Adhyaya 28

Verse 1

नाम सप्तविंशो ऽध्यायः या पूर्वसर्गे दक्षपुत्री सती तु रुद्रस्य पत्नी दक्षयज्ञे स्वदेहम् / विसृज्य सा मेनकायां च जज्ञे धराधराद्धेमवतो वै सकाशात्

ဤသို့ «အခန်း ၂၇» ဟု အမည်ပေးသည်။ ယခင်စೃષ્ટိကာလ၌ ဒက္ခ၏သမီး စတီသည် ရုဒြ၏ဇနီးဖြစ်၍ ဒက္ခယဇ္ဉ၌ မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ဟိမဝတ် (တောင်တန်းကို ထမ်းဆောင်သူ) ထံမှ မေနကာ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်။

Verse 2

सा पार्वता रुद्रपत्नी खगेन्द्र या शेषपत्नी वारुणी नाम पूर्वा / सैवागता बलभद्रेण रन्तुं द्विरूपमास्थाय महापतिव्रता

အို ငှက်မင်း ဂရုဍာ၊ သူမသည် ပါర్వတီ၊ ရုဒြ၏ဇနီးဖြစ်၏။ ယခင်ကလည်း ဝါရုဏီဟု အမည်ရ၍ ရှေရှ၏ဇနီးဖြစ်ခဲ့၏။ ထိုမဟာပတိဝြတားသည် ပုံသဏ္ဍာန်နှစ်မျိုးကို ခံယူကာ ဘလဘဒြနှင့် ကစားရမည်ဟု လာရောက်၏။

Verse 3

श्रीरित्याख्या इन्दिरावेशयुक्ता तस्या द्वितीया प्रतिमा मेघरूपा / शेषण रूपेण यदा हि वीन्द्र तपश्चचार विष्णुना सार्धमेव

သူမကို «သရီ» ဟု ခေါ်ကြပြီး အင်ဒိရာ (လက္ခမီ) ၏ အတွင်းဝင်တည်ရှိမှုနှင့် ပြည့်စုံ၏။ သူမ၏ ဒုတိယပုံရိပ်သည် မိုးတိမ်ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဝီန္ဒြသည် ရှေရှပုံစံဖြင့် တပသျာကျင့်သော်၊ ဗိဿနုနှင့်အတူပင် ကျင့်ခဲ့၏။

Verse 4

तदैव देवी वारुणी शेषपत्नी तपश्च क्रे इन्दिराप्रीतये च / तदा प्रीता इन्दिरा सुप्रसन्ना उवाच तां वारुणीं शेषपत्नीम्

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ရှေရှ၏ဇနီး နတ်သမီး ဝါရုဏီသည် အင်ဒိရာ (လက္ခမီ) ကို ပျော်ရွှင်စေလို၍ တပသျာကျင့်၏။ အလွန်ပင် ကြည်နူးနှစ်သက်၍ ကရုဏာပြည့်ဝသော အင်ဒိရာသည် ရှေရှ၏ဇနီး ဝါရုဏီအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 5

यदा रामो वैष्णवांशेन युक्तः संपत्स्यते भूतले रौहिणेयः / मय्यावेशात्संयुता त्वं तु भद्रे श्रीरित्याख्या वलभद्रस्य रन्तुम्

ရောဟိဏေယ ရာမသည် ဗိဿနု၏ အစိတ်အပိုင်းနှင့် ယှဉ်တွဲကာ မြေပြင်သို့ ဆင်းလာသောအခါ၊ အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ ငါ၏ အတွင်းဝင်တည်ရှိမှုကြောင့် သင်လည်း ပေါင်းစည်းကာ «သရီ» ဟု အမည်ဖြင့် ပေါ်ထွန်း၍ ဘလဘဒြကို ပျော်ရွှင်စေကာ အတူလိုက်ပါလိမ့်မည်။

Verse 6

संपत्स्यसे नात्र विचार्यमस्तीत्युक्त्वा सा वै प्रययौ विष्णुलोके / श्रीलक्ष्म्यंशाच्छ्रीरितीड्यां समाख्यां लब्ध्वा लोके शेषपत्नी बभूव

«သင်သည် မုချ ရရှိလိမ့်မည်—ဤနေရာ၌ သံသယမရှိ» ဟုဆိုကာ၊ သူမသည် ဗိဿဏု၏ လောကသို့ အမှန်တကယ် ထွက်ခွာသွား၏။ သီရိ-လက္ခမီ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သဖြင့် «သီရိ» ဟူသော ဂုဏ်မြတ်နာမကို ရရှိကာ၊ လောက၌ ရှေဿ၏ ဇနီးဖြစ်လာ၏။

Verse 7

यदाहीशो विपुलामुद्धरेच्च तदा रामः श्रीभिदासंगमे च / करोति तोषत्सर्वदा वै रमायास्तस्याप्यावेशो व्यंस्त्रितमोनसंगम्

အမြတ်ဆုံး အရှင်သည် အလွန်ကျယ်ပြန့်သော (မြေ/ဝန်) ကို မြှောက်တင်သောအခါ၊ ရာမလည်း «သီရိ» နှင့် ဆက်နွယ်သည့် သန့်ရှင်းသော ဆုံရာ၌ ရမာ (လက္ခမီ) ကို အမြဲပျော်ရွှင်စေ၏။ သူ၏ အဝင်အရောက် (အာဝေရှ) ကြောင့် စိတ်၏ ချည်နှောင်မှုသည် ပျောက်ကွယ်ကာ ပြန့်ကျဲသွား၏။

Verse 8

या रेवती रैवतस्यैव पुत्री सा वारुणी बलभद्रस्य पत्नी / सौपर्णनाम्नी बलपत्नी खगेन्द्र यास्तास्तिस्रः षड्विष्णोश्च स्त्रीभ्यः / द्विगुणाधमा रुद्रशेषादिकेभ्यो दशाधमा त्वं विजानीहि पौत्र

ရေဝတီသည် ရိုင်ဝတ၏ သမီး၊ ဝါရုဏီသည် ဘလဘဒြ၏ ဇနီး၊ ထို့ပြင် စောပရ္ဏာသည် ဘလာ၏ ဇနီး—အို ငှက်တို့၏ အရှင်—ဤသုံးဦးသည် ဗိဿဏုနှင့် ဆက်နွယ်သော ဇနီးခြောက်ပါးအနက်တွင် ရေတွက်ခံရ၏။ အို မြေးရေ၊ ရုဒြ၊ ရှေဿ စသည့်သူတို့၏ ရေတွက်ခြင်းထက် နှစ်ဆနိမ့်ပြီး၊ အခြားမိန့်တော်မူသည့် မာနတစ်မျိုးအရ ဆယ်ဆနိမ့်ကြောင်း သိမှတ်လော့။

Verse 9

गरुड उवाच / रामेण रन्तुं सर्वदा वारुणी तु पुत्रीत्वमापे रेवतस्यैव सुभ्रूः / एवं त्रिरूपा वारुणी शेषपत्नी द्विरूपभूता पार्वती रुद्रपत्नी

ဂရုဍက ပြော၏—ရာမနှင့် အမြဲကစားပျော်လိုသောကြောင့်၊ လှပသော မျက်ခုံးရှိသည့် ဝါရုဏီသည် ရေဝတမင်း၏ သမီးဖြစ်သော အဆင့်ကို ရရှိခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ဝါရုဏီသည် ရှေဿ၏ ဇနီးအဖြစ် သုံးရုပ်ဖြစ်လာပြီး၊ ပါರ್ವတီသည် နှစ်ရုပ်ဖြစ်ကာ ရုဒြ၏ ဇနီးဖြစ်လာ၏။

Verse 10

नीचाया जांबवत्याश्च शेषसाम्यं च कुत्रचित् / श्रूयते च मया कृष्ण निमित्तं ब्रूहि मे प्रभो

အို ကృష్ణာ၊ နေရာအချို့တွင် နီစာနှင့် ဂျာမ္ဗဝတီတို့အကြား တစ်စုံတစ်ရာ ဆင်တူမှုရှိကြောင်း၊ ထို့ပြင် ရှေဿနှင့်လည်း ဆင်တူမှုရှိကြောင်း ကျွန်ုပ်ကြားသိရ၏။ အို အရှင်၊ ဤအကြောင်းရင်းကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။

Verse 11

उमायाश्च तथा रुद्रः सदा बहुगुणाधिकः / एवं त्वयोक्तं भगवन्निश्चयार्थं मम प्रभो

ထို့အတူ ဥမာနှင့် ဆက်နွယ်၍ ရုဒြာသည် အမြဲတမ်း ဂုဏ်သတ္တိများ ပိုမိုပြည့်စုံလွန်ကဲသူ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရားမြတ်က ဤသို့ မိန့်တော်မူသည်—ကျွန်ုပ်၏ ယုံကြည်ချက်အတွက်၊ အရှင်သခင်တော်။

Verse 12

रेवती श्रीयुता श्रीश्च शेषरूपा च वारुणी / सौपर्णि पार्वती चैव तिस्रः शेषाशतो वराः

ရေဝတီ၊ သြရီယုတာနှင့် သြရီ၊ သေရှရူပါနှင့် ဝါရုဏီ၊ စော်ပဏီနှင့် ပါရဝတီလည်းပါ—ဤတို့သည် အဓိက သုံးပါး ဖြစ်ကြသည်။ ကျန်သူများမှာ ရာနှင့်ချီသော အထူးကောင်းမြတ်သူများ ဖြစ်၏။

Verse 13

इत्यपि श्रूयते कृष्ण कुत्रचिन्मधुसूदन / निमित्तं ब्रूहि मे कृष्ण तवशिष्याय सुव्रत

“ဤသို့လည်း ကြားရသည်၊ အို ကృష్ణ၊ အို မဓုသူဒန။ အကြောင်းရင်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားပါ၊ အို ကൃഷ്ണ၊ သင်၏ တပည့်ဖြစ်သော ကျွန်ုပ်အတွက်၊ အို ကောင်းမြတ်သော ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူ။”

Verse 14

श्रीकृष्ण उवाच / विज्ञाय जांबवत्याश्च तदन्येषां खगाधिप / उत्तमानां च साम्यं तु उत्तमावेशतो भवेत्

သြရီကృష్ణ မိန့်တော်မူသည်—“အို ငှက်တို့၏ အရှင်၊ ဂျာမ္ဘဝတီနှင့် အခြားသူတို့၏ (အခြေအနေ) ကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ အထူးမြတ်သူတို့အကြား တူညီမှုသည် အမြင့်ဆုံးသော (ဘုရား) အဝင်အရောက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည်ဟု သိလော့။”

Verse 15

अवराणां गुणस्यापि ह्युत्तमानामधीनता / अस्तीति द्योतनायैव शतांशाधिकमुच्यते

နိမ့်ကျသူတို့တွင် တွေ့ရသော ကောင်းသောဂုဏ်သတ္တိများပင် အထက်မြတ်သူတို့အပေါ် မူတည်နေသည်။ ထိုမူတည်မှု ရှိကြောင်းကို ထင်ရှားစေရန်သာ “ရာနှင့်ပို၍” ဟု အတိုင်းအတာကို ဆိုထားသည်။

Verse 16

यथा मयोच्यते वीन्द्र तथा जानीहि नान्यथा / तदनन्तरजान्वक्ष्ये शृणु काश्यपजोत्तम

အို ငှက်တို့၏အမြတ်ဆုံး၊ ငါပြောသကဲ့သို့သာ တိတိကျကျ သိမှတ်လော့၊ အခြားမဟုတ်။ ထို့နောက် ဆက်လက်ဖြစ်လာမည့်အကြောင်းကို ငါရှင်းပြမည်၊ နားထောင်လော့၊ ကာশ্যပ၏ အမြတ်ဆုံးသားတော်။

Verse 17

चतुर्दशसु चेन्द्रेषु सप्तमो यः पुरन्दरः / वृत्रादीनां शरीरं तु पुरमित्युच्यते बुधैः

အင်ဒြာ ဆယ့်လေးပါးအနက် ခုနစ်မြောက်အင်ဒြာသည် ပုရန္ဒရဟု ခေါ်သည်။ ဗြတ္တရနှင့် အခြားတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပညာရှိတို့က “ပုရ” (မြို့/ခံတပ်) ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 18

तं दारयति वज्रेण यस्मात्तस्मात्पुरन्दरः / चतुर्दशसु चेन्द्रेषु मन्त्रद्युम्नस्तु षष्ठकः

သူသည် ဗဇ္ရ (မိုးကြိုးလက်နက်) ဖြင့် ထို “ပုရ” ကို ခွဲဖောက်သဖြင့် ထို့ကြောင့် “ပုရန္ဒရ” ဟု ခေါ်သည်၊ ခံတပ်ဖျက်သူဟူ၏။ အင်ဒြာ ဆယ့်လေးပါးအနက် မန္တရဒျုမ္နသည် ခြောက်မြောက်ဖြစ်သည်။

Verse 19

मन्त्रानष्ट महावीन्द्र देवो द्योतयते यतः / मन्त्रद्युम्नस्ततो लोके उभावप्येक एव तु

အို မဟာအင်ဒြာ၊ မန္တရ မပျောက်မဆုံး (ထိန်းသိမ်း၍ အကျိုးရှိ) သောအခါ နတ်သည် တောက်ပထင်ရှားလာသဖြင့် ထို့ကြောင့် လောက၌ “မန္တရဒျုမ္န” ဟု ခေါ်ကြသည်။ အမှန်တကယ် အမည်နှစ်မျိုးလုံးသည် တစ်ဦးတည်းကိုသာ ညွှန်းသည်။

Verse 20

मन्त्रद्युम्नावतारोभूत्कुन्तीपुत्रोर्जुनो भुवि / विष्णोर्वायोरनन्तस्य चेन्द्रस्य खगसत्तम

အို ငှက်တို့၏အမြတ်ဆုံး၊ မြေပြင်ပေါ်၌ ကုန္တီ၏သား အာర్జုနသည် မန္တရဒျုမ္န၏ အဝတားအဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဗိဿနု၊ ဝါယု၊ အနန္တ နှင့် အင်ဒြာတို့၏ အင်အားတော်များကိုလည်း ကိုယ်တိုင်ထင်ဟပ်ထားသည်။

Verse 21

पार्थश्चतुर्भिः संयुक्त इन्द्र एव प्रकीर्तितः / चतुर्थेपि च वायोश्च विशेषोस्ति सदार्जुन

အို အာရ္ဇုန (ပါရ္ထ)၊ အချက်လေးပါးနှင့် ပေါင်းစည်းလျှင် ထိုသူကို အင်ဒြ (Indra) ဟု အမှန်တကယ် ခေါ်ကြသည်။ ထို့ပြင် စတုတ္ထအချက်၌ပင် လေဘုရား ဝါယု (Vāyu) ၏ ထူးခြားသော အခန်းကဏ္ဍ ရှိနေသည်။

Verse 22

वालिर्नामा वानरस्तु पुरन्दर इति स्मृतः / चन्द्रवंशे समुत्पन्नो गाधिराजो विचक्षणः

ဝါလီ ဟူသော မျောက်ဘုရင်တစ်ပါး ရှိ၍ «ပုရန္ဒရ» ဟုလည်း မှတ်တမ်းတင်ကြသည်။ လဝంశ (Chandra-vaṃśa) တွင် ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝ၍ ခွဲခြားသိမြင်တတ်သော ဂါဓိ မင်းကြီး မွေးဖွားလာ하였다။

Verse 23

मन्त्रद्युम्नावतारः स विश्वामित्रपिता स्मृतः / वेदोक्तमन्त्रा गाः प्रोक्ता धिया संधारयेद्यतः

သူကို «မန္တရ္ဒျုမ္န» အဝတားဟု မှတ်မိကြပြီး၊ ဝိශ්ဝာမိတ္တရ၏ အဖဟုလည်း သတ်မှတ်ကြသည်။ ဝေဒတွင် ဆိုထားသော မန္တရများနှင့် သန့်ရှင်းသော သီချင်းဂါထာများကို စိတ်၌ ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန် သင်ကြားကြသည်။

Verse 24

अतो गाधिरिति प्रोक्तस्तदर्थं भूतले ह्यभूत् / इक्ष्वाकुपुत्रो वीन्द्र विकुक्षिरिति विश्रुतः

ထို့ကြောင့် သူကို «ဂါဓိ» ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ အို ငှက်တို့အထွဋ်အမြတ် ဂရုဍ (Vīndra)၊ အိက္ရှဝါကု၏ သားတော်သည် «ဝိကုက္ရှိ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလာ하였다။

Verse 25

स एवेन्द्रावतारोभूद्धरिसेवार्थमेव च / विशेषेण हरिं कुक्षौ विज्ञानाच्च हरिः सदा

သူသည် ဟရိ (ဗိဿဏု) ကို ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်ရန်သာ အင်ဒြ၏ အဝတားအဖြစ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ဂర్భအတွင်း၌ပင် အတွင်းနေသခင် ဟရိ ကို သိမြင်သဘောပေါက်ခြင်းကြောင့်၊ စစ်မှန်သော ဉာဏ်ပညာဖြင့် ဟရိ အပေါ် အစဉ်အမြဲ သဒ္ဓါတည်နေသည်။

Verse 26

अतो विकुक्षिनामासौ भूलोके विश्रुतः सदा / रामपुत्रः कुशः प्रोक्त इन्द्र एव प्रकीर्तितः

ထို့ကြောင့် သူသည် လောက၌ အမြဲတမ်း «ဝိကုက္စိ» ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလျက်ရှိ၏။ ထို့ပြင် ရာမ၏ သား ကုရှသည် အခြားမဟုတ်ဘဲ အင်ဒြာတော်တည်းဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 27

वाल्मीकिऋषिणा यस्मात्कुशेनैव विनिर्मितः / अतः कुश इति प्रोक्तो जानकीनन्दनः प्रभुः

ဝါလ္မီကိ ရှိတော်သည် ကုရှမြက်တစ်စည်းတည်းဖြင့် ကုရှကို ဖန်ဆင်းထုတ်ပေါ်စေခဲ့သဖြင့်၊ ဇနကီ၏ သားတော် မြတ်သခင် မင်းသားကို «ကုရှ» ဟု အမည်ပေးကြသည်။

Verse 28

इन्द्रद्युम्नः पुरेद्रस्तु गाधी वाली तथार्जुनः / विकुक्षिः कुश एवैते सप्त चेन्द्राः प्रकीर्तिताः

အင်ဒြဒျုမ್ನ၊ ပုရေဒြ၊ ဂာဓီ၊ ဝါလီ၊ အာర్జုန၊ ထို့အပြင် ဝိကုက္စိနှင့် ကုရှ—ဤတို့ကို အင်ဒြာ ခုနစ်ပါးဟု ကြေညာကာ ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 29

यः कृष्णपुत्त्रः प्रद्युम्नः काम एव प्रकीर्तितः / प्रकृष्टप्रकाशरूपत्वात्प्रद्युम्न इति नामवान्

ကృష్ణ၏ သား ပရဒျုမ್ನသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ နတ်တော် ကာမတော်တည်းဟု ကျော်ကြားသည်။ သူ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် အလွန်ထူးကဲသော တောက်ပမှုဖြစ်သဖြင့် «ပရဒျုမ்ன» ဟူသော အမည်ကို ခံယူထားသည်။

Verse 30

या रामभ्राता भरतः काम एवाभवद्भुवि / रामाज्ञां भरते यस्मात्तस्माद्भरतनामकः

ရာမ၏ ညီတော် ဘရတသည် မြေပြင်ပေါ်၌ သဒ္ဓါ-ဘက္တိ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် ရာမ၏ အမိန့်ကို ထမ်းဆောင်၍ လိုက်နာခဲ့သဖြင့် «ဘရတ» ဟူသော အမည်ဖြင့် သိကြသည်။

Verse 31

चक्राभिमानि कामस्तु सुदर्शन इति स्मृतः / ब्रह्मैव कृष्णपुत्रस्तु सांबो जाम्बवतीसुतः

စက်ရ (စုဒർശန) ကို အုပ်စိုး၍ ထိုစက်နှင့် တစ်ရပ်တည်းဟု ခံယူသော ကာမဒေဝကို «စုဒർശန» ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် ဘြဟ္မာတော်တိုင်ပင် ကృష్ణ၏ သား «စాంబ» အဖြစ် ပေါ်ထွန်းပြီး၊ ဂျာမ္ဘဝတီ၏ သား ဖြစ်သည်။

Verse 32

कामावतारो विज्ञेयः संदेहो नात्र विद्यते / यो रुद्रपुत्रः स्कन्दस्तु काम एव प्रकीर्तितः

ဤသူကို ကာမ၏ အဝတာရဟု သိမှတ်လော့။ ဤအကြောင်း၌ သံသယ မရှိ။ ရုဒြ၏ သား စကန္ဒသည်လည်း ကာမတော်တိုင်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 33

रिपूनास्कं दते नित्यमतः स्कन्द इति स्मृतः / यो वा सनत्कुमारस्तु ब्रह्मपुत्रः खगाधिप / कामावतारो विज्ञेयो नात्र कार्या विचारणा

ရန်သူတို့ကို အမြဲတမ်း ချေမှုန်းသဖြင့် «စကန္ဒ» ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် ငှက်တို့၏ အရှင်တော်၊ ဘြဟ္မာ၏ သား စနတ်ကုမာရကိုလည်း ကာမ၏ အဝတာရဟု သိမှတ်ရမည်။ ဤအကြောင်း၌ ထပ်မံ စဉ်းစားရန် မလို။

Verse 34

सुदर्शनश्च परमः प्रद्युम्नः सांब एव च / सनत्कुमारः सांबश्चषडेते कामरूपकाः

စုဒർശန၊ ပရမ၊ ပြဒျုမ္န၊ စాంబ၊ စနတ်ကုမာရနှင့် စాంచ—ဤခြောက်ပါးသည် စိတ်တော်မူသလို ရုပ်သဏ္ဌာန်ယူနိုင်သော (ကာမရူပ) များဟု ဆိုကြသည်။

Verse 35

ततश्च इन्द्रकामावप्युमादिभ्यो दशावरौ / तयोर्मध्ये तु गरुड काम इन्द्राधमः स्मृतः

ထို့နောက် ဂရုဍာရေ၊ «အိန္ဒြ» နှင့် «ကာမ» ဟု ခေါ်သော ဆန္ဒတို့သည် ဥမာ စသည်တို့မှ စတင်သော အဆင့်များထက် အဆင့်ဆယ်ဆင့် နိမ့်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုနှစ်ခုအနက် «ကာမ» သည် နိမ့်သောအဖြစ် မှတ်ယူကြပြီး «အိန္ဒြ» သည် မြင့်သောအဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။

Verse 36

प्राणस्त्वहङ्कार एव अहङ्कारकसंज्ञकः / गरुत्मदंशो विज्ञेयः कामेन्द्राभ्यां दशाधमः

ပရာဏ (prāṇa) သည် အဟင်္ကာရ (ego) ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ «အဟင်္ကာရက» ဟု ခေါ်ကြသည်၊ «ငါ» ကို ဖန်တီးသူဖြစ်၏။ ဤသည်ကို ဂရုဍ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ဟု သိရမည်။ ဒသအင်္ဂါတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်၍ ကာမ (လိုချင်တပ်မက်မှု) နှင့် အင်ဒြိယာတို့၏ အရှင် (အိန္ဒြ/Indra) က အုပ်စိုးသည်။

Verse 37

तदनन्तरजान्वक्ष्ये शृणु वीन्द्र समाहितः / श्रवणान्मोक्षमाप्नोति महापापाद्विमुच्यते

ထို့နောက် ဆက်လက်ဖြစ်လာမည့်အရာကို ငါရှင်းပြမည်—အာရုံစိုက်၍ နားထောင်လော့၊ ဗိန္ဒြ (ဂရုဍ)၊ ငှက်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး။ ဤကို ကြားနာခြင်းဖြင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရပြီး မဟာပာပ (အကြီးမားဆုံး အပြစ်များ) မှပင် လွတ်ကင်းသည်။

Verse 38

कामपुत्रोनिरुद्धो ऽपि हरेरन्यः प्रकीर्तितः / स एवाभूद्धरेः सेवां कर्तुं रामानुजो भुवि

အနိရုဒ္ဓ (Aniruddha) သည် ကာမ (ပရဒျုမ္န) ၏ သားဟု သိကြသော်လည်း ဟရီ (Hari) ၏ အခြားသော အဝတားတစ်ပါးဟုလည်း ချီးကျူးကြသည်။ ထိုသူတော်ကောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရာမ၏ ညီတော်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာကာ ဟရီကို ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုရန် ဖြစ်၏။

Verse 39

शत्रुघ्न इति विख्यातः शत्रून्सूदयते यतः / अनिरुद्धः कृष्णपुत्रो प्रद्युम्नाद्यो ऽजनिष्ट ह

သူကို «ရှတ်ရုဃ္န» ဟု ကျော်ကြားစေသည်မှာ ရန်သူတို့ကို သတ်နှိမ်ဖျက်ဆီးသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် အနိရုဒ္ဓ—ကృష్ణ၏ သား—သည် ပရဒျုမ္နတို့အနက် အထင်ရှားဆုံးအဖြစ် အမှန်တကယ် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

Verse 40

संकर्षणादिरूपैस्तु त्रिभिराविष्ट एव सः / एवं द्विरूपो विज्ञेयो ह्यनिरुद्धो महामतिः

အနိရုဒ္ဓ—မဟာမတိ (ဉာဏ်ကြီးသူ)—သည် စင်ကර්ရှဏ (Saṅkarṣaṇa) မှ စ၍ ရုပ်သုံးပါးဖြင့် ပြည့်ဝစိမ့်ဝင်နေ၏။ ထို့ကြောင့် အနိရုဒ္ဓကို သဘောသဘာဝ နှစ်မျိုးရှိသူဟု သိရမည်။

Verse 41

कामभार्या रतिर्या तु द्विरूपा संप्रकीर्तिता / रुग्मपुत्री रुग्मवती कामभार्या प्रकीर्तिता

ကာမဒေဝ၏ မဟာသမီး ရတိကို ပုံသဏ္ဍာန်နှစ်မျိုးရှိသူဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် ရုဂ္မ၏ သမီးဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး “ရုဂ္မဝတီ” ဟူသော နာမဖြင့်လည်း ချီးမွမ်းကြသည်—ထို့ကြောင့် ကာမ၏ ဇနီးအဖြစ် ထင်ရှားသည်။

Verse 42

अतिप्रकाशयुक्तत्वात्तस्माद्रुग्मवती स्मृता / दुर्योधनस्य या पुत्री लक्षणा सा रतिः स्मृता

အလွန်ထူးကဲသော တောက်ပရောင်ခြည်ဖြင့် ပြည့်စုံသောကြောင့် ထို့ကြောင့် “ရုဂ္မဝတီ” ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် ဒုရ္ယောဓန၏ သမီး “လက္ခဏာ” ကိုလည်း ရတိဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 43

काष्ठा सांबस्य भार्या सा लक्षणं संयुनक्त्यतः / लक्षणाभिधयाभूमौ दुष्ट वीर्योद्भवा ह्यपि

စాంబ၏ ဇနီး ကာဋ္ဌာသည် ထို့နောက် လက္ခဏာနှင့် ပေါင်းစည်းခဲ့သည်။ “လက္ခဏာဘိဓာ-ဘူမိ” ဟု ခေါ်သော နေရာ၌ မကောင်းသည့် မျိုးစေ့မှ မွေးဖွားလာသော သတ္တဝါတစ်ပါး အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။

Verse 44

एवं द्विरूपा विज्ञेया कामभार्या रतिः स्मृता / स्वायंभुवो ब्रह्मपुत्रो मनुस्त्वाद्यो गुरौ समः / राजधर्मेण विष्णोश्च जातः प्रीणयितुं हरेः

ထို့ကြောင့် ကာမ၏ ဇနီး ရတိကို ပုံသဘောနှစ်မျိုးရှိသူဟု သိမှတ်ရမည်။ ထို့ပြင် ပရဟ္မ၏ သားတော်ဖြစ်သော ပထမ မနု—စွာယံဘုဝ မနုသည် မိမိ၏ ဆရာနှင့် တူညီခဲ့ပြီး၊ ရာဇဓမ္မကို ကျင့်သုံးခြင်းအားဖြင့် ဟရီကို ပျော်ရွှင်စေရန် ဗိဿနု၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

Verse 45

बृहस्पतिर्देवागुरुर्महात्मा तस्यावतारास्त्रय आसन् खगेन्द्र / रामावतारे भरताख्यो बभूव ह्यंभोजजावेशयुतो बृहस्पतिः

ဒေဝတို့၏ ဆရာကြီး မဟာသတ္တဝါ ဘృဟஸပတိသည်—အို ငှက်ဘုရင်—အဝတာရ သုံးပါး ရှိခဲ့သည်။ ရာမအဝတာရနှင့် ဆက်နွယ်သော အဝတာရ၌ သူသည် “ဘရတ” ဟု ထင်ရှားခဲ့ပြီး၊ ပဒ్మမှ မွေးဖွားသော ဘရဟ္မာ၏ အာဝေသ (အတွင်းဝင်သက်ရောက်မှု) ကို ခံယူထားသော ဘృဟஸပတိ ဖြစ်သည်။

Verse 46

देवावतारान्वानरांस्तारयित्वा श्रीरामदिव्याऽचरितान्यवादीत् / अतो ह्यसौ नारनामा बभूव ह्यङ्गत्वमाप्तुं रामदेवस्य भूम्याम्

ဝါနရတို့အတွင်းရှိ ဒေဝအဝတာရများကို ကယ်တင်ပြီးနောက်၊ သူသည် သီရိရာမ၏ သန့်ရှင်းမြတ်သော လီလာများကို ကြေညာဟောပြော하였다။ ထို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ရာမဒေဝ၏ အင်္ဂ (အဖွဲ့ဝင်အစိတ်အပိုင်း) ဖြစ်ရန် «နာရ» ဟူသော အမည်ကို ရရှိ하였다။

Verse 47

कृष्णावतारे द्रोणनामा बभूव अंभोजजावेशयुतो बृहस्यपतिः / यस्माद्दोणात्संभभूव गुरुश्च तस्मादसौ द्रोणसंज्ञो बभूव

ကృష్ణအဝတာရခေတ်၌ အမ္ဘောဇဇာ၏ အာဝေသ (ဝင်ရောက်တည်နေသော အင်အား) ဖြင့် ပြည့်စုံသော ဘృဟஸပတိသည် «ဒ్రೋဏ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားလာ하였다။ ထို့ပြင် ဂုရုသည် ဒ్రోဏ (အိုး/ပုံး) မှ မွေးဖွားလာသောကြောင့် သူကို «ဒ్రోဏ» ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 48

भूभारभूताद्युद्धृतौ ह्यङ्गभूतो विष्णोः सेवां कर्तुमेवास भूमौ / बृहस्पतिः पवनावेशपुक्ता स उद्धवश्चेत्यमिधानमाप

မြေကြီး၏ ဘာရကို မြှောက်တင်ရန်အတွက် သူသည် ဗိṣṇု၏ အင်္ဂ (အစိတ်အပိုင်း) ကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုသခင်အား ဆေဝာပြုရန်သာ နေထိုင်하였다။ ပဝန (ဝါယု) ၏ အာဝေသဖြင့် ပြည့်စုံသော ထို ဘృဟஸပတိသည် «ဥဒ္ဓဝ» ဟူသော အမည်ကို ရရှိ하였다။

Verse 49

यस्मादुत्कृष्टो हरिरत्र सम्यगतो ह्यसौ बुधवन्नाम चाप / सखा ह्यभूत्कृष्णदेवस्य नित्यं महामतिः सर्वलोकेषु पुज्वः

ဟရီသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ ဤနေရာ၌ မှန်ကန်စွာ ပေါ်ထွန်းလာသောကြောင့်၊ သူကိုလည်း «ဗုဓဝန်» ဟူသော အမည်ဖြင့် ခေါ်ကြသည်။ သူသည် ကృష్ణဒေဝ၏ အမြဲတမ်း မိတ်ဆွေဖြစ်လာပြီး၊ ဉာဏ်ကြီးသူ၊ လောကအားလုံးတွင် လေးစားခံရသူ ဖြစ်하였다။

Verse 50

दक्षिणाङ्गुष्ठजो दक्षो ब्रह्मपुत्रो महामतिः / कन्यां सृष्ट्वा हरेः प्रीणन्नास भूमा प्रजापतिः / पुत्रानुदपादयद्दक्षस्त्वतो दक्ष इति स्मृतः

ဒက္ခသည် ညာလက်မမှ မွေးဖွားသော၊ ဘြဟ္မာ၏ သားတော်၊ ဉာဏ်ကြီးသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် သမီးတစ်ဦးကို ဖန်ဆင်းပြီး၊ ဟရီ (ဗိṣṇု) ကို ပျော်ရွှင်စေခြင်းဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ အင်အားကြီးသော ပရာဇာပတိ ဖြစ်လာ하였다။ သားများကို မွေးဖွားစေသောကြောင့် သူကို «ဒက္ခ» (စွမ်းရည်ရှိသူ) ဟု မှတ်မိကြသည်။

Verse 51

शचीं भर्यां देवराजस्य विद्धि तस्या ह्यवतारं शृणु सम्यक् खगेन्द्र / रामावतारे नाम तारा बभूव सा वालिपत्नी शचीसजका च

သချီ (Śacī) သည် ဒေဝရာဇ အိန္ဒြာ၏ မဟာမိဖုရားဖြစ်ကြောင်း သိလော့။ ငှက်မင်း ဂရုဍာ (Khagendra) ရေ၊ သူမ၏ အဝတားကို မှန်ကန်စွာ နားထောင်လော့။ ရာမအဝတားကာလ၌ သူမသည် တာရာ (Tārā) ဟူသောအမည်ဖြင့် ဝါလီ၏ ဇနီးဖြစ်လာ၍ သချီနှင့် ဆက်နွယ်သော မျိုးဆက်အဖြစ် မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 52

रामान्मृते वालिसंज्ञे पतौ हि सुग्रीवसंगं सा चकाराथ तारा / अतो नागात्स्वर्गलोकं च तारा क्व वा यायादन्तरिक्षे न पापा

ရာမက ဝါလီဟူသော သူမ၏ ခင်ပွန်းကို သတ်ပြီးနောက် တာရာသည် စုဂရీవနှင့် ပေါင်းသင်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တာရာသည် ကောင်းကင်ဘုံ (Svarga) သို့ ရောက်လေ၏။ အပြစ်မရှိသူကို အန္တရိက္ခ (အလယ်လောက) တွင် ဘယ်လို လှည့်လည်စေမည်နည်း။

Verse 53

कृष्णावतारे सैव तारा च वीन्द्र बभूव भूमौ विजयस्य पत्नी / पिशङ्गदेति ह्यभिधा स्याच्च तस्याः सामीप्यमस्यास्त्वजुंनवेव चासीत्

ကృష్ణအဝတားကာလ၌ ထိုသူမတည်းဟူသော တာရာသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဗိဇယ၏ ဇနီးအဖြစ် ဖြစ်လာ하였다။ သူမ၏ အမည်ကို ပိသင်္ဂဒါ (Piśaṅgadā) ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြပြီး၊ အာర్జုနနှင့်လည်း နီးကပ်သော ဆက်နွယ်မှုရှိခဲ့သည်။

Verse 54

उत्पादयित्वा बभ्रुवाहं च पुत्रं तस्यां त्यक्त्वा ह्यर्जुनो वै महात्मा / अतश्चोभे वारचित्राङ्गदे च शचीरूपे नात्र विवार्यमस्ति

သူမထံ၌ ဘဗ္ရုဝါဟ (Babruvāha) ဟူသော သားတစ်ဦးကို မွေးဖွားစေပြီးနောက် မဟာတ္မာ အာర్జုနသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွား하였다။ ထို့ကြောင့် ဝါရာ (Vārā) နှင့် စိတ္ရာင်္ဂဒါ (Citrāṅgadā) နှစ်ဦးစလုံးကို သချီ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်ဟု သိမှတ်ရမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 55

पुलोमजा मन्त्रद्युम्नस्य भार्या या काशिका गाधिराजस्य भार्या / विकुक्षिभार्या सुमतिश्चेति संज्ञा कुशस्य पत्नी कान्तिमतीति संज्ञा

ပုလိုမဇာ (Pulomajā) သည် မန္တ্ৰဒျုမ್ನ (Mantradyumna) ၏ ဇနီးဖြစ်၏။ ကာသိကာ (Kāśikā) သည် ဂာဓိမင်း (Gādhi) ၏ ဇနီးဖြစ်၏။ စုမတိ (Sumati) ဟူသောအမည်သည် ဝိကုက္ခိ (Vikukṣi) ၏ ဇနီးကို ခေါ်သောအမည်ဖြစ်၏။ ကုశ (Kuśa) ၏ ဇနီးသည် ကာန္တိမတီ (Kāntimatī) ဟူ၍ ထင်ရှား၏။

Verse 56

एता हि सप्त ह्यवराश्च शच्या जानीहि वै नास्ति विचारणात्र / शची रतिश्चानिरुद्धो मनुर्दक्षो बृहस्पतिः / षडन्योन्यसमाः प्रोक्ता अहङ्काराद्दशाधमाः

ဤတို့သည် အောက်တန်း ခုနှစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း သိမှတ်လော့။ ဤနေရာ၌ ထပ်မံ ဆင်ခြင်ငြင်းခုံရန် အခွင့်မရှိ။ Śacī၊ Rati၊ Aniruddha၊ Manu၊ Dakṣa နှင့် Bṛhaspati တို့ ခြောက်ပါးသည် အချင်းချင်း တူညီကြောင်း ကြေညာထားသည်။ အဟင်္ကာရ (အတ္တမာန်) မှ အောက်တန်း ဆယ်မျိုး ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 57

स वायुषु महानद्य स वै कोणाधिपस्तथा

သူသည် လေများအတွင်း၌ မဟာမြစ်ကဲ့သို့ တည်ရှိ၏။ ထို့ပြင် အရပ်လေးမျက်နှာကို အုပ်စိုးသော အရပ်အဓိပတိလည်း ဖြစ်၏။

Verse 58

नासिकासु स एवोक्तो भौतिकस्तुल्य एव च / अतिवाहः स एवोक्तः यतो गम्यो मुमुक्षुभिः

ထိုလမ်းကြောင်းတည်းဟူသော အရာကို နှာခေါင်းပေါက်များအတွင်း၌ ရှိသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လမ်းကြောင်းနှင့်လည်း ဆင်တူသည်ဟု ဖော်ပြကြ၏။ ထိုတူညီသော အရာကို Ativāha ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထိုလမ်းဖြင့် မောက္ခကို ရှာဖွေသူများ (မုမုက္ရှု) သည် ရှေ့သို့ သွားနိုင်ကြ၏။

Verse 59

दक्षादिभ्यः पञ्चगुणादधमः संप्रकीर्तितः / गरुड उवाच / प्रवहश्चेति संज्ञां स किमर्थं प्राप तद्वद

Dakṣa စသည်တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ငါးဆ အတိုင်းအတာဖြင့် အောက်တန်းဟု ကြေညာထား၏။ ဂရုဍ (Garuḍa) က မေးလေ၏— «Pravaha» ဟူသော အမည်ကို အဘယ်ကြောင့် ရရှိသနည်း။ ထိုအကြောင်းကို ပြောပြပါ။

Verse 60

अर्थः कश्चास्ति तन्नाम्नः प्रतीतस्तं वदस्व मे / गरुडेनैवमुक्तस्तु भगवान्देवकीसुतः / उवाच परमप्रीतः संस्तूय गरुडं हरिः

«ထိုအမည်၌ အဓိပ္ပါယ်တစ်စုံတစ်ရာ ပါရှိလျှင် ငါ့အား ပြောပြပါ» ဟု ဆို၏။ ဂရုဍက ဤသို့ မေးမြန်းသဖြင့်၊ ဘုရားသခင်—ဒေဝကီ၏ သား ဟရိ—အလွန်ပျော်ရွှင်၍ ဂရုဍကို ချီးမွမ်းကာ ပြောဆိုလေ၏။

Verse 61

कृष्ण उवाच / प्रहर्षेण हरेस्तुल्यान्सर्वदा वहते यतः / अतः प्रवहनामासौ कीर्तितः पक्षिसत्तम

ကృష్ణမိန့်တော်မူသည်။ ဝမ်းမြောက်သန့်ရှင်းသောစိတ်ဖြင့် ဟရိနှင့်တူညီသူတို့ကို အမြဲတမ်း သယ်ဆောင်ပေးသောကြောင့်၊ ငှက်တို့အထက်မြတ်သူကို «ပရဝါဟ» ဟု ချီးကျူးခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 62

सर्वोत्तमो विष्णुरेवास्ति नाम्ना ब्रह्मादयस्तदधीनाः सदापि / मयोक्तमेतत्तु सत्यं न मिथ्या गृह्णामि हस्तेनोरगं कोपयुक्तम्

အမြင့်မြတ်ဆုံးအရှင်သည် နာမအားဖြင့် ဗိဿနုသာ ဖြစ်၏။ ဘြဟ္မာတို့နှင့် အခြားဒေဝတားတို့သည်လည်း အမြဲတမ်း ထိုအရှင်အပေါ် မူတည်ကြ၏။ ငါပြောသောအရာသည် အမှန်တရားဖြစ်၍ မလိမ်မညာ။ ဒေါသဖြင့် ငါသည် မြွေကို လက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်၏။

Verse 63

सर्वं नु सत्यं यदि मिथ्या भवेत्तु तदा त्वसौ मां दशतुह्यहीन्द्रः / एवं ब्रुवन्नुरगं कोपयुक्तं समग्रहीन्नादशत्सोप्युरङ्गः

“အရာအားလုံး အမှန်တရားဖြစ်လျှင်—မမှန်ဖြစ်သွားမည်ဆိုလျှင်—ထိုမြွေဘုရင်က ငါ့ကို ကိုက်ပါစေ!” ဟုဆိုကာ ဒေါသပြည့်နေသော မြွေကို ဖမ်းဆုပ်သော်လည်း၊ ထိုမြွေသည်ပင် မကိုက်ခဲ့။

Verse 64

एतस्य संधारणादेव वीन्द्र स वायुपुत्रः प्रवहेत्याप संज्ञाम् / यो वा लोके विष्णुमूर्तिं विहाय दैत्यस्वरूपा रेणुकाद्याः कुदेवाः

အို အင်ဒြာတို့အထက်မြတ်သူ ဝီန္ဒြာရေ။ ဤအရာကို ထမ်းဆောင်ထိန်းထားခြင်းသာဖြင့်ပင် လေဘုရား ဝါယု၏သားသည် «ပရဝါဟ» ဟူသော အမည်ကို ရခဲ့သည်။ သို့သော် လောက၌ ဗိဿနု၏ မూర్తိကို စွန့်၍ ရေဏုကာ စသည့် အဆုရသဘောရှိသော ကုဒေဝတားအတုများကို မှီခိုသူသည် လမ်းမှားသို့ ကျရောက်၏။

Verse 65

तेषां तथा मत्पितॄणां च पूजा व्यर्था सत्यं सत्यमेतद्ब्रवीमि / एतत्सर्वं यदि मिथ्या भवेत्तु तदा त्वसौ मां दशतु ह्यहीन्द्रः

သူတို့အား ပူဇော်ခြင်းနှင့် ငါ့ပိတೃများအား ပူဇော်ခြင်းပင်လျှင် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ငါသည် အမှန်တရားကိုပင် အမှန်တရားဟု ပြော၏။ ဤအရာအားလုံး မမှန်ဖြစ်လျှင် ထိုမြွေဘုရင်က ငါ့ကို ကိုက်ပါစေ။

Verse 66

पित्र्यं नयामि प्रविहायैव ये तु पित्रुद्देशात्केवलं यः करोति / स पापात्मा नरकान्वै प्रयातीत्येतद्वाक्यं सत्यमेतद्ब्रवीमि

ထိုသူကို ပိတೃတို့၏ လောကသို့ ငါမခေါ်မပို့။ သို့ရာတွင် အမှန်တကယ်သော တာဝန်ကို စွန့်ပစ်ကာ “ဘိုးဘွားအမည်ဖြင့်” ဟုသာ အမည်တင် ပိတೃကရိယာကို လုပ်သူသည် ပာပဝိညာဉ်ဖြစ်၍ နరకများသို့ အမှန်တကယ် သွားရမည်။ ဤစကားသည် သစ္စာတည်း၊ ငါဤသို့ ကြေညာ၏။

Verse 67

न श्रीः स्वतन्त्रा नापि विधिः स्वतन्त्रो न वायुदेवो नापि शिवः स्वतन्त्रः / तदन्ये नो गौरिपुलोम जाद्याः किं वक्तव्यं नात्र लोके स्वतन्त्रः

သီရိ (လက္ရှ္မီ) ပင်လည်း လွတ်လပ်သူမဟုတ်၊ ဝိဓိ (ဗြဟ္မာ) လည်း လွတ်လပ်သူမဟုတ်။ ဝါယုဒေဝလည်း မလွတ်လပ်၊ ရှိဝလည်း မလွတ်လပ်။ ထို့ကြောင့် အခြားသူများ—ဂေါရီ (ပါရဝတီ)၊ ပုလိုမဇာ (ရှာစီ/အိန္ဒြာဏီ) စသည်တို့ကို ဘာပြောစရာရှိသနည်း။ ဤလောက၌ အမှန်တကယ် လွတ်လပ်သူ မရှိ။

Verse 68

ब्रवीमि सत्यं पुरुषो विष्णुरेव सत्यं सत्य भुजमुद्धृत्य सत्यम् / एतत्सर्वं यदि मिथ्या भवेत्तु तदा त्वसौ मां दशतु ह्यहीन्द्र

ငါ သစ္စာကို ကြေညာ၏—အမြင့်ဆုံး ပုရုෂသည် ဗိဿနုတော်သာ ဖြစ်၏။ သစ္စာ—သစ္စာကို ထမ်းဆောင်သော လက်မောင်းကို မြှောက်၍ ငါ သစ္စာကို အတည်ပြု၏။ ဤအရာအားလုံး မမှန်ကန်၍ မုသာဖြစ်သွားလျှင် နဂါးမင်းသည် ငါ့ကို ကိုက်ပါစေ။

Verse 69

जीवश्च सत्यः परमात्मा च सत्यस्तयोर्भेदः सत्ये ए तत्सदापि / जडश्चसत्यो जीवजडयोश्च भेदो भेदः सत्यः किं च जडैशयोर्भिदा

ဇီဝ (ပုဂ္ဂိုလ်ဝိညာဉ်) သည် အမှန်တကယ် ရှိ၏၊ ပရမာတ္မာလည်း အမှန်တကယ် ရှိ၏။ ထိုနှစ်ပါးအကြား ကွာခြားမှုလည်း အမှန်တကယ် ဖြစ်၍ အစဉ်အမြဲ ထိုသို့ပင်။ ဇဋ (အဇာန) သည်လည်း အမှန်တကယ် ရှိ၏၊ ဇီဝနှင့် ဇဋ အကြား ကွာခြားမှုလည်း အမှန်တကယ် ဖြစ်၏။ ကွာခြားမှုကိုယ်တိုင်ပင် အမှန်တကယ် ဖြစ်သော်၊ အဇာနနှင့် အရှင်ဘုရားအကြား “ကွာခြားမှု” ဟု ထပ်မံဆိုစရာ ဘာအဓိပ္ပါယ်ရှိမည်နည်း။

Verse 70

भेदः सत्यः सर्वजीवेषु नित्यं सत्या जडानां च भेदा सदापि / एतत्सर्वं यदि मिथ्या भवेत्तु तदा त्वसौ दशतु मां ह्यहीन्द्रः

သတ္တဝါဇီဝအားလုံးအတွင်း ကွာခြားမှုသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်၍ နိစ္စတည်၏။ ဇဋ (အဇာန) အရာဝတ္ထုတို့၏ ကွာခြားချက်များလည်း အစဉ်အမြဲ အမှန်တကယ် ဖြစ်၏။ ဤအရာအားလုံး မုသာဖြစ်သွားလျှင် နဂါးမင်းသည် ငါ့ကို အမှန်တကယ် ကိုက်ပါစေ။

Verse 71

एवं ब्रुवन्नुरगं कोपयुक्तं समग्रहीन्नादशत्सोप्युरङ्गः / एतस्य संधारणादेववीद्रे सा वायुपुत्रः प्रवहेत्याप संज्ञाम्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဒေါသပြင်းထန်သော မြွေကို သူက ခိုင်ခိုင်မာမာ ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။ မြွေသည်လည်း ဟိန်းဟောက်၏။ ထိုကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိန်းထားနိုင်ခြင်းကြောင့်၊ ဉာဏ်ရှိသူရေ၊ ဝါယု၏သားသည် «ပရဝါဟ» (သယ်ဆောင်၍ တိုက်နှိုးသူ) ဟူသော အမည်ဖြင့် သိကြားလာ၏။

Verse 72

द्वयं स्वरूपं प्रविदित्वैव पूर्वं त्वं स्वीकुरुष्व द्वयमेव नित्यम् / स्नानादिकं च प्रकरोति नित्यं पापी स आत्मा नैव मोक्षं प्रयाति

အရင်ဆုံး အမှန်တရားနှင့် အတ္တ၏ နှစ်မျိုးသဘောကို သိမြင်ပါ၊ ထို့နောက် ထိုနှစ်မျိုးသော စည်းကမ်းကို အမြဲတမ်း လက်ခံကျင့်သုံးပါ။ နေ့စဉ် ရေချိုးခြင်းစသည့် ကုသိုလ်ကိစ္စများကို ပြုလုပ်သော်လည်း အပြစ်ရှိသူသည် မောက္ခသို့ မရောက်နိုင်။

Verse 73

तस्माद्द्वयं प्रविचार्यैव नित्यं सुखी भवेन्नात्र विचार्यमस्ति / एतत्सर्वं यदि मिथ्या भवेत्तु तदा त्वसौ मां दशतु ह्यहीन्द्रः

ထို့ကြောင့် ထိုနှစ်ပါးကို နေ့စဉ် စဉ်းစားသုံးသပ်လျက် စိတ်ချမ်းသာစွာ နေထိုင်ရမည်—ဤတွင် ထပ်မံ စဉ်းစားရန် မရှိ။ အကယ်၍ ဤအရာအားလုံး မမှန်ကန်သော မိဿာဖြစ်လျှင်၊ ထိုမြွေမင်းက ငါ့ကို တကယ်ပဲ ကိုက်ပါစေ။

Verse 74

गरुड उवाच / किं तद्द्वयं देवदेवेश किं वा तत्कारणं कीदृशं मे वदस्व / द्वयोस्त्यागं कीदृशं मे वदस्व त्यागात्सुखं कीदृशं मे वदस्व

ဂရုဍက ပြော၏—အို ဘုရားတို့၏ ဘုရားရှင်၊ ထို «နှစ်ပါး» ဟူသည် အဘယ်နည်း။ ထို၏ အကြောင်းရင်းသည် အဘယ်သို့နည်း။ ကျွန်ုပ်အား ထင်ရှားစွာ ပြောပါ။ ထိုနှစ်ပါးကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် မည်သို့ဖြစ်သည်ကို ပြောပါ; ထိုစွန့်လွှတ်ခြင်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ချမ်းသာသည် မည်သို့သော ချမ်းသာနည်းကိုလည်း ပြောပါ။

Verse 75

श्रीकृष्ण उवाच / द्वयं चाहुस्त्विन्द्रिये द्वे बलिष्ठे देहे ह्यस्मिञ् श्रोत्रनेत्रे सुसृष्टे / अवान्तरे श्रोत्रनेत्रे खगेन्द्र द्वयं चाहुस्तत्स्वरूपं च वक्ष्ये

သီရိကృష్ణက ပြော၏—ဤကိုယ်ခန္ဓာ၌ အင်္ဒြိယအာရုံအင်အား နှစ်ပါးကို အပြင်းထန်ဆုံးဟု ဆိုကြသည်၊ အကြားနှင့် အမြင်—နားနှင့် မျက်စိအဖြစ် ကောင်းစွာ ဖန်ဆင်းထား၏။ အို ခဂေန္ဒြ (ငှက်တို့၏ မင်း)၊ ထိုနှစ်ပါးအတွင်း၌ ထပ်မံသော နှစ်မျိုးကွဲပြားမှုရှိသည်ဟုလည်း ဆိုကြ၏; ထို၏ အမှန်သဘောကိုလည်း ငါ ပြောမည်။

Verse 76

श्रोत्रस्वभावो लोक वार्ताश्रुतौ च ह्यतीव मोदस्त्वादरास्वादनेन / हरेर्वार्ताश्रवणे दुः खजालं श्रोत्रस्वभावो जडता दमश्च

နား၏သဘာဝသည် လောကီအတင်းအဖျင်းကို ကြားရာတွင် အလွန်ပျော်ရွှင်၍ စိတ်အားထက်သန်စွာ အရသာခံသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟရီ၏ကထာကို နားထောင်ရာတွင် «ဒုက္ခ»၏ကွန်ယက်ကို တွေ့ရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး—ဤသည်ပင် နား၏အလေ့အထ၊ မိုက်မဲထုံထိုင်းမှုနှင့် ထိန်းချုပ်ရန်လိုမှု ဖြစ်သည်။

Verse 77

नेत्रस्वभावो दर्शने स्त्रीनराणां ह्यत्यादरान्नास्ति निद्रादिकं च / हरेर्भक्तानां दर्शने दुः खरूपो विष्णोः पूजादर्शने दुः खजालम्

မျက်စိ၏သဘာဝသည် မိန်းမယောက်ျားတို့ကို မြင်လိုစိတ်သို့ ဆွဲဆောင်ခံရသည်; အလွန်အကျွံကပ်လှုပ်မှုကြောင့် အိပ်ရေးစသည်တို့ ပျက်စီးတတ်သည်။ သို့သော် ဟရီ၏ဘက်တော်သားများအတွက် ထိုသို့မြင်ခြင်းသည် ဒုက္ခပုံစံတစ်ရပ် ဖြစ်လာပြီး၊ ဗိဿဏု၏ပူဇော်ပွဲကို မြင်ရာတွင် ဒုက္ခကွန်ယက်တစ်လုံးလုံး ဖြတ်တောက်သွားသည်။

Verse 78

तयोः स्वरूपं प्रविदित्वैव पूर्वं पुनः पुनः स्वीकरोत्येव मूढः / शिश्रं मौर्ख्याच्चैव कुत्रापि योनौ प्रवेशयेत्सर्वदा ह्यादरेण

အရင်ကပင် ထိုနှစ်ပါး၏အမှန်တရားကို သိပြီးသားဖြစ်သော်လည်း မိုက်မဲသူသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်လည်လက်ခံနေတတ်သည်။ ထို့ပြင် မိုက်မဲမှုကြောင့် မိမိ၏မျိုးပွားအင်္ဂါကို မည်သည့်မိခင်ဝမ်းမဆို ထဲသို့ အမြဲတမ်း စိတ်အားထက်သန်စွာ ထည့်သွင်းနေတတ်သည်။

Verse 79

भयं च लज्जा नैव चास्ते वधूनां तथा नृणां वनितानां यतीनाम् / स्वसारं ते ह्यविदित्वा दिनेपि सुवाम यज्ञेन स्वाभावश्च वीन्द्र

မင်္ဂလာသတို့သမီးတို့တွင်လည်းကောင်း၊ ယောက်ျားတို့တွင်လည်းကောင်း၊ မိန်းမတို့တွင်လည်းကောင်း၊ ယတီအကျင့်ရှိသူတို့တွင်တောင်လည်းကောင်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ရှက်ကြောက်ခြင်း မကျန်တော့။ အမှန်အားဖြင့် နေ့အလင်းထဲတွင်ပင် မိမိ၏အမှန်တကယ်ပိုင်ဆိုင်ရာ (အတွင်းသဘာဝ) ကို မသိဘဲ၊ ယဇ္ဉနှင့် ၎င်း၏အကျိုးကို လိုက်လံရှာဖွေကြသည်—ဤသည်ပင် သူတို့၏ မွေးရာပါသဘော၊ အို မင်းတို့အထွဋ်အမြတ်။

Verse 80

रसास्वभावो भक्षणे सर्वदापि ह्यनर्पितस्यान्नभक्ष्यस्य विष्णोः / तथो पहारस्य च तत्स्वभावः अभक्ष्याणां भक्षणे तत्स्वभावः

အရသာအာရုံ၏သဘာဝသည် အမြဲတမ်း စားသောက်လိုခြင်း ဖြစ်သည်; သို့သော် ဗိဿဏုကို အပ်နှံသူအတွက် မပူဇော်ထားသော အစာကို စားရန် မသင့်။ ထို့အတူ မပေးထားသောအရာကို ယူခြင်း၏သဘာဝသည် မစားသင့်သောအရာများကို စားသုံးခြင်းသို့ ဦးတည်သည်—ဤသည်ပင် ၎င်း၏ မွေးရာပါလက္ခဏာ။

Verse 81

अलेह्यलेहस्य च तत्स्वभावः पातुं त्वपेयस्य च तत्स्वभावः / द्वयोः स्वरूपं च विहाय मूढः पुनः पुनः स्वीकरोत्येव नित्यम्

မလျှာသင့်သောအရာ၏ သဘာဝမှာ မလျှာရခြင်းပင် ဖြစ်၏၊ မသောက်သင့်သောအရာ၏ သဘာဝမှာ မသောက်ရခြင်းပင် ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ထိုနှစ်ပါး၏ အမှန်သဘောကို ခွဲခြားမသိဘဲ မောဟသူသည် ထပ်ခါထပ်ခါ အမြဲတမ်း လက်ခံယူနေ၏။

Verse 82

तस्य स्नानं व्यर्थमाहुश्च यस्मात्तस्मात्त्याज्यं न द्वयोः कार्यमेव / अभिप्रायं ह्येतमेवं खगेन्द्र जानीहि त्वं प्रहस्यैव नित्यम्

သူ၏ ရေချိုးခြင်းသည် အကျိုးမရှိဟု ဆိုကြသဖြင့် ထို့ကြောင့် စွန့်ပစ်သင့်၏—နှစ်မျိုးလုံးကို လုပ်ရန် မလို။ ငှက်မင်းကြီး၊ ဤအဓိပ္ပါယ်ကို ဤသို့ပင် နားလည်လော့၊ အမြဲတမ်း နူးညံ့သော အပြုံးဖြင့် သိမှတ်လော့။

Verse 83

भार्याद्वयं ह्यविदित्वा स्वरूपं स्वीकृत्य चैकां प्रविहायैव चैकाम् / स्नानादिकं कुरुते मूढबूद्धिः व्यर्थं चाहुर्मोक्षभोगौ च नैव / एतत्सर्वं यदि मिथ्या भवेत्तु तदा त्वसौ मां दशतु ह्यहीन्द्रः

“မယားနှစ်ပါး”၏ အမှန်သဘောကို မသိဘဲ မောဟသူသည် တစ်ပါးကို လက်ခံယူ၍ တစ်ပါးကို စွန့်ပစ်၏။ ထိုမမှန်သော အမြင်ဖြင့် ရေချိုးခြင်းစသည့် ကర్మများကို လုပ်ဆောင်သဖြင့် အကျိုးမရှိဟု ဆိုကြ၏—ထိုမှ မောက္ခလည်း မရ၊ သာယာခံစားမှုလည်း မရှိ။ ဤအရာအားလုံး မမှန်လျှင် နဂါးမင်းကြီးသည် ငါ့ကို ကိုက်ပါစေ။

Verse 84

गरुड उवाच / भार्याद्वयं किं वद त्वं ममापि तयोः स्वरूपं किं वद त्वं मुरारे / तयोर्मध्ये ग्राह्यभार्यां वद त्वमग्राह्यभार्यां चापि सम्यग्वद त्वम्

ဂရုဍက ပြော၏—“ငါ့ကို ပြောပါ၊ ‘မယားနှစ်ပါး’ ဟူသည် အဘယ်နည်း။ အို မုရာရီ၊ ထိုနှစ်ပါး၏ သဘောသဘာဝကိုလည်း ရှင်းပြပါ။ ထိုတို့အနက် လက်ခံသင့်သော မယားနှင့် လက်မခံသင့်သော မယားကိုလည်း တိတိကျကျ ပြောပါ။”

Verse 85

श्रीकृष्ण उवाच / बुद्धिः पत्नी सा द्विरूपा खगेन्द्र दुष्टा चैका त्वपरा सुष्ठुरूपा / तयोर्मध्ये दुष्टरूपा कनिष्ठा ज्येष्ठा तु या सुष्ठुबुद्धिस्वरूपा

သီရိကృష్ణက ပြော၏—ငှက်မင်းကြီး၊ “ဗုဒ္ဓိ” ဟူသော ဉာဏ်သည် မယားတစ်ပါးကဲ့သို့ နှစ်ရုပ်ရှိ၏—တစ်ရုပ်မှာ ပျက်စီးညစ်ညမ်း၍ တစ်ရုပ်မှာ လှပသန့်ရှင်း၏။ ထိုနှစ်ရုပ်အနက် ညစ်ညမ်းသောရုပ်သည် အငယ်ဖြစ်၍၊ အကြီးမှာ သင့်မြတ်သော ဉာဏ်အမှန်၏ သဘောတရားပင် ဖြစ်၏။

Verse 86

कनिष्ठया नष्टतां याति जीवः सुतिष्ठन्त्या याति योग्यां प्रतिष्ठाम् / कनिष्ठायाः शृणु वक्ष्ये स्वरूपं श्रुत्वा तस्यास्त्यागबुद्धिं कुरुष्व

နိမ့်ကျသော «ကနိဋ္ဌာ» အခြေအနေကြောင့် ဇီဝသည် ပျက်စီးရာသို့ ရောက်၏; တည်ကြည်ခိုင်မာသော «သုတိဋ္ဌန္တီ» အခြေအနေကြောင့် သင့်လျော်၍ မှန်ကန်သော အနေအထားကို ရ၏။ နားထောင်လော့—ကနိဋ္ဌာ၏ အမှန်တကယ် သဘောသဘာဝကို ငါပြောမည်; ကြားပြီးနောက် ထိုအရာကို စွန့်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်စိတ်ကို မွေးမြူလော့။

Verse 87

जीवं यं वै प्रेरयन्ती कनिष्ठा काम्यं धर्मं कुरुते सर्वदापि / क्व ब्राह्मणाः क्व च विष्णुर्महात्मा क्व वै कथा क्व च यज्ञाः क्वगावः

နိမ့်ကျသော စိတ်လှုံ့ဆော်မှု «ကနိဋ္ဌာ» က မောင်းနှင်သဖြင့် ဇီဝသည် အမြဲတမ်း ဆန္ဒအလိုက် “ဓမ္မ” ကိုသာ လုပ်၏။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် အမှန်တကယ်သော ဗြာဟ္မဏများ ဘယ်မှာနည်း? မဟာအတ္မာ ဗိဿနု ဘယ်မှာနည်း? သန့်ရှင်းသော ကထာ ဘယ်မှာနည်း? ယဇ్ఞများနှင့် ကာကွယ်ထိုက်၊ လှူဒါန်းထိုက်သော နွားများ ဘယ်မှာနည်း?

Verse 88

क्व चाश्वत्थः क्व च स्नानं क्व शौचमेतत्सर्वं नाम नाशं करोति / मूढं पतिं रेणुकां पूजयस्व मायादेव्या दीपदानं कुरुष्व

“အရှဝတ္ထ” သစ်ပင်က ဘာဆိုင်သနည်း? ရေချိုးခြင်းက ဘာဆိုင်သနည်း၊ သန့်ရှင်းမှုကလည်း ဘာဆိုင်သနည်း? ဤအရာအားလုံးသည် မိမိ၏ အမှန်ရည်မှန်းချက်၏ ‘နာမ’ ကိုတောင် ဖျက်ဆီးတတ်သည်ဟု ဆိုကြ၏။ အမိုက်မဲသော ခင်ပွန်းရေ၊ ရေဏုကာကို ပူဇော်လော့၊ မာယာဒေဝီထံ မီးအလှူ (ဒီပဒါန) ကို ပြုလော့။

Verse 89

सुभैरवादीन् भज मूढ त्वमन्ध हारिद्रचूर्णन्धारयेः सर्वदापि / ज्येष्ठाष्टम्यां ज्येष्ठदेवीं भजस्व भक्त्या सूत्रं गलबन्धं कुरुष्व

“အမိုက်မဲ၍ မျက်ကန်းသောသူရေ! သုဘဲရဝနှင့် ထိုကဲ့သို့သောသူတို့ကို ပူဇော်လော့; နနွင်းမှုန့်ကို အမြဲတမ်း ကိုယ်နှင့်တကွ ဆောင်ထားလော့။ ဂျေဋ္ဌာအဋ္ဌမီနေ့တွင် ဂျေဋ္ဌာဒေဝီကို ဘက္တိဖြင့် ကိုးကွယ်လော့၊ ကာကွယ်ရေးကြိုးကို လည်ပင်းတွင် ချည်လော့။”

Verse 90

मरिगन्धाष्टम्यां मरिगन्धं भजस्व तथा सूत्रं स्वगले धारयस्व / दीपस्तंभं सुदिने पूजयस्व तत्सूत्रमेव स्वगले धारयस्व

မရိဂန္ဓာအဋ္ဌမီနေ့တွင် မရိဂန္ဓကို (ထုံးတမ်းအဖြစ်) ပူဇော်လော့၊ ထို့အတူ သန့်ရှင်းသော ကြိုးကို မိမိလည်ပင်းတွင် ဆောင်ထားလော့။ ကောင်းမြတ်သောနေ့တွင် မီးတိုင် (ဒီပ-စတမ္ဘ) ကို ပူဇော်လော့၊ ထိုကြိုးကိုပင် မိမိလည်ပင်းတွင် အမှန်တကယ် ဆောင်ထားရမည်။

Verse 91

महालक्ष्मीं चाद्यलक्ष्मीं च सम्यक् पूजां कुरु त्वं हि भक्त्याथ जीव / लक्ष्मीसूत्रं स्वागले धारयस्व महालक्ष्मीवान् भवसीत्युत्तरत्र

မဟာလက္ခမီနှင့် အာဒျလက္ခမီကို စိတ်နှလုံးအပြည့်ဖြင့် မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ပါ၊ ထို့နောက် ကံကောင်းစွာ အသက်ရှင်ပါ။ လက္ခမီကြိုးကို မိမိလည်ပင်းတွင် ဆောင်ထားလော့၊ ထိုကြောင့် နောက်တစ်ဖန် မဟာလက္ခမီ၏ အလှူအတန်းနှင့် မင်္ဂလာကံကို ရရှိမည်။

Verse 92

विहाय मौञ्जीदिवसे भाग्यकामः सुगुग्गुलान्धारयस्वातिभक्त्या / सुवासिनीः पूजयस्वाशु भक्त्या गन्धैः पुष्पैर्धूपदीपैः प्रतोष्य

မောဉ္ဇီနေ့ (သန့်ရှင်းကြိုးအပ်နှံပွဲ) ကို ချန်လှပ်၍ ကံကောင်းခြင်းကို လိုလားသူသည် အလွန်အမင်း ဘက္တိဖြင့် ကောင်းမွန်သော ဂုဂ္ဂုလု (ရေဇင်) ကို ဆောင်ထားလော့။ ထို့နောက် မင်္ဂလာရှိသော အိမ်ထောင်ရှင်မများ (သုဝာစိနီ) ကို ချက်ချင်း ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကာ အနံ့သာ၊ ပန်း၊ မီးခိုး၊ မီးအလင်းတို့ဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေပါ။

Verse 93

वरार्तिक्यं कांस्यपात्रे निधाय कुर्वार्तिक्यं देवतादेवतानाम् / पिचुमन्दपत्राणि वितत्य भूमौ नमस्व त्वं क्षम्यतां चेति चोक्त्वा

ကံမင်္ဂလာ အာရတီပစ္စည်းများကို ကြေးအိုးတွင် ထည့်ထားပြီး နတ်တော်များနှင့် ဒေဝတားတို့အား အာရတီ ပြုလုပ်ပါ။ ထို့နောက် ပိချုမန်ဒ (နီမ်) ရွက်များကို မြေပြင်ပေါ် ဖြန့်ခင်းကာ ဦးညွှတ်၍ “နမസ്കာရပါ၏၊ ခွင့်လွှတ်ပါစေ” ဟု ဆိုပါ။

Verse 94

महादेवीं पूजयस्वाद्य भक्त्या सद्वैष्णवानां मा ददस्वाप्यथान्नम् / सद्वैष्णवानां यदि वान्नं ददासि भाग्यं च ते पश्यतो नाशमेति

ယနေ့ မဟာဒေဝီကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ပါ။ ဟန်ဆောင်သော အတုအယောင် ဝိုင်ရှ္ဏဝများအား အစာမပေးပါနှင့်။ ထိုကဲ့သို့သော အတုဝိုင်ရှ္ဏဝများကို အစာပေးလျှင် သင်၏ ကံကောင်းခြင်းသည် မျက်စိရှေ့တင် ပျက်စီးသွားသည်ဟု မြင်ရလိမ့်မည်။

Verse 95

स्ववामहस्ते वेणुपात्रे निधाय दीपं धृत्वा सव्यहस्ते पते त्वम् / उत्तिष्ठ भोः पञ्चगृहेषु भिक्षां कुरुष्व सम्यक् प्रविहायैव लज्जाम्

မိမိဘယ်လက်တွင် ဝါးဖြင့်လုပ်သော ဘိက္ခာပန်းကန်ကို ကိုင်ထားပြီး ညာလက်တွင် မီးအိမ်ကို ကိုင်လျက်—အို ခင်ပွန်းရေ၊ ထပါ။ အိမ်ငါးအိမ်သို့ သွား၍ အရှက်ကို ပယ်ဖျက်ကာ မှန်ကန်စွာ ဘိက္ခာတောင်းပါ။

Verse 96

आदौ गृहे षड्रसान्नं च कुत्वा जगद्गोप्यं भोजनं त्वं कुरुष्व / तच्छेषान्नं भोजयित्वा पते त्वं तासां च रे शरणं त्वं कुरुष्व

အစဦးတွင် အိမ်၌ အရသာခြောက်မျိုးပါသော အစာကို ပြင်ဆင်၍ လောကမှ လျှို့ဝှက်သင့်သော အစာအဖြစ် သီးသန့်စားသုံးလော့။ ထို့နောက် ကျန်သောအစာကို အခြားသူတို့အား ကျွေးမွေးပြီးနောက်၊ အို ခင်ပွန်း၊ ထိုမိန်းမတို့အတွက်လည်း ခိုလှုံရာနှင့် ကာကွယ်သူ ဖြစ်လော့။

Verse 97

तासं हस्तं पुस्तके स्तापयित्वा त्राहित्येवं तन्मुखैर्वाचयस्व / त्वं खड्गदेवं पूजयस्वाद्यभर्तस्तत्सेवकान्पूजयस्वाद्य सम्यक्

သူမတို့၏လက်ကို သန့်ရှင်းသောကျမ်းပေါ်တွင် တင်စေပြီး၊ သူမတို့၏ကိုယ်ပိုင်နှုတ်မှ “ကာကွယ်ပါ!” ဟူသောစကားကို ရွတ်ဆိုစေ။ ထိုနည်းတူပင် အို အရှင်၊ ယနေ့ ဓား-ဒေဝတাকে ပူဇော်လော့၊ ထို့အပြင် သူ၏အမှုထမ်းတို့ကိုလည်း သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုလော့။

Verse 98

तैः सार्धं त्वं श्वानशब्दं कुरुष्व हरिद्राचूर्णंसर्वदा त्वं दधस्व / कुरुष्व त्वं भीमसेनस्य पूजां पञ्चामृतैः षोडशभिश्चोपचारैः

သူတို့နှင့်အတူ ခွေးသံကို ထုတ်လော့။ ထို့ပြင် နနွင်းမှုန့်ကို အမြဲတမ်း ဆောင်ထား (သို့) လိမ်းထားလော့။ ထို့နောက် ဘီမစೇနကို ပဉ္စာမృతနှင့် အပူဇာဆယ့်ခြောက်ပါး (ṣoḍaśopacāra) ဖြင့် ပူဇော်လော့။

Verse 99

तत्कौपीनं रौप्यजं कारयित्वा समर्पयित्वा दीपमालां कुरुष्व / तद्दासवर्यान् भोजयस्वाद्य भक्त्या गर्जस्व त्वं भीमभीमेति सुष्ठु

ငွေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကೌပೀನ (ခါးပတ်အဝတ်) ကို အမိန့်ပေးလုပ်စေ၍ သင့်တော်စွာ ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ မီးတန်း/မီးပန်းတန်းကို စီစဉ်လော့။ ထို့နောက် သဒ္ဓါဖြင့် သူ၏အမှုထမ်းတို့အနက် အကောင်းဆုံးတို့ကို ယနေ့ ကျွေးမွေးလော့၊ ထို့ပြင် “ဘီမ! ဘီမ!” ဟု ခိုင်မာစွာ အော်ဟစ်လော့။

Verse 100

तद्दासवर्यान्मोदयस्व स्ववस्त्रैर्मद्यैर्मांसद्रव्यजालेन नित्यम् / महादेवं पूजयस्वाद्य सम्यग् महारुद्रैरतिरुद्रैश्च सम्यक्

ထို့ကြောင့် နေ့စဉ် သူ၏အမှုထမ်းတို့အနက် အကောင်းဆုံးတို့ကို သင်၏ကိုယ်ပိုင်အဝတ်အစားများ၊ အရက်နှင့် အသားပူဇော်ပစ္စည်းမျိုးစုံဖြင့် ပျော်ရွှင်စေ၍ ဂုဏ်ပြုလော့။ ထို့နောက် ယနေ့ မဟာဒေဝကို မဟာရုဒ္ဒရနှင့် အတိရုဒ္ဒရ မန္တရများကို စည်းကမ်းအတိုင်း ရွတ်ဆိုကာ ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်လော့။

Verse 101

हरेत्युक्त्वा जङ्गमान्पूजयस्वशैवागमे निपुणाञ्छूद्रजातान् / शाकंभरीं विविसः सर्वशाकान्सुपाचयित्वा च गृहे गृहे च

«ဟရ» ဟုဆိုပြီးနောက် လှုပ်ရှားသက်ရှိတို့ကို ပူဇော်လေးစားလော့—ရှိုင်ဝအာဂမ၌ ကျွမ်းကျင်သော ရှုဒ္ဒရာတို့ကို။ ထို့နောက် သာကမ္ဗရီ ဒေဝီ၏ သန့်ရှင်းရာသို့ ဝင်၍ ဟင်းသီးဟင်းရွက် အမျိုးမျိုးကို ကောင်းစွာချက်ပြုတ်ကာ အိမ်အိမ်တိုင်း၌ ပြုလုပ်လော့။

Verse 102

ददस्व भक्त्या परमादरेण स्वलङ्कृत्य प्रास्तुवंस्तद्गुणांश्च / कुलादेवं पूजयस्वाद्य भक्त्या त्वं दृग्भ्यां वै तद्दिने शंभुबुद्ध्या

ပူဇော်သက္ကာကို သဒ္ဓါနှင့် အမြင့်ဆုံးလေးစားမှုဖြင့် ပေးလှူလော့။ ကိုယ်ကို အလှဆင်ပြီး ချီးမွမ်းသီချင်းများကို ရွတ်ဆိုကာ ထိုဘုရား၏ ဂုဏ်တော်များကို သတိရလော့။ ယနေ့ မိသားစုဒေဝတာကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်လော့၊ ထိုနေ့၌ မိမိမျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့ရာတွင် ထိုဘုရားကို သမ္ဘု (ရှီဝ) ဟု သိမြင်လော့။

Verse 103

तद्भक्तवर्यान्पूजयस्वाद्य सम्यक् तत्पादमूले वन्दनं त्वं कुरुष्व / सुपञ्चम्यां मृन्मयीं शेषमूर्तिं पूजां कुरुष्व क्षीरलाजादिकैश्च

ယနေ့ ထိုဘုရား၏ သဒ္ဓါရှင်တို့အနက် အကောင်းဆုံးသူတို့ကို သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုပူဇော်လော့၊ ထိုဘုရား၏ ခြေတော်ရင်း၌ နမස්ကာရပြုလော့။ သန့်ရှင်းသော စုပဉ္စမီနေ့တွင် မြေဖြင့်ပြုလုပ်သော ရှေရှ မూర్తိကို ပူဇော်၍ နို့၊ လာဇာ (ကင်ထားသော ဆန်) စသည့် အရာများဖြင့် ဆက်ကပ်လော့။

Verse 104

सुनागपाशं हि गले च बद्ध्वा तच्छेषान्नं भोजयेर्भोः पुनस्त्वम् / दिने चतुर्थे भोज यस्वाद्य भक्त्या नैवेद्यान्नं भोजयस्वाद्य सुष्ठु

လည်ပင်းတွင် «ဆုနာဂပာရှ» (အခမ်းအနားကြိုး) ကို ချည်ပြီးနောက် ထိုပူဇော်သက္ကာမှ ကျန်သော အစာဖြင့် ထပ်မံကျွေးမွေးလော့။ ထို့နောက် စတုတ္ထနေ့တွင် သဒ္ဓါဖြင့် မှန်ကန်စွာ ကျွေးမွေးပွဲကို ပြုလုပ်လော့—နိဝေဒျ (naivedya) အဖြစ် အရင်ဆုံး ဆက်ကပ်ထားသော အစာဖြင့် ကျွေးမွေးလော့။

Verse 105

इत्यादिकं प्रेरयित्वा पतिं सा जीवेन नष्टं प्रिकरोत्येव नित्यम् / तस्याः संगाज्जीवरूपः पतिस्त्वां सम्यग्दष्टामिहलोके परत्र

ဤသို့ နည်းမျိုးစုံဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ လှုံ့ဆော်နှိုးဆော်သဖြင့် ထိုမိန်းမသည် မိမိခင်ပွန်းကို အမြဲတမ်း သူ၏ အသက်အားတိုင်အောင် ပျက်စီးစေ၏။ သူမနှင့် ပေါင်းသင်းမှုကြောင့် ထိုခင်ပွန်း—အမှန်တကယ်မှာ ဇီဝ (jīva) ဖြစ်သော—သင်ကို မှန်ကန်စွာ မမြင်နိုင်တော့၊ ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း။

Verse 106

तस्याः संगं सुविदूरं विसृज्यचेष्ट्वा समग्रं कुरु सर्वदा त्वम् / सुबुद्धिरूपा त्वीरयन्ती जगाद भजस्व विष्णुं परमादरेण

သူမ၏အပေါင်းအသင်းကို အလွန်ဝေးကွာစွာ စွန့်ပစ်၍ သင်၏အကျင့်အကြံကို အမြဲတမ်း ပြည့်စုံသန့်ရှင်းစွာ ထိန်းသိမ်းလော့။ ထို့နောက် သဒ္ဓါဉာဏ်၏ရုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သောသူမက သင့်ကို တိုက်တွန်း၍ «အမြတ်ဆုံးသောဂုဏ်ပြုမှုဖြင့် ဗိဿနုကို ဘုဇာပြုလော့» ဟု ဆို၏။

Verse 107

हरिं विनान्यं न भजस्व नित्यं सा रेणुका त्वां तु न पालयिष्यति / अदृष्टनामा हरिरिवे हि नित्यं फलप्रदो यदि न स्यात्खगेन्द्र

အို ခဂေန္ဒြ (ငှက်တို့၏ဘုရင်)၊ ဟရီ (ဗိဿနု) မှတပါး အခြားသူကို မည်သည့်အခါမျှ မဘုဇာပြုလော့။ ရေဏုကာသည် သင့်ကို မကာကွယ်နိုင်။ အကြောင်းမူကား မမြင်ရသော်လည်း နာမတော်သာကြားသိရသော ဟရီသည် အစဉ်အမြဲ အကျိုးပေးသူ မဟုတ်လျှင် ဘုဇာပြုခြင်းတို့သည်လည်း အကျိုးမရှိနိုင်ပေ။

Verse 108

जुगुप्सितां श्रुत्यनुक्तां च देवीं पतिद्रुहां सर्वदा सेवयित्वा / तस्याः प्रसादात्कुष्ठभगन्दराद्यैर्भुक्त्वा दुः खं संयमिनीं प्रयाहि

ဝေဒများက မညွှန်ကြားသည့် စက်ဆုပ်ဖွယ် ဒေဝီကို အမြဲတမ်း ဝတ်ပြုစေဝာ၍ လင်ကို သစ္စာဖောက်လျက်၊ သူမ၏ «ကျေးဇူး» ကြောင့် ကုဋ္ဌ (အရေပြားရောဂါ) နှင့် ဘဂန္ဒရ (အနာဖောက်ရောဂါ) စသည့် ရောဂါများဖြင့် ဒုက္ခကို ခံစားရပြီးနောက် ယမ၏ မြို့ စံယမိနီ သို့ သွားရ၏။

Verse 109

तदा कुदवी कुत्र गता वदस्वमे ह्यतः पते त्वं न भजस्व देवीम् / पते भज त्वं ब्राह्मणान्वैष्णवांश्च संसारदुः खात्तारन्सुष्ठुरूपान्

ထို့နောက် သူမက «အဲဒီ မကောင်းသောမိန်းမ ဘယ်သို့သွားသနည်း၊ ငါ့ကို ပြောလော့။ ထို့ကြောင့် အို လင်ရေ၊ ဒေဝီကို မဘုဇာပြုနှင့်။ အို လင်ရေ၊ အစားထိုး၍ သံဃာတော်ကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော ဗြာဟ္မဏများနှင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝများကို ဘုဇာပြုလော့။ သူတို့သည် သံသရာဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသော အကျင့်ကောင်း ရုပ်သဏ္ဌာန်မြတ်သူများ ဖြစ်ကြ၏» ဟု ဆို၏။

Verse 110

सेवादिकं प्रवीहायैव स्वच्छं मायादेव्या भजनात्किं वदस्व / ज्येष्ठाष्टम्यां ज्येष्ठदेवीं ह्यलक्ष्मीं लक्ष्मीति बुद्ध्या पूजयित्वा च सम्यक्

ဝတ်ပြုစေဝာ စသည့်အရာများကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကိုယ်ကို «သန့်ရှင်း» ဟု ဆိုသော်လည်း မာယာဒေဝီကို ဘုဇာပြုခြင်းဖြင့် အဘယ်အရာကို ပြောနိုင်မည်နည်း။ ထို့ပြင် ဇျေဋ္ဌာဋ္ဌမီ အခမ်းအနားတွင် ဇျေဋ္ဌာဒေဝီ—အလက္ခ္မီ (ကံမကောင်းခြင်း) ဖြစ်သူ—ကို လက္ခ္မီ (ကံကောင်းခြင်း) ဟု ထင်မှတ်ကာ မှန်ကန်စွာ ပူဇော်လျှင် အမှန်တကယ် ဘာကို ရရှိသနည်း။

Verse 111

तस्याः सूत्रं गलबद्धं च कृत्वा नानादुः खं ह्यनुभूयाः पते त्वम् / यदा पते यमादूतैश्च पाशैर्बद्ध्वा च सम्यक् ताड्यमानैः कशाभिः

အို ခင်ပွန်း၊ လည်ပင်းတွင် ကြိုးတစ်ချောင်းချည်လျက် သင်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခများစွာကို အမှန်တကယ် ခံစားရလိမ့်မည်။ ယမမင်း၏ တမန်တော်တို့သည် သင့်ကို ကြိုးကွင်းတို့ဖြင့် တုပ်နှောင်၍ နှင်တံတို့ဖြင့် နှိပ်စက်ကြကုန်၏။

Verse 112

तदा ह्यलक्ष्मीः कुत्र पलायते ऽसावतो मूलं विष्णुपादं भजस्व / पते भज त्वं सर्वदा वायुतत्त्वं न चाश्रयेस्त्वं सूक्ष्मस्कन्दं च मूढ

ထိုအခါ ကံဆိုးခြင်း (Alakṣmī) သည် အဘယ်မှာ ထွက်ပြေးနိုင်အံ့နည်း။ အမြစ်ရင်းဖြစ်သော ဗိဿနိုးဘုရား၏ ခြေတော်ရင်း၌ ခိုလှုံလော့။ အို အရှင်၊ လေဓာတ် (Vāyu) ကို အစဉ် ကိုးကွယ်လော့၊ မှားယွင်းသော အသင်၊ မခိုင်မြဲသော ခန္ဓာကိုယ်၌ အမှီမပြုလင့်။

Verse 113

तद्वत्तं त्वं नवनीतं च भक्त्या तदुच्छिष्टं भक्षयित्वा पते हि / तस्याश्च सूत्रं गलबद्धं च कृत्वा इहैव दुः खान्यनुभूयाः पते त्वम्

ထို့အတူ၊ သင်သည် သူမ၏ လက်ကျန် ထောပတ်ကို ရိုသေစွာ စားသောက်ခဲ့သဖြင့် အမှန်တကယ် ကျဆုံးရလိမ့်မည်။ သူမ၏ ကြိုးကို သင့်လည်ပင်းတွင် ချည်နှောင်ပြီးနောက်၊ ဤနေရာ (ဤဘုံ) ၌ပင် ထိုဆင်းရဲဒုက္ခများကို သင် ခံစားရလိမ့်မည်။

Verse 114

यदा पते यमदूतैश्च पाशैर्बद्ध्वा च सम्यक् ताड्यमानः कशाभिः / तदा स्कन्दः कुत्र पलायते ऽसावतो मूलं विष्णुपादं भजस्व

သင်သည် ယမမင်း၏ တမန်တော်တို့ လက်တွင်းသို့ ကျရောက်၍ ကြိုးတို့ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ တုပ်နှောင်ခံရပြီး နှင်တံတို့ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် အရိုက်ခံရသောအခါ စကန္ဒ (Skanda) သည် သင့်ကို ကာကွယ်ရန် အဘယ်မှာ ပြေးနိုင်အံ့နည်း။ ထို့ကြောင့် အမြစ်ရင်းဖြစ်သော ဗိဿနိုးဘုရား၏ ခြေတော်ရင်း၌ ခိုလှုံလော့။

Verse 115

दीपस्तंभं दापयित्वा पते त्वं सूत्रं च बद्ध्वा स्वगले च भक्त्या / तदा बद्ध्वा यमदूतैश्च पाशैर्दीपस्तंभैस्ताड्यमानस्तु सम्यक्

အို ခင်ပွန်း၊ ဆီမီးတိုင်ကို လှူဒါန်းစေပြီးနောက်၊ ဟန်ဆောင်သော ကြည်ညိုစိတ်ဖြင့် မိမိလည်ပင်း၌ မြတ်သောကြိုးကို ချည်နှောင်လေ၏။ ထို့နောက် ယမမင်း၏ တမန်တော်တို့သည် သင့်ကို ကြိုးကွင်းတို့ဖြင့် တုပ်နှောင်၍ ဆီမီးတိုင်တို့ဖြင့် နှိပ်စက်ကြကုန်၏။

Verse 116

दीपस्तंभः कुत्र पलायितोभूदतो मूलं विष्णुपादं भजस्व / लक्ष्मीदिने पूजयित्वा च लक्ष्मीं सूत्रं तस्याः स्वगले धारय त्वम्

မီးတိုင်သည် ဘယ်သို့ ထွက်ပြေးသွားသနည်း။ ထို့ကြောင့် အမြစ်ရင်းဖြစ်သော ဗိဿနု၏ ပဒ (ခြေတော်) ကို ခိုလှုံ၍ ဘဇပါ။ လက္ခမီ၏ သန့်ရှင်းသောနေ့တွင် လက္ခမီကို ပူဇော်ပြီး နောက်၌ သူမ၏ သုတ်ကြိုး/အမူလက်ကို မိမိလည်ပင်း၌ ဆောင်ထားလော့။

Verse 117

यदा पते यमदूतैश्च पाशैर्बध्वा सम्यक् ताड्यमानः कशाभिः / तदा लक्ष्मीः कुत्र पलायते ऽसावतो मूलं विष्णुपादं भजस्व

လူတစ်ယောက် ယမ၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်သည့်အခါ ယမဒူတတို့က ပာရှ (ကြိုးကွင်း) များဖြင့် ချည်နှောင်၍ ကွင်းတံဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ကြသော်—ထိုအခါ လောကီလက္ခမီ (ကံကောင်းခြင်း/စည်းစိမ်) သည် ဘယ်သို့ ထွက်ပြေးသနည်း။ ထို့ကြောင့် အမြစ်ရင်းဖြစ်သော ဗိဿနု၏ ခြေတော်ကို ခိုလှုံ၍ ဘဇပါ။

Verse 118

विवाहमैञ्जीदिवसे मूढबुद्धे जुगुसितान्धारयित्वा सुभक्त्या / वरारार्तिकं कांस्यपात्रे निधाय कृत्वार्तिक्यं उदौदैति शब्दम्

အို မိုက်မဲသောဉာဏ်ရှိသူ၊ မင်္ဂလာဆောင်နေ့ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော သုတ်ကြိုးပွဲနေ့တွင် မကောင်းသည့်အရာကိုပင် သဒ္ဓါဖြင့် ကိုင်ဆောင်ကာ၊ မင်္ဂလာအာရတီကို ကြေးပန်းကန်၌ ထားပြီး အာရတီပြုလျှင် ထိုအခါ ကြီးမားသောအသံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

Verse 119

तथैव दष्ट्वा पिचुमन्दस्य पत्रं सुनर्तयित्वा परमादरेण / यदा तदा यमदूतैश्च पाशैर्बद्ध्वाबद्ध्वा ताड्यमानश्च सम्यक्

ထိုနည်းတူ ပိစုမန္ဒ သစ်ရွက်ကို ကိုက်ကာ အလွန်အမင်း အားထုတ်၍ ကခုန်သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားစေပြီးနောက်၊ ယမဒူတတို့က ပာရှများဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ချည်နှောင်ကာ ပြန်လွှတ်ပြီး ထို့နောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ကြသည်။

Verse 120

तव स्वामिन्कुलदेवो महात्मन्पलायितः कुत्र मे तद्वदस्व / स्वदेहानां पूजयित्वा च सम्यक्कण्ठाभरणैर्विधुराणां च केशैः

အို မဟာတ్మန်၊ ငါ့အား ပြောပါ—သင်၏သခင်၏ ကုလဒေဝ (မိသားစုနတ်) သည် ဘယ်သို့ ထွက်ပြေးသွားသနည်း။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကိုပင် စနစ်တကျ ပူဇော်ကာ၊ လည်ဆွဲနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကြပြီး မုဆိုးမတို့၏ ဆံပင်ကိုပါ အလှအဖြစ် သုံးကြသည်။

Verse 121

संतिष्ठमाने यमदूता बलिष्ठा संताड्यमाने मुसलैर्भिन्दिपालैः / यदा तदा कुत्र पलायिता सा केशैर्विहीना लंबकर्णं च कृत्वा

ယမမင်း၏ တန်ခိုးကြီးသော တမန်တော်များသည် အသင့်ရှိနေကြပြီး သူမအား နှင်တံများ၊ လက်နက်များဖြင့် ရိုက်နှက်နေချိန်တွင် သူမသည် မည်သည့်နေရာသို့ ထွက်ပြေးနိုင်မည်နည်း။ ဆံပင်မရှိတော့ဘဲ နားရွက်ရှည်ကြီးများနှင့် သူမသည် လုံးဝ အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်ကျန်ရစ်သည်။

Verse 122

स्ववामहस्ते वेणुपात्रं निधाय दीपं धृत्वा सव्यहस्ते च मूढः / गृहेगृहे भैक्षचर्यां च कृत्वा संतिष्ठमाने स्वगृहं चैव देवी

ဝါးသပိတ်ကို ဘယ်လက်တွင်ထား၍ ညာလက်တွင် မီးခွက်ကိုကိုင်လျက်၊ မှားယွင်းသောသူသည် အိမ်တိုင်းစေ့ လှည့်လည်ကာ ဆွမ်းခံစားသောက်၏။ သို့သော် ဒေဝီနတ်ဘုရားမ (ကံတရား) သည် သူ့အား မိမိအိမ်၌ပင် ချည်နှောင်ထားစေ၏။

Verse 123

यदा तदा यमदूतैश्च मूढ दीपैः सहस्रैर्दह्यमानश्च सम्यक् / निर्नासिका रेणुका मूढबुद्धे पलायिता कुत्र सा मे वदस्व

ယမမင်း၏ တမန်တော်များက ထောင်ပေါင်းများစွာသော မီးခွက်များဖြင့် သူ့အား အကြိမ်ကြိမ် မီးရှို့ကြ၏။ အို စိတ်အမှောင်ဖုံးနေသော လူမိုက်၊ ငါ့ကို ပြောပြပါ၊ ထိုနှာခေါင်းပြတ်နေသော ရေနုကာ သည် မည်သည့်နေရာသို့ ထွက်ပြေးသွားသနည်း။

Verse 124

सदा मूढं खड्गदेवं च भक्त्या तं भक्तवत्पूजयित्वा च सम्यक् / तैः सार्धं त्वं श्वानवद्गर्जयित्वा संतिष्ठमाने स्वगृहे चैव नित्यम्

အစဉ်အမြဲ မှားယွင်းနေသော သင်သည် 'ဓားနတ်ဘုရား' ကို ဆည်းကပ်မှုဖြင့် ကိုးကွယ်၏။ ထို့နောက် ထိုကဲ့သို့သော အပေါင်းအဖော်များနှင့်အတူ သင်သည် ခွေးကဲ့သို့ ဟောင်လျက်၊ မာန်ဖီလျက် မိမိအိမ်၌သာ အမြဲနေရ၏။

Verse 125

यदा तदा यमदूतैश्च सम्यक् संताड्यमानस्तत्र शब्दं प्रकुर्वन् / संतिष्ठमाने भक्तवर्यं विहाय तदा देवः कुत्र पलायितोभूत्

ထို့နောက် ယမမင်း၏ တမန်တော်များက သူ့ကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းနေစဉ် သူသည် ထိုနေရာ၌ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးလေ၏။ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်ခဲ့သော ထိုအမြတ်ဆုံးသော ကိုးကွယ်သူကို စွန့်ပစ်၍ သူ၏ 'ဘုရား' သည် ထိုအချိန်၌ မည်သည့်နေရာသို့ ထွက်ပြေးသွားသနည်း။

Verse 126

स पार्थक्याद्भीमसेनप्रतीकं पञ्चामृतैः पूजयित्वा च सम्यक् / सुव्यञ्जने चान्नकौपीनमेव दत्त्वा मूढस्तिष्ठमाने स्वगेहे

ခွဲခြားသဘောမမှန်သော မောဟကြောင့်၊ ဘီမစေနနှင့်တူသော ရုပ်ပုံကို ပဉ္စအမృతဖြင့် သေချာစွာ ပူဇော်ပြီး၊ ထို့နောက် အရသာကောင်းသော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ၊ ချက်ပြီးသော အစာနှင့် ခါးပတ်အဝတ်တောင် ပေးလှူသည်။ သို့ရာတွင် အမှန်တကယ် လက်ခံရမည့် သေဆုံးသူ၏ ဝိညာဉ်သည် မိမိအခြေအနေ၌ အကူအညီမဲ့စွာ တည်နေသေးသဖြင့်၊ သူသည် မောဟဖြင့် လုပ်ဆောင်နေသည်။

Verse 127

यदा तदा यमदूतैश्च सम्यक् संताड्यमाने यममार्गे च मूढः / भीमः स वै कुत्र पलायितोभूतो मूलं विष्णुपादं भजस्व

ဘယ်အချိန်မဆို ယမဒူတတို့က သေချာစွာ ရိုက်နှက်နေပြီး ယမလမ်းပေါ်၌ မောဟဖြင့် ရပ်နေချိန်တွင်၊ ကြောက်လန့်သော သင်သည် ဘယ်မှာ ပြေးလွတ်နိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် အမြစ်တိုင်အောင် ခိုလှုံလော့—ဗိဿနုဘုရား၏ ခြေတော်များကို ဆည်းကပ်လော့။

Verse 128

महादेवं पूजयित्वा च सम्यक् हरेत्युक्त्वा स्वगृहे विद्यमाने / यदा गृहं दह्यते वह्निना तु तदा हरः कुत्र पलायितोभूत्

မဟာဒေဝကို သေချာစွာ ပူဇော်ပြီး “ဟရ” ဟု ထပ်ခါထပ်ခါ ဆိုနေကာ မိမိအိမ်ထဲ၌ပင် နေသော်လည်း—အဲဒီအိမ်ကို မီးလောင်သွားသောအခါ “ဟရ” သည် ဘယ်သို့ ထွက်ပြေးသွားသနည်း။

Verse 129

शाकं भरीदिवसे सर्वमेव शाकंभरी सा च देवी महात्मन् / पलायिता कुत्र मे त्वं वदस्व कुलालदेवं पूजयित्वा च भक्त्या

“ရှာကမ္ဘရီ၏ ပူဇော်နေ့တွင် ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်ပူဇော်မှုအဖြစ် အပ်နှံခဲ့သည်။ ထိုရှာကမ္ဘရီ ဒေဝီတော်—အို မဟာဝိညာဉ်—ထွက်ပြေးသွားပြီ။ ငါ့ကို ပြောပါ၊ သင် ဘယ်မှာနေလဲ? အိုးလုပ်သမားတို့၏ နတ် (ကူလာလဒေဝ) ကိုလည်း ဘက်တိဖြင့် ပူဇော်ခဲ့ပြီး…”

Verse 131

यदा पञ्चम्यां मृन्मयीं शेषमूर्तिं संपूज्य भक्त्या विद्यमाने स्वगेहे / तदा बद्ध्वा यमदूताश्च सम्यक् संनह्यमाने नागपाशैश्चबद्ध्वा

ပဉ္စမီနေ့တွင် မိမိအိမ်၌ မြေဖြင့်ပြုလုပ်သော Śeṣa ရုပ်တော်ကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်လျှင်၊ ယမဒူတတို့က ဖမ်းချည်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ထိုသူသည် နာဂပာရှ (မြွေကြိုး) ၏ ကာကွယ်မှုကြောင့် အချုပ်အနှောင်အာဏာ ပျက်ကွက်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 132

स्वभक्तवर्यं प्रविहाय नागः पलायितः कुत्र वै संवद त्वम् / दूर्वाङ्कुरैर्मोदकैः पूजयित्वा विनायकं पञ्चखाद्यैस्तथैव

မိမိ၏ အထူးသစ္စာရှိသော ဘက္တကို ထားခဲ့ပြီး နာဂ (မြွေ) သည် ထွက်ပြေးသွား၏—အမှန်တကယ် မင်းဘယ်သို့ သွားခဲ့သနည်း၊ ငါ့အား ပြောလော့။ dūrvā မြက်အရွက်များနှင့် modaka မုန့်များဖြင့် Vināyaka ကို ပူဇော်ပြီး၊ ထို့အပြင် အစားအစာပူဇော်ပွဲ ငါးမျိုးဖြင့်လည်း ပူဇော်ကာ (အမှန်ကို) ဆိုလော့။

Verse 133

संतिष्ठंमाने यमदूतैश्च सम्यक् संताड्यमाने तप्तदण्डैश्च मूढ / दन्तं विहायैव च विघ्नराजः पलायितः कुत्र मे तं वदत्वम्

“ယမဒူတတို့က တင်းကျပ်စွာ ဖမ်းချည်ထားပြီး ပူလောင်သော တုတ်များဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်နေစဉ်—အမိုက်သားရေ—Vighnarāja သည် မိမိ၏ သွားကိုပင် ချန်ထားကာ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွား၏။ ငါ့အား ပြောလော့—ယခု သူဘယ်မှာနည်း?”

Verse 134

विवाहकाले पिष्टदेवीं सुभक्त्या संपूजयित्वा विद्यमानो गृहे स्वे / यदा तदा यमदूतैश्च बद्ध्वा संपीड्यमानो यममार्गे स मूढः

မင်္ဂလာအခါတွင် မိမိအိမ်၌ နေထိုင်လျက်ပင် Piṣṭa-devī ကို သဒ္ဓါဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ထားသော်လည်း၊ အချိန်ရောက်လာသောအခါ အမိုက်သားသည် ယမဒူတတို့က ဖမ်းချည်ကာ ညှဉ်းပန်း၍ ယမသို့ သွားရာလမ်းပေါ်သို့ မောင်းနှင်ခံရ၏။

Verse 135

विष्ठादेवी पीड्यमानं च भक्तं विहाय सा कुत्र पलायिताभूत् / विवाहकाले रजकस्य गेहं गत्वा सम्यक् प्रार्थयित्वा च मूढः

Viṣṭhādevī က ဘက္တကို ညှဉ်းပန်းနေစဉ် သူမသည် ထိုသူကို စွန့်ပစ်သွား၏—သူမ ဘယ်သို့ ထွက်ပြေးသနည်း? မင်္ဂလာအခါတွင် အမိုက်သားသည် ရဇက (အဝတ်လျှော်သမား) ၏ အိမ်သို့ သွားကာ သင့်တော်စွာ တောင်းပန်၍ (ထိုအရာကို) ရယူခဲ့သော်လည်း မိုက်မဲစွာ ပြုမူ၏။

Verse 136

यस्तंभसूत्रं कलशे परीत्य पूजां कृत्वा विद्यमानो गृहे स्वे / यदा तदा यमदूतश्च सम्यक् तं स्तंभसूत्रं तस्य मुखे निधाय

မိမိအိမ်၌ အသက်ရှင်နေစဉ် သန့်ရှင်းသော ရေကလသ (ကလရှ) နှင့် တိုင်ကြိုး (စတံဘ-သုတ္တ) ကို ပတ်လည်လှည့်ကာ ပူဇော်ပြုသူသည်—ကံအချိန်ရောက်သော် ယမမင်း၏ ဒူးတ (ယမဒူးတ) က ထိုတိုင်ကြိုးကို သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ မှန်ကန်စွာ ထည့်ပေးလိမ့်မည်။

Verse 137

संताड्यमाने संतभसूत्रस्थदेवी पलायिता कुत्र मे संवदस्व / विवाहकाले पूजयित्वा च सम्यक् चण्डालदेवीं भक्तवश्यां च तस्याः

ငါကို ရိုက်နှက်နေစဉ် တိုင်ကြိုးအတွင်း နေထိုင်သော ဒေဝီသည် ထွက်ပြေးသွား၏—ငါ့အား ပြောပါ၊ သူမ ဘယ်သို့ သွားသနည်း။ ထို့ပြင် မင်္ဂလာအခါ၌ ချန်ဍာလဒေဝီကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ရမည်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုသော် ဘက္တိဖြင့် သူမသည် လိုက်နာနာခံလာတတ်၏။

Verse 138

तद्भक्तवर्यैः शूर्पमध्ये च तीरे संसेवयित्वा विद्यमानो गृहेस्वे / यदा तदा यमदूतैश्च बद्ध्वा संताड्यमानो यममार्गे महद्भिः

မိမိအိမ်၌ နေထိုင်နေသော်လည်း လမ်းမှား၏ အလွန်အကျွံ ဘက္တများနှင့် (အညစ်အကြေးသော အဖွဲ့) စပါးခွဲခြင်းတောင်းအလယ်နှင့် မြစ်ကမ်းနားတို့၌ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခဲ့လျှင်—မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ကျသော်လည်း ယမဒူးတတို့က ချည်နှောင်ကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်၍ ယမမင်းသို့ သွားရာ မဟာလမ်းကြီးပေါ်သို့ မောင်းနှင်သွားစေမည်။

Verse 139

चूलेदवी क्व पलायिताभूत्सुमूढबुद्धे विष्णुपादं भजस्व / ज्वरादिभिः पीड्यमाने स्वपुत्रे गृहे स्थितं ब्रह्मदेवं च सम्यक्

ချူလေဒေဝီ ဟူသော ဒေဝီသည် ဘယ်သို့ ထွက်ပြေးသွားသနည်း။ အလွန်မိုက်မဲသောသူရေ၊ ဗိဿနု၏ ခြေတော်၌ ခိုလှုံလော့။ သင်၏ သားသည် ဖျားနာခြင်း စသည့် ဒုက္ခများဖြင့် နှိပ်စက်ခံရသောအခါ၊ အိမ်အတွင်း၌ တည်ရှိသော ဘြဟ္မာဒေဝ (ဘြဟ္မာ) ကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်လော့။

Verse 140

धूर्पैर्दीपैर्भक्ष्यभोज्यैश्च पुष्पैः पूजां कृत्वा विद्यमानश्च गेहे / यदा तदा यमदूतैश्च बद्ध्वा संताड्यमाने वेणुपाशादिभिश्च

အိမ်၌ ရှိနေစဉ်ပင် သုပ် (ဓూప)၊ မီးအလင်း (ဒီပ)၊ အစားအစာပူဇော် (ဘက္ရှ-ဘောဇျ) နှင့် ပန်းတို့ဖြင့် ပူဇော်ပြုခဲ့သော်လည်း—တစ်ချိန်ချိန်တွင် ယမဒူးတတို့က ချည်နှောင်ကာ ဝါးကြိုး (ဝေဏုပာရှ) စသည့် ကြိုးကွင်းများဖြင့် ရိုက်နှက်လိမ့်မည်။

Verse 141

स ब्रह्मदेवः क्व पलायितोभूत्सुमूढबुद्धे विष्णुपादं भजस्व / सन्तानार्थं बृहतीं पूजयित्वा गलेन बद्ध्वा बृहतीं वै फलं च

ဗြဟ္မာဘုရားသည် ဘယ်သို့ ထွက်ပြေးသွားသနည်း။ အလွန်မိုက်မဲသောသူရေ၊ ဗိဿဏု၏ ခြေတော်၌ ခိုလှုံပါ။ သားသမီးအတွက် ဘృဟတီ အပင်ကို ပူဇော်ကာ၊ ၎င်း၏ အသီးကို လည်ပင်းတွင် ချည်ထားပါ။

Verse 142

संतिष्ठमाने यमदूतैश्च बद्ध्वा संताड्यमाने बृहतीकण्टकैश्च / तदा देवी बृहती मूढबुद्धे पलायिता कुत्र मे तद्वद त्वम्

ယမဒူတတို့က ဖမ်းဆီးချည်နှောင်၍ ကြီးမားသော ဆူးတံများဖြင့် ရိုက်နှက်နေချိန်တွင်—မိုက်မဲသောသူရေ—ဒေဝီ ဘృဟတီ သည် ဘယ်သို့ ထွက်ပြေးသွားသနည်း။ ထိုနည်းတူ ယခု သင် ဘယ်သို့ ပြေးမည်နည်း။

Verse 143

भजस्व मूढ परदैवतं च नारायणं तारकं सर्वदुः खात् / सुक्षुद्रदेवेषु मतिं च मा कुरु न च शृणु त्वं फल्गुवाक्यं तथैव

မိုက်မဲသောသူရေ၊ အမြင့်ဆုံးသော ဒေဝတ—နာရာယဏ—ကို ပူဇော်ပါ။ သူသည် သံသရာကို ကူးမြောက်စေသော ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်၍ ဒုက္ခအားလုံးမှ လွတ်မြောက်စေသည်။ သေးငယ်သော နတ်များပေါ် မနက်မထားနှင့်၊ အကျိုးမဲ့သော စကားများကိုလည်း မနားထောင်နှင့်။

Verse 144

सुक्षुद्रदेवान् भिन्दिपाले निधाय विसर्जयित्वा दूरदेशे महात्मन् / संधार्य त्वं स्वकुलाचारधर्मं संपातने नरकं हेतुभूतम्

မဟာစိတ်ရှိသူရေ၊ သေးငယ်သော နတ်များကို အိုးတစ်လုံးထဲ ထည့်ထားသကဲ့သို့ အမှတ်တရသာထားပြီး၊ အဝေးဒေသသို့ ပစ်ပယ်လိုက်သော်လည်း၊ သင်သည် မိမိမိသားစု၏ ထုံးတမ်းဓမ္မကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းနေသည်—ထိုအယောင်ဆောင်မှုသည် နရကသို့ ကျရောက်စေသော အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 145

पुनीहि गात्रं सर्वदा मूढबुद्धे मन्त्राष्टकैर्जन्मतीर्थे पवित्रे / हृदि स्थितांमारैर्व्यमुद्रां विहाय कृत्वाभूषां विष्णुमुद्राभिरग्र्याम्

ဉာဏ်နည်းသောသူရေ၊ မိမိမွေးဖွားရာ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးတီर्थ၌ မန္တရ အဋ္ဌက (ရှစ်ပါး) ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို အမြဲသန့်စင်ပါ။ နှလုံးထဲတွင် ထိန်းထားသော ယမမုဒြာကို စွန့်လွှတ်၍ အမြတ်ဆုံးသော ဗိဿဏုမုဒြာများဖြင့် ကိုယ်ကို အလှဆင်ပါ။

Verse 146

सदा मूढो हरिवार्तां भजस्व ह्यायुर्गतं व्यर्थमेवं कुबुद्ध्या / सद्वैष्णवानां संगमो दुर्लभश्च क्षुब्धं ज्ञानं तारतम्यस्वरूपम्

အို မိုက်မဲသူရေ၊ ဟရိ၏ ဝတ္ထုတရားနှင့် သတိရခြင်းကို အမြဲတမ်း အားကိုးလော့။ အသက်တာသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး မမှန်ကန်သော ဉာဏ်ကြောင့် အလဟဿ ပျက်စီးတတ်၏။ စင်ကြယ်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့၏ အဖော်အပေါင်းကို ရရန် အလွန်ရှားပါးသည်။ ဉာဏ်ပညာ မငြိမ်မသက်လျှင် အဆင့်အတန်းကွာခြားမှုကိုသာ လွဲမှားစွာ မြင်ရ၏။

Verse 147

हरिं गुरुं ह्यनुसृत्यैव सत्यं गतिं स्वकीयां तेन जानीहि मूढ / दग्ध्वा दुष्टां बुद्धिमेवं च मूढ सुबुद्धिरूपं मा भजस्वैव नित्यम्

ဟရိ (ဗိဿနု) နှင့် စစ်မှန်သော ဂုရုကိုသာ လိုက်နာ၍ အို မိုက်မဲသူရေ၊ မိမိ၏ အမှန်တကယ် သွားရာလမ်းကို သိလော့။ ဤဆိုးယုတ်၍ လွဲမှားသော ဉာဏ်ကို မီးဖြင့်လောင်ကျွမ်းစေပြီးနောက်၊ မိုက်မဲနေသေးလျက် ‘ကောင်းသောဉာဏ်’ ဟု အယောင်ဆောင်သည့်အရာကို ထပ်ခါထပ်ခါ မမှီခိုနှင့်။

Verse 148

मया सार्धं सद्गुरुं प्राप्य सम्यग्वैराग्यपूर्वं तत्त्वमात्रं विदित्वा / तेनैव मोक्षं प्राप्नुमो नार्जवैर्यत्तार्या विष्णोः संप्रसादाच्च लक्ष्म्याः

ငါနှင့်အတူ စစ်မှန်သော ဆဒ္ဂုရုကို ရရှိပြီး၊ စင်ကြယ်သော ဝိုင်ရာဂျျ (ကမ္မတဏှာကင်းခြင်း) ကို အခြေခံကာ တတ္တဝ (အမှန်တရား) တစ်ခုတည်းကို မှန်ကန်စွာ သိမြင်လျှင်—ထိုသိမြင်မှုကြောင့်ပင် မောက္ခကို ရရှိကြ၏။ ဤသည်မှာ ဗိဿနု၏ ကရုဏာတော်နှင့် လက္ခ္မီ၏ အနုဂ्रहတော်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 149

इत्याशयं मनसा सन्निधाय तथा चोक्तं भक्तवर्यो मदीयः / अतो भक्तः प्रवहेत्येव संज्ञामवाप वीन्द्र प्रकृतं तं शृणु त्वम्

ဤသို့ စိတ်ထဲတွင် အကြံရည်ရွယ်ချက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ထားပြီးနောက်၊ ငါ၏ အထူးမြတ်ဆုံးသော ဘက္တ (သဒ္ဓါရှင်) သည် ထိုအတိုင်း ပြောကြား하였다။ ထို့ကြောင့် အို ငှက်တို့၏ အရှင်မြတ် ဂရုဍာရေ၊ ထိုဘက္တသည် ‘ပရဝါဟ’ ဟူသော အမည်ဖြင့်ပင် လူသိများလာ၏။ သူ့အကြောင်းကို ငါထံမှ နားထောင်လော့။

Verse 1130

कार्पासं वै तेन दत्तं गृहीत्वा संतिष्ठमाने यमदूतैश्च सम्यक् / संहन्यमानस्तीक्षणधारैः कुठारैः कुलालदेवं च सुदंष्ट्रनेत्रम् / विहाय वै कुत्र पलायितोभून्न ज्ञायते ऽन्वेषणाच्चापि केन

သူပေးထားသော ဝါချည်ကို ယူကိုင်လျက်၊ ယမဒူတတို့က ပတ်လည်မှ သေချာစွာ ဝိုင်းလာသောအခါ သူသည် ထိုနေရာ၌ ရပ်နေ၏။ ထက်မြက်သော ဓားသွားကဲ့သို့ မောင်းတံခါးများပါသော ပုဆိန်များဖြင့် ထိုးနှက်ခံရစဉ်၊ စွယ်ထွက်၍ မျက်လုံးတောက်ပြောင်သော အိုးလုပ်သမားတို့၏ နတ် ကူလာလဒေဝကို စွန့်ပစ်ကာ ထွက်ပြေးသွားသည်။ သို့သော် သူပြေးသွားရာနေရာကို ရှာဖွေသော်လည်း မည်သူမျှ မသိနိုင်ခဲ့။