Adhyaya 231

Verse 1

नाम त्रिंशदुत्तरद्विशततमो ऽध्यायः सूत उवाच / नारसिंहस्तुतिं वक्ष्ये शिवोक्तं शौनकाधुना / पूर्वं मातृगणाः सर्वे शङ्करं वाक्यमब्रुवन्

စူတက ပြောသည်– «ယခု အခန်း ၂၃၁ ကို စတင်သည်။ ရှိဝ (Śiva) မှ မိန့်ကြား၍ ရှောနက (Śaunaka) ထံ သင်ကြားထားသော နရစിംဟ (Narasimha) သို့ ဆုတောင်းသီချင်းကို ငါ ပြောကြားမည်။ ယခင်က မာတೃဂဏ (မိခင်ဒေဝီအဖွဲ့) အားလုံးသည် သင်္ကရ (Śaṅkara) ထံ စကားဆိုခဲ့ကြသည်»။

Verse 2

भगवन् भक्षयिष्यामः सदेवासुरमानुषम् / त्वत्प्रसादाज्जगत्सर्वं तदनुज्ञातुमर्हसि

အို ဘဂဝန် (အရှင်မြတ်)၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒေဝ၊ အဆုရ၊ လူသားတို့နှင့်တကွ ကမ္ဘာလောက အားလုံးကို စားသုံးလိုပါသည်။ ဤစကြဝဠာအားလုံးသည် သင်၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် တည်ရှိသဖြင့်၊ ခွင့်ပြုမိန့်တော်မူပါ။

Verse 3

शङ्करौवाच / भवतीभिः प्रजाः सर्वा रक्षणीया न संशयः / तस्माड्वोरतरप्रायं मनः शीघ्रं निवर्त्यताम्

သင်္ကရ (Śaṅkara) က မိန့်သည်– «သင်တို့က သတ္တဝါအားလုံးကို ကာကွယ်ရမည်မှာ သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် စားသုံးဖျက်ဆီးခြင်းသို့ ဦးတည်သော လမ်းကြောင်းမှ စိတ်ကို အမြန်ပြန်လှန်ကြလော့»။

Verse 4

इत्येवं शङ्करेणोक्तमनादृत्य तु तद्वचः / भक्षयामासुरव्यग्रास्त्रैलोक्यं सचराचरम्

ထိုသို့ သင်္ကရ၏ မိန့်ကြားချက်ကို မလေးစားဘဲ၊ စိတ်လှုပ်ရှားအလွန်ဖြစ်သော သူတို့သည် လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ အားလုံးပါဝင်သည့် တြိလောက (သုံးလောက) ကို စားသုံးလေ၏။

Verse 5

त्रैलोक्ये भक्ष्यमाणे तु तदा मातृगणेन वै / नृसिंहरूपिणं देवं प्रदध्यौ भगवाञ्छिवः

ထိုအခါ မာတೃဂဏ (မိခင်တော်များ၏အဖွဲ့) က သုံးလောကကို စားသောက်နေစဉ်၊ ဘဂဝန် ရှိဝ သည် နရစിംဟ ရုပ်ဖြင့်ရှိသော သခင်ဘုရားကို စိတ်ဓာတ်တည်၍ သတိပြုဆင်ခြင်하였다။

Verse 6

अनादिनिधनं देवं सर्वभूतभवोद्भवम् / विद्युज्जिह्वं महादंष्ट्रं स्फुरत्केसरमालिनम्

အစမရှိ အဆုံးမရှိသော၊ သတ္တဝါအပေါင်း၏ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း၏ မူလရင်းမြစ်ဖြစ်သော သခင်ဘုရားကို ငါ ဦးညွှတ်ပါ၏။ လျှပ်စီးကဲ့သို့ တောက်ပသော လျှာ၊ ကြီးမားသော အံသွား၊ တောက်လက်သော မျက်နှာမုဆိုးရောင် မန်းဖြင့် ပန်းကုံးတင်ထားတော်မူ၏။

Verse 7

रत्नाङ्गदं समुकुटं हेमकेसरभूषितम् / खोणिसूत्रेण महता काञ्चनेन विराजितम्

ရတနာလက်ကောက်များနှင့် မကူဋ (သရဖူ) တင်ဆင်ထား၍ ရွှေအလှဆင်များဖြင့် တင့်တယ်ကာ၊ ကြီးမားသော ရွှေခါးကြိုးကြောင့် ထင်ရှားတောက်ပလျက် ရောင်ပြန်တော်မူ၏။

Verse 8

नीलोत्पलदलश्यामं रत्ननूपुरभूषितम् / तेजसाक्रान्तसकलब्रह्माण्डोदरमण्डपम्

နီလာကြာပန်းအရွက်ကဲ့သို့ မဲမှောင်၍ ရတနာခြေကောက်များဖြင့် တင်ဆင်ထားတော်မူ၏။ မိမိ၏ တေဇောရောင်ခြည်ဖြင့် ဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာစကြဝဠာ) အတွင်းမဏ္ဍပတစ်လျှောက်လုံးကို လွှမ်းမိုးတော်မူ၏။

Verse 9

आवर्तसदृशाकारैः संयुक्तं देहरोमभिः / सर्वपुष्पैर्योजिताञ्च धारयंश्च महास्त्रजम्

ခန္ဓာကိုယ်ရောမများနှင့် ပေါင်းစည်းကာ လှည့်ဝိုင်းသဏ္ဍာန်များဖြင့် ဖန်တီးထားပြီး ပန်းမျိုးစုံဖြင့် စီစဉ်ချုပ်လုပ်ထားသော မဟာပန်းကုံးကြီးကို တင်ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 10

स ध्यातमात्रो भगवान्प्रददौ तस्य दर्शनम् / यादृशेन रूपेण ध्यातो रुद्रैस्तु भक्तितः

မြတ်စွာသော ဘဂဝန်သည် စိတ်ဖြင့် သာမန်တရားတော်ကို သတိပြုစဉ်းစားခြင်းသာဖြင့်ပင် သူ့အား မိမိ၏ ဒർശနကို ပေးတော်မူ၍၊ ရုဒ္ဒရတို့က ဘက္တိဖြင့် စိတ်ကူးသတိပြုထားသည့် အတိအကျ ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်အတိုင်း ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။

Verse 11

तादृशेनैव रूपेण दुर्निरीक्ष्येण दैवतैः / प्रणिपत्य तु देवेशं तदा तुष्टाव शङ्करः

ထို့နောက် သင်္ကရ (ရှီဝ) သည် ထိုတူညီသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်ရာ၌၊ ဘုရားတို့တောင် မျက်နှာမူကြည့်ရန် ခက်ခဲလောက်အောင် အံ့ဩဖွယ်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်သဖြင့်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်ထံ ဦးချ၍ စတုတိဂါထာများဖြင့် ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 12

शङ्कर उवाच / नमस्ते ऽस्त जगन्नाथ नरसिंहवपुर्धर / दैत्येश्वरेन्द्रसंहारिनखशुक्तिविराजित

သင်္ကရက ဆိုသည်—ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်၊ နရသിംဟ ရုပ်ကို ဆောင်တော်မူသော အရှင်တော်၊ သင့်အား နမස්ကာရ ဖြစ်ပါစေ။ ဒေတ္တယတို့၏ အထွဋ်အမြတ် အရှင်များကို ဖျက်ဆီးသူ၊ မိမိ၏ လက်သည်းများသည် မုတိကာကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 13

नखमण्डलसभिन्नहेमपिङ्गलविग्रह / नमो ऽस्तु पद्मनाभाय शोभनाय जगद्गुरो / कल्पान्ताम्भोदनिर्घोष सूर्यकोटिसमप्रभ

ပဒ္မနာဘ၊ ကမ္ဘာ၏ ဆရာတော် အလှတရားပြည့်စုံသူအား နမိုအಸ್ತု ဖြစ်ပါစေ။ လက်သည်းဝိုင်းဝိုင်းတို့ကြောင့် ထင်ရှားလှပသကဲ့သို့ ရွှေရောင်-အဝါညို ရုပ်ကာယကို ဆောင်တော်မူ၏။ ကပ်လအဆုံး မိုးတိမ်မုန်တိုင်း၏ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်၍၊ နေရောင် ကုဋိတစ်ဆယ်တန်ဖိုးတူသော တောက်ပမှုကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူ၏။

Verse 14

सहस्रयमसंत्रास सहस्रेन्द्रपराक्रम / हसस्त्रधनदस्फीत सहस्रचरणात्मक

အရှင်တော်သည် ယမ များတစ်ထောင်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်၊ အိန္ဒြ များတစ်ထောင်ကဲ့သို့ အင်အားကြီးမား၊ ကုဗေရ များတစ်ထောင်ကဲ့သို့ စည်းစိမ်ပြည့်စုံ၍၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်အားဖြင့် ခြေတစ်ထောင်ကို ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 15

सहस्रचन्दप्रतिम ! सहस्रांशुहरिक्रम / सहस्ररुद्रतेजस्क सहस्रब्रह्मसंस्तुत

အို လတစ်ထောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသောအရှင်၊ နေရောင်တစ်ထောင်ကဲ့သို့ ခြေလှမ်းတော်ရှိသော ဟရီဘုရား; ရုဒ္ဒရတစ်ထောင်၏ တေဇောဓာတ်ကို ဆောင်သောအရှင်၊ ဗြဟ္မာတစ်ထောင်က ချီးမွမ်းသောအရှင်။

Verse 16

सहस्ररुद्रसंजप्त सहस्राक्षनिरीक्षण / सहस्रजन्ममथन सहस्रबन्धनमोचन

ရုဒ္ဒရတစ်ထောင်က မန္တန်ဖြင့် ရွတ်ဆိုချီးမွမ်းသောအရှင်၊ ထောင်မျက်စိရှင်က မြင်တော်မူသောအရှင်; မွေးဖွားခြင်းတစ်ထောင်၏ အကျိုးကို ချေဖျက်ပေးသောအရှင်၊ ချည်နှောင်မှုတစ်ထောင်ကို ဖြေလျော့ပေးသော လွတ်မြောက်စေသူ။

Verse 17

सहस्रवायुवेगाक्ष सहस्राज्ञकृपाकर / स्तुत्वैवं देवदेवेशं नृसिंहवपुषं हरिम् / विज्ञापयामास पुनर्विनयावनतः शिवः

လေတစ်ထောင်ထက် ပိုမြန်သော မျက်စိတော်ရှိသည့်အရှင်၊ အမိန့်တစ်ထောင်ကို သိမြင်ကာ ကရုဏာပေးသောအရှင်—နရသിംဟရုပ်ကို ဆောင်သော ဒေဝဒေဝေရှ ဟရီကို ထိုသို့ ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ ရှိဝသည် ထပ်မံ၍ ညွှန်ကြားတောင်းပန်ရန် အလွန်နှိမ့်ချစွာ ဦးညွတ်လျက် လျှောက်ထား하였다။

Verse 18

अन्धकस्य विनाशाय या सृष्टा मातरो मया / अनादृत्य तु मद्वाक्यं भक्ष्यन्त्वद्भुताः प्रजाः

“အန္ဓကကို ဖျက်ဆီးရန် ငါဖန်ဆင်းခဲ့သော မာတရ်ဒေဝီတို့သည် ငါ၏အမိန့်ကို မလေးစားဘဲ အံ့ဖွယ်သတ္တဝါတို့ကို ကိုက်စားလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

Verse 19

सृष्ट्वा ताश्च न शक्तो ऽहं संहर्तुमपराजितः / पूर्वं कृत्वा कथं तासां विनाशमभिरोचये

သူတို့ကို ဖန်ဆင်းပြီးနောက် ငါသည် မရှုံးနိုင်သူဖြစ်သော်လည်း သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် မတတ်နိုင်; အရင်ဆုံး သူတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီးမှ သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းကို ငါဘယ်လို စိတ်ကြိုက်နိုင်မည်နည်း။

Verse 20

एवमुक्तः स रुद्रेण नरसिहवपुर्हरिः / सहस्रहेवीर्जिह्वाग्रात्तदा वागीश्वरो हरिः

ရုဒြာ၏ မိန့်တော်မူခြင်းကို ခံယူပြီးနောက်၊ ဟရီသည် နရစിംဟရုပ်ကို ဆောင်ကာ၊ ထိုအခါ မိမိ၏ လျှာဖျားမှပင် ဝါဂီශ්ဝရ—ဝါစ (မိန့်ခွန်း) ၏ အရှင်—အဖြစ် ထင်ရှားလာ၍ ထောင်ပေါင်းသော သံဃာတော်သံ (မန်တရ) ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူ၏။

Verse 21

तथा सुरगणान्सर्वान्रौद्रान्मातृगणान्विभुः / संहृत्य जगतः शर्म कृत्वा चान्तर्दधे हरिः

ထို့အတူ အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်တော်မူသော အရှင်သည် နတ်တော်အစုအဖွဲ့အားလုံးနှင့် ကြမ်းတမ်းသော မာတೃဂဏ (မိခင်တော်များ၏ အဖွဲ့) ကို စုစည်းသိမ်းယူ၍၊ ကမ္ဘာလောကအတွက် ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ကောင်းကျိုးကို ပြန်လည်တည်စေပြီးနောက် ဟရီသည် မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်တော်မူ၏။

Verse 22

नारसिंहमिदं स्तोत्रं यः पठेन्नियतेन्द्रियः / मनोरथप्रदस्तस्य रुद्रस्येव न संशयः

အာရုံအင်္ဂါများကို ထိန်းသိမ်း၍ ဤ နရစിംဟ စတိုးတရကို ရွတ်ဖတ်သူသည်—သံသယမရှိဘဲ—မိမိလိုအင်ဆန္ဒတို့ကို ရရှိစေတတ်၏၊ ရုဒြာ (ရှီဝ) ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 23

ध्यायेन्नृसिंहं तरुणार्कनेत्रं सिदाम्बुजातं ज्वलिताग्निवत्क्रम् / अनादिमध्यान्तमज पुराणं परापरेशं जगतां निधानम्

နရစിംဟကို စိတ်၌ သမาธိပြုရမည်—မျက်စိတော်သည် နေထွက်သကဲ့သို့ တောက်ပ၍၊ ဖြူစင်သော ကြာပန်းမှ ပေါ်ထွန်းလာသူ၊ ခြေလှမ်းတော်သည် မီးလောင်သကဲ့သို့ ရောင်ပြန်တောက်—အစမရှိ၊ အလယ်မရှိ၊ အဆုံးမရှိ; မမွေးဖွားသူ၊ ရှေးဦးပုရాణ; အထက်နှင့် အောက် လောကတို့၏ အရှင်၊ လောကအပေါင်း၏ သိုလှောင်ရာနှင့် အခြေခံတည်ရာ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 24

जपेदिदं सन्ततदुः खजालं जहाति नीहारमिवांशुमाली / समातृवर्गस्य करोति मूर्तिं यदा तदा तिष्ठति तत्समीपे

ဤကို ထပ်တလဲလဲ ဂျပ်ရွတ်သူသည် မပြတ်မတောက်သော ဒုက္ခကွန်ယက်ကို စွန့်ပစ်နိုင်၏—နေရောင်ရှင် အံရှုမာလီက မြူခိုးကို ဖယ်ရှားသကဲ့သို့။ မိခင်ဘက် မျိုးရိုးအစု (မာတೃဝರ್ಗ) ၏ ရုပ်ပုံကို ပြုလုပ်သည့်အခါတိုင်း ထိုအချိန်၌ပင် ကောင်းမြတ်သော အနီးကပ်တည်ရှိမှုသည် အနား၌ ရပ်တည်နေ၏။

Verse 25

देवेश्वरस्यापि नृसिंहमूर्तेः पूजां विधातुं त्रिपुरान्तकारी / प्रसाद्य तं देववरं स लब्ध्वा अव्याज्जगन्मातृगणेभ्य एव च

တိပူရာန္တက (ရှီဝ) သည် နရစിംဟမూర్తိဖြင့် တော်မူသော ဒေဝတို့၏ အရှင်ကိုပင် ပူဇော်ရေးကို တည်ထောင်လို၍၊ ထိုအမြတ်ဆုံး ဒေဝကို ပျော်ရွှင်စေကာ ကရုဏာတော်ကို ရရှိပြီးနောက်၊ လောကမိခင်များ၏ အစုအဝေးထံမှလည်း တိုက်ရိုက်၊ အကြောင်းပြမလိုဘဲ ရရှိ하였다။