
Nakṣatra-Devatā Enumeration and Muhūrta Rules for Travel, Rites, and Yogas
ယခင် ကောသမိုလောဂျီ အတိုင်းအတာများမှ ဆက်လက်၍ စူတာက ကေရှဝသည် ရုဒ္ဒရအတွက် ဂျ्योတိသဗေဒ၏ အကျယ်အဝန်းကို အနှစ်ချုပ်ကာ ကမ္ဘာလောကဖွဲ့စည်းပုံမှ လက်တွေ့ အချိန်ရွေးချယ်မှုသို့ တံတားတည်ဆောက်ခဲ့ကြောင်း ပြောသည်။ ဟရီသည် နက္ခတ်တို့၏ အုပ်စိုးဒေဝတာများကို စာရင်းပြုစုကာ ယောဂိနီ-ဦးတည်ရာ ကန့်သတ်ချက်များနှင့် ခရီးသွားသတိပေးချက်များကို ထည့်သွင်းသည်။ ထို့နောက် မုဟူရတ လမ်းညွှန်စာအဖြစ် ခရီးအတွက် ကောင်းမွန်သော နက္ခတ်များ၊ အဝတ်အစား/ဖုံးအုပ် ပူဇော်ပွဲအတွက် အထူးအုပ်စုများ၊ “ဘေးမျက်နှာ” “အပေါ်မျက်နှာ” နက္ခတ်အမျိုးအစားများကို စိုက်ပျိုးခြင်း၊ ယာဉ်ရွှေ့ခြင်း၊ လှေစီးခြင်း၊ ရာဇဘိသေကနှင့် ချိတ်ဆက်ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် တိထိ၏ သဘောသဘာဝနှင့် လတိထိအချို့ကို ဂြိုဟ်များက “လောင်ကျွမ်း” (ဒဂ္ဓ) စေသည့်အကြောင်း၊ ရာသီအလိုက် ခရီးရှောင်ရန်ကို ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းသော ယောဂများ (အမృత၊ စိဒ္ဓိ) နှင့် မကောင်းသော ယောဂများ (ဝိသ; ဗျတီပာတ/ပရိဃ/ဝೈဓြတိ) ကို သတ်မှတ်ကာ စံစ్కာရနှင့် ခရီးထွက်ခြင်းကို ခွဲခြားညွှန်ကြားပြီး မွေးဖွားပူဇော်ပွဲအတွက် သတဘိရှာကို ခွင့်ပြုသော်လည်း ထွက်ခွာရာတွင် နက္ခတ်အချို့ အလွန်မကောင်းကြောင်း သတိပေးသည်။
Verse 1
नामाष्टपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः (अथ ज्योतिः शास्त्रम्) सूत उवाच / ज्योतिश्चक्रं भुवो मानमुक्त्वा प्रोवाच केशवः / चतुर्लक्षं ज्योतिषस्य सारं रुद्राय सर्वदः
စူတက ပြောသည်—ကောင်းကင်အလင်းစက်ဝိုင်းနှင့် မြေပြင်၏ အတိုင်းအတာကို ရှင်းပြပြီးနောက်၊ ကေရှဝသည် နက္ခတ္တဗေဒ (ဇျောတိရှ) ၏ အနှစ်သာရ၊ သင်ခန်းစာ လေးလက္ခကို အမြဲကောင်းချီးပေးသူ ရုဒ္ဒရထံ သင်ကြားဟောပြော하였다။
Verse 2
हरिरुवाच / कृत्तिकास्त्वग्निदेवत्या रोहिण्यो ब्रह्मणः स्मृताः / इल्वलाः सोमदेवत्या रौद्रं चार्द्रमुदाहृतम्
ဟရီက မိန့်တော်မူသည်—ကృတ္တိကာတို့၏ အုပ်စိုးဒေဝတာမှာ အဂ္နိဒေဝ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြ၏။ ရိုဟိဏီတို့သည် ဘြဟ္မာနှင့် ဆက်နွယ်သည်ဟု မှတ်ယူကြ၏။ အိလ္ဝလာတို့၏ အုပ်စိုးဒေဝတာမှာ ဆိုမဒေဝ ဖြစ်ပြီး၊ ရောဒြာနှင့် အာဒြာ နက္ခတ္တရာတို့လည်း ထိုသို့ပင် ကြေညာထားသည်။
Verse 3
पुनर्वसुस्तथादित्यस्तिष्यश्च गुरुदैवतः / अश्लेषाः सर्पदेवत्या मघाश्च पितृदेवताः
ပုနရဝသု၏ ဒေဝတာမှာ အဒိတိ ဖြစ်သည်။ တိရှျ (ပုရှျ) သည် ဂုရု ဘృဟஸ္ပတိ ကို အုပ်စိုးဒေဝတာအဖြစ် ရှိသည်။ အာရှလေရှာကို မြွေဒေဝတာများက အုပ်စိုးကြပြီး၊ မဃာ၏ ဒေဝတာများမှာ ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) ဖြစ်သည်။
Verse 4
भाग्याश्च पूर्वफल्गुन्य अर्यमा च तथोत्तरः / सावित्रश्च तथा हस्ता चित्रा त्वष्टा प्रकीर्तितः
ပူర్వဖလ္ဂုနီ၏ ဒေဝတာမှာ ဘာဂျာ ဖြစ်သည်။ ဥတ္တရာ (ဖလ္ဂုနီ) ကို အရျမာ အုပ်စိုးသည်။ ဟஸ္တာ၏ ဒေဝတာမှာ သာဝိတြ ဖြစ်ပြီး၊ စိတ္ရာကို တွဝஷ္ဋೃ အုပ်စိုးသည်ဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 5
स्वाती च वायुदेवत्या नक्षत्रं परिकीर्तितम् / इन्द्राग्निदेवता प्रोक्ता विशाखा वृषभध्वज
နွားတံခွန်ဆောင် အရှင် (ရှီဝ) အို—«စွာတီ» နက္ခတ်သည် လေဒေဝတား (ဝါယု) အုပ်စိုးသည်ဟု ကြေညာထား၏။ ထို့အတူ «ဝိသာခာ» နက္ခတ်သည် အိန္ဒြာနှင့် အဂ္ဂိ ဒေဝတားတို့ အုပ်စိုးသည်ဟု သင်ကြားထား၏။
Verse 6
मैत्रमृक्षमनूराधा ज्येष्ठा शाक्रं प्रकीर्तितम् / तथा निरृतिदेवत्यो मूलस्तज्ज्ञैरुदाहृतः
«အနုရာဓာ» နက္ခတ်ကို မိတ္တရ ဒေဝတား၏ အစတေရစ်ဟု ကြေညာထား၏။ «ဇျေဋ္ဌာ» ကို အိန္ဒြာ (ရှကရ) ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု ထင်ရှားစွာ ဆို၏။ ထို့အတူ «မူလာ» သည် နိရ္ရတိ ဒေဝတား အုပ်စိုးသည်ဟု ပညာရှိတို့ ပြောကြ၏။
Verse 7
आप्यास्त्वाषाठपूर्वास्तु उत्तरा वैश्वदेवताः / ब्राह्मश्चैवाभिजित्प्रोक्तः श्रवणा वैष्णवः स्मृतः
«ပူರ್ವာ အာသာဍ္ဍာ» နက္ခတ်ကို ရေဒေဝတား အာပျာတို့ အုပ်စိုးသည်ဟု ဆို၏။ «ဥတ္တရာ အာသာဍ္ဍာ» သည် ဝိශ්ဝဒေဝတို့၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ ရှိ၏။ «အဘိဇိတ်» ကို ဗြဟ္မာ၏ အောက်၌ဟု ကြေညာပြီး «ရှရဝဏာ» ကို ဗိෂ္ဏုနှင့် ဆိုင်သည်ဟု မှတ်သားကြ၏။
Verse 8
वासवस्तु तथा ऋक्षं धनिष्ठा प्रोच्यते बुधैः / तथा शतभिषा प्रोक्तं नक्षत्रं वारुणं शिव
ပညာရှိတို့က «ဓနိဋ္ဌာ» ကို ဝါသဝ (အိန္ဒြာ) ၏ နက္ခတ်ဟု ကြေညာကြ၏။ ထို့အတူ «သတဘိရှာ» ကို ဝရုဏ၏ နက္ခတ်ဟု ဆိုကြ၏—အို မင်္ဂလာရှိသော အရှင်။
Verse 9
आजं भाद्रपदा पूर्वा अहिर्ब्रुध्न्यस्तथोत्तरा / पौष्णं च रेवती ऋक्षमश्वयुक्चाश्वदैवतम्
«ဘ္ဟာဒြပဒါ ပူರ್ವာ» နက္ခတ်၏ ဒေဝတားမှာ အဇ (Aja) ဖြစ်၏။ «ဘ္ဟာဒြပဒါ ဥတ္တရာ» သည် အဟိရ္ဗုဓ္နျ (Ahirbudhnya) ကို ဒေဝတားအဖြစ် ရှိ၏။ «ရေဝတီ» ကို ပူෂန် (Pūṣan) အုပ်စိုးပြီး «အရှ္ဝယုဇ/အရှ္ဝိနီ» သည် အရှ္ဝိန် ဒေဝတားတို့၏ အုပ်စိုးမှုအောက်၌ ရှိ၏။
Verse 10
भरण्यृक्षं तथा याम्यं प्रोक्तास्ते ऋक्षदेवताः / ब्रह्माणी संस्थिता पूर्वे प्रितपन्नवमीतिथौ
ဘရဏီနှင့် ယာမ်ယ သည် နက္ခတ်များကို အုပ်စိုးသော ရက္ခဒေဝတားများဟု ကြေညာထားသည်။ ရှေးကာလ၌ ဘြဟ္မာဏီ မာတೃဒေဝီကို ပိတೃများနှင့် ဆက်စပ်သော နဝမီ တိထိ (၉ ရက်) တွင် တည်ထောင်၍ ပူဇော်ခဲ့သည်။
Verse 11
माहेश्वरी चोत्तरे च द्वितीया दशामीतिथौ / पञ्चम्यां च त्रयोदश्यां वाराही दक्षिणे स्थिता
မာဟေရှ္ဝရီ မာတೃဒေဝီသည် မြောက်ဘက်၌ ဒွိတီယာနှင့် ဒသမီ တိထိများတွင် တည်ရှိသည်။ ပဉ္စမီနှင့် တရယောဒသီ တိထိများတွင် ဝါရာဟီ မာတೃဒေဝီသည် တောင်ဘက်၌ တည်ရှိသည်။
Verse 12
षष्ठ्यां चैव चतुर्दश्यामिन्द्राणी पश्चिमे स्थिता / सप्तम्यां पौर्णमास्यां च चामुण्डा वायुगोचरे
ဆဋ္ဌမီနှင့် စတုဒ္ဒသီ တိထိများတွင် အိန္ဒြာဏီ မာတೃဒေဝီသည် အနောက်ဘက်၌ တည်ရှိသည်။ သတ္တမီနှင့် ပေါုရ္ဏမာသီ (လပြည့်) တွင် ချာမုဏ္ဍာ မာတೃဒေဝီသည် ဝါယု၏ အာဏာပိုင်ဒေသ၊ လေဦးတည်ရာ၌ ရှိသည်။
Verse 13
अष्टम्यमावास्ययोगे महालक्ष्मीशगोचरे / एकादश्यां तृतीयायामग्निकोणे तु वैष्णवी
အဋ္ဌမီ တိထိသည် အမဝါသျာယောဂ (လကွယ်ပေါင်းဆုံခြင်း) နှင့် တိုက်ဆိုင်လာသောအခါ၊ မဟာလက္ခမီ၏ မင်္ဂလာကဏ္ဍအတွင်း၌ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဧကာဒသီနေ့တွင် ယာမတတိယ (တတိယယာမ) အချိန်၊ အဂ္နိကောဏ (အရှေ့တောင် မီးထောင့်) တွင် ဝိષ્ણုနှင့် သက်ဆိုင်သော ဝိုင်ෂ္ဏဝီ နည်းဖြင့် ကర్మကို ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 14
द्वादश्यां च चतुर्थ्यां तु कौमारी नैरृते तथा / योगिनीसुंमुखेनैव गमनादि न कारयेत्
ဒွါဒသီနှင့် စတုರ್ಥီ တိထိများတွင်လည်းကောင်း၊ ထို့အတူ ကုမာရီ ယောဂိနီ သို့မဟုတ် နೈရృతီ ယောဂိနီ အုပ်စိုးနေသောအခါလည်းကောင်း၊ ယောဂိနီ၏ ဦးတည်ရာကို မျက်နှာမူ၍ သွားရာတွင် အထူးသဖြင့် ခရီးထွက်ခြင်းနှင့် ဆင်တူသော လုပ်ငန်းများကို မပြုလုပ်သင့်။
Verse 15
अश्विनीमैत्ररेवत्यो मृगमूलपुनर्वसु / पुष्या हस्ता तथा ज्येष्ठा प्रस्थाने श्रेष्ठमुच्यते
အရှ္ဝိနီ၊ မိုင်တြ၊ ရေဝတီ; မೃဂ၊ မူလ၊ ပုနရဝသု; ထို့အတူ ပုရှျာ၊ ဟස්တာ၊ ဇျေဋ္ဌာ—ခရီးထွက်ရန် အလွန်မင်္ဂလာကောင်းသော နက္ခတ်များဟု ဆိုကြသည်။
Verse 16
हस्तादिपञ्चऋक्षाणि उत्तरात्रयमेव च / अश्विनी रोहिणी पुष्या धनिष्ठा च पुनर्वसू
ဟස්တာမှ စသော နက္ခတ်ငါးပါးနှင့် “ဥတ္တရာ” သုံးပါးလည်းကောင်း; ထို့အတူ အရှ္ဝိနီ၊ ရိုဟိဏီ၊ ပုရှျာ၊ ဓနိဋ္ဌာ၊ ပုနရဝသူ—ဤနက္ခတ်များကို စာရင်းပြု၍ ဖော်ပြထားသည်။
Verse 17
वस्त्रप्रावरणे श्रेष्ठो नक्षत्राणां गणः स्मृतः / कृत्तिका भरण्यश्लेषा मघा मूलविशाखयोः
အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ခြင်းနှင့် ဖုံးအုပ်ခြင်း (အဝတ်လှူဒါန်းခြင်း သို့မဟုတ် ပတ်ဖုံးခြင်း) အတွက် နက္ခတ်အုပ်စုဤသည်ကို အလွန်မင်္ဂလာကောင်းဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်—ကృတ္တိကာ၊ ဘရဏီ၊ အာရှ္လေရှာ၊ မဃာ၊ မူလ၊ ဝိသာခာ။
Verse 18
त्रीणि,पूर्वा तथा चैव अधोवक्राः प्रकीर्तिताः? / एषु वापीतडागादिकूपभूमितृणानि च
သုံးမျိုးကို “အရှေ့ဘက်” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ “အောက်သို့ကွေး” ဟု အမည်ပေးထားသည့် အမျိုးအစားများလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ထိုတို့အတွင်း ရေတွင်း၊ ကန်၊ ရေကန်ကြီးများနှင့် အခြားအပေါက်အမြောင်းများ၊ မြေပြင်အပိုင်းများ၊ မြက်ပင်တို့လည်း ပါဝင်သည်။
Verse 19
देवागारस्य खननं निधानखननं तथा / गणितं ज्योतिषारम्भं खनिबिलप्रवेशनम्
နတ်ဘုရားအိမ်တော် (ဘုရားကျောင်း) ပရိဝဏ်အတွင်း တူးဖော်ခြင်း၊ ထို့အတူ မြှုပ်နှံထားသော ဥစ္စာကို တူးဖော်ရှာဖွေခြင်း; သင်္ချာပညာ စတင်ခြင်းနှင့် ဇျောတိသ (နက္ခတ္တဗေဒ) စတင်ခြင်း; သတ္တုတွင်းနှင့် မြေအောက်အပေါက်အမြောင်းများသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း—(ဤအရာများကို ဤနေရာတွင် မသင့်လျော်ဟု သတ်မှတ်သည်)။
Verse 20
कुर्यादधोगतान्येव अन्यानि च वृषध्वज / रेवती चाश्विनी चित्रा स्वाती हस्ता पुनर्वसू
နွားအလံတော်ရှင် (ရှီဝ) အို၊ «အောက်ဘက်» တွင်တည်သော နက္ခတ်များအတွက်လည်း အစဉ်လိုက် ထုံးတမ်းကို ပြုလုပ်ရမည်။ အမည်များမှာ ရေဝတီ၊ အရှွိနီ၊ စိတ္ရာ၊ စွာတီ၊ ဟတ္သာ နှင့် ပုနရဝသု ဖြစ်သည်။
Verse 21
अनुराधा मृगो ज्येष्ठा एते पार्श्वमुखाः स्मृताः / गजोष्ट्राश्वबलीवर्ददमनं महिषस्य च
အနုရာဓာ၊ မೃဂ၊ ဂျေဋ္ဌာ တို့ကို «ဘေးဘက်မျက်နှာပြု» (ပါရှွမုခ) နက္ခတ်များဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့အတူ ဆင်၊ ကုလားအုတ်၊ မြင်း၊ နွားထီး နှင့် ကျွဲတို့ကို ထိန်းချုပ်၍ ယဉ်ပါးစေခြင်းလည်း ရှိသည်။
Verse 22
बीजानां वपनं कुर्याद्गमनागमनादिकम् / चक्रयन्त्ररथानां च नावादीनां प्रवाहणम्
မျိုးစေ့များကို စိုက်ပျိုးခြင်းကို ပြုလုပ်ရမည်၊ သွားလာပြန်လာ စသည့် လုပ်ရပ်များကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် ဘီးပါကိရိယာများနှင့် ရထားများကို လှုပ်ရှားစေ၍ လှေ၊ သင်္ဘော စသည့် ရေယာဉ်များ၏ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် လမ်းညွှန်မောင်းနှင်ခြင်းကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 23
पार्श्वेषु यानि कर्माणि कुर्यादेतेषु तान्यपि / रोहिण्यार्द्रां तथा पुष्या धनिष्ठा चोत्तरात्रयम्
အကူအညီဖြစ်သော အနုကူလ ထုံးတမ်းများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသမျှကို ဤနက္ခတ်များတွင်လည်း ပြုလုပ်ရမည်။ ရိုဟိဏီ၊ အာဒြာ၊ ပုရှျာ၊ ဓနိဋ္ဌာ နှင့် အုတ္တရာ သုံးပါး ဖြစ်သည်။
Verse 24
वारुणं श्रवणं चैव नव चोर्ध्वमुखाः स्मृताः / एषु राज्याभिषेकं च पट्टबन्धं च कारयेत्
ဝါရုဏ ပူဇာနှင့် ရှရဝဏ ပူဇာတို့၊ ထို့ပြင် «အပေါ်မျက်နှာပြု» ဟု ခေါ်သော ကောင်းမြတ်သည့် ပုံစံ ကိုးပါးကို မှတ်ယူကြသည်။ ဤအချိန်များတွင် မင်းရဲ့ အဘိသေက (ရာဇာဘိသေက) ကို ဆောင်ရွက်စေပြီး၊ မင်းမောက် (တော်ဝင်မကွတ်) ချည်ပတ်သည့် ပတ္တဘန္ဓ ပွဲကိုလည်း ပြုလုပ်စေရာ၏။
Verse 25
ऊर्ध्वमुख्यान्युच्छ्रितानि सर्वाण्येतेषु कारयेत् / चतुर्थो चाशुभा षष्ठी अष्टमी नवमी तथा
ဤသတ်မှတ်ထားသောအခါများတွင် ပူဇော်ပစ္စည်းနှင့် အဆောက်အအုံတို့ကို အားလုံး မြှောက်တင်၍ အပေါ်ဘက်သို့ မျက်နှာမူအောင် ပြုလုပ်ရမည်။ စတုတ္ထနေ့သည်လည်း အမင်္ဂလာဖြစ်ပြီး ဆဋ္ဌမ၊ အဋ္ဌမ၊ နဝမနေ့တို့လည်း ထိုနည်းတူပင်။
Verse 26
अमावास्या पूर्णिमा च तद्वादशी च चतुर्दशी / अशुक्ला प्रतिपच्छ्रेष्ठा द्वितीया चन्द्र सूनुना
အမావာသျာ (လကွယ်နေ့) နှင့် ပုဏ္ဏမီ (လပြည့်နေ့)၊ ထို့ပြင် ဒွာဒသီ (၁၂) နှင့် စတုर्दသီ (၁၄) တိထီများ။ ထို့အပြင် သုက္လပက္ခ၏ ပထမနေ့ (ပရတိပဒ) သည် အထူးကောင်းမြတ်ဟု ဆိုကြပြီး ဒုတိယနေ့လည်း ထိုနည်းတူ—လ၏သားက သင်ကြားထားသကဲ့သို့။
Verse 27
तृतीया भूमिपुत्रेण चतुर्थो च शनैश्चरे / गुरौ शुभा पञ्चमी स्यात्षष्टीमङ्गलशुक्रयोः
တတိယတိထီသည် မြေ၏သား (မင်္ဂလာဂြိုဟ်/မားစ်) အုပ်စိုးသည်။ စတုတ္ထတိထီကို ရှနိုင်းရှ္ချရ (စနေဂြိုဟ်) အုပ်စိုးသည်။ ပဉ္စမတိထီသည် ဂုရု (ဂျူပီတာ) အောက်တွင် မင်္ဂလာဖြစ်ပြီး ဆဋ္ဌမတိထီသည် မားစ်နှင့် သုက္ရ (ဗီးနပ်စ်) အောက်တွင်လည်း မင်္ဂလာဖြစ်သည်။
Verse 28
सप्तमी सोमपुत्रेण अष्टमी कुजभास्करौ / नवमी चन्द्रवा(सौ) रेण दशमी तु गुरौ शुभा
သတ္တမတိထီကို လ၏သား အုပ်စိုးသည်။ အဋ္ဌမတိထီကို မားစ်နှင့် နေဂြိုဟ် အုပ်စိုးသည်။ နဝမတိထီကို လနှင့် (သို့) သုက္ရ အုပ်စိုးသည်။ ဒသမတိထီသည် ဂုရု (ဂျူပီတာ) အောက်တွင် မင်္ဂလာဖြစ်သည်။
Verse 29
एकादश्या गुरुशुक्रौ द्वादश्यां च पुनर्बुधः / त्रयोदशी शुक्रभौमौ शनौ श्रेष्ठा चतुर्दशी
ဧကာဒသီ (၁၁) တွင် ဂုရုနှင့် သုက္ရ မင်္ဂလာဖြစ်သည်။ ဒွာဒသီ (၁၂) တွင် ဘုဓ (မက်ကူရီ) သည် ထပ်မံ၍ မင်္ဂလာဖြစ်သည်။ တြယောဒသီ (၁၃) တွင် သုက္ရနှင့် မားစ် မင်္ဂလာဖြစ်ပြီး စနေနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်လျှင် စတုर्दသီ (၁၄) ကို အကောင်းဆုံးဟု သတ်မှတ်သည်။
Verse 30
पौर्णमास्यप्यमावास्या श्रेष्ठा स्याच्च बृहस्पतौ / द्वादशीं दहते भानुः शशी चैकादशीं दहेत्
အမావာသျာနေ့များအနက် ကြာသပတေးနေ့နှင့်တည့်သော အမாவာသျာသည် အထူးမြတ်ဆုံးဟု ဆိုကြသည်။ နေမင်းသည် ဒွာဒသီကို “လောင်” (ပျက်စီး) စေပြီး၊ လမင်းသည် ဧကာဒသီကိုလည်း “လောင်” စေသည်။
Verse 31
कुजो दहेच्च दशामीं नवमीं च बुधो दहेत् / अष्टमीं दहते जीवः सप्तमीं भार्गवो दहेत्
အင်္ဂါဂြိုဟ်သည် ဒသမီ (တစ်ဆယ်မြောက် တိထီ) ကို “လောင်” စေပြီး၊ ဗုဒ္ဓဂြိုဟ်သည် နဝမီ (ကိုးမြောက်) ကို “လောင်” စေသည်။ ဂုရုဂြိုဟ်သည် အဋ္ဌမီ (ရှစ်မြောက်) ကို “လောင်” စေပြီး၊ သုကြဂြိုဟ်သည် သပ္တမီ (ခုနစ်မြောက်) ကို “လောင်” စေသည်။
Verse 32
सूर्यपुत्रो दहेत्षष्ठीं गमनाद्यासु नास्ति वै / प्रतिपन्नवमीष्वेव चतुर्दश्यष्टमीषु च
နေမင်း၏သား ယမ (Yama) သည် ဆဋ္ဌီ (ခြောက်မြောက် တိထီ) တွင် “လောင်” စေသည်။ သို့သော် ခရီးသွားခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သောနေ့များတွင် မသက်ရောက်ဟု ဆိုကြသည်။ ဤအပူဒဏ်သည် (အထူးသဖြင့်) ပရတိပဒါမှ စ၍ နဝမီတွင်၊ ထို့ပြင် စတုဒ္ဒသီနှင့် အဋ္ဌမီတွင်လည်း ဖြစ်သည်။
Verse 33
बुधवारेण प्रस्थानं दूरतः परिवर्जयेत् / मेषे कर्कटके षष्ठी कन्यायां मिथुने ऽष्टमी
ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွင် ခရီးထွက်ခြင်းကို အဝေးကနေ ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။ မေဿ (Aries) နှင့် ကရ்கဋ (Cancer) တွင် ဆဋ္ဌီ (ṣaṣṭhī) ကို ရှောင်ရမည်၊ ကန్యာ (Virgo) နှင့် မိထုန (Gemini) တွင် အဋ္ဌမီ (aṣṭamī) ကို ရှောင်ရမည်။
Verse 34
वृषे कुम्भे चतुर्थो च द्वादशी मकरे तुले / दशमी वृश्चिके सिंहे धनुर्मोने चतुर्दशी
ဝృష (Taurus) နှင့် ကုမ္භ (Aquarius) တွင် စတုတ္ထ (စတုတ္ထီ/လေးမြောက် တိထီ) ဖြစ်သည်။ မകര (Capricorn) နှင့် တုလာ (Libra) တွင် ဒွာဒသီ (တစ်ဆယ်နှစ်မြောက်) ဖြစ်သည်။ ဝೃశ್ಚိက (Scorpio) နှင့် စിംဟ (Leo) တွင် ဒသမီ (တစ်ဆယ်မြောက်) ဖြစ်သည်။ ဓနု (Sagittarius) နှင့် မೀನ (Pisces) တွင် စတုဒ္ဒသီ (တစ်ဆယ်လေးမြောက်) ဖြစ်သည်။
Verse 35
एता दग्धा न गन्तव्यं पीडादिः किल मानवैः / विशाखात्रयमादित्ये पूर्वाषाढात्रये शशी
ဤကာလတို့ကို «မီးလောင်ကာလ» ဟုဆိုကြ၏။ ထိုအချိန်၌ လူသားတို့ မခရီးထွက်သင့်၊ ဒုက္ခဝေဒနာနှင့် အန္တရာယ်တို့ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ နေသည် ဝိသာခာ နက္ခတ်၏ ပဒသုံးခု၌ ရှိသည့်အခါ၊ လသည် ပူර්ဝာသာဍာ နက္ခတ်၏ ပဒသုံးခု၌ ရှိသည့်အခါတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 36
धनिष्ठात्रितयं भौमे बुधे वै रेवतीत्रयम् / रोहिण्यादित्रयं जीवे शुक्रे पुष्यात्रयं शिव
အို မင်္ဂလာရှိသူရေ—အင်္ဂါနေ့တွင် ဓနိဋ္ဌာမှ စသော မုဟူရတ သုံးခုကို သတ်မှတ်ကြ၏။ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွင် ရေဝတီမှ စသော သုံးခု၊ ကြာသပတေးနေ့တွင် ရိုဟိဏီမှ စသော သုံးခု၊ သောကြာနေ့တွင် ပုဿျမှ စသော သုံးခု ဖြစ်သည်။
Verse 37
शनिवारे वर्जयेच्च उत्तराफल्गुनीत्रयम् / एषु योगेषु चोत्पातमृत्युरोगादिकं भवेत्
စနေနေ့တွင် ဥတ္တရာဖလ္ဂုနီ၏ သုံးပဒ (ဥတ္တရာ နက္ခတ်သုံးပါး) ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထိုယောဂများ ဖြစ်ပေါ်လာသော် အမင်္ဂလာနိမိတ်များ—သေခြင်း၊ ရောဂါနှင့် အခြားဒုက္ခများ—ဖြစ်နိုင်သည်။
Verse 38
मूलेर्ऽकः श्रवणे चन्द्रः प्रोष्ठपद्युत्तरे कुजः / कृत्तिकासु बुधश्चैव गुरौ रुद्र पुनर्वसुः
မူလာ နက္ခတ်၌ နေ (အရ္က) သည် အဓိပတိ ဖြစ်၏။ သြရဝဏ နက္ခတ်၌ လ (စန္ဒြ) သည် အဓိပတိ ဖြစ်၏။ ဥတ္တရပရောဋ္ဌပဒါ နက္ခတ်၌ အင်္ဂါ (ကుజ) သည် အဓိပတိ ဖြစ်၏။ ကృတ္တိကာ၌ ဗုဒ္ဓ (ဗုဓ) သည် အဓိပတိ ဖြစ်၏။ ပုဿျ (ဂုရု) ၌ ရုဒြ သည် အဓိပတိ ဖြစ်၏။ ပုနရဝသု၌ ပုနရဝသု ဒေဝတာ သည် အဓိပတိ ဖြစ်၏။
Verse 39
पूर्वफल्गुनी शुक्रे च स्वातिश्चैव शनैश्वरे / एतै चामृतयोगाः स्युः सर्वकार्यप्रसाधकाः
ပူರ್ವဖလ္ဂုနီ နက္ခတ်သည် သောကြာဂြိုဟ် (ရှုကြ) နှင့် တွဲလျက်၊ စွာတီ နက္ခတ်သည် စနေဂြိုဟ် (ရှနૈශ්ဝရ) နှင့် တွဲလျက် ဖြစ်သော် ထိုတို့ကို အမృతယောဂ ဟု ခေါ်ကြ၏—အလုပ်ကိစ္စ အားလုံးကို အောင်မြင်စေသော မင်္ဂလာယောဂများ ဖြစ်သည်။
Verse 40
कालं प्रवध्यन्नि?शक्तिदा? नेष्टमन्द? / पर्वादिस्तु ज्ञेयः कालः कालविशारदैः
စွမ်းရည်ရှိ၍ လေ့ကျင့်ကျွမ်းကျင်သူတို့က «ကာလ» ကို တိုင်းတာသတ်မှတ်ရမည်။ ပရဝန် (ပွဲတော်/နက္ခတ်ကာလ) မှ စတင်သော ခွဲခြားမှုများကို ကာလဗေဒကျွမ်းကျင်သူတို့က «အချိန်» ဟု သိမှတ်ကြသည်။
Verse 41
एकीकृत्याक्षरान्मात्रं नाम्नोः स्त्रीपुंसयोस्त्रिभिः / भागे द्विशेषे स्त्रीनाशः पुसः स्यादेकशून्ययोः
မိန်းမနှင့် ယောက်ျား၏ အမည်များရှိ အက္ခရာ/မာထရာ အရေအတွက်ကို ပေါင်းစည်းပြီး သုံးဖြင့် ခွဲပါ။ ကျန်တန်ဖိုး ၂ ဖြစ်လျှင် မိန်းမဘက် ဆုံးရှုံးမှုကို ပြ; ကျန်တန်ဖိုး ၁ သို့မဟုတ် ၀ ဖြစ်လျှင် ယောက်ျားဘက် ဆုံးရှုံးမှုကို ပြသည်။
Verse 42
विष्कम्भे घटिकाः पञ्च शूले सप्त प्रकीर्तिताः / षड्गण्डे चातिगण्डे च नव व्याघातवज्रयोः
«ဝိෂ္ကမ္ဘ» ဟုခေါ်သောကာလတွင် ဂဋိကာ ၅ ဟုဆိုကြသည်။ «ရှူလ» တွင် ၇ ဟုကြေညာသည်။ «ဆဒ္ဂဏ္ဍ» နှင့် «အတိဂဏ္ဍ» တွင် ၆ ဖြစ်ပြီး၊ «ဗျာဃာတ» နှင့် «ဝဇ္ရ» တွင် ၉ ဟုဆိုသည်။
Verse 43
व्यतीपाते च परिघे वैधृते च दिनेदिने / एतै मृत्युयुता ह्येषु सर्वकर्माणि वर्जयेत्
«ဗျတီပာတ», «ပရိဃ», «ဝိုင်ဓြတိ» ဟူသောနေ့များတွင်—နေ့စဉ်နေ့တိုင်း—ဤနေ့များသည် သေမင်းဆန်သော အမင်္ဂလာသက်ရောက်မှုနှင့် တွဲလျက်ရှိသဖြင့် အရေးကြီးသော ကర్మအားလုံးကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 44
हस्तेर्ऽकश्च गुरुः पुष्ये अनुराधा बुधे शुभा / रोहिणी च शनौ श्रेष्ठा सौमं सोमेन वै शुभम्
နက္ခတ် «ဟස්တ» တွင် နေမင်းသည် မင်္ဂလာ; «ပုရှျ» တွင် ဂုရု (ဗြဟ္စပတိ) မင်္ဂလာ; «အနုရာဓာ» တွင် ဗုဒ္ဓ (မေဃ္ဂရီ) မင်္ဂလာဟုဆိုသည်။ «ရောဟိဏီ» တွင် စနေသည် အကောင်းဆုံးဟုယူဆကြပြီး၊ «ဆိုမ» (လ) နှင့်ဆိုင်သောအရာသည် လ၏အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် အမှန်တကယ် မင်္ဂလာဖြစ်သည်။
Verse 45
शुक्रे च रेवती श्रेष्ठा अश्विनी मङ्गले शुभा / एतेषु सिद्धियोगा वै सर्वदोषविनाशनाः
သောကြာနေ့တွင် ရေဝတီ နက္ခတ်သည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏၊ အင်္ဂါနေ့တွင် အရှွိနီ နက္ခတ်သည် မင်္ဂလာ ဖြစ်၏။ ဤပေါင်းစည်းမှုများတွင် စိဒ္ဓိ-ယောဂ ဟူသော အောင်မြင်မှုကို ပေးသော အလင်းတန်းများ ရှိ၍ အမင်္ဂလာဒေါသ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်။
Verse 46
भार्गवे भपरणी चैव सोमे चित्रा वृषध्वज ! / भौमे चै वोत्तराषाढा धनिष्ठा च बुधे हर !
နွားတံဆိပ်ကို ဆောင်သော ရှိဝ (Śiva) အို! ဗီနပ်စ် (Śukra) အတွက် ဘရဏီ နက္ခတ်ကို သတ်မှတ်၏၊ လ (Soma) အတွက် စိတြာ၊ မားစ် (Bhauma) အတွက် ဥတ္တရာရှာဍ္ဍာ၊ မာကရီ (Budha) အတွက် ဓနိဋ္ဌာ ဟူ၍ အို ဟရ (Hara) သတ်မှတ်ထား၏။
Verse 47
गरौ शतभिषा रुद्र ! शुक्रे वै रोहिणी तथा / शनौ च रेवती शम्भो ! विषयोगाः प्रकीर्तिताः
အို ရုဒြ (Rudra) နှင့် အို သမ္ဘု (Śambhu)! ကြာသပတေးနေ့တွင် လသည် သတဘိဋ္ဌာ၌ ရှိလျှင်၊ သောကြာနေ့တွင် ရိုဟိဏီ၌ ရှိလျှင်၊ စနေနေ့တွင် ရေဝတီ၌ ရှိလျှင်—ဤတို့ကို ‘ဗိဿ-ယောဂ’ (အဆိပ်ကဲ့သို့ အမင်္ဂလာပေါင်းစည်းမှု) ဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 48
पुष्यः पुनर्वसुश्चैव रेवती चित्रया सह / श्रवणं च धनिष्ठा च हस्ताश्वनीमृगास्तथा
ပုဿျ (Puṣya)၊ ပုနရဝသု (Punarvasu) နှင့် ရေဝတီ (Revatī) ကို စိတြာ (Citrā) နှင့်အတူ; ထို့အတူ ရှရဝဏ (Śravaṇa)၊ ဓနိဋ္ဌာ (Dhaniṣṭhā)၊ ဟස්တ (Hasta)၊ အရှွိနီ (Aśvinī) နှင့် မೃဂရှီရ္ဩ (Mṛgaśīrṣa) တို့လည်း ဖြစ်၏။
Verse 49
कुर्याच्छतभिषायां च जातकर्मादि मानवः / विशाखा चोत्तरात्रीणि मघार्द्रा भरणी तथा / आश्लेषा कृत्तिका रुद्र ! प्रस्थाने मरणप्रदाः
လူသည် သတဘိဋ္ဌာ နက္ခတ်ရှိချိန်တွင် ဇာတကမ္မ (မွေးဖွားပွဲ) စသည့် သံစကာရများကို ပြုလုပ်သင့်၏။ သို့သော် အို ရုဒြ! ခရီးထွက်ရာတွင် ဝိသာခာ၊ ဥတ္တရာ နက္ခတ်များ၊ မဃာ၊ အာဒြာ၊ ဘရဏီ၊ အာရှ္လေရှာ နှင့် ကೃတ္တိကာ တို့ကို မရဏပေးသော (အလွန်အမင်္ဂလာ) ဟု ဆိုကြသည်။
The chapter highlights sets including Aśvinī, Maitra (Anurādhā), Revatī; Mṛgaśīrṣa, Mūla, Punarvasu; and also Puṣya, Hastā, and Jyeṣṭhā as especially auspicious for departure.
Amṛta-yogas are named auspicious alignments that help undertakings succeed; the text cites combinations such as Pūrvaphalgunī joined with Venus and Svātī joined with Saturn as accomplishment-supporting.
The chapter warns against undertaking major actions during Vyatīpāta, Parigha, and Vaidhṛti, and also identifies specific viṣa-yogas (e.g., Śatabhiṣā on Thursday, Rohiṇī on Friday, Revatī on Saturday).
It is a rule that certain planets ‘burn’ specific lunar days, making them fault-prone for particular undertakings; the chapter lists multiple dagdha relationships (e.g., Sun burning Dvādaśī, Moon burning Ekādaśī) and applies them especially to travel cautions.
The text distinguishes saṃskāra suitability from travel suitability: it approves Śatabhiṣā for jāta-karma and similar rites, while separately listing nakṣatras that can be ‘death-giving’ for departure, showing that muhurta rules are action-specific.