Adhyaya 180

Verse 1

ऽध्यायः हरिरुवाच / वचा मांसी च बिल्वञ्च तगरं पद्मकेसरम् / नागपुष्पं प्रियङ्गुञ्च समभागानि चूर्णयेत् / अनेन धूपितो मर्त्यः कामवद्विचरेन्महीम्

ဟရီ မိန့်တော်မူသည်— «ဝစာ၊ မာṁစီ၊ ဘိလွ၊ တဂရ၊ ကြာပန်းအမွှေး (ကေသရ)၊ နာဂပုષပ နှင့် ပရိယင်္ဂု ကို အချိုးညီညီ အမှုန့်ကြိတ်လော့။ ဤအမွှေးအကြိုင်ကို မီးခိုးထိုးခံရသော လူသည် လောကမြေပြင်၌ အလိုရှိခံရသူကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ၊ ဆွဲဆောင်မှုဖြင့် လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်သည်»။

Verse 2

कर्पूरं देवदारुञ्च मधुना सह योजयेत् / लिङ्गलेपाच्च तेनैव वशीकुर्यात्स्त्रियं किल

ကမ္ဖော် (ကရပူရ) နှင့် ဒေဝဒါရု ကို ပျားရည်နှင့် ရောစပ်လော့။ ထိုပျစ်ပျစ်ကို လင်္ဂပေါ် လိမ်းလျှင် မိန်းမကို သြဇာအောက်သို့ ဆွဲယူနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 3

मैथुनं पुरुषो गच्छेद्गृह्णीयात्स्वकमिन्द्रियम् / वामहस्तेन वामञ्च हस्तं लिंपेत्तु यत्स्त्रियाः / आलिप्ता स्त्री वशं याति नान्यं पुरुषमिच्छति

ယောက်ျားတစ်ဦး မေထုန်သို့ ဝင်ရာတွင် မိမိ၏ အင်္ဒြိယကို ထိန်းချုပ်ထားရမည်။ ဘယ်လက်ဖြင့် မိန်းမ၏ ဘယ်လက်ပေါ်သို့ အလိမ်းတစ်မျိုးကို လိမ်းရမည်။ ထိုသို့ လိမ်းခံရသော မိန်းမသည် သြဇာအောက်သို့ ဝင်လာပြီး အခြားယောက်ျားကို မလိုလားတော့ဟု ဆိုသည်။

Verse 4

ॐ रक्तचामुण्डे अमुकं मे वशमानय आनय ॐ ह्रीं ह्रैं ह्रः फट् / इमं जप्त्वायुतं मन्त्रं तिलकेन च शङ्कर ! / गोरोचनासंयुतेन स्वरक्तेन वशी भवेत्

«အိုṁ၊ အနီရောင် ခာမုဏ္ဍာ—ဤသူကို ငါ့အာဏာအောက်သို့ ဆွဲယူ၍ ဤနေရာသို့ ခေါ်လာပါ။ အိုṁ ဟ္ရီṁ ဟ္ရိုင်ṁ ဟ္ရಃ ဖတ်»။ အို ရှင်ကရာ၊ မန္တရကို တစ်သောင်းကြိမ် ဂျပ်ပြီး၊ ဂိုရိုချနာနှင့် ကိုယ်၏သွေးကို ရောစပ်ကာ တီလကအဖြစ် လိမ်းလျှင်၊ အခြားသူ၏စိတ်ကို ဝశီ (ထိန်းချုပ်) နိုင်သော အာနုဘော် ရရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 5

सैन्धवं कृष्णलवणं सौवीरं मत्स्यपित्तकम् / मधु सर्पिः सितायुक्तं स्त्रीणां तद्भगलेपनात्

ကျောက်ဆား၊ အနက်ဆား၊ ဆော်ဝီရ (ချဉ်ပြင်း/အယ်လ်ကလီဆားပြင်ဆင်မှု) နှင့် ငါးအသည်းရည် (fish-bile) ကို ပျားရည်၊ ဂျီ (ghee) နှင့် သကြားတို့နှင့် ရောစပ်၍၊ မိန်းမ၏ လိင်အင်္ဂါပေါ်တွင် လိမ်းဆေးအဖြစ် လိမ်းရန် ဟူ၍ ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသည်။

Verse 6

यः पुमान्मैथुनं गच्छेन्नान्यां नारीं गमिष्यति / शङ्कपुष्पी वचा मांसी सोम राजी च फल्गुकम्

ယောက်ျားတစ်ဦးသည် မေထုန်ပြုလျှင် အခြားမိန်းမထံ မသွားတော့ဟု (တည်ငြိမ်၍ သစ္စာရှိစေသည်ဟု) ဆိုသည်။ ဤအတွက် ဤစာတမ်းတွင် ဆေးမြက်များဖြစ်သော śaṅkhapuṣpī, vacā, māṃsī, soma-rājī နှင့် phalguka ကို ဖော်ပြထားသည်။

Verse 7

माहिषं नवनीतञ्च त्वकीकृत्य भिषग्वरः / समूलानि स पत्राणि क्षीरेणाज्येन पेषयेत्

ဆရာဝန်ကောင်းမြတ်သူသည် ကျွဲနို့ထောပတ်ကို ယူ၍ အလိမ်းအဖြစ် ပျစ်ပျစ်လိမ်းနိုင်အောင် ပြုလုပ်ပြီး၊ အမြစ်နှင့် အရွက်ပါသော ဆေးမြက်များကို နို့နှင့် ဂျီ (ghee) ဖြင့် ကြိတ်ပွတ်ရမည်။

Verse 8

गुटिकां शोधितां कृत्वा नारीयोन्या प्रवेशयेत् / दशवारं प्रसूतापि पुनः कन्या भविष्यति

သန့်စင်ထားသော ဆေးလုံးငယ်ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် မိန်းမ၏ ယောနီအတွင်း ထည့်သွင်းရမည်ဟု ဆိုသည်။ ကလေးမွေးဖွားခဲ့သည့် အကြိမ် ဆယ်ကြိမ်ရှိသော်လည်း ထိုမိန်းမသည် ထပ်မံ၍ ကညာကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။

Verse 9

सर्षपाश्च वचा चैव मदनस्य फलानि च / मार्जारविष्ठा धत्तुर स्त्रीकेशेन समन्वितः

မုန်ညင်းစေ့နှင့် ဝစာ (sweet-flag) ကို မဒန၏ အသီးများနှင့်အတူ ထည့်၍၊ ကြောင်အညစ်အကြေးကိုလည်း ဓတ္တူရာနှင့် မိန်းမ၏ ဆံပင်နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော အရောဟု ဆိုထားသည်။

Verse 10

चातुर्थिकहरो धूपो डाकिनीज्वरनाशकः / अर्जुनस्य च पुष्पाणि भल्लातकविडङ्गके

ချာတုရ္ထိကဖျားကို ဖယ်ရှား၍ ဒာကိနီတို့ကြောင့် ဖြစ်သော ဖျားကိုလည်း ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် မီးခိုး/နံ့သာသည် အర్జုနပန်းများနှင့်အတူ ဘ္ဟလ္လာတက နှင့် ဝိဒင်္ဂ တို့ဖြင့် ပြုလုပ်သည်။

Verse 11

बला चैव सर्जरसं सौवीरसर्षपास्तथा / सर्पयूकामक्षिकाणां धूमो मशकनाशनः

ဘလာ (Sida cordifolia) နှင့်အတူ ရှာရ္ဇပင်၏ အစေး၊ ထို့ပြင် ဆော်ဝီရ နှင့် မုန်ညင်းတို့ကို မီးခိုးထုတ်၍ ဖျန်းလျှင် မြွေ၊ လိပ်ပြာ/လိပ်ခွာ (lice) နှင့် ယင်တို့ကို မောင်းထုတ်ပြီး၊ ထိုမီးခိုးသည် ခြင်ကိုလည်း ဖျက်ဆီးသည်။

Verse 12

भूतलायाश्च चूर्णेन स्तम्भः स्याद्योनिपूरणात् / तेन लेपनतो योनौ भगस्तम्भस्तु जायते

မြေ/ကလေးမှုန့်ဖြင့် ယောနိ (မိန်းမအင်္ဂါ) ကို ဖြည့်သွင်းလျှင် တားဆီးကပ်တည်းမှု (စတမ္ဘ္ဟ) ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုမှုန့်ကို ယောနိအတွင်း လိမ်းလျှင် «ဘဂ-စတမ္ဘ္ဟ» ဟူသော အင်္ဂါအပိတ်အဆို့/မလှုပ်ရှားနိုင်မှု ဖြစ်လာသည်။