Adhyaya 122
Māsopavāsa Vrata for Hari (From Āśvina Ekādaśī to Viṣṇu Utthāna): Saṅkalpa, Niyamas, and Pāraṇa
ဗြဟ္မာသည် ဟရီ/ဗိဿနုကို အပ်နှံသည့် တစ်လတာ အစာရှောင်ဝတ်ကို သင်ကြားသည်။ ဗာနပရස්ထ၊ သံဃာဝင်/စွန့်လွှတ်သူများနှင့် အမျိုးသမီးများပါ လိုက်နာနိုင်သည်။ အာရှွိန လဆန်း ဧကာဒသီ (Āśvina-śukla Ekādaśī) တွင် အစာရှောင်ပြီးနောက် စတင်ကာ ရက် ၃၀ တိုင်တိုင် ဗိဿနု ဥတ္ထာန (Viṣṇu Utthāna) အထိ “မစားဘဲ ဘုရားပူဇော်မည်” ဟု သင်္ကల్ప (saṅkalpa) ချမှတ်သည်။ အာရှွိနနှင့် ကာတိက လဆန်း ဒွါဒသီများကို အထူးအလေးထားပြီး မပြီးမီ သေဆုံးလျှင်လည်း ဝတ်ပျက်မဖြစ်စေကြောင်း ဆုတောင်းသည်။ နေ့စဉ် စည်းကမ်းတွင် ဟရီပူဇော်ခြင်း၊ တစ်နေ့သုံးကြိမ် ရေချိုးခြင်း၊ အနံ့ဆီ/အမွှေးအကြိုင် ရှောင်ခြင်းနှင့် ဘုရားကျောင်းတွင် ဆီနှိပ်ခြင်း၊ အနံ့လိမ်းခြင်းတို့ကို တားမြစ်ခြင်း ပါဝင်သည်။ ဒွါဒသီနေ့တွင် ရိုသေစွာ ပူဇော်၍ ဗြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးပြီး နောက်ဆုံး pāraṇa ဖြင့် ဝတ်ကို ပြီးစီးစေသည်။ မေတ္တာဖြင့် ချွင်းချက်တစ်ရပ်လည်း ရှိသည်—ဝတ်အတွင်း မေ့လျော့/သတိလစ်ပါက နို့နှင့် အလင်းစားအစာအနည်းငယ် သောက်စားနိုင်ပြီး ဝတ်မပျက်၊ လောကီကောင်းကျိုးနှင့် မောက္ခကို ပေးတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခန်းသည် ပြက္ခဒိန်ဝတ်ထုံး၊ သန့်ရှင်းမှုစည်းကမ်းနှင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝဝတ်များ၏ အကျိုးပွားမှုအဆင့်ဆင့် ဆိုင်ရာ အာစာရ ဆွေးနွေးချက်များသို့ ဆက်လက်ဦးတည်စေသည်။
Shlokas
Verse 1
नामकावशत्युत्तरशततमो ऽध्यायः ब्रह्मोवाच / व्रतं मासोपवासाख्यं सर्वोत्कृष्टं वदामिते / वानप्रस्थो यतिर्नारी कुर्यान्मासोपवासकम्
ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—ဝရတအားလုံးထဲတွင် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်သော «တစ်လစာ အစာရှောင်ဝရတ» ကို သင်တို့အား ငါ ပြောမည်။ တောနေသူ (ဝါနပရಸ್ಥ)၊ ရဟန်းသဘင် (ယတိ) နှင့် မိန်းမတို့လည်း ဤတစ်လစာ အစာရှောင်အကျင့်ကို ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။
Verse 2
आश्विनस्य सिते पक्षे एकादश्यामुपोषितः / व्रतमेतत्तु गृह्णीयाद्यावत्त्रिंशद्दिनानि तु
အာရှွိနလ၏ လင်းလက်သော ပက္ခ၌ ဧကာဒသီနေ့တွင် အုပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဤဝရတကို လက်ခံယူကာ သုံးဆယ်ရက်တိုင်တိုင် စောင့်ထိန်းရမည်။
Verse 3
अद्यप्रभृत्यहं विष्णो यावदुत्थानकं तव / अर्चयेत्वामनश्रंस्तु दिनानि त्रिंशदेव तु
အို ဗိဿဏုဘုရား၊ ယနေ့မှစ၍ သင်၏ ဥတ္ထာန (နိုးထခြင်း) အချိန်တိုင်အောင်၊ အစာမစားဘဲ သင့်ကို မပြတ်မလပ် ပူဇော်မည်—တကယ်တမ်း သုံးဆယ်ရက်ပင်။
Verse 4
कार्तिकाश्विनयोर्विष्णो द्वादश्योः शुक्लयोरहम् / म्रियेयद्यन्तराले तु व्रतभङ्गो न मे भवेत्
အို ဗိဿဏုဘုရား၊ အာရှွိနနှင့် ကာရ္တိက လတို့၏ လင်းလက်သော ပက္ခ၌ ဒွာဒသီနေ့များတွင် ဤဝရတကို ကျွန်ုပ် စောင့်ထိန်းပါ၏။ အကြားကာလ၌ သေဆုံးသော်လည်း ကျွန်ုပ်၏ ဝရတ မပျက်စီးပါစေ။
Verse 5
हरिं यजोत्त्रिषवणस्नायी गन्धादिभिर्व्रती / गात्राभ्यङ्गं गन्धलेपं देवतायतने त्यजेत्
ဟရီကို ပူဇော်ကာ တစ်နေ့သုံးကြိမ် သန့်ရှင်းသော အချိန်များတွင် ရေချိုးသည့် ဝရတသမားသည်၊ အနံ့သာနှင့် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ထိန်းချုပ်စောင့်ရှောက်လျက်၊ နတ်ဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆီနှိပ်ခြင်းနှင့် အနံ့သာလိမ်းခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 6
द्वादश्यामथ संपूज्य प्रदद्याद्द्विजभोजनम् / ततश्च पारणं कुर्याद्धरेर्मासोपवासकृत्
ထို့နောက် ဒွာဒသီနေ့တွင် သေချာစွာ ပူဇော်ပြီးလျှင် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များအား အစာကျွေးလှူရမည်။ ထို့နောက် ဟရီအတွက် တစ်လတာ အစာရှောင်သူသည် ပါရဏ (အစာရှောင်ခြင်း အဆုံးသတ်၍ စားသောက်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 7
दुग्धादिप्राशनं कुर्याद्व्रतस्थो मूर्छितो ऽन्तरा / दुग्धाद्यैर्न व्रतं नश्येद्भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात्
သစ္စာဝတ် (ဗြတ) ကိုထိန်းသိမ်းနေစဉ် အလယ်တွင် မူးလဲသတိလစ်သွားပါက နို့နှင့် ထိုကဲ့သို့သော ပေါ့ပါးအာဟာရကို သောက်စားနိုင်သည်။ နို့စသည်တို့ကို သောက်စားခြင်းကြောင့် ဗြတ မပျက်စီးဘဲ လောကီကောင်းကျိုးနှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကိုပါ ရရှိနိုင်သည်။
Frequently Asked Questions
The observance is undertaken after fasting on Āśvina-śukla Ekādaśī, followed by the saṅkalpa to worship Viṣṇu without eating for thirty days up to His Utthāna.
On Dvādaśī, after worship with due reverence, one should offer a meal to brāhmaṇas and then perform pāraṇa (the formal breaking of the fast) to complete the vrata.
The chapter includes a prayerful safeguard in the saṅkalpa: even if death occurs in the interval, the votary asks that there be no breach of the vow—emphasizing the primacy of intention and devotion.
It explicitly states the vow is not destroyed by taking milk and similar sustenance in such a condition; rather, the practitioner attains both worldly well-being and liberation-oriented fruit, indicating dharma’s accommodation for incapacity.