Adhyaya 225

Verse 1

चतुर्विंशत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः सूत उवाच / आध्यात्मिकादितापांस्त्रीञ्ज्ञात्व संस्राचक्रवित् / उत्पन्नज्ञानवैराग्यः प्राप्नोत्यात्यन्तिकं लयम्

အခန်း ၂၂၅ စတင်သည်။ စူတက ဆိုသည်—အတွင်းပိုင်းမှစသော ဒုက္ခသုံးမျိုး (အာဓျာတ္မိက စသည်) ကို သိမြင်၍ သံသရာစက်ဝိုင်းကို နားလည်သူ၌ ဉာဏ်နှင့် ဝိရာဂျ (မကပ်ငြိ) ပေါ်ထွန်းလာလျှင် အဆုံးစွန်သော လယ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 2

संसारचक्रं वक्ष्ये ऽहमादाबुत्क्रान्तिकालतः / यद्विना पुरुषार्थो न लीनः स्यात्परमात्मनि

ခန္ဓာမှ ထွက်ခွာသည့် အချိန် (သေဆုံးချိန်) မှ စ၍ သံသရာစက်ဝိုင်းကို ငါရှင်းပြမည်။ ဤအရာကို မသိနားမလည်လျှင် လူ့ဘဝ၏ ရည်မှန်းချက်သည် ပရမအတ္မာထဲသို့ မပေါင်းစည်းနိုင်။

Verse 3

ऊर्ध्ववासी नरस्त्यक्त्वा देहमन्यत्प्रपद्यते / नीयतेद्वादशाहेन यमस्य यमपूरुषैः

အထက်ဘဝ (သိမ်မွေ့လောက) တွင်နေသော ဝိညာဉ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်၍ အခြားသိမ်မွေ့ကိုယ်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သည်။ ဒွါဒသနေ့အတွင်း ယမ၏အမှုထမ်းများက ယမမင်းထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

Verse 4

तत्र यद्वान्धवास्तोयं प्रयच्छन्ति तिलैः सह / यच्च पिण्डं प्रयच्छन्ति यमलोके तदश्नुते

ထိုနေရာ၌ ဆွေမျိုးများက နှမ်းနှင့်ရော၍ ပူဇော်သော ရေ၊ ထို့ပြင် ပိဏ္ဍ (ဆန်လုံးပူဇော်) ကို ပေးအပ်သမျှကို ယမလောက၌ ကွယ်လွန်သူက ထိုအလှူတော်များကိုပင် သုံးဆောင်ရသည်။

Verse 5

गतश्च नरकं पापात्स्वर्गं याति स्वपुण्यतः / पापकृद्याति नरकं पुण्यकृद्याति वै दिवम्

အပြစ်ကြောင့် နရကသို့ သွားရပြီး၊ ကိုယ့်ပုဏ္ဏကြောင့် စွာဂသို့ ရောက်သည်။ မကောင်းမှုလုပ်သူ နရကသို့ သွားပြီး၊ ကောင်းမှုလုပ်သူသည် အမှန်တကယ် တိဗ္ဗလောကသို့ ရောက်သည်။

Verse 6

स्वर्गाच्च नरकात्त्यक्तः स्त्रीणां गर्भे भवत्यपि / नाभिभूतञ्च तस्यैव याति बीजद्वयं हि तत्

ကိုယ်ရှိသတ္တဝါသည် စွာဂနှင့် နရကမှ လွတ်မြောက်လာသောအခါ မိန်းမ၏ ဝမ်းအတွင်း၌ ပြန်လည်မွေးဖွားသည်။ ထိုအခါ မျိုးစေ့နှစ်ပါးဟူသော မိဘနှစ်ဖက်၏ မျိုးရည်နှစ်မျိုးသည် ထိုသတ္တဝါထံသို့ ရောက်လာ၍ ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်ပေါ်ရာ အခြေခံဖြစ်သည်။

Verse 7

कललं बुद्ब्रुदमयं ततः शोणितमेव च / पेश्याः पलसमो ऽण्डः स्यादङ्कुरं तत उच्यते

အစတွင် “ကလလ” ဟူ၍ ဖောင်းဖောင်းလေးသော အစုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ ထို့နောက် သွေးဖြစ်လာသည်။ ထိုမှ အသားတုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၍၊ နောက်တစ်ဖန် ပလသာအတိုင်းအတာလောက်ရှိသော ဥပုံစံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်—ထိုကို “အင်္ကူရ” (အပင်ပေါက်) ဟု ခေါ်သည်။

Verse 8

उपाङ्गान्यङ्गुलीनेत्रनासास्यश्रवणानि च / आवहं याति चाङ्गेभ्यस्तत्परन्तु नखादिकम्

လက်ချောင်း၊ မျက်စိ၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်၊ နားတို့ကဲ့သို့ အင်္ဂါခွဲများသည် ကိုယ်အင်္ဂါများမှ ခွာယူသွားကြ၏။ ထို့နောက် ကျန်ရစ်သည်မှာ လက်သည်းစသည့် အရာများသာ ဖြစ်၏။

Verse 9

त्वचो रोमाणि जायन्ते केशाश्चैव ततः परम् / नरश्चाधोमुखः स्थित्वा दशमे च सः जायते

အရေပြားမှ ကိုယ်ရောမများ ပေါက်ဖွားလာပြီး၊ ထို့နောက် ခေါင်းဆံပင်လည်း ပေါက်လာ၏။ ထို့နောက် လူသည် ခေါင်းအောက်မူ၍ တည်နေကာ ဒသမလတွင် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 10

ततस्तु वैष्णवी माया वृणोत्यत्यन्तमोहिनी / बालत्वं त्वथ कौमारं यौवनं वृद्धतामपि

ထို့နောက် အလွန်မောဟစေသော ဝိုင်ရှ္ဏဝီ မာယာသည် ကိုယ်ခံရှိသူကို လုံးဝဖုံးလွှမ်း၏။ ထိုမောဟသည် ကလေးဘဝ၊ ထို့နောက် လူငယ်ဘဝ၊ ယောဝနဘဝနှင့် အိုမင်းခြင်းတိုင်အောင် ဖုံးကွယ်စေ၏။

Verse 11

ततश्च मरणं तत्तद्धर्मामाप्नोति मानवः / एवं संसारचक्रे ऽस्मिन् भ्राम्यते घटीयन्त्रवत्

ထို့နောက် သေခြင်း ရောက်လာ၏။ လူသည် မိမိ၏ ဓမ္မ (ကမ္မနှင့် သီလဥပဒေ) အတိုင်း သက်ဆိုင်ရာ အကျိုးကံအလားအလာကို ရရှိ၏။ ထို့ကြောင့် ဤ သံသရာစက်ဝိုင်း၌ ရေဘီးယန္တရားကဲ့သို့ လှည့်ပတ်နေ၏။

Verse 12

नरकात्प्रतिमुक्तस्तु पापयोनिषु जायते / पतितात्प्रतिगृह्याथ अधोयोनिं व्रजेद्बुधः

နရကမှ လွတ်မြောက်သူသည် ထို့နောက် ပాపယောနီများ၌ ပြန်လည်မွေးဖွား၏။ ထို့ပြင် ပညာရှိတစ်ဦးသည် ပျက်စီးကျဆုံးသူထံမှ လက်ခံယူခြင်း (လှူဒါန်းမှု သို့မဟုတ် အထောက်အပံ့) ကြောင့် နောက်တစ်ဖန် နိမ့်ကျသော မွေးဖွားရာသို့ ရောက်၏။

Verse 13

नरकात्प्रतिमुक्तस्तु कृमिर्भवति याचकः / उपाध्यायव्यलीकं तु कृत्वा श्वा भवति द्विज

ငရဲမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် တောင်းစားသူသည် ပိုးကောင်အဖြစ် ဖြစ်လာ၏။ ထို့ပြင် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) တစ်ဦးက မိမိ၏ ဥပာဓျာယ (ဆရာ) ကို လိမ်လည်၍ မကောင်းမှု ပြုလျှင် ခွေးအဖြစ် မွေးဖွား၏။

Verse 14

तज्जायां मनसा वाञ्छंस्तद्द्रव्यं वाप्यसंशयम् / गर्दभोजायते जन्तुर्मित्रस्यैवापमानकृत्

အခြားသူ၏ ဇနီးကို စိတ်ထဲတွင် လိုလားတပ်မက်သူ သို့မဟုတ် သူ၏ ဥစ္စာကို လောဘတကြီး မျှော်လင့်သူသည် မသံသယဘဲ မြည်းအဖြစ် မွေးဖွား၏။ မိတ်ဆွေကို အရှက်ခွဲသူလည်း ထိုကံတရားတူတူကို ခံရ၏။

Verse 15

पितरौ पीडयित्वा तु कच्छपत्वञ्च जायते / भुर्तुः पिण्डमुपाश्वस्तो वञ्जयित्वा तमेव यः

မိဘနှစ်ပါးကို နှိပ်စက်သူသည် လိပ်အဖြစ် မွေးဖွား၏။ ထို့ပြင် မိမိ၏ ခင်ပွန်းအတွက် ဆက်ကပ်သော ပိဏ္ဍ (piṇḍa) အစာပူဇာကို နီးကပ်ယူ၍ ခင်ပွန်းကို လိမ်လည်သူသည် ထိုကံအကျိုးကိုပင် ခံရ၏။

Verse 16

सो ऽपि मोहसमापन्नो जायते वानरो मृतः / न्यासापहर्ता नरकाद्विमुक्तो जायते कृमिः

ထိုသူသည်လည်း မောဟထဲသို့ ကျရောက်၍ မျောက်အဖြစ် မွေးဖွားကာ ထိုသို့ပင် သေဆုံး၏။ သို့ရာတွင် အပ်နှံထားသော ဥစ္စာ (နျာသ) ကို ခိုးယူသူသည် ငရဲမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် ပိုးကောင်အဖြစ် ထပ်မံ မွေးဖွား၏။

Verse 17

असूयकश्च नरकान्मुक्तो भवति राक्षसः / विश्वासहर्ता च नरो मीनयोनौ प्रजायते

မနာလိုအမုန်းစိတ်ဖြင့် အပြစ်တင်သူသည် ငရဲမှ လွတ်မြောက်သော်လည်း ရာක්ෂသ (ဒေမုန်) အဖြစ် မွေးဖွား၏။ ထို့ပြင် အခြားသူ၏ ယုံကြည်မှုကို ခိုးယူသူသည် ငါးမျိုးရိုး၌ မွေးဖွားကာ ရေသတ္တဝါ ဖြစ်လာ၏။

Verse 18

यवधान्यानि संहृत्य जायते मूषको मृतः / परदाराभिमर्शात्तु वृको घोरो ऽभिजायते

မုယောနှင့် အခြားသီးနှံများကို ခိုးယူသူသည် သေပြီးနောက် ကြွက်အဖြစ် မွေးဖွားရ၏။ အခြားသူ၏ ဇနီးကို ဖောက်ပြန်ထိပါးသူမူ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝံပုလွေ အဖြစ် မွေးဖွားရ၏။

Verse 19

भ्रातृभार्याप्रसंगेन कोकिलो जायते नरः / गुर्वादिभार्यागमनाच्छूकरो जायते नरः

အစ်ကို၏ ဇနီးနှင့် မတရားဆက်ဆံခြင်းကြောင့် လူသည် ကုကီလာငှက် (cuckoo) အဖြစ် မွေးဖွားရ၏။ ဂုရုနှင့် အခြားအထွတ်အမြတ်အကြီးအကဲတို့၏ ဇနီးများထံ သွားရောက်ဖောက်ပြန်ခြင်းကြောင့် လူသည် ဝက်အဖြစ် မွေးဖွားရ၏။

Verse 20

यज्ञदानविवाहानां विघ्नकर्ता भवेत्कृमिः / देवतापितृविप्राणामदत्त्वा यो ऽन्नमश्नुते

ယဇ္ဉပူဇာ၊ ဒါနပြုခြင်းနှင့် မင်္ဂလာပွဲတို့ကို အနှောင့်အယှက်ပြုသူသည် နိမ့်ကျသော ပြန်လည်မွေးဖွားမှု၌ ပိုးကောင်အဖြစ် ဖြစ်ရ၏။ ထို့ပြင် ဒေဝတားများ၊ ပိတೃများနှင့် ဗြာဟ္မဏများအား မပူဇာမပေးမီ အစာကို စားသုံးသူလည်း အပြစ်ကြီးကို ခံရ၏။

Verse 21

प्रमुक्तो नरकाद्वापि वायसः सन्प्रजायते / ज्येष्ठभ्रात्रपमानाच्च क्रौञ्चयोनौ प्रजायते

နရကမှ လွတ်မြောက်လာသော်လည်း လူသည် ကျီးကန်းအဖြစ် မွေးဖွားရ၏။ ထို့ပြင် အစ်ကိုအကြီးကို အရှက်ခွဲမော်လွန်းခြင်း၏ အပြစ်ကြောင့် ကရောဉ္စငှက် (krauñca) မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားရ၏။

Verse 22

शूद्रस्तु ब्राह्मणीं गत्वा कृमियोनौ प्रजायते / तस्यामपत्यमुत्पाद्य काष्ठान्तः कटीको भवेत्

သုဒ္ဒရ (Śūdra) သည် ဗြာဟ္မဏီ (Brāhmaṇī) ထံ သွားရောက်ချဉ်းကပ်လျှင် ပိုးကောင်မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားရ၏။ ထို့ပြင် သူမထံမှ သားသမီးကို မွေးထုတ်လျှင် ကဋီက (kaṭīka) ဟူသော သစ်တုံးအတွင်း နေထိုင်ရမည့် နိမ့်ကျ၍ မလှုပ်ရှားနိုင်သော အဖြစ်သို့ ကျရောက်ရ၏။

Verse 23

कृतघ्नः कृमिकः कीटः पतङ्गो वृश्चिकस्तथा / अशस्त्रं पुरुषं हर्ता नरः सञ्जायते खरः

ကျေးဇူးမသိသူသည် ပိုးကောင်၊ ပိုးမွှား—ပျားပိုး သို့မဟုတ် ကင်းမြီးကောက်ကဲ့သို့—အဖြစ် မွေးဖွားရ၏။ လက်နက်မဲ့သူကို သတ်သူသည် မြည်းအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားရ၏။

Verse 24

कृमिः स्त्रीवधकर्ता च बालहन्ता च जायते / भोजनञ्चोरयित्वा तु मक्षिका जायते नरः

မိန်းမကို သတ်သူနှင့် ကလေးကို သတ်သူတို့သည် ပိုးကောင်အဖြစ် မွေးဖွားရ၏။ အစားအစာကို ခိုးယူသူသည် ယင်ကောင်အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားရ၏။

Verse 25

हृत्वाज्यञ्चैव मार्जारस्तिलहृच्चैव मूषकः / घृतं हृत्वा च नकुलः काको मद्भुरमामिषम्

ဂျီ (ghee) ကို ခိုးသူသည် ကြောင်အဖြစ်၊ နှမ်းကို ခိုးသူသည် ကြွက်အဖြစ်၊ သန့်စင်ထောပတ်ကို ခိုးသူသည် မြွေစားကောင် (mongoose) အဖြစ်၊ အသားနှင့် ချိုမြိန်သော ပူဇော်ပွဲအစာကို ခိုးသူသည် ကျီးကန်းအဖြစ် ဆိုကြ၏။

Verse 26

मधु हृत्वा नरो दंश-पूपं हृत्वा पिपीलिकः / अपो हृत्वा तु पापात्मा वायसः सम्प्रजायते

ပျားရည်ကို ခိုးသူသည် ကိုက်နာစေသော ဒဏ်ရာများဖြင့် လူအဖြစ် မွေးဖွားရ၏။ မုန့်ချိုကို ခိုးသူသည် ပုရွက်ဆိတ်အဖြစ် ဖြစ်၏။ ရေကို ခိုးသော ပာပात्मာသည် ကျီးကန်းအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားရ၏။

Verse 27

हृते काष्ठे च हारीतः कपोतो वा प्रजायते / हृत्वा तु काञ्चनं भाण्डं कृमियोनौ प्रजायते

သစ်သားကို ခိုးသူသည် အစိမ်းရောင်ငှက် သို့မဟုတ် ခိုအဖြစ် မွေးဖွားရ၏။ သို့ရာတွင် ရွှေဗူးပန်းကန်ကို ခိုးသူသည် ပိုးကောင်ယောနီ၌—ပိုးကောင်ကဲ့သို့—မွေးဖွားရ၏။

Verse 28

कार्पासिके हृते क्रौञ्चो वह्रिहर्ता बकस्तथा / मयूरो वर्णकं हृत्वा शाकपत्रञ्च जायते

ဝါချည်အဝတ်ကို ခိုးသူသည် ကရောဉ္စငှက်အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားရ၏။ မီးကို ခိုးသူသည် ကြိုးငှက် (ဘက) အဖြစ် ဖြစ်၏။ အရောင်ဆေး/ရောင်ခြယ်ကို ခိုးသူသည် မယူးရ (ပျားငှက်) အဖြစ်လည်းကောင်း၊ စားသောက်ရာအတွက် အရွက်ဟင်းသီးဟင်းရွက်အဖြစ်လည်းကောင်း ဖြစ်၏။

Verse 29

जीवञ्जीवकतां याति रक्तवस्त्वपहृन्नरः / छुछुन्दरिः शुभान्गन्धाञ्छशं हृत्वा शशो भवेत्

အနီရောင်အဝတ်အစားကို ခိုးသူသည် ဇီဝဉ္ဇီဝကငှက်အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားရ၏။ မွှေးရနံ့ကောင်းများကို ခိုးသူသည် ချုချုန္ဒရီ (မွှေးကြွက်) အဖြစ် ဖြစ်ပြီး နောက်တဖန် ယုန်အဖြစ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 30

षण्डाः कलापहरणे काष्ठहृत्तृणकीटकः / पुष्पं हृत्वा दरिद्रस्तु पङ्गुर्याचकहृन्नरः

အထုပ်အပိုး (ပစ္စည်းစု) ကို ခိုးသူသည် ချွတ် (အင်္ဂါမပြည့်) အဖြစ် ဖြစ်၏။ သစ်ကို ခိုးသူသည် မြက်ပိုးကောင်အဖြစ် ဖြစ်၏။ ပန်းကို ခိုးသူသည် ဆင်းရဲသူ ဖြစ်လာ၏။ တောင်းစားသူထံမှ ခိုးယူသူသည် ခြေမသန် (လမ်းမလျှောက်နိုင်) ဖြစ်၏။

Verse 31

शाकहर्ता च हारीतस्तोयहर्ता च चातकः / गृहहृन्नरकान्गत्वा रौरवादीन्सुदारुणान्

ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို ခိုးသူ၊ စိမ်းလန်းသီးနှံကို ခိုးယူသူ၊ ရေကို ခိုးသူ၊ အိမ်ဖောက်ခိုးသူတို့သည် သေပြီးနောက် ရော်ရဝ (Raurava) စသည့် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် နရကများသို့ သွားရ၏။

Verse 32

तृणगुल्मलतावल्लीत्वग्घारी तरुतां व्रजेत् / एष एव क्रमो दृष्टो गोसुवर्णादिहारिणाम्

မြက်၊ ချုံပင်၊ လျားပင်၊ နွယ်ပင် သို့မဟုတ် သစ်ခွံကို ခိုးသူသည် သစ်ပင်အမျိုးအစားအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားရ၏။ ဤအတိုင်း အကျိုးဆက်၏ အစဉ်အလာကို နွား၊ ရွှေ စသည့်အရာများကို ခိုးသူတို့အတွက်လည်း တွေ့ရ၏။

Verse 33

विद्यापहारी मूकः स्याद्गत्वा च नरकान्बहन् / असमिद्धे हुते चाग्नौ मन्दाग्निः खलु जायते

ပညာကို ခိုးယူသူသည် အသံမထွက် မူကဖြစ်လာပြီး သေပြီးနောက် နရကများစွာသို့ ကျရောက်သည်။ ထို့အတူ မီးကို မကောင်းစွာ မီးထွန်းမထားဘဲ ဟုတ (ပူဇော်အလှူ) ကို ထည့်လျှင် အားနည်း၍ အကျိုးမရှိသော သာသနာမီးသာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 34

परनिन्दा कृतघ्नत्वं परसीमाभिघातनम् / नैष्ठुर्यं निर्घृणत्वञ्च परदारोपसेवनम्

သူတစ်ပါးကို အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း၊ ကျေးဇူးမသိခြင်း၊ သူတစ်ပါး၏ နယ်နိမိတ်နှင့် အခွင့်အရေးကို ချိုးဖောက်ခြင်း၊ ကြမ်းတမ်းခြင်း၊ သနားမဲ့ရက်စက်ခြင်း၊ နှင့် သူတစ်ပါး၏ ဇနီးနှင့် မတရားပေါင်းသင်းခြင်း—ဤတို့သည် အပြစ်ကမ္မများဟု ရေတွက်ကြသည်။

Verse 35

परस्वहरणाशौचं देवतानां च कुत्सनम् / निकृत्य बन्धनं नॄणां कार्पण्यञ्च नृणां वधः / उपलक्षणाद्विजानीयान्मुक्तानां नरकादनु

သူတစ်ပါး၏ ပစ္စည်းကို ခိုးယူခြင်း၊ မသန့်ရှင်းခြင်း၊ ဒေဝတားတို့ကို အပြစ်တင်စော်ကားခြင်း၊ လှည့်စားခြင်း၊ လူတို့ကို ချည်နှောင်သို့မဟုတ် ထောင်ချခြင်း၊ ကပ်စီးနှဲခြင်း၊ နှင့် လူသတ်ခြင်း—ဤသို့သော အညွှန်းလက္ခဏာများအားဖြင့် နရကဒဏ်ကို ခံပြီးနောက် လွတ်မြောက်လာသော အပြစ်အမျိုးအစားများကို သိမြင်ရမည်။

Verse 36

दया भूतेषु संवादः परलोकं प्रति क्रिया / सत्यं हितार्थमुक्तिश्च वेदप्रामाण्यदर्शनम्

သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာထားခြင်း၊ ဆက်ဆံရေးတွင် သဟဇာတဖြစ်စွာ ပြုမူခြင်း၊ နောက်လောကကို ရည်မှန်း၍ ကုသိုလ်ကမ္မ ပြုလုပ်ခြင်း၊ သစ္စာရှိခြင်း၊ အကျိုးရှိသော စကားကို ပြောခြင်း၊ နှင့် ဝေဒတို့၏ အာဏာတရားကို လက်ခံမြင်သိခြင်း—ဤတို့သည် သမ္မာအကျင့်၏ လက္ခဏာများ ဖြစ်သည်။

Verse 37

गुरुदेवर्षिसिद्धर्षिसेवनं साधुसंयमः / सत्क्रियाष्वसनं मैत्री स्वर्गस्य लक्षणं विदुः / अष्टाङ्गयोगविज्ञानात्प्राप्नोत्यात्यन्तिकं फलम्

ဂုရု၊ ဒေဝတား၊ ရှင်ရသီများနှင့် စိဒ္ဓရသီများကို ဝတ်ပြုစေဝင်ခြင်း၊ သာဓုတို့ကဲ့သို့ ကိုယ်ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ သမ္မာကမ္မ၌ တည်ကြည်ခြင်း၊ နှင့် မေတ္တာမိတ်သဟာယ—ဤတို့ကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက္ခဏာများဟု သိကြသည်။ ထို့ပြင် အဋ္ဌာင်္ဂယောဂ၏ မှန်ကန်သော ဗဟုသုတကြောင့် အဆုံးစွန်သော အကျိုးကို ရရှိသည်။