि सद्गतिम् / किं पुनः पुत्रदत्तेन पिता यातीति चात्भुतम्

အခြားသူက ပြုလုပ်၍ ဆက်ကပ်သော Śrāddha (ရှရဒ္ဓ) ကြောင့်ပင် ပရေတသည် ကောင်းသောဂတိသို့ ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ထက်မက အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်မှာ သားက ဆက်ကပ်လျှင် အဖေသည် မလွဲမသွေ ထိုကောင်းမြတ်သောအခြေအနေသို့ ရောက်သည်။

Verse 66

न तौ प्रेतत्वमायातः पापाचारयुतावपि

ထိုနှစ်ဦးသည် အပြစ်ရှိသော အကျင့်များနှင့် တွဲဖက်နေသော်လည်း ပရေတဖြစ်သော အခြေအနေသို့ မရောက်ခဲ့ကြ။