Adhyaya 195

Verse 1

नाम चतुर्नवत्युत्तरशततमो ऽध्यायः हरिरुवाच / सल्वकामप्रदां विद्यां सप्तरात्रेण तां शृणु / नमस्तुभ्यं भगवते वासुदेवाय धीमहि

အခန်းကြီး ၁၉၅ စတင်သည်။ ဟရိ (ဗိဿနိုး) က မိန့်တော်မူသည်– "နားထောင်လော့၊ ခုနစ်ညတာ ကာလအတွင်း၊ ကောင်းမြတ်သော ရည်မှန်းချက် အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော ထိုမြင့်မြတ်သော အသိပညာကို နာယူလော့။ ဘုန်းတော်ကြီးသော အရှင် ဝါသုဒေဝ၊ အရှင်မြတ်အား ရှိခိုးပါ၏။ အရှင်မြတ်အပေါ် ကျွန်ုပ်တို့ တရားရှုမှတ်ပါ၏။"

Verse 2

प्रद्युम्नायानिरुद्धाय नमः सङ्गर्षणाय च / नमो विज्ञानमात्राय परमानन्दमूर्तये

ပရဒျုမ်န နှင့် အနိရုဒ္ဓ တို့အား လည်းကောင်း၊ သင်္ကရ်ှဏ အား လည်းကောင်း ရှိခိုးပါ၏။ စစ်မှန်သော အသိစိတ် သက်သက်သာ ဖြစ်တော်မူသော၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပီတိသုခ ပုံသဏ္ဍာန် ရှိတော်မူသော အရှင်မြတ်အား ရှိခိုးပါ၏။

Verse 3

आत्मारामाय शान्ताय निवृत्तद्वैतदृष्टये / त्वद्रूपाणि च सर्वाणि तस्मात्तुभ्यं नमो नमः

မိမိအတ္တ၌ ပျော်မြူးတော်မူ၍ ငြိမ်းချမ်းတော်မူကာ ဒွိတမြင်ကွင်းမှ လွတ်မြောက်သော အရှင်ထံသို့ ထပ်ထပ်နမസ്കာရပါ၏။ အရာအားလုံး၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တို့သည်လည်း သင်၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ပင်ဖြစ်သဖြင့် သင်ထံသို့ ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးချပါ၏။

Verse 4

हृषीकेशाय महते नमस्ते ऽनन्तमूर्तये / यस्मिन्निदं यतश्चैतत्तिष्ठत्यग्रे ऽपि जायते

အဆုံးမရှိသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ဆောင်တော်မူသော မဟာဟೃಷီကေရှာထံ နမസ്കာရပါ၏။ ဤလောကကြီးသည် သင်၌ တည်နေ၍ သင်မှ ပေါ်ထွန်းလာကာ၊ အစကာလ၌ပင် ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်ထွန်းနေတော်မူ၏။

Verse 5

मृन्मयीं वहसि क्षोणीं तस्मै ते ब्रह्मणे नमः / यन्न स्पृशन्ति न विदुः मनोबुद्धीन्द्रियासवः / अन्तर्बहिस्त्वं चरसि व्योमतुल्यं नमाम्यहम्

မြေမှုန့်ဖြင့် ဖြစ်သော ကမ္ဘာမြေကို ထမ်းဆောင်တော်မူသော သင်—ထိုဗြဟ္မန်ထံ နမস্কာရပါ၏။ စိတ်၊ ဉာဏ်၊ အင်္ဒြိယများနှင့် အသက်ရှူသက်တမ်းတို့ မထိမခံ မသိမမြင်နိုင်သော အရာဖြစ်သော်လည်း သင်သည် အတွင်းအပြင် လှုပ်ရှားတော်မူ၍ ကောင်းကင်ကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်ကို ငါ ဦးချပါ၏။

Verse 6

ॐ नमो भगवते महापुराषाय महाभूतपतये सकलसत्त्वभाविव्रीडनिकरकमलरेणूत्पलनिभधर्माख्यविद्यया? चरणारविन्दयुगल परमेष्ठिन् नमस्ते / अवाप विद्याधरतां चित्रकेतोश्च विद्यया

အိုမ်—မဟာပုရုရှ ဘဂဝန်၊ မဟာဘူတတို့၏ အရှင်ထံ နမস্কာရပါ၏။ သတ္တဝါအားလုံး၌ ရိုသေကြည်ညိုမှုကို နိုးထစေသော ကြာပန်းနှင့် ကြာပန်းမှုန်ကဲ့သို့ တောက်ပသည့် «ဓမ္မ» ဟုခေါ်သော ဗိဒ္ဓာဖြင့် သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်သို့ ချဉ်းကပ်ပါ၏။ အို ပရမေဋ္ဌင်၊ သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ငါ ဦးချပါ၏။ ထိုဗိဒ္ဓာတော်ကြောင့်ပင် စိတ္တရကေတုသည်လည်း ဗိဒ္ဓာဓရ အဆင့်ကို ရရှိခဲ့၏။