Adhyaya 22
Svapnādhāya (Dream-Chapter): Causes, Forms, Nourishment, and Liberation of Pretas
ပရေတာ-ကလ္ပ၏ နောက်လောကညွှန်ကြားချက်ကို ဆက်လက်၍ ဂရုဍသည် ပရေတာတို့၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံ၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်၊ နေရာတည်၊ အာဟာရအဖြစ် ဘာက ထောက်ပံ့သနည်းကို ဘုရားသခင်ထံ မေးမြန်းသည်။ ဘုရားသခင်က (၁) ပုဏ္ဏကံတိုးစေသော ဓမ္မကောင်းမှုများ—အများသုံးရေကန်/ရေတွင်း၊ ဘုရားကျောင်း၊ အနားယူခန်း၊ အစာပေးခန်း—နှင့် (၂) ပရေတာ-ဘဝသို့ ကျရောက်စေသော ကမ္မအကြောင်းရင်းများ—အများပိုင်မြေကျူးကျော်ခြင်း၊ śrāddha ဆိုင်ရာ တာဝန်ပျက်ကွက်ခြင်း၊ မဟာပာတက၊ သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ အပြစ်မရှိသော အားကိုးသူမိန်းမများကို စွန့်ပစ်ခြင်း၊ အကြမ်းဖက်မှု/မသန့်ရှင်းမှုဖြင့် သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် Viṣṇu-smṛti မရှိဘဲ သေဆုံးခြင်း—ဟူ၍ နှစ်မျိုးခွဲ၍ ရှင်းပြသည်။ ထို့နောက် Yudhiṣṭhira နှင့် Bhīṣma တို့၏ ‘ရှေးဟောင်းဇာတ်’ သို့ ပြောင်းကာ တောထဲအာသီတစ်ဦးက ကြောက်မက်ဖွယ် ပရေတာ ၅ ဦးကို တွေ့ပြီး သူတို့၏ အမည်နှင့် ပုံပျက်ရုပ်က သူတို့၏ အပြစ်ကို ထင်ဟပ်ကြောင်း၊ အိမ်ထောင်ဓမ္မ ပျက်စီးရာနေရာများမှ မသန့်ရှင်းသော အကျန်အကြွင်းများကို အစာအဖြစ် စားရကြောင်း ပြောသည်။ အာသီက ကာကွယ်ရေးသင်တန်း—အစာရှောင်ခြင်း၊ ကြီးမားသော ဝရတများ၊ ယဇ္ဉ၊ ဒါန၊ လူမှုအကျိုးပြု ပုဏ္ဏကံများ—ကို သင်ပေးပြီး နတ်လက္ခဏာများ ပေါ်လာကာ ပရေတာတို့သည် ဝိမာနများဖြင့် မြင့်တက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ပညာရှိ၏ သဒ္ဒါနှင့် ပုဏ္ဏကံဖတ်ရွတ်ခြင်းတို့နှင့် ထိတွေ့ခြင်းဖြင့် လွတ်မြောက်နိုင်ကြောင်း ပြသသည်။ အဆုံးတွင် ဂရုဍ၏ တုန်လှုပ်စိုးရိမ်မှုသို့ ပြန်လာ၍ နောက်ပိုင်းမေးခွန်းများအတွက် အစပြုထားသည်။
Shlokas
Verse 1
स्वप्नाध्यायो नामैकविंशो ऽध्यायः गरुड उवाच / सम्भवन्ति कथं प्रेताः केन तेषां गतिर्भवेत् / कीदृक्तेषां भवेद्रूपं भोजनं किं भवेत्प्रभो
«ဤသည်မှာ အိပ်မက်အခန်း ဟုခေါ်သော အခန်းဖြစ်သည်» ဟုဆို၏။ ဂရုဍက မေးလျှောက်သည်– «ပရေတတို့သည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း။ မည်သည့်နည်းဖြင့် သူတို့၏ သွားရာလမ်းကြောင်း သို့မဟုတ် ဂတိကို ရရှိသနည်း။ သူတို့၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် မည်သို့နည်း၊ အစာအဟာရသည် အဘယ်နည်း၊ အို သခင်?»
Verse 2
सुप्रीतास्ते कथं प्रेताः क्व तिष्ठन्ति सुरेश्वर / प्रसन्नः कृपया देव प्रश्रमेनं वदस्व मे
အို နတ်ဘုရားတို့၏ အရှင်၊ ပရေတတို့သည် မည်သို့ စိတ်ကျေနပ်ပျော်ရွှင်လာကြသနည်း။ သူတို့သည် ဘယ်မှာ နေထိုင်ကြသနည်း။ အို ဒေဝ၊ ကရုဏာဖြင့် သနားတော်မူကာ ဤမေးခွန်းကို ဖြေကြားတော်မူပါ။
Verse 3
श्रीभगवानुवाच / पापकर्मरता ये वै पूर्वकर्मवशानुगाः / जायन्ते ते मृताः प्रेतास्ताञ्छृणुष्व वदाम्यहम्
မြတ်စွာသော ဘဂဝန်က မိန့်တော်မူသည်။ အပြစ်ကမ္မ၌ စွဲလမ်း၍ အတိတ်ကမ္မ၏ အင်အားကြောင့် လိုက်နာနေသူတို့သည် သေပြီးနောက် ပရေတ (မငြိမ်မသက် သေဝိညာဉ်) အဖြစ် မွေးဖွားကြ၏။ နားထောင်လော့၊ ငါရှင်းပြမည်။
Verse 4
वापीकूपतडागांश्च आरामं सुरमन्दिरम् / प्रपां सद्म सुवृक्षांश्च तथा भोजनशालिकाः
ရေတွင်း၊ အဆင့်ဆင့်ရေတွင်းနှင့် ရေကန်များ၊ အပန်းဖြေဥယျာဉ်များနှင့် ဒေဝတားဘုရားကျောင်းများ၊ ရေသောက်တဲ (ပရပါ)၊ နေအိမ်များ၊ အရိပ်ရသည့် သစ်ပင်ကောင်းများ၊ ထမင်းဟင်းကျွေးသော စားသောက်ခန်းများ—ဤတို့ကို ကုသိုလ်ကမ္မဟု ဆိုကြသည်။
Verse 5
पितृपैतामहं धर्मं किक्रीणाति स पापभाक् / मृतः प्रेतत्वमाप्नोति यावदाभूतसंप्लवम्
ဘိုးဘွားပိုင် ဓမ္မကို ရောင်းချ သို့မဟုတ် လဲလှယ်ပစ်သူသည် အပြစ်ကို မျှဝေသူ ဖြစ်လာ၏။ သေပြီးနောက် ပရေတအဖြစ် ရောက်ကာ ကမ္ဘာလောက ပျက်ကွက်သည့် အဆုံးကာလ (ကာလပ) တိုင်အောင် ထိုသို့နေ၏။
Verse 6
गोचरं ग्रामसीमां तडागारामगह्वरम् / कर्षयन्ति च ये लोभात्प्रेतास्ते वै भवन्ति हि
လောဘကြောင့် နွားစားမြေ၊ ရွာနယ်နိမိတ်မြေ၊ ရေကန်၊ ဥယျာဉ်နှင့် ချိုင့်ဝှမ်းတို့ကို ကျူးကျော်ယူသူတို့သည် သေပြီးနောက် အမှန်တကယ် ပရေတများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 7
चण्डालादुदकात्सर्पाद्ब्राह्मणाद्बैद्युताग्नितः / दंष्ट्रिभ्यश्च पशुभ्यश्च मरणं पापकर्मिणाम्
အပြစ်လုပ်သူတို့၏ သေခြင်းသည် အကြောင်းအရာ မျိုးစုံဖြင့် ဖြစ်ပေါ်သည်—ချန်ဒာလာကြောင့်၊ ရေကြောင့်၊ မြွေကြောင့်၊ ဘြာဟ္မဏကြောင့်၊ မိုးကြိုး သို့မဟုတ် မီးကြောင့်၊ ထို့ပြင် အစွယ်ရှိသတ္တဝါများနှင့် တိရစ္ဆာန်များကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။
Verse 8
उद्बन्धनमृता ये च विषशस्त्रहताश्च ये / आत्मोपघातिनो ये च विषूच्यादिहतास्तथा
ကြိုးဆွဲ၍ သေသူများ၊ အဆိပ်ကြောင့် သေသူများ၊ လက်နက်ဖြင့် သတ်ခံသေသူများ၊ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးသေသူများ (အတ္တဟာတ) နှင့် ကော်လရာကဲ့သို့ အရေးပေါ်ရောဂါများကြောင့် သေသူများ—ဤတို့သည် အချိန်မတော်သော ရုတ်တရက်မရဏအဖြစ် ရေတွက်ကြ၏။
Verse 9
महारोगैर्मृता ये च पापरोगैश्च दस्युभिः / असंस्कृतप्रमीता ये विहिताचारवर्जिताः
ကြီးမားသောရောဂါများကြောင့် သေသူများ၊ အပြစ်ရောဂါများကြောင့် သေသူများ၊ ဒုစရိုက်သူခိုးဓားပြတို့၏ လက်၌ သေသူများ၊ ထို့ပြင် ဝေဒသတ်မှတ်သည့် သံစကာရ (samskāra) မခံယူရသေးဘဲ သေသူများ၊ သတ်မှတ်ထားသော အကျင့်အကြံဓလေ့ (ācāra) မရှိသူများ—ဤနေရာ၌ ထိုသူတို့ကို ဆိုလိုသည်။
Verse 10
वृषोत्सर्गादिलुप्ताश्चलुप्तमासिकपिण्डकाः / यस्यानयति शूद्रोग्निं तृणकाष्ठहवींषि सः
ဝೃષોત్సರ್ಗ (နွားလှူပူဇော်) စသည့် ရိတုအခမ်းအနားများကို လျစ်လျူရှုသူများ၊ လစဉ် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်မှု ပျက်ကွက်သွားသူများ—ထိုသူအတွက် သုဒ္ဒရ (Śūdra) တစ်ဦးက သန့်ရှင်းသော မီးကို မြက်၊ ထင်းနှင့် ဟဝိ (havis) ပူဇော်ပစ္စည်းများနှင့်အတူ ယူဆောင်လာရသူ ဖြစ်၏။
Verse 11
पतनात्पर्वतानां च भित्तिपातेन ये मृताः / रजस्वलादिदोषैश्च न च भूमौ मताश्च ये
တောင်ပေါ်မှ ကျ၍ သေသူများ၊ နံရံပြိုကျ၍ သေသူများ၊ ထို့ပြင် ရာဇသ္ဝလာ (မစင်ကာလရှိသော မိန်းမ) နှင့် ထိတွေ့ခြင်းကဲ့သို့ အညစ်အကြေးဒೋಷများကြောင့် သေသူများ—ဤတို့လည်း မြေပေါ်၌ မသေသော (မင်္ဂလာမဟုတ်သော) မရဏအဖြစ် ရေတွက်ကြ၏။
Verse 12
अन्तरिक्षे मृता ये च विष्णुस्मरणवर्जिताः / सूतकैः श्वादिसंपर्कैः प्रेतभावा इह क्षितौ
အလယ်အာကာသ၌ (မတော်တဆ/မသဘာဝ) သေသူများ၊ ဗိဿနုကို မအောက်မေ့ဘဲ သေသူများ—စူတက (sūtaka) အညစ်အကြေးအခြေအနေများနှင့် ခွေးစသည်တို့နှင့် ထိတွေ့မှုကြောင့်—ဤမြေပြင်ပေါ်၌ ပရေတ (preta) အဖြစ် လှည့်လည်နေကြ၏။
Verse 13
एवमादिभिरन्यैश्च कुमृत्युवशगाश्च ये / ते सर्वे प्रेतयोनिस्था विचरन्ति मरुस्थले
ဤသို့နှင့် အခြားနည်းလမ်းများဖြင့် မကောင်းသော (အချိန်မတော်) သေခြင်း၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သူတို့အားလုံးသည် ပရေတယိုးနီ၌ တည်နေကာ သဲကန္တာရကဲ့သို့ သဲသောင်ပြင်အရပ်များတွင် လှည့်လည်နေကြသည်။
Verse 14
मातरं भगिनीं भार्यां स्नुषां दुहितरं तथा / अदृष्टदोषां त्यजति स प्रेतो जायतेध्रुवम्
အပြစ်မတွေ့ရသော မိခင်၊ အစ်မ/နှမ၊ ဇနီး၊ ချွေးမ၊ သမီးတို့ကို စွန့်ပစ်သူသည် မလွဲမသွေ ပရေတ ဖြစ်လာသည်။
Verse 15
भ्रातृध्रुग्ब्रह्महा गोघ्नः सुरापो गुरुतल्पगः / हेमक्षौमहरस्तार्क्ष्य स वै प्रेतत्वमाप्नुयात्
အို တာρκ္ရှျ (ဂရုဍ)၊ ညီအစ်ကိုကို သစ္စာဖောက်သူ၊ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ နွားကို သတ်သူ၊ မူးယစ်အရက်သောက်သူ၊ ဆရာ၏ အိပ်ရာကို ဖောက်ပြန်သူ၊ ရွှေနှင့် အနုချောအဝတ်ကို ခိုးယူသူ—ထိုသူသည် အမှန်တကယ် ပရေတအဖြစ် ရောက်ရှိသည်။
Verse 16
न्यासापहर्ता मित्रध्रुक् परदाररतस्तथा / विश्वासघाती क्रूरस्तु स प्रेतो जायते ध्रुवम्
အပ်နှံထားသော အရာကို ခိုးယူသူ၊ မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်သူ၊ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို လိုလားစွဲလမ်းသူ၊ ယုံကြည်မှုကို လှည့်စားဖောက်ဖျက်သူ—ထိုကြမ်းတမ်းသူသည် မလွဲမသွေ ပရေတအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။
Verse 17
कुलमार्गांश्च सन्त्यज्य परधर्मरतस्तथा / विद्यावृत्तविहीनश्च स प्रेतो जायतेध्रुवम्
မိမိမျိုးရိုး၏ သမာဓိလမ်းစဉ်များကို စွန့်ပစ်ကာ မသင့်လျော်သော သူတစ်ပါး၏ ဓမ္မ၌ ပျော်မွေ့ပြီး ပညာနှင့် ကောင်းမွန်သော အကျင့်စရိုက် မရှိသူသည် မလွဲမသွေ ပရေတ ဖြစ်လာသည်။
Verse 18
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् / युधिष्ठिरस्य संवादं भीष्मेण सह सुव्रत / तदहं कथयिष्यामि यच्छ्रुत्वा सौख्यमाप्नुयात्
ဤနေရာ၌ပင် ရှေးဟောင်းသန့်ရှင်းသော အတ္ထုပ္ပတ္တိတစ်ပုဒ်ကို ဥပမာတင်ပြမည်။ သုဝရတ (ကတိတည်သူ) အို— ယုဓိဋ္ဌိရနှင့် ဘီရှ္မတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲကို ငါပြောမည်။ ထိုကို ကြားနာလျှင် စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ကောင်းကျိုးကို ရနိုင်သည်။
Verse 19
युधिष्ठिर उवाच / केन कर्मविपाकेन प्रेतत्वमुपजायते / केन वा मुच्यते कस्मात्तन्मे ब्रूहि पितामह / यच्छ्रुत्वा न पुनर्मोहमेवं यास्या मि सुव्रत
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်— “ဘယ်လို ကမ္မဝိပါကကြောင့် ပရေတာ (preta) အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်သနည်း။ ထိုအခြေအနေမှ ဘယ်နည်းဖြင့် လွတ်မြောက်နိုင်သနည်း—အကြောင်းရင်းနှင့် နည်းလမ်းကို ပြောပါ၊ အို အဘိုးကြီး (ပိတာမဟ)။ ထိုကို ကြားနာပြီးနောက်၊ သုဝရတ အို၊ ငါသည် ထိုသို့သော မောဟထဲသို့ မပြန်လည်ကျရောက်တော့ပါ။”
Verse 20
भीष्म उवाच / येनैव जायते प्रेतो येनैव स विमुच्यते / प्राप्नोति नरकं घोरं दुस्तरं दैवतैरपि
ဘီရှ္မက ပြောသည်— “အကြောင်းတရားတူတူပင် ပရေတာ ဖြစ်စေသကဲ့သို့၊ အကြောင်းတရားတူတူပင် လွတ်မြောက်စေသည်။ ထိုကြောင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကကို ရောက်သည်—ဒေဝတများတောင် ဖြတ်ကျော်ရန် ခက်ခဲသော နရကဖြစ်သည်။”
Verse 21
सततं श्रवणाद्यस्य पुण्यश्रवणकीर्तनात् / मानवा विप्रमुच्यन्ते आपन्नाः प्रेतयोनिषु
အမြဲတမ်း ကြားနာခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော ဘက္တိအကျင့်များကြောင့်—ပုဏ္ဏသတ္တိရှိသော သာသနာတရားကို ကြားနာခြင်း၊ ရွတ်ဆိုကီရတန်ခြင်းကြောင့်—ပရေတာယောနီထဲသို့ ကျရောက်သွားသော လူသားတို့သည် လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်ကြသည်။
Verse 22
श्रूयते हि पुरा वत्स ब्राह्मणः शंसितव्रतः / नाम्ना सन्तप्तकः ख्यात स्तपोर्ऽथे वनमाश्रितः
ရှေးကတည်းက ကြားရသည်၊ ချစ်သားရေ—ကောင်းမွန်စွာ ချီးမွမ်းထိုက်သော ဝရတရှိသည့် ဘြာဟ္မဏတစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ သူ၏အမည်မှာ စန္တပ္တက (Santaptaka) ဟု ကျော်ကြားပြီး၊ တပသ (အာစီတရား) အတွက် တောထဲသို့ အားကိုးဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
Verse 23
स्वाध्याययुक्तो होमेन यो (या) गयुक्तो दयान्वितः / यजन्स सकलान्यज्ञान्युक्त्या कालं च विक्षिपन्
သဒ္ဓာဖြင့် သာဓုကျမ်းစာကို လေ့လာကာ၊ ဟောမ (မီးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်၍၊ မန္တရားသံတော်ကို ရွတ်ဆိုသီဆိုကာ၊ ကရုဏာမေတ္တာပြည့်ဝသူသည်—ယဇ္ဉာတို့ကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ပြီး အချိန်ကို ပညာဖြင့် မဖြုန်းတီးဘဲ အသုံးချသဖြင့် ဓမ္မကို ပြည့်စုံစေသည်။
Verse 24
ब्रहामचर्यसमायुक्तो युक्तस्तपसि मार्दवे / परलोकभयोपेतः सत्यशौचैश्च निर्मलः
ဗြဟ္မစရိယာကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ တပသ (အာဓိဋ္ဌာန်တရား) နှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု၌ စည်းကမ်းတကျရှိသူ၊ နောက်ဘဝကို သတိပေးသော ကောင်းမွန်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုရှိသူ၊ သစ္စာနှင့် သန့်ရှင်းမှုကြောင့် စင်ကြယ်သူ—ထိုသူသည် အညစ်အကြေးမကပ်ဘဲ တောက်ပစင်ကြယ်နေ၏။
Verse 25
युक्तो ऽहि गुरुवाक्येन युक्तश्चातिथिपूजने / आत्मयोगे सदोद्युक्तः सर्वद्वन्द्वविवर्जितः
အမှန်တကယ် သူသည် ဂုရု၏ အမိန့်တော်နှင့် ကိုက်ညီကာ၊ အတိသ်ဓိ (ဧည့်သည်) ကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရာ၌လည်း သဒ္ဓာဖြင့် အားထုတ်၏။ အတ္တမယောဂ (အတ္တ၏ ယောဂ) တွင် အမြဲတမ်း တက်ကြွနေ၍၊ ဒွန္ဒ္ဝ အပြိုင်အဆိုင်တို့အားလုံးမှ ကင်းလွတ်နေ၏။
Verse 26
योगाभ्यासे सदा युक्तः संसारविजिगीषया / एवंवृत्तः सदाचारो मोक्षकाङ्क्षी जितेन्द्रियः
ယောဂကျင့်စဉ်ကို အမြဲတမ်း လေ့ကျင့်ကာ၊ သံသရာကို အနိုင်ယူလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ရည်ရွယ်သူသည်—ဤသို့သော အကျင့်အကြံဖြင့် သဒ္ဓာသီလ (စဒာစာရ) ကို ထိန်းသိမ်း၍၊ မောက္ခကို လိုလားကာ၊ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူထားသူဖြစ်သဖြင့် အမြင့်ဆုံး အကျိုးအမြတ်အတွက် သင့်လျော်လာ၏။
Verse 27
बहून्यब्दानि विजने वने तस्य गतानि वै / तस्य बुद्धिस्ततो जाता तीर्थानुगमनं प्रति
နှစ်ပေါင်းများစွာ အမှန်တကယ် သူသည် လူကင်းမဲ့ တိတ်ဆိတ်သော တောအုပ်၌ ကုန်လွန်ခဲ့၏။ ထို့နောက် သူ၏ ဉာဏ်အလင်း ပွင့်လင်းလာကာ၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (tīrtha) များသို့ ဘုရားဖူးသွားရာကို မျက်နှာမူလာ၏။
Verse 28
पुण्यैस्तीर्थजलैरेव शोषयिष्ये कलेवरम् / स तीर्थेत्वरितं स्नात्वा तपस्वी भास्करोदये / कृतजाप्यनमस्कारो ह्यध्वानं प्रत्यपद्यत
“ပုဏ္ဏတီရ္ထရေများ၏ သန့်ရှင်းသောရေဖြင့်သာ ဤကိုယ်ခန္ဓာကို ခြောက်သွေ့ပျက်လျော့စေမည်” ဟုဆို၏။ နေထွက်ချိန်တွင် တီရ္ထ၌ အမြန်ရေချိုးပြီးနောက် တပသီသည် ဂျပ (japa) ကို ပြီးစီးကာ နမസ്കာရ ပြုလုပ်ပြီး လမ်းခရီးသို့ ထွက်ခွာ하였다။
Verse 29
एकस्मिन्दिवसे विप्रो मार्गभ्रष्टो महातपाः / ददर्शाध्वनि गच्छन्स पञ्च प्रेतान् सुदारुणान्
တစ်နေ့တွင် တပသကြီးသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် လမ်းပျောက်သွား၍ လမ်းပေါ်တွင် သွားလာစဉ် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ပရေတ (preta) ငါးကောင်ကို မြင်တွေ့하였다။
Verse 30
अरण्ये निर्जने देशे संकटे वृक्षवर्जिते / पञ्चैतान्विकृताकारान्दृष्ट्वा वै घोरदर्शनान् / ईषत्सन्त्रस्तहृदयो ऽतिष्ठदुन्मील्य लोचने
သစ်ပင်မရှိသော အန္တရာယ်ပြင်းထန်၍ လူမရှိသော တောအတွင်း၌ ထိုပုံသဏ္ဌာန်ပျက်ယွင်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းရှိသည့် ငါးဦးကို မြင်ပြီးနောက်၊ သူ၏နှလုံးသားသည် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ မျက်လုံးကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်၍ ရပ်တန့်နေ하였다။
Verse 31
अवलम्ब्य ततो धैर्यं भयमुत्सृज्य दूरतः / पप्रच्छ मधुराभाषी के यूयं विकृताननाः
ထို့နောက် သူသည် သတ္တိကို အားကိုးကာ ကြောက်ရွံ့မှုကို အဝေးသို့ ပစ်ချပြီး၊ စကားချိုသာသူက မေးမြန်း하였다—“သင်တို့သည် မည်သူနည်း၊ မျက်နှာပုံသဏ္ဌာန် ပျက်ယွင်းကြမ်းတမ်းသည့်သူတို့?”
Verse 32
किञ्चाशुभं कृतं कर्म येन प्राप्ताः स्थ वैकृतम् / कथं वा चैकतः कर्म प्रस्थिताः कुत्र निश्चितम्
“မည်သည့် အမင်္ဂလာကံကို ပြုခဲ့သဖြင့် သင်တို့သည် ဤသို့ ပျက်ယွင်းဒုက္ခရောက်သော အခြေအနေသို့ ရောက်လာသနည်း။ ထို့ပြင် ကံတရားတစ်ခုတည်းကြောင့်သာ သင်တို့ ထွက်ခွာလာရသည်မှာ မည်သို့နည်း—သင်တို့၏ သွားရာနေရာကို မည်သည့်အရပ်တွင် သတ်မှတ်ထားသနည်း?”
Verse 33
प्रेतराज उवाच / स्वैः स्वैस्तु कर्मभिः प्राप्तं प्रेतत्वं हि द्विजोत्तम / परद्रोहरताः सर्वे पापमृत्युवशं गताः
ပရေတရာဇာက မိန့်တော်မူသည်– «အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ပရေတဖြစ်ခြင်းသည် မိမိမိမိ၏ ကမ္မကြောင့်ပင် ရရှိလာသည်။ အခြားသူကို ထိခိုက်စေလိုသောသူ အားလုံးသည် အပြစ်မရဏ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်ကြသည်»။
Verse 34
क्षुत्पिपासार्दिता नित्यं प्रेतत्वं समुपागताः / हतवाक्या हतश्रीका हत संज्ञा विचेतसः
အမြဲတမ်း ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းတို့ကြောင့် နှိပ်စက်ခံရကာ ပရေတအဖြစ်သို့ ဝင်ရောက်ကြသည်။ စကားသံ ပျက်ယွင်း၍ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် တောက်ပမှု ပျောက်ကွယ်ကာ အသိဉာဏ် ချိုးဖောက်သွားပြီး စိတ်သည် မူးဝေရှုပ်ထွေးနေသည်။
Verse 35
न जानीमो दिशं तात विदिशं चातिदुः खिताः / क्व नु गच्छामहे मूढाः पिशाचाः कर्मजा वयम्
«အို ချစ်သူရေ၊ ငါတို့သည် ဒုက္ခကြီးစွာဖြင့် ဖိစီးခံရ၍ ဦးတည်ရာတစ်ခုမျှ မသိ၊ လမ်းခွဲလမ်းသွယ်တောင် မသိကြ။ ငါတို့ မိုက်မဲသူများ ဘယ်သို့ သွားရမည်နည်း။ ငါတို့သည် ကမ္မမှ ပေါက်ဖွားသော ပိသာစာများ ဖြစ်ကြသည်»။
Verse 36
न माता न पितास्माकं प्रेतत्वं कर्मभिः स्वकैः / प्राप्ताः स्म सहसा जातदुः खोद्वेगसमाकुलम्
ဤနေရာ၌ ငါတို့အတွက် မိခင်လည်း မရှိ၊ ဖခင်လည်း မရှိ။ မိမိတို့၏ ကမ္မကြောင့်ပင် ပရေတအဖြစ်ကို ရရှိလာကြသည်။ အသစ်ပေါ်လာသော ဒုက္ခနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ကြောင့် ရုတ်တရက် အလွန်ရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်ခဲ့ကြသည်။
Verse 37
दर्शनेन च ते ब्रह्मन्मुदिताप्यायिता वयम् / मुहूर्तन्तिष्ठ वक्ष्यामि वृत्तान्तं सर्वमादितः
အို ဘြဟ္မဏ၊ သင်ကို မြင်ရခြင်းကြောင့် ငါတို့သည် ဝမ်းမြောက်၍ စိတ်အားပြန်လည်ပြည့်ဝလာကြသည်။ ခဏတာ နေပါဦး; အစမှစ၍ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ငါ ပြောပြမည်။
Verse 38
अहं पर्युषितो नाम एष सूचीमुखस्तथा / शीघ्रगो रोघ (ह) कश्चैव पञ्चमो लेखकः स्मतृतः
«ငါ့နာမည်မှာ ပရျုသိတ ဖြစ်သည်။ ဤသူသည်လည်း စူစီမုခ ဟုခေါ်သည်။ အခြားတစ်ဦးမှာ ရှီဃ္ရဂ၊ ထို့ပြင် ရိုဃ(ဟ) လည်းရှိသည်။ ဤတို့ကို ယမရာဇ၏ မှတ်တမ်းရေးသူများ အုပ်စု ပဉ္စမ ဟု မှတ်မိကြသည်»။
Verse 39
एवं नाम्ना च सर्वे वै संप्राप्ताः प्रेततां वयम् / ब्राह्मण उवाच / प्रेतानां कर्मजातानां कथं वै नामसम्भवः / किञ्चित्कारणमुदिश्य येन ब्रूयाः स्वनामकान्
«ဤသို့ နာမည်များကြောင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ပရေတအဖြစ်သို့ ရောက်လာကြသည်»။ ဘြာဟ္မဏက မေးလေသည်– «ကံကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပရေတတို့၏ နာမည်များသည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်သနည်း။ တစ်ဦးချင်းစီကို ကိုယ်ပိုင်နာမည်ဖြင့် ခေါ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို သေချာညွှန်ပြပါ»။
Verse 40
प्रेतराज उवाच / मया स्वादु सदा भुक्तं दत्तं पर्युषितं द्विज
ပရေတရာဇာက ပြောသည်– «အို ဒွိဇာ၊ ငါသည် အမြဲတမ်း ချိုမြိန်သောအစာကို စားသုံးပြီး ရေရှည်ပျော်ရွှင်ခံစားပြီးနောက် ပေးအပ်လာသောအရာ၊ အဟောင်းအနွမ်းကဲ့သို့ ပူဇော်ပေးသောအရာ—ထိုသို့သော အလှူကို ဤသဘောဖြင့် ခေါ်ဆိုကြသည်»။
Verse 41
शीघ्रं गच्छति विप्रेण याचितः क्षुधितेन वै / एतत्कारणमुद्दिश्य नाम पर्युषितं मम
ဆာလောင်သူက ဘြာဟ္မဏအားဖြင့် တောင်းဆိုလျှင် အလှူသည် အမှန်တကယ် မြန်မြန်ရောက်သွားသည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ငါ့နာမည်ကို «ပရျုသိတ» ဟု ခေါ်ကြသည်—တစ်ညနောက်ကျမှုနှင့် ဆက်စပ်သူဟူ၍။
Verse 42
शीघ्रं गच्छति विप्रेण याचितः क्षुधितेन वै / एतत्कारणमुद्दिश्य शीघ्रगो ऽयं द्विजोत्तम
ဆာလောင်သော ဘြာဟ္မဏက တောင်းဆိုလျှင် အလှူသည် သူထံသို့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရောက်သွားသည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ၎င်းကို «ရှီဃ္ရဂို»—“မြန်သွားသူ” ဟု ခေါ်ကြသည်။
Verse 43
सूचिता बहवो ऽनेन विप्रा अन्नाधिकाङ्क्षया / एतत्कारणमुद्दिश्य एष सूचिमुखः स्मृतः
ဤအပြစ်ကြောင့် အစားအစာကို အလွန်လိုချင်လောဘကြီးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏများ အများအပြား အပြစ်တင်ခံရ၏။ ထိုအကြောင်းရင်းကိုညွှန်ပြ၍ ဤနရကကို «စူစီမုခ» (အပ်မျက်နှာ) ဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 44
एकाकी मिष्टमश्राति पोष्यवर्गमृते सदा / ब्राह्मणानामभावेन रोध (ह) कस्तेन चोच्यते
လူတစ်ယောက်သည် မိမိတစ်ဦးတည်း ချိုချဉ်ကိုစား၍ အမြဲတမ်း ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်ရမည့်သူများကို ဖယ်ထား၏။ ဗြာဟ္မဏမရှိသော် ထိုအပြုအမူကို တားမြစ်သင့်ကြောင်း မည်သူက အမှန်တကယ် ပြောနိုင်မည်နည်း။
Verse 45
पुरायं मौनमास्थाय याचितो विलिखेद्भुवम् / तेन कर्मविपाकेन लेखको नाम चोच्यते
အတိတ်ကာလ၌ သူသည် မောန (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ကို ထိန်းသိမ်း၍ တောင်းဆိုလာသော် မြေပြင်ပေါ်တွင် မှတ်တမ်းရေးသားခဲ့၏။ ထိုကမ္မ၏ အကျိုးပေါက်ကြောင့် သူကို «လေခက» (စာရေး) ဟု ခေါ်ကြသည်။
Verse 46
प्रेतत्वं कर्मभावेन प्राप्तं नामानि च द्विज / मेषाननो लेखको ऽयं रोध (ह) कः पर्वताननः
အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ ပရေတာဖြစ်ခြင်းသည် မိမိ၏ ကမ္မသဘောအတိုင်း ရရှိလာပြီး ထိုအတိုင်း အမည်မျိုးစုံ ချမှတ်ကြသည်။ (အချို့ကို) «သိုးမျက်နှာ» ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဤသူသည် «လေခက» (စာရေး) ဖြစ်၏။ (အချို့ကို) «ရောဓ/ဟ» နှင့် «တောင်မျက်နှာ» ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။
Verse 47
शीघ्रगः पुशुवक्त्रश्च सूचकः सूचिवक्त्रवान् / दुःखिता नितरां स्वमिन्पश्य रूपविपर्ययम्
တစ်ယောက်သည် လျင်မြန်စွာသွားနိုင်သော်လည်း တိရစ္ဆာန်မျက်နှာဖြစ်လာ၏။ သတင်းပေးသူသည် အပ်မျက်နှာဖြစ်လာ၏။ အို သခင်ရေ၊ ဤရုပ်သဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲမှုကို ကြည့်ပါ—သူတို့သည် အလွန်အမင်း ဒုက္ခခံစားကြ၏။
Verse 48
कृत्वा मायामयं रूपं विचरामो महीतले / सर्वे च विकृताकारा लम्बोष्ठा विकृताननाः
ဤသို့သော မာယာရုပ်ကို ဖန်ဆင်းလျက် မြေပြင်၌ လှည့်လည်သွားလာကြကုန်၏။ နှုတ်ခမ်းတွဲလျားကျလျက် ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန် ပျက်စီးကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပါ၏။
Verse 49
बृहच्छरीरिणो रौद्रा जाताः स्वेनैव कर्मणा / एतत्ते सर्वमाख्यातं प्रेतत्वे कारणं मया
ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကြမ်းတမ်းသော သဘောရှိသူတို့သည် မိမိတို့၏ ကံကြောင့်သာ ဖြစ်ရကုန်၏။ ဤသို့လျှင် ပြိတ္တာဘဝသို့ ရောက်ရခြင်း အကြောင်းရင်းကို သင့်အား ငါအပြည့်အစုံ ရှင်းပြခဲ့ပြီ။
Verse 50
ज्ञानिनो ऽपि वयं सर्वे जाताः स्म तव दर्शनात् / यत्र ते श्रवणे श्रद्धा तत्पृच्छ कथयामि ते
သင့်ကို မြင်ရုံမျှဖြင့် ငါတို့အားလုံးသည် အမှန်ပင် ပညာရှိ ဖြစ်လာကြပါပြီ။ ထို့ကြောင့် သင်ကြားနာလိုသော ယုံကြည်မှုရှိသည့် အရာမှန်သမျှကို မေးမြန်းပါလော့၊ သင့်အား ငါရှင်းပြပါမည်။
Verse 51
ब्राह्मण उवाच / ये जीवा भुवि जीवन्ति सर्वे ऽप्याहारमूलकाः / युष्माकमपिचाहारं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः
ပုဏ္ဏားက ဆို၏ - မြေပြင်ပေါ်၌ နေထိုင်ကြသော သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် အစာအာဟာရကို အမှီပြု၍ အသက်ရှင်ကြရကုန်၏။ ထို့ကြောင့် သင်တို့၏ အစာအာဟာရ အကြောင်းကိုလည်း အမှန်အတိုင်း သိလိုပါ၏။
Verse 52
प्रेता ऊचुः / यदि ते श्रवणे श्रद्धा आहाराणां द्विजोत्तम / अस्माकं तु महीभाग शृणुत्वं सुसमाहितः
ပြိတ္တာတို့က ဆိုကြ၏ - "အို ဒွိဇတို့တွင် အမြတ်ဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်၊ အစာအာဟာရ အကြောင်းကို ကြားနာရန် ယုံကြည်မှု ရှိပါလျှင်၊ အို မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၊ တည်ကြည်သော စိတ်ဖြင့် ငါတို့၏ စကားကို နားထောင်ပါလော့။"
Verse 53
ब्राह्मण उवाच / कथयन्तु महाप्रेता आहारं च पृथक्पृथक् / इत्युक्तां ब्राह्मणेनेममूचुः प्रेताः पृथकपृथक्
ဗြာဟ္မဏက ဆို၏ - "ကြီးမြတ်သော ပြိတ္တာတို့၊ မိမိတို့၏ အစာအာဟာရကို တစ်ဦးစီ သီးခြားစီ ပြောပြကြလော့"။ ဤသို့ ဗြာဟ္မဏက မေးမြန်းသောအခါ ပြိတ္တာတို့သည် အလှည့်ကျစီ ပြောကြားကြလေသည်။
Verse 54
प्रेता ऊचुः / शृणु चाहारमस्माकं सर्वसत्त्बविगर्हितम् / यच्छ्रुत्वा गर्हसे ब्रह्मन् भूयोभूयश्च गर्हितम्
ပြိတ္တာတို့က ဆိုကြ၏ - "သတ္တဝါအပေါင်းတို့ ရွံရှာစက်ဆုပ်သော ကျွန်ုပ်တို့၏ အစာအာဟာရအကြောင်းကို နားထောင်လော့။ အို ပုဏ္ဏား၊ ယင်းကို ကြားလျှင် သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အဖန်ဖန် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်လိမ့်မည်။ အမှန်စင်စစ် ယင်းသည် အမြဲတစေ ကဲ့ရဲ့ဖွယ် ဖြစ်ပေသည်"။
Verse 55
श्लेष्ममूत्रपुरीषोत्थं शरीराणां मलैः सह / उच्छिष्टैश्चैव चान्यैश्च प्रेतानां भोजनं भवेत्
ပြိတ္တာတို့အတွက် အစာအာဟာရသည် သလိပ်၊ ဆီး၊ မစင်တို့မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အရာများ၊ ခန္ဓာကိုယ်မှ အညစ်အကြေးများ၊ စားကြွင်းစားကျန်များနှင့် အခြားသော မသန့်ရှင်းသော အကြွင်းအကျန်များ ဖြစ်ကြပေသည်။
Verse 56
गृहाणि चाप्यशौचानि प्रकीर्णोपस्कराणि च / मलिनानि प्रसूतानि प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै
မသန့်ရှင်းသော၊ အိမ်သုံးပစ္စည်းများ ပြန့်ကျဲနေသော၊ မီးဖွားခြင်းကြောင့် ညစ်ညမ်းသော အိမ်တို့၌ ပြိတ္တာတို့သည် အစာစားကြကုန်၏။
Verse 57
नास्ति सत्यं गृहे यत्र न शौचं न च संयमः / पतितैर्दस्युभिः सङ्गः प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै
သစ္စာတရားမရှိ၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုမရှိ၊ ဣန္ဒြေစောင့်ထိန်းမှုမရှိဘဲ သူယုတ်မာများ၊ သူခိုးများနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံသော အိမ်၌ ပြိတ္တာတို့သည် အစာစားကြကုန်၏။
Verse 58
बलिमन्त्रविहीनानि होमहीनानि यानि च / स्वाध्याय व्रतहीनानि प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै
မန္တရားမပါသော ပူဇော်သက္ကာများ၊ မီးဟောမမရှိသော ကုသိုလ်ကိစ္စများ၊ ကိုယ်တိုင်သင်ယူမှု (သွာဓျာယ) နှင့် ဝရတ (သစ္စာဝတ်) မရှိသော အကျင့်များ—ထိုနေရာ၌ပင် ပရေတ (မငြိမ်သေဝိညာဉ်) တို့က စားသုံး၍ မိမိအပိုင်းကို ယူကြသည်။
Verse 59
न लज्जा न च मर्यादा यदात्र स्त्रीजितो गृही / गुरवो यत्र पूज्या न प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै
အရှက်အကြောက်မရှိ၊ စည်းကမ်းမရှိသောနေရာ—အိမ်ထောင်ရှင်သည် မိန်းမ၏အာဏာအောက်တွင်ရှိပြီး၊ အကြီးအကဲနှင့် ဆရာဂုရုတို့ကို မပူဇော်မကန်တော့သောနေရာ—ထိုနေရာ၌ပင် ပရေတတို့သည် ပူဇော်သက္ကာကို မစားသုံးကြ။
Verse 60
यत्र लोभस्तथा क्रोधो निद्रा शोको भयं मदः / आलस्यं कलहो नित्यं प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै
လောဘနှင့် ဒေါသက အာဏာယူနေရာ—အိပ်ငိုက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ မူးယစ်ခြင်းတို့နှင့်အတူ—ပျင်းရိခြင်းနှင့် အမြဲတမ်းရန်ဖြစ်ခြင်းရှိရာ—ထိုနေရာ၌ပင် ပရေတတို့က အစာအဖြစ် စားသုံး၍ အားတက်ကြသည်။
Verse 61
भर्तृहीना च या नारी परवीर्यं निषेवते / बीजं मूत्रसमायुर्क्त प्रेता भुञ्जन्ति तत्तु वै
ခင်ပွန်းမရှိသော မိန်းမတစ်ဦးက အခြားယောက်ျား၏ မျိုးစေ့ကို မှီခိုသုံးစွဲလျှင်—သူမ၏ သားသမီး၏ မျိုးစေ့သည် ဆီးနှင့်ရောနှောသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး—ထိုအရာကိုပင် ပရေတတို့က အပိုင်းအဖြစ် စားသုံးကြသည်ဟု ဆို၏။
Verse 62
लज्जा मे जायते तात वदतो भोजनं स्वकम् / यत्स्त्रीरजो योनिगतं प्रेता भुञ्जन्ति तत्तु वै
ချစ်သားရေ၊ သူတို့၏ အစာကို ပြောရသည်ပင် အရှက်ရစရာပါ—မိန်းမ၏ ရာသီသွေးသည် ယောနိ (လိင်လမ်းကြောင်း) အတွင်းရှိသကဲ့သို့၊ ထိုအရာကိုပင် ပရေတတို့က အမှန်တကယ် စားသုံးကြသည်။
Verse 63
निर्विण्णाः प्रेतभावेन पृच्छामि त्वां दृढव्रत / यथा न भविता प्रेतस्तन्मे वद तपोधन / नित्यं मृत्युर्वरं जन्तोः प्रेतत्वं मा भवेत्क्वचित्
ပရေတဖြစ်ရခြင်း၏ဒုက္ခကြောင့် ငါသည် သစ္စာဝင်္ကပါသော တပသီအရှင်ကို မေးမြန်းပါ၏။ ပရေတမဖြစ်စေရန် နည်းလမ်းကို မိန့်ကြားပါ။ သတ္တဝါအတွက် သေခြင်းသည်ပင် အမြဲကောင်းမြတ်၏; ပရေတဘဝ မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်ပါစေ။
Verse 64
ब्राह्मण उवाच / उपवासपरो नित्यं कृच्छ्रचान्द्रायणे रतः / व्रतैश्च विविधैः पूतो न प्रेतो जायते नरः
ဗြာဟ္မဏက မိန့်တော်မူသည်—အမြဲတမ်း ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို အလေးထား၍ ကೃစ္ဆရ နှင့် စန္ဒြာယဏ အတုန်အလှုပ်များတွင် ရတနာကဲ့သို့ တည်ကြည်ပြီး၊ မျိုးစုံသော ဝရတများဖြင့် သန့်စင်ထားသော လူသည် ပရေတမဖြစ်ပါ။
Verse 65
एकादश्यां व्रतं कुर्वञ्जागरेण समन्वितम् / अपरैः सुकृतैः पूतो न प्रेतो न प्रेतो जायते नरः
ဧကာဒသီ ဝရတကို စောင့်ထိန်း၍ ညလုံးနိုးကြားခြင်းနှင့် တွဲဖက်ကာ၊ အခြား ကုသိုလ်ကောင်းမှုများဖြင့်လည်း သန့်စင်ထားသော လူသည် ပရေတမဖြစ်၊ ပရေတဘဝသို့ မမွေးဖွားပါ။
Verse 66
इष्ट्वा वै वाश्वमेधादीन्दद्याद्दानानि यो नरः / आरामोद्यानवाप्यादेः प्रपायाश्चैव कारकः
အရှွမေဓ စသည့် ယဇ္ဉကြီးများကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ဒါနများကို ပေးကမ်းကာ၊ ထို့ပြင် ဥယျာဉ်၊ သစ်တောအပန်းဖြေရာ၊ ရေကန်/ကန်တော် စသည့် အများပြည်သူအကျိုးပြုအရာများနှင့် သောက်ရေစခန်းများကို တည်ဆောက်သော လူသည် ကုသိုလ်ကြီးမားသူဟု ချီးမွမ်းခံရ၏။
Verse 67
कुमारीं ब्राह्मणानां तु विवाहयति शक्तितः / विद्यादो ऽभयदश्चैव न प्रेतो जायते नरः
မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဗြာဟ္မဏ မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ မင်္ဂလာပွဲကို စီစဉ်ပေးသူ၊ ထို့ပြင် ပညာကို ပေးကမ်းသူနှင့် အဘယဒာန (ကြောက်ရွံ့မှုကင်းစေခြင်း) ကို ပေးသူသည် ပရေတမဖြစ်ပါ။
Verse 68
शूद्रान्नेन तु भुक्तेन जठरस्थेन यो मृतः / दुर्मृत्युना मृतो यश्च स प्रेतो जायते नरः
ရှုဒြာထံမှရသော (မသင့်/တားမြစ်) အစာကို ဝမ်းထဲမချေမီ သေဆုံးသူ၊ သို့မဟုတ် အမင်္ဂလာနှင့် ကြမ်းတမ်းသော သေခြင်းဖြင့် သေဆုံးသူသည် ပရေတ (မငြိမ်မသက်သော သေဝိညာဉ်) အဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။
Verse 69
अयाज्ययाजकश्चैव याज्यानां च विवर्जकः / कारुभिश्च रतो नित्यं स प्रेतो जायते नरः
မသင့်သူတို့အတွက် ယဇ္ဈပူဇာကို ဆောင်ရွက်ပေးသူ၊ သင့်သူတို့အတွက် မဆောင်ရွက်ပေးဘဲ ရှောင်ကြဉ်သူ၊ ထို့ပြင် အနိမ့်ကျ မသင့်လျော်သော အလုပ်အကိုင်များတွင် အမြဲလုံးဝ မက်မောသူသည် ပရေတ အဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။
Verse 70
कृत्वा मद्यपसम्पर्कं मद्यपस्त्रीनिषेवणम् / अज्ञानाद्भक्षयन्मांसं स प्रेतो जायते नरः
အရက်သမားတို့နှင့် ပေါင်းသင်းနေသူ၊ အရက်သမားတို့၏ မိန်းမများနှင့် ဆက်ဆံသူ၊ ထို့ပြင် မသိနားမလည်မှုကြောင့် အသားကို စားသောက်သူသည် ပရေတ အဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။
Verse 71
देवद्रव्यं च ब्रह्मस्वं गुरुद्रव्यं तथैव च / कन्यां ददाति शुल्केन स प्रेतो जायते नरः
ဒေဝတို့၏ ပစ္စည်း၊ ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ပစ္စည်း၊ သို့မဟုတ် ဂုရု၏ ပစ္စည်းကို မတရားယူသူ၊ ထို့ပြင် မိန်းကလေးကို ငွေကြေးအတွက် လက်ထပ်ပေးသူသည် ပရေတ အဖြစ် ဖြစ်လာသည်။
Verse 72
मातरं भगिनीं भार्यां स्नुषां दुहितरं तथाः / अदृष्टदोषास्त्यजति स प्रेतो जादृ
ပရေတ ဖြစ်သွားသော သေဝိညာဉ်သည် အပြစ်မမြင်ရသော်လည်း မိခင်၊ အစ်မ/နှမ၊ ဇနီး၊ ချွေးမ၊ သမီးတို့ကိုတောင် စွန့်ပစ်သွားရသည်—ဤသည်ကား သေခြင်းနှင့်ချည်နှောင်သော အခြေအနေ၏ သဘောတရားပင် ဖြစ်သည်။
Verse 73
न्यासापहर्ता मित्रध्रुक्परदाररतः सदा / विश्वासघाती कूटश्च स प्रेदृ
အပ်နှံထားသောပစ္စည်းကို မတရားယူသုံးသူ၊ မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်သူ၊ အခြားသူ၏ ဇနီးကို အမြဲလိုလို လိုက်စားသူ၊ ယုံကြည်မှုကို ချိုးဖောက်သူ၊ လိမ်လည်ကောက်ကျစ်သူ—ထိုသူသည် ပရေတအခြေအနေ၌ (သေပြီးနောက်) ဒုက္ခဆင်းရဲခံရမည့် အပြစ်သားဖြစ်သည်။
Verse 74
भ्रातृध्रुग्ब्रह्महा गोघ्नः सुरापो गुरुतल्पगः / कुलमार्गं परित्यज्य ह्यनृतोक्तौ सदा रतः / हर्ता हेम्नश्च भूमेश्च स प्रेदृ
ညီအစ်ကိုကို သစ္စာဖောက်သူ၊ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ နွားကို သတ်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ဆရာ၏ အိပ်ရာကို ဖောက်ပြန်သူ (ဂုရုတလ္ပဂ)၊ မိသားစုမျိုးရိုး၏ ဓမ္မလမ်းစဉ်ကို စွန့်ပစ်သူ၊ အမြဲတမ်း မုသားစကားကို ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ ရွှေ သို့မဟုတ် မြေယာကို ခိုးယူသူ—ထိုသူသည် သေပြီးနောက် လှုပ်ရှားမနားသော ပရေတ ဖြစ်လာသည်။
Verse 75
भीष्म उवाच / एवं ब्रुवति वै विप्रे आकाशे दुन्दुभिस्वनः / अपतत्पुष्पवर्षं च देवर्मुक्तं द्विजोपरि
ဘီရှ္မက ပြောသည်—ဗြာဟ္မဏသည် ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ် ကောင်းကင်၌ နတ်ဒုန္ဒုဘီသံ မြည်ဟည်းလာပြီး၊ နတ်တို့ လွှတ်သော ပန်းမိုးသည် ထိုဒွိဇအပေါ်သို့ ကျလာ하였다။
Verse 76
पञ्च देवविमानानि प्रेतानामागतानि वै / स्वर्गं गता विमानैस्ते दिव्यैः संपृच्छ्य तं मुनिम्
အမှန်တကယ် ပရေတတို့အတွက် နတ်ဗိမာန် ငါးစီး ရောက်လာ하였다။ ထိုတောက်ပသော ဗိမာန်များဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရောက်ပြီးနောက် ထိုမုနိကို မေးမြန်းကြ၏။
Verse 77
ज्ञानं विप्रस्य सम्भाषात्पुण्यसंकीर्तनेन च / प्रेताः पापविनिर्मुक्ताः परं पदमवाप्नुयुः
ပညာရှိ ဗြာဟ္မဏနှင့် စကားပြောဆိုခြင်းနှင့် ကုသိုလ်သီလကို သီဆိုကြွေးကြော်ခြင်းတို့ကြောင့် ပရေတတို့သည် အပြစ်မှ လွတ်ကင်းကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေကို ရောက်ရှိကြသည်။
Verse 78
सूत उवाच / इदमाख्यानकं श्रुत्वा कम्पितो ऽश्वत्थपत्रवत् / मानुषाणां हितार्थाय गरुडः पृष्टवान्पुनः
သုတက ပြောသည်။ ဤအကြောင်းအရာကို ကြားသိပြီးနောက် ဂရုဍသည် အရှွတ္ထပင်၏ ရွက်ကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွား၏။ လူသားတို့၏ အကျိုးအတွက် ထပ်မံ မေးမြန်းလေ၏။
Frequently Asked Questions
The chapter groups deaths by violence, accident, suicide, sudden afflictions, impurity contacts, and dying without Viṣṇu-smṛti as inauspicious conditions that can bind the departed to wandering preta existence. The doctrinal point is not mere accidentology; it is that karmic predispositions, ritual neglect, and dharmic collapse manifest as destabilized death conditions, producing a restless intermediate state rather than a settled post-mortem trajectory.
The narrative uses onomastics as ethical pedagogy: each name encodes a specific fault in giving, restraint, or conduct (especially food-related greed and improper offering). The chapter presents these names as ‘karmic diagnostics’—a way to read distorted post-death identity as the externalization of inner dispositions, reinforcing the Purāṇic principle that form and fate follow karma.
The text highlights sustained fasting and austerities (Kṛcchra, Cāndrāyaṇa), Ekādaśī fasting with night vigil, major sacrifices (e.g., Aśvamedha as an idealized marker), dāna (charity), and establishing public welfare works (ponds, gardens, water stations). It also implies that maintaining śauca, truthfulness, proper mantra-rite performance, and honoring elders/teachers keeps the household environment from becoming a ‘feeding ground’ for preta influences.