Adhyaya 26
Veṅkaṭeśa-Māhātmya: Varāha Prelude, Descent of Śeṣācala, Svāmipuṣkariṇī and the Network of Tīrthas (with Dāna-Lakṣaṇas)
အပျိုမ၏ “Śrīnivāsa သည် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာ၌ ရှိသနည်း၊ Śeṣācala သည် မည်သည့်အခါ ဆင်းသက်လာသနည်း၊ Svāmipuṣkariṇī သည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း” ဟူသော မေးခွန်းများကို ဖြေကြားရန် Jaigīṣavya သည် ကမ္ဘာဓာတ်ဆိုင်ရာ နောက်ခံဇာတ်ကြောင်းဖြင့် စတင်သည်။ Hiraṇyākṣa ၏ တပသ္ယာအကြံခိုင်မာမှု၊ မိခင် Diti ၏ ချစ်ခင်တွယ်တာမှုနှင့် “အမှန်တကယ် ကာကွယ်ရှင်မှာ Hari တစ်ပါးတည်း” ဟူသော သင်ကြားချက်တို့ကို ဖော်ပြသည်။ Brahmā ထံမှ အပေးအယူများ ရပြီးနောက် Hiraṇyākṣa သည် မြေကြီးကို ဖမ်းဆီးသွားရာ Viṣṇu သည် Śrīmuṣṭa တွင် Varāha အဖြစ် ပေါ်ထွန်းကာ မြေကြီးကို ကယ်တင်၍ တည်ငြိမ်စေပြီး သတ္တဝါများအတွက် လူသားနီးစပ်သော ကရုဏာတော်တည်နေရာကို စဉ်းစားသည်။ ထို့နောက် Vaikuṇṭha မှ Śeṣa ကို ဆင်းသက်စေကာ သန့်ရှင်းသော တောင်တန်းကို တည်ထောင်ပြီး Śrīśaila၊ Ahobila၊ Śrīnīvāsa-kṣetra ဟူသော အပိုင်းများကို ခွဲပြကာ Puṣkarādri၊ Kanakādri၊ Vaikuṇṭhādri၊ Vyaṅkaṭādri စသည့် အမည်များကို ရှင်းလင်းသည်။ ဆက်လက်၍ Svāmipuṣkariṇī ကို tīrtha အမြတ်ဆုံးအဖြစ် အာရုံစိုက်ကာ tīrtha အားလုံး ပါဝင်နေသော်လည်း မုက္ခသည် ရေချိုးခြင်းတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ sat-saṅga နှင့် jñāna ဖြင့်သာ ရင့်ကျက်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။ ထို့နောက် Vāyu၊ Candra၊ Raudra၊ Brahma၊ Indra၊ Vahni၊ Yama၊ Nairṛta၊ Śeṣa၊ Vāruṇa tīrtha များ၏ ရေချိုးစည်းကမ်း၊ သန့်ရှင်းမှုညွှန်ကြားချက်များနှင့် ရှားပါး Śālagrāma/မူရတိ-ဒါနာ၏ အမှတ်အသားများကို အသေးစိတ် ဖော်ပြသည်။ အဆုံးတွင် အပျိုမသည် Svāmipuṣkariṇī တွင် စည်းကမ်းတကျ ရေချိုး၍ ဒါနာပြုကာ phala-śruti သည် ဤ māhātmya ကို နားထောင်ခြင်းဖြင့် Śrīnivāsa အပေါ် ဘက္တိ တိုးပွားမည်ဟု ကတိပေးပြီး နောက်ထပ် tīrtha ဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားချက်များသို့ ချိတ်ဆက်ပေးသည်။
Shlokas
Verse 1
नाम पञ्चविंशोध्यायः कन्योवाच / श्रीनिवासः किमर्थं वै आगतोत्र वदस्व मे / शेषाचलोपि कुत्रा भूत्कदायातश्च पापहा / स्वामिपुष्करिणी चात्र किमर्थं ह्यगता वद
အပျိုက ပြောသည်— «သီရိနိဝါသသည် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ လာရသနည်း၊ ငါ့အား ပြောပါ။ ရှေရှာချလ တောင်သည် ယခင်က ဘယ်မှာရှိခဲ့သနည်း၊ အပြစ်ဖျက်ရှင်သူသည် မည်သည့်အခါ ရောက်လာသနည်း။ ထို့ပြင် စွာမိပုရှ္ကရိဏီသည် ဤနေရာ၌ အဘယ်ကြောင့် ရောက်ရှိလာသနည်း၊ ငါ့အား ပြောပါ»။
Verse 2
जैगीषव्य उवाच शृणु भद्रे महाभागे व्यङ्कटेशस्य चागमम् / आवयोर्देवि पापानि विषमं यान्ति भामिनि
ဇဲဂီရှဗျက ပြောသည်— «နားထောင်ပါ၊ ကံကောင်းမြတ်နိုးသော မဟာဂုဏ်ရှိသမီး၊ ဗျင်္ကတေရှ၏ သန့်ရှင်းသော အလာအလာကို။ အို ဒေဝီ—တောက်ပသူ—ဤအကြောင်းကို ကြားသော် ငါတို့၏ အပြစ်များသည် ပျောက်ကွယ်၍ ဆင်းရဲဒုက္ခသို့ ထုတ်ပယ်ခံရသည်»။
Verse 3
आसीत्पुरा हिरण्याक्षः काश्यपो दितिनन्दनः / सनकादेश्च वाग्दण्डाद्द्वितीयद्वारपालकः
ရှေးကာလ၌ ဟိရဏ္ယာက္ရှဟူသောသူ ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ကာရှျပ၏ သား၊ ဒိတီ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်၏။ စနကနှင့် အခြား ရှင်ပညာရှိတို့၏ စကားဖြင့် ကျိန်စာကြောင့် သူသည် ဒုတိယ တံခါးစောင့် ဖြစ်လာ하였다။
Verse 4
बभूव दैत्ययोनौ च देवानां कण्टको बली / संजीवो विजयः प्रोक्तो हरिभक्तो महाप्रभुः
သူသည် ဒေဝတို့ကို ထိခိုက်စေသော အဆူရမျိုးရိုး၌ မွေးဖွား၍ အင်အားကြီးသော ဆူးတံကဲ့သို့ ဖြစ်လာ하였다။ သူကို စံဇီဝ ဟုလည်း၊ ဗိဇယ ဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး၊ ဟရီ၏ မဟာပရဘုကို ချစ်မြတ်နိုးသော မဟာစိတ်ဝိညာဉ်ရှိသူ ဖြစ်သည်။
Verse 5
हरिण्याक्षः स्वयं दैत्यो हरिभक्तविदूषकः / एतादृशो हिरण्याक्षस्तपस्तप्तुं समुद्यतः
ဟိရဏ္ယာက္ရှသည် ကိုယ်တိုင် ဒေတ္တျအဆူရ ဖြစ်ပြီး၊ ဟရီ၏ ဘက္တများကို လှောင်ပြောင်ကဲ့ရဲ့သူ ဖြစ်၏။ ထိုသို့သော ဟိရဏ္ယာက္ရှသည် တပဿာအလွန်ပြင်းထန်စွာ ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်ကာ ထွက်ခွာ하였다။
Verse 6
तदा माता दितिर्देवी हिरण्याक्षमुवाच सा / दितिरुवाच / वत्सलस्त्वं महाभागमा तपस्वाष्टहायनः
ထို့နောက် မိခင်ဒေဝီ ဒိတိသည် ဟိရဏ္ယာක්ෂအား မိန့်ကြား၏။ ဒိတိက မိန့်သည်— «ချစ်သားရေ၊ ကံကောင်းမြတ်သူရေ—သင်သည် အသက်ရှစ်နှစ်သာရှိသေးသဖြင့် တပသ (အာသီတိ) မကျင့်ပါနှင့်»။
Verse 7
त्वं मा ददस्व दुः खं मे पालयिष्यति कोविदः / क्षणमात्रं न जीवामि त्वां विना जीवनं न हि
ကျွန်မကို ဝမ်းနည်းစေမနေပါနှင့်—သင်တစ်ယောက်တည်းပင် ပညာရှိအဖြစ် ကျွန်မကို ကာကွယ်ပေးမည်။ သင်မရှိလျှင် ခဏတစ်ခဏတောင် မရှင်နိုင်ပါ; အမှန်တကယ် သင်မရှိလျှင် ကျွန်မအတွက် အသက်တာမရှိပါ။
Verse 8
मा तप त्वं महाभाग मम जीवनहेतवे / एवमुक्तस्तु मात्रा स विजयोवशतोब्रवीत्
«အမြတ်မြတ်သူရေ၊ ကျွန်မ၏အသက်အတွက် မစိုးရိမ်မဝမ်းနည်းပါနှင့်» ဟုဆို၏။ မိခင်က ထိုသို့မိန့်ကြားသဖြင့် ဝိဇယသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် လွှမ်းမိုးကာ ပြန်လည်ပြောဆို၏။
Verse 9
हिरण्याक्षो मातरं प्राह जालं हित्वा विष्णोर्भजने ऽलं कुरुष्व / मयिस्नेहं पुत्रहेतोर्विरूढं सुखदुः खे चेह लोके परत्र
ဟိရဏ္ယာක්ෂက မိခင်အား ပြော၏— «ဤလောက၏ ချည်နှောင်သောကွန်ယက်ကို စွန့်ပစ်၍ ဗိဿနု၏ ဘဇနာ (ဝတ်ပြုခြင်း) တွင် အပြည့်အဝ အပ်နှံပါ။ သားဖြစ်သောကြောင့်သာ ငါ့အပေါ်၌ မိခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ကြီးထွားလာသည်ကို သိပါ—ဤလောက၌လည်း၊ နောက်လောက၌လည်း စုခနှင့် ဒုက္ခတို့ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်»။
Verse 10
यावत्स्नेहं मयि मातः करोषि तावत्क्लेशं शाश्वतं यास्यसि त्वम् / मातश्च ते मयि पुत्रत्वबुद्धिस्त्वय्यप्येषा मातृबुद्धिर्ममापि
အမေ၊ ငါ့အပေါ်၌ ချစ်တွယ်မှုကို သင်ထားရှိနေသမျှ သင်သည် မဆုံးနိုင်သော ဒုက္ခသို့ ရောက်လိမ့်မည်။ အမေ၊ သင့်အတွင်း၌ “သူသည် ငါ့သား” ဟူသော အယူရှိသကဲ့သို့၊ ငါ့အတွင်း၌လည်း “သူသည် ငါ့မိခင်” ဟူသော အယူရှိ၏။
Verse 11
ताते पूज्ये पितृबुद्धिर्ममास्ति तस्मिंस्तुते भर्तृबुद्धिर्हि मिथ्या / निर्माति यस्माद्धरिरेव सर्वं सम्यक् पाता नियतो ऽसौ मुरारिः
အို အလေးအနက်ထား၍ ပူဇော်ရသော အဖေတော်၊ ကျွန်ုပ်၏စိတ်၌ အဖေဟုသာ သဘောထားရှိ၏။ သင်ကို ခင်ပွန်းဟု ထင်မြင်ခြင်းသည် အမှန်တကယ် မှားယွင်း၏။ အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းသူမှာ ဟရီ (ဗိဿနု) တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ မုရာရီသည် မလွဲမသွေ အမှန်တရား၏ ကာကွယ်ရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 12
अतो हि माता हरिरेव सर्वदा त्वन्यासां वै मातृता चोपचारात् / निर्मातृत्वं यदि मुख्यं त्वयि स्याद्द्रोणादीनां जननी का वदस्व
ထို့ကြောင့် ဟရီတော်တစ်ပါးတည်းသာ အမြဲတမ်း အမှန်တရား၏ မိခင်ဖြစ်တော်မူ၏။ အခြားမိန်းမတို့၏ “မိခင်ဖြစ်ခြင်း” သည် ထုံးတမ်းအရ အမည်ပေးသည့် အနက်သာ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ဖန်ဆင်းထုတ်လုပ်ခြင်းကို သင်၌ အဓိကစံနှုန်းဟု ယူမည်ဆိုလျှင်၊ ဒြိုဏနှင့် အခြားသူတို့၏ မိခင်သည် မည်သူနည်း—ပြောပါ။
Verse 13
मातृत्वं वै यदि मुख्यं त्वयि स्याद्धात्रादीनां जननी का वदस्व / यतः सदा याति जगत्तत्तो हरिः सदा पिता विष्णुरजः पुराणः
အကယ်၍ မိခင်ဖြစ်ခြင်းသည် သင်၌ အဓိကသဘောတရားဖြစ်မည်ဆိုလျှင်၊ ပြောပါ—ဓာတೃ (ဖန်ဆင်းရှင်) နှင့် အခြားဒေဝတို့၏ မိခင်သည် မည်သူနည်း။ ကမ္ဘာလောကသည် အမြဲတမ်း သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့်၊ ဟရီ—ဗိဿနု၊ မမွေးဖွားသူ အဇ၊ ရှေးဟောင်းတော်—သည် အစဉ်အမြဲ အဖေဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 14
सदा पिता मुख्यपिता यदि स्याद्गर्भस्थबाले पालकः को वदस्व / मातापित्रोः पालकत्वं यदि स्यात्कूर्मादीनां पालकौ कौ वदस्व
အကယ်၍ အဖေတစ်ပါးတည်းကိုသာ အဓိကမိဘဟု အမြဲယူဆရမည်ဆိုလျှင်၊ ဝမ်းအတွင်းရှိ ကလေးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ မည်သူနည်း—ပြောပါ။ ထို့ပြင် မိခင်နှင့် အဖေ နှစ်ဦးစလုံးက ကာကွယ်သူများဖြစ်ကြသည်ဆိုလျှင်၊ လိပ်ကဲ့သို့ သတ္တဝါတို့၏ ကာကွယ်ရှင်တို့သည် မည်သူနည်း—ပြောပါ။
Verse 15
मातापित्रोः पालकत्वं यदि स्यात्कृपादीनां रक्षकौ कौ वदस्व / पुन्नामकान्नारकाद्देह भजान्तस्मात्त्रातापुत्रविष्णुः पुराणः
အကယ်၍ မိခင်ဖခင်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် သား၏ တာဝန်မှန်ကန်သည်ဆိုလျှင်၊ အကူအညီမဲ့သူတို့နှင့် အခြားသူတို့ကို မည်သူက ကာကွယ်မည်နည်း—ပြောပါ။ သားသည် ‘ပုဏ်’ ဟုခေါ်သော နရကမှ အဖေကို ကယ်တင်ပေးသဖြင့် ‘ပုတြ’ (ကယ်တင်ရှင်) ဟု ခေါ်ကြ၏; ထို့ကြောင့် ရှေးဟောင်း ဗိဿနုသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 16
न तारकोहं नरकाच्च सुभ्रूर्न वै भर्ता नापि पित्रादयश्च / न वै माता नानुजादिश्च सर्वः सर्वत्राता विष्णुरतो न चान्यः
အို မျက်ခုံးလှသူရေ၊ ငါသည် နరకမှ ကယ်တင်သူ မဟုတ်။ မယား၊ မောင်နှံ၊ အဖေတို့နှင့် ဆွေမျိုးများလည်း မဟုတ်။ မိခင်၊ ညီငယ်တို့အပါအဝင် မည်သူမျှ အရာရာ၌ ကယ်တင်ရှင် မဖြစ်နိုင်။ ဗိဿဏုသာလျှင် စကြဝဠာကာကွယ်ရှင် ဖြစ်ပြီး အခြားမရှိ။
Verse 17
मायां मदीयां ज्ञानशस्त्रेण च्छित्वा भक्त्या हरेः स्मरणं त्वं कुरुष्व / यद्भक्तिरूपूर्वं स्मरणं नाम विष्णोस्तत्सर्वथा पापहरं च मातः
ငါ၏ မာယာကို ဉာဏ်၏ လက်နက်ဖြင့် ဖြတ်တောက်၍ ဟရိ (Hari) ကို ဘက္တိဖြင့် အမြဲသတိရလော့။ ဘက္တိကို အရင်တင်၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဗိဿဏု၏ နာမသတိရခြင်းသည် အမေ၊ အရာရာ၌ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေး၏။
Verse 18
यो वा भक्त्या स्मरणं नाम विष्णोः करोत्यसौ पापहरो भविष्यति / अयं देहो दुर्ल्लभः कर्मभूमौ तत्रापि मध्ये भजनं विष्णुमूर्तेः
ဘက္တိဖြင့် ဗိဿဏု၏ နာမကို သတိရသူ မည်သူမဆို ထိုသူသည် အပြစ်ဖယ်ရှားသူ ဖြစ်လာမည်။ ကမ္မဘူမိ (လောက) တွင် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရရန် အလွန်ခက်ခဲ၏; ထိုအတွင်း၌ပင် ဗိဿဏုမూర్తိကို ဘဇနာပြုခြင်းသည် ရှားပါးလှ၏။
Verse 19
आयुर्गतं व्यर्थमेव त्वदीयं शीघ्रं भजेः श्रीनिवासस्य पादम् / उपदिश्यैवं मातरं पुत्रवर्यो दैत्यावेशात्सोभवद्वै तपस्वी
“သင်၏ အသက်တာသည် အလဟသ ဖြတ်သန်းနေသည်။ အမြန်ဆုံး Śrīnivāsa (ဗိဿဏု) ၏ ခြေတော်၌ ခိုလှုံလော့။” ဟူ၍ မိခင်ကို ညွှန်ကြားပြီးနောက် ထိုကောင်းမြတ်သော သားသည် ဒೈတျ (ဒေမုန်အင်အား/ပူးဝင်မှု) ၏ အလွန်အကျွံ သက်ရောက်မှုကြောင့် တပသ္စဝီ (အကျင့်တရားရှင်) ဖြစ်လာ၏။
Verse 20
चतुर्मुखं प्रीणयित्वैव भक्त्या ह्यवध्यत्वं प्राप तस्मान्महात्मा / ततो भूमिं करवद्वेष्टयित्वा निन्ये तदा दैत्यवर्यो महात्मा
ဘက္တိဖြင့် မျက်နှာလေးပါး ဘြဟ္မာကို ပျော်ရွှင်စေပြီး ထိုမဟာအတ္မာသည် သူထံမှ အဝဓျတ്വ (မသတ်နိုင်မှု/မထိခိုက်နိုင်မှု) ကို ရရှိ하였다။ ထို့နောက် ဒာနဝတို့အနက် အထူးမြတ်သော မဟာအတ္မာသည် မြေကြီးကို လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ အရာကဲ့သို့ လိပ်ပတ်၍ ထိုအခါ သယ်ဆောင်သွား၏။
Verse 21
श्रीमुष्टदेशे प्रादुरासीद्धरिस्तु वाराहविष्णुस्त्वजनः पुराणः / भित्त्वाचाब्धिं विविशे तं महात्मा रसातले संस्थितं भूतलं च
«သရီမုဋ္ဌ» ဟုခေါ်သော နယ်မြေ၌ ဟရီ—အဟောင်းအမြတ်၊ မမွေးဖွားသော ဗိဿနုသည် ဝရာဟ (ဝက်တော) ရုပ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ မဟာအတ္မာသည် သမုဒ္ဒရာကို ခွဲဖောက်၍ ရသာတလ အောက်လောကသို့ ဝင်ကာ ထိုနေရာ၌ တည်နေသော မြေကြီးကို ထုတ်ယူတော်မူ၏။
Verse 22
स्वदंष्ट्राग्रे स्थापयित्वाऽजगाम तदागमादागतो दैत्यवर्यः / तं कर्णमूले ताडयित्वा जघान प्रसादयामास च पूर्ववद्भुवम्
မိမိ၏ သွားတံထိပ်ပေါ်၌ ထိုအရာကို တင်ထား၍ ထွက်ခွာတော်မူ၏။ ထွက်ခွာချိန်၌ ဒೈတျယတို့အနက် အထင်ကရသူ ရောက်လာ၍ နားရင်းအမြစ်ကို ထိုးနှက်သဖြင့် ဟရီသည် ထိုသူကို သတ်တော်မူပြီး၊ မြေကြီးကို ယခင်ကဲ့သို့ ပြန်လည်ငြိမ်းချမ်းစေတော်မူ၏။
Verse 23
सुदिग्गजान्स्थापयित्वा च विष्णुः श्रीमुष्टे वै संस्थितः श्रीवराहः / तदा हरिश्चिन्तयामास विष्णुर्भक्त्या मदीयं मानुषं देहमद्य
အရပ်လေးမျက်နှာ၏ ဂုဏ်မြင့် ဆင်ကြီးများကို တည်စေပြီးနောက် ဗိဿနု—သရီဝရာဟ—သည် «သရီမုဋ္ဌ» ၌ တည်မြဲတော်မူ၏။ ထိုအခါ ဟရီ ဗိဿနုသည် ဘက္တိဖြင့် စဉ်းစားတော်မူသည်—«ယနေ့ ငါ၏ လူ့ကိုယ်တော် (အဝတာရ) ကို ပေါ်ထွန်းစေမည်» ဟု။
Verse 24
आराधयिष्यन्ति च मां क्व एते तेषां दयां कुत्र वाहं करिष्ये / एवं हरिश्चिन्तयित्वा सुकन्ये वैकुण्ठलोकादचलं शेष संज्ञम् / वीन्द्रस्कन्धे स्थापयित्वा स्वयं च समागतोभूद्भूतलं भूतलेशः
«ဤသတ္တဝါတို့သည် ငါ့ကို ဘယ်နေရာ၌ ပူဇော်ကြမည်နည်း၊ ငါသည် သူတို့အပေါ် ကရုဏာကို ဘယ်နေရာ၌ ပြမည်နည်း» ဟု ဟရီသည် (အလှမယ်ကညာရေ) စဉ်းစားတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဗိုင်ကుంఠမှ မလှုပ်မရှားသော «ရှေရှ» ကို ဆောင်ယူကာ «ဗီန္ဒြ» ၏ ပခုံးပေါ်၌ တင်ထားပြီး၊ မြေကြီး၏ အရှင်တော်သည် လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်တော်မူ၏။
Verse 25
सुवर्णमुखरीतीरमारभ्य गरुडध्वजः / श्रीकृष्णवेणीपर्यन्तं स्थापया मास तं गिरिम्
«သုဝဏ္ဏမုခရီ» မြစ်ကမ်းမှ စ၍ «သရီကృష్ణဝေဏီ» အထိ၊ ဂရုဍဓွဇ (ဂရုဍတံခွန်ဆောင်) ဗိဿနုသည် ထိုတောင်ကို တည်ထောင်စေတော်မူ၏။
Verse 26
गिरेः पुच्छे तु श्रीशैलं मध्यमे ऽहोबलं स्मृतम् / मुखं च श्रीनिवासस्य क्षेत्रं च समुदाहृतम्
တောင်၏အမြီးဘက်၌ «သရီရှိုင်လ» ရှိ၏။ အလယ်၌ «အဟိုဘီလ» ဟု မှတ်တမ်းတင်ထား၏။ တောင်၏ပါးစပ်ဘက်၌ «သရီနီဝာသ» ၏ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ ရှိသည်ဟု ကြေညာ၏။
Verse 27
अल्पेन तपसाभीष्टं सिध्यत्यस्मिन्नहोबले / गङ्गादिसर्वतीर्थानि पुण्यानि ह्यत्र संति वै
ဤသန့်ရှင်းသော «အဟိုဘလ» တွင် တပသ် အနည်းငယ်သာ ပြုလျှင်ပင် လိုအင်ဆန္ဒ ပြည့်စုံနိုင်၏။ အကြောင်းမူကား ဤနေရာ၌ ဂင်္ဂါမှစ၍ တီရ္ထ အားလုံးသော ပုဏ္ဏမြတ်ရာများ တကယ်ရှိနေ၏။
Verse 28
य एनं सेवते नित्यं श्रद्धाभक्तिसमन्वितः / ज्ञानार्थी ज्ञानमाप्नोति द्रव्यार्थी द्रव्यमाप्रुयात्
ယင်းကို နေ့စဉ် စိတ်ယုံကြည်မှုနှင့် ဘက္တိဖြင့် ဆောင်ရွက်သူသည်—ပညာကိုလိုသူ ပညာကိုရ၏၊ ဥစ္စာကိုလိုသူ ဥစ္စာကိုရနိုင်၏။
Verse 29
पुत्रार्थी पुत्रमाप्नोति नृपो राज्यं च विन्दति / यंयं कामयते मर्त्यस्तन्तमाप्नोति सर्वथा
သားကိုလိုသူ သားကိုရ၏။ မင်းသည်လည်း နိုင်ငံတော်ကိုရ၏။ လူသားသည် မည်သည့်အရာကိုမဆို ဆန္ဒပြုလျှင် ထိုအရာကို အမှန်တကယ် အစုံအလင် ရရှိ၏။
Verse 30
चिन्तितं साध्यते यस्मात्तस्माच्चिन्तामणिं विदुः / पुष्करिण्याश्च बाहुल्याद्गिरावस्मिन्सरः सु च / पुष्कराद्रिरिति प्राहुरेवं तत्त्वार्थवेदिनः
ထိုနေရာ၌ စိတ်ကူးတော်မူသမျှ ပြည့်စုံအောင်မြင်သဖြင့် ပညာရှိတို့က ၎င်းကို ဆန္ဒပြည့်ရတနာ «စိန္တာမဏိ» ဟု သိကြ၏။ ထို့ပြင် ဤတောင်ပေါ်၌ ကြာကန်များ များပြား၍ လှပသော ရေကန်တစ်ခုလည်း ရှိသဖြင့် သစ္စာအဓိပ္ပါယ်ကို သိသူတို့က «ပုရှ္ကရာဒြိ» (ကြာတောင်) ဟု ခေါ်ကြ၏။
Verse 31
शातकुंभस्वरूपत्वात्कनकाद्रिं च तं विदुः / वैकुण्ठादागतेनैव वैकुण्ठाद्रिरिति स्मृतः
သတ္တကుంగ္ဘ (သန့်ရွှေ) ၏သဘောသဏ္ဍာန်ဖြစ်သောကြောင့် ထိုတောင်ကို ကနကာဒြိ—ရွှေတောင်ဟု သိကြသည်။ ထို့ပြင် ဝိုင်ကుంఐဋ္ဌမှ လာသောကြောင့် ဝိုင်ကుంఐဋ္ဌာဒြိ—ဝိုင်ကుంఐဋ္ဌ၏တောင်ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
Verse 32
अमृतैश्वर्यसंयुक्तो व्यङ्कटाद्रिरिति स्मृतः / व्यङ्कटेशस्य शैलस्य माहात्म्यं यावदस्ति हि
အမృతကဲ့သို့ မသေမပျက်သော စည်းစိမ်နှင့် ဒေဝသခင်အာဏာတော်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံသဖြင့် ထိုတောင်ကို ဝျင်္ကဋာဒြိ ဟု မှတ်ယူကြသည်။ အမှန်တကယ် ဝျင်္ကဋေရှ၏ တောင်၏ မဟာတန်ခိုးတည်ရှိသမျှ ဤနာမနှင့် ဂုဏ်တော်လည်း တည်မြဲသည်။
Verse 33
तावद्वक्तुं समग्रेण न समर्थश्चतुर्मुखः / व्यङ्कटाद्रौ परां भक्तिं ये कुर्वन्ति दिनेदिने / पङ्गर्जङ्घाल एव स्यादचक्षुः पद्मलोचनः
မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဗြဟ္မာတော်တောင် အပြည့်အဝ ဖော်ပြရန် မစွမ်းနိုင်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဝင်္ကဋာဒြိ (တိရုမာလာ) ပေါ်တွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိကို ကျင့်သုံးသူတို့ကို သင့်တော်စွာ ချီးမွမ်းရန်ဆိုလျှင် ပဒ္မမျက်စိရှိသော သခင်တော်တောင် ခြေမသန်သကဲ့သို့၊ မျက်စိမမြင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်။
Verse 34
मूको वाग्मी भवेदेव बधिरः श्रावको भवेत् / वन्ध्या स्याद्बहुपुत्रा च निर्धनः सधनो भवेत्
အမှန်တကယ် စကားမပြောနိုင်သူသည် ဝါကျကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာမည်။ နားမကြားသူသည် နားထောင်တတ်ကျွမ်းသူ ဖြစ်လာမည်။ မီးမဖွားနိုင်သူ မိန်းမသည် သားသမီးများစွာ ရရှိသူ ဖြစ်လာမည်။ ဆင်းရဲသူသည် ချမ်းသာသူ ဖြစ်လာမည်။
Verse 35
एतत्सर्वं गिरौ भक्तिमात्रेणैव भवेद्ध्रुवम् / तत्त्वतो व्यङ्कटाद्रेस्तु स्वरूपं वेत्ति को भुवि
ဤအရာအားလုံးသည် သန့်ရှင်းသော တောင်ပေါ်တွင် ဘက္တိတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် မလွဲမသွေ ရရှိနိုင်သည်။ သို့သော် မြေပြင်ပေါ်၌ အမှန်တကယ် ဝျင်္ကဋာဒြိ၏ သဘောသဏ္ဍာန်ကို တတ္တဝတော်အတိုင်း သိနိုင်သူ မည်သူရှိနည်း။
Verse 36
यस्मादस्य गिरेः पुण्यं माहात्म्यं वेत्ति यः पुमान् / मायावी परमानन्दं त्यक्त्वा वैकुण्ठमुत्तमम् / स्वामिपुष्करिणीतीरे रमया सहमोदते
ဤတောင်၏ သန့်ရှင်းမြတ်သော မဟာမိမိတော်ကို သိမြင်သူသည်—အံ့ဖွယ်သခင်တော်သည် အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ၏ ဝိုင်ကుంఠတော်ကိုတောင် စွန့်လွှတ်ကာ—သခင်တော်၏ သန့်ရှင်းသော ရေကန် (စွာမိပုஷ္ကရိဏီ) ကမ်းပါး၌ ရမာ (လက္ရှမီ) နှင့်အတူ ပျော်မြူးတော်မူ၏။
Verse 37
कल्याणाद्भुतगात्राय कामितार्थप्दायिने / श्रीमद्व्यङ्कटनाथाय श्रीनिवासाय ते नमः
မင်္ဂလာနှင့် အံ့ဖွယ်သဏ္ဌာန်ရှိ၍ ဘက္တများ၏ ဆန္ဒအလိုတော်တို့ကို ပေးသနားတော်မူသော သီရိ ဗျင်ကဋနာထ၊ သီရိနိဝာသ သခင်တော်အား နမസ്കာရပါ၏။
Verse 38
श्रीस्वामिपुष्करिण्याश्च माहात्म्यं शृणु कन्यके / स्वामिपुष्करिणीमध्ये श्रीनिवासोस्ति सर्वदा
အို မိန်းကလေးရေ၊ သန့်ရှင်းသော စွာမိပုஷ္ကရိဏီ၏ မဟာမိမိတော်ကို နားထောင်လော့။ စွာမိပုஷ္ကရိဏီ၏ အလယ်ဗဟို၌ သီရိနိဝာသ (ဗိဿနု) သခင်တော်သည် အမြဲတမ်း တည်ရှိတော်မူ၏။
Verse 39
स्नानं कुर्वन्ति ये तत्र तेषां मुक्तिः करे स्थिता / तिस्रः कोट्योर्धकोटिश्च तीर्थानि भुवनत्रये / तानि सर्वाणि तत्रैव संति तीर्थे हरेः सदा
အဲဒီမှာ ရေချိုးသူတို့အတွက် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) သည် လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ထားရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ လောကသုံးပါး၌ တီရ္ထ (ဘုရားဖူးနေရာ) သုံးကုဋေခွဲရှိသော်လည်း၊ ဟရိ (ဗိဿနု) ၏ ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ ထိုအားလုံးသည် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေ၏။
Verse 40
तत्तीर्थं श्रीनिवासाख्यं सर्वदेवनमस्कृतम् / तदेव श्रीनिवासस्य मन्दिरं परिकीर्तितम्
ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထကို “သီရိနိဝာသ” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ဒေဝတားအားလုံးက နမസ്കာရပြုကြ၏။ ထိုနေရာတည်းဟူသော သီရိနိဝာသ သခင်တော်၏ မန္ဒိရ (ဘုရားကျောင်း) ဟုလည်း ချီးကျူးခေါ်ဆိုကြ၏။
Verse 41
तद्दर्शनादेव कन्ये यान्ति पापानि भस्मसात् / एकैकस्नानमात्रेण सत्संगो भवति ध्रुवम्
အို မိန်းကလေးရေ၊ ထိုသန့်ရှင်းသော အရှိန်အဝါကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်များသည် ပြာဖြစ်သွားသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးတစ်ကြိမ်သာဖြင့်ပင် သေချာစွာ သတ္တုသုခ (သူတော်ကောင်းတို့၏ ပေါင်းသင်းမှု) ကို ရရှိသည်။
Verse 42
सत्संगाज्ज्ञानमासाद्य ज्ञानान्मोक्षं च विन्दति / अधिकारिणां भवेदेवं विपरीतमयोगिनाम्
သူတော်ကောင်းတို့၏ ပေါင်းသင်းမှု (သတ္တုသုခ) ကြောင့် တရားသိမြင်မှုကို ရရှိပြီး၊ ထိုသိမြင်မှုမှ မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရသည်။ ဤသည်မှာ အရည်အချင်းရှိသူတို့အတွက် ဖြစ်သော်လည်း၊ မချုပ်တည်းသူ မယောဂီတို့အတွက်တော့ အကျိုးသည် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။
Verse 43
तीर्थानां स्नानमात्रेण मोक्षं यान्तीति ये विदुः / ते सर्वे असुरा ज्ञेयास्ते यान्ति ह्यधमां गतिम्
သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (ဘုရားဖူးနေရာ) များတွင် ရေချိုးရုံဖြင့် မောက္ခရသည်ဟု ယုံကြည်သူတို့ကို အဆုရစိတ်ဓာတ်ရှိသူဟု သိရမည်။ အမှန်ပင် သူတို့သည် နိမ့်ကျသော ကံကြမ္မာသို့ သွားရသည်။
Verse 44
श्रीनिवासस्य तीर्थेस्मिन्वायुकोणे च कन्यके / आस्ते वायुः सदा विष्णोः पूजां कर्तुमनुत्तमाम्
ဤသည်မှာ သြရီနိဝါသ၏ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌၊ ကညာကာရှိ လေထောင့် (အနောက်တောင်ဘက်) တွင် ဝါယုသည် အမြဲတမ်း တည်ရှိကာ၊ သခင် ဗိဿနုအား မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။
Verse 45
वायुतीर्थं च तत्प्रोक्तं हस्तद्वादशकान्तरम् / हस्तषट्कप्रमाणं च पश्चिमे समुदाहृतम् / उत्तरे हस्तषट्कं तु वायुतीर्थमुदाहृतम्
ထိုနေရာကို ဝါယု-တီရ္ထ ဟု ခေါ်ကြပြီး လက်အလျား တစ်ဆယ့်နှစ် အကွာအဝေး ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ အနောက်ဘက်တွင် လက်အလျား ခြောက် အတိုင်းအတာဟု ဖော်ပြထားပြီး၊ မြောက်ဘက်တွင်လည်း လက်အလျား ခြောက် ကို ဝါယု-တီရ္ထ ဟု ဆိုထားသည်။
Verse 46
ये वेष्णवा वैष्णवदासवर्याः स्नानं सुर्युस्तत्र पूर्वं सुकन्ये / मध्वान्तस्थाः श्रीनिवासस्तु नित्यमत्र स्नानात्प्रीयतां मे दयालुः
အို သီလကောင်းသော မိန်းကလေးရေ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့၏ အမှုထမ်းများထဲမှ အထူးမြတ်သော ဘက္တတို့သည် နေထွက်ချိန်၌ အရင်ဆုံး ထိုနေရာတွင် ရေချိုးကြ၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော ဒေသ၌ သရီနိဝာသ (ဗိဿနု) သာသနာတော်အမြဲတည်၏။ ဤရေချိုးခြင်းကြောင့် ကရုဏာရှင် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်အား နှစ်သက်ပါစေ။
Verse 47
ये मध्वतीर्थे स्नातुमिच्छन्ति देवि रुद्रादयो वायुभक्ता महान्तः / सदा स्नानं तत्र कुर्वन्ति देवि प्रातः काले चोदयात्पूर्वमेव
အို ဒေဝီ၊ ဝါယု (အသက်ရှူလေ) ကို အာဟာရကဲ့သို့ အားထားနေသော ရုဒ္ဒရနှင့် အခြား မဟာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် မဓ္ဝတီရ္ထ၌ ရေချိုးလိုကြ၏။ အို ဒေဝီ၊ သူတို့သည် အမြဲတမ်း ထိုနေရာ၌ မနက်စောစော၊ နေမထွက်မီတောင် ရေချိုးပူဇော်ကြ၏။
Verse 48
ये वायुतीर्थे विसृजन्ति देहजं मलं मूत्रं वमनं श्लेष्मकं च / ये ऽपानशुद्धिं लिङ्गशुद्धिं च कन्ये कुर्वन्ति ते ह्यसुरा राक्षसाश्च
ဝါယုတီရ္ထ သန့်ရှင်းရာ၌ ကိုယ်ခန္ဓာအညစ်အကြေး—မစင်၊ ဆီး၊ အန်ခြင်း၊ ချွဲ—တို့ကို စွန့်ပစ်သူများနှင့် ထိုနေရာ၌ အနောက်ပေါက်သန့်စင်ခြင်း၊ လိင်အင်္ဂါသန့်စင်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်သူများကို အို မိန်းကလေး၊ အဆုရနှင့် ရာက္ခသတို့ဟု သတ်မှတ်ရ၏။
Verse 49
शृण्वन्ति ये भागवतं पुराणं किं वर्णये तस्य पुण्यं तु देवि / ये कृष्णमन्त्रं तु जपन्ति देवि ह्यष्टा क्षरं मन्त्रवरं सुगोप्यम्
အို ဒေဝီ၊ ဘာဂဝတပုရာဏကို နားထောင်သူတို့၏ ကုသိုလ်ကို ကျွန်ုပ် မည်သို့ ဖော်ပြနိုင်မည်နည်း။ အို ဒေဝီ၊ ကృష్ణမန်တရ—အက္ခရာရှစ်လုံးပါသော အထူးမြတ်၍ လျှို့ဝှက်စွာ ထိန်းသိမ်းရသော မန်တရ—ကို ဂျပ်သူတို့လည်း အလွန်ကြီးမားသော ပုဏ္ဏားကို ရရှိကြ၏။
Verse 50
तेषां हरिः प्रीयते केशवोलं मध्वान्तस्थो नात्र विचार्यमस्ति / एवं दानं तत्र कुर्वन्ति ये वै द्विजाग्र्याणां वैष्णवानां विदां च
ဟရီ—ကေရှဝ ဘုရားသခင်တော်တိုင်—သူတို့ကို နှစ်သက်တော်မူ၏။ အရှင်သည် မဓု (ချိုမြိန်မှု၏ အနှစ်သာရ) အတွင်း၌ တည်ရှိသဖြင့် သံသယမရှိရ။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာ၌ ဤသို့ ဒါနပြုသူတို့သည်—အထူးသဖြင့် ဒွိဇအထက်မြတ်များ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝများနှင့် ပညာရှိများထံ—မှန်ကန်သော အလှူကို ပြုကြ၏။
Verse 51
तेषां पुण्यं नैव जानन्ति देवा जानात्येवं श्रीनिवासो हरिस्तु / शालग्रामं वायुतीर्थे ददन्ते तेषां पुण्यं वेत्ति स व्यङ्कटेशः
ထိုသူတို့၏ ကုသိုလ်အပြည့်အစုံကို နတ်တို့တောင် မသိနိုင်ကြ; ဟရီ—သရီနိဝာသ—သာ ယင်းကို အမှန်တကယ် သိတော်မူ၏။ ဝါယုတီရ္ထ၌ ရှာလဂြာမကို ပူဇော်လှူဒါန်းသူတို့၏ ကုသိုလ်ကို ဝျင်္ကတေရှ သခင်တော်က ပြည့်စုံစွာ သိတော်မူ၏။
Verse 52
सुदुर्लभो वायुतीर्थे ऽभिषेको निष्कामबुद्ध्या वैष्णवानां च देवि / तत्रापि तीर्थे लभ्यते भाग्ययोगाद्भागवतस्य श्रवणं विष्णुदासैः
ဒေဝီရေ၊ ဝါယုတီရ္ထ၌ ဆန္ဒကင်းသော စိတ်ဖြင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့နှင့်အတူ အဘိသေက (သန့်စင်ရေချိုး) ကို ရရှိခြင်းသည် အလွန်ရှားပါး၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ပင် ကံကောင်းခြင်းပေါင်းစည်းရာမှ ဗိෂ္ဏု၏ အစေခံတို့ထံမှ ဘာဂဝတကို နားထောင်ခွင့် ရရှိတတ်၏။
Verse 53
तथैव तीर्थे दुर्लभं तत्र देवि शालग्रामस्य द्विजवर्ये च दानम् / जंबूफलाकारसुनीलवर्णं मुखद्वयं चक्रचतुष्टयान्वितम्
ထိုနည်းတူပင် ဒေဝီရေ၊ တီရ္ထ၌ အထူးကောင်းမြတ်သော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးထံသို့ ရှာလဂြာမကို လှူဒါန်းခြင်းသည် အလွန်ရှားပါး၏။ ၎င်းကို ဇမ္ဗူသီးပုံသဏ္ဌာန်၊ အပြာနက်ရောင်၊ မျက်နှာနှစ်ဖက်ရှိ၍ စက်ရ (ချက္ကရ) အမှတ်လက္ခဏာ လေးခုပါဝင်သည်ဟု ဆိုကြ၏။
Verse 54
सुकेसरैः संयुतं स्वर्णचिह्नध्वजां कुशैर्वज्रचिह्नैर्यवैश्च / जानार्दनीं मूर्तिमाहुर्महान्तो दानं तस्या दुर्लभं तत्र तीर्थे
မဟာရိရှီတို့က ထိုတီရ္ထ၌ ဇနာရ္ဒန၏ မူရတိတစ်ပါး ရှိသည်ဟု ကြေညာကြ၏။ ၎င်းသည် နူးညံ့သော ဆံကေသာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး ရွှေအမှတ်လက္ခဏာပါသော ဓွဇ (အလံ) ကို ဆောင်ကာ ကုရှမြက်၊ ယဝ (မုယော) စေ့များနှင့် ဝဇ္ရကဲ့သို့သော အမှတ်အသားများနှင့် ဆက်စပ်၏။ ထိုတီရ္ထ၌ ထိုမူရတိသို့ ပြုသော ဒါနသည် အလွန်ရှားပါး၏။
Verse 55
अत्युत्तमं मूर्तिदानं तु भद्रे सुदुर्ल्लभं परमं नात्र लोभः / सुदुर्लभं बहुदोग्ध्याश्च गृष्टेर्दानं तथा वस्त्ररत्नादिकानाम्
အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ မူရတိ (သန့်စင်တင်မြှောက်ထားသော ရုပ်တော်) ကို လှူဒါန်းခြင်းသည် အလွန်အထူးမြတ်၍ အလွန်ရှားပါး၏—ဤကိစ္စ၌ လောဘမရှိစေပါနှင့်။ နို့များစွာပေးသော နွားနှင့် ပထမဆုံးကလေးမွေးပြီးသော နွား (ဂရုෂ္ဌီ) ကို လှူဒါန်းခြင်းလည်း ရှားပါးသကဲ့သို့၊ အဝတ်အထည်၊ ရတနာ စသည့် တန်ဖိုးရှိသော အရာများကို လှူဒါန်းခြင်းလည်း ရှားပါး၏။
Verse 56
अत्युत्तमं द्रव्यदानं च देवि स्वापेक्षितं दानमाहुर्महान्तः / स्वस्यानपेक्षं फलदानं च वस्त्रादानं तस्य व्यर्थमाहुर्महान्तः
အို ဒေဝီ၊ ပညာရှိတို့က ဓနပစ္စည်းကို လှူဒါန်းခြင်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒါနဟု ဆိုကြသည်။ ပြန်လည်ရရှိမည်ဟု မျှော်လင့်၍ လှူသော်လည်း ထိုသည်ကိုလည်း «ဒါန» ဟု ခေါ်ကြ၏။ သို့ရာတွင် မိမိအကျိုးကို အတွင်းစိတ်၌ မျှော်လင့်နေစဉ် သစ်သီး သို့မဟုတ် အဝတ်အထည်ကို လှူပါက ပညာရှိတို့က ထိုဒါနသည် အကျိုးမရှိဟု ဆိုကြသည်။
Verse 57
अत्युत्तमं गृष्टिदानं च पुण्यं नैवाप्यते दुग्धदोहाश्च गावः / अत्युत्तमे वस्त्रदाने सुबुद्धिः सुदुर्घटा परमा वै जनानाम्
ဂṛṣṭi နွားကို လှူဒါန်းခြင်းသည် အလွန်အထူးမြတ်ပြီး မဟာပုဏ္ဏာဖြစ်၏။ နို့ကို များစွာပေးနိုင်သော နွားများကို လွယ်ကူစွာ မရနိုင်ကြ။ ထိုနည်းတူ အကောင်းဆုံးသော အဝတ်အထည်ကို လှူရန် ဆုံးဖြတ်နိုင်သော စိတ်ဓာတ်သည် လူတို့အကြား အလွန်ရှားပါးပြီး ထိုအမြင့်ဆုံးသော သဘောပညာကို တွေ့ရခြင်းသည် အလွန်ခက်ခဲ၏။
Verse 58
अत्युत्तमं भागवतस्य पुस्तकं सुदुर्घटं वायुतीर्थं च कन्ये / अत्युत्तमं द्रव्यदानं च देवि सुदुर्घटं वायुतीर्थं नृणां हि / सुदुर्लभो वैष्णवैस्तत्त्वविद्भिर्हरेर्विचारो वायुतीर्थे च कन्ये
အို ကညာ၊ ဘာဂဝတ ကျမ်းစာသည် အလွန်အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ ထို့အတူ ဝါယု-တီရ္ထ (Vāyu-tīrtha) သည်လည်း အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော်လည်း ရောက်ရှိရန် အလွန်ခက်ခဲ၏။ အို ဒေဝီ၊ ဓနပစ္စည်းကို လှူဒါန်းခြင်းသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ အမှန်တကယ် လူတို့အတွက် ဝါယု-တီရ္ထ သို့ ရောက်ရန် ခက်ခဲသည်။ ထို့ပြင် တတ္တဝကို သိသော ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့အကြား၌ ဟရိကို နက်ရှိုင်းစွာ ဆင်ခြင်ခြင်းသည် အလွန်ရှားပါး၏—အထူးသဖြင့် ဝါယု-တီရ္ထ၌၊ အို ကညာ။
Verse 59
श्रीनिवासस्य तीर्थस्य उत्तरस्यां दिशि स्थितम् / चन्द्रतीर्थ मिति प्रोक्तं तत्रास्ते चन्द्रमाः सदा
သရီနိဝါသ (Śrīnivāsa) ၏ တီရ္ထသန့်ရှင်းရာနေရာ၏ မြောက်ဘက်၌ «စန္ဒြ-တီရ္ထ» (Candratīrtha) ဟု ခေါ်သော နေရာတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ လ (Candramā) သည် အစဉ်တစိုက် တည်ရှိနေ၏။
Verse 60
श्रीनिवासस्य पूजां च तत्र स्थित्वा करोत्ययम् / तत्र स्नानं प्रकुर्वन्ति पुण्यदेशे च कन्यके
ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကာ သူသည် သရီနိဝါသ (Śrīnivāsa) ကို ပူဇော်ဝတ်ပြုသည်။ ထိုပုဏ္ဏာမြေသန့်ရှင်းရာ၌လည်း အို ကညာ၊ လူတို့သည် ထုံးတမ်းအတိုင်း ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းကို ပြုကြသည်။
Verse 61
गुरुतल्पादिपापेभ्यो मुच्यन्ते नात्र संशयः / तत्र स्नात्वा पूर्वभागे शालग्रामं ददाति यः
ဆရာ၏အိပ်ရာကိုဖောက်ပြန်ခြင်းကဲ့သို့သော အလွန်ကြီးမားသောအပြစ်များမှပင် လွတ်မြောက်ကြသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး အရှေ့ဘက်တွင် သာလဂြာမ (Śālagrāma) ကို သန့်ရှင်းသော ဒါနအဖြစ် ပေးလှူသူသည် ထိုလွတ်မြောက်ခြင်းကို ရရှိသည်။
Verse 62
ज्ञानद्वारा मोक्षमेति नात्र कार्या विचारणा / दधिवामनमूर्तेश्च दानं तत्र सुदुर्लभम्
စစ်မှန်သော ဉာဏ်၏ တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် မောက္ခကို ရောက်သည်—ဤအပေါ် သံသယမလို။ သို့သော် ထိုအကြောင်း၌ «ဒဓိဝာမန» (Dadhivāmana) ရုပ်တော်ထံ ဒါနပူဇာ ပြုခြင်းသည် အလွန်ရှားပါးသည်။
Verse 63
बदरीफलमात्रं तु वतुलं नीलवर्णकम् / प्रसन्नवदनं सूक्ष्मं सुस्निग्धं कन्यके शुभे
မင်္ဂလာရှိသော ကညာရေ၊ ထိုအရာသည် ဇူဇုဘ်သီး (badarī) အရွယ်သာရှိ၍—ဝိုင်းဝိုင်း၊ အပြာရောင်သွေးသွေး; မျက်နှာတည်ငြိမ်၍ ပုံသဏ္ဌာန်သေးသိမ်နူးညံ့ကာ ချောမွတ်တောက်ပသည်။
Verse 64
चक्रद्वयसमायुक्तं गौपूरैः पञ्चभिर्युतम् / चापबाणसमायुक्तमनतं कुण्डलाकृतिम्
၎င်းသည် စက်ဝိုင်းနှစ်ခု (chakra) ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ «ဂေါပူရ» ဟုခေါ်သော ထောက်တိုင်ငါးခုနှင့် ဆက်စပ်ထားသည်။ ထို့ပြင် လေးနှင့် မြားကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ကာ မကွေးမညွတ်၊ နားကပ်ကွင်းကဲ့သို့ (ဝိုင်းကွင်းပုံ) ဖြစ်သည်။
Verse 65
वनमाल सुखयुतं मूर्ध्नसाहस्रसंयुतम् / रौप्यबिन्दुसमायुक्तं सव्ये भद्रार्धमात्रकम्
ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသော တောပန်းကုံး (vanamālā) ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ခေါင်းပေါ်တွင် တစ်ထောင်ဆတောက်ပမှုနှင့် ဆက်နွယ်သော အမှတ်အသားကို ဆောင်ထားသည်။ ငွေရောင်စက်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကာ—ဘယ်ဘက်တွင် အာဓ (ārdha) တစ်ဝက်အရွယ်ရှိသော မင်္ဂလာလက္ခဏာ တစ်ခုရှိသည်။
Verse 66
चन्द्रेण सहितं देवि दधिवामनमुच्यते / एतादृशं कलौ नॄणां दुर्लभं बहुभाग्यदम् / लक्ष्मीनारायणसमां तां मूर्तिं विद्धि भामिनि
အို ဒေဝီ၊ လနှင့်အတူရှိသော ထိုရုပ်တော်ကို «ဒဓိဝာမန» ဟုခေါ်၏။ ကလိယုဂ၌ လူတို့အတွက် ထိုကဲ့သို့သော దర్శနာသည် အလွန်ရှားပါး၍ မဟာကံကောင်းခြင်းကို ပေး၏။ အို လှပသောသူမ၊ ထိုမూర్తိကို လက္ရှ္မီနှင့် နာရာယဏ တို့နှင့် တူညီသကဲ့သို့ သိမှတ်လော့။
Verse 67
सुदुर्लभं तस्य मूर्तेश्च दानं तच्चन्द्रतीर्थे श्रवणं दुर्घटं च / सम्यक् स्वरूपं दधिवामनस्य सुदुर्घटं श्रवणं वैष्णवाच्च
ထိုမြတ်သော မూర్తိသို့ ပြုသော ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) သည် အလွန်ရှားပါး၏။ ထို့အပြင် စန္ဒြတီရ္ထ၌ ထိုအကြောင်းကို နားထောင်ရခြင်းလည်း ရှားပါး၍ ခက်ခဲ၏။ ထို့တူ ဒဓိဝာမန၏ အမှန်တကယ်သော သဘောသဏ္ဌာန်ကို မှန်ကန်စွာ ကြားနာရခြင်းသည် အလွန်ခက်ခဲပြီး၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဘက္တထံမှပင် ရယူရခက်၏။
Verse 68
तत्र स्नात्वा वामनस्य स्वरूपश्रवणाद्विदुर्दानफलं समं च / दशहस्तप्रमाणं तु चन्द्रतीर्थमुदाहृतम्
ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဝာမန၏ ဒေဝရုပ်သဏ္ဌာန်ကို နားထောင်ခြင်းအားဖြင့် ပညာရှိတို့က ဒါန၏ အကျိုးနှင့် တူညီသော ပုဏ္ဏဖလကို ရရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုမြတ်သော ရေကူးကန်/တီရ္ထကို «စန္ဒြတီရ္ထ» ဟုခေါ်ပြီး လက်တံအလျား ဆယ်ဟတ်တိုင်အတိုင်းအတာရှိသည်ဟု ဆို၏။
Verse 69
मध्याह्ने दुर्लभं स्नानं नृणां तत्र सुमङ्गले / तत्र स्थित्वा धन्यनरः सदा भजति वै हरिम्
နေ့လယ်အချိန်၌ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းသည် လူသာမန်တို့အတွက် ရှားပါး၏—သို့သော် ထိုနေရာသည် အလွန်မင်္ဂလာရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သော ကံကောင်းသူသည် ဟရိ (ဗိဿနု) ကို အစဉ်မပြတ် ဘဇနာပြု၏။
Verse 70
वराहमूर्तिदानं तु शालग्रामस्य दुर्लभम् / जंबूफलप्रमाणं तु एतद्वै कुक्कुटाण्डवत्
သို့သော် ဝရာဟ (Varāha) အဝတားရုပ်ဖြင့်ရှိသော ရှာလဂြာမ (Śālagrāma) ကို လှူဒါန်းခြင်းသည် ရှားပါး၏။ ၎င်း၏ အရွယ်အစားကို ဂျမ္ဘူသီးအရွယ်ဟု ဆိုကြပြီး၊ အမှန်တကယ် ကြက်ဥအရွယ်နှင့် တူသည်ဟုလည်း ပြောကြ၏။
Verse 71
वदनं वलयाकारं प्रमाणं चणकादिवत् / देवस्य वामभागे च मध्यदेशं विहाय च
မျက်နှာကို လက်စွပ်ပုံစံကဲ့သို့ ဝိုင်းဝိုင်းဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ရမည်၊ အရွယ်အစားကို ချန်နာကာ(ချစ်ပဲ)စေ့ကဲ့သို့ တိုင်းတာရမည်။ ထို့နောက် အလယ်ပိုင်းကို မထားဘဲ ဘုရား၏ ဘယ်ဘက်တွင် တင်ထားရမည်။
Verse 72
चक्रद्वयसमायुक्तंमूर्धदेशे च भामिनि / सुवर्णबिन्दुना युक्तं भूवराहाख्यमुच्यते
အလှတရားရှိသူမေ၊ ခေါင်းပိုင်း၌ ဘီးအမှတ်နှစ်ခုနှင့် တွဲဖက်ထားပြီး ရွှေရောင်အမှတ်တစ်စက်ပါရှိသော ထိုလက္ခဏာကို ‘ဘူ-ဝရာဟာ’ လက္ခဏာဟု ခေါ်ကြသည်။
Verse 73
पूजां कृत्वा भूवराहस्य मर्तेर्दानं दत्त्वा श्रवणं चापि कृत्वा / तत्र स्थितं भूवराहं च दृष्ट्वा स वै नरः कृतकृत्यो हि लोके
ဘူ-ဝရာဟာကို ပူဇော်ကန်တော့ပြီး၊ တီရ္ထ(သန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာ)၌ ဒါနပေးကမ်းကာ၊ သာသနာတော် ရွတ်ဖတ်သံကိုလည်း နားထောင်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ တည်ရှိသော ဘူ-ဝရာဟာကို မြင်တွေ့လျှင်—ထိုသူသည် လောက၌ မိမိဘဝရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်လာသည်။
Verse 74
तत्र स्नात्वा भूवराहस्य मर्तेः शृणोति यो लक्षणं सम्यगेव / स तेन पुण्यं समुपैति देवि स मुक्तिभाङ् नात्र विचार्यमस्ति
ဒေဝီမေ၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး ဘူ-ဝရာဟာ၏ တီရ္ထလက္ခဏာကို မှန်ကန်စွာ နားထောင်သူသည် ထိုကောင်းမှုကြောင့် ပုဏ္ဏား(ကုသိုလ်)ကို ရရှိသည်။ ထိုသူသည် မုတ်ခိ(လွတ်မြောက်ခြင်း)ကို ခံစားခွင့်ရှိသူ ဖြစ်လာသည်—ဤအပေါ် မစဉ်းစားစရာ မလို။
Verse 75
ईशानकोणे श्रीनिवासस्य देवि रौद्रं तीर्थं परमं पावनं च / तत्र स्थित्वा रुद्रदेवो महात्मा पूजां करोति श्रीनिवासस्य नित्यम्
ဒေဝီမေ၊ သရီနိဝာသ၏ အရှေ့မြောက်ထောင့်၌ အလွန်သန့်စင်စေသော ရော်ဒြ တီရ္ထ(သန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာ) ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ မဟာအတ္တမ ရုဒြဒေဝသည် တည်နေကာ သရီနိဝာသကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ကန်တော့လျက် ရှိသည်။
Verse 77
हस्ताष्टकं तत्प्रमाणं वदन्ति तत्र स्नानं वैष्णवैः कार्यमेव / तत्र स्नात्वा प्रयतो वै मुरारेः कथां दिव्यां शृणुयादादरेण / स्नानं पानं तत्र दानं च कुर्याल्लक्ष्मीनृसिंहप्रीयते देवि नित्यम्३,२६।७६ // बदरीफलमात्रं च वर्तुलं बिन्दुसंयुतम्
၎င်း၏အတိုင်းအတာကို လက်ရှစ်လက်ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့သည် မဖြစ်မနေ ရေချိုးသန့်စင်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်း၍ ရေချိုးပြီးနောက် မုရာရီ (ဗိෂ္ဏု) ၏ ဒိဗ္ဗကထာကို လေးစားစွာ နားထောင်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်း၊ သန့်ရေသောက်ခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းကိုလည်း ပြုရမည်။ အို ဒေဝီ၊ လက္ခ္မီ-နೃစിംဟ သည် အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။ (နောက်ကြောင်းအစ៖ «ဘဒရီသီးအရွယ် မိုက်ဝိုင်း၍ အမှတ်တစ်စက်ပါ…» )
Verse 78
देवस्य वामभागे तु चक्रद्वयसमन्वितम् / सुवर्णरेखासंयुक्तं किञ्चिद्रक्तसमन्वितम्
ဒေဝတော်၏ ဘယ်ဘက်၌ ချကရနှစ်စင်းပါသော အမှတ်တံဆိပ်ရှိပြီး ရွှေရောင်မျဉ်းများဖြင့် ဆက်စပ်ကာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွေးရောင်လည်း ပါဝင်၏။
Verse 79
वैश्यवर्णं सवदनं पद्मरेखादिचिह्नितम् / लक्ष्मीनृसिंहं तं विद्धि भुक्तिमुक्तिप्रदायकम्
ဝိုင်ရှျာအရောင်အဆင်းရှိ၍ မျက်နှာသဘောကောင်းကာ ကြာပန်းမျဉ်းများနှင့် အခြားမင်္ဂလာအမှတ်အသားများဖြင့် အလှဆင်ထားသော ထိုရုပ်ကို လက္ခ္မီ-နೃစിംဟ ဟု သိမှတ်လော့—လောကီစည်းစိမ်နှင့် မောက္ခကို ပေးသနားတော်မူသူဖြစ်၏။
Verse 80
एता दृशं गण्डिकायाः शिलाया मूर्तेर्दानं दुर्घटं विद्धि वीन्द्र / तत्र स्नात्वा श्रीनृसिंहस्वरूपं लक्ष्मीपतेः शृणुयाद्भक्तियुक्तः
အို မင်းတို့အထက်မြတ်ဆုံး၊ ဤသို့သော ဂဏ္ဍိကာကျောက်မှ ထုလုပ်ထားသည့် မూర్తိကို ဒါနပြုခြင်းသည် အလွန်ခက်ခဲကြောင်း သိမှတ်လော့။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဘက္တိနှင့်တကွ လက္ခ္မီ၏ အရှင် (ဗိṣ္ṇု) ၏ မင်္ဂလာရှိသော နೃစിംဟရূপ၏ ဂုဏ်ကထာကို နားထောင်ရမည်။
Verse 81
मूर्तेर्दानात्फलमाप्नोति देवि सत्यंसत्यं नात्र विचार्यमस्ति
အို ဒေဝီ၊ မూర్తိကို ဒါနပြုခြင်းအားဖြင့် ၎င်း၏ အကျိုးကို အမှန်တကယ် ရရှိ၏—အမှန်၊ အမှန်ပင်; ဤအပေါ်တွင် စဉ်းစားငြင်းခုံရန် မလိုအပ်။
Verse 82
ईशानशक्रयोर्मध्ये ब्रह्मतीर्थमुदाहृतम् / दुर्लभं मानुषाणां तु स्नानं सर्वार्थसाधकम्
ဣဿာနနှင့် သက္ကရာအကြား၌ «ဗြဟ္မ-တီရ္ထ» ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထရှိ၏။ လူသားတို့အတွက် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းသည် ရခဲလှသော်လည်း၊ ကောင်းမြတ်သော ရည်မှန်းချက်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသည်ဟု ဆိုကြ၏။
Verse 83
शालग्रामस्य दानं तु दुर्लभं तत्र वै नृणाम् / लक्ष्मीनारायणस्यैव मूर्तेर्दानं सुदुर्लभम्
ထိုနေရာ၌ လူတို့အတွက် «ရှာလဂြာမ» ကို လှူဒါန်းခြင်းသည် အလွန်ရခဲ၏။ ထို့ထက်ပင် ရခဲလှသည်မှာ လက္ရှ္မီ-နာရာယဏ၏ မూర్తိ (ရုပ်တော်) ကို လှူဒါန်းခြင်းပင် ဖြစ်၏။
Verse 84
स्थलमौदुंबरसमं तत्प्रमाणमुदाहृतम् / छत्त्राकारं वर्तुलं च प्रसन्नवदनं शुभम्
၎င်း၏ အတိုင်းအတာကို ဥဒုမ္ဗရသစ်တောနေရာ၏ အကျယ်နှင့် တူသည်ဟု ကြေညာထား၏။ ထီးပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်၍ ဝိုင်းဝိုင်းလုံးလုံး၊ မျက်နှာတော်သည် တည်ငြိမ်ကြည်လင်ကာ အလုံးစုံ မင်္ဂလာရှိ၏။
Verse 85
चणकप्रदेशमात्रं च वदनं समुदाहृतम् / सव्ये दक्षिणपार्श्वे च समयोः पुष्कलान्वितम्
မျက်နှာတော်ကို ချန်နက (ပဲစေ့) တစ်စေ့အရွယ်သာ ဖြစ်သည်ဟု ဆို၏။ ထို့ပြင် ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက် နှစ်ဖက်စလုံးတွင်လည်း အချိုးအစားညီညာ၍ ပြည့်စုံကောင်းမွန်ခြင်းနှင့် ပြည့်ဝစုံလင်ခြင်းတို့ ပါရှိ၏။
Verse 86
गोयूथवत्सवर्णं च चतुश्चक्रसमन्वितम् / गोखुरैश्च समायुक्तं सुवर्णकिणसंयुतम्
၎င်းသည် နွားအုပ်၏ အရောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ စက်ဝိုင်းလေးခု (ချကရ) ဖြင့် ပြည့်စုံ၏။ နွားခွာပုံ အလှဆင်များနှင့် တွဲဖက်ထားကာ၊ ရွှေကင်ဆာ (စတတ်) နှင့် ရွှေအလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တင့်တယ်စွာ တန်ဆာဆင်ထား၏။
Verse 87
वनमालाभिसंयुक्तं वज्रपुङ्खैश्च संयुतम् / एतादृशीं दरेर्मूर्ति लक्ष्मीनारायणं विदुः
တောပန်းမော်လီဖြင့် အလှဆင်ထား၍ ဝဇ္ရကဲ့သို့ ခိုင်မာသော အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်စုံသော ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်ကို လက္ရှ္မီ-နာရာယဏ ဟု သိကြသည်။
Verse 88
कलौ नृणां तस्य लाभो दुर्लभः संस्मृतो भुवि / दानं च सुतरां देवि दर्लभं किं वदामि ते
ကလိယုဂ၌ လူသားတို့အတွက် ထိုကောင်းကျိုးကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသည်ဟု မှတ်သားထားကြသည်။ ထို့ပြင် အလှူဒါနသည်လည်း၊ အို ဒေဝီ၊ ပို၍ပင် ခက်ခဲ၏—သင်အား ငါ ဘာကို ထပ်ပြောရမည်နည်း။
Verse 89
ब्रह्मतीर्थे च संस्नाय श्रोतव्या वै हरेः कथा / गण्डिकायाः शिलायाश्च लक्ष्मीनारायणस्य तु
ဗြဟ္မတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဟရိ၏ ပဝါနကထာကို နားထောင်သင့်သည်။ အထူးသဖြင့် ဂဏ္ဍိကာနှင့် လက္ရှ္မီ-နာရာယဏ၏ သန့်ရှင်းသော ကျောက် (ရှီလာ) နှင့် ဆက်စပ်၍ ဖြစ်သည်။
Verse 90
लक्षणं यो विजानाति तदा तत्सदृशं फलम् / प्राप्नोत्येव न संदेहो नात्र कार्या विचारणा
အမှန်တကယ် ခွဲခြားသိမြင်ရသော လက္ခဏာကို သိသူသည် ထိုနှင့်တူညီသော အကျိုးကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်။ သံသယမရှိ—ဤနေရာ၌ ထပ်မံ စဉ်းစားရန် မလို။
Verse 91
श्रीनिवासस्य तीर्थस्य पूर्वे स्यादिन्द्रतीर्थकम् / श्रीनिवासस्य पूजां तु कर्तुमास्ते शचीपतिः
သရီနိဝာသ၏ တီရ္ထသန့်ရှင်းရာ၏ အရှေ့ဘက်တွင် အိန္ဒြတီရ္ထ ဟု ခေါ်သော သန့်ရှင်းရာနေရာ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ သချီ၏ ခင်ပွန်း အိန္ဒြာသည် သရီနိဝာသကို ပူဇော်ရန် တည်ရှိနေသည်။
Verse 92
शालग्रामशिलादानं कर्तव्यं श्रोत्रियायवै / शालग्रामशिलादानं हत्याकोटिविनाशनम्
ဝေဒကိုသိမြင်သော သရောတရိယ ဘြာဟ္မဏာထံသို့ Śālagrāma-śilā ကို လှူဒါန်းရမည်။ Śālagrāma-śilā လှူဒါန်းခြင်းသည် သတ်ဖြတ်မှု၏ အပြစ်ကို ကောဋိများစွာတိုင်အောင် ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 93
तस्मिंस्तीर्थे तु यो देवि सीतारामशिलाभिधाम् / ददाति भूतले भद्रे भूपतेः सदृशो भवेत्
အို ဒေဝီ၊ ထိုတီရ္ထ၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် “Sītā–Rāma-śilā” ဟုခေါ်သော ကျောက်ကို လှူဒါန်းသူမည်သူမဆို၊ အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ မင်းတပါးနှင့်တူညီသကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်။
Verse 94
सीतारामशिला देवि द्विविधा संप्रकीर्तिता / पञ्चचक्रयुता काचित्षट्रचक्रेण च संयुता
အို ဒေဝီ၊ “Sītā–Rāma-śilā” ဟူသော သန့်ရှင်းသော ကျောက်သည် နှစ်မျိုးရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်။ တစ်မျိုးမှာ စက္ကရ ၅ ခု အမှတ်အသားရှိပြီး၊ အခြားတစ်မျိုးမှာ စက္ကရ ၆ ခုနှင့် ပြည့်စုံသည်။
Verse 95
तत्रापि षट्रचक्रयुता ह्युत्तमा संप्रकीर्तिता / पञ्चचक्रयुतायाश्च फलं द्विगुणमीरितम्
ထိုနှစ်မျိုးအနက် စက္ကရ ၆ ခုပါသော အမျိုးအစားကို အကောင်းဆုံးဟု ကြေညာထားသည်။ စက္ကရ ၅ ခုပါသော အမျိုးအစားအတွက်မူ ရရှိမည့် ကုသိုလ်ဖလသည် နှစ်ဆဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
Verse 96
कुक्कुटाण्डप्रमाणं च सुसिग्धं नीलवर्णकम् / वदनत्रयसंयुक्तं सट्चक्रैः केसरैर्युतम्
ကြက်ဥအရွယ်အစားရှိ၍ ချောမွေ့တောက်ပကာ အပြာရောင်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ မျက်နှာသုံးခုပါရှိပြီး စက္ကရ ၆ ခုနှင့် ကေသရ (ဆံမျှင်ကဲ့သို့ အမျှင်) များပါဝင်သည်။
Verse 97
स्वर्णरेखासमायुक्तं ध्वजवज्राङ्कुशैर्युतम् / एतादृशं तु वै भद्रे सीतारामाभिधं स्मृतम्
ရွှေရောင်လိုင်းများဖြင့် အလှဆင်ထား၍ တံ旗၊ ဝဇ္ရ (မိုးကြိုးလက်နက်) နှင့် အင်္ကုရှ (ချွန်း) အမှတ်တံဆိပ်များပါသော ထိုသဏ္ဌာန်ကို၊ မင်္ဂလာရှိသော မိဖုရားရေ၊ «စီတာ–ရာမ» ဟူသော နာမဖြင့် မှတ်မိကြသည်။
Verse 98
वदनेवन्दने देवि सीतारामस्य कोशकम् / दुर्लभं तु कलौ नॄणां स्वसाम्राज्यप्रदं शुभम्
ဒေဝီမယ်တော်၊ စီတာနှင့် ရာမ၏ သန့်ရှင်းသော «ကိုးသက» (ကာကွယ်မန်တရ) ကို အသံထွက်ရွတ်ဆိုခြင်းနှင့် ဂုဏ်ပြုဝန်ဒနာအတွက် ရွတ်ဖတ်ရမည်။ ကလိယုဂတွင် လူတို့အတွက် ရရှိရန် ခက်ခဲသော်လည်း မင်္ဂလာဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်အာဏာတော် (ကိုယ်ကိုယ်တိုင်အုပ်ချုပ်မှု) ကို ပေးတော်မူသည်။
Verse 99
इन्द्रतीर्थे महादेवि सीताराम भिधाशिला / या तद्दानं दुर्लभं तन्नाल्पस्य तपसः फलम्
မဟာဒေဝီမယ်တော်၊ အိန္ဒြတီရ္ထတွင် «စီတာ–ရာမ» ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသော ကျောက်တုံးတစ်လုံး ရှိသည်။ ထိုကျောက်ကို လှူဒါန်းပူဇော်ခြင်းသည် အလွန်ရှားပါး၍ မနည်းသော တပသ (အာသီတိ) ၏ အကျိုးမဟုတ်—ကြီးမားသော တပသမှသာ ထိုကောင်းကျိုးသို့ ရောက်စေသည်။
Verse 100
दानस्य शक्त्यभावे तु श्रोतव्यं लक्षणं हरेः / शालग्राम शिलादानाद्यत्फलं तत्फलं लभेत्
ဒါနပြုရန် အင်အားမရှိလျှင် ဟရိ (ဗိෂ္ဏု) ၏ သန့်ရှင်းသော လက္ခဏာနှင့် အင်္ဂါရပ်ဖော်ပြချက်ကို နားထောင် (သို့) ရွတ်ဖတ်သင့်သည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် ရှာလဂ္ရမ် ကျောက်လှူဒါန်းခြင်းနှင့် အလားတူ အလှူများမှ ရသော ကုသိုလ်အကျိုးတူကို ရရှိမည်။
Verse 101
आग्नेयकोणे श्रीनिवासस्य देवि तीर्थं त्वास्ते वह्निसंज्ञं सुशस्तम् / स वह्निदेवः श्रीनिवासस्य पूजां कर्तुं ह्यास्ते सर्वदा तीर्थमध्ये
ဒေဝီမယ်တော်၊ သြဂ္နేయထောင့် (အရှေ့တောင်ဘက်) တွင် သရီနိဝာသ၏ သန့်ရှင်းရာဒေသအတွင်း «ဝဟ္နိ» ဟုခေါ်သော အထူးကောင်းမွန်သည့် တီရ္ထတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုတီရ္ထအလယ်၌ မီးနတ် ဝဟ္နိသည် သရီနိဝာသကို ပူဇော်ရန် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေသည်။
Verse 102
यो वा तीर्थे वह्निसंज्ञे च देवि भक्त्या स्नानं कुरुते ऽजं स्मरन्हि / ज्ञानद्वारा मोक्षमाप्नोति देवि तत्र स्नानं दुर्ल्लभं वै नृणां च
အို ဒေဝီ၊ «ဝဟ္နိ» ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထ၌ ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးကာ အဇာ (မမွေးဖွားသူ) ကို သတိရသူသည် မှန်ကန်သော ဉာဏ်၏ တံခါးမှတစ်ဆင့် မောက္ခကို ရရှိ၏။ သို့သော် အို ဒေဝီ၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းသည် လူတို့အတွက် အလွန်ရှားပါး၏။
Verse 103
ज्ञात्वा स्नानं दुष्करं तीर्थराजे भक्तिस्तस्मिन्दुर्ल्लभा चैव देवि / शालग्रामे तच्छिलायाश्च दानं सुदुर्लभं वासुदेवाभिधायाः
«တီရ္ထရာဇ» တွင် ရေချိုးခြင်းသည် ပြုလုပ်ရန် ခက်ခဲကြောင်း၊ ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာအပေါ် ဘက္တိလည်း အလွန်ရှားကြောင်းကို သိပြီးနောက်၊ အို ဒေဝီ၊ ရှာလဂြာမ ကျောက်—အထူးသဖြင့် «ဝာစုဒေဝ» ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် ရှီလာကို လှူဒါန်းခြင်းသည် အလွန်အမင်း ရှားပါး၍ ရရှိရန် ခက်ခဲ၏။
Verse 104
ह्रस्वं तथा वर्तुलं नीलवर्णं सूक्ष्मं मुखं मुखचक्रं सुशुद्धम् / सुवेणुयुक्तं वासुदेवाभिधेयं दानं कलौ दुर्लभं तस्य भद्रे
အရပ်တို၍ ဝိုင်းဝိုင်းသဏ္ဌာန်၊ အပြာရောင်တောက်ပ၊ မျက်နှာသေးသိမ်၍ အလွန်သန့်ရှင်းသော မျက်နှာနှင့် မျက်နှာဝိုင်းတောက်ပမှုရှိကာ၊ ပုလွေပါဝင်သည့် ဤသန့်ရှင်းသည့် ရုပ်လက္ခဏာကို «ဝာစုဒေဝ» ဟုခေါ်သော ဒါနအဖြစ် ဆိုကြသည်။ အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ကလိယုဂ၌ ထိုသို့ လှူဒါန်းခြင်းသည် အလွန်ရှားပါး၍ ခက်ခဲ၏။
Verse 105
दाने तस्याः शक्त्य भावे च देवि स्नात्वा तीर्थे वासुदेवाभिधस्य / सम्यक् श्राव्यं लक्षणं वै शिलायास्तयोस्तुल्यं फलमाहुर्महान्तः
အို ဒေဝီ၊ ထိုဒါနကို ပေးလှူရန် အင်အားမရှိသော် «ဝာစုဒေဝ» ဟုခေါ်သော တီရ္ထ၌ ရေချိုးကာ၊ သန့်ရှင်းသည့် ရှီလာ၏ လက္ခဏာနှင့် အင်္ဂါရပ်များကို မှန်ကန်စွာ နားထောင်ရမည်။ ပညာရှိကြီးများက ထိုနှစ်ပါး၏ အကျိုးသည် တူညီကြောင်း ဆိုကြသည်။
Verse 106
दक्षिणे श्रीनिवासस्य यमतीर्थं च संस्मृतम् / तत्रास्ते यमराजस्तु पूजां कर्तुं हरेः सदा
သရီနိဝာသ၏ တောင်ဘက်၌ «ယမတီရ္ထ» ဟု မှတ်မိကြသော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ယမရာဇာသည် နေထိုင်ကာ ဟရီကို အစဉ်အမြဲ ပူဇော်လျက်ရှိသည်။
Verse 107
तत्र स्नानं च दानं चाप्यक्षयं परमं स्मृतम् / शालग्रामशिलादानं कार्यं तत्र महामुने
ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းတို့သည်လည်း အလွန်မပျက်မယွင်းသော ကုသိုလ်အဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။ အို မဟာမုနိ၊ ထိုနေရာ၌ သာလဂရာမ ကျောက်တုံးကို လှူဒါန်းခြင်း ပြုလုပ်သင့်သည်။
Verse 108
पट्टाभिरामसंज्ञायाः शिलाया दानमिष्यते / तच्चूतफलवत्स्थूलं वदनत्रयसंयुतम्
«ပဋ္ဌာဘိရာမ» ဟု ခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် ကျောက်တုံးကို လှူဒါန်းခြင်းကို ချမှတ်ထားသည်။ ၎င်းသည် သရက်သီးကဲ့သို့ ကြီးမားထူထဲ၍ မျက်နှာသုံးဖက် ပါရှိရမည်။
Verse 109
शिरश्चक्रेण रहितं सप्तचक्रैः समन्वितम् / नीलवर्णं स्वर्णरेखं गोशुराद्यैः समन्वितम्
၎င်းသည် ခေါင်းပေါ်ရှိ စက်ဝိုင်းမပါသော်လည်း စက်ဝိုင်း ခုနစ်ခုဖြင့် ပြည့်စုံသည်။ အပြာရောင်ဖြစ်၍ ရွှေရောင်မျဉ်းများဖြင့် အမှတ်အသားရှိကာ «ဂိုရှုရာ» စသည့် လက္ခဏာများနှင့် တွဲဖက်ပါရှိသည်။
Verse 110
पट्टवर्धनरामं तु दुर्लभं बहुभाग्यदम् / पट्टवर्धनरामं तु यो ददाति च तत्र वै / पट्टाभिषिक्तो भवति नात्र कार्या विचारणा
«ပဋ္ဌဝර්ဓန ရာမ» ဟု ခေါ်သော လှူဒါန်းမှုသည် ရှားပါး၍ ကံကောင်းကြီးကို ပေးသည်။ ထိုနေရာ၌ «ပဋ္ဌဝර්ဓန ရာမ» ကို လှူသူသည် အမှန်တကယ် နန်းတက်အဘိသေက ခံရသူကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်—ဤအပေါ် စဉ်းစားသံသယ မလို။
Verse 111
श्रीनिवासस्य नैरृत्ये नैरृतं तीर्थमुत्तमम् / आस्ते हि निरृतिस्तत्र पूजां कुर्तुं च सर्वदा
«သရီနိဝာသ» ၏ အနောက်တောင်ဘက်၌ «နೈရృత» ဟု ခေါ်သော အထူးမြတ်သော တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ နိရృతီ ဒေဝီ တကယ်တမ်း တည်ရှိ၍ အမြဲတမ်း ပူဇော်ခံနေသည်။
Verse 112
तत्र स्नानं प्रकर्तव्यं पुनर्जन्म न विद्यते / शालग्रामशिलायाश्चः पुरुषोत्तमसंज्ञिकाम्
ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းကို မဖြစ်မနေ ပြုရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။ ထိုနေရာတွင် «ပုရုရှိုတ္တမ» ဟု အမည်ရသော ရှာလဂြာမ ကျောက်တုံးလည်း ရှိ၏။
Verse 113
मूर्तिं ददाति यो मर्त्यः स याति परमां गतिम् / औदुंबरफलाकारं प्रसन्नवदनं शुभम्
မူရ်တိ (ရုပ်တော်) ကို လှူဒါန်းသော လူသားသည် အမြင့်ဆုံးသော သွားရာ (ပရမဂတိ) သို့ ရောက်၏။ ထိုရုပ်တော်သည် မင်္ဂလာရှိ၍ ဥဒုမ္ဗရ သီးပုံသဏ္ဌာန်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ မျက်နှာတော် သာယာငြိမ်းချမ်းရမည်။
Verse 114
चक्रद्व्यसमायुक्तं शिरश्चक्रसमन्वितम् / सुवर्णबिन्दुसंयुक्तं वज्राङ्कुशसमान्वतम्
ထိုရုပ်တော်သည် စက်ရ (disc) နှစ်ခုပါဝင်၍ ခေါင်းတော်၌လည်း စက်ရတစ်ခု တပ်ဆင်ထားသည်။ ရွှေစက်ကွက်များဖြင့် အလှဆင်ကာ ဝဇ္ဇရကဲ့သို့သော အင်္ကူရှ (goad) ကိုလည်း ပါဝင်စေသည်။
Verse 115
तन्मूर्तिदानं दुर्लभं तत्र देवः प्रीणाति यस्माच्छ्रीनिवासो महात्मा / यदा दानं दुर्घटं स्याच्च देवि तदा श्रोतव्यं लक्षणं तस्य मूर्तेः
ထိုမူရ်တိ-ဒါန (ရုပ်တော်လှူဒါန်းခြင်း) သည် ဆောင်ရွက်ရန် အလွန်ရှားပါးခက်ခဲ၏။ ထိုကြောင့် ဘုရားသည် ပီတိဖြစ်တော်မူသည်၊ အကြောင်းမှာ မဟာတော် «ရှရီနိဝာသ» သည် ထိုဖြင့် ကျေနပ်တော်မူ၏။ သို့ရာတွင် ဒေဝီရေ၊ ထိုလှူဒါန်းခြင်း မလွယ်ကူသော်လည်း၊ ထိုရုပ်တော်၏ လက္ခဏာများကို နားထောင်၍ သိမြင်ရမည်။
Verse 116
पाशिनैरृतयोर्मध्ये शेषतीर्थं परं स्मृतम् / तत्र स्नात्वा शेषमूर्तिं प्रददाति द्विजातये
ပါရှင်တို့၏ ဒေသနှင့် နိုင်ရ္ရတတို့၏ ဒေသအကြား၌ «ရှေရှ-တီရ္ထ» ဟု မှတ်ယူကြသော အမြင့်ဆုံးသော တီရ္ထရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ရှေရှ၏ မူရ်တိကို ဒွိဇာတ (ဗြာဟ္မဏ) ထံသို့ ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။
Verse 117
स याति परमं लोकं पुनरावृत्तिवर्जितम् / औदुंबरफलाकारं कुण्डलाकृतिमेव च
သူသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကင်းသော အမြင့်မြတ်ဆုံး လောကသို့ ရောက်ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ သူ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် ဥဒုမ္ဗရသီးကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ လက်စွပ်ကဲ့သို့ ဝိုင်းဝိုင်းကွေးကွေး (ကွင်းပုံ) သဏ္ဌာန်လည်း ယူဆောင်သည်။
Verse 118
शेषवद्वदनं तस्य तस्मिंश्चक्रद्वयं स्मृतम् / फलं तमेकचक्रेण संयुतं वल्मिकान्वितम्
၎င်း၏ပါးစပ်သည် နဂါးမင်း ရှေရှ (Śeṣa) ကဲ့သို့ဟု ဆိုကြပြီး၊ ထိုပေါ်တွင် ဘီးနှစ်လုံးရှိသည်ဟု မှတ်သားထားသည်။ ထိုသီးသည် ဘီးတစ်လုံးနှင့် ပေါင်းစည်းထားပြီး၊ ပုရွက်ဆိတ်တောင် (anthill) အမှတ်အသားပါရှိသည်။
Verse 119
किञ्चिद्वर्णसमायुक्तं शेषमूर्ति मतिस्फुटम् / सुप्ता प्रबुद्धा द्विविधा शेषमूर्तिरुदाहृता
ကျန်ရစ်သောရုပ် (śeṣa-mūrti) သည် အရောင်အနည်းငယ်ပါဝင်သော်လည်း အသိဉာဏ်မရှင်းလင်းဟု ဆိုကြသည်။ ထိုကျန်ရစ်သောရုပ်ကို အမျိုးနှစ်မျိုး—အိပ်နေသော (dormant) နှင့် နိုးထသော (awakened)—ဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 120
फणोन्नता प्रबुद्धा स्यात्सप्तलक्षफणान्विता / तत्रापि दुर्लभा सुप्ता महाभाग्यकरीस्मृता
အပြည့်အဝနိုးထလာသောအခါ၊ ၎င်းသည် ခေါင်းဖုံးများကို မြှောက်တင်၍ ထမြောက်လာသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ ခေါင်းဖုံး ခုနစ်သိန်း (၇၀၀,၀၀၀) ပါဝင်သည်။ သို့သော် ထိုနေရာ၌ပင် «အိပ်နေသော» အခြေအနေသည် ရှားပါးပြီး မဟာကံကောင်းခြင်းကို ပေးသူဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 121
इह लोके परत्रापि मोक्षदा नात्र संशयः / नवचक्रादुपक्रम्य विंशत्यन्तं च यत्र सः
ဤလောက၌လည်း၊ နောက်လောက၌လည်း၊ ၎င်းသည် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးသည်—သံသယမရှိ။ ၎င်းမှာ ကိုးချက်ကရာ (နဝ-ချက္ကရ) မှ စတင်၍ နှစ်ဆယ်မြောက်အဆုံးတိုင်အောင် (အဝိုင်း/အဆင့်) သို့ တိုးတက်သွားရာ သန့်ရှင်းသော စီမံ/ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။
Verse 122
अनन्त इति विज्ञेयो ह्यनन्तफलदायकः / विश्वंभरः स विज्ञेयो विंशत्यूर्ध्वं वरानने
ထိုသူကို «အနန္တ» ဟု သိမှတ်ရမည်၊ အဆုံးမရှိသော အကျိုးဖလကို ပေးသနားတော်မူသောကြောင့်။ ထို့ပြင် «ဝိශ්ဝမ္ဘရ» ဟုလည်း သိမှတ်ရမည်၊ မျက်နှာလှသူမ၊ နာမများ၏ နှစ်ဆယ်ကျော်အပိုင်း၌။
Verse 123
तत्रापि केसरैश्चैक्रर्लक्षणैश्च समन्वितम् / कलौ तु दुर्लभं नणां तद्दानं चातिदुर्लभम्
ထိုနေရာ၌ပင် ကေသရ (အမျှင်) များနှင့် ပြည့်စုံ၍ စက်ကရ (cakra) အမှတ်လက္ခဏာများပါဝင်ရမည်။ သို့သော် ကလိယုဂ၌ လူတို့အကြား၌ ထိုသို့သောအရာသည် ရှားပါးပြီး၊ ထိုအရာကို လှူဒါန်းခြင်းက ပို၍ပင် ရှားပါးသည်။
Verse 124
स्नानं कृत्वा शेषतीर्थे विशुद्धेनैव चेतसा / एतेषां लक्षणं श्रुत्वा प्रयाति परमां गतिम्
စိတ်ကို သန့်ရှင်းစေ၍ Śeṣa-tīrtha (ရှေရှတီရ္ထ) တွင် ရေချိုးပြီး၊ ဤအရာတို့၏ လက္ခဏာသတ်မှတ်ချက်များကို ကြားနာလျှင်၊ အမြင့်ဆုံးသော ဂတိ—ပရမဂတိကို ရောက်ရှိသည်။
Verse 125
ततः परं महाभागे वारुणं तीर्थमुत्तमम् / तत्रास्ते वरुणो देवः पूजां कर्तुं हरेः सदा
ထို့နောက်၊ မဟာဘဂါဝတီ၊ «ဝါရုဏ» ဟုခေါ်သော အထူးမြတ်သော တီရ္ထာရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ဝရုဏဒေဝသည် နေထိုင်၍ ဟရိ (ဗိဿဏု) ကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ဝတ်ပြုနေသည်။
Verse 126
तत्र स्नानं प्रकर्तव्यं दातव्यं दानमुत्तमम् / शिशुमारं च मत्स्यं च त्रिविक्रममथापि वा / दातव्यं भूतिकामेन तीर्थेस्मिन्विरवर्णिनि
ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးခြင်းကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်ရမည်၊ အထူးမြတ်ဆုံးသော ဒါနကိုလည်း ပေးလှူရမည်။ Śiśumāra (ရှိရှုမာရ)၊ Matsya (မတ်စျ) သို့မဟုတ် Trivikrama (ထရီဝိက్రమ) ၏ ရုပ်ပုံ/ပုံသဏ္ဌာန်ကိုလည်း လှူဒါန်းနိုင်သည်။ စည်းစိမ်ကို လိုလားသူသည်၊ ဂုဏ်သရေရှိသော အရောင်ပိုင်ရှင်မ၊ ဤတီရ္ထာ၌ ထိုသို့ လှူဒါန်းရမည်။
Verse 127
जंबूफलसमाकारा पुच्छे सूक्ष्मा सबिन्दुका / चक्रत्रया च वदने पुच्छोपरि सचक्रका
၎င်း၏ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် ဇမ္ဗူသီးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အမြီးဖျားတွင် အလွန်သေးငယ်၍ အစက်သေးတစ်စက်ဖြင့် မှတ်သားထား၏။ မျက်နှာပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းသင်္ကေတ သုံးခုရှိပြီး အမြီးအပေါ်တွင်လည်း စက်ကရာကဲ့သို့ သင်္ကေတတစ်ခု ရှိ၏။
Verse 128
श्रीवत्सबिन्दुमालाढ्या मत्स्यमूर्तिरुदाहृता / पुच्छादधश्चक्रयुतं शिशुमारमुदाहृतम्
ထိုရုပ်ကို «မတ်စျယမူရတိ» (ငါးအဝတား) ဟု ခေါ်ကြပြီး «ශ්ရీవတ္စ» သင်္ကေတနှင့် ဘိန္ဒုအစက်များ၏ မာလာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ ထို့ပြင် အမြီးအောက်တွင် စက်ကရာပါရှိသော ရုပ်ကို «ရှိရှုမာရ» ဟု ကြေညာကြ၏။
Verse 129
वक्रचक्रयुतश्चेत्स्यात्त्रिविक्रम उदाहृतः / एतेषां लक्षणं श्रुत्वा वारुणे तीर्थ उत्तमे
သင်္ကေတသည် ကွေးသော စက်ကရာနှင့် တွဲဖက်လာပါက «ထရိဝိက్రమ» (ဗိဿနု) ဟု ကြေညာကြ၏။ ဤသင်္ကေတတို့၏ ခွဲခြားလက္ခဏာများကို ကြားသိပြီးနောက် အထူးမြတ်သော «ဝါရုဏ-တီရ္ထ» တွင် နားလည်သင့်၏။
Verse 130
एतद्दानफलं प्राप्य मोदते विष्णुमन्दिरे / पूर्वौक्ता मूर्तयो यस्मिन् गृहे तिष्ठन्ति भामिनि / भागीरथी तीर्थवरा संनिधत्ते न संशयः
ဤဒါန၏ အကျိုးကို ရရှိပြီးနောက် ဝိညာဉ်သည် ဗိဿနု၏ နိဗ္ဗာန်မဟာမন্দိရ၌ ပျော်ရွှင်မြူးတူး၏။ အလှတရားရှိသူမေ၊ ယခင်ဖော်ပြခဲ့သော သန့်ရှင်းသော မူရတိတို့ကို တည်ထောင်၍ နေရာချထားသော အိမ်၌—သံသယမရှိဘဲ—တီရ္ထတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဘာဂီရသီ (ဂင်္ဂါ) သည် အနီးကပ်တည်ရှိ၏။
Verse 131
स्वामि पुष्करिणीस्नानं दुर्घटं तु कलौ नृणाम् / तत्र स्थितानां तीर्थानां स्नानं चाप्यतिदुर्घटम्
အရှင်ဘုရား၊ ကလိယုဂ၌ လူတို့အတွက် ဘုရားကျောင်းရေကန်များ (ပုရှ္ကရိဏီ) တွင် ရေချိုးခြင်းသည် အလွန်ခက်ခဲ၏။ ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ တည်ရှိသော တီရ္ထသန့်ရှင်းရာများတွင် ရေချိုးခြင်းပင် အလွန်အမင်း ခက်ခဲလှ၏။
Verse 132
शालग्रामशिलादानं दुर्घटं च तथा स्मृताम् / स्वामिपुष्करिणीतीरे कन्यादानं सुदुर्घटम्
Śālagrāma ကျောက်တုံးကို လှူဒါန်းခြင်းသည်လည်း ပြုလုပ်ရန် ခက်ခဲသည်ဟု မှတ်သားထားသည်။ ထို့ပြင် သခင်၏ သန့်ရှင်းသော ရေကန် Svāmipuṣkariṇī ၏ ကမ်းနားတွင် သမီးကို မင်္ဂလာပေးအပ်ခြင်းသည် အလွန်အမင်း ခက်ခဲ၍ ထိုကြောင့် ပုဏ္ဏားကြီးမားသည်။
Verse 133
दुर्घटं कपिलादानं भक्ष्यदानं सुदुर्घटम् / स्वामिपुष्करिणीतीर्थे तीर्थेष्वन्येषु भामिनि
အညိုရောင်နွား (ကပိလာ) ကို လှူဒါန်းခြင်းသည် ခက်ခဲသည်၊ အစာအဟာရကို လှူဒါန်းခြင်းသည် ထို့ထက်ပင် ပိုခက်ခဲသည်။ အချစ်တော်မိန်းမရေ၊ ဤအရာသည် Svāmipuṣkariṇī ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းရေချိုးရာ တီရ္ထ၌သာမက အခြားသော တီရ္ထများတွင်လည်း ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်သည်။
Verse 134
स्नानं कुरु यथान्या यं शय्यादानं तथा कुरु / जैगीषव्येन मुनिना त्वेवमुक्ता च कन्यका
“နည်းလမ်းမှန်ကန်သကဲ့သို့ ရေချိုးပူဇော်ကို ပြုလော့; ထိုနည်းတူ အိပ်ရာလှူဒါန်းခြင်းကိုလည်း ပြုလော့။” ဟု မုနိ Jaigīṣavya က ညွှန်ကြားသဖြင့် ထိုမိန်းကလေးကို ဤသို့ ပြောကြားခဲ့သည်။
Verse 135
स्वामिपुष्करिणीस्नानं सा चकार धृतव्रता / तीर्थेष्वेतेषु सुस्नाता दानं चक्रे सुभामिनी
သစ္စာဝတ်ကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းလျက်၊ သူမသည် Svāmī-puṣkariṇī ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းရေကန်၌ ရေချိုးပူဇော်하였다။ ဤတီရ္ထများ၌ ကောင်းစွာ ရေချိုးပြီးနောက်၊ တောက်ပသော မိန်းမသည် လှူဒါန်းမှုများကို ပြုလုပ်하였다။
Verse 136
उवास तत्र सा दवी त्रिः सप्तकन्दिनानि च / स्वामिपुष्करणीतीरमहिमानं शृणोति यः / स याति परमां भक्तिं श्रीनिवासे जगन्मये
ထိုဒေဝီသည် ထိုနေရာ၌ သုံးကြိမ် ခုနစ်ရက်စီ (စုစုပေါင်း ၂၁ ရက်) နေထိုင်하였다။ သခင်၏ သန့်ရှင်းသော ရေကန် Svāmipuṣkaraṇī ၏ ကမ်းနားမဟိမကို နားထောင်သူသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အလုံးစုံပြည့်ဝသော သခင် Śrīnivāsa ထံသို့ အမြင့်ဆုံး ဘက္တိကို ရောက်ရှိသည်။
Frequently Asked Questions
It anchors Veṅkaṭeśa’s tīrtha-māhātmya in a cosmic rescue paradigm: Viṣṇu restores the Earth and then reflects on how beings will worship and receive compassion, motivating the descent/establishment of Śeṣācala and the localization of grace at Śrīnivāsa-kṣetra.
The chapter lists directional/adjacent tīrthas—Vāyu (south‑west corner at Kanyāka), Candra (north), Raudra (north‑east), Brahma (between Īśāna and Śakra), Indra (east), Vahni (south‑east), Yama (south), Nairṛta (south‑west), Śeṣa (between regions of Pāśins and Nairṛtas), and Vāruṇa (thereafter). The organizing principle is a sacred geography of deities stationed to worship Śrīnivāsa, with each site prescribing bathing, charity, and specific dāna-forms.
It praises sunrise bathing by Vaiṣṇava devotees and explicitly condemns defiling acts (discharging bodily waste and related cleansing) at the tīrtha, labeling such behavior as asuric/rākṣasa-like, thereby framing tīrtha efficacy as dependent on śauca (purity) and reverence.
It provides an equivalence principle: when one lacks means for Śālagrāma/mūrti-dāna, one should bathe and then listen to (or recite/learn) the description and lakṣaṇas of Hari’s sacred forms; the hearing/understanding is said to yield merit comparable to the donation.
Among those explicitly named/described are Dadhivāmana (at Candra-tīrtha), Bhū-Varāha (Varāha form), Lakṣmī-Nṛsiṃha (at Raudra-tīrtha), Lakṣmī-Nārāyaṇa (at Brahma-tīrtha), Sītā–Rāma-śilā (at Indra-tīrtha), Vāsudeva (at Vahni-tīrtha), Paṭṭābhirāma/Paṭṭavardhana Rāma (at Yama-tīrtha), Puruṣottama (at Nairṛta), Śeṣa-mūrti (at Śeṣa-tīrtha), and Matsya/Śiśumāra/Trivikrama (at Vāruṇa-tīrtha).