Adhyaya 238

Verse 1

नाम सप्तत्रिंशदुत्तरद्विशततमो ऽध्यायः श्रीभगवानुवाच / यमश्च नियम।पार्थ आसनं प्राणसंयमः / प्रत्याहारस्तथा ध्यानं धारणार्जुन सप्तमी

ဤသည်ကို အခန်း ၂၃၈ ဟု ခေါ်သည်။ ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်— ပဋ္ဌာန၏သား အို ပါဋ္ဌာ၊ ယမနှင့် နိယမ၊ အာသနနှင့် ပရာဏကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ပရတ္ယာဟာရ၊ ထို့ပြင် ဓျာနနှင့် ဓာရဏာ အို အာర్జုန—ဤတို့သည် ယောဂအင်္ဂ ၇ ပါး ဖြစ်သည်။

Verse 2

समाधिरिति चाष्टाङ्गो योग उक्तो विमुक्तये / कर्मणा मनसा वाचा सर्वभूतेषु सर्वदा

သမာဓိဖြင့် အဆုံးသတ်သော အင်္ဂ ၈ ပါး ယောဂကို လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် သင်ကြားထားသည်။ ထို့ပြင် အချိန်တိုင်း သတ္တဝါအားလုံးအပေါ်၌ ကိုယ်ကာယ၊ စိတ်နှင့် နှုတ်ကပတ်တို့ဖြင့် သန့်ရှင်းမှုနှင့် အဟింసာကို ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 3

हिंसाविरामको धर्मो ह्याहिंसा परमं सुखम् / विधिना या भवेद्धिंसा सा त्वहिंसा प्रकीर्तिता

ဓမ္မဟူသည် အကြမ်းဖက်မှုကို ရပ်တန့်စေသော အရာဖြစ်၏။ အဟിംဆာသည် အမြင့်ဆုံးသော သုခဖြစ်သည်။ တရားနည်းလမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်ရာတွင် အကြမ်းဖက်သကဲ့သို့ ထင်ရသော အမှုသည် အမှန်အားဖြင့် အဟിംဆာဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 4

सत्यं ब्रूयात्प्रियं ब्रूयान्न ब्रूयात्सत्यमप्रियम् / प्रियं च नानृतं ब्रूयादेष धर्मः सनातनः

အမှန်တရားကို ပြောရမည်၊ နှစ်သက်ဖွယ်စကားကိုလည်း ပြောရမည်; နာကျင်စေသော အမှန်တရားကို မပြောရ။ ထို့ပြင် နှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်သော်လည်း မမှန်သောစကားကို မပြောရ—ဤသည်မှာ ထာဝရဓမ္မ ဖြစ်သည်။

Verse 5

यच्चद्रव्यापहरणं चौर्याद्वाथ बलेन वा / स्तेयं तस्यानाचरणमस्तेयं धर्मसाधनम्

သူတစ်ပါး၏ ပစ္စည်းကို ခိုးယူခြင်းဖြစ်စေ အင်အားဖြင့် လုယူခြင်းဖြစ်စေ—ဤသည်ကို ခိုးမှုဟု ခေါ်သည်။ ထိုအမှုကို မကျင့်ခြင်းသည် အစတေယ (မခိုးခြင်း) ဖြစ်ပြီး ဓမ္မကို ပြည့်စုံစေသော နည်းလမ်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

Verse 6

कर्मणा मनसा वाचा सर्वावस्थासु सर्वदा / सर्वत्र मैथुनत्यागं ब्रह्मचर्यं प्रचक्षते

ပညာရှိတို့က “ဗြဟ္မစရိယ” (သန့်ရှင်းသော စည်းကမ်း) ဟူသည်မှာ အချိန်တိုင်း၊ အခြေအနေတိုင်း၊ နေရာတိုင်းတွင် ကာယ၊ စိတ်၊ နှုတ်ဖြင့် မေထုန်အာသာကို အပြည့်အဝ စွန့်လွှတ်ခြင်းဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 7

द्रव्याणामप्यनादानमापत्स्वपि तथेच्छया / अपरिग्रहमित्याहुस्तं प्रयत्नेन वर्जयेत्

ပစ္စည်းဥစ္စာကိုတောင် မယူမခံခြင်းကို—အန္တရာယ်ကာလတွင်ပင် စိတ်လိုလားစွာ ပြုခြင်းကို—ပညာရှိတို့က အပရိဂ္ရဟ (မပိုင်ဆိုင်လိုခြင်း) ဟု ခေါ်ကြသည်။ ၎င်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ရယူစုဆောင်းလိုစိတ်ကို ကြိုးစား၍ ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

Verse 8

द्विधा शौचं मृज्जलाभ्यां बाह्य भावादथान्तरात् / यदृच्छालाभतस्तुष्टिः सन्तोषः सुखलक्षणम्

သန့်ရှင်းမှုမှာ နှစ်မျိုးရှိသည်—အပြင်ပိုင်းမှာ မြေ/မီးခိုး(ပြာ) နှင့် ရေဖြင့် ဆေးကြောသန့်စင်ခြင်း၊ အတွင်းပိုင်းမှာ စိတ်သဘောထား၏ သန့်ရှင်းမှုဖြစ်သည်။ မိမိထံသို့ အလိုလိုရလာသမျှကို ကျေနပ်နိုင်ခြင်းဟူသော သန္တောသ (စိတ်ကျေနပ်မှု) သည် စစ်မှန်သော সুখ၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။

Verse 9

मनसश्चैन्द्रियाणां च ऐकाग्र्यं परमं तपः / शरीरशोषणं वापि कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः

စိတ်နှင့် အင်္ဒြိယတို့ကို တစ်ချက်တည်းအာရုံစိုက်နိုင်ခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော တပ (အာဓိကာရ) ဖြစ်သည်။ ကೃચ્છရ၊ စာန္ဒြာယဏ စသည့် ဝတ္တများဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပင်ပန်းစေ၍ ပိန်လှီစေခြင်းသာ မဟုတ်၊ ထိုအရာထက် မမြင့်မားပါ။

Verse 10

वेदान्तशतरुद्रीयप्रणवादिजप बुधाः / सत्त्वशुद्धिकरं पुंसां स्वाध्यायं परिचक्षते

ပညာရှိတို့က ဝေဒာန္တ၊ ရှတရုဒြီယ၊ ပ္ရဏဝ (အိုမ်) စသည့် မန္တရများကို ဂျပ (ထပ်ထပ်ရွတ်ဆို) ပြု၍ ကိုယ်တိုင်လေ့လာခြင်းဖြစ်သော စွဝါဓျာယ (svādhyāya) သည် လူ၏ သတ္တဝ (အတွင်းသဘာဝ) ကို သန့်စင်စေသည်ဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 11

स्तुतिस्मरणपूजादिवाङ्मनः कायकर्मभिः / अनिश्चला हरौ भक्तिरेतदीश्वरचिन्तनम् / आसनं स्वस्तिकं प्रोक्तं पद्ममर्धासनं तथा

နှုတ်ကပတ်၊ စိတ်နှင့် ကိုယ်ကာယ၏ လုပ်ရပ်များဖြင့်—ချီးမွမ်းခြင်း၊ သတိရခြင်း၊ ပူဇော်ခြင်းတို့ကဲ့သို့—ဟရီဘုရားထံ မလှုပ်မယှက်သော ဘက္တိသည် ဤအရာကို အရှင်ဘုရားကို စိတ်ကူးဆင်ခြင်ခြင်းဟု ခေါ်သည်။ ထိုအတွက် သင်ကြားထားသော အာသနများမှာ စဝတ်စတိကာအာသန၊ ပဒ္မ(ကြာ)အာသန နှင့် အဓာသန(တစ်ဝက်အာသန) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 12

प्राणः स्वदेहजो वायुरायामस्तन्निरोधनम् / इन्द्रियाणां विचरतां विषयेषु त्वसत्स्विव

ပရာဏသည် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းမှ ပေါက်ဖွားသော အသက်လေဖြစ်၏။ ပရာဏာယာမသည် ထိုအသက်ရှုလေကို ထိန်းညှိခြင်း—အမှန်တကယ် တားဆီးထိန်းချုပ်ခြင်း—ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မမှန်ကန်သကဲ့သို့သော အာရုံဝတ္ထုများထဲသို့ လှည့်လည်သွားလာနေသော အင်ဒြိယများကိုလည်း ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။