Brahma Khanda Adhyaya 54 - Garuda Purana | Burmese | Vedapath

Vyasa

Brahma KhandaAdhyaya 5418 Verses

Adhyaya 54

Names of Priyavrata’s Sons; Division of the Seven Continents; Sapta-dvīpa and Meru Description; Nābhi–Ṛṣabha–Bharata Lineage

ပုရာဏသမိုင်းအရ ပထမဘုရင်များနှင့် မြေကြီးစီမံခန့်ခွဲမှုကို ဆက်လက်ဖော်ပြရာတွင် ဟရိသည် ပရိယဝရတ၏ သားများအမည်များကို ရေတွက်ပြောကြားပြီး မေဓာဂ္နိဗာဟု၏ မျိုးဆက်အတွင်း ယောဂလမ်းကြောင်းရှိကြောင်းကို ထောက်ပြကာ မင်းတာဝန်နှင့်အတူ စွန့်လွှတ်ခြင်းဓမ္မကို တည်စေသည်။ ထို့နောက် မျိုးရိုးမှ ကမ္ဘာဗေဒသို့ ပြောင်းလဲကာ မြေကြီးကို တိုင်းတာ၍ သပ္တဒွီပများကို အမည်ပေးပြီး အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းရည်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် သမုဒ္ဒရာ ၇ ခုက ဝိုင်းရံကြောင်း၊ ဒွီပနှင့် သမုဒ္ဒရာတိုင်းသည် နောက်တစ်ဆင့်စီ နှစ်ဆကြီးလာကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဇမ္ဗူဒွီပ၏ အလယ်တွင် မေရုတောင်ရှိပြီး အကျယ်၊ အမြင့်၊ မြေအောက်ချဲ့ထွင်မှုနှင့် ထိပ်အကျယ်တို့ကို သတ်မှတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများနှင့် ဝရ္ෂတောင်တန်းများ စီစဉ်ပုံကို ဆိုသည်။ ထို့နောက် မင်းဆက်သမိုင်းသို့ ပြန်လာကာ ဇမ္ဗူဒွီပ၏ အရှင်နှင့် ဆက်နွယ်သော သား ၉ ယောက်ကို ရည်ညွှန်းပြီး နာဘ္ဟိ၏ အကြောင်းအရာ၊ ရ္ဩဘ၏ မွေးဖွားခြင်း၊ ထို့နောက် ဘာရတနှင့် ဆက်တိုက်မင်းများ၏ မျိုးရိုးစဉ်ကို ဆက်ပြောသည်။ ဤအဓ್ಯಾಯသည် ကမ္ဘာမြေပုံနှင့် သာသနာသမိုင်းကို ချိတ်ဆက်ကာ နောက်အခန်းများတွင် ဒေသခွဲခြားမှု၊ မျိုးရိုးနှင့် ဓမ္မအဓိပ္ပါယ်များကို ပိုမိုရှင်းလင်းရန် ပြင်ဆင်ပေးသည်။

Shlokas

Verse 1

नाम त्रिपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः हरिरुवाच / अग्नीध्रश्चाग्निबाहुश्च बपुष्मान्ध्युतिमांस्तथा / मेधामेधातिथिर्भव्यः शबलः पुत्र एव च

အခန်း ၅၄ (အမည်များ)။ ဟရီက မိန့်တော်မူသည်— «အဂ္နီဓြ၊ အဂ္နိဗာဟု၊ ထို့အတူ ဘပုṣမန် နှင့် ဓျုတိမန်၊ မေဓာ၊ မေဓာတိထိ၊ ဘဗျ၊ နှင့် ရှဗလ—ဤတို့လည်း သားတော်များ ဖြစ်ကြသည်»။

Verse 2

ज्योतिष्मान्दशमो जातः पुत्रा ह्येते प्रियव्रतात् / मेधाग्निबाहुपुत्रास्तु त्रयो योगपरायणाः

ဒသမသားတော် «ဇျောတိṣမန်» ဟူသော အမည်ဖြင့် မွေးဖွားလာသည်။ ဤတို့သည် ပရိယဗြတ၏ သားတော်များ အမှန်ပင် ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် မေဓာ-အဂ္နိဗာဟု၏ သားတော် သုံးပါးသည် ယောဂလမ်းကို အလွန်အမင်း အားထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 3

जातिस्मरा महाभागा नैराज्याय ममो दषुः / विभज्य सप्त द्वीपानि सप्तानां प्रददौ नृपः

အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိနိုင်သော မဟာဘုန်းရှိသည့် မိဖုရားသည် ငါ့ကို လောကစွန့်လွှတ်ခြင်းသို့ တိုက်တွန်း하였다။ ထို့နောက် မင်းကြီးသည် တိုက်ကြီး ခုနစ်ခုကို ခွဲဝေကာ ခုနစ်ဦး (အုပ်ချုပ်သူများ) ထံ ပေးအပ်တော်မူ하였다။

Verse 4

योजनानां प्रमाणेन पञ्चाशत्कोटिराप्लुता / जलोपरि मही याता मौरिवास्ते सरिज्जले

ယောဇနာအတိုင်းအတာဖြင့် တိုင်းတာလျှင် မြေကြီးသည် ကုဋေငါးဆယ်အထိ ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ရေမျက်နှာပြင်အပေါ်သို့ ထိုးထွက်လာ하였다။ ထို့ပြင် «မော်ရီ» ဟုခေါ်သော သတ္တဝါများသည် မြစ်ရေထဲ၌ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 5

जम्बूप्लक्षाह्वयौ द्वीपौ शाल्मलश्चापरो हर / कुशः क्रौञ्चस्तथा शाकः पुष्करश्चैव सप्तमः

ဒွီပ (dvīpa) များ၏ အမည်မှာ ဇမ္ဗူ နှင့် ပ္လက္ရှ ဖြစ်၍၊ ထို့နောက် ရှာလ္မလ နှင့် ဟရ; ထို့ပြင် ကုရှ၊ ကရောင်္ချ၊ ရှာက; နောက်ဆုံး ပုෂ္ကရ သည် ခုနစ်မြောက် ဒွီပ ဖြစ်သည်။

Verse 6

एते द्वीपाः समुद्रैस्तु सप्त सप्तभिरावृताः / लवणेक्षुसुरासर्पिर्दाधिदुग्धजलैः समम्

ဤဒွီပတို့ကို သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်ပါးက ခုနစ်ဆင့်အစဉ်ဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ အစဉ်အားဖြင့် ဆားရေ၊ ကြံရည်၊ သေရ (အရက်)၊ ဂှီ (ထောပတ်သန့်)၊ ဒဿိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်)၊ နို့၊ နှင့် သန့်ရေ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 7

द्वीपात्तु द्विगुणो द्वीपः समुद्रश्च वृषध्वज / जम्बूद्वीपे स्थितो मेरुर्लक्षयोजनविस्तृतः

အို ဝೃಷဓွဇ (နွားတံခွန်ကို ဆောင်သူ)၊ ဒွီပတစ်ခုချင်းစီသည် မတိုင်မီဒွီပထက် နှစ်ဆကြီးလာသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ ဝန်းရံသမုဒ္ဒရာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ဇမ္ဗူဒွီပ၌ မေရုတောင်သည် တည်ရှိ၍ အကျယ် ယောဇန တစ်သိန်း ရှိသည်။

Verse 8

चतुरशीतिसाहस्रैर्योजनैरस्य चोच्छ्रयः / प्रविष्टः षोडशाधस्ताद्द्वत्रिंशन्मूर्ध्नि विस्तृतः

၎င်း၏ အမြင့်မှာ ယောဇန ၈၄,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ အောက်ဘက်သို့ ယောဇန ၁၆ ဝင်ရောက်နေပြီး၊ ထိပ်ဖျားတွင် အကျယ် ယောဇန ၃၂ အထိ ပြန့်ကျယ်သည်။

Verse 9

अधः षोडशसाहस्रः कर्णिकाकारसंस्यितः / हिमवान्हेमकूटश्च निषधश्चास्य दक्षिणे

၎င်း၏ အောက်ဘက်တွင် ယောဇန ၁၆,၀၀၀ အထိ ဖြန့်ကျယ်သော ကြာပန်းအလယ်ခွံသဏ္ဌာန် ဒေသတစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်း၏ တောင်ဘက်တွင် ဟိမဝန်၊ ဟေမကူဋ နှင့် နိષဓ တောင်တန်းတို့ ရှိကြသည်။

Verse 10

नीलः श्वेतश्च शृङ्गी च उत्तरे वर्षपर्वताः / प्लक्षादिषु नरा रुद्र ये वसन्ति सनातनाः

အို ရုဒြာ၊ မြောက်ဘက်ဒေသ၌ ဝර්ෂ-တောင်တန်းများဖြစ်သော နီလ၊ ရွှေတ (Śveta) နှင့် သೃင်္ဂီ တို့ရှိ၏။ ထို့ပြင် ပလက္ခ (Plakṣa) မှစသော မြေဒေသများတွင် ရှေးဦးကာလမှ မျိုးနွယ်လူသားတို့ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 11

शङ्कराथ न तेष्वस्ति युगावस्था कथञ्चन / जम्बूद्वीपेश्वरात्पुत्रा ह्यग्रीध्नादभवन्नव

ရှင်ကရာ (Śaṅkara) အတွက်၊ သူတို့အကြား၌ ယုဂများ၏ တိတိကျကျ အစဉ်အလာ မရှိချေ။ ဇမ္ဗူဒွီပ၏ အရှင်မှ အဂ္ရီဓ္န (Agrīdhna) ကိုအစပြု၍ သားတော် ကိုးပါး မွေးဖွားလာ၏။

Verse 12

नाभिः किंपुरुषश्चैव हरिवर्षमिला वृतः / रम्यो हिरण्मयाख्यश्च कुरुर्भद्राश्व एव च

နာဘိ (Nābhi) သည် ကിംပုရုෂ (Kimpuruṣa) နှင့် ဟရိဝර්ෂ (Hari-varṣa) တို့ဖြင့် ဝန်းရံထား၏။ ထို့အတူ ရမ်ယ (Ramya)၊ ဟိရဏ္မယ (Hiraṇmaya) ဟုခေါ်သော ဒေသ၊ ကုရု (Kuru) နှင့် ဘဒြာရှွ (Bhadrāśva) တို့လည်း ဝန်းရံကြ၏။

Verse 13

केतुमालो नृपस्तेभ्यस्तत्संज्ञान् खण्डकान्ददौ / नाभेस्तु मेरुदेव्यां तु पुत्रो ऽभूदृषभो हर

ကေတုမာလ (Ketumāla) မင်းသည် ထိုအမည်များနှင့်တူညီသော နယ်ခွဲများ (territorial portions) ကို သူတို့အား ပေးအပ်တော်မူ၏။ နာဘိ (Nābhi) အတွက်မူ မေရုဒေဝီ (Merudevī) မှ သားတော် ရှဘ (Ṛṣabha) မွေးဖွားလာ၏၊ အို ဟရ (Hara)။

Verse 14

तत्पुत्रो भरतो नाम शालग्रामे स्थितो व्रती / सुमतिर्भरतस्याभूत्तत्पुत्रस्तैजसो ऽभवत्

သူ၏သားတော်သည် ဘရတ (Bharata) ဟု အမည်ရပြီး ဝရတ (vrata) ကိုစောင့်ထိန်းသော တပသီဖြစ်၍ ရှာလဂြာမ (Śālagrāma) တွင် နေထိုင်၏။ ဘရတ၏သားမှာ စုမတိ (Sumati) ဖြစ်ပြီး စုမတိ၏သားမှာ တೈဇသ (Taijasa) ဖြစ်၏။

Verse 15

इन्द्रद्युम्नश्च तत्पुत्रः परमेष्ठी ततः स्मृतः / प्रतीहारश्चतत्पुत्रः प्रतिहर्ता तदात्मजः

ဣန္ဒြဒျုမ္နာ၏ သားကို ပရမေဋ္ဌီ ဟု မှတ်သားကြသည်။ ပရတီဟာရ သည် သူ၏ သားဟု ဆိုကြပြီး၊ ပရတီဟရ္တာ သည် ပရတီဟာရ၏ သားဖြစ်သည်။

Verse 16

सुतस्तस्मादथै जातः प्रस्तारस्तत्सुतो विभुः / पृथुश्च तत्सुतो नक्तो नक्तस्यापि गयः स्मृतः

ထိုသူမှ နောက်တစ်ဖန် သုတ (Suta) မွေးဖွားလာ၏။ သုတ၏ သားမှာ အင်အားကြီးသော ပရஸ္တာရ (Prastāra) ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ပೃထု (Pr̥thu) သည် သူ၏ သား၊ ပೃထု၏ သားမှာ နက္တ (Nakta) ဖြစ်ပြီး၊ နက္တ၏ သားကို ဂယ (Gaya) ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 17

नरो गयस्य तनयस्तत्पुत्रोभुद्विराडगतः / ततो धीमान्महातेजा भौवनस्तस्य चात्मजः

ဂယ (Gaya) ၏ သားမှာ နရ (Nara) ဖြစ်သည်။ နရ၏ သားမှာ ဝိရာဍာဂတ (Virāḍāgata) ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝ၍ တေဇောတောက်ပသော ဘောဝန (Bhauvana) သည် သူ၏ သားအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 18

त्वष्टा त्वष्टुश्च विरजा रजस्तस्याप्यभूत्सुतः / शतजिद्रजसस्तस्य विष्वग्ज्योतिः सुतः स्मृतः

တွဝ္ဋာ (Tvaṣṭā) မှ ဝိရာဇာ (Virajā) မွေးဖွားလာ၏။ ဝိရာဇာမှ ရဇස් (Rajas) မွေးဖွားလာ၏။ ရဇස්မှ သတဇိတ (Śatajit) မွေးဖွားပြီး၊ သတဇိတ၏ သားကို ဝိෂ္ဝဂ္ဂျောတိ (Viṣvagjyoti) ဟု မှတ်သားကြသည်။

Frequently Asked Questions

Who are Priyavrata’s sons named in this chapter?

The chapter lists Priyavrata’s sons including Agnīdhra, Agnibāhu, Bapuṣmān, Dhyutimān, Medhā, Medhātithi, Bhavya, Śabala, and the tenth named Jyotiṣmān, presenting them as a foundational genealogical set within early Purāṇic kingship.

What does it mean that some descendants were “devoted to the path of Yoga”?

Within Purāṇic framing, a yogic disposition indicates inward discipline oriented toward liberation (mokṣa), often paired with reduced attachment to sovereignty. The text uses this to show that spiritual realization can arise within royal lines, balancing pravṛtti (worldly order) and nivṛtti (renunciation).

How are the sizes of dvīpas and oceans related in this description?

The chapter states a proportional rule: each successive dvīpa is twice the size of the preceding one, and each surrounding ocean likewise doubles. This creates a systematic, expanding concentric model for bhū-maṇḍala.

Why is Bharata associated with Śālagrāma in this chapter?

The adhyāya portrays Bharata as vow-observing and ascetic, living at Śālagrāma—a tīrtha strongly associated with Viṣṇu worship. This links the royal name “Bhārata” to a devotional-ascetic ideal, not merely political sovereignty.