Adhyaya 223

Verse 1

नाम द्वाविंशत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः ब्रह्मोवाच मुनिभिश्चरिता धर्मा भक्त्या व्यास मयोदिताः / यैर्विष्णुस्तुष्यते चैव सूर्यादिपरिचारणात्

အခန်း ၂၂၃။ ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– «ဗျာသာရေ၊ မုနိတို့ ကျင့်သုံးခဲ့သော ဓမ္မကိစ္စများကို ငါသည် ဘက္တိဖြင့် သင်ကြားဟောပြောခဲ့၏။ ထိုဓမ္မတို့ကြောင့်ပင် သုရျ (Sūrya) နှင့် အခြား ဒေဝတားတို့ကို ရိုသေစွာ ပူဇော်ဝန်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် သခင် ဗိဿဏုသည် အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်တော်မူ၏»။

Verse 2

तर्पणेन च होमेन सन्ध्याया वन्दनेन च / प्राप्यते भगवान् विष्णुर्धर्मकामार्थमोक्षदः

တရ္ပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့ခြင်း) ကိုပြု၍၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ကိုဆောင်၍၊ စန္ဓျာ (နေ့စဉ် မိုးလင်းမိုးချုပ် ဆုတောင်းပူဇော်) ကိုဝန္ဒနာပြုခြင်းဖြင့်၊ ဓမ္မ၊ ကာမ၊ အဓ္ဓ၊ မောက္ခကို ပေးသနားတော်မူသော သန့်ရှင်းမြတ်စွာသော ဘဂဝန် ဗိဿဏုကို ရောက်ရှိရသည်။

Verse 3

धर्मो हि भगवान्विष्णुः पूजी विष्णोस्तु तर्पणम् / होमः सन्ध्या तथा ध्यानं धारणा सकलं हरिः

ဓမ္မဟူသည်ပင် ဘဂဝန် ဗိဿဏုဖြစ်၏။ ပူဇော်ခြင်းဟူသည် ဗိဿဏုအား တရ္ပဏဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ထို့အတူ ဟိုးမ၊ စန္ဓျာ၊ ဓျာန (သမาธိအာရုံ) နှင့် ဓာရဏာ (အတွင်းစိတ်တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းထားခြင်း) — အားလုံးသည် ဟရီတော်တစ်ပါးတည်း ဖြစ်၏။

Verse 4

सूच उवाच / प्रलयं जगतो वक्ष्ये तत्सर्वं शृणु शौनक / चतुर्युगसहस्रन्तु कल्पैकाब्जदिनं स्मृतम्

စူတက ပြော၏—ကမ္ဘာ၏ ပရလယ (ပျက်ကွက်လျက် လုံးဝလျောကွယ်ခြင်း) ကို ငါဖော်ပြမည်၊ အို ရှောနက၊ အားလုံးကို နားထောင်လော့။ ကလ္ပဟု ခေါ်သော ဘြဟ္မာ၏ တစ်နေ့သည် ယုဂလေးပါး၏ စက်ဝန်း တစ်ထောင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းသည်ဟု မှတ်သားထားကြသည်။

Verse 5

कृतत्रेताद्वापरादियुगावस्था निबोधमे / कृते धर्मश्चतुष्पाच्च सत्यं दानं तपो दया

ကృత၊ တ్రေတா၊ ဒ్వာပရ နှင့် အခြား ယုဂများ၏ အခြေအနေကို ငါ့ထံမှ သိမှတ်လော့။ ကృత (သတ္တယ) ယုဂ၌ ဓမ္မသည် ခြေလေးချောင်းပေါ်တွင် တည်မြဲ၏—သစ္စာ၊ ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း)၊ တပ (တပဿ) နှင့် ဒယာ (ကရုဏာ) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 6

धर्मपाता हरिश्चेति सन्तुष्टा ज्ञानिनो नराः / चतुर्वंषर्सहस्राणि नरा जीवन्ति वै तदा

ထိုအခါ ဓမ္မနှင့် ဟရီ (ဗိဿဏု) ကို အားထားကိုးကွယ်၍ စိတ်ကျေနပ်တည်ငြိမ်သော ပညာရှိလူသားတို့သည် အမှန်တကယ် လေးထောင်နှစ် အသက်ရှင်ကြသည်။

Verse 7

कृतान्ते क्षत्त्रियैर्विप्रा विट्शूद्राश्च जिता द्विजैः / शूरश्चातिबलो विष्णू रक्षांसि च जघान ह

ကൃതာန္တ (အဆုံးကာလကြီး) အချိန်၌ ဗြာဟ္မဏ ပညာရှိတို့ကို က္ෂတ္တရိယတို့က အနိုင်ယူ၍၊ ဝိုင်ရှျယနှင့် ရှူဒြတို့ကို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့က နှိမ်နင်း하였다။ ထို့နောက် အလွန်တန်ခိုးကြီးသော သူရဲကောင်း သခင် ဗိෂ္ဏုသည် ရာက္ခသတို့ကို သတ်ဖြတ်하였다။

Verse 8

त्रेतायुगे त्रिपाद्धर्मः सत्यदानदयात्मकः / नरा यज्ञपरास्तस्मिंस्तथा क्षत्रोद्भवं जगत्

တရေတာယုဂ၌ ဓမ္မသည် သုံးခြေဖြင့် တည်၍ သစ္စာ၊ ဒါန၊ ကရုဏာတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ하였다။ ထိုယုဂ၌ လူတို့သည် ယဇ္ဉာကို အလွန်အမင်း အားထားကြပြီး၊ က္ෂတ္တရိယ အာဏာ၏ ထွန်းကားမှုကြောင့် လောကစည်းကမ်း ထင်ရှား하였다။

Verse 9

रक्तो हरिर्नरैः पूज्यो नरा दशशतायुषः / तत्र विष्णुर्भोमरथः क्षत्रिया राक्षसानहन्

အနီရောင်အလင်းတောက်သော ဟရိကို လူတို့က ပူဇော်ထိုက်သည်။ ထိုပူဇော်ခြင်းကြောင့် လူသားတို့သည် အနှစ်တစ်ထောင် အသက်ရှည်ရသည်။ ထိုနေရာ၌ မြေကြီးရထားစီးသော ဗိෂ္ဏုသည် ရာက္ခသတို့ကို သတ်ဖြတ်၍ က္ෂတ္တရိယတို့ကို ကာကွယ်하였다။

Verse 10

द्विपादविग्रो धर्मः पीताञ्चाच्युते गते / चतुः शतायुषो लोका द्विजक्षत्रोद्भवाः प्रजाः

အချော်မကျသော အချူတ (Acyuta) ထွက်ခွာသွားသောအခါ ဓမ္မသည် ချို့ယွင်း၍ နှစ်ခြေတည်းဖြင့် ရပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ하였다။ ထိုအခါ လူတို့သည် ဗြာဟ္မဏနှင့် က္ෂတ္တရိယတို့မှ ပေါ်ပေါက်လာပြီး လောက၌ အသက်တမ်း လေးရာနှစ် ဖြစ်하였다။

Verse 11

तत्र दृष्ट्वाल्पबुद्धींश्च विष्णुर्व्यासस्वरूपधृक् / तदेकन्तु यजुर्वेदं? चतुर्धा व्यभजत्पुनः

ထိုနေရာ၌ ဗုဒ္ဓိနည်းပါးသော လူတို့ကို မြင်သဖြင့် ဗိෂ္ဏုသည် ဗျာသ အရုပ်ကို ဆောင်ယူကာ ယဇုရ္ဝေဒ တစ်ခုတည်းကို ထပ်မံ၍ လေးပိုင်း ခွဲဝေ하였다။

Verse 12

शिष्यानध्यापयामास समस्तांस्तान्निबोध मे / ऋग्वेदमथ पैलन्त् सामवेदञ्च जैमिनिम्

ဆရာတော်သည် တပည့်အားလုံးကို သင်ကြားပေးတော်မူ၏—ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။ ပိုင်လ (Paila) ထံသို့ «ရိဂ္ဝေဒ» ကို အပ်နှံ၍၊ ဇိုင်မိနိ (Jaimini) ထံသို့ «သာမဝေဒ» ကို အပ်နှံတော်မူ၏။

Verse 13

वैशम्पायनमङ्गन्तु पुराणं सूतमेव च / अष्टादशपुराणानि यैर् वेद्यो हरिरेव हि

ဝိုင်ရှမ္ပါယန (Vaiśampāyana) နှင့် စူတ (Sūta) ကို ပုရာဏ သာသနာတော်၏ ဆက်ခံပို့ဆောင်သူများအဖြစ် ရိုသေလေးစားကြပါစေ။ အကြောင်းမူကား ပုရာဏ ၁၈ ပုဒ်အားဖြင့် ဟရီ (Hari) ဗိဿ္ဏု (Viṣṇu) တော်တစ်ပါးတည်းသာ အမှန်တကယ် သိမြင်ရမည်ဖြစ်၏။

Verse 14

सर्गश्च प्रतिसर्गश्च वंशो मन्वन्तराणि च / वंशानुचरितच्चैव पुराणं पञ्चलक्षणम्

ဖန်ဆင်းခြင်း (sarga) နှင့် ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်း (pratisarga)၊ မျိုးဆက်ဝంశ (vaṃśa)၊ မနုခေတ်စက်ဝန်းများ (manvantara)၊ နှင့် မင်းဆက်သမိုင်း (vaṃśānucarita)—ဤလက္ခဏာငါးပါးပေါင်းစည်းခြင်းကို «ပုရာဏ» ဟု ခေါ်၏။

Verse 15

ब्राह्मं पाद्मं वैष्णवञ्च शैवं भागवतन्तथा / भविष्यन्नारदीयञ्चस्कान्दं लिङ्गं वराहकम्

«ဗြာဟ္မ»၊ «ပဒ္မ»၊ «ဝိုင်ရှ္ဏဝ»၊ «ရှೈဝ»၊ «ဘာဂဝတ»၊ ထို့အတူ «ဘဝိရှျ» နှင့် «နာရဒီးယ»၊ ထို့ပြင် «စကာန္ဒ»၊ «လိင်္ဂ» နှင့် «ဝရာဟ»—ဤပုရာဏများကို အာဏာရှိသည့် သမ္မာကျမ်းများအဖြစ် သိမှတ်ရမည်။

Verse 16

मार्कण्डेयं तथाग्नेयं ब्रह्मवैवर्तमेव च / कौर्मं मात्स्यं गारुडञ्च वायवीयमनन्तरम् / अष्टादशसमुद्दिष्टं ब्रह्माण्डमिति संज्ञितम्

ထို့အတူ «မာရကဏ္ဍေယ»၊ «အာဂ္နေယ»၊ «ဗြာဟ္မဝိုင်ဝර්တ»၊ «ကောရ္မ»၊ «မာတ္စျ»၊ «ဂါရုဍ» နှင့် ထို့နောက် «ဝါယဝီယ» ပုရာဏတို့ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် ရေတွက်ဖော်ပြထားသော ပုရာဏ ၁၈ ပုဒ်အနက် တစ်ပုဒ်ကို «ဗြာဟ္မာဏ္ဍ» ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 17

अन्यान्युपपुराणानि मुनिभिः कथितानि तु / आद्यं सनत्कुमारोक्तं नारसिंहमथापरम्

အခြားသော ဥပပုရာဏများကိုလည်း မုနိပညာရှိတို့က အမှန်တကယ် ဟောကြားထားကြသည်။ ပထမဦးဆုံးမှာ သနတ်ကုမာရ ဟောသော ပုရာဏဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် နရာစിംဟ (ဥပပုရာဏ) သည် လာသည်။

Verse 18

तृतीयं स्कान्दमुद्दिष्टं कुमारेण तु भाषितम् / चतुर्थं शिवधर्माख्यं स्यान्नन्दीश्वरभाषितम्

တတိယမြောက်သည် စကန္ဒ (ကာရ္တိကေယ) သင်ကြားချက်ဟု ကြေညာထားပြီး၊ ကုမာရက ဟောကြားသည်။ စတုတ္ထမြောက်မှာ “ရှီဝဓမ္မ” ဟု ခေါ်ကာ နန္ဒီဣශ්ဝရ ဟောကြားသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 19

दुर्वाससोक्तमाश्चर्यं नारदोक्तमतः परम् / कापिलं वामनञ्चैव तथैवोशनसेरितम्

ဒုရ္ဝာသ ဟောသော အံ့ဖွယ်သင်ကြားချက်နှင့် ထို့နောက် နာရဒ ဟောသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ညွှန်ကြားချက်။ ထို့အတူ ကပိလ၏ သဒ္ဓန္တနှင့် ဝာမန၏ သဒ္ဓန္တ၊ ထို့ပြင် ဥသန (ရှုကရာစာရျ) သင်ကြားခဲ့သမျှလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 20

ब्रह्माण्डं वारुणञ्चाथ कालिकाह्वयमेव च / माहेश्वरं तथा साम्बमेवं सर्वार्थसञ्चयम् / पराशरोक्तमपरं मारीचं भार्गवाह्वयम्

“ဗြဟ္မာဏ္ဍ”, “ဝာရုဏ”, ထို့ပြင် “ကာလိကာ” ဟု ခေါ်သောအရာလည်း ရှိသည်။ ထို့အတူ “မာဟေශ්ဝရ” နှင့် “သာမ္ဗ” — ဤသို့ အားလုံးသော အရည်ရွယ်ချက်များကို စုစည်းထားသော စာတမ်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ပရာရှရ ဟောသောတစ်ပုဒ်၊ “မာရီစ” နှင့် “ဘာရ္ဂဝ” ဟု ခေါ်သောအရာလည်း ရှိသည်။

Verse 21

पुराणं धर्मशास्त्रञ्च वेदास्त्वङ्गानि यन्मुने / न्यायः शौनक मीमांसा आयुर्वेदार्थशास्त्रकम् / गान्धर्वश्च धनुर्वेदो विद्या ह्यष्टादशस्मृताः

အို မုနိရေ—ပုရာဏနှင့် ဓမ္မရှာစတြာ၊ ဝေဒများနှင့် ၎င်းတို့၏ အင်္ဂများ၊ နျာယ၊ ရှောဏက၏ မီမာံသာ၊ အာယုရဝေဒ၊ အರ್ಥရှာစတြာ၊ ဂန္ဓರ್ವ (ဂီတဗေဒ) နှင့် ဓနုရဝေဒ (စစ်ပညာ)—ဤဗေဒပညာခွဲများကို ဆယ့်ရှစ်ပါးဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 22

द्वापरान्तेन च हरिर्गुरुभारमपाहरत् / एकपादस्थिते धर्मे कृष्णत्वञ्चाच्युते गते

ဒွာပရယုဂအဆုံးတွင် ဟရီသည် မြေကြီး၏လေးလံသောဘားကို ဖယ်ရှားတော်မူ၏။ ဓမ္မသည် ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရပ်နေစဉ် အချျုတ (မလွဲမသွေသခင်) သည် ကృష్ణရုပ်ဖြင့် ထွက်ခွာတော်မူ၏။

Verse 23

जनास्तदा दुराचारा भविष्यन्ति च निर्दयाः / सत्त्वं रजस्तम इति दृश्यन्ते पुरुषे गुणाः / कालसञ्चोदितास्ते ऽपि परिवर्तन्त आत्मनि

ထိုအခါ လူတို့သည် အကျင့်ပျက်၍ မရက်စက်ကင်းမဲ့ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ လူ၌ သတ္တဝ၊ ရဇသ၊ တမသ ဟူသော ဂုဏ်သုံးပါးကို မြင်ရပြီး၊ ထိုဂုဏ်များပင် အချိန်ကာလ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ကိုယ်အတွင်း၌ အမြဲပြောင်းလဲနေကြ၏။

Verse 24

प्रभूतञ्च यदा सत्त्वं मनो बुर्धोन्द्रियाणि च / तदा कृतयुगं विद्याज्ज्ञाने तपसि यद्रतिः

သတ္တဝသည် ထင်ရှားအလွန်အကျွံ ဖြစ်လာ၍ စိတ်၊ ဉာဏ်၊ အင်္ဒြိယများလည်း သန့်ရှင်းကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အခါ ထိုကာလကို ကృతယုဂဟု သိရမည်။ အကြောင်းမှာ ဉာဏ်ပညာနှင့် တပသ (အာစေတနာ) တွင် ပျော်ရွှင်မှု ပေါ်ထွန်းလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 25

यदा कर्मसु काम्येषु शक्तिर्यशसि देहिनाम् / तदा त्रेता रजोभूतिरिति जानीहिशौनक

ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါတို့သည် ဆုလာဘ်လိုလားသည့် ကာမယကရိယာများ၊ အာဏာနှင့် လောကီဂုဏ်သတင်းတို့၌ စိတ်အားထက်သန်လာသောအခါ ထိုကာလကို ရဇသအာဏာကြီးသော တ్రေတယုဂဟု သိလော့၊ အို ရှောနက။

Verse 26

यदा लोभस्त्वसन्तोषो मानो दम्भश्च मत्सरः / कर्मणाञ्चापि काम्यानां द्वापरं तद्रजस्तमः

လောဘ၊ မကျေနပ်မှု၊ မာန၊ ဟန်ဆောင်မှုနှင့် မနာလိုမှုတို့ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ဆုလာဘ်လိုလားသည့် ကာမယကရိယာများနှင့် လုပ်ရပ်များသို့ လူတို့ လှုံ့ဆော်ခံရသောအခါ ထိုကာလကို ရဇသနှင့် တမသ လွှမ်းမိုးသော ဒွာပရယုဂဟု ခေါ်သည်။

Verse 27

यदा सदानृतं नन्द्रा निद्रा हिंसादिसाधनम् / शोकमोहौ भयं दैन्यं स कलिस्तमसि स्मृतः

အမြဲတမ်း မမှန်ကန်သောစကားက ပျံ့နှံ့လာ၍ အိပ်ငိုက်ခြင်းနှင့် ပျင်းရိခြင်းတို့သည် အကြမ်းဖက်မှုနှင့် အန္တရာယ်အမျိုးမျိုး၏ ကိရိယာဖြစ်လာကာ ဝမ်းနည်းမှု၊ မောဟ၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခတို့က လွှမ်းမိုးသည့်အခါ—ထိုကာလကို တမသ်အမှောင်နှင့်ပြည့်သော ကလိယုဂဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 28

यस्मिञ्जनाः कामिनः स्युः शश्वत्कटुकभाषिणः / दस्यूत्कृष्टा जनपदावेदाः पाषण्डदूषिताः

ထိုကာလ၌ လူတို့သည် ကာမတဏှာဖြင့် မောင်းနှင်ခံရကာ အမြဲတမ်း ခါးသီးကြမ်းတမ်းသောစကားကို ပြောကြသည်။ နိုင်ငံတွင် သူခိုးဓားပြတို့က ထင်ရှားလာပြီး ဝေဒများသည် ပာရှဏ္ဍ (ဝေဒဆန့်ကျင်) သဘောတရားများကြောင့် ပျက်စီးညစ်ညမ်းလာသည်။

Verse 29

राजानश्च प्रजाभिक्षाः शिश्रोदरपराजिताः / अव्रता वटचवो ऽशौचा भिक्षवश्च कुटुम्बिनः

မိမိပြည်သူထံမှ အလှူတောင်းကာ အတင်းအကျပ်ယူ၍ အသက်မွေးသော မင်းများ၊ ကာမနှင့် ဝမ်းဗိုက်လိုအင်တို့က အနိုင်ယူထားသူများ၊ ဝရတမရှိသူများ၊ ဟန်ဆောင်တပသီများ၊ မသန့်ရှင်းသူများ၊ ထွက်ခွာသကဲ့သို့ ပြောသော်လည်း အိမ်ထောင်ရေးတွင် ချည်နှောင်နေသည့် ဘိက္ခုများ—ဤတို့ကို သင့်လျော်သောကျင့်ဝတ်မှ ကျဆုံးသူများဟု ဆိုကြသည်။

Verse 30

तपस्विनोग्रामवासाः न्यासिनो ह्यर्थलोलुपाः / ह्रस्वकाया महाहाराश्चौरास्ते साधवः स्मृताः

တပသီဟန်ဆောင်သူဖြစ်သော်လည်း ရွာထဲတွင် နေထိုင်သူများ၊ နျာသီ (ထွက်ခွာသူ) ဟန်ဆောင်ကာ ငွေကြေးကို လိုလားသူများ၊ ကိုယ်ခန္ဓာသေးသော်လည်း အလွန်အကျွံစားသောက်သူများ—ထိုသူတို့သည် သူခိုးပင် ဖြစ်ကြပြီး သာဓုဟု နာမည်သာ ရှိသည်။

Verse 31

त्यक्ष्यन्ति भृत्याश्च पतिं तापसस्त्यक्ष्यति व्रतम् / शूद्राः प्रतिग्रहिष्यन्ति वैश्या व्रतपरायणः

ကျွန်တို့သည် မိမိသခင်ကို စွန့်ခွာကြလိမ့်မည်။ တပသီသည် မိမိဝရတကို စွန့်လွှတ်လိမ့်မည်။ ရှုဒြများသည် လက်ခံသူအဖြစ် လက်ဆောင်အလှူကို စတင်လက်ခံကြလိမ့်မည်၊ ဝိုင်ရှျများသည် ဝရတနှင့် အကျင့်အထုံးများ၌ အလွန်အမင်း အားထုတ်သူများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 32

उद्विग्नाः सन्ति च जनाः पिशाचसदृशाः प्रजाः / अन्यायभोजनेनाग्निदेवतातिथिपूजनम्

လူတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှား၍ မငြိမ်မသက်ဖြစ်ကာ၊ ပြည်သူတို့၏ အကျင့်အကြံသည် ပိသာချာကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ မတရားဖြင့် ရရှိသော အစာကို စားသုံးခြင်းကြောင့် အဂ္နိဒေဝ၊ ဒေဝတားများနှင့် အတိသီ(ဧည့်သည်)တို့အား ပူဇော်သည့် ပူဇော်ကာလည်း မသန့်ရှင်း၍ မသင့်တော် ဖြစ်သွားသည်။

Verse 33

करिष्येन्ति कलौ प्राप्ते न च पित्र्योदकक्रियाम् / स्त्रीपराश्च जनाः सर्वे शूद्रप्रायाश्च शौनक

ကလိယုဂ ရောက်လာသောအခါ သူတို့သည် ဘိုးဘွားတို့အတွက် ရေကမ်းပူဇော်သည့် ကရိယာကို မပြုတော့ကြ။ ထို့ပြင် လူအားလုံးသည် မိန်းမတို့၏ အာဏာအောက်တွင် ကျရောက်ကာ၊ အများစုမှာ ရှူဒြာကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်၊ အို ရှောနက။

Verse 34

बहुप्रजाल्पभाग्याश्च भविष्यन्ति कलौ स्त्रियः / शिरः कण्डूयनपरा आज्ञां भेत्स्यन्ति भर्त्सिताः

ကလိယုဂတွင် မိန်းမတို့သည် ကလေးများစွာ မွေးဖွားသော်လည်း ကံကောင်းခြင်း နည်းပါးမည်။ ခေါင်းကို ကုတ်ယားခြင်း၌ စိတ်ဝင်စားကာ၊ ဆူပူတားမြစ်ခံရသော်လည်း အိမ်ထောင်ရေးအမိန့်ကို ချိုးဖောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 35

विष्णुं न पूजयिष्यन्ति पाषण्डोपहता जनाः / कलेर्देषनिधेर्विप्रा अस्ति ह्येको महागुणः

ပာရှဏ္ဍ(လွဲမှားသည့် လမ်းညွှန်)တို့ကြောင့် ထိခိုက်လှည့်ဖြားခံရသော လူတို့သည် ဗိဿဏုကို မပူဇော်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ ကလိသည် အပြစ်အနာအဆာ၏ သိုလှောင်ရာဖြစ်သော်လည်း မဟာဂုဏ်တစ်ပါး ရှိသေးသည်။

Verse 36

कीर्तनादेव कृष्णस्य महाबन्धं परित्यजेत् / कृते यद्य्यायतो विष्णुं त्रेतायां जपतः फलम्

ကృష్ణ၏ နာမကို ကီရ္တနာဖြင့် သီဆိုခြင်းသာဖြင့်ပင် မဟာချည်နှောင်မှုကို စွန့်လွှတ်နိုင်သည်။ ကృతယုဂတွင် ဗိဿဏုကို ဓျာနပြုခြင်းမှ ရသော အကျိုးနှင့်၊ တ్రေတাযုဂတွင် ဂျပ(နာမထပ်ဆို)မှ ရသော အကျိုးကို ဤကာလတွင် ကီရ္တနာဖြင့် ရရှိနိုင်သည်။

Verse 37

द्वापरे परिचर्यायां कलौ तद्धरिकीर्तनात् / तस्माद्ध्येयो हरिर्नित्यं गेयः पूज्यश्च शौनक

ဒွာပရယုဂ၌ မူ ပူဇာဝတ်ပြု၍ အမှုတော်ထမ်းခြင်းဖြင့် မောက္ခရ; ကလိယုဂ၌ မူ ဟရီ၏ နာမကီရတန် (နာမသံကီရတန) ကို သီဆိုရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် ရရှိ၏။ ထို့ကြောင့် ဟရီကို အမြဲ သမาธိဖြင့် စူးစိုက်၊ သီချင်းဖြင့် ချီးမွမ်း၊ ပူဇာပြုရမည်—အို ရှောနက။