Adhyaya 107

Verse 1

नाम पडुत्तरशततमो ऽध्यायः सूत उवाच / पराशरो ऽब्रवीद्व्यासं धर्मं वर्णाश्रमादिकम् / कल्पेकल्पे क्षयोत्पत्त्या क्षीयन्ते नु प्रजादयः

အခန်း ၁၀၇ (အမည်—ပဋုတ္တရ-ရှတတမ) တွင် စူတာက ပြောသည်—ပရာရှရသည် ဗျာသအား ဓမ္မကို၊ ဝဏ္ဏနှင့် အာရှရမတို့၏ တာဝန်များမှ စ၍ ဟောကြား하였다။ ကလ္ပတစ်ခါပြီးတစ်ခါ၊ ပျက်သုဉ်းခြင်းနှင့် ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်း၏ လှည့်ပတ်မှုကြောင့် သတ္တဝါများနှင့် သူတို့၏ မျိုးဆက်များသည် အမှန်တကယ် လျော့နည်းသွားကြသလော။

Verse 2

श्रुतिः स्मृतिः सदाचरो यः कश्चिद्वे दकर्तृकः / वेदाः स्मृता ब्राह्मणादौ धर्मा मन्वादिभिः सदा

သြတိ (Śruti)၊ စမရိတိ (Smṛti) နှင့် သာဓုတို့၏ အကျင့်အကြံ—ဝေဒကို အခြေခံသမျှ—အားလုံးကို အာဏာရှိသော သက်သေတရားဟု မှတ်ယူရမည်။ ထို့ကြောင့် ဝေဒများနှင့် ဘြာဟ္မဏ စာတမ်းများမှ စ၍ မှတ်မိထားသော သမ္မတီများကို မနုနှင့် အခြား ဓမ္မဥပဒေပြုသူများက အမြဲတမ်း ဓမ္မဟု ထုတ်ပြန်ထားသည်။

Verse 3

दानं कलियुगे धर्मः कर्तारं च कलौ त्यजेत् / पापकृत्यं तु तत्रैव शापं फलति वर्षतः

ကလိယုဂတွင် ဒါန (dāna) သည် ဓမ္မ၏ အဓိကပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်၏; သို့သော် ကလိကာလ၌ ထိုဓမ္မသည် လုပ်ဆောင်သူကိုပင် စွန့်ခွာနိုင်သည်။ သို့ရာတွင် ထိုကာလ၌ ပြုသော အပြစ်ကိစ္စသည် ကျိန်စာကဲ့သို့ အကျိုးပေး၍ တစ်နှစ်အတွင်း အဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 4

आचारात्प्राप्नुयात्सर्वं षट् कर्माणि दिनेदिने / सन्ध्या स्नानं जपो होमो देवातिथ्यादिपूजनम्

အကျင့်အကြံမှန်ကန်ခြင်းဖြင့် အရာအားလုံးကို ရရှိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း နေ့စဉ်ဝတ္တရား ခြောက်ပါးကို ဆောင်ရွက်ရမည်—စန္ဓျာ (sandhyā) ဝတ်ပြုခြင်း၊ ရေချိုးခြင်း၊ ဂျပ (japa) မန္တရရွတ်ခြင်း၊ ဟိုးမ (homa) မီးပူဇော်ခြင်း၊ နှင့် ဒေဝတား၊ ဧည့်သည်တို့ကို စသည်ဖြင့် ပူဇော်ခြင်း။

Verse 5

अपूर्वः सुव्रती विप्रो ह्यपूर्वा यतयस्तदा / क्षत्त्रियः परसैन्यानि जित्वा पृथ्वीं प्रपालयेत्

ထို့နောက် စည်းကမ်းပြည့်ဝ၍ ထူးကဲသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းမည်; ထူးကဲသော ယတိ (အရှင်ဘုန်းတော်ကြီး/တပသီ) များလည်း ရှိမည်။ က္ଷတ္တရိယသည် ရန်သူတပ်များကို အနိုင်ယူပြီး မြေကြီးကို ကာကွယ်အုပ်ချုပ်မည်။

Verse 6

वणिक् कृष्यादि वैश्ये स्याद्द्विजभक्तिश्च शूद्रके / अभक्ष्यभक्षणाच्चौर्यादगम्या गमनात्पतेत्

ဝိုင်ရှျ (Vaiśya) အတွက် ကုန်သွယ်ရေးနှင့် လယ်ယာလုပ်ငန်းတို့သည် သင့်လျော်၏; ရှူဒြ (Śūdra) အတွက် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များကို သဒ္ဓါဖြင့် ဝန်ဆောင်ခြင်းသည် သင့်လျော်၏။ သို့ရာတွင် မစားသင့်သောအရာကို စားခြင်း၊ ခိုးယူခြင်း၊ မသင့်လျော်သူနှင့် ဆက်ဆံခြင်းတို့ကြောင့် ဓမ္မမှ ကျဆုံးရသည်။

Verse 7

कृषिं कुर्वन्द्विजः श्रान्तं बलीवर्दं न वाहयेत् / दिनार्धं स्नानयोगादिकारी विप्रांश्च भोजयेत्

လယ်ယာလုပ်ကိုင်နေသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော နွားထမ်းကို မအတင်းအကျပ် ဆက်လက်ခိုင်းစေသင့်။ နေ့တစ်ဝက်တွင် ရေချိုးခြင်း၊ ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော ဓမ္မကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ကာ ဗြာဟ္မဏများကိုလည်း အစာကျွေးသင့်သည်။

Verse 8

निर्वपेत्पञ्च यज्ञानि क्रूरे निन्दां च कारयेत् / तिलाज्यं न विक्रीणित सूनायज्ञमघान्वितः

နေ့စဉ် ပဉ္စယဇ္ဈ (ယဇ္ဈငါးပါး) ကို ဆောင်ရွက်စေကာ၊ ကြမ်းတမ်းသော အပြစ်တင်ပြောဆိုမှုကိုပင် ဖြစ်စေသော်လည်း၊ နှမ်းနှင့် ဂျီ (ghee) ကို မရောင်းသင့်။ ထိုကုန်ကူးမှုသည် သတ်ဖြတ်ရာနှင့်တူသော «စူနာ-ယဇ္ဈ» ဟူသည့် အပြစ်ကြီးသော ယဇ္ဈအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 9

राज्ञो दत्त्वा तु षड्भागं देवतानां च विंशतिम् / त्रयस्त्रिंशच्च विप्राणां कृषिकर्ता न लिप्यते

လယ်သမားသည် ဘုရင်ထံသို့ ခြောက်ပုံတစ်ပုံကို ပေးလှူ၍၊ ဒေဝတားတို့အား နှစ်ဆယ်ပုံကို ပူဇော်ကာ၊ ဗြာဟ္မဏတို့အား သုံးဆယ်သုံးပုံကို ပေးကမ်းလျှင် ထိုလယ်သမားသည် အပြစ်မကပ်လှုပ် (အပြစ်မလိမ်း) ဖြစ်သည်။

Verse 10

कर्षकाः क्षत्त्रविट्छूद्राः खले ऽदत्त्वा तु चौरकः / दिनत्रयेण शुध्येत ब्राह्मणः प्रेतसूतके

လယ်သမား၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ နှင့် ရှူဒ္ဒရတို့သည် အညစ်အကြေးကာလမှ တစ်နေ့အတွင်း သန့်စင်ကြသည်။ ထို့အတူ သူခိုးသည်လည်း မကောင်းသူထံ မပေးကမ်းလျှင် သန့်စင်နိုင်သည်။ သို့ရာတွင် သေဆုံးမှုကြောင့် ဖြစ်သော အညစ်အကြေး (ပရေတ-စူတက) အမှု၌ ဗြာဟ္မဏသည် သုံးနေ့ဖြင့် သန့်စင်သည်။

Verse 11

क्षत्त्रो दशाहाद्वैश्यास्तु द्वादशाहान्मासि शूद्रकः / याति विप्रो दशाहात्तु क्षत्त्रो द्वादशकाद्दिनात्

က္ෂတ္တရိယသည် ဆယ်ရက်အပြီး အညစ်အကြေးကာလ ပြီးဆုံးသည်။ ဝိုင်ရှျသည် ဆယ့်နှစ်ရက်အပြီး၊ ရှူဒ္ဒရသည် တစ်လအပြီး ဖြစ်သည်။ ဗြာဟ္မဏသည် ဆယ်ရက်အပြီး ပုံမှန်ဝတ်ပြုရေးများ ပြန်လည်ဆောင်ရွက်နိုင်ပြီး၊ က္ෂတ္တရိယသည် ဆယ့်နှစ်ရက်အပြီး ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်သည်။

Verse 12

पञ्चदशाहाद्वैश्यस्तु शूद्रो मासेन शुध्यति / एकपिण्डास्तु दायादाः पृथग्द्वारनिकेतनाः

ဝိုင်ရှျ (Vaiśya) သည် ၁၅ ရက်အပြီး သန့်စင်လာပြီး၊ ရှူဒြ (Śūdra) သည် ၁ လအပြီး သန့်စင်သည်။ ပိဏ္ဍတစ်လုံးတည်း (eka-piṇḍa) ကို မျှဝေသော အမွေဆက်ခံသူတို့သည် တံခါးကွဲ အိမ်ကွဲနေသော်လည်း အတူတကွ အမွေဆက်ခံသူများပင် ဖြစ်သည်။

Verse 13

जन्मना च विपत्तौ च भवेत्तेषां च सूतकम् / चतुर्थे दशरात्रं स्यात्षण्णिशाः पुंसि पञ्चमे

သူတို့အတွက် စူတက (sūtaka) သည် မွေးဖွားချိန်တွင်လည်းကောင်း၊ အန္တရာယ်နှင့် ကပ်ဘေးအခါတွင်လည်းကောင်း ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဆက်နွယ်မှုအဆင့် ၄ တွင် ၁၀ ညကြာပြီး၊ အဆင့် ၅ တွင် ယောက်ျားအတွက် ၆ ညကြာသည်။

Verse 14

षष्ठे चतुर हाच्छुद्धिः सप्तमे च दिनत्रयम् / देशान्तरे मृते बाले सद्यः शुद्धिर्यतो मृते

သေဆုံးမှုသည် ၆ ရက်မြောက်နေ့တွင် ဖြစ်လျှင် ၄ ရက်အပြီး သန့်စင်ရသည်။ ၇ ရက်မြောက်နေ့တွင် ဖြစ်လျှင် ၃ ရက်အပြီး သန့်စင်ရသည်။ သို့သော် ကလေးတစ်ဦးသည် အဝေးဒေသ၌ သေဆုံးလျှင် ချက်ချင်း သန့်စင်ရသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာ၌ သေမှုကိစ္စ ပြီးဆုံးပြီးဟု သတ်မှတ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 15

अजातदन्ता ये बाला ये च गर्भाद्विनिः सृताः / न तेषामग्निसंस्कारो न पिण्डं नोदकक्रिया

သွားမပေါက်သေးသော ကလေးငယ်များနှင့် သားအိမ်မှ လျှောထွက်လာသူများ (အသက်မရှိမွေးဖွားခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်ဝန်ပျက်ခြင်း) အတွက် မီးဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်သည့် အဂ္နိသံस्कार မရှိ။ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ခြင်းလည်း မရှိ၊ ဥဒကကရိယာ (udaka-kriyā) ရေကိစ္စလည်း မရှိ။

Verse 16

यदि गर्भो विपद्यत स्त्रवते वापि योषितः / यावन्मासं स्थितो गर्भस्तावद्दिनानि सूतकम्

ကိုယ်ဝန်ရှိသည့် သန္ဓေကလေး ပျက်စီးသွားလျှင် သို့မဟုတ် မိန်းမတစ်ဦး ကိုယ်ဝန်ပျက်လျှင် စူတက (sūtaka) ၏ကာလသည် သန္ဓေကလေး သားအိမ်အတွင်း နေထိုင်ခဲ့သည့် လအရေအတွက်နှင့် တူညီသည့် ရက်အရေအတွက်ကြာသည်။

Verse 17

आनामकरणात्सद्य आचूडान्तादहर्निशम् / आव्रतात्तु त्रिरात्रेण तदूर्ध्वन्दशभिर्दिनैः

နာမကရဏ (အမည်ပေး) ကర్మ ပြုလုပ်သည့်အခါမှစ၍ စည်းကမ်းဝတ်ပြုမှုကို နေ့ညမပြတ် စဉ်ဆက်မပြတ် ထိန်းသိမ်းရမည်၊ စူဍာ (ဆံရိတ်) ကర్మ အထိ ဖြစ်သည်။ ဝတ်ပြုမှု ပျက်ကွက်လျှင် သုံးညအတွင်း ပြန်လည်ထူထောင်ရမည်၊ ထို့နောက် ဆယ်ရက်အတွင်း ပရాయశ္စိတ္တ ပြီးစီးသည်။

Verse 18

आचतुर्थाद्भवेत्स्त्रवः पातः पञ्चमषष्ठयोः / ब्रह्मचर्या दग्निहोत्रान्नाशुद्धिः सङ्गवर्जनात्

လေးရက်မြောက်မှစ၍ အရည်ယိုထွက်မှု ဖြစ်လာသည်။ ငါးရက်နှင့် ခြောက်ရက်တွင် ‘ကျဆင်းခြင်း’ (ပိုမိုပျက်ကွက်ခြင်း) ရှိသည်။ သန့်ရှင်းမှုကို ပရဟ္မစရိယ (သန့်စင်သော သာသနာတရား) ထိန်းခြင်း၊ အဂ္နိဟိုတရ ပြန်လည်ပြုလုပ်ခြင်း၊ သင့်လျော်သော အစာအဟာရနှင့် မသန့်သော ပေါင်းသင်းမှုကို ရှောင်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြန်ရသည်။

Verse 19

शिल्पिनः कारवो वैद्या दासीदासाश्च भृत्यकाः / अग्निमाञ्छ्रोत्रियो राजा सद्यः शौचाः प्रकीर्तिताः

လက်မှုသမား၊ အလုပ်သမား၊ ဆရာဝန်၊ အမျိုးသမီးနှင့် အမျိုးသား ကျွန်များ၊ အလုပ်ခန့်ထားသော အထောက်အကူများ—ထို့အပြင် သန့်ရှင်းသော မီးကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ ဝေဒသင်ကြားကျွမ်းကျင်သော ဘြာဟ္မဏ၊ နှင့် မင်းကြီးတို့ကို ‘ချက်ချင်း သန့်စင်’ ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 20

दशाहाच्छुध्यते माता स्नानात्सूते पिता शुचिः / सङ्गात्सूतौ सूतकं स्यादुपस्पृश्य पिता शुचिः

မိခင်သည် ဆယ်ရက်အပြီး သန့်စင်သည်။ ဖခင်သည် မွေးဖွားပြီးနောက် ရေချိုးခြင်းဖြင့် သန့်စင်သည်။ စူတက (မွေးဖွားမှုကြောင့် မသန့်) အခြေအနေရှိသူနှင့် ထိတွေ့ပါက စူတက ဖြစ်လာသည်။ အာစမန (ရေသောက်ပူဇော်) ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဖခင်သည် သန့်စင်သည်။

Verse 21

विवाहोत्सवयज्ञेषु अन्तरा मृतसूतके / पूर्वसंकल्पितादन्यवर्जनं च विधीयते

မင်္ဂလာပွဲ၊ ပွဲတော်အခမ်းအနားများ၊ သို့မဟုတ် ယဇ္ဉ (ယဇ္ဉကర్మ) များအတွင်း မృత-စူတက (သေဆုံးမှုကြောင့် မသန့်) ဝင်ရောက်ကြားဖြတ်လာပါက၊ မူလက ကြိုတင်ဆုံးဖြတ်ထားသည့် အရာမှလွဲ၍ အခြားအရာများကို မစတင်ဘဲ ရှောင်ကြဉ်ရန် အမိန့်ရှိသည်။

Verse 22

मृतेन शुध्यते सूतिः मृतवज्जातकं जनौ / गोग्रहादौ विपन्नानामेकरात्रं तु सूतकम्

မိန်းမ၏ မွေးဖွားအညစ် (sūtaka) သည် သေဆုံးမှုဖြစ်ပေါ်လျှင် သန့်စင်သွားသည်။ လင်မယားနှစ်ဦးအတွက် မွေးဖွားအညစ် (jātaka) ကိုလည်း သေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သကဲ့သို့ သတ်မှတ်ကြသည်။ နွားကြောင့် သို့မဟုတ် ဂြဟ (graha) ဖမ်းဆီးမှု စသဖြင့် သေဆုံးသူတို့အတွက် အညစ်ကာလမှာ တစ်ညသာ ဖြစ်သည်။

Verse 23

अनाथप्रेतवहनात्प्राणायामेन शुध्यति / प्रेतशूद्रस्य वहनान्त्रिरात्रमशुचिर्भवेत्

အကာအကွယ်မဲ့ သေကောင် (အနာထ္ထပရေတ) ကို သယ်ဆောင်သူသည် ပရာဏာယာမ (prāṇāyāma) ကို လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် သန့်စင်နိုင်သည်။ သို့သော် ရှူဒြ ပရေတ (śūdra-preta) ၏ သေကောင်ကို သယ်ဆောင်သူသည် သုံးညတိုင် အညစ်အကြေးရှိနေမည်။

Verse 24

आत्मघातिविषोद्वन्धकृमिदष्टे न संस्कृतिः / गोहतं कृमिदष्टं च स्पृष्ट्वा कृच्छ्रेण शुध्यति

ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေသူ၊ အဆိပ်သောက်သေသူ၊ ကြိုးဆွဲသေသူ၊ သို့မဟုတ် ပိုးကောင်ကိုက်၍ သေသူတို့အတွက် သင်္ဂြိုဟ်သန့်စင်ရေး သံစ్కာရ (saṃskāra) မရှိ။ သို့သော် နွားကြောင့် သေသူ သို့မဟုတ် ပိုးကောင်ကိုက်ခံသေသူကို ထိတွေ့သူသည် တပဿ (တင်းကျပ်သော ပြစ်ဒဏ်ဖြေ) ဖြင့်သာ ခက်ခဲစွာ သန့်စင်နိုင်သည်။

Verse 25

अदुष्टापतितं भार्या यौवने या परित्यजेत् / सप्तजन्म भवेत्स्त्रीत्वं वैधव्यं च पुनः पुनः

မကောင်းမှုမရှိ၊ သီလမပျက် (အပတိတ) သော ဇနီးကို သူမ၏ ယောဝန (ငယ်ရွယ်ချိန်) တွင် စွန့်ပစ်သူသည် ခုနစ်ဘဝတိုင် မိန်းမအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားရပြီး မုဆိုးမဘဝကို ထပ်ခါထပ်ခါ ခံရမည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 26

बालहत्या त्वगमनादृतौ च स्त्री तु सूकरि / अगम्या व्रतकारिण्यो भ्रष्टपानोदकक्रियाः

ကလေးကို သတ်သူမိန်းမ၊ ရာသီလာချိန်၌ ဆက်ဆံသူမိန်းမ၊ “ဆူကရီ” (ဝက်မကဲ့သို့) ဟုခေါ်သကဲ့သို့ မသင့်တော်သော အဖော်များထံ သွားရောက်သူမိန်းမတို့၊ ထို့ပြင် ဝရတ (vrata) ကို မျက်နှာဖုံးဖြင့် လုပ်ကာ သောက်ရေ/ရေတင်ပူဇော်ခြင်း (udaka-kriyā) စသည့် သတ်မှတ်ထားသော ကိစ္စရပ်များကို ချိုးဖောက်ပစ်သူတို့—ဤသူတို့ကို အပြစ်ရှိသူများအဖြစ် ရေတွက်ကြသည်။

Verse 27

औरसः क्षेत्रजः पुत्रः पितृजौ पिण्डदौ पितुः / परिवित्तेस्तु कृच्छ्रं स्यात्कन्यायाः कृच्छ्रमेव च

ကိုယ်ခန္ဓာမှ မွေးဖွားသောသား (aurasa) နှင့် ခင်ပွန်း၏ ခွင့်ပြုအပ်နှံမှုဖြင့် ဇနီးတွင် မွေးဖွားသောသား (kṣetraja) တို့သည် ဖခင်အတွက် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ဆက်ကပ်ပေးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့ရာတွင် အကြီးကို ကျော်လွန်သူ (parivitti) အတွက် «kṛcchra» ဟူသော ပြစ်ဒဏ်ပုဏ္ဏာ ဖြစ်ပေါ်ပြီး၊ သမီးအတွက်လည်း «kṛcchra» ကိုပင် သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 28

अतिकृच्छ्रं चरेद्दाता होता चान्द्रायणञ्चरेत् / कुब्जवामनषण्डेषु गद्गदेषु जडेषु च

အလှူရှင်သည် «Atikṛcchra» ပုဏ္ဏာကို ကျင့်စေကာ၊ မီးပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်သော ယဇ္ဉပုရောဟိတ် (hota) သည် «Cāndrāyaṇa» ဝရတကို ကျင့်စေရာ—ဤသည်မှာ အပြစ်ဖြေခြင်းအဖြစ်—ခါးကွေးသူ၊ အရပ်ပုသူ၊ မျိုးမရှိသူ (eunuch)၊ စကားထစ်သူ၊ ဉာဏ်ရည်မပြည့်သူတို့နှင့် ဆိုင်သော အမှုများတွင် ဖြစ်သည်။

Verse 29

जात्यन्धबधिरे मूके न दोषः परिवेदने / नष्टे मृते प्रव्रजिते क्लीबे वा पतिते पतौ

ခင်ပွန်းသည် မွေးရာပါ မျက်မမြင်၊ နားမကြား သို့မဟုတ် စကားမပြောနိုင်သူ ဖြစ်လျှင် ဇနီးသည် အခြားခင်ပွန်းကို ရှာဖွေခြင်း၌ အပြစ်မရှိ။ ထို့အတူ ခင်ပွန်း ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း၊ သေဆုံးခြင်း၊ လောကကို စွန့်၍ သံဃာဝင်ခြင်း (pravrajita)၊ လိင်အင်အားမရှိခြင်း၊ သို့မဟုတ် အကြီးအကျယ် အပြစ်ကျူးလွန်၍ ပျက်စီးခြင်းတို့တွင်လည်း ပြန်လည်လက်ထပ်လျှင် အပြစ်မတင်။

Verse 30

पञ्चस्वापत्सु नारीणां पतिरन्यो विधीयते / भर्त्रा सहमृता नारी रोमाब्दानि वसेद्दिवि

အပတ်အတား ငါးမျိုးတွင် မိန်းမသည် အခြားခင်ပွန်းကို ယူရန် သတ်မှတ်ထားသည်။ သို့ရာတွင် ခင်ပွန်းနှင့်အတူ သေဆုံးသော မိန်းမသည် ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးအရေအတွက်နှင့် တူသမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရသည်။

Verse 31

श्वादिदष्टस्तु गायत्त्र्या जपाच्छुद्धो भवेन्नरः / दाह्यो लोकाग्निना विप्रश्चाण्डालाद्यैर्हतो ऽग्निमान्

ခွေးစသည်တို့ ကိုက်ခံရသော လူသည် «ဂါယတ္ရီ» မန္တရကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် သန့်စင်လာသည်။ သို့ရာတွင် သန့်ရှင်းသော မီး (အဂ္နိ) ကို ထိန်းသိမ်းထားသော ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးကို ချဏ္ဍာလ စသည့် အောက်တန်းစားက သတ်လျှင်၊ ထိုသူ၏ ရုပ်ကောင်ကို «လောကမီး» ဟူသော သာမန်အများသုံးမီးဖြင့် မီးသင်္ဂြိုဟ်ရမည်။

Verse 32

क्षीरैः प्रक्षाल्य तस्यास्थि स्वाग्निना मन्त्रतो दहेत् / प्रवासे तु मृते भूयः कृत्वा कुशमयं दहेत्

ထိုသူ၏ အရိုးများကို နို့ဖြင့် ဆေးကြောပြီးနောက် မိမိ၏ မီးပူဇော်ရာတွင် မန္တန်ရွတ်ဆိုလျက် တဖန် မီးသင်္ဂြိုဟ်ရမည်။ အကယ်၍ ထိုသူသည် အိမ်နှင့်ဝေးရာ အရပ်၌ သေဆုံးခဲ့ပါက ကုသမြက်ဖြင့် အရုပ်လုပ်၍ မီးသင်္ဂြိုဟ်ရမည်။

Verse 33

कृष्णाजिने समास्तीर्य षट् शतानि पलाशजान् / शमीं शिश्रे विनिः क्षिप्य अरणिं वृषणे क्षिपेत्

သမင်နက်ရေကို ခင်းပြီး ပလာသသစ်သား အချောင်း ခြောက်ရာကို တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် အောက်ခံမီးတွင် သမီးသစ်သားကို ထည့်၍ အထက်ပိုင်းတွင် မီးပွတ်တုတ်ကို တင်ကာ မီးပွတ်ခြင်း အခမ်းအနားကို စတင်ရမည်။

Verse 34

कण्डं दक्षिणहस्ते तु वामहस्ते तथोपभृत् / पार्श्वे तूलूखलं दद्यात्पृष्ठे तु मुसलं ददेत्

ညာဘက်လက်တွင် တုတ်ကိုထား၍ ဘယ်ဘက်လက်တွင် အရန်ခွက်ကို ထားရမည်။ ဘေးဘက်တွင် ဆုံကိုထား၍ ကျောဘက်တွင် ကျည်ပွေ့ကို ထားရမည်။

Verse 35

उरे निः क्षिप्य दृषदं तण्डुलाज्यतिलान्मुखे / श्रोत्र च प्रोक्षणीं दाद्यदाज्यस्थालीं च चक्षुषोः

ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ကျောက်တုံးတင်၍ ပါးစပ်ထဲသို့ ဆန်၊ ထောပတ်ကြည်နှင့် နှမ်းတို့ကို ထည့်ရမည်။ နားရွက်တို့၌ ရေဖျန်းခွက်ကို ထား၍ မျက်စိတို့၌ ထောပတ်အိုးကို ထားရမည်။

Verse 36

कर्णे नेत्रे मुखे घ्राणे हिरण्यशकलान् क्षिपेत् / अग्निहोत्रोपकरणाद्ब्रह्मलोकगतिर्भवेत्

ရွှေစများကို နား၊ မျက်စိ၊ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းပေါက်တို့တွင် ထည့်ရမည်။ အဂ္ဂနိဟေါတြ မီးပူဇော်ခြင်း အသုံးအဆောင်များနှင့် ဆက်စပ်သော ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ဗြဟ္မာ့ဘုံသို့ ရောက်ရှိခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 37

असौ स्वर्गाय लोकाय स्वाहेत्याज्याहुतिः सकृत् / हंससारसक्रौञ्चानां चक्रवाकं च कुक्रुटम्

ဂhee ကို တစ်ကြိမ်သာ ပူဇော်၍ «svāhā» ဟု အာဟုတိ ပြုလျှင် ဤကံသည် ကောင်းကင်လောကသို့ ပို့ဆောင်ပြီး၊ ကုသိုလ်ဖလအဖြစ် ဟံသာ၊ ကြိုးင့်ငှက် (krauñca)၊ cakravāka ငှက်နှင့် ကြက်တို့ကဲ့သို့ သတ္တဝါများကို ပေးတတ်၏။

Verse 38

मयरमेषघाती च अहोरात्रेण शुध्यति / पक्षिणः सकलान्हत्वा अहोरात्रेण शुध्यति

မယား (peacock) သို့မဟုတ် သိုးထီးကို သတ်သူသည် တစ်နေ့တစ်ညအတွင်း သန့်စင်လာ၏။ ထို့အတူ ငှက်အားလုံးကို သတ်ပြီးသော်လည်း တစ်နေ့တစ်ညအတွင်း သန့်စင်လာ၏။

Verse 39

सर्वांश्चतुष्पदान्हत्वा अहोरात्रो षितो जपेत् / शूद्रं हत्वा चरेत्कृच्छ्रमतिकृच्छ्रं तु वैश्यहा / क्षत्त्रं चान्द्रायणं विप्रं द्वाविंशात्रिंशमाहरे (वहे) त्

ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါတစ်စုံတစ်ရာကို သတ်ပြီးလျှင် တစ်နေ့တစ်ညလုံး အစာရှောင်ကာ မန္တရဇပ (japa) ပြုရမည်။ Śūdra ကို သတ်လျှင် Kṛcchra ပရాయశ္စိတ္တ ပြုရမည်။ Vaiśya ကို သတ်သူသည် Atikṛcchra ကို ပြုရမည်။ Kṣatriya ကို သတ်လျှင် Cāndrāyaṇa ဝ്രတ ကို ဆောင်ရမည်။ Brāhmaṇa ကို သတ်လျှင် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ၂၂ သို့မဟုတ် ၂၃ ရက်ကြာ ပရాయశ္စိတ္တ ကို ဆောင်ရမည်။