Adhyaya 26
Hasta-Nyāsa and Karāsphālana; Directional and Protective Nyāsa; Worship of the Twelve Maṇḍalas
အာစာရအခြေပြု သင်ကြားမှုကို ဆက်လက်၍ စူတာသည် အထွေထွေ ရိတုအကွက်အကွင်းမှ မန္တရ တပ်ဆင်ခြင်း၏ လက်တွေ့နည်းလမ်းများသို့ ရွှေ့ပြောင်းသည်။ ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ဟတ္ထ-နျာသကို သင်ကြားပြီး လက်ချောင်းတိုင်း၊ လက်ဖဝါးနှင့် လက်နောက်ဘက်တွင် ဘီဇာအက္ခရာများကို သတ်မှတ်တပ်ဆင်ကာ လက်ကို ပူဇော်ရာ သန့်ရှင်းသော အာယတနအဖြစ် တည်စေသည်။ ထို့နောက် လက်ကောက်ကို ဂါရဝပြုခြင်းနှင့် “ဟုṃ ဟုṅ” ဟု အသံထွက်ကာ တောက်ပသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပြုလုပ်သည့် ကရာသ္ဖာလန ရှင်သန်စေမှုကို ထည့်သွင်းသည်။ ထို့ပြင် ကုဗ္ဇိကာနှင့် အဃောရာမုခီတို့ကို အရှေ့/တောင်/အနောက်/မြောက် မျက်နှာများနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာအနေအထားများ (နှလုံး၊ ခေါင်း၊ ဆံထုံးထိပ်၊ ကာဝච၊ မျက်စိသုံးလုံး၊ အာယုဓ) တွင် နျာသပြုကာ မန္တရဖြင့် ကာကွယ်အာဏာကို တံဆိပ်ခတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မဏ္ဍလ ၁၂ မျိုး (ကောသမိက၊ ဓာတု၊ ဂုရု/ပရမ်ပရာ၊ ကောလ၊ သာမ၊ စိဒ္ဓ-ယောဂိနီ အာသန) ကို အစဉ်တကျ တင်းကျပ်စွာ ပူဇော်ရမည့် လိတုဂျီမြေပုံအဖြစ် ဖော်ပြကာ မန္တရ-ကိုယ်ခန္ဓာ ပြည့်စုံတပ်ဆင်ပြီး ကာကွယ်ထားသော အခြေအနေဖြင့် နောက်လာမည့် ရိတုများအတွက် ပြင်ဆင်ပေးသည်။
Shlokas
Verse 1
नाम पञ्चविंशो ऽध्यायः श्रीगरूडमहापुराणम्- २६ सूत उवाच / अनन्तरं करन्यासः / विद्याकरी शुद्धिः कार्या / पद्ममुद्रां बद्ध्वा मन्त्रन्यासं कुर्यात् / कैं कनिष्ठायै नमः / नैं अनामिकायै नमः / मैं मध्यमायै नमः / तैं तर्जन्यै नमः / अं अङ्गुष्ठायै नमः / लां करतलायै नमः / वां करपृष्ठायै नमः
စူတက ပြောသည်—“နောက်တစ်ဆင့်မှာ လက်နျာသ (kara-nyāsa) ဖြစ်၏။ ဝိဒျာကို အားပေးသော သန့်စင်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်။ ကြာပန်းမုဒြာကို ချည်ပြီး မန္တရနျာသကို ပြုလုပ်ပါ—kaiṃ: လက်ချောင်းသေးသို့ နမဿကာရ; naiṃ: လက်ချောင်းဝိုင်းသို့ နမဿကာရ; maiṃ: အလယ်လက်ချောင်းသို့ နမဿကာရ; taiṃ: ညွှန်လက်ချောင်းသို့ နမဿကာရ; aṃ: လက်မသို့ နမဿကာရ; lāṃ: လက်ဖဝါးသို့ နမဿကာရ; vāṃ: လက်背သို့ နမဿကာရ။”
Verse 2
स्मंस्मं मणिबन्धाय नमः / ऐं ह्रीं श्रीं करास्फालाय नमः / महातेजोरूपं हुंहुङ्कारेण करास्फालनं कुर्यात्
လက်ကောက်ဝတ် (Maṇibandha) အား 'Smaṃsmaṃ' ဟူ၍ ရှိခိုးပါ၏။ လက်ခုပ်တီးခြင်းအား 'Aiṃ Hrīṃ Śrīṃ' ဟူ၍ ရှိခိုးပါ၏။ ကြီးမားသော ရောင်ခြည်တော်အသွင်ကို ယူဆောင်လျက် 'Huṃ Huṅ' ဟု ရွတ်ဆိုကာ လက်ခုပ်တီးခြင်း (Karāsphālana) ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။
Verse 3
ऐं ह्रीं श्रीं ह्रीं स्फैं नमो भगवते स्फैं कुब्जीकायै नमः / ह्रं ह्रीं ह्रौं ङञणनमे अघोरामुखि ह्रां ह्रीं किलिकिलि विच्चे स्थौल्यक्रोशी ह्रीं ह्रीं श्रीं ऐं नमो भगवते उर्ध्ववक्त्राय नमः / स्फैं कुब्जिकायै पूर्ववक्त्राय नमः / ह्रीं श्रीं ह्रीं ङआञणनमे दक्षिणवक्त्राय नमः / ॐ ह्रीं श्रीं किलिकिलि पश्चिमवक्त्राय नमः / ॐ अखोरमुखि उत्तरवक्त्राय नमः / ॐ नमो भगवते हृदयाय नमः क्षैं (क्षें ऐं) कुब्जिकायै शिरसे स्वाहा / ह्रीं क्रीं ह्रीं आं ङ ञ ण नमे शिखायै वषट् / अघोरामुखि कवचाय हुं / हैं हैं ईं नेत्रत्रयाय वौषट् / किलिकिलि विच्चे अस्त्राय फट्
Aiṃ, Hrīṃ, Śrīṃ, Hrīṃ, Sphaiṃ—မြတ်စွာဘုရားအား ရှိခိုးပါ၏။ Sphaiṃ—Kubjikā အား ရှိခိုးပါ၏။ ... Oṃ—နှလုံးသား၌ ကိန်းဝပ်သော မြတ်စွာဘုရားအား ရှိခိုးပါ၏။ Kṣaiṃ—Kubjikā ၏ ဦးခေါင်းတော်အား—svāhā။ ... Haiṃ Haiṃ Īṃ—မျက်လုံးတော်သုံးလုံးအား—vauṣaṭ။ Kilikili Vicce—လက်နက်တော်အား—phaṭ။
Verse 4
(१) ऐं ह्रीं श्रीं अखण्डमण्डलाकारमहाशूलमण्डलमाय नमः (२) ऐं ह्रीं श्रीं वायुमण्डलाय नमः / (३) ऐं ह्रीं श्रीं सोममण्डलाय नमः / (४) ऐं ह्रीं श्रीं महाकुलबोधावलिमण्डलाय नमः (५) ऐं ह्रीं श्रीं महाकौलमण्डलाय नमः / (६) ऐं ह्रीं श्रीं गुरुमण्डलाय नमः (७) ऐं ह्रीं श्रीं साममण्डलाय नमः(८) ऐं ह्रीं श्रीं समग्र (९)सिद्ध (१०)योगीनीपीठापपीठ (११) क्षेत्रेपक्षेत्रमहासन्तानमण्डलाय नमः / एवं मण्डलानां द्वादशकं क्रमेण पूज्यम्
Aiṃ hrīṃ śrīṃ—အဆက်မပြတ်သော စကြဝဠာစက်ဝန်းသဏ္ဌာန်ရှိသော ကြီးမြတ်သော တြိသُولမဏ္ဍိုင်အား ရှိခိုးပါ၏။ ... Vāyu-maṇḍala အား ရှိခိုးပါ၏။ ... Soma-maṇḍala အား ရှိခိုးပါ၏။ ... ကြီးမြတ်သော Kaula-maṇḍala အား ရှိခိုးပါ၏။ ... Guru-maṇḍala အား ရှိခိုးပါ၏။ ... ဤသို့လျှင် မဏ္ဍိုင်တစ်ဆယ်နှစ်ပါးတို့ကို အစဉ်အတိုင်း ပူဇော်အပ်ကုန်၏။
Frequently Asked Questions
The chapter treats the hand as a micro-maṇḍala: each finger becomes a fixed seat (ādhāra) for a bīja, while palm and back of hand complete the circuit. This creates a stable, repeatable mapping so subsequent gestures, offerings, and japa are performed through an already ‘installed’ mantra-body.
It moves from localized empowerment (fingers/palm/wrist) to activation (hand-clap), then to comprehensive sealing via stations like heart and head and via directional faces. This progression expands the ritual field from instrument (hands) to person (aṅga-nyāsa) to cosmos (dik-nyāsa and maṇḍala-pūjā).