Adhyaya 234
Brahma KhandaAdhyaya 23466 Verses

Adhyaya 234

Acyuta/Vāsudeva Stotra: Avatāra-Salutations, Ritual Totality, Forgiveness Prayer, and Phalaśruti

ပုရာဏဆရာ–တပည့်ပုံစံကို ဆက်လက်ထား၍ စူတာက ရှောနကာအား နာရဒာမေးမြန်းသည့်အခါ ဘြဟ္မာသင်ကြားခဲ့သကဲ့သို့ ကောင်းချီးပေးသော စတိုးတရကို တိတိကျကျ လက်ဆင့်ကမ်းမည်ဟု ဆိုကာ နေ့စဉ်ပူဇော်ရာတွင် ရွတ်ဆိုရန် သတ်မှတ်ပေးသည်။ ဘြဟ္မာက စတိုးတရကို ဖွင့်လှစ်ရာတွင် ဝါစူဒေဝ/အချူတအား နမസ്കာရများဖြင့် စတင်ပြီး ဝိုင်ရှ္ဏဝ သင်္ကေတများ (ရှရီဝတ္စ၊ ကြာပန်းပန်းကုံး၊ အဝါဝတ်၊ ရှေရှအိပ်ရာ) နှင့် အဝတာရ–လီလာများ (နရစിംဟ၊ ဝာမန–ဘလီဖြစ်ရပ်၊ ဝရာဟ၊ ပရရှုရာမ၊ ဂိုကုလ၌ ကృష్ణ၏ လုပ်ရပ်များ) ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ထို့နောက် ဟရီကို ဂုရုနှင့် တပည့်၊ မန္တရနှင့် မဏ္ဍလ၊ ညာသနှင့် မုဒြာ၊ ယဇ္ဉနှင့် ယဇ္ဉပုရောဟိတ်များ၊ ဒေဝတားနှင့် သတ္တဝါများ၊ ဓာတ်များနှင့် အတွင်းစိတ်အင်္ဂါများအဖြစ် အလုံးစုံတစ်စုတစ်စည်း သဘောတရားဖြင့် ဖော်ပြကာ ယောဂနှင့် ဝေဒန္တဖြင့် သိမြင်နိုင်သော နိရ္ဂုဏ မဒွိတ သဘောသို့ ရောက်စေသည်။ ရွတ်ဆိုသူက ပူဇော်မှုမပြည့်စုံခြင်းအတွက် ခွင့်လွှတ်ပန်ကြားပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကပ်လျက်မှုနှင့် အပြင်ပန်းသာမကင်းသော အလေ့အထများမှ လွတ်ကင်းသည့် မပြတ်သားသော ဘက္တိကို တောင်းဆိုသည်။ အဆုံးတွင် ပူဇော်ချိန်နှင့် သန္ဓျာသုံးကြိမ်တွင် ရွတ်ဆိုသူအား မောက္ခနှင့် အမျိုးမျိုးသော ကောင်းကျိုးများ ရရှိမည်ဟု ဖလရှရုတိက وعدာပေးသည်။

Shlokas

Verse 1

ऽध्यायः सूत उवाच / वक्ष्ये ऽहमच्युतस्तोत्रं शृणु शौनक सर्वदम् / ब्रह्मा पृष्टो नारदाय यथोवाच तथा परम्

စူတက ပြော၏— «အကျွတ် (Acyuta) သို့ ဆုတောင်းသီချင်းကို ငါကြေညာမည်။ အို ရှောနက၊ နားထောင်လော့—အရာအားလုံးသော ကောင်းချီးကို ပေးတတ်၏။ နာရဒ မေးမြန်းသော် ဘြဟ္မာ ပြောခဲ့သကဲ့သို့ ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး သင်ခန်းစာကို ငါလည်း ယခု ပြန်လည်ဆိုမည်»။

Verse 2

नारद उवाच / यथाक्षयो ऽव्ययो विष्णुः स्तोतव्यो वरदो मया / प्रत्यहं चार्चनाकाले तथा त्वं वक्तुमर्हसि

နာရဒက ပြော၏— «မပျက်မယွင်း အပြောင်းအလဲမရှိသော ဗိဿနုဘုရား၊ ဆုတောင်းပေးတတ်သော အရှင်ကို ငါ ချီးမွမ်းသင့်သကဲ့သို့၊ နေ့စဉ် ပူဇော်အချိန် (အာရ္ချနာကာလ) တွင် ရွတ်ဆိုရန် ထိုချီးမွမ်းချက်ကို သင်လည်း သင်ကြားပြောဆိုသင့်သည်»။

Verse 3

ते धन्यास्ते सुजन्मानस्ते हि सर्वसुखप्रदाः / सफलं जीवितं तेषां ये स्तुवन्ति सदाच्युतम्

သူတို့သည် ကောင်းချီးခံရသူများ၊ မွေးဖွားကောင်းမြတ်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ အမှန်တကယ် သူတို့သည် အပျော်အပါး အားလုံးကို ပေးစွမ်းသူများ ဖြစ်လာကြသည်။ အကျွတ် (Acyuta) ကို အမြဲတမ်း ချီးမွမ်းသူတို့၏ ဘဝသည် အကျိုးပြည့်စုံ၏။

Verse 4

ब्रह्मोवाच / मुने स्तोत्रं प्रवक्ष्यामिः वासुदेवस्य मुक्तिदम् / शृणु येन स्तुतः सम्यक् पूजाकाले प्रसीदति

ဘြဟ္မာက ပြော၏— «အို မုနိ၊ မောက္ခကို ပေးတတ်သော ဝါစုဒေဝ (Vāsudeva) သို့ စတိုးတရကို ငါကြေညာမည်။ နားထောင်လော့—ပူဇော်ချိန်တွင် ထိုစတိုးတရဖြင့် မှန်ကန်စွာ ချီးမွမ်းလျှင် အရှင်သည် ပီတိဖြစ်၍ ကျေနပ်တော်မူ၏»။

Verse 5

ॐ नमो (भगवतेः वासुदेवाच नमः सर्वापहारिणे / नमो विशुद्धदेहाय नमो ज्ञानस्वरूपिणे

အိုမ်—နမော။ ဝါစုဒေဝက မိန့်တော်မူသည်—ကောင်းမြတ်သော ဘဂဝန်သခင်၊ အညစ်အကြေးနှင့် အတားအဆီး အလုံးစုံကို ဖယ်ရှားတော်မူသောအရှင်အား နမော။ ကိုယ်တော်အလွန်သန့်ရှင်းသောအရှင်အား နမော။ သတိနှင့် ဉာဏ်၏ သဘာဝတော်ဖြစ်သောအရှင်အား နမော။

Verse 6

नमः सर्वसुरेशाय नमः श्रीवत्सधारिणे / नमश्चर्मासिहस्ताय नमः पङ्कजमालिने

နတ်ဒေဝအားလုံး၏ အရှင်သခင်အား နမော။ ရင်ဘတ်၌ သြီဝတ္စ အမှတ်တံဆိပ်ကို ဆောင်ထားသောအရှင်အား နမော။ လက်တော်၌ ဓားနှင့် ဒိုင်းကို ကိုင်ဆောင်သောအရှင်အား နမော။ ကြာပန်းမော်လီဖြင့် တန်ဆာဆင်သောအရှင်အား နမော။

Verse 7

नमो विश्वप्रतिष्ठाय नमः पीताम्बराय च / नमो नृसिंहरूपाय वैकुण्ठाय नमोनमः

ကမ္ဘာလောက၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သောအရှင်အား နမော။ အဝါရောင်ဝတ်ရုံ (ပီတాంబရ) ကို ဝတ်ဆင်သောအရှင်အား နမော။ နရစിംဟ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းသောအရှင်အား နမော။ ဝိုင်ကుంఠ၏ အရှင် ဝိုင်ကుంఠအား ထပ်ထပ်နမော။

Verse 8

नमः पङ्कजनाभाय नमः क्षीरोदशायिने / नमः सहस्रशीर्षाय नमो नागाङ्गशायिने

ကြာပန်းနာဘီရှိသောအရှင်အား နမော။ နို့ပင်လယ် (ခ္ရှီရောဒ) ပေါ်၌ လဲလျောင်းတော်မူသောအရှင်အား နမော။ ခေါင်းတစ်ထောင်ရှိသောအရှင်အား နမော။ မြွေခင်း (ရှေရှ) ပေါ်၌ အနားယူတော်မူသောအရှင်အား နမော။

Verse 9

नमः परशुहस्ताय नमः क्षत्त्रान्तकारिणे / नमः सत्यप्रतिज्ञाय ह्यजिताय नमोनमः

လက်တော်၌ ပုဆိန်ကို ဆောင်ထားသောအရှင်အား နမော။ စစ်သူရဲ က္ရှတ္တရိယ မျိုးရိုးကို ဖျက်ဆီးတော်မူသောအရှင်အား နမော။ သစ္စာကတိတော် မလွဲမသွေ မှန်ကန်သောအရှင်အား နမော။ မအနိုင်ယူနိုင်သော အဇိတအား ထပ်ထပ်နမော။

Verse 10

नमस्त्रै लोक्यनाथाय नमश्चक्रधारय च / नमः शिवाय सूक्ष्माय पुराणाय नमोनमः

လောကသုံးပါး၏ အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ စက်ရ (ချက္ရ) ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အရှင်တော်အားလည်း နမောတော်ပြုပါ၏။ သေးငယ်နူးညံ့သော သီဝ (Śiva) အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ ဤပူရာဏ (Purāṇa) သာသနာတော်အား နမောနမော ပြုပါ၏။

Verse 11

नमो वामनरूपाय बलिराज्यापहारिणे / नमो यज्ञवराहाय गोविन्दाय नमोनमः

ဗာမန (Vāmana) ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်း၍ ဘလီမင်း၏ အာဏာကို သိမ်းယူတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ ယဇ္ဉဝရာဟ (Varāha) အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ ဂోవိန္ဒ (Govinda) အရှင်တော်အား နမောနမော ပြုပါ၏။

Verse 12

नमस्ते परमानन्द नमस्ते परमाक्षर / नमस्ते ज्ञानसद्भाव नमस्ते ज्ञानदायक

အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ (Paramānanda) အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ အမြင့်ဆုံး မဖျက်မပျက် အက္ခရာ (Paramākṣara) အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ ဉာဏ်၏ အမှန်တရားနှင့် အနှစ်သာရ (jñāna-sadbhāva) အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏ်ကို ပေးတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။

Verse 13

नमस्ते परमाद्वैत नमस्ते पुरुषोत्तम / नमस्ते विश्वकृद्देव नमस्ते विश्वभावन

အမြင့်ဆုံး အဒွైత (Paramādvaita) အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ ပုရုရှောတ္တမ (Puruṣottama) အမြင့်ဆုံး ပုရုရှ အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဒေဝ (Viśvakṛd-deva) အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ လောကအားလုံးကို ထိန်းသိမ်း၍ အသက်သွင်းတော်မူသော (Viśvabhāvana) အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။

Verse 14

नमस्ते स्ताद्विश्वनाथ नमस्तेः विश्वकारण / नमस्ते मधुदैत्यघ्न नमस्ते रावणान्तक

စကြဝဠာ၏ အရှင် (Viśvanātha) အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ စကြဝဠာ၏ အကြောင်းရင်း (Viśvakāraṇa) အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ မဓု အဆုရကို သတ်ဖြတ်တော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ ရာဝဏကို အဆုံးသတ်ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။

Verse 15

नमस्ते कंसकेशिघ्न नमस्ते कैटभार्दन / नमस्ते शतपत्राक्ष नमस्ते गरुडध्वज

ကံသနှင့် ကေသင်ကို သတ်ဖြတ်တော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်; ကိုင်တဘကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်။ ကြာပန်းမျက်စိတော်ရှိသော အရှင်ထံ နမောတော်; ဂရုဍအလံတော်ကို ဆောင်သော အရှင်ထံ နမောတော်။

Verse 16

नमस्ते कालनेमिघ्न नमस्ते गरुडासन / नमस्ते देवकीपुत्र नमस्ते वृष्णिनन्दन

ကာလနေမိကို သတ်ဖြတ်တော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်; ဂရုဍပေါ်၌ ထိုင်တော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်။ ဒေဝကီ၏ သားတော်ဖြစ်သော အရှင်ထံ နမောတော်; ဝೃષ્ણိ မျိုးရိုး၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြစ်သော အရှင်ထံ နမောတော်။

Verse 17

नमस्ते रुक्मिणीकान्त नमस्ते दितिनन्दन / नमस्ते गोकुलावास नमस्ते गोकुलप्रिय

ရုက္မိဏီ၏ ချစ်ခင်တော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်; ဒိတိ၏ မျိုးရိုးအတွက် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြစ်သော အရှင်ထံ နမောတော်။ ဂိုကုလ၌ နေထိုင်တော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်; ဂိုကုလ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ အရှင်ထံ နမောတော်။

Verse 18

जय गोपवपुः कृष्ण जय गोपीजनप्रिय / जय गोवर्धनाधार जय गोकुलवर्धन

နွားကျောင်းသားရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ကృష్ణတော်အား အောင်မြင်ပါစေ; ဂိုပီတို့၏ ချစ်ခင်ရာ အရှင်အား အောင်မြင်ပါစေ။ ဂိုဝර්ဓနတောင်ကို ထောက်မတော်မူသော အရှင်အား အောင်မြင်ပါစေ; ဂိုကုလကို ဖွံ့ဖြိုးစေသော အရှင်အား အောင်မြင်ပါစေ။

Verse 19

जय रावणवीरघ्न जय चाणूरनाशन / जय वृष्णिकुलोद्द्योत जय कालीयमर्दन

ရာဝဏ၏ သူရဲကောင်းများကို သတ်ဖြတ်တော်မူသော အရှင်အား အောင်မြင်ပါစေ; ချာဏူရကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်အား အောင်မြင်ပါစေ။ ဝṛષ્ણိ မျိုးရိုး၏ တောက်ပသော ဂုဏ်ရောင်ဖြစ်သော အရှင်အား အောင်မြင်ပါစေ; ကာလိယကို နှိမ်နင်းတော်မူသော အရှင်အား အောင်မြင်ပါစေ။

Verse 20

जय सत्य जगत्साक्षिन् जय सर्वार्थसाधक / जय वेदान्तविद्वेद्य जय सर्वद माधव

အောင်မြင်ခြင်းသည် သင့်အား ဖြစ်ပါစေ၊ အို သစ္စာတရား၊ လောက၏ သက်သေတော်; အောင်မြင်ခြင်းသည် သင့်အား ဖြစ်ပါစေ၊ ရည်မှန်းချက်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသူ။ ဝေဒန္တ၏ ဉာဏ်မြင်ဖြင့် သိမြင်ခံရသူ သင့်အား အောင်မြင်ခြင်း; အို မာဓဝ၊ အမြဲတမ်း သင့်အား အောင်မြင်ခြင်း။

Verse 21

जय सर्वाश्रयाव्यक्त जय सर्वग माधव / जय सूक्ष्म चिदान्दन जय चित्तनिरञ्जन

အောင်မြင်ခြင်းသည် သင့်အား ဖြစ်ပါစေ၊ အို မဖော်ပြနိုင်သော အရာ၊ အားလုံး၏ ခိုလှုံရာ; အောင်မြင်ခြင်းသည် သင့်အား ဖြစ်ပါစေ၊ အို မာဓဝ၊ အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးနေသူ။ အောင်မြင်ခြင်းသည် သင့်အား ဖြစ်ပါစေ၊ အလွန်သိမ်မွေ့သူ၊ စိတ်သိမြင်၏ အာနန္ဒကို ပေးသူ; အောင်မြင်ခြင်းသည် သင့်အား ဖြစ်ပါစေ၊ စိတ်ကို မလွှမ်းမိုးသော သန့်ရှင်းပြုစင်သူ။

Verse 22

जयस्ते ऽस्तु निरालम्ब जय शान्त सनातन / जय नाथ जगत्पुष्ट (त्पूज्य) जय विष्णो नमो ऽस्तूते

သင့်အား အောင်မြင်ခြင်း ဖြစ်ပါစေ၊ အို အားလုံးကို ထောက်ပံ့သူ၊ မည်သူ့အပေါ်မှ မမှီခိုသော ထောက်တိုင်; အောင်မြင်ခြင်း ဖြစ်ပါစေ၊ အို ငြိမ်းချမ်း၍ ထာဝရသူ။ အောင်မြင်ခြင်း ဖြစ်ပါစေ၊ အို နာထ၊ လောကများကို ပျိုးထောင်သူ၊ ပူဇော်ထိုက်သူ; အောင်မြင်ခြင်း ဖြစ်ပါစေ၊ အို ဗိဿဏု—သင့်အား နမസ്കာရ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 23

त्वं गुरुस्त्वं हरे शिष्यस्त्वं दीक्षामन्त्रमण्डलम् / त्वं न्यासमुद्रासमयास्त्वं च पुष्पादिसाधनम्

အို ဟရီ၊ သင်သည် ဂုရုလည်း ဖြစ်ပြီး သင်သည် တပည့်လည်း ဖြစ်၏; သင်သည် ဒီက္ခာအဘိသေက၊ မန္တရ၊ သန့်ရှင်းသော မဏ္ဍလလည်း ဖြစ်၏။ သင်သည် နျာသ၊ မုဒ္ရာများနှင့် သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းသမယများ ဖြစ်၏; ထို့ပြင် ပန်းနှင့် အလှူပစ္စည်းတို့ကဲ့သို့ ပူဇော်ရာ साधနာလည်း သင်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 24

त्वमाधारस्त्वं ह्यनन्तस्त्वं कूर्मःस्त्वं धराम्बुजम् / धर्मज्ञानादयस्त्वं हि वेदिमण्डलशक्तयः

သင်သည် အားလုံး၏ အခြေခံထောက်တိုင် ဖြစ်၏; အမှန်တကယ် သင်သည် အနန္တ ဖြစ်၏; သင်သည် ကူရ္မ (လိပ်အဝတား) ဖြစ်၏; သင်သည် မြေကြီး၏ ကြာပန်း ဖြစ်၏။ အမှန်တကယ် သင်ကိုယ်တိုင်သည် ဓမ္မ၊ ဉာဏ်နှင့် အခြားအရာများ ဖြစ်ပြီး၊ သင်သည် ဝေဒီ-မဏ္ဍလ (ပူဇော်ပလ္လင်ဝိုင်း) အတွင်း တည်ရှိသော အင်အားများလည်း ဖြစ်၏။

Verse 25

त्वं प्रभो छलभृद्रामस्त्वं पुनः स खरान्तकः / त्वं ब्रह्मर्षिश्चदेवस्त्वं विष्णुः सत्यपराक्रमः

အို အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် လယ်ထွန်ကိုင်သော ရာမ ဖြစ်၏; ထို့ပြင် ခရာကို သတ်သောသူလည်း သင်ပင်။ သင်သည် ဗြဟ္မရ္ဓိ ရှင်ရသီနှင့် ဒေဝတား; သင်သည် သစ္စာပေါ်တည်သော ဗိဿနု၊ အင်အားတော်မြတ်၏။

Verse 26

त्वं नृसिंहः परानन्दो वराहस्त्वं धराधरः / त्वं सुपर्णस्तथा चक्रं त्वं गदा शङ्ख एव च

သင်သည် နရစിംဟ၊ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ ဖြစ်၏; သင်သည် ဝရာဟ၊ မြေကြီးကို ထမ်းဆောင်သူ ဖြစ်၏။ သင်သည် စုပဏ္ဏ (ဂရုဍ) လည်း ဖြစ်၏; သင်သည် စက္ကရ; သင်သည် ဂဒါနှင့် သင်္ခလည်း ဖြစ်၏။

Verse 27

त्वं श्रीः प्रभो त्वं मुष्टिसत्वं त्वं माला देव शावती / श्रीवत्सः कौस्तुभस्त्वं हि शार्ङ्गो त्वं च तथेषुधिः

အို အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် သရီ (ကံကောင်းခြင်း) ကိုယ်တိုင် ဖြစ်၏; သင်သည် လက်မုဋ္ဌိ၏ မအနိုင်ယူနိုင်သော အင်အား ဖြစ်၏။ သင်သည် ဒေဝဂုဏ်မြတ် မာလာ ဖြစ်၏။ သင်သည် သရီဝတ္စ နှင့် ကောသ္တုဘ မဏိ; သင်သည် ရှာရင်္ဂ ဓနုနှင့် မြားအုံလည်း ဖြစ်၏။

Verse 28

त्वं खड्गचर्मणा सार्धं त्वं दिक्पालास्तथा प्रभो / त्वं वेधास्त्वं विधाता च त्वं यमस्त्वं हुताशनः

အို အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် ဓားနှင့် ကာကွယ်ကာလံ (ဒိုင်း) တို့နှင့်အတူရှိသော ဒိဗ္ဗအင်အား ဖြစ်၏; သင်သည် အရပ်မျက်နှာစောင့် ဒိက္ပာလ များလည်း ဖြစ်၏။ သင်သည် ဝေဓာ—ဖန်ဆင်းရှင်; သင်သည် ဝိဓာတာ—ကံကြမ္မာကို စီမံသူ; သင်သည် ယမ; သင်သည် ဟုတာရှန (အဂ္နိ) မီးဘုရား ဖြစ်၏။

Verse 29

त्वं धनेशस्त्वमीशानस्त्वमिन्द्रस्त्वमपांपतिः / त्वं रक्षो ऽधिपतिः साध्यस्त्वं वायुस्त्वं निशाकरः

သင်သည် ကုဗေရ၊ ဥစ္စာဓန၏ အရှင်; သင်သည် ဣရှာန (ရှီဝ) အမြင့်ဆုံး အုပ်စိုးရှင်; သင်သည် အိန္ဒြ; သင်သည် ဝရုဏ၊ ရေ၏ အရှင်။ သင်သည် ရက္ခသ အုပ်ချုပ်သူ; သင်သည် သာဓျ များအနက် တစ်ပါး; သင်သည် ဝါယု လေ; ထို့ပြင် ညကို ဖန်ဆင်းသော လမင်း ဖြစ်၏။

Verse 30

आदित्या वसवो रुद्रा अश्विनौ त्वं मरुद्गणाः / त्वं दैत्या दानवा नागास्त्वं यक्षा राक्षसाः खगाः

သင်သည် အာဒိတျယများ၊ ဝသုများ၊ ရုဒ္ဒရများနှင့် အရှွင်နှစ်ပါး ဖြစ်၏။ သင်သည် မရုတ်တပ်စုတို့ ဖြစ်၏။ သင်သည် ဒೈတျယ၊ ဒာနဝ၊ နာဂတို့ ဖြစ်၏။ သင်သည် ယက္ခ၊ ရက္ခသနှင့် ငှက်တို့လည်း ဖြစ်၏။

Verse 31

गन्धर्वाप्यरसः सिद्धाः पितरस्त्वं महामराः / भूतानि विषयस्त्वं हि त्वमव्यक्तेन्द्रियाणि च

သင်သည် ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အပ္စရာများ၊ စိဒ္ဓများ၊ ပိတೃများနှင့် မဟာဒေဝသတ္တဝါများ ဖြစ်၏။ အမှန်တကယ် သင်သည် ဓာတ်တရားများနှင့် အာရုံအရာဝတ္ထုများ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် မပေါ်လွင်သေးသော အင်ဒြိယများ (သိမ်မွေ့သော အာရုံစွမ်းရည်များ) လည်း သင်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 32

मनोबुद्धिरहङ्कारः क्षेत्रज्ञस्त्वं हृदीश्वरः / त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वमोङ्कारः समित्कुशाः

သင်သည် မနော၊ ဗုဒ္ဓိနှင့် အဟင်္ကာရ ဖြစ်၏။ သင်သည် ခေတ္တရဇ్ఞ (ခန္ဓာကွင်းကို သိသူ အတွင်းနေ အတ္တ) နှင့် နှလုံးအတွင်းရှိ အရှင် ဖြစ်၏။ သင်သည် ယဇ్ఞတရား ကိုယ်တိုင် ဖြစ်၏။ သင်သည် «ဝෂတ်» ဟူသော မန္တရသံ ဖြစ်၏။ သင်သည် သန့်ရှင်းသော «အိုမ်» ဖြစ်၏။ သင်သည် ယဇ్ఞမီးအတွက် သစ်တုတ်များနှင့် ကုရှမြက်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 33

त्वं वेदी त्वं हरे दीक्षा त्वं यूपस्त्वं हुताशनः / त्वं पत्नी त्वं पुरोडाशस्त्वं शाला स्त्रुक्च त्वं स्तुवः

ဟေ ဟရိ၊ သင်သည် ဝေဒီ (ယဇ్ఞပလ္လင်) ဖြစ်၏၊ သင်သည် ဒိက္ခာ (သန့်စင်ကတိခံယူခြင်း) ဖြစ်၏။ သင်သည် ယူပ (ယဇ్ఞတိုင်) နှင့် ဟုတాశန (သန့်ရှင်းသော မီး) ဖြစ်၏။ သင်သည် ပတ္နီ (ပူဇော်ပွဲ၏ ဇနီး) ဖြစ်၏၊ သင်သည် ပုရောဍာသ (ပူဇော်မုန့်) ဖြစ်၏။ သင်သည် ယဇ్ఞခန်းမ၊ စရုတ် (လောင်းဇွန်း) နှင့် စတုဝ (ချီးမွမ်းသီချင်း) ဖြစ်၏။

Verse 34

ग्रावाणः सकलं त्वं हि सदस्यास्त्वं सदाक्षिणः / त्वं सूर्पादिस्त्वं च ब्रह्मा मुसलोलूखले ध्रुवम्

အမှန်တကယ် သင်သည် အရာအားလုံး ဖြစ်၏။ သင်သည် ကြိတ်ကျောက်များ ဖြစ်၏။ သင်သည် စည်းဝေးပါဝင်သူများနှင့် ဒက္ခိဏာကို အမြဲပေးကမ်းသူ ဖြစ်၏။ သင်သည် စုရ်ပ (စပါးရွေးခြင်းတောင်း) နှင့် အိမ်သုံးကိရိယာများ အားလုံး ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သင်သည် ဗြဟ္မာပင် ဖြစ်၍ မုဆလနှင့် ဥလူခလ (ထောင်းတံနှင့် ထောင်းအိုး) ထဲတွင်တောင် မလွဲမသွေ တည်ရှိ၏။

Verse 35

त्वं होता यजमानस्त्वं त्वं धान्यं पशुयाजकः / त्वमध्वर्युस्त्वमुद्गाता त्वं यज्ञः पुरुषोत्तमः

အရှင်သည် ဟောတೃ (Hotṛ) ပုရောဟိတ်လည်း ဖြစ်၏၊ ယဇမာန (yajamāna) အလှူရှင်လည်း ဖြစ်၏။ အရှင်သည် စပါးအလှူနှင့် တိရစ္ဆာန်ယဇ္ဉပူဇော်သူလည်း ဖြစ်၏။ အရှင်သည် အဓ္ဝရျု (Adhvaryu) လည်း၊ ဥဒ္ဂာတೃ (Udgātṛ) လည်း ဖြစ်၏။ အရှင်ကိုယ်တိုင် ယဇ္ဉဖြစ်တော်မူ၏—ပုရုရှောတ္တမ အမြင့်မြတ်သော ပုရုရှ။

Verse 36

दिक्पातालमहि व्योम द्यौस्त्वं नक्षत्रकारकः / देवतिर्यङ्मनुष्येषु जगदेतच्चराचरम्

အရှင်သည် အရပ်ဒిశများ၊ ပာတားလ (အောက်လောက)၊ မြေကြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဖြစ်တော်မူ၏။ အရှင်သည် နက္ခတ်တရာတို့ကို ဖန်ဆင်း၍ အုပ်စိုးသူ ဖြစ်၏။ ဒေဝတား၊ တိရစ္ဆာန်၊ လူတို့အတွင်း၌ ဤလောကတစ်ခုလုံး—လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ—အားလုံးသည် အရှင်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 37

यत्किञ्चिद्दृश्यते देव ब्रह्माण्डमखिलं जगत् / तव रूपमिदं सर्वं दृष्ट्यर्थं संप्रकाशितम्

အို ဘုရားသခင်၊ မြင်ရသမျှအရာအားလုံး—ဘရဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာဥ) နှင့် လောကအားလုံးပါဝင်သော ဤစကြဝဠာတစ်ခုလုံး—သည် အရှင်၏ ရူပတော်ပင် ဖြစ်၏။ မြင်နိုင်စေရန်အတွက် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်၍ တောက်ပစေထားခြင်း ဖြစ်၏။

Verse 38

नाथयन्ते परं ब्रह्म दैवेरपि दुरासदम् / कस्तञ्जानाति विमलं योगगम्यमतीन्द्रियम्

သူတို့သည် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်ကို အားကိုး၍ ရှာဖွေကြ၏—ဒေဝတားတို့အတွက်တောင် ရောက်ရန်ခက်ခဲသော အရာ။ ယောဂဖြင့်သာ ရောက်နိုင်ပြီး အာရုံများကို ကျော်လွန်သော သန့်ရှင်းမလွဲသော အမှန်တရားကို မည်သူက အမှန်တကယ် သိနိုင်မည်နည်း။

Verse 39

अक्षयं पुरुषं नित्यमव्यक्तमजमव्ययम् / प्रलयोत्पत्तिरहितं सर्वव्यापिनमीश्वरम्

ကျွန်ုပ်သည် အက္ခယ ပုရုရှ (မပျက်မယွင်းသော အမြင့်ဆုံးပုရုရှ) ကို ပူဇော်ကန်တော့၏—နိစ္စ၊ မပေါ်လွင်သော၊ မမွေးဖွားသော၊ မယိုယွင်းသော။ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ဖန်ဆင်းခြင်းကို ကျော်လွန်၍ အရာအားလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေသော၊ အရှင်တော် အီရှွရ ဖြစ်၏။

Verse 40

सर्वज्ञं निर्गुणं शुद्धमानन्दमजरं परम् / बोधरूपं ध्रुवं शान्तं पूर्णमद्वैतमक्षयम्

အရှင်သည် အလုံးစုံသိမြင်သူ၊ ဂုဏသုံးပါးကို ကျော်လွန်၍ သန့်ရှင်းကာ အာနန္ဒတည်းဟူသော ပျော်ရွှင်ခြင်းအဖြစ်တော်၊ မအိုမပျက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ ဗောဓာရူပ—သတိဉာဏ်၏သဘောတော်၊ တည်ကြည်၍ ငြိမ်းချမ်း၊ ပြည့်စုံ၊ အဒွైత၊ မပျက်မယွင်းတော်မူ၏။

Verse 41

अवतारेषु या मूर्तिर्विदूरे देव दृश्यते / परं भावंमजानन्तस्त्वां भजन्ति दिवौकसः

အရှင်ဘုရား၊ အဝတာရတို့အနက် အဝေးမှ မြင်ရသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကိုသာ နတ်တို့မြင်ကြ၏။ သင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အတွင်းသဘောကို မသိကြသဖြင့်၊ နတ်တို့ပင် အပြင်ပန်းအတိုင်းသာ သင့်ကို ဘုဇနာပြုကြ၏။

Verse 42

कथं त्वामीदृशं सूक्ष्मं शक्नोमि पुरुषोत्तम / अराधयितुमीशान मनोगम्यमगोचरम्

အို ပုရုရှောတ္တမ၊ အရှင်အီရှာန၊ သင်သည် အလွန်သိမ်မွေ့၍ စိတ်ဖြင့်သာ ရောက်နိုင်ကာ အာရုံငါးပါးမလှမ်းမီသောအရှင်ကို ငါက ဘယ်လို ဘုဇနာပြုနိုင်မည်နည်း။

Verse 43

इह यन्मण्डले नाथ पूज्यते विधिवत्क्रमैः / पुष्पधूपादिभिर्यत्र तत्र सर्वा विभूतयः

အို နာထ၊ ဤလောက၌ သန့်စင်ထားသော မဏ္ဍလအတွင်း သတ်မှတ်ထားသည့် အစဉ်အတိုင်း ပန်း၊ နံ့သာ၊ မီးမွှေး စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် သင့်ကို ဗိဓိဝတ်ကျကျ ပူဇော်ရာနေရာတိုင်း၌၊ ကောင်းကျိုးဝိဘူတိ အားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ တည်ရှိလာကြ၏။

Verse 44

संकर्षणादिभेदेन तव यत् पूजिता मया / क्षन्तुमर्हसि तत्सर्वं यत्कृतं न कृतं मया

သင်ကို စင်ကර්ရှဏနှင့် အခြားရုပ်သဏ္ဌာန်များဟူ၍ ခွဲခြားကာ ငါပြုခဲ့သော ပူဇော်မှုအားလုံးကို အရှင် ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ ငါပြုမိသော်လည်း မမှန်ကန်သည့်အရာ၊ မပြုနိုင်ဘဲ ကျန်ရစ်သည့်အရာ အားလုံးကိုလည်း ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။

Verse 45

न शक्नोमि विभो सम्यक्कर्तुं पूजां यथोदिताम् / यत्कृतं जपहोमादि असाध्यं पुरुषोत्तम

အို အရှင်တော် မဟာတန်ခိုးရှင်၊ ငါသည် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ပူဇော်ပွဲကို တိတိကျကျ မဆောင်ရွက်နိုင်ပါ။ ငါပြုခဲ့သမျှ—ဂျပ (မန္တရားရွတ်) နှင့် ဟိုးမ (မီးပူဇော်) စသည့်အရာများပင် လုံလောက်မှုမရှိသကဲ့သို့ မှန်ကန်စွာ ပြီးစီးအောင် ဆောင်ရွက်ရန် မဖြစ်နိုင်သလို ခံစားရပါသည်၊ အို ပုရုရှိုတ္တမ။

Verse 46

विनिष्पादयितुं भक्त्या अत स्त्वां क्षमयाम्यहम् / दिवा रात्रौ च सन्ध्यायां सर्वावस्थासु चेष्टतः

ဘက်တိဖြင့် သင့်တော်သကဲ့သို့ မပြီးမြောက်နိုင်သဖြင့် ထို့ကြောင့် အရှင်တော်ထံ ခွင့်လွှတ်ပါရန် ငါတောင်းပန်ပါသည်။ နေ့အခါ၊ ညအခါ၊ သန္ဓျာအချိန်များတွင်လည်းကောင်း၊ ဘဝအခြေအနေအမျိုးမျိုး၌ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်သမျှအရာအားလုံးတွင်လည်းကောင်း ငါသည် အပြစ်လွတ်ခွင့်ကို တောင်းခံပါသည်။

Verse 47

अचला तु हरे ! भक्तिस्तवाङ्घ्रियुगले मम / शरिरे न (ण) तथा प्रीतिर्न च धर्मादिकेषु च

အို ဟရိ၊ သင်၏ သန့်ရှင်းသော ခြေတော်နှစ်ဖက်၌ ငါ၏ ဘက်တိသည် မလှုပ်မယှက် တည်ကြည်ပါစေ။ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်၌ မကပ်ငြိပါစေနှင့်၊ ထို့အတူ ပွဲထုံးပွဲနည်းသဘောသာရှိသော ဓမ္မအကျင့်များ စသည့် အပြင်ပန်းအရာများ၌လည်း မနှစ်သက်မကပ်ငြိပါစေ။

Verse 48

यथा त्वयि जगन्नाथ प्रीतिंरात्यन्तिकी मम / किं तेन न कृतं कर्म स्वर्गमोक्षादिसाधनम्

အို လောကနာထ၊ ငါ၏ သင်ပေါ်ရှိ ချစ်မြတ်နိုးမှုသည် အဆုံးစွန်အထိ တည်ကြည်မလှုပ်မယှက် ဖြစ်ပါက၊ ထိုအခါ ကောင်းကင်သုခ (သွဂ္ဂ) သို့မဟုတ် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) စသည့်အရာများကို ရရှိစေသော ကုသိုလ်ကံအကျင့်များထဲမှ ငါမပြီးမြောက်သေးသည့် အရာရှိပါမည်လော။

Verse 49

यस्य विष्णौ दृढा भक्तिः सर्वकामफलप्रदे / पूजां कर्तुं तथा स्तोत्रं कः शक्नोति तवाच्युत

ဗိဿနု၌ တည်ကြည်ခိုင်မာသော ဘက်တိရှိသူအတွက် အလိုဆန္ဒအမျိုးမျိုး၏ အကျိုးफलကို ပေးတော်မူသောအရှင်—အို အချျုတ—သင်၏ ပူဇော်ခြင်းကို လုံလောက်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်သူ၊ သင်၏ စတုတ္တရ (ချီးမွမ်းသီချင်း) ကို လုံလောက်စွာ ရေးဖွဲ့နိုင်သူ မည်သူရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

Verse 50

स्तुतं तु पूजितं मे ऽद्य तत्क्षमस्व नमो ऽस्तु ते / स्तौहि विष्णुं मुने भक्त्या यदीच्छसि परं पदम्

ယနေ့ ငါသည် ချီးမွမ်းခံရ၍ ပူဇော်ခံရပြီ၊ အပြစ်အနာအဆာရှိလျှင် ခွင့်လွှတ်ပါ။ သင်အား နမസ്കာရ။ မုနိရေ၊ အမြင့်ဆုံးသော ပဒ (ပရမပဒ) ကိုလိုလျှင် ဘက္တိဖြင့် ဗိဿနုကို ချီးမွမ်းလော့။

Verse 51

स्तोत्रेणानेन यः स्तौति पूजाकाले जगद्घुरुम्

ပူဇော်ချိန်၌ ဤစတုတ္တရဖြင့် လောကတစ်လောက၏ ဂုရု (Jagad-guru) ကို ချီးမွမ်းသူမည်သူမဆို—

Verse 52

अचिराल्लभते मोक्षं छित्वा संसारबन्धनम् / अन्यो ऽपि यो जपेद्भक्त्या त्रिसन्ध्यं नियतः शुचिः

မကြာမီ မောက္ခကို ရရှိ၍ သံသရာချည်နှောင်မှုကို ဖြတ်တောက်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အခြားသူတစ်ဦးလည်း စည်းကမ်းတကျ သန့်ရှင်းစွာ နေ၍ ဘက္တိဖြင့် တ్రိသန္ဓျ (မိုးလင်း၊ မွန်းတည့်၊ နေဝင်) သုံးချိန်တွင် မန္တရကို ဂျပ်ဆိုပါက ထိုလွတ်မြောက်ခြင်း၏ အကျိုးကိုလည်း ရရှိသည်။

Verse 53

इदं स्तोत्रं मुने सो ऽपि सर्वकाममवाप्नुयात् / पुत्रार्थो लभते पुत्रान्बद्धो मुच्यते बन्धनात्

မုနိရေ၊ ဤစတုတ္တရကို ရွတ်ဆိုသူသည် ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေမည်။ သားလိုသူသည် သားများကို ရရှိပြီး၊ ချည်နှောင်ခံရသူသည် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်မည်။

Verse 54

रोगाद्विमुच्यते रागी लभते निर्धनो धनम् / विद्यार्थो लभते विद्यां भग्यं कीर्ति च विन्दति

ရောဂါခံစားသူသည် ရောဂါမှ လွတ်မြောက်မည်၊ ဆင်းရဲသူသည် ငွေကြေးကို ရရှိမည်၊ ပညာလိုသူသည် ပညာကို ရရှိမည်၊ ထို့ပြင် ကံကောင်းခြင်းနှင့် ဂုဏ်သတင်းကိုလည်း ရယူမည်။

Verse 55

जाति स्मरत्वं मेधावी यद्यदिच्छति चेतसा / स धन्यः सर्ववित्प्राज्ञःस साधुः सर्वकर्मकृत्

ယခင်ဘဝများကို မှတ်မိနိုင်သော ဉာဏ်ပညာရှင်သည် စိတ်၏အင်အားဖြင့် မိမိလိုရာကို ရရှိနိုင်၏။ ထိုသူသည် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူ၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ ပညာရှိ၊ သာဓုသဘောရှိသူ၊ လုပ်ငန်းအပေါင်းကို ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 56

स सत्यवाकूछुचिर्दाता यः स्तौति पुरुषोत्तमम् / असंभाष्या हि ते सर्वे सर्वधर्मबहिष्कृताः

စကားမှန်သူ၊ အကျင့်သန့်ရှင်းသူ၊ လှူဒါနပြုသူ၊ ထို့ပြင် ပုရုရှောတ္တမ (အမြင့်မြတ်ဆုံးပုရုရှ) ကို ချီးမွမ်းသူသည် မြတ်၏။ ထိုသို့သော ဘက္တိနှင့် သီလကို ပယ်ချသူတို့အားလုံးသည် စကားမပြောသင့်သူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဓမ္မအားလုံးမှ ပယ်ဖယ်ခံထားရသူများ ဖြစ်၏။

Verse 57

येषां प्रवर्तने नास्ति हरिमुद्दिश्य सत्क्रिया / न शुद्धं विद्यते तस्य मनो वाक्च दुरात्मनः

ဟရီ (ဗိဿနု) ကို ရည်မှန်း၍ ပြုသော သဒ္ဓါကောင်းသော ကုသိုလ်ကောင်းမှု မရှိသူတို့အတွက်၊ ထိုဒုရात्मာ၏ စိတ်နှင့် စကားသည် သန့်ရှင်းသည်ဟု မတွေ့ရ။

Verse 58

यस्य सर्वार्थदे विष्णौ भक्तिर्नाव्यभिचारिणी / आराध्य विधिवद्देवं हरिं सर्वसुखप्रदम्

အရာအားလုံးကို ပေးတော်မူသော ဗိဿနု၌ မလွဲမသွေ ဘက္တိတည်မြဲသူသည်၊ စည်းကမ်းတကျဖြင့် သုခအပေါင်းကို ပေးတော်မူသော ဒေဝ ဟရီကို အာရాధနာပြု၏။ ထို့ကြောင့် သုခအမျိုးမျိုးကို ပေးတော်မူသော အရှင်ကို ရရှိ၏။

Verse 59

प्राप्नोति पुरुषः सम्यग्यद्यत्प्रार्थयते फलम् / कर्म कामादिकं सर्वं श्रद्धधानः सुरोत्तमः / असुरादिवपुः सिद्धैर्देयते यस्य नान्तरम्

လူသည် မိမိစိတ်မှန်ကန်စွာ ဆုတောင်းသော အကျိုးကို အမှန်တကယ် ရရှိ၏။ ကာမနှင့် အခြားအရာတို့နှင့် ဆက်စပ်သော ကర్మပူဇာအပေါင်းတို့သည်လည်း သဒ္ဓါဖြင့် ဆောင်ရွက်သူအတွက် အကျိုးပေး၏၊ အို ဒေဝတို့အထွဋ်အမြတ်။ ထိုသူအတွက် အစူရတို့ကဲ့သို့သော ကိုယ်ခန္ဓာပင် စိဒ္ဓများက ချက်ချင်း ပေးအပ်ကြ၏။

Verse 60

सकलमुनिभिराद्यश्चिन्त्यते यो हि शुद्धो निखिलहृदि निविष्टो वेत्ति यः सर्वसाक्षी / तमजममृतमीशं वासुदेवं नतो ऽस्मि भयमरणविहीनं नित्यमानन्दरूपम्

သဗ္ဗမုနိတို့ စဉ်းစားသတိပြုသော အာဒိကာလမှ စင်ကြယ်သော အရှင် ဝါစုဒေဝအား ငါ နမစကားပြု၏။ သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးတွင် နေထိုင်၍ အရာအားလုံး၏ သက်သေဖြစ်ကာ အကုန်လုံးကို သိတော်မူ၏။ မမွေးဖွား မသေဆုံးသော အရှင်၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် သေခြင်းကင်းသော၊ နిత్యအာနန္ဒသဘောတရားဖြစ်သော ထိုအရှင်အား ငါ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့၏။

Verse 61

निखिलभुवन नाथं शाश्वतं सुप्रसन्नं त्वतिविमलविशुद्धं निर्गुणं भवपुष्पैः / सुखमुदितसमस्तं पूजयाम्यात्मभावं विशतु हृदयपद्मे सर्वसाक्षी चिदात्मा

လောကီဘက္တိ၏ ပန်းများဖြင့် သတ္တလောကအားလုံး၏ အရှင်—အမြဲတည်တံ့၍ အလွန်ကြည်နူးကောင်းမြတ်သော—အပြစ်မဲ့စင်ကြယ်၍ အလွန်သန့်ရှင်း၊ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးကို လွန်ကဲသော (နိရ္ဂုဏ) အရှင်ကို ငါ ပူဇော်၏။ အမြဲပျော်ရွှင်အာနန္ဒပြည့်ဝသော ထိုအမှန်တရားကို ငါ၏ အတွင်းအတ္တအဖြစ် ပူဇော်၏။ အရာအားလုံး၏ သက်သေဖြစ်သော ချစ်အတ္တ (စိတ်ဝိညာဉ်) သည် ငါ၏ နှလုံးပဒ్మ၌ ဝင်ရောက်တည်နေပါစေ။

Verse 62

एवं मयोक्तं परमप्रभावमाद्यन्तहीनस्य परस्य विष्णोः / तस्माद्विचिन्त्यः परमेश्वरो ऽसौ विमुक्तिकामेन नरेण सम्यक्

ဤသို့ ငါသည် အစမရှိ အဆုံးမရှိသော အထက်မြတ်ဗိဿဏု၏ အလွန်မြင့်မားသော မဟာတန်ခိုးကို ကြေညာခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို လိုလားသော လူသည် ထိုပရမేశ్వరကို မှန်ကန်စွာ စဉ်းစားသတိပြုရမည်။

Verse 63

बोधस्वरूपं पुरुषं पुराणमादित्यवर्णं विमलं विशुद्धम् / सञ्चिन्त्य विष्णुं परमद्वितीयं कस्तत्र योगी न लंय प्रयाति

သန့်ရှင်းသော အသိဉာဏ်သဘောတရားဖြစ်သော ပုရုෂပုရာဏ၊ နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အပြစ်မဲ့စင်ကြယ်သော၊ ဒုတိယမရှိ အမြင့်ဆုံးတစ်ပါးတည်းသော ဗိဿဏုကို စဉ်းစားသတိပြုလျှင်—ထိုသတိပြုခြင်းကြောင့် ယောဂီမည်သူမဆို လယ (ပျော်ဝင်ပျောက်ကွယ်ခြင်း) သို့ မရောက်နိုင်မည်နည်း။

Verse 64

इमं स्तवं यः सततं मनुष्यः पठेच्च तद्वत्प्रयतः प्रशान्तः / स धूतपाप्मा विततप्रभावः प्रयाति लोकं विततं मुरारेः

ဤစတဝကို လူတစ်ယောက်သည် အမြဲတမ်း ဖတ်ရွတ်ကာ ကြိုးစားသတိရှိ၍ စိတ်ငြိမ်သက်နေပါက၊ သူသည် အပြစ်အကုန် ဆေးကြောသန့်စင်၍ အာနုဘော်တန်ခိုး ကျယ်ပြန့်လာပြီး မုရာရီ (ဗိဿဏု) ၏ ကျယ်ဝန်းသော လောကသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

Verse 65

यः प्रार्थयत्यर्थमशेषसौख्यं धर्मं च कामं च तथैव मोक्षम् / स सर्वमुत्सृज्य परं पुराणं प्रयाति विष्णुं शरणं वरेण्यम्

စည်းစိမ်နှင့် ပြည့်စုံသော ပျော်ရွှင်မှု၊ ထို့ပြင် ဓမ္မ၊ ကာမ၊ မောက္ခကိုပါ တောင်းတတ်သူသည် အခြားအရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ အမြင့်မြတ်သော ပုရာဏသဒ္ဓာကို ကိုင်စွဲ၍ အကောင်းဆုံး အားကိုးရာဖြစ်သော သခင် ဗိဿဏုထံသို့ ချဉ်းကပ်ရောက်ရှိသည်။

Verse 66

विभुं प्रभुं विश्वधरं विशुद्धमशेषसंसारविनाशहेतुम् / यो वासुदेवं विमलं प्रपन्नः स मोक्षमाप्नोति विमुक्तसङ्गः

အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသော၊ အမြင့်ဆုံးသခင်၊ ကမ္ဘာကို ထောက်တည်သူ၊ အလွန်သန့်ရှင်းသော၊ မဆုံးမပြတ်သော သံသရာကို ဖျက်ဆီးစေသော အကြောင်းရင်းဖြစ်သည့် မလိန်မကွက် ဝါစုဒေဝကို အားကိုးဝင်ရောက်သူသည် အနှောင်အဖွဲ့ကင်းလွတ်၍ မောက္ခကို ရရှိသည်။

Frequently Asked Questions

The chapter uses a ‘sarvātmaka’ (all-inclusive) theology: Viṣṇu is presented as both the goal and the means—ritual implements, procedures, and officiants—so worship is understood as participation in the Divine totality rather than a merely external act.

The text highlights recitation at the time of worship and also japa with devotion at the three daily sandhyās (dawn, noon, dusk), emphasizing purity (śauca), restraint, and steady bhakti as the enabling conditions.

Yes. While it acknowledges prescribed order in maṇḍala worship and offerings, it explicitly includes confession of inability to perform perfectly and asks forgiveness, thereby placing sincerity, humility, and unwavering devotion at the center of efficacy.

It portrays the Supreme as beyond senses and guṇas, attainable through yoga and Vedānta, yet assures that devoted praise and remembrance—especially disciplined recitation—‘cuts saṃsāra-bondage’ and leads to Viṣṇu’s realm and liberation.