Adhyaya 143

Verse 1

द्विचत्वारिंशदुत्तरशततमो ऽध्यायः ब्रह्मोवाच / रामायणमतो वक्ष्ये श्रुतं पापविनाशनम् / विष्णुनाभ्यब्जतो ब्रह्मा मरीचिस्तत्सुतो ऽभवत्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူ၏—ယခု ငါသည် ကြားနာခဲ့သကဲ့သို့ အပြစ်ပျက်စီးစေသော ရာမာယဏကို ဟောကြားမည်။ ဗိဿဏု၏ နာဘီမှ ပေါက်သော ကြာပန်းမှ ဗြဟ္မာ ပေါ်ထွန်း၍၊ ထို၏ သားအဖြစ် မရီချိ ပေါ်ထွန်း하였다။

Verse 2

मरीचेः कश्यपस्तस्माद्रविस्तस्मान्मनुः स्मृतः / मनोरिक्ष्वाकुरस्याभूद्वंशे राजा रघुः स्मृतः

မရီချိမှ ကശ്യပ ပေါ်ထွန်း၍၊ ထိုမှ ရဝိ (နေမင်း) ပေါ်ထွန်းသည်။ နေမင်းမှ မနုဟု မှတ်မိကြပြီး၊ မနုမှ အိက္ခဝာကု ပေါ်ထွန်းသည်။ ထိုမျိုးရိုး၌ ရာဂု မင်းကြီးသည် ထင်ရှားလှသည်။

Verse 3

रघोरजस्ततो जातो राजा दशरथो बली / तस्य पुत्रास्तु चत्वारो महाबलपराक्रमाः

ရာဂုမှ ထို့နောက် အင်အားကြီးသော မင်း ဒဿရထ ပေါ်ထွန်းသည်။ ထိုမင်း၏ သားတော်လေးပါးသည် အင်အားကြီးမား၍ သူရဲကောင်းသတ္တိပြည့်ဝကြသည်။

Verse 4

कौसल्यायाम भूद्रामो भरतः कैकयीसुतः / सुतौ लक्ष्मणशक्षुघ्नौ सुमित्रायां बभूवतुः

ကောသလျာမှ ရာမ ပေါ်ထွန်း၍၊ ကைகေယီ၏ သားတော် ဘရတလည်း ပေါ်ထွန်းသည်။ စုမိတ္ရာမှ လက္ခမဏနှင့် သတ္တရုဃ္န ဟူသော သားတော်နှစ်ပါး ပေါ်ထွန်းကြသည်။

Verse 5

रामो भक्तः पितुर्मातुर्विश्वामित्रादवाप्तवान् / अस्त्रग्रामं ततो यक्षीं ताटकां प्रजघान ह

ရာမသည် ဖခင်မိခင်တို့ကို သဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်သည့်သူဖြစ်၍၊ ဝိශ්ဝာမိတ္တရထံမှ ဒေဝအာယုဓများ အစုအဝေးကို ရရှိ하였다။ ထို့နောက် ယက္ခနီ တာဋကာကို သတ်ဖြတ်လေ၏။

Verse 6

विशावमित्रस्य यज्ञे वै सुबाहुं न्यवधीद्बली / जनकस्य क्रतुं गत्वा उपयेमे ऽथ जानकीम्

တန်ခိုးကြီးသောသူသည် ဗိශ්ဝာမိတ္တရ၏ ယဇ္ဉပွဲ၌ သုဗာဟုကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဇနကမင်း၏ ကရတုပွဲသို့ သွားကာ ဇနကီ (စီတာ) ကို မင်္ဂလာဆောင်ယူ하였다။

Verse 7

ऊर्मिलां लक्ष्मणो वीरो भरतो माण्डवीं सुताम् / शत्रुघ्नो वै कीर्तिमतीं कुशध्वजसुते उभे

သူရဲကောင်း လက္ခ္မဏသည် ဥူර්မိလာကို မင်္ဂလာဆောင်ယူ하였다။ ဘရတသည် မာဏ္ဍဝီ (သမီး) ကို ယူ하였다။ ရှတြုဃ္နသည် ကီရ္တိမတီကို ယူ하였다—သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ကုသဓ္ဝဇ၏ သမီးများဖြစ်သည်။

Verse 8

पित्रादिभिरयोध्यायां गत्वा रामादयः स्थिताः / युधाजितं मातुलञ्च शत्रुघ्नभरतौ गतौ

အဖေတို့နှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ အယောဓျာသို့ သွားရောက်ပြီးနောက် ရာမနှင့် အခြားသူတို့သည် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဘရတနှင့် ရှတြုဃ္နတို့သည် မိခင်ဘက် ဦးလေး ယုဓာဇိတ်ထံသို့လည်း သွားကြသည်။

Verse 9

गतयोर्नृपवर्यो ऽसौ राज्यं दातुं समुद्यतः / स रामाय तत्पुत्राय कैकेय्या प्रार्थितस्तदा

အချိန်အခါနှစ်ရပ် ရောက်လာသောအခါ၊ ထိုအထူးမြတ်သော မင်းကြီးသည် မိမိသား ရာမအား နိုင်ငံတော်ကို အပ်နှံရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကૈကေယီက တောင်းဆိုလျှောက်ထား하였다။

Verse 10

चतुर्दशसमावासो वनेरामस्य वाञ्छितः / रामः पितृहितार्थञ्च लक्ष्मणेन च सीतया

ရာမသည် တောအုပ်၌ ဆယ့်လေးနှစ် နေထိုင်ခြင်းကို လိုလား하였다။ ထို့ပြင် ဖခင်၏ အကျိုးကောင်းအတွက် ရာမသည် လက္ခ္မဏနှင့် စီတာတို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာ하였다။

Verse 11

राज्यञ्च तृणवत्त्यक्त्वा शृङ्गवेरपुरं गतः / रथं त्यक्त्वा प्रयागञ्च चित्रकूटगिरिं गतः

နိုင်ငံတော်ကို မြက်တစ်စည်းကဲ့သို့ စွန့်လွှတ်၍ ရာမသည် သြ္ရင်္ဂဝေရပုရသို့ သွား၏။ ရထားကို စွန့်ကာ ပရယာဂသို့၊ ထို့နောက် စိတ္ရကူဋတောင်သို့ ဆက်သွား၏။

Verse 12

रामस्य तु वियोगेन राजा स्वर्गं समाश्रितः / संस्कृत्य भरतश्चागाद्राममाह बलान्वितः

ရာမနှင့် ခွဲခွာရသဖြင့် ဘုရင် ဒသရထသည် လောကမှ ထွက်ခွာကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၏။ သင်္ဂြိုဟ်ကိစ္စများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် စစ်တပ်အင်အားဖြင့် ထောက်ပံ့ခံရသော ဘရတသည် သွား၍ ရာမကို လျှောက်တင်၏။

Verse 13

अयोध्यान्तु समागत्य राज्यं कुरु महामते / स नैच्छत्पादुके दत्त्वा राज्याय भरताय तु

သူတို့က «အယောဓျာသို့ ပြန်လာ၍ နိုင်ငံတော်ကို အုပ်စိုးပါ၊ မဟာဉာဏ်ရှိသူရေ» ဟု တိုက်တွန်းကြ၏။ သို့သော် ရာမသည် မလိုလားဘဲ၊ ခြေစွပ်တစ်စုံကို ပေးကာ အုပ်ချုပ်ရေးကို ဘရတထံ အပ်နှံ၏။

Verse 14

विसर्जितो ऽथ भरतो रामराज्यमपालयत् / नन्दिग्रामे स्थितो भक्तो ह्ययोध्यां नाविशद्व्रती

ထို့နောက် ပြန်လွှတ်ခံရသော ဘရတသည် ရာမ၏ နိုင်ငံတော်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။ နန္ဒိဂြာမ၌ နေထိုင်ကာ ဘက္တိပြည့်ဝ၍ ဝရတကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းသဖြင့် အယောဓျာသို့ မဝင်ခဲ့။

Verse 15

रामो ऽपि चित्रकूटाच्च ह्यत्रेराश्रममाययौ / नत्वा सुतीक्ष्णं चागस्त्यं दण्डकारण्यमागतः

ရာမသည်လည်း စိတ္ရကူဋမှ ထွက်ခွာ၍ အတြိ၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်လာ၏။ စုတီක්ෂ္ဏနှင့် အဂஸ္တျကို ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် ဒဏ္ဍကာရဏျ တောအုပ်သို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 16

तत्र शूर्पणखा नाम राक्षसी चात्तुमागता / निकृत्य कर्णो नासे च रामेणाथापवारिता

ထိုနေရာတွင် သူပနခါအမည်ရှိ ဘီလူးမသည် စားသောက်ရန် ရောက်လာ၏။ ရာမမင်းသားသည် သူမ၏ နားနှင့်နှာခေါင်းကို ဖြတ်၍ မောင်းထုတ်လိုက်လေသည်။

Verse 17

तत्प्रेरितः खरश्चागाद्दूषणस्त्रिशिरास्तथा / चतुर्दशसहस्रेण रक्षसान्तु बलेन च

သူမ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ခရ၊ ဒူသန နှင့် တြိသီရ တို့သည် ဘီလူးစစ်သည် တစ်သောင်းလေးထောင်နှင့်အတူ ချီတက်လာကြ၏။

Verse 18

रामो ऽपि प्रेषयामास बाणैर्यमपुरञ्च तान् / राक्षस्या प्रेरितो ऽभ्यागाद्रावणो हरणाय हि

ရာမမင်းသားသည် မြားတော်များဖြင့် ၎င်းတို့အား ယမမင်းထံသို့ ပို့လိုက်၏။ ထို့နောက် ဘီလူးမ၏ တိုက်တွန်းမှုဖြင့် ရာဝဏသည် ਸੀတာဒေဝီကို ခိုးယူရန် ရောက်လာလေသည်။

Verse 19

मृगरूपं स मारीचं कृत्वाग्रे ऽथ त्रिदण्डधृक् / सीतया प्रेरितो रामो मारीचं निजघान ह

ထိုအခါ မာရီစသည် သမင်အသွင်ဖန်ဆင်း၍ ရှေ့သို့ရောက်လာ၏။ ਸੀတာဒေဝီ၏ တိုက်တွန်းမှုဖြင့် ရာမမင်းသားသည် မာရီစကို ပစ်ခတ်လေသည်။

Verse 20

म्रियमाणः स च प्राह हा सीते ! लक्ष्मणोति च / सीतोक्तो लक्ष्मणो ऽथागाद्रामश्चानुददर्श तम्

သေလုဆဲဆဲတွင် သူက "အို... ਸੀတာ၊ လက်ခဏ" ဟု အော်ဟစ်လေသည်။ ਸੀတာဒေဝီ စေလွှတ်လိုက်သဖြင့် လက်ခဏ သွားရောက်ရာ ရာမမင်းသားက သူ့ကို မြင်လေသည်။

Verse 21

उवाच राक्षसी माया नूनं सीता हृतेति सः / रावणो ऽन्तरमासाद्य ह्यङ्केनादाय जानकीम्

သူက “ဤသည်မှာ ရက္ခသီ၏ မာယာပင်—စီတာကို အမှန်တကယ် ခိုးယူသွားပြီ” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ရာဝဏသည် အခွင့်အလမ်းကို တွေ့၍ ဇာနကီကို ပေါင်ပေါ်တင်ကာ ခေါ်ဆောင်သွား၏။

Verse 22

जटायुषं विनिर्भिद्य ययौ लङ्कां ततो बली / अशोकवृक्षच्छायायां रक्षितां तामधारयत्

ထို့နောက် အင်အားကြီးသူသည် ဇဋာယုကို ထိုးဖောက်ကျော်လွှားပြီး လင်္ကာသို့ သွား၏။ အရှိုကပင်အရိပ်အောက်တွင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားကာ သူမကို ထိုနေရာ၌ ထားရှိ၏။

Verse 23

आगत्य रामः सून्याञ्च पर्णशालां ददर्श ह / शोकं कृत्वाथ जानक्या मार्गणं कृतवान्प्रभुः

ရာမသည် ရောက်လာသောအခါ ရွက်တဲကို အလွတ်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်၏။ ဇာနကီအတွက် ဝမ်းနည်းကြေကွဲကာ သခင်သည် ထို့နောက် ရှာဖွေရန် စတင်၏။

Verse 24

जटायुषञ्च संस्कृत्य तदुक्तो दक्षिणां दिशम् / गत्वा सख्यं ततश्चक्रे सुग्रीवेण च राघवः

ဇဋာယုအတွက် သင်္ဂြိုဟ်အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သူပြောကြားထားသည့်အတိုင်း ရာဃဝသည် တောင်ဘက်သို့ သွား၏။ ထို့နောက် သုဂ္ဂရီဝနှင့် မိတ်သဟာယအဖြစ် မဟာမိတ်ဖွဲ့၏။

Verse 25

सप्त तालान्विनिर्भिद्य शरेणानतपर्वणा / वालिनञ्च विनिर्भिद्य किष्किन्धायां हरीश्वरम्

အဆစ်မကွေးသော မြားတစ်စင်းဖြင့် တာလာပင် ခုနစ်ပင်ကို ထိုးဖောက်ကာ၊ ကိෂ్కင်ဓာတွင် မျောက်တို့၏ အရှင် ဝါလိန်ကိုလည်း ထိုးဖောက်သတ်၏။

Verse 26

सुग्रीवं कृतवान्राम ऋश्यमूके स्वयं स्थितः / सुग्रीवः प्रेषयामास वानरान्पर्वतोपमान्

ရာမသည် ကိုယ်တိုင် ရှျမ်မူကာ၌ နေထိုင်လျက် စုဂရీవနှင့် မိတ်ဖွဲ့သဘောတူခဲ့သည်။ ထို့နောက် စုဂရీవသည် တောင်တန်းကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဝါနရစစ်သည်များကို စေလွှတ်하였다။

Verse 27

सीताया मार्गणं कर्तुं पूर्वाद्याशासु सोत्सवान् / प्रतीचीमुत्तरां प्राचीं दिशं गत्वा समागताः

စီတာကို ရှာဖွေရန် သူတို့သည် အရှေ့ဘက်နှင့် အခြားအရပ်များသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ထွက်ခွာကြသည်။ အနောက်၊ မြောက်၊ အရှေ့ အရပ်များသို့ သွားပြီးနောက် ပြန်လည်ရောက်လာကာ စုဝေးကြ하였다။

Verse 28

दक्षिणान्तु दिशं ये च मार्गयन्तो ऽथ जानकीम् / वनानि पर्वतान्द्वीपान्नदीनां पुलिनानि च

တောင်ဘက်အရပ်တွင် ဇာနကီကို ရှာဖွေနေသူတို့သည် တောအုပ်များ၊ တောင်တန်းများ၊ ကျွန်းများနှင့် မြစ်ကမ်းသဲပြင်များကိုပါ လှည့်လည်ရှာဖွေ하였다။

Verse 29

जानकीन्ते ह्यपश्यन्तो मरणे कृतनिश्चयाः / सम्पातिवचनाज्ज्ञात्वा हनूमान्कपिकुञ्जरः

ဇာနကီကို မမြင်ရသဖြင့် သူတို့သည် သေမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။ သို့သော် စမ္ပာတီ၏ စကားမှ အမှန်ကို သိလာသောအခါ ဝါနရတို့အနက် ဆင်တော်ကဲ့သို့ အင်အားကြီးသော ဟနုမာန်က ဦးဆောင်하였다။

Verse 30

शतयोजनविस्तीर्णं पुप्लुवे मकरालयम् / अपश्यज्जानकीं तत्र ह्यशोकवनिकास्थिताम्

ဟနုမာန်သည် မကရာတို့ နေရာဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာကို ယောဇန တစ်ရာအကျယ် ဖြတ်ကျော်ကာ ခုန်လွှားသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် အရှိုကဝနိကာ၌ နေထိုင်သော ဇာနကီကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 31

भर्त्सितां राक्षसीभिश्च रावणेन च रक्षसा / भव भार्येति वदता चिन्तयन्तीञ्च राघवम्

ရက္ခသီမများနှင့် ရက္ခသ ရာဝဏက «ငါ့မယားဖြစ်လော့» ဟု အမြဲပြောကာ နှိပ်စက်သော်လည်း၊ သူမသည် ရာဃဝ (ရာမ) ကိုသာ စိတ်ထဲတွင် မပြတ်သတိရနေ하였다။

Verse 32

अङ्गुलीयं कपिर्दत्त्वा सीतां कौशल्यमब्रवीत् / रामस्य तस्य दूतो ऽहं शोकं मा कुरु मैथिलि

မျောက်က လက်စွပ်ကို ပေးအပ်ပြီး စီတာကို သက်သာစေကာ ပြောသည်—«မိသီလာမင်းသမီးရေ၊ ငါသည် အဲဒီ ရာမ၏ တမန်တော်ပင်၊ စိတ်မပူမနာပါနှင့်»။

Verse 33

स्वाभिज्ञानञ्च मे देहि येन रामः स्मरिष्यति / तच्छ्रुत्वा प्रददौ सीता वेणीरत्नं हनूमते

«ရာမက ငါ့ကို မှတ်မိအောင် သက်သေတစ်ခု ပေးပါ» ဟုဆိုသော်၊ ထိုစကားကြားသဖြင့် စီတာသည် မိမိဆံပင်ချည်မှ ရတနာကို ဟနုမာန်အား ပေးအပ်하였다။

Verse 34

यथा रामो नयेच्छीघ्रं तथा वाच्यं त्वया कपे / तथेत्युक्त्वा तु हनुमान्वनं दिव्यं बभञ्ज ह

«မျောက်ရေ၊ ရာမက အမြန်ဆုံး လှုပ်ရှားနိုင်အောင် သင်ပြောရမည်» ဟုဆိုသော်၊ ဟနုမာန်က «အဲဒီလိုပဲ» ဟုတုံ့ပြန်ပြီး ထူးမြတ်သော ဥယျာဉ်တောကို ချိုးဖျက်ပျက်စီးစေ하였다။

Verse 35

हत्वाक्षं राक्षसांश्चान्यान्बन्धनं स्वयमागतः / सर्वैरिन्द्रजितो बाणैर्दृष्ट्वा रावणमब्रवीत्

အက္ရှကိုနှင့် အခြားရက္ခသများကို သတ်ပြီးနောက်၊ ကိုယ်တိုင် ဆက်ကပ်ကာ ဖမ်းဆီးခံရသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ အင်ဒြဇစ်၏ မြားများက အရပ်ရပ်မှ ထိုးနှက်ထားစဉ် ရာဝဏကို မြင်၍ သူက ပြောဆို하였다။

Verse 36

रामदूतो ऽस्मि हनुमान्देहि रामाय मैथिलीम् / एतच्छ्रुत्वा प्रकुपितो दीपयामास पुच्छकम्

«ငါသည် ဟနုမာန်၊ ရာမ၏ သံတမန်ဖြစ်သည်—မိုင်သီလီ (စီတာ) ကို ရာမထံ အပ်နှံလော့» ဟုဆို၏။ ထိုစကားကြားသော် သူသည် ဒေါသထွက်ကာ ဟနုမာန်၏ အမြီးကို မီးတင်လောင်စေ၏။

Verse 37

कपिर्ज्वलितलाङ्गूलो लङ्कां देहेऽ महाबलः / दग्ध्वा लङ्कां समायातो रामपार्श्वं स वानरः

အမြီးမီးလောင်နေသော အင်အားကြီး ကပိသည် လင်္ကာကို မီးရှို့လောင်ကျွမ်းစေ၏။ လင်္ကာကို လောင်ကျွမ်းပြီးနောက် ထိုဝါနရသည် ပြန်လာကာ ရာမ၏ အနားသို့ ရောက်၏။

Verse 38

जग्ध्वा फलं मधुवने दृष्टा सीतत्यवेदयत् / वेणीरत्नञ्च रामाय रामो लङ्कापुर्री ययौ

ဟနုမာန်သည် မဓုဝန၌ အသီးကို စားပြီး စီတာကို တွေ့မြင်ကာ သတင်းကို ပြောကြား၏။ ထို့နောက် ဆံပင်ကြိုး၏ ရတနာကို ရာမထံ ဆက်ကပ်လျက် ရာမသည် လင်္ကာမြို့သို့ ချီတက်သွား၏။

Verse 39

ससुग्रीवः स हनुमान्सांगदश्च सलक्ष्मणः / विभीषणो ऽपि सम्प्राप्तः शरणं राघवं प्रति

သုဂရီဝနှင့်အတူ၊ ဟနုမာန်နှင့်အတူ၊ အင်္ဂဒနှင့်အတူ၊ လက္ခ္မဏနှင့်အတူ—ဝိဘီရှဏလည်း ရာဃဝ (ရာမ) ထံ၌ ခိုလှုံရန် ရောက်လာ၏။

Verse 40

लङ्कैश्वर्येष्वभ्यषिञ्चद्रामस्तं रावणानुजम् / रामो नलेन सेतुञ्च कृत्वाब्धौ चोत्ततार तम्

ရာမသည် ရာဝဏ၏ ညီတော်ကို လင်္ကာ၏ အာဏာပိုင်အဖြစ် အဘိသေက ပြု၏။ ထို့နောက် ရာမသည် နလအား ပင်လယ်ပေါ် တံတားကို ဆောက်စေပြီး ထိုတံတားဖြင့် ကူးလွန်သွား၏။

Verse 41

सुवेलावस्थितश्चैव पुरीं लङ्कां ददर्शह / अथ ते वानरा वीरा नीलाङ्गदनलादयः

သူသည် စုဝေလာတောင်ပေါ်၌ တည်နေစဉ် လင်္ကာမြို့ကို မြင်တော်မူ၏။ ထို့နောက် နီလာ၊ အင်္ဂဒ၊ နလာ စသော ဝါနရသူရဲကောင်းများသည် အဆင်သင့် ရပ်တည်ကြ၏။

Verse 42

धूम्रधूम्राक्षवीरेन्द्रा जाम्बवत्प्रमुखास्तदा / मैन्दद्विविदमुख्यास्ते पुरीं लङ्कां बभञ्जिरे

ထို့နောက် ဓူမ္ရ၊ ဓူမ္ရာက္ခ စသော သူရဲကောင်းခေါင်းဆောင်များသည် ဇာမ္ဘဝန် ဦးဆောင်၍ မိုင်န္ဒနှင့် ဒွိဝိဒတို့ကို ရှေ့တန်းထားကာ လင်္ကာမြို့ကို ချေမှုန်းကြ၏။

Verse 43

राक्षसांश्च महाकायान्कालाञ्जनचयोपमान् / रामः सलक्ष्मणो हत्वा सकपिः सर्वराक्षसान्

ရာမသည် လက္ခမဏနှင့်အတူ မျောက်တပ်၏ အကူအညီဖြင့် ရက္ခသများအားလုံးကို သတ်ဖြတ်တော်မူ၏—ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမား၍ ကာဇလ်အစုကဲ့သို့ မှောင်မိုက်သူတို့ကို။

Verse 44

विद्युज्जिह्वञ्च धूम्राक्षं देवान्तकनरान्त कौ / महोदरमहापार्श्वावतिकायं महाबलम्

ထို့ပြင် ဝိဒ္ယုဇ္ဇိဟ္ဝနှင့် ဓူမ္ရာက္ခ၊ ဒေဝါန္တကနှင့် နရာန္တက၊ ထို့အတူ မဟောဒရနှင့် မဟာပါရ္ရှဝ၊ အဝတိကာယလည်း ပါဝင်၍ အားလုံး အလွန်တန်ခိုးကြီးကြ၏။

Verse 45

कुम्भं निकुम्भं मत्तञ्च मकराक्षं ह्यकम्पनम् / प्रहस्तं वीरमुन्मत्तं कुम्भकर्णं महाबलम्

ကುಂಬ္ဘ၊ နိကುಂಬ္ဘ၊ မတ္တ၊ မကရာက္ခ၊ အကမ္ပန; ထို့ပြင် သူရဲကောင်း ပရဟස්တ—ဦန္မတ္တဟု ခေါ်သူ—နှင့် အလွန်တန်ခိုးကြီးသော ကುಂಬ္ဘကဏ္ဏလည်း ရှိ၏။

Verse 46

रावणिं लक्ष्मणो ऽच्छिन्त ह्यस्त्राद्यै राघवो बली / निकृत्य बाहुचक्राणि रावणन्तु न्यपातयन्

လက္ခမဏသည် ရာဝဏိ (အိန္ဒြဇိတ်) ကို နတ်ဘုရားဆန်သော လက်နက်မြားများဖြင့် ထိုးနှက်၍ ကျဆုံးစေ၏။ အင်အားကြီး ရာဃဝ (ရာမ) သည် ရာဝဏ၏ လက်ဝိုင်းများကို ဖြတ်တောက်ကာ ရာဝဏကိုလည်း မြေပြင်သို့ လဲကျစေ၏။

Verse 47

सीतां शुद्धां गृहीत्वाथ विमाने पुष्पके स्थितः / सवानरः समायातो ह्ययोध्यां प्रवरां पुरीम्

ထို့နောက် သန့်ရှင်းကြောင်း အတည်ပြုခံရသော စီတာကို ခေါ်ယူ၍ ပုෂ္ပက ဝိမာနပေါ်၌ ထိုင်လျက်၊ ဝါနရတပ်များနှင့်အတူ မြို့များထဲတွင် အမြတ်ဆုံး အယောဓျာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 48

तत्र राज्यं चकाराथ पुत्त्रवत्पालयन्प्रजाः / दशाश्वमेधानाहृत्य गयाशिरसि पातनम्

ထိုနေရာ၌ ဘုရင်အဖြစ် အုပ်ချုပ်၍ ပြည်သူတို့ကို မိမိ၏ သားသမီးကဲ့သို့ စောင့်ရှောက်၏။ အရှွမေဓ ယဇ္ဈပူဇာ ဆယ်ကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဂယာရှီရသို့ ယဇ္ဈအပ်နှံမှုကို ယူဆောင်ကာ သတ်မှတ်ထားသည့် ပူဇာကို ဆောင်ရွက်၏။

Verse 49

पिण्डानां विधिवत्कृत्वा दत्त्वा दानानि राघवः / पुत्रौ कुशलवौ दृष्ट्वा तौ च राज्ये ऽभ्यषेचयत्

ရာဃဝ (ရာမ) သည် ပိဏ္ဍာများကို ဓမ္မနည်းအတိုင်း ပြုလုပ်၍ ဒါနများကို ပေးလှူပြီးနောက်၊ သားနှစ်ယောက် ကုရှနှင့် လဝကို တွေ့မြင်သဖြင့် ထိုသူတို့ကို နန်းတင် အဘိသေက ပြုလုပ်ပေး၏။

Verse 50

एकादशसहस्राणि रामो राज्यमकारयत् / शत्रुघ्नो लवणं जघ्ने शैलूषं भतस्ततः

ရာမသည် နန်းတော်ကို တစ်သောင်းတစ်ထောင်နှစ် အုပ်ချုပ်ခဲ့၏။ ထို့နောက် စတရုဃ္နသည် တောင်တန်းတွင် နေထိုင်သော လဝဏကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနောက်တဖန် ဖြစ်၏။

Verse 51

अगस्त्यादीन्मुनीन्नत्वा श्रुत्वोत्पत्तिञ्च रक्षसाम् / स्वर्गं गतो जनैः सार्धमयोध्यास्थैः कृतार्थकः

အဂஸ္တျာ စသည့် မုနိမြတ်တို့အား ဦးချကန်တော့၍ ရက္ခသတို့၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို ကြားနာပြီးနောက်၊ ရည်မှန်းချက်ပြည့်စုံသူသည် အယောဓျာမြို့သူမြို့သားတို့နှင့်အတူ သွာဂ္ဂသို့ တက်ရောက်သွား하였다။