Adhyaya 232

Verse 1

ऽध्यायः सूत उवाच / कुलामृतं प्रवक्ष्यामि स्तोत्रं यत्तु हरो ऽब्रवीत् / पृष्टः श्रीनारदेनैव नारदाय तथा शृणु

စူတက ပြောသည်– «ဟရ (ရှီဝ) မိန့်ကြားခဲ့သော ‘ကူလာအမృత’ ဟူသော စတိုးတရကို ငါကြေညာမည်။ မြတ်နိုးအပ်သော နာရဒက မေးမြန်းသဖြင့်၊ ထိုအရာကို နာရဒထံသို့ မိန့်ကြားခဲ့သည်; ထို့ကြောင့် နားထောင်လော့။»

Verse 2

नारद उवाच / यः संकारे सदा द्वन्द्वैः कामक्रोधैः शुभाशुभैः / शब्दादिविषयैर्बद्धः पीड्यमानः स दुर्मतिः

နာရဒက ပြောသည်– လောကသံသရာအတွင်း၌ အမြဲတမ်း ဒွန္ဒွများ—ကာမနှင့် က্ৰောဓ၊ ကောင်းနှင့် မကောင်း—တွင် ပိတ်မိကာ၊ အသံစသော အာရုံဝတ္ထုများဖြင့် ချည်နှောင်ခံရ၍ အစဉ်နှိပ်စက်ခံနေရသူသည် အမြင်မှားသော ဉာဏ်ရှိသူ ဖြစ်သည်။

Verse 3

क्षणं विमुच्यते जन्तुर्मृत्युसंसारसागरात् / भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि त्वत्तो हि त्रिपुरान्तक

အသက်ရှိသတ္တဝါသည် မရဏနှင့် သံသရာ၏ သမုဒ္ဒရာမှ ခဏတာ လွတ်မြောက်နိုင်သည်။ အရှင်ဘုရား၊ ထိုအရာကို သင်ထံမှသာ ကြားလိုပါသည်—အို တိပူရာန္တက၊ မြို့သုံးမြို့ ဖျက်ဆီးသူ။

Verse 4

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नारदस्य त्रिलोचनः / उवाच तमृषिं शम्भुः प्रसन्नवदनो हरः

နာရဒ၏ ထိုစကားကို ကြားသော် သုံးမျက်စိရှင် (ရှီဝ) — သမ္ဘု၊ ဟရ — သည် မျက်နှာတော် ကြည်နူးအေးချမ်းလျက် ထိုရသီထံသို့ မိန့်ကြား하였다။

Verse 5

महेश्वर उवाच / ज्ञानामृतं परं गुह्यं रहस्यमृषिसत्तम / वक्ष्यामि शृणु दुः खघ्नं भवबन्धभयामहम्

မဟေရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်— «အရှင် ရှိသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ငါသည် ဉာဏအမృతကို—အလွန်လျှို့ဝှက်၍ နက်နဲသော ရဟস্যကို—ဟောကြားမည်။ နားထောင်လော့; ထိုတရားသည် ဒုက္ခကိုဖျက်၍ သံသရာချည်နှောင်မှုမှ ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသည်»။

Verse 6

तृणादि चतुरास्यान्तं भूतग्रामं चतुर्विधम् / चराचरं जगत्सर्वं प्रसुप्तं यस्य मायया

မြက်တစ်စင်းမှ စ၍ မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာအထိ၊ သတ္တဝါအစုအဝေး လေးမျိုးလုံး—လှုပ်ရှားသည့်နှင့် မလှုပ်ရှားသည့် စကြဝဠာတစ်လောကလုံး—သူ၏ မာယာအာဏာကြောင့် အိပ်ပျော်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

Verse 7

तस्य विष्णो प्रिसादेन यदि कश्चित्प्रबुध्यते / स निस्तरति संसारं देवानामपि दुस्तरम्

ထိုသခင် ဗိဿဏု၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့်၊ မည်သူမဆို (အမှန်တရားသိမြင်မှုသို့) နိုးထလာပါက၊ သူသည် သံသရာကို ကျော်လွန်နိုင်သည်—ထိုသံသရာသည် ဒေဝတို့အတွက်တောင် ကျော်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲသော အရာဖြစ်သည်။

Verse 8

भोगैश्वर्यमदोन्मत्तस्ततत्त्वज्ञानपराङ्मुखः / पुत्रदारकुटुम्बेषु मत्ताः सीदन्तिजन्तवः

အာနန္ဒပျော်ရွှင်မှုနှင့် လောကီအာဏာကြောင့် မူးယစ်လျက်၊ အမှန်တရား၏ ဉာဏ်မှ မျက်နှာလွှဲထားသော သတ္တဝါတို့သည်—သားသမီး၊ ဇနီး၊ မိသားစုတို့အပေါ် အလွန်မက်မောလျက်—ပျက်စီးကျဆုံး၍ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရသည်။

Verse 9

सर्व एकार्णवे मग्ना जीर्णा वनगजा इव / यस्त्वाननं निबध्नाति दुर्मतिः कोशकारवत्

အားလုံးသည် (သံသရာ၏) တစ်ခုတည်းသော သမုဒ္ဒရာထဲသို့ နစ်မြုပ်နေကြ၍ တောထဲက အိုမင်းသော ဆင်များကဲ့သို့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကြသည်။ မမှန်ကန်သော အမြင်ကြောင့် ကိုယ့်ပါးစပ်ကို ကိုယ်တိုင် ချည်နှောင်ပိတ်ဆို့သူသည် မိမိကိုယ်ကို အုံအုပ်ချည်ကာကွယ်သည့် ပိုးချည်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 10

तस्य मुक्तिं न पश्यामि जन्मकोटिशतैरपि / तस्मान्नारद सर्वेषां देवानां देवमव्ययम् / आराधयेत्सदा सम्यगध्यायेद्विष्णुं मुदान्वितः

သူ့အတွက် မောက္ခကို မမြင်ရ၊ မွေးဖွားမှု ကုဋိရာချီပင် ဖြစ်စေကာမူ။ ထို့ကြောင့် နာရဒာရေ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ မဖျက်မပျက်သော ဘုရားကို အမြဲတမ်း မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ကာ၊ ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် ဗိဿဏုကို လေ့လာ၍ ဆင်ခြင်သင့်သည်။

Verse 11

यस्तु विश्वमनाद्यन्तमजमात्मनि संस्थितम् / सर्वज्ञमचलं विष्णुं सदा ध्यायेत्समुच्यते

သို့သော် ဗိဿဏုကို အမြဲတမ်း သမาธိပြုသူ—ကမ္ဘာလောကတစ်လုံးလုံးဖြစ်၍ အစမရှိ အဆုံးမရှိ၊ မမွေးဖွား၊ အတ္တမ၌ တည်ရှိ၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်၊ မလှုပ်မရှားသော—ထိုသူသည် လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရသည်။

Verse 12

देवं गर्भोचितं विष्णुं सदा ध्यायन्विमुच्यते / अशिरीरं विधातारं सर्वज्ञानमनोरतिम् / अचलं सर्वगं विष्णुं सदा ध्यायन्विमुच्यते

ဗိဿဏုကို အမြဲတမ်း သမาธိပြုသူ—ဝမ်းအတွင်း၌ပင် ဆင်ခြင်ရန် သင့်တော်သော ဒေဝသခင်—လွတ်မြောက်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာမဲ့သော စီမံခန့်ခွဲသူ၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်ခြင်း၌ ပျော်ရွှင်သူကို သမาธိပြုလျှင် လွတ်မြောက်သည်။ မလှုပ်မရှား၍ အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့သော ဗိဿဏုကို အမြဲ သမาธိပြုလျှင် လွတ်မြောက်သည်။

Verse 13

निर्विकल्पं निराभासं निष्प्रपञ्चं निरामयम् / वासुदेवं गुरुं विष्णुं सदा ध्यायन्विमुच्यते

စိတ်ကူးတည်ဆောက်မှုများမှ ကင်းလွတ်၍ ပုံရိပ်အလွန်ကင်း၊ လောကဓာတ်ပျံ့နှံ့မှုကို ကျော်လွန်ကာ အနာရောဂါကင်းသော ဂုရု ဗိဿဏု—ဝာစုဒေဝကို အမြဲ သမาธိပြုသူသည် လွတ်မြောက်သည်။

Verse 14

सर्वात्मकञ्च वै यावदात्मचैतन्यरूपकम् / शुभमेकाक्षरं विष्णुं सदा ध्यायन्विमुच्यते

အတ္တ၏ အသိဉာဏ်သဘာဝဖြစ်၍ အလုံးစုံ၌ ပျံ့နှံ့သော မင်္ဂလာတစ်အက္ခရာ ဗိဿဏုကို အမြဲ သမาธိပြုနေသမျှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရသည်။

Verse 15

वाक्यातीतं त्रिकालज्ञं विश्वेशं लोकसाक्षिणम् / सर्वस्मादुत्तमं विष्णुं सदा ध्यायन्विमुच्यते

စကားလုံးတို့မမီသော၊ အတိတ်–ပစ္စုပ္ပန်–အနာဂတ် သုံးကာလကို သိမြင်သော၊ စကြဝဠာ၏ အရှင်နှင့် လောကအားလုံး၏ သက်သေဖြစ်သော၊ အရာအားလုံးထက် အမြင့်မြတ်သော သခင်ဗိဿနုကို အမြဲတမ်း သမาธိဖြင့် စိတ်ထဲတွင် တရားသဘောထား၍ ရှုမှတ်သူသည် လွတ်မြောက်ရ၏။

Verse 16

ब्रह्मादिदेवगन्धर्वैर्मुनिभिः सिद्धचारणैः / योगिभिः सेवितं विष्णुं सदा ध्यायन्विमुच्यते

ပုရောဟိတ်ဘုရားဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ မုနိများ၊ စိဒ္ဓနှင့် စာရဏများ၊ ယောဂီများက ပူဇော်ဝတ်ပြု၍ ဆောင်ရွက်အမှုထမ်းသော သခင်ဗိဿနုကို အမြဲတမ်း သမาธိဖြင့် ရှုမှတ်သူသည် လွတ်မြောက်ရ၏။

Verse 17

संसारबन्धनामुक्तिमिच्छंल्लोको ह्यशेषतः / स्तुत्वैवं वरदं विष्णुं सदा ध्यायन्विमुच्यते

သံသရာ၏ ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို လိုလားသူ မည်သူမဆို၊ အပေးအကူအညီပေးတော်မူသော သခင်ဗိဿနုကို ဤသို့ ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ အမြဲတမ်း သမาธိဖြင့် ရှုမှတ်နေသဖြင့် လွတ်မြောက်ရ၏။

Verse 18

संसारबन्धनात्को ऽपि मुक्तिमिच्छन्समाहितः / अनन्तमव्ययं देवं विष्णं विश्वप्रतिष्ठितम् / विश्वेश्वरमजं विष्णुं संदा ध्यायन्विमुच्यते

သံသရာ၏ ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်လို၍ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းထားသူ မည်သူမဆို၊ အဆုံးမရှိသော၊ မပျက်မယွင်းသော သခင်ဒေဝ၊ စကြဝဠာတည်ရာဖြစ်သော၊ လောကအရှင်၊ မွေးဖွားခြင်းမရှိသော ဗိဿနုကို အမြဲတမ်း သမาธိဖြင့် ရှုမှတ်နေသဖြင့် လွတ်မြောက်ရ၏။

Verse 19

सूत उवाच / नारदेन पुरा पृष्ट एवं स वृषभध्वजः / येत्तेन तस्मै व्याख्यातं तन्मया कथितं तव

စူတက ပြောသည်—ယခင်က နာရဒက ဝೃಷဘဓွဇ (ရှီဝ) ကို ဤသို့ မေးမြန်းခဲ့သည်။ ထိုအခါ သူက နာရဒအား ရှင်းလင်းဖော်ပြခဲ့သမျှကို ထိုတရားတော်အတိုင်း ငါသည် သင်အား ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်သည်။

Verse 20

तमेव सततन्ध्यायन्निर्व्ययं ब्रह्म निष्कलम् / अवाप्स्यसि ध्रुवं तात ! शाश्वतं पदमव्ययम्

မပျက်စီးသော အပိုင်းမခွဲနိုင်သော ဗြဟ္မန်တော်ကို ထာဝရတစ်ပါးတည်း အမြဲတမ်း သမాధိဖြင့် စိတ်တည်၍ ငေးမြင်နေပါလျှင်၊ ချစ်သောသားရေ၊ မပြောင်းလဲသော ထာဝရပဒကို သေချာစွာ ရောက်ရှိမည်။

Verse 21

अश्वमेधसहस्राणि वाजपेयशतानि च / क्षणमेकाग्रचित्तस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्

အရှ္ဝမေဓ ယဇ్ఞ တစ်ထောင်နှင့် ဝာဇပေယ ရိတုအခမ်းအနား တစ်ရာပင်ရှိစေကာမူ၊ စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း တည်ငြိမ်အောင် စုစည်းထားသော ခဏတစ်ခဏ၏ ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မတန်ပါ။

Verse 22

श्रुत्वा सुरऋषिर्विष्णोः प्राधान्यमिदमीश्वरात् / स विष्णुं सम्यगाराध्य सिद्धः पदमवाप्तवान्

အရှင်ထံမှ ဗိဿဏု၏ အထွတ်အထိပ် ဂုဏ်သိက္ခာကို ကြားသိပြီးနောက်၊ ဒေဝရိရှီသည် ဗိဿဏုကို မှန်ကန်စွာ အာရాధနာပြု၍ စိဒ္ဓဖြစ်ကာ အမြင့်ဆုံး ပဒကို ရောက်ရှိ하였다။

Verse 23

यः पठेच्छृणुयाद्वा पि नित्यमेव स्तवोत्तमम् / कोटिजन्मकृतं पापमपि तस्य प्रणश्यति

ဤအထူးမြတ်သော စတဝကို နေ့စဉ် ဖတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူအတွက်၊ ကိုဋိပေါင်းများစွာသော မွေးဖွားမှုများတွင် စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်များပင် ပျက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 24

विष्णोः स्तवमिदं दिव्यं महादेवेन कीर्तितम् / प्रयत्नाद्यः पठेन्नित्य ममृतत्वं स गच्छति

မဟာဒေဝ (ရှီဝ) က ချီးမြှောက်ကြေညာထားသော ဗိဿဏု၏ ဤဒိဗ္ဗ စတဝကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ နေ့စဉ် ဖတ်ရွတ်သူသည် အမရత్వ (မုတ်ခ) သို့ ရောက်သည်။