Adhyaya 214

Verse 1

ऽध्यायः ब्रह्मोवाच / मृद्गोमयतिलान्दर्भान्पुष्पाणि सुरभीणि च

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်— “မြေ (မြေစေး)၊ နွားချေး၊ နှမ်းစေ့၊ ဒರ್ಭမြက်နှင့် မွှေးကြိုင်သော ပန်းများကိုလည်း ပြင်ဆင်၍ ယူဆောင်လော့။”

Verse 2

आहरेत्स्नानकाले च स्नानार्थो प्रयतः शुचिः / गन्धोदकान्तं विविक्ते (धं) स्थापयेत्तान्यथ क्षितौ

ရေချိုးချိန်တွင် ရေချိုးမည့်သူသည် စည်းကမ်းတကျနှင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ လိုအပ်သောပစ္စည်းများကို ယူဆောင်ရမည်။ တိတ်ဆိတ်သောနေရာ၌ မွှေးရေပါအဆုံး ထားချပြီး၊ ထို့နောက် ကျန်သမျှကို သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း မြေပေါ်တွင် စီစဉ်ထားရမည်။

Verse 3

त्रिधा कृत्वा मृदं तां तु गोमयं च विचक्षणः / अद्भिर्मृद्भिश्च चरणौ प्रक्षाल्याथ करौ तथा

မြေညစ်(မြေခဲ)ကို သုံးပိုင်းခွဲ၍ နွားချေးကိုလည်း ထိုနည်းတူ ခွဲပြီး ပညာရှိသည် ရေနှင့် မြေညစ်ဖြင့် ခြေကို ဆေးကြောကာ ထို့နောက် လက်ကိုလည်း ဆေးကြောရမည်။

Verse 4

उपवीती बद्धशिखः सम्यगाचम्य वाग्यतः / उरुं राजेत्यृचा तोयमुपस्थाय प्रदक्षिणम्

ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး) ကို မှန်ကန်စွာ ဝတ်ဆင်၍ ခေါင်းထုံးကို ချည်ကပ်ကာ အာချမန (သန့်စင်ရန် ရေစုပ်ခြင်း) ကို ပြည့်စုံစွာ ပြုလုပ်ပြီး စကားကို ထိန်းချုပ်လျက် ရေအနီးတွင် ရပ်ကာ «uruṃ rājan…» ဖြင့် စသော ရိခ်ကို ရွတ်ဆို၍ ကర్మကို ပြုလုပ်ပြီး လေးစားစွာ ပတ်လည်လှည့်ရမည်။

Verse 5

आवर्तयेत्तदुदकं ये ते शतमितित्र्यृचा

ထိုရေကို လှည့်ဝိုင်းစေ၍ «ye te» ဟူသော စကားဖြင့် စသော သုံးပုဒ်မန်တရ (Śatamiti ဟု ခေါ်သော) ကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 6

ॐ उरुं हि राजा वरुणश्चकार सूर्याय पन्थानमन्वेत वा / प्रतिधाता च वक्तारस्ताहृदयाविपश्चित् / नमो ऽग्न्यरुणाया भिष्टुतोवरुणस्य पाशः / वरुणाय नमः

အိုမ်။ ကျယ်ဝန်းသော မင်းကြီး ဝရုဏသည် နေမင်း လိုက်လျှောက်ရန် လမ်းကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူသည် တည်ထောင်သူ၊ ပြန်လည်မှန်ကန်စေသူ ဖြစ်၍ ပညာရှိတို့သည် သိမြင်သောနှလုံးဖြင့် ထိုအရာကို ကြေညာကြသည်။ အဂ္နိနှင့် အရုဏအား နမസ്കာရ; ဝရုဏ၏ ပာရှ (ကြိုးကွင်း) ကို ချီးမွမ်း၏။ ဝရုဏအား နမস্কာရ။

Verse 7

ॐ ये ते शतं वरुणये सहस्रं यज्ञियाः पाशा वितता महान्तः / तेभिर्नो अद्य सवितोत विष्णुर्विश्वे मुञ्चन्तु मरुतः स्वर्काः स्वाहा / सुमित्रियान इत्यबञ्जलिमाकृत्योत्तरेण तोयं पश्चाद्विराज्य चैव विनिः क्षिपेत् / ॐ सुमित्रिया न आप ओषधयः सन्तु / दुर्मित्रियास्तस्मै सन्तु यो ऽस्मान्द्वेष्टि यञ्च वयं द्विष्मः

အိုမ်။ ဝရုဏာရေ၊ ယဇ္ဉသင့်တော်သော ကြိုးကွင်းကြီးများသည် ရာနှင့် ထောင်နှင့်အမျှ ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြန့်ကျက်နေ၏။ ယနေ့ စဝိတೃနှင့် ဗိṣṇု၊ ကောင်းကင်ပေးသော မရုတ်တို့ အားလုံးက ထိုကြိုးကွင်းများမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို လွတ်မြောက်စေကြပါစေ—ဆွာဟာ။ «Sumitriyā…» ဟု ဆိုကာ လက်ကို ခွက်ပုံစံလုပ်၍ သတ်မှတ်သကဲ့သို့ မြောက်ဘက်သို့နှင့် နောက်ဘက်သို့ ရေကို ပစ်ချရမည်။ အိုမ်။ ရေများနှင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များသည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် မိတ်ကောင်းဖြစ်ပါစေ; ကျွန်ုပ်တို့ကို မုန်းသူနှင့် ကျွန်ုပ်တို့ မုန်းသူအပေါ် မိတ်မကောင်းဖြစ်ပါစေ။

Verse 8

पादौ कटिं चैव पूर्वं मृद्भिस्त्रिभिस्त्रिभिः / प्रक्षाल्य हस्ता वाचम्य नमस्कृत्य जलं ततः

ဦးစွာ ခြေထောက်နှင့် ခါးကို မြေ/ရွှံ့ဖြင့် တစ်ခုချင်း သုံးကြိမ်စီ သန့်စင်ရမည်။ ထို့နောက် လက်ကိုဆေး၍ အာစမန (သန့်စင်ရန် ရေစုပ်သောက်ခြင်း) ပြုကာ နမസ്കာရ ပြုပြီးမှ သန့်ရေကို ယူဆောင်ရမည်။

Verse 9

ॐ इदं विष्णुर्विचक्रमे त्रेधा निधे पदम् समूढमस्य पांसुरे / महाव्याहृतिभिः पश्चादाचामेत्प्रयतो ऽपि सन्

«အိုမ်—ဤသည်မှာ ဗိဿဏု၏ ခြေလှမ်းဖြစ်၏။ သုံးမျိုးသော ခြေလှမ်းကို မြေမှုန့်အတွင်း ဖုံးကွယ်နေသကဲ့သို့ ငါတည်ထား၏» ဟု ရွတ်ဆိုပြီးနောက် မဟာဗျာဟရတိများဖြင့် အာစမန ပြုလျက် သတိပြု၍ သန့်စင်စွာ နေရမည်။

Verse 10

मार्जयेद्वै मृदाङ्गानि इदं विष्णुरिति त्वृचा / भास्कराभिमुखो मज्जेदापो अस्मानितित्यृचा

«ဣဒံ ဗိဿဏုḥ…» ဟူသော ရစ်ကို ရွတ်ဆိုလျက် မြေ/ရွှံ့ဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါများကို ပွတ်သန့်စင်ရမည်။ ထို့နောက် နေမင်းကို မျက်နှာမူ၍ «အာပေါ အစ္မာန်…» ဟူသော ရစ်ကို ရွတ်ဆိုလျက် ရေထဲသို့ ဝင်နှစ်၍ ရေချိုးရမည်။

Verse 11

ॐ आपो अस्मान्मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतष्वः पुनन्तु / विश्वं हि रिप्रं प्रवहन्ति देवीरुदिदाभ्यः शुचिरापूत एमि

အိုမ်။ မိခင်များဖြစ်သော ရေတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို သန့်စင်ပါစေ။ ဂျီ (ထောပတ်ကြည်) အနှစ်သာရရှိသော ရေတို့သည် ဂျီဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြန်လည်သန့်စင်ပါစေ။ အကြောင်းမူကား ဒေဝီရေတို့သည် အညစ်အကြေးအားလုံးကို ဆောင်ယူစီးဆင်းစေ၏။ ထိုရေတို့မှ ငါသည် သန့်ရှင်း၍ ပူန့်ပေါင်းကင်းစင်လျက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 12

ततो ऽवृघृष्य पात्राणि निमज्योन्मज्य वै शनैः / गोमयेन विलिप्याथ मानस्तोक इत्यृचा

ထို့နောက် မပွတ်မချွတ်ဘဲ ပူဇော်ပစ္စည်းအိုးခွက်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရေထဲသို့ နှစ်၍ ပြန်ထုတ်ကာ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် «မာနස්တိုက…» ဟူသော ရစ်မန်တရကို ရွတ်ဆိုလျက် နွားချေးဖြင့် လိမ်းသုတ်ရမည်။

Verse 13

ॐ मानस्तोके तनये मा न आयुषि मा नो गोषु मा नो अश्वेषु रीरिषः / मा नो वीरान्रुद्रभामिनो ऽबधीर्हविष्मन्तः सदमित्वा हवामहे

အိုမ်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများနှင့် မျိုးဆက်များကို မထိခိုက်ပါစေ; အသက်တာကာလကို မထိခိုက်ပါစေ; နွားများကို မထိခိုက်ပါစေ; မြင်းများကို မထိခိုက်ပါစေ။ ကြမ်းတမ်းသော ရုဒြာ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ သူရဲကောင်းများကို မသတ်ပါနှင့်။ ဟဝိစ် ပူဇော်သူတို့သည် အမြဲတမ်း ပူဇော်သကာများနှင့် လာရောက်၍ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် သင့်ကို ပန်ကြားအော်ဟစ်ပါသည်။

Verse 14

ततो ऽभिषिञ्चेन्मन्त्रैस्तु वरुणैस्तु यथाक्रमम् / इमंमे वरुणे द्वाभ्यां त्वन्नः सत्वन्न इत्यपि

ထို့နောက် အစဉ်အလာအတိုင်း ဝရုဏ မန္တရများဖြင့် အဘိသေက (ရေဖြန်းသန့်စင်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ «imaṃ me varuṇe …» ဖြင့်စသော ဂါထာနှစ်ပုဒ်နှင့် «tvam naḥ satvam naḥ …» မန္တရကိုလည်း အသုံးပြုရမည်။

Verse 15

आपो त्वन्तुमसीति च मुञ्चन्त्ववभृतेति च / ॐ इमंमे वरुण श्रुधीहवमद्या च मृडयत्वा मवस्युराचके

«သင်တို့သည် အညစ်အကြေးကို ဖယ်ရှားသန့်စင်သော ရေများဖြစ်သည်» နှင့် «အဆုံးသတ် သန့်စင်ရေချိုး (အဝဘ္ဟෘထ) တွင် ရေများက ကျွန်ုပ်ကို လွှတ်ပေးပါစေ» ဟူ၍လည်းကောင်း—ထို့ပြင် «အိုမ်၊ ဝရုဏ၊ ဤကျွန်ုပ်၏ ပန်ကြားသံကို ကြားတော်မူပါ; ယနေ့လည်း ကရုဏာပြု၍ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု ပေးတော်မူပါ၊ ကျွန်ုပ်သည် ခိုလှုံရာကို ရှာဖွေသူဖြစ်သည်» ဟူ၍လည်းကောင်း။

Verse 16

ॐ तत्त्वयामि ब्रह्मणा वन्दमानस्तदाशास्ते यजमानो हविर्भिः / अहेडमानो वरुणेह बोध्युरुशं समान आयुः प्रमोषीः / ॐ त्वन्नो अग्ने वरुणस्य विद्वान्देवस्य हेडो अवयासिसीष्ठाः / यजिष्ठो वह्नितमः शोशुचानो विश्वा द्वेषांसिप्रमुमुग्ध्यस्मत्स्वाहा / ॐ स त्वन्नो अग्नेवमो भवती नेदिष्ठो अस्या उषसोव्युष्टौ / अवयक्ष्वनो वरुणं रराणो वीहिमृडीकं सुहवो न एधि / ॐ आपो नौषधि हिंसार्धम्नो राजस्ततो वरुणो नोमुञ्चा यदाहरघ्न्या इति वरुणेति शपार्महे ततो वरुण नो मुञ्च / ॐ उदुत्तमं वरुण पाशमस्मदवाधमं विमध्यमंश्रथाय / अथावयमादित्यव्रते तवानागसो अदितये स्याम / मुञ्चन्तुमामप्यथाद्वरुणस्य त्वत् / अहो यमस्य पत्नीमानः सर्वस्मादेव किल्बिषात् / अवभृथनिचं पुनर्विचेरुसि नित्यं प्रन्नः / अवदेवैर्देवकृता मनोयासि समवत्यै कृतं पुष्पाच्छा देवधीमल्पाही

အိုမ်။ ဗြဟ္မဏာ၏ သာသနာဉာဏ်ဖြင့် ဦးညွှတ်ကာ ချီးမွမ်း၍ ယဇမာနသည် ဟဝိစ်ဖြင့် ဆုတောင်း၏—«အို ဝရုဏ၊ ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့ကို သိမြင်တော်မူပါ; အမျက်မထွက်ဘဲ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျယ်ဝန်းညီမျှသော အသက်တာကာလကို မလုယူပါနှင့်»။ အိုမ်။ «အို အဂ္နိ၊ ဝရုဏကို သိသောသူ၊ နတ်ဘုရား၏ အမျက်ကို သက်သာစေပါ။ အလွန်ပူဇော်ထိုက်သော၊ ပူဇော်သကာသယ်ဆောင်သူ အလင်းတောက်သော မီးတောက်—ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ မုန်းတီးမှုအားလုံးကို လွှတ်ပေးပါ; ဆွာဟာ»။ အိုမ်။ «အို အဂ္နိ၊ ယနေ့မနက်ဦး အရုဏ်တက်ချိန်၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ အနီးဆုံးနှင့် အကောင်းဆုံး ကာကွယ်သူ ဖြစ်ပါစေ။ ဝရုဏကို ပူဇော်၍ နှစ်သက်ကာ သူ၏ ကရုဏာကို ကြေညာပါ; ကောင်းစွာ ဖိတ်ခေါ်သော ကျွန်ုပ်တို့ကို သနားကြင်နာပါ»။ အိုမ်။ «အို ရေများနှင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ လောကနယ်ပယ်နှင့် အပြုအမူမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိခိုက်မှု သို့မဟုတ် အပြစ်အနာအဆာ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ ဝရုဏက လွှတ်ပေးပါစေ။ ‘ဝရုဏ’ ဟု ဆိုကာ ကျွန်ုပ်တို့က ကျိန်ဆိုခဲ့သမျှ—ထိုချည်နှောင်မှုမှလည်း အို ဝရုဏ၊ လွတ်မြောက်စေပါ»။ အိုမ်။ «ဝရုဏ၏ ကြိုးချည်ကို အမြင့်ဆုံး၊ အနိမ့်ဆုံး၊ အလယ်ပိုင်းတို့မှ ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ ဖြေလျော့ပါ။ ထို့နောက် အာဒိတျယတို့၏ ဝရတကို စောင့်ထိန်းလျက် အပြစ်ကင်းစင်၍ အဒိတိ (လွတ်လပ်ခြင်း) နှင့် သက်ဆိုင်သူ ဖြစ်ပါစေ။ ဝရုဏ၏ ချည်နှောင်မှုမှလည်း သင်က ကျွန်ုပ်ကို လွှတ်ပေးပါစေ»။ အရပ်ရပ်မှ အညစ်အကြေးနှင့် အပြစ်အမှားအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပယ်ရှားပါစေ; အဝဘ္ဟෘထ သန့်စင်ရေချိုးက ကျွန်ုပ်တို့ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်လည်သန့်စင်စေပါစေ။ နတ်တို့ကဖြစ်စေ လူတို့ကဖြစ်စေ ပြုလုပ်ခဲ့သမျှ—စိတ်ကို သဟဇာတသို့ ဦးတည်စေ၍ နတ်ဉာဏ်ကို မင်္ဂလာဖြစ်အောင် တင့်တယ်စေပါစေ။

Verse 17

अभिषिच्य तथात्मानं निमज्याचम्य वै पुनः / दर्भेण पाययेन्मन्त्रैरलिङ्गैः पावनैरिमैः

ရေဖြန်း၍ ကိုယ်ကို အဘိသေကပြုသန့်စင်ပြီးနောက် ရေထဲသို့ နှစ်မြုပ်ကာ ထပ်မံ အာစမန ပြုလုပ်ပြီး၊ ဒರ್ಭမြက်ကို အသုံးပြု၍ နိမိတ်အမှတ်မပါသော (အလင်္ဂ) သန့်စင်မန္တရများဖြင့် ထိုရိတုကို အကျိုးရှိအောင် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 18

आपोहिष्ठेति तिसृभिरिदमापो हविष्मतीः / देवीराप इति द्वाभ्यां आपोदेवा इति त्र्यृचा

ဤကర్మကို «Āpo hi ṣṭhā…» ဖြင့်အစပြုသော ဂါထာသုံးပုဒ်၊ «Idam āpo haviṣmatīḥ…» ဟုဆိုသော သီချင်းတော်၊ «Devīr āpaḥ…» ဖြင့်အစပြုသော နှစ်ပုဒ်၊ ထို့ပြင် «Āpo devāḥ…» ဖြင့်အစပြုသော သုံးပုဒ်စုဖြင့် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 19

द्रुपदादिव इति च शन्नो देवीरपां रसः / आपो देवो पावमान्यः पुनन्त्वाद्या ऋचो नव

«drupadādiva…» ကိုလည်း၊ «śanno devīḥ…» ကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။ ဒေဝီရေများ (Āpaḥ) ၏ ရသ (rasa) သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို သန့်စင်စေပါစေ; ရေဒေဝတား Pavamāna (သန့်စင်သူ) သည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆေးကြောသန့်စင်ပါစေ။ ဤသို့ဖြင့် ပထမ ဩက္က (Ṛk) ကိုးပုဒ် ဖြစ်သည်။

Verse 20

चित्पतिर्मेति च शनैः प्लाव्यात्मनं समाहितः / हिरण्यवर्णा इति च पावमान्यस्तथा पराः

စိတ်ကို စုစည်းတည်ငြိမ်စေ၍ ကိုယ်ကို နူးညံ့စွာ ရေထဲသို့ နှစ်မြှုပ်ကာ တဖြည်းဖြည်း «Citpati» (အသိဉာဏ်၏ အရှင်) ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့ပြင် «Hiraṇyavarṇā» (ရွှေရောင်) ကဲ့သို့သော Pāvamānī သန့်စင်သီချင်းများနှင့် အခြား မန္တရားများကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 21

तरत्सामा शुद्धवत्यः पवित्राणि च शक्तितः / वारुण्या बहवः पुण्याः शक्तितः संप्रयोजयेत्

ကိုယ့်စွမ်းအားအလိုက် Taratsāman နှင့် Śuddhavatī (သီချင်းတော်) တို့ကိုလည်းကောင်း၊ အခြား သန့်စင်ပဝါတရားများကိုလည်းကောင်း အသုံးချရမည်။ ထိုနည်းတူ ကိုယ့်စွမ်းအားအလိုက် Vāruṇī ပူဇော်ပွဲများနှင့် အကျိုးကောင်းများစွာသော ကုသိုလ်အကျင့်များကိုလည်း သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 22

ॐ कारेण व्याहृतिभिर्गायत्र्या च समन्वितः / आदावन्ते च कुर्वीत अभिषेकं यथाक्रमम्

Oṁ သရ (Oṁ)၊ vyāhṛti များနှင့် Gāyatrī ကို ပေါင်းစည်းကာ အစတွင်လည်းကောင်း အဆုံးတွင်လည်းကောင်း အစဉ်အလာအတိုင်း abhiṣeka (ရေချိုးပူဇော်) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 23

जलमध्यस्थितस्यैव मार्जनं तु विधीयते / अन्तर्जले जपेन्मन्त्रं त्रिः कृत्वा चाघमर्षणम्

ရေအလယ်၌ ရပ်နေသူအတွက် သန့်စင်ပွတ်လိမ်းခြင်း မာရ္ဇန (mārjana) ကို ပြုလုပ်ရန် သတ်မှတ်ထားသည်။ ရေအတွင်း၌ပင် မန္တရကို ဇပ်ရွတ်၍ အဃမရ္ရှဏ (Aghamarṣaṇa) ကို သုံးကြိမ် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 24

द्रुपदाद्यास्त्रिरावर्तेदयं गौरिति च त्र्यृचम् / अन्यांश्चैव तु मन्त्रान्वा स्मृतिदृष्टान्समाहितः

«Drupada…» ဟုအစပြုသော သီချင်းတော်ကို သုံးကြိမ် ပြန်လည်ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့အတူ «Ayaṃ gauḥ…» ဟုအစပြုသော သုံးပုဒ်မန်တရ (tryṛc) ကိုလည်း သုံးကြိမ် ရွတ်ဆိုရမည်။ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်း၍ စ్మṛti များတွင် သင်ကြားထားသကဲ့သို့ ထုံးတမ်းအရ တွေ့ရသော အခြားမန်တရများကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 25

सव्याहृतिं सप्रणवां गायत्रीं वा जपेद्बुधः आवर्तयेद्वा प्रणवं स्मरेद्वा विष्णमव्ययम्

ပညာရှိသူသည် ဗျာဟြတိ (vyāhṛti) များနှင့် ပ္ရဏဝ (Oṃ) ပါဝင်သော ဂါယတ္ရီ (Gāyatrī) ကို ဇပ်ရွတ်ရမည်။ သို့မဟုတ် ပ္ရဏဝ တစ်ခုတည်းကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် မပျက်မယွင်းသော ဗိဿဏု (Viṣṇu) ကို စိတ်ဖြင့် သတိရ၍ ဓ్యာနပြုနိုင်သည်။

Verse 26

विष्णोरायतनं त्वापः स एवाप्पतिरुच्यते / तस्यैवं तनवस्त्वेतास्तस्मात्तं ह्यप्सु संस्मरेत्

ရေများသည် ဗိဿဏု (Viṣṇu) ၏ နေရာတော်၊ အာယတန (āyatana) ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုဘုရားကို «ရေ၏ အရှင်» ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဤရေတို့သည် ထိုဘုရား၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်များဖြစ်သဖြင့် ရေအတွင်း၌ပင် ထိုဘုရားကို သတိရအောက်မေ့ရမည်။

Verse 27

तद्विष्णोरिति मन्त्रेण निमज्याप्सु पुनः पुनः / गायत्त्री वैष्णवी ह्येषा विष्णोः संस्मरणाय वै

«tad viṣṇoḥ…» ဟုအစပြုသော မန္တရဖြင့် ရေအတွင်းသို့ ထပ်ခါထပ်ခါ ငုပ်ဝင်ရမည်။ ဤသည်မှာ ဗိဿဏုကို သတိရစေရန် ရည်ရွယ်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဂါယတ္ရီ (Vaiṣṇava Gāyatrī) ဖြစ်သည်။

Verse 28

ॐ इदमापप्रवहता स्वं मलं क्षाललोहितम् / यथात्वहोत्रामृतं यच्च शोफे अभीषणम्

Om. ဤရေစီးကြောင်းဖြင့် မိမိ၏ အညစ်အကြေးများနှင့် သွေးများကို ဆေးကြောသန့်စင်နိုင်ပါစေ။ ပူဇော်သက္ကာရ၏ အမြိုက်ရည်နှင့်တူသော ဤရေသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ရမ်းခြင်း၌ပင် သင့်လျော်သော သက်သာရာရမှုနှင့် မင်္ဂလာအပေါင်းကို ဆောင်ကြဉ်းနိုင်ပါစေသတည်း။

Verse 29

आपो मा तस्मादेनसः पावमानश्च मुञ्चतु इविष्मतो विमा आपोहविष्मान् आविरासति / हविष्मान् देव असुरो हविष्मान् अस्तु सूर्यः / देवीरापो अपा पत्न्या यश्च ऊर्मिर्हविष्यः इन्द्रियवान्मादित्यन्तनः तं देवेभ्यो देवता दाभुशुक्रलेभ्यस्तेषां भागकर्षिवसिसमुद्रस्य दक्षिण्याग्रयासिमेनापोग्रर्भिरश्मतमोधोः / आपो देवी मधुमतीरगृह्णन्तु ह्यन्नती राजस्वतिलाः / याभिर्मित्रावरुणस्य सिञ्चयाभिरिन्द्रमनयत्यन्न वाती वद्रुपदां शन्नो देवी अपामसृग्द्वयसंसूर्ये सन्तं समाहितं अपांरसस्य यो रस्य यो गृह्णास्युत्तमम् / आपो देवीरुपसूर्य मधुमतीवयस्याय प्रजाभ्यः तासा मास्थानात्वर्जिहतामोषधयः सपिप्पलाः / पुनन्तु मा पितरः सौम्यासः पुनन्त्वनापि पिता सहसाः पवित्रेण गतायुषा / पुनन्तु मा पितामहाः पुनन्तु प्रपितामहाः / पवित्रेण गतायुषा विश्वमायुर्व्यश्रवैः / अग्न आयूंषि परसत्माचरोर्जमिषञ्च त्वचे वावस्वत्वच्छूनाम् / पुनन्तु मा देवजनाः पुनन्तु मनसा धियः / पुनन्तु विश्वा भूतानि जातवेदः ! पुनीहि मा / पवित्रेण पुनीहि मा शुक्रेण देव दीद्यत् / अग्ने क्रत्वा क्रतूंरनु / यत्ते पवित्रमर्चिष्यग्ने विततमन्तरा ब्रह्मा तेन पुनातु मा / पवमानः सुवर्जनः / पवित्रेण विचर्षणिः / यः पोता स पुनातु मा / उभाभ्यां देव सवितः / पवित्रेण सवेन च / इदं ब्रह्मपुनीमहे / वैश्वदेवीः पुनती देव्या गृभ्नास्यामिसावक्ष्यस्तान्नोवीत पूज्याः / तयामदन्तः सधमादेषु वयं स्याम पतयो रयीणाम् / चित्प तिर्मा पुनात्वच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः / तस्य ते पवित्रपूतस्य यत्कामः / प्रणितच्छकेयं देवो वाक्पतिर्मा सविता त्वच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः / तस्य ते पवित्रपते ! पवित्रपूतस्य चत्कामः / पुनस्तच्छकेयं द्युपतिं अयं गौः पृश्रिरक्रमीसदशशतं मातरं पुनः पितरञ्च प्रयस्मः / देवो मा सविता पुनात्वच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः / तस्य ते पवित्रपते पवित्रपूतस्य यत्कामः पुनातच्छकेयम्? / ॐ तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः / दिवीव चक्षुराततम्

မြင့်မြတ်သော ရေအရှင်နှင့် သန့်စင်သော ရေစီးကြောင်းတို့သည် အကျွန်ုပ်အား အပြစ်နှင့် ညစ်ညမ်းမှုတို့မှ လွတ်မြောက်စေပါစေ။ နေမင်းကြီးသည် ကောင်းချီးပေးပါစေ။ အို မီးနတ်ဘုရား၊ ဗြဟ္မာနှင့် နတ်အပေါင်းတို့၊ အကျွန်ုပ်ကို သန့်စင်စေတော်မူပါ။ ဗိဿနိုးဘုရားရှင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နေရာတော်ကို အစဉ်အမြဲ ဖူးမြော်နိုင်ပါစေသတည်း။

Verse 30

स्नात्वैवं वाससी धौते अच्छिन्ने परिधाय च / प्रक्षाल्य च मृदाद्भिश्च हस्तौ प्रक्षाल्य वै तदा

ဤသို့ ရေချိုးပြီးနောက် ဆေးကြောပြီးသော အဝတ်ကောင်း နှစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ရမည်။ ထို့နောက် မြေကြီးနှင့် ရေတို့ဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို စင်ကြယ်စွာ ဆေးကြောရမည်။

Verse 31

आचान्ते पुनाराचामेन्मन्त्रेण स्नानभोजने / द्रुपदां च त्रिरावर्त्य तथा चैवाघमर्षणम्

သန့်စင်ရန် ရေကို သောက်သုံးပြီးနောက် (Acamana)၊ သတ်မှတ်ထားသော မန္တန်ဖြင့် ထပ်မံ၍ ရေကို သောက်သုံးရမည်။ အထူးသဖြင့် ရေချိုးချိန်နှင့် စားသောက်ချိန်များတွင် ဖြစ်သည်။ Drupada မန္တန်ကို သုံးကြိမ် ရွတ်ဆို၍ အပြစ်များကို ပယ်ဖျက်ရန် Aghamarsana ဓလေ့ကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 32

आचम्याप्लाव्य चात्मानं त्रिराचम्यशनेरसून् / अथोपतिष्टेदादित्यं मूर्ध्नि पुष्पान्विताञ्जलिः

သန့်စင်ရန် ရေကို သောက်သုံးပြီး ကိုယ်ကို ဆေးကြောကာ၊ အသက်ရှူခြင်းကို ငြိမ်သက်စေလျက် သုံးကြိမ်တိုင် ရေကို သောက်သုံးပြီးနောက်၊ မိမိ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ပန်းများပါရှိသော လက်အုပ်ချီလျက် နေနတ်မင်း (Aditya) ရှေ့တွင် ရိုသေစွာ ရပ်နေရမည်။

Verse 33

प्रक्षिप्योदकमद्धूय उदुत्यं चित्रमित्यपि / तच्चक्षुर्देव इति च हंसः शुचिषदित्यपि

ရေကိုလောင်းချပြီးနောက် ရေစင်အောင်ဖြန်းသို့မဟုတ်လှုပ်ခါ၍ ထုတ်ပစ်ကာ «Ud utyaṃ citram…», «Tat cakṣur deva…», «Haṃsaḥ śuciṣad…» မန္တရားများကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 34

एताञ्जपेदूर्ध्वबाहुः सूर्यमीक्ष्य समाहितः / गायत्त्रीं च तथा शक्त्या उपस्थाय दिवाकरम्

လက်နှစ်ဖက်ကို အပေါ်သို့မြှောက်၍ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စွာ စုစည်းကာ နေမင်းကိုကြည့်လျက် ဤမန္တရားများကို ဂျပ်ရမည်။ ထို့အတူ အားအပြည့်နှင့် ဘက္တိဖြင့် နေ့ကိုဖန်ဆင်းသူ (နေမင်း) ရှေ့၌ ရိုသေစွာ ရပ်တည်ပြီး ဂါယတ္တရီကို ဂျပ်ရမည်။

Verse 35

विभ्राडित्यनुवाकेन सूक्तेन पुरुषस्य च / शिवसङ्कल्पेन च तथा मण्डलब्राह्मणेन च

«Vibhrāḍiti Anuvāka» ဖြင့်လည်းကောင်း၊ «Puruṣa Sūkta» ဖြင့်လည်းကောင်း၊ «Śiva-saṅkalpa» (မင်္ဂလာဆန္ဒတော်) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့အတူ «Maṇḍala Brāhmaṇa» ဖြင့်လည်းကောင်း—ဤတို့ကို အသုံးပြု၍ ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 36

दिवाकीर्त्या तथा चान्यैः सौरैर्मन्त्रैश्च शक्तितः / जपयज्ञस्तु कर्तव्यः सर्वदेवप्रणीतकैः

«Divākīrti» ဟုခေါ်သော သီချင်းတော်နှင့် အခြားသော နေမင်းဆိုင်ရာ မန္တရားများကို ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း အသုံးပြု၍ မန္တရားဂျပ်ခြင်းဖြင့် ယဇ్ఞ (japa-yajña) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုယဇ్ఞသည် နတ်တော်အပေါင်းတို့က သင်ကြားအတည်ပြုထားသော မန္တရားများဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 37

अध्यात्मविद्यां विधिवज्जपेद्वा जपसिद्धये / सव्यं कृत्वा त्रिराचम्य श्रियं मेधां धृतिं क्षितिम्

ဂျပ်အောင်မြင်စေရန် စည်းကမ်းတကျ အဓျာတ္မဗိဒ္ယာ မန္တရားကို ဂျပ်ရမည်။ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ဘယ်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ အာစမန (ācamana) ကို သုံးကြိမ် ပြုလုပ်ပြီး «Śrī» (သီရိ/ကံကောင်းချမ်းသာ), «medhā» (ဉာဏ်ပညာ), «dhṛti» (တည်ကြည်ခိုင်မာမှု), «kṣiti» (တည်ငြိမ်မှု/မြေကဲ့သို့ထောက်ပံ့မှု) ကို ဖိတ်ခေါ်ရမည်။

Verse 38

वाचं वागीश्वरीं पुष्टिं तुष्टिञ्च परितर्पयेत् / उमामरुन्धतीं चैव शचीं मातरमेव च

ဝါက် (Vāc)၊ ဝါဂီရှ္ဝရီ (Vāgīśvarī) အပြောအဆို၏ အဓိဋ္ဌာနဒေဝီ၊ ပုෂ္ဋိ (Puṣṭi) အာဟာရပြည့်ဝမှု၊ တုෂ္ဋိ (Tuṣṭi) စိတ်ကျေနပ်မှုတို့အား လျော်ကန်စွာ တရ্পဏဖြင့် ပူဇော်တော်မူရမည်။ ထို့အတူ ဥမာ (Umā)၊ အရုန္ဓတီ (Arundhatī)၊ ရှချီ (Śacī) နှင့် မဟာမိခင် (Divine Mother) ကိုလည်း ပူဇော်တော်မူရမည်။

Verse 39

जयां च विजयां चैव सावित्रीं शान्तिमेव च / स्वाहां स्वधां धृतिं चैव तथैवादितिमुत्तमाम्

ဂျယာ (Jaya) နှင့် ဝိဇယာ (Vijayā)၊ ဆာဝိတြီ (Sāvitrī) နှင့် ရှာန္တိ (Śānti) ကို ခေါ်ယူပူဇော်ရမည်။ ထို့အတူ စွာဟာ (Svāhā)၊ စွဓာ (Svadhā)၊ ဓြတိ (Dhṛti) နှင့် အမြတ်ဆုံး အဒိတိ (Aditi) ကိုလည်း အာရုံပြု၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 40

ऋषिपत्नीश्च कन्याश्च तर्पयेत्काम्यदेवताः / सर्वमङ्गलकामस्तु तर्पयेत्सर्वमङ्गलाम्

ရိရှီတို့၏ ဇနီးများနှင့် ကန့်ယာဒေဝီများကို မိမိလိုလားသည့် အလိုတော်ဒေဝတာများအဖြစ် တရ্পဏဖြင့် တင်ပူဇော်ရမည်။ အလုံးစုံ မင်္ဂလာကို တောင့်တသူသည် မင်္ဂလာအားလုံးကို ပေးသနားသော ဆර්ဝမင်္ဂလာ (Sarvamaṅgalā) ထံသို့ တရ্পဏပြုရမည်။

Verse 41

आब्रह्मस्तम्बपर्यन्तं जगत्तृप्यत्विदं ब्रुवन् / क्षिपेदपो ऽञ्जलींस्त्रींश्च कुर्वन्काङ्क्षेत तर्पणम्

«ဗြဟ္မာမှ စ၍ မြက်ပင်အဆုံးတိုင်အောင် ဤလောကတစ်လောကလုံး ကျေနပ်ပါစေ» ဟု ရွတ်ဆိုကာ တရ্পဏရေကို လက်နှစ်ဖက်အုပ်၍ အည္ဇလီ သုံးဆယ်ခါ ပစ်ချရမည်။ ထိုသို့ သတ္တဝါအားလုံးကို ကျေနပ်စေလိုသော စိတ်နိယာမဖြင့် တရ্পဏကర్మကို ပြုလုပ်ရမည်။