
Ajāna Lineages, Divine Classes, Ṛṣi Catalogues, and the Merit of Śravaṇa-Smaraṇa
ဂရုဍ၏ မေးမြန်းချက်အရ «မမွေးဖွားသောအရာ (Unborn)» နှင့် ဆက်စပ်အမျိုးအစားများ၏ သဘောတရားကို ရှင်းပြရာတွင် သရီကృష్ణသည် အဇာန/အဇာနဇ ဒေဝတားများကို မျိုးရိုးအလိုက် ကမ္မအပေါ် အုပ်စိုးသူများဟု ဖော်ပြပြီး ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် ဆက်စပ်သတ္တဝါများ၏ နမူနာအမည်များကို စာရင်းပြုသည်။ ထို့နောက် ဂန္ဓဗ္ဗ၊ အပ္ဆရာ (အဝိဇ္ဇာကြောင့် အလွန်များပြားသည်ဟု ဆို)၊ ယက္ခ နှင့် အထူးသဖြင့် ရှိများကို အဆင့်အတန်းနှိုင်းယှဉ်ကာ ရှိများသည် «မမွေးဖွားသောအရာ» နှင့် တန်းတူကာ ကမ္မကြောင့်သာ မွေးဖွားသူများထက် မြင့်မြတ်ကြောင်း ချီးကျူးသည်။ ရှိအမည်စာရင်းများကို ရှည်လျားစွာ ပေးပြီး ထိုအမည်များကို ကြားနာခြင်းက ဟရီကို ပီတိဖြစ်စေကြောင်း အလေးပေးသည်။ ထို့ပြင် မိမိ၏ ဇနီးများကို အဂ္နိ၏ သမီးများဟု ဆိုကာ ကာရှေရူ၏ ထူးခြားမှုကို ဖော်ပြပြီး ပိတೃများ၏ မူလကို အဇာနများမှ ဆင်းသက်ကြောင်းနှင့် အရေအတွက် အလွန်များကြောင်း ပြောသည်။ အဆုံးတွင် ဒေဝတမန်တော်များနှင့် ဒေဝ-ဂန္ဓဗ္ဗများကို လူ့ဘုရင်များနှင့် လူသားများထက် မြင့်တင်ကာ ထို့နောက် အကျင့်သို့ ပြောင်းလဲ၍ ရွတ်ဖတ်/နားထောင်ခြင်းသည် သန့်စင်စေပြီး ဟရီ၏ ကရုဏာကို ရစေသော်လည်း မလေးစားမနာလိုက်ခြင်းသည် မာယာမှ မွေးသော မောဟဖြစ်ကြောင်း သတိပေးသည်။ နောက်ဆုံးသတိပေးချက်သည် ဝိညာဉ်ရေး သတိရမှုကို နေ့စဉ်အကျင့်နှင့် ချိတ်ဆက်ကာ နောက်လာမည့် မှန်ကန်သောနေထိုင်မှုနှင့် အကျိုးဆက်သင်ခန်းစာများသို့ တံတားတည်ဆောက်သည်။
Verse 1
अजानजस्वरूपं च ब्रूहि कृष्ण महामते / तदन्यांश्च क्रमेणेव वक्तुं कृष्ण त्वमर्हसि
အို ကృష్ణာ၊ ဉာဏ်ကြီးမားသူရေ—မမွေးဖွားသော အဇာန (အဇန) ၏ သဘောသဘာဝကို ရှင်းပြပါ။ ထို့နောက်လည်း အခြားအရာများကို အစဉ်လိုက်ပင် ဖော်ပြရန် သင်သည် ထိုက်တန်ပါသည်၊ အို ကృష్ణာ။
Verse 2
श्रीकृष्ण उवाच / अजानाख्या देवतास्तु तत्तद्देवकुले भवाः / अजानदेवतास्ता हि तेभ्योग्याः कर्मदेवताः
သီရိကృష్ణ မိန့်တော်မူသည်—«အဇာန ဟု ခေါ်သော ဒေဝတာတို့သည် မိမိတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ဒေဝကူလ (နတ်မျိုးရိုး) အတွင်း၌ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။ အမှန်တကယ် အဇာနဒေဝတာတို့သည် ထိုမျိုးရိုးတို့နှင့် ကိုက်ညီသင့်တော်သော ကမ္မဒေဝတာ (ကံ၏ အုပ်စိုးသူ) များပင် ဖြစ်ကြသည်»။
Verse 3
विराधश्चारुदेष्णश्च तथा चित्ररथस्तथा / धृतराष्ट्रः किशोरश्च हूहूर्हाहास्तथैव च
ဗိရာဓ၊ အာရုဒေဿဏ၊ ထို့ပြင် စိတ္တရထ; ဓృతရာଷ္ဋ്ര နှင့် ကိရှိုးရ; ထိုနည်းတူ ဟူဟူ နှင့် ဟာဟာ တို့လည်း—ဤတို့သည် ထိုအုပ်စုအတွင်း အမည်ဖော်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 4
विद्याधरश्चोग्रसेनो विश्वावसुपरावसू / चित्रसेनश्च गोपालो बलः पञ्चदश स्मृताः
ဗိဒ္ဓာဓရ၊ ဥဂ္ရစေန၊ ဝိශ්ဝာဝಸು နှင့် ပရာဝಸು; ထို့ပြင် စိတ္တစေန၊ ဂိုပါလ နှင့် ဘလ—ဤတို့ကို “တစ်ဆယ့်ငါး” ထဲမှ အချို့ဟု မှတ်သားထားကြသည်။
Verse 5
एवमाद्यश्च गन्धर्वाः शतसंख्याः खगेश्वर / अजानजसमा ज्ञेया मुक्तौ संसार एव च
ဤသို့ပင်၊ ငှက်တို့၏အရှင် ဂရုဍာရေ၊ မူလဂန္ဓဗ္ဗတို့သည် ရာချီအရေအတွက်ရှိကြောင်း သိမှတ်ရမည်။ ထို့ပြင် အဇာနဇနှင့်တူညီကြသည်ဟု မုက္ခအခြေအနေနှင့် သံသရာအတွင်း နှစ်မျိုးလုံး၌ သိကြရ၏။
Verse 6
अज्ञानजास्तु मे देवाः कर्मजेभ्यः शतावराः / घृताची मेनका रंभा उर्वशी च तिलोत्तमा
သို့သော် ငါ၏အဝိဇ္ဇာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဒေဝတားတို့သည် ကမ္မမှ (မှန်ကန်သောအကျင့်မှ) မွေးဖွားသူတို့ထက် ရာဆတစ်ဆ ပိုမိုများပြားကြ၏—ဃြတാചီ၊ မေနကာ၊ ရမ္ဘာ၊ ဥရဝသီ နှင့် တိလိုတ္တမာ တို့ကဲ့သို့။
Verse 7
सुकेतुः शबरी चैव मञ्जुघोषा च पिङ्गला / इत्यादिकं यक्षरत्नं सह संपरिकीर्तितम्
သုကေတု၊ သဗရီ၊ မဉ္ဇုဃောသာ နှင့် ပင်္ဂလာ တို့ကို—အခြားသူတို့နှင့်အတူ—ဤနေရာ၌ “ရတနာကဲ့သို့သော ယက္ခ” ဟူ၍ စုပေါင်းချီးမွမ်းဖော်ပြထား၏။
Verse 8
अजानजसमा ह्येते कर्मजेभ्यः शतावराः / विश्वामित्रो वसिष्ठश्च नारदश्च्यवनस्तथा
အမှန်တကယ်ပင်၊ ဤ(ရိရှီ)တို့သည် အဇာနဇ (ဗြဟ္မာ) နှင့်တူညီကြပြီး၊ ကမ္မမှသာ မွေးဖွားသူတို့ထက် ရာဆတစ်ဆ မြင့်မြတ်ကြ၏—ဗိශ්ဝာမိတ္တရ၊ ဝသိဋ္ဌ၊ နာရဒ နှင့် ချျဝန တို့ပါဝင်သည်။
Verse 9
उतथ्यश्च मुनिश्चैतान्द्राजपित्वा खगेश्वर / ऋषयश्च महात्मानो ह्यजानजसमाः स्मृताः
ငှက်တို့၏အရှင် ဂရုဍာရေ၊ မုနိ ဥတထျယသည် ဤအကြောင်းအရာနှင့် မျိုးရိုးစဉ်ဆက်တို့ကို သင့်လျော်စွာ ဖော်ပြပြီးနောက်၊ မဟာအတ္တမ ရိရှီတို့သည် အဇာနဇနှင့်တူညီကြသည်ဟု အမှတ်ရစွာ ဆိုထားကြ၏။
Verse 10
शतर्चिः कश्यपो ज्ञेयो मध्यमश्च पराशरः / पावमान्यः प्रगाथश्च क्षुद्रसूक्तश्च देवलः
«သတရ္စိ» ကို «ကশ্যပ» ဟုလည်း သိမှတ်ရမည်။ «အလယ်တန်း» ဟုခေါ်သူမှာ «ပရာရှရ» ဖြစ်၏။ «ပာဝမာန်ယ» သည် «ပရဂာထ» ဖြစ်ပြီး «ခ္ရှုဒ္ရသုက္တ» သည် «ဒေဝလ» ဖြစ်၏။
Verse 11
गृत्समदो ह्यासुरिश्च भरद्वाजोथ मुद्गलः / उद्दालको ह्यृ शृङ्गः शङ्खः सत्यव्रतस्तथा
«ဂృတ္စမဒ»၊ «အာသုရီ»၊ «ဘရဒ္ဝာဇ»၊ «မုဒ္ဂလ» တို့နှင့်တကွ၊ ထို့အပြင် «ဥဒ္ဒာလက»၊ «ဠိရှೃင်္ဂ»၊ «ရှင်္ခ»၊ «သတ္ယဝြတ» တို့လည်း ဤအကြောင်းအရာ၌ ချီးမြှောက်ဖော်ပြသော ရှင်သန်သီလဝါဒ ရှင်ရဟန်းတော်များ ဖြစ်ကြ၏။
Verse 12
सुयज्ञश्चैव बाभ्रव्यो माण्डूकश्चैव बाष्कलः / धर्माचार्यस्तथागस्त्यो दाल्भ्यो दार्ढ्यच्युतस्तथा
ထို့အပြင် «သုယဇ္ဉ»၊ «ဘာဘ္ရဝျ»၊ «မာဏ္ဍူက»၊ «ဗာෂ္ကလ» တို့ရှိ၏။ ထို့နည်းတူ «ဓမ္မာစာရျ» နှင့်အတူ «အဂස්တျ»၊ «ဒာလ္ဘျာ»၊ «ဒါဍ္ဍျချျုတ» တို့လည်း ပါဝင်ကြ၏။
Verse 13
कवषो हरितः कण्वो विरूपो मुसलस्तथा / विष्णुवृद्धश्च आत्रेयः श्रीवत्सो वत्सलेत्यपि
ထို့အပြင် «ကဝஷ»၊ «ဟရိတ»၊ «ကဏ္ဝ»၊ «ဝိရူပ» နှင့် «မုသလ» တို့ရှိ၏။ ထို့နည်းတူ «ဝိෂ္ဏုဝೃဒ္ဓ» နှင့် «အာတြေယ»၊ ထို့ပြင် «ශ්ရీవတ္စ» နှင့် «ဝတ္စလ» တို့လည်း ပါဝင်ကြ၏။
Verse 14
भार्गवश्चाप्नवानश्च माण्डूकेयस्तथैव / मण्ड्कश्चैव जाबचलिः वीतिहव्यस्तथैव च
«ဘာရ္ဂဝ»၊ «အာပ္နဝါန» နှင့် «မာဏ္ဍူကေယ» တို့လည်း ရှိ၏။ ထို့အပြင် «မဏ္ဍက»၊ «ဇာဘစလိ» နှင့် «ဝီတိဟဝျ» တို့လည်း အတူတကွ ပါဝင်ကြ၏။
Verse 15
गृत्समदः शौनकश्च इत्याद्या ऋषयः स्मृताः / एतेषां श्रवणादेव हरिः प्रीणाति सर्वदा
ဂြစ်စမဒ၊ ရှောနက နှင့် အခြားသော ရှင်ရသေ့တို့ကို သာသနာတော်၌ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ သူတို့၏ နာမတော်များကို ကြားရုံသာဖြင့်ပင် ဟရီ (ဗိဿနု) သည် အမြဲတမ်း ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 16
ब्रुवे द्व्यष्टसहस्रं च शृणु तार्क्ष्य मम स्त्रियः / अग्निपुत्रास्तु यद्द्व्यष्टसहस्रञ्च मम स्त्रियः / अजानजसमा ह्येता (ते) नात्र कार्या विचारणा
ငါပြောမည်—နားထောင်လော့၊ တာရ္ကရှျ (ဂရုဍ) ရေ။ ငါ၏ မယားတို့သည် နှစ်ထောင်နှစ်ဆယ်ရှစ် ယောက်ရှိ၏။ ထို နှစ်ထောင်နှစ်ဆယ်ရှစ် ယောက်သော မယားတို့သည် အဂ္နိ၏ သမီးများပင် ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့သည် မမွေးဖွားသကဲ့သို့ သန့်ရှင်းပြည့်စုံသော အရင်းအမြစ်ရှိသဖြင့် ဤနေရာ၌ ထပ်မံ သံသယမပြု၊ စိစစ်မလို။
Verse 17
त्वष्टुः पुत्री कशेरूश्च तासां मध्ये गुणाधिका / तदनन्तरजान्वक्ष्ये शृणु सम्यक् खगेश्वर
ကရှေရူသည် တ္ဝஷ္ဋೃ၏ သမီးဖြစ်၍၊ ထိုမိန်းမတို့အနက် ဂုဏ်သီလအလွန်ထူးချွန်သူ ဖြစ်၏။ ယခု ငါသည် ထို့နောက် မွေးဖွားလာသူတို့ကို ဖော်ပြမည်—ကောင်းစွာ နားထောင်လော့၊ ငှက်တို့၏ အရှင် (ဂရုဍ) ရေ။
Verse 18
आजानेभ्यस्तु पितरः सप्तभ्योन्ये शतावराः / तथाधिका हि पितर इति वेदविदां मतम्
အာဇာနတို့မှ ပိတೃ (ဘိုးဘွားနတ်) များ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို အုပ်စု ခုနစ်စုမှလည်း အခြား ပိတೃ များ ရာချီအရေအတွက်ဖြင့် ရှိကြ၏။ အမှန်တကယ် ပိတೃ များသည် ထို့ထက်ပင် များပြားကြသည်ဟု ဝေဒကို သိသူတို့၏ အမြင်ဖြစ်၏။
Verse 19
तदनन्तराजान्वक्ष्ये शृणु त्वं द्विजसत्तम / अष्टाभ्यो देवगन्धर्वा अष्टोत्तरशतं विना
ယခု ငါသည် ဆက်လက်လာသော မင်းများကို ဖော်ပြမည်—နားထောင်လော့၊ နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး (ဒွိဇသတ္တမ) ရေ။ ဒေဝဂန္ဓဗ္ဗာတို့သည် အဓိက ရှစ်ပါးကို မပါဝင်စေဘဲ တစ်ရာရှစ်ပါး အရေအတွက်ရှိကြ၏။
Verse 20
तेभ्यः शतगुणानन्दा देवप्रेष्यास्तु मुख्यतः / स्वमुकेनेव देवैश्च आज्ञाप्याः सर्वदा गणाः
ထိုသူတို့နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဒေဝပရေရှျ (devapreṣya) ဟူသော နတ်တမန်တို့၏ အာနန္ဒသည် ရာဆတိုးမြင့်၍ အုပ်စုတို့အနက် အထွတ်အမြတ်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အဖွဲ့အစည်းများသည်လည်း နတ်တို့၏ မိန့်တော်ကို နတ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်နှုတ်က ထွက်သကဲ့သို့ အစဉ်အမြဲ လိုက်နာအမိန့်ခံရသည်။
Verse 21
आख्याता देवगन्धर्वास्तेभ्यस्ते च शतावराः / तेभ्यस्तु क्षितिपा ज्ञेया अवराश्च शतैर्गुणैः
ဒေဝ-ဂန္ဓဗ္ဗတို့ကို အထက်တန်းဟု ကြေညာထားသည်။ ထိုသူတို့အောက်တွင် “သတားဝရ” ဟု ခေါ်သောသူတို့ရှိ၏။ ထိုသူတို့အောက်တွင်လည်း မြေကြီး၏ မင်းများကို ရာရာအဆင့်အတန်းဖြင့် ဂုဏ်သတ္တိနိမ့်သူများဟု သိမှတ်ရမည်။
Verse 22
तेभ्यः शतगुणाज्ञेया मानुषेषूत्तमा गणाः / एवं प्रासंगिकानुक्त्वा प्रकृतं ह्यनुसराम्यहम् / एवं ब्रह्मादयो देवा लक्ष्म्याद्या अपि सर्वशः
ထိုသူတို့နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် လူသားတို့အတွင်း အထွတ်အမြတ်သော အုပ်စုများကိုလည်း ရာဆတိုးမြင့်သည်ဟု သိမှတ်ရမည်။ ဤသို့ အကြောင်းအရာအလျားလိုက် (ပရသင်္ဂ) ကို ဖော်ပြပြီးနောက် ယခု ငါသည် အဓိကအကြောင်းအရာသို့ ဆက်လက်လိုက်နာမည်။ ထိုနည်းတူပင် ဗြဟ္မာမှစသော ဒေဝတို့နှင့် လက္ရှ္မီမှစသော ဒေဝီတို့အားလုံးကိုလည်း အလုံးစုံအဖြစ် နားလည်ရမည်။
Verse 23
स्तुत्वा तूष्णीं स्थिताः सर्वे प्राञ्जलीकृत्य भो द्विज
ချီးမွမ်းပြီးနောက် သူတို့အားလုံးသည် လက်အုပ်ချီ၍ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြ၏—အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ။
Verse 24
तेषामायतनं दातुं मनसा समचिन्तयत्
သူသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် သူတို့အတွက် သင့်လျော်သော နေရာအိမ်ရာကို မည်သို့ပေးရမည်ကို စဉ်းစားတော်မူ၏။
Verse 25
इदं पवित्रमारोग्यं पुण्यं पापप्रणाशनम् / हरिप्रसादजनकं स्वरूपसुखसाधनम्
ဤသင်ကြားမှု/အကျင့်သည် သန့်စင်စေ၍ ကျန်းမာရေးပေးသော အရာဖြစ်၏။ ကုသိုလ်ဖြစ်စေ၍ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီး၏။ ဟရီ(ဗိဿနု)၏ ကရုဏာတော်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး မိမိ၏ သဘာဝအရင်းအမြစ်သော အာနန္ဒကို ရရှိစေသော လမ်းဖြစ်၏။
Verse 26
इदं तु स्तवनं विप्रा न पठन्तीह मानवाः / न शृण्वन्ति च ये नित्यं ते सर्वे चैव मायिनः
သို့ရာတွင် အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဤလောက၌ ဤစတုတိကို မရွတ်ဆိုကြသကဲ့သို့ နေ့စဉ် မနားထောင်ကြသူတို့ကို သိမှတ်ကြလော့—သူတို့အားလုံးသည် မာယာ၏ လှည့်ဖြားမှုကြောင့် မောဟဖြစ်သူများပင် ဖြစ်၏။
Verse 27
नस्मरन्तोन्तरं नित्यं ये भुञ्जन्ति नराधमाः / तैर्भुक्ता सततं विष्ठा सदा क्रिमिशतैर्युता
အတွင်း၌ ဘုရားကို မမှတ်မိဘဲ အလေ့အထဖြင့် စားသောက်နေကြသော လူယုတ်မာတို့သည်—နောက်ဘဝ၌ အမြဲတမ်း အညစ်အကြေးဖြစ်သော မစင်ကို စားရပြီး၊ အမြဲတမ်း ပိုးကောင်ရာချီဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
They are described as arising within their respective divine lineages and serving as presiding powers connected to actions (karma), implying a governance of activity and its fruits through lineage-specific divine agency.
It uses repeated “hundredfold” comparisons to express relative excellence and happiness: divine emissaries are said to enjoy happiness far exceeding Gandharvas; Deva-Gandharvas are placed higher than other Gandharva classes; earthly kings are ranked below these, with the best humans described as superior to lower human groupings.