Adhyaya 118

Verse 1

नाम सप्तदशोत्तरशततमो ऽध्यायः ब्रह्मोवाच / व्रतं कैवल्यशमनमखण्डद्वादशीं वदे / मागशीर्षे सिते पक्षे गव्याशी समुपोषितः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်— ကေဝလျ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ဆန့်ကျင်သော ချည်နှောင်မှုကို သက်သာစေသော «အခဏ္ဍ-ဒွါဒသီ» ဝရတကို ငါဟောပြမည်။ မာဂရှီရ္ษ လ၏ လင်းပက်၌ နွားထွက်ပစ္စည်းသာ အားထား၍ အစာရှောင်ကျင့်ရမည်။

Verse 2

द्वादश्यां पूजये द्विष्णुं दद्यान्मासचतुष्टयम् / पञ्चव्रीहियुतं पात्रं विप्रायेदमुदाहरेत्

ဒွါဒသီနေ့တွင် သခင်ဗိဿဏုကို ပူဇော်ရမည်၊ ထို့နောက် လေးလကြာ သတ်မှတ်ထားသော ဒါနကို ပေးလှူရမည်။ ဗြာဟ္မဏအား ငါးမျိုးသော စပါး/သီးနှံ ပါဝင်သည့် အိုး/ပန်းကန်တစ်လုံးကို ဤဝါကျကို ရွတ်ဆိုကာ ပေးအပ်ရမည်။

Verse 3

सप्तजन्मनि हे विष्णो यन्मया हि व्रतं कृतम् / भगवंस्त्वत्प्रसादेन तदखण्डमिहास्तु मे

အို ဗိဿနု ဘုရားရှင်မြတ်၊ ကျွန်ုပ်သည် မွေးဖွားခြင်း ခုနှစ်ဘဝတိုင်တိုင် အမှန်တကယ် ထိန်းသိမ်းကျင့်သုံးခဲ့သော ဝရတကို၊ အရှင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဤဘဝ၌ မပြတ်မတောက် အပြည့်အဝ တည်မြဲပါစေ။

Verse 4

यथाखण्डं जगत्सर्वं त्वमेव पुरुषोत्तम / तथाखिलान्यखण्डानि व्रितानि मम सन्ति वै

အို ပုရုရှောတ္တမ၊ လောကအလုံးစုံသည် မပြတ်မတောက် တစ်စုတစ်စည်းဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုအလုံးစုံ၏ အပြည့်အစုံသည် အရှင်တော်တစ်ပါးတည်းပင် ဖြစ်၏။ ထိုနည်းတူ ကျွန်ုပ်၏ မေးမြန်းလိုသမျှ/ဆုတောင်းလိုသမျှတို့လည်း ပြည့်စုံမပြတ်မတောက် အတွင်း၌ တကယ်တည်ရှိနေပါသည်။

Verse 5

सक्तुपात्राणि चैत्रादौ श्रावणादौ घृतान्वितान् / व्रतकृद्वतपूर्णस्तु स्त्रीपुत्रस्वर्गभाग्भवेत्

ဝရတကို စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းပြီး ပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်သူသည်—ချိုင်တြာလမှ စ၍ စက္တု (လှော်စပါးမှုန့်) ကို ခွက်များဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ ရှရာဝဏလမှ စ၍ ဂီ (ထောပတ်ဆီ) ပါဝင်သည့် ပူဇော်သက္ကာကို ဆက်ကပ်လျှင်—ကောင်းကင်ဘုံ၏ အခွင့်အရေးကို မျှဝေခံစားရပြီး မယားနှင့် သားတို့၏ ကောင်းချီးကို ရရှိမည်။