
Prāyaścitta: Catalogue of Sins, Narakas, and Graded Expiations (Kṛcchra–Cāndrāyaṇa–Japa)
ဤအধ্যာယသည် အာစာရခဏ္ဍ၏ သာသနာရေးကျင့်ဝတ်ကို ဆက်လက်ဖော်ပြ၍ ကျဆုံးခြင်း၏ အကြောင်းဆက်ကို ရှင်းလင်းသည်—သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်များကို လျစ်လျူရှုခြင်း၊ အပြစ်တင်ခံရသော လုပ်ရပ်များကို ပြုခြင်း၊ အာရုံခံအင်္ဂါများကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း။ ထို့နောက် ပရာယရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေခြင်း) သည် ကိုယ်တွင်းနှင့် လူမှုအတွင်း သဟဇာတကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးကြောင်း၊ မဖြေမချေပါက နရက (ငရဲ) သို့ ရောက်စေကြောင်း ဆိုသည်။ ငရဲအမျိုးမျိုးကို အစဉ်လိုက် အမည်ပေးပြီး အပြစ်ကြီးလေးပါး—ဗြဟ္မဏသတ် (brahmahatyā)၊ အရက်သောက် (surāpāna)၊ ရွှေခိုး (suvarṇa-steya)၊ ဂုရုတလ္ပ (gurutalpa) ကို ခွဲခြားကာ လိင်ပိုင်းလွန်ကျူးမှု၊ လိမ်လည်အသက်မွေးမှု၊ မသင့်လျော်သော သင်ကြားမှု/လှူဒါန်းမှု၊ တားမြစ်ပစ္စည်းရောင်းဝယ်မှု၊ တာဝန်ပျက်ကွက်မှု စသည့် အပြစ်ငယ်များကိုလည်း စာရင်းပြုသည်။ ထို့နောက် အဆင့်လိုက် အပြစ်ဖြေနည်းများ—ဝန်ခံခြင်းနှင့် တင်းကျပ်စွာနေထိုင်ခြင်း၊ ဗြဟ္မဏသတ်အတွက် ရှည်လျားသော ဝရတများ၊ အရက်၊ ရွှေခိုး၊ gurutalpa အတွက် တာပသနာများ၊ နွားသတ်ခြင်း၊ ဝဏ္ဏအလိုက် လူသတ်မှု၊ တိရစ္ဆာန်နှင့် အပင်အပျက်အဆီးများအတွက် သီးသန့်ဖြေရှင်းချက်များကို ပေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် Sāntapana မှ Cāndrāyaṇa အထိ ဝရတကြီးများကို စနစ်တကျ စုစည်းပြီး၊ ဇပ (japa)၊ ပရာဏာယာမ (prāṇāyāma) နှင့် ယမ-နိယမ (yama–niyama) ကို သာသနာ့ကျင့်ဝတ်၏ အခြေခံအဖြစ် ထပ်မံအတည်ပြုကာ အခါအားလျော်စွာဖြေခြင်းထက် ကျော်လွန်သော တည်တံ့သည့် ဓမ္မဝင်စည်းကမ်းသို့ ဦးတည်စေသည်။
Verse 1
नाम चतुरुत्तरशततमो ऽध्यायः विहितस्याननुष्ठानान्निन्दितस्य च सेवनात् / अनिग्रहाच्चेन्द्रियाणां नरः पतनमृच्छति
ဤသည်ကို «အခန်းတစ်ရာငါး» ဟု ခေါ်သည်။ သတ်မှတ်ထားသည့် တရားကို မကျင့်သုံးခြင်း၊ ကန့်ကွက်ထားသည့် အမှုကို ပြုခြင်း၊ နှင့် အင်္ဒြိယများကို မထိန်းချုပ်ခြင်းကြောင့် လူသည် ပျက်စီးကျဆုံးခြင်းသို့ ရောက်၏။
Verse 2
तस्माद्यत्नेन कर्तव्यं प्रायश्चित्तं विशुद्धये / एवमस्यान्तरात्मा च लोकश्चैव प्रसदिति
ထို့ကြောင့် သန့်စင်ခြင်းအတွက် ပရాయశ္စိတ္တ (prāyaścitta) ကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် အတွင်းစိတ် (အန္တရာတ္မာ) နှင့် လောက (လူမှု) တို့လည်း ငြိမ်းချမ်း၍ ကျေနပ်လာသည်။
Verse 3
लोकः प्रसीदेदात्मैवं प्रायश्चित्तैरघक्षयः / प्रायश्चित्तमकुर्वाणाः पश्चात्तापविवर्जिताः
ပရాయశ္စိတ္တများဖြင့် လောကနှင့် မိမိအတ္တကို ကျေနပ်စေ၍ အပြစ်လည်း လျော့ပါးသည်။ သို့သော် ပရాయశ္စိတ္တ မပြုသူ၊ နောင်တမရှိသူတို့သည် မိမိအပြစ်၏ အကျိုးကို ခံရသည်။
Verse 4
नरकान्यान्ति पापा वै महारौरवरौरवान् / तामिस्त्रं लोहशङ्कुं च पूतिगन्धसमाकुलम्
အမှန်တကယ် အပြစ်သားတို့သည် နရကများသို့ သွားကြသည်—မဟာရော်ရဝ၊ ရော်ရဝ၊ ထို့ပြင် တာမစ္စတရ နှင့် လောဟရှင်ကူ တို့သို့လည်း သွားကြသည်။ ထိုနေရာများသည် အနံ့ဆိုးပုပ်သိုးမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
Verse 5
हंसाभं लोहितोदं च सञ्जीवननदीपथम् / महानिलयकाकोलमन्धतामिस्त्रवापनम्
«ဟံသာဘ၊ လောဟိတောဒ၊ စဉ္ဇီဝန နဒီလမ်းကြောင်း၊ ထို့ပြင် မဟာနိလယ၊ ကာကိုလ၊ အန္ဓတာမစ္စတရ နှင့် ဝါပန တို့လည်း ရှိသည်»။
Verse 6
अवीचिं कुम्भीपाकं च यान्ति पापा ह्यपुण्यतः / ब्रह्महा मद्यपः स्तेयी संयोगी गुरुतल्पगः
ကုသိုလ်မရှိခြင်းကြောင့် အပြစ်သားတို့သည် အဝီစိ နှင့် ကုမ္ဘီပါက သို့ သွားကြသည်—ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ခိုးသူ၊ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို ဖောက်ပြန်သူ၊ ဂုရု၏ အိပ်ရာကို ဖောက်ပြန်သူတို့ကဲ့သို့။
Verse 7
गुरुनिन्दा वेदनिन्दा ब्रह्महत्यासमे ह्युभे / निषिद्धभक्षणं जिह्मक्रियाचरणमेव च
ဆရာသမားအား ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့် ဗေဒကျမ်းများကို ပြစ်မှားခြင်းသည် ဗြာహ్మణ်ကို သတ်သော အပြစ်နှင့် တူညီ၏။ တားမြစ်ထားသော အစာကို စားခြင်းနှင့် ကောက်ကျစ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ခြင်းသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။
Verse 8
रजस्वलामुखास्वादः सुरापानसमानि तु / अश्वरत्नादिहरणं सुवर्णस्तेयसंमितम्
ဥတုလာနေသော အမျိုးသမီး၏ နှုတ်ခမ်းကို စذوقခြင်းသည် အရက်သေစာ သောက်စားခြင်းနှင့် တူညီပြီး မြင်းနှင့် ရတနာများကို ခိုးယူခြင်းသည် ရွှေကို ခိုးယူခြင်းနှင့် တူညီသည်။
Verse 9
सखिभार्याकुमारीषु स्वयोनिष्वन्त्यजासु च / सगोत्रासु तथा स्त्रीषु गुरुतल्पसमं स्मृतम्
မိတ်ဆွေ၏ ဇနီး၊ အပျိုစင်၊ မိမိဆွေမျိုးရင်းချာ၊ ဇာတ်နိမ့်သူ သို့မဟုတ် အမျိုးတူသူတို့နှင့် ဆက်ဆံခြင်းသည် ဆရာ၏ အိပ်ရာကို ပြစ်မှားခြင်းနှင့် တူညီသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 10
पितुः स्वसारं मातुश्च मातुलानीं स्नुषाम पि / मातुः सपत्नीं भगिनीमाचार्यतनयां तथा
ဖခင်၏ ညီမ၊ မိခင်၏ ညီမ၊ ဦးရီး၏ ဇနီး၊ ချွေးမ၊ မိထွေး၊ ညီမနှင့် ဆရာ၏ သမီးတို့ကိုလည်း ထိုနည်းတူ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 11
आचार्यपत्नीं स्वसुतां गच्छंस्तु गुरुतल्पगः / छित्त्वा लिङ्गं वधस्तस्य सकामायाः स्त्रियास्तथा
ဆရာ၏ ဇနီး သို့မဟုတ် မိမိ၏ သမီးရင်းကို ပြစ်မှားသောသူသည် ဆရာ၏ အိပ်ရာကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်၏။ ထိုသူအား လိင်အင်္ဂါဖြတ်ပြီး သတ်ပစ်ရမည်။ လိုလိုလားလားရှိသော အမျိုးသမီးကိုလည်း ထိုနည်းတူပင် ပြုရမည်။
Verse 12
गोवधो व्रात्यतास्तेयमृणानां च परिक्रिया / अनाहिताग्नितापण्यविक्रयः परिवेदनम्
နွားသတ်ခြင်း၊ ဗြာတျယ (အပြင်လူ) အဖြစ်နေထိုင်ခြင်း၊ ခိုးယူခြင်း၊ အကြွေးကိစ္စကို မသင့်လျော်စွာ ကိုင်တွယ်ခြင်း၊ မရောင်းသင့်သော (အထူးသဖြင့် ပူဇော်ပစ္စည်း/ပွဲတော်ပစ္စည်း) ကို ရောင်းချခြင်း၊ နှင့် မူလဇနီး/ခင်ပွန်း အသက်ရှင်နေစဉ် ထပ်မံလက်ထပ်ခြင်း—ဤအရာတို့ကို အပြစ်ကာရမဟာအဖြစ် ကြေညာထားသည်။
Verse 13
भृत्याचाध्ययनादानं भृतकाध्या पनन्तथा / पारदार्यं पारिवित्त्यं वार्धुष्यं लवणक्रिया
လစာယူ၍ သင်ကြားခြင်း၊ ပညာသင်ယူမှုအတွက် အလှူ/လက်ဆောင်ကို လက်ခံခြင်း၊ ထို့အတူ သင်ကြားသူကို ငှားရမ်းခြင်း၊ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးနှင့် ဖောက်ပြန်ခြင်း၊ အစ်ကိုကြီးမတိုင်မီ လက်ထပ်ခြင်း (လက်ထပ်စဉ်အဆင့်အတန်းကို ချိုးဖောက်ခြင်း)၊ အတိုးယူခြင်း၊ နှင့် ဆားနှင့်ပတ်သက်သော အပြစ်ရှိသော ကုန်သွယ်မှု/အလုပ်အကိုင်—ဤတို့ကို အပြစ်တင်ထိုက်သော လုပ်ရပ်များဟု ရေတွက်ထားသည်။
Verse 14
सच्छूद्रविट्क्षत्त्रबन्धोर्निन्दितार्थोपजीविता / नास्तिक्यं व्रतलोपश्च शूल्यं गोश्वेव विक्रयः
အပြစ်တင်ခံရသော နည်းလမ်းများဖြင့် အသက်မွေးခြင်း—ဥပမာ အမည်သာရှိသော သုဒ္ဒရ၊ ဝိုင်ရှျ၊ က္ရှတ္တရ (မွေးရာပါသာ) တို့အပေါ် မသင့်လျော်စွာ မှီခိုခြင်း; နာස්တိက (ဘုရားဓမ္မမယုံကြည်ခြင်း); မိမိ၏ ဝရတကို ချိုးဖောက်ခြင်း; တံစို့ပေါ်တွင် အသားရောင်းဝယ်သည့် ကုန်သွယ်မှု (ရှူလျ)၊ ထို့ပြင် နွားနှင့် မြင်းကို ရောင်းချခြင်း—ဤတို့ကို အပြစ်တင်ထိုက်သော လုပ်ရပ်များဟု ရေတွက်သည်။
Verse 15
पितृमातृसुहृत्त्यागस्तडागारामविक्रयः / कन्यायादूषण चैव परिविन्दकयाजनम्
အဖေ၊ အမေ၊ နှင့် မေတ္တာရှင် မိတ်ဆွေများကို စွန့်ပစ်ခြင်း; ရေကန်နှင့် ဥယျာဉ်/အာရမ်များကို ရောင်းချခြင်း; အပျိုမိန်းကလေးကို အကျင့်ပျက်စေခြင်း; နှင့် ‘ပရိဝိန္ဒက’ အတွက် ပူဇော်ပွဲကို ယဇ္ဉပုရောဟိတ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးခြင်း—ဤတို့ကို အပြစ်တင်ထိုက်သော လုပ်ရပ်များဟု ရေတွက်သည်။
Verse 16
कन्याप्रदानं तस्यैव कौटिल्यं व्रतलोपनम् / आत्मनोर्ऽथे क्रियारम्भो मद्यपस्त्रीनिषेवणम्
လှည့်ကွက်ဖြင့် ပြုမူလျက် ထိုသူတစ်ဦးတည်းထံ မိမိသမီးကို လက်ထပ်ပေးခြင်း; မိမိ၏ ဝရတကို ချိုးဖောက်ခြင်း; ကိုယ်ကျိုးအတွက်သာ အခမ်းအနား/ကရိယာများကို စတင်ဆောင်ရွက်ခြင်း; မူးယစ်သောက်ခြင်း; နှင့် သူတစ်ပါး၏ ဇနီးနှင့် ဆက်ဆံခြင်း—ဤတို့သည် ရှုတ်ချခံရသော လုပ်ရပ်များဖြစ်သည်။
Verse 17
स्वाध्यायाग्निसुतत्यागो बान्धवत्याग एव च / असच्छास्त्राभिगमनं भार्यात्मपरिवि क्रयः
ဝေဒသင်ကြားခြင်း (စွာဓျာယ) ကိုစွန့်ပစ်ခြင်း၊ ယဇ္ဈမီးနှင့် မိမိကလေးများကို လျစ်လျူရှုခြင်း၊ ဆွေမျိုးသားချင်းကို စွန့်ခွာခြင်း၊ မမှန်ကန်သော သာသနာ/သင်ကြားချက်များကို လိုက်နာခြင်း၊ မိမိဇနီး သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်တိုင်ကို ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားခြင်း—ဤအရာတို့သည် ရှုတ်ချခံရသော အပြစ်များ ဖြစ်သည်။
Verse 18
उपपापानि चोक्तानि प्रायश्चित्तं निबोधत / शिरः कपालध्वजवान् भिक्षाशी कर्म वेदयन्
အပြစ်ငယ်များကို ဖော်ပြပြီးပြီ။ ယခု ထိုအပြစ်များအတွက် ပရాయశ္စိတ္တ (အပြစ်လျော်) ကို သိမှတ်လော့—ခေါင်းပေါ်တွင် ခေါင်းခွံကို အလံကဲ့သို့ ဆောင်ထား၍၊ ဆွမ်းခံစားသောက်ကာ၊ မိမိပြုခဲ့သော အမှုကို ပွင့်လင်းစွာ ကြေညာရမည်။
Verse 19
ब्रह्महा द्वादश समा मितभुक् शुद्धिमाप्नुयात् / लोमभ्यः स्वाहेति च वा लोमप्रभृति वै तनुम्
ဗြာဟ္မဏ (brāhmaṇa) ကို သတ်သူသည် အစာကို တိုင်းတာကန့်သတ်၍ (မိတဘုက်) ဆယ့်နှစ်နှစ် နေထိုင်လျှင် သန့်စင်ခြင်းကို ရနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အမွှေးအမျှင်များမှ စ၍ “လောမဘျಃ စွာဟာ” ဟူသော မန္တရဖြင့် ကိုယ်တိုင်သို့ ရည်ညွှန်းသော ဟောမကို ပြုရမည်။
Verse 20
मज्जान्तां जुहुयाद्वापि स्वस्वमन्त्रैर्यथाक्रमम् / शुद्धिः स्याद्ब्राह्मणत्राणात्कृत्वैवं शुद्धिरेव च
သို့မဟုတ် ရေထဲတွင် မြုပ်နစ်နေစဉ်၌လည်း မိမိသက်ဆိုင်ရာ မန္တရများဖြင့် အစဉ်လိုက် ဟောမပူဇော်နိုင်သည်။ ဗြာဟ္မဏကို ကာကွယ်ကယ်တင်ခြင်းကြောင့် သန့်စင်ခြင်း ရရှိသည်; ထိုသို့ ပြုလုပ်လျှင် အမှန်တကယ် သန့်စင်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်သည်။
Verse 21
निरातङ्कं द्विजं गां च ब्राह्मणार्थे हतो ऽपि वा / अरण्ये नियतो जुप्त्वा त्रिः कृत्वो वेदसंहिताम्
ဗြာဟ္မဏ၏ အကျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်ရာတွင်—အန္တရာယ်ကင်းသော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) သို့မဟုတ် နွားကို ကာကွယ်ရင်း—မိမိကိုယ်တိုင် သတ်ခံရသော်လည်း၊ ကိုယ်ထိန်းသိမ်းမှုဖြင့် တောသို့ သွားကာ စည်းကမ်းတကျ ဂျပ (ရွတ်ဖတ်) ပြု၍ ဝေဒသံဟိတာကို သုံးကြိမ် ထပ်မံရွတ်ဆိုရမည်။
Verse 22
सरस्वतीं वा संसेव्यं धनं पात्रे समर्पयेत् / यागस्थक्षत्त्रविड्घात् चरेद्ब्रह्महणो व्रतम्
သို့မဟုတ် စရஸဝတီဒေဝီကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ကာ သင့်တော်သော လက်ခံသူထံ ဓနကို လှူဒါန်းရမည်။ က္ෂတ္တရိယ သို့မဟုတ် ဝိဒ်(ဝೈശ്യ) ကို သတ်ခြင်း၊ ယာဂပူဇာအတွင်း လူသတ်ခြင်းတို့ရှိလျှင် ဗြာဟ္မဏသတ်သူအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ပြစ်ဖြေဝ്രတကို ကျင့်ရမည်။
Verse 23
गर्भहा वा यथावर्णं तथात्रेयीनिषू (सू) दनम् / चरेद्ब्रतमहत्वापि घातनार्थमुपागतः
အပြစ်အဆင့်အတန်းအလိုက် (ဝဏ္ဏအလိုက်) သန္ဓေဖျက်သူသည် မဟာဝ్రတများကို ကျင့်သော်လည်း သတ်ရန်ရည်ရွယ်၍ သာသနာကျင့်စဉ်များထံ ချဉ်းကပ်လာသူဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။ ထို့ကြောင့် သန္ဓေဖျက်မှုအတွက် သင့်လျော်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ခံယူရသည်။
Verse 24
द्विगुणं सवनस्थे तु ब्राह्मणे व्रतमाचरेत् / सुराम्बुघृतगोमूत्रं पीत्वा शुद्धिः सुरापिणः
သို့ရာတွင် သုံးဆဝန (နေ့စဉ် ဆိုမပိဋကာလ) ကို ဆောင်ရွက်နေသော ဗြာဟ္မဏအတွက် ပြစ်ဖြေဝ్రတကို နှစ်ဆအတိုင်း ကျင့်ရမည်။ အရက်သောက်သူ၏ သန့်စင်ခြင်းသည် အရက်၊ ရေ၊ ဂျီ(ထောပတ်ကြည်) နှင့် နွားဆီးရည်ကို ရောစပ်သောက်ခြင်းဖြင့် ရရှိသည်။
Verse 25
अग्निवर्णं घृतं वापि चीरवास जटी भवेत् / व्रतं ब्रह्महणः कुर्यात्पुनः संस्कारमर्हति
သူသည် တပသ၏ အလင်းဖြင့် မီးရောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာစေကာ ဂျီ(ထောပတ်ကြည်) သို့မဟုတ် ရိုးရိုးအာဟာရဖြင့် နေထိုင်ရမည်။ သစ်ခွံအဝတ်ကို ဝတ်၍ ဆံပင်ကို ကြိုးကပ်ထားကာ တပသီအဖြစ် နေရမည်။ ဤဝ్రတကို ပြုလုပ်လျှင် ဗြာဟ္မဏသတ်သူသည် ထပ်မံ သန့်စင်ရေး သံಸ್ಕာရများကို ခံယူရန် အရည်အချင်းပြည့်မီလာသည်။
Verse 26
रेतेविण्मूत्रपानाच्च सुरापा ब्राह्मणी तथा / पतिलोकपरिभ्रष्टा गृध्री स्यात्सूकरी शुनी
သုက်ရည်၊ မစင် သို့မဟုတ် ဆီးကို သောက်သော ဗြာဟ္မဏမိန်းမ၊ ထို့အတူ မူးယစ်သောက်သုံးသူ၊ သို့မဟုတ် ခင်ပွန်းနှင့်ဆိုင်သော သင့်တော်သည့် အကျင့်လမ်းမှ လွဲချော်သွားသူ မိန်းမသည် လင်းတ၊ ဝက်မ၊ သို့မဟုတ် ခွေးမ အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားရသည်။
Verse 27
स्वर्णहारी द्विजो राज्ञे दत्त्वा तु मुसलं तथा / कर्मणः ख्यापनं कृत्वा हतस्तेन भवेच्छुचिः
ရွှေခိုးသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) သည် ဘုရင်အား နှုတ်သီးတပ်တုတ်ကို ဆက်သ၍ မိမိအပြစ်ကို ဝန်ခံပြီးနောက် ဘုရင်၏ကွပ်မျက်ခြင်းကို ခံရလျှင် စင်ကြယ်ခြင်းသို့ ရောက်၏။
Verse 28
आत्मतुल्यं सुवर्णं वा दत्त्वा शुद्धिमियाद्द्विजः / शयने सार्धमायस्या योषिता निभृतं स्वपेत्
ဒွိဇသည် မိမိကိုယ်အလေးချိန်နှင့်ညီမျှသော ရွှေကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် စင်ကြယ်မှုကို ရရှိ၏။ ထို့နောက် ဇနီးသည်နှင့်အတူ အိပ်ရာပေါ်၌ တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်သင့်သည်။
Verse 29
उच्छेद्य लिङ्गं वृषणं नैरृत्यामुत्सृजोद्दिशि / प्राजापत्यं चरेत्कृच्छ्रं समा वा गुरुतल्पगः
ဆရာသမား၏ အိပ်ရာကို ပြစ်မှားသောသူသည် မိမိ၏ ලිင်အင်္ဂါနှင့် ဝှေးစေ့တို့ကို ဖြတ်၍ အနောက်တောင်အရပ်သို့ စွန့်ပစ်ရမည်။ ထို့နောက် ပရာဇာပတျာ အကျင့်ကို ကျင့်ရမည် သို့မဟုတ် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ဖြေရမည်။
Verse 30
चान्द्रायणं वा त्रीन्मासनभ्यसेद्वेदसंहिताम् / पञ्चगव्यं पिबेद्गोघ्नो मासमासीत संयतः
သို့တည်းမဟုတ် စန္ဒြာယန အကျင့်ကို ကျင့်ရမည်၊ သို့မဟုတ် သုံးလတိုင်တိုင် ဗေဒသံဟိတာကျမ်းကို လုံ့လပြု၍ လေ့လာရမည်။ နွားသတ်သောသူသည် ပဉ္စဂဗျ (နွားနို့၊ ဒိန်ချဉ်၊ ထောပတ်၊ နွားကျင်ငယ်ရေ၊ နွားချေး) ကို သောက်၍ တစ်လတိုင်တိုင် ခြိုးခြံစွာ နေထိုင်ရမည်။
Verse 31
गोष्ठेशयो गो ऽनुगामी गोप्रदानेन शुध्यति / उपपातकशुद्धिः स्याच्चान्द्रायणव्रतेन च
နွားခြံ၌ အိပ်စက်သူနှင့် နွားနောက်သို့ လိုက်ပါသူသည် နွားတစ်ကောင် လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် စင်ကြယ်၏။ အပြစ်ငယ် (ဥပပါတက) မှ စင်ကြယ်ခြင်းကို စန္ဒြာယန အကျင့်ဖြင့်လည်း ရရှိနိုင်၏။
Verse 32
पयसा वापि मासेन पराकेणापि वा पुनः / ऋषभैकं सहस्रं गा दद्यात्क्षत्त्रवधे पुमान्
က்ஷတ္တရိယကို သတ်မိသောအပြစ်အတွက် ယောက်ျားသည် အပြစ်ဖြေရာတွင် တစ်လပတ်လုံး နို့သာသောက်ခြင်း သို့မဟုတ် «ပါရာက» ဟူသော ပဋိပက္ခဝ്രတကို ကျင့်ခြင်း; မဟုတ်လျှင် နွားထီးတစ်ကောင်နှင့် နွားမ တစ်ထောင်ကို ဒါနပြုသင့်သည်။
Verse 33
ब्रह्महत्याव्रतं वापि वत्सरत्रितयं चरेत् / वैश्यहाब्दं च (ब्दांश्च) रेदेतद्दद्याद्वैकशतं गवाम्
«ဗြဟ္မဟတ္ယာ» (ဗြဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ်ဖြေဝရတကို သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ကျင့်သင့်သည်။ ဝိုင်ရှျယကို သတ်မိလျှင် တစ်နှစ် (သို့မဟုတ် သတ်မှတ်ထားသော အပိုင်းအခြား) အတိုင်း ပဋိပက္ခကို ကျင့်၍ အပြစ်ဖြေအဖြစ် နွားတစ်ရာကို ဒါနပြုသင့်သည်။
Verse 34
षण्मासाच्छूद्रहा चैतद्दद्याद्वा धेनवो दश / अप्रदुष्टां स्त्रियं हत्वा शूद्रहत्याव्रतं चरेत्
ရှုဒြကို သတ်မိသူသည် ခြောက်လတိုင်တိုင် ဤအပြစ်ဖြေကို ကျင့်သင့်သည်၊ သို့မဟုတ် နွားဆယ်ကောင်ကို ဒါနပြုနိုင်သည်။ အပြစ်မကပ်သော (သန့်ရှင်းသော) မိန်းမကို သတ်မိလျှင် ရှုဒြဟတ္ယာအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အပြစ်ဖြေဝရတကို ကျင့်သင့်သည်။
Verse 35
मार्जारगोधानकुलपशुमण्डूकघातनात् / पिबेत्क्षीरं त्र्यहं पापी कृच्छ्रं वाप्यधिकं चरेत्
ကြောင်၊ ဂိုဓာ (အိဂွာနာ)၊ နကူလ (မောင်ဂုစ်)၊ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်၊ သို့မဟုတ် ဖားကို သတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သောအပြစ်အတွက် အပြစ်ရှိသူသည် သုံးရက်တိုင်တိုင် နို့သာသောက်ရမည်၊ သို့မဟုတ် «ကೃစ္ဆရ» ဟူသော ပင်နစ်တင့်ကို (သို့မဟုတ် ထို့ထက်တင်းကျပ်သော) ကျင့်ရမည်။
Verse 36
गजे नीलान्वृषान्पञ्च शुके वत्सं द्विहायनम् / खराजमेषेषु वृषो देयः क्रौञ्चे त्रिहायणः
«ဂဇ» (ဆင်) နှင့် ဆက်စပ်သော ကုသိုလ်ပြုရာတွင် အပြာ/မဲရောင် နွားထီးငါးကောင်ကို ပေးလှူသင့်သည်။ «ရှုက» (ကြက်တူရွေး) အတွက် နှစ်နှစ်အရွယ် နွားကလေးတစ်ကောင်ကို ပေးလှူသင့်သည်။ «ခရ–အဇ–မေဿ» (မြည်း–ဆိတ်–သိုးထီး) အတွက် နွားထီးတစ်ကောင်ကို ပေးလှူရမည်; «ကြောဉ္စ» အတွက် သုံးနှစ်အရွယ် (တိရစ္ဆာန်) ကို ပေးလှူသင့်သည်။
Verse 37
वृक्षगुल्मलतावीरुच्छेदने जप्यमृक्शतम् / अवकीर्णो भवेद्गत्त्वा ब्रह्मचारी च योषितम्
သစ်ပင်၊ ချုံပင်၊ လျားပင်၊ နွယ်ပင်တို့ကို ဖြတ်တောက်ရာတွင် ရိဂ္ဝေဒမှ Ṛk မန္တရား တစ်ရာကို ဂျပ (japa) ဖြင့် ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့ပြင် ဘြဟ္မစာရီ (brahmacārī) သည် မိန်းမထံ သွားလျှင် «အဝကီရ္ဏ» ဟူ၍ သန့်ရှင်းစည်းကမ်းမှ ကျဆုံးသူ ဖြစ်၏။
Verse 38
गर्दभं पशुमालभ्य नैरृतं च विशुध्यति / मधुमांसाशने कार्यं कृच्छ्रं शेषव्रतानि च
မြည်းကို ယဇ္ဉပူဇာအတွက် သတ္တဝါအဖြစ် အလှူပေး၍ နိုင်ရ္ဋ (Nairṛta) ဆိုင်ရာ အညစ်အကြေးမှ သန့်စင်နိုင်သည်။ ပျားရည်နှင့် အသားကို စားသုံးခြင်း၏ အပြစ်အတွက် ကೃစ္ဆရ (Kṛcchra) ပင်နန့်ကို ဆောင်ရွက်ပြီး ကျန်ရှိသော သတ်မှတ်ဝရတများကိုလည်း လိုက်နာရမည်။
Verse 39
कृच्छ्रत्रयं गुरुः कुर्यान्म्रियेत् प्रहितो यदि / प्रतिकूलं गुरोः कृत्वा प्रसाद्यैव विशुध्यति
ဂုရုက တာဝန်ပေးပို့ထားသော တပည့်သည် သေဆုံးသွားလျှင် ဂုရုသည် အပြစ်ဖြေရာတွင် ကṛစ္ဆရ (Kṛcchra) ပင်နန့် သုံးကြိမ် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် ဂုရု၏ အလိုနှင့် ဆန့်ကျင်ပြုမူသူသည် ဂုရု၏ ကရုဏာတော်ကို ရယူကာ ပြန်လည်ညှိနှိုင်း၍ ခွင့်လွှတ်မှုတောင်းမှသာ သန့်စင်နိုင်သည်။
Verse 40
रिपून्धान्यप्रदानाद्यैः स्नेहाद्यैर्वाप्युपक्रमेत् / क्रियमाणोपकारे च मृते विप्रे न पातकम्
ရန်သူကို စပါးနှံ စသည့် လက်ဆောင်ပေးခြင်း၊ သို့မဟုတ် မေတ္တာဖြင့် ချဉ်းကပ်ခြင်း စသည့် နည်းလမ်းများဖြင့် အနိုင်ယူရန် ကြိုးစားရမည်။ ထိုကဲ့သို့ ကူညီပေးနေစဉ် ဘြာဟ္မဏ (brāhmaṇa) တစ်ဦး သေဆုံးသွားလျှင် အပြစ်မရှိဟု ဆို၏။
Verse 41
महापापोपपापाभ्यां योभिशस्तो मृषा परम् / अब्भक्षो मासमासीत स जापी नियतन्द्रियः
မဟာအပြစ်နှင့် အသေးအပြစ်တို့ကို—အထူးသဖြင့် မုသာဖြင့်—အပြစ်တင်စွပ်စွဲခံရသူသည် တစ်လပတ်လုံး ရေတစ်မျိုးတည်းသာ သောက်စား၍ အင်္ဂါအာရုံများကို ထိန်းချုပ်ကာ ဂျပ (japa) ကို ဆောင်ရွက်နေထိုင်ရမည်။
Verse 42
अनियुक्तो भ्रातृभार्यां गच्छंश्चान्द्रायणं चरेत् / त्रिरात्रान्ते घृतं प्राश्य गत्वोदक्यां शुचिर्भवेत्
အမိန့်ခွင့်မရှိဘဲ အစ်ကို၏ဇနီးနှင့် ဆက်ဆံမိသူသည် စန္ဒြာယဏ (Cāndrāyaṇa) ပရాయశ္စိတ္တကို ကျင့်ရမည်။ သုံးညအဆုံးတွင် ဂျီ (ghee) ကို သောက်စားပြီး ရေသို့သွားကာ ရေချိုးလျှင် သန့်စင်သွားသည်။
Verse 43
गोष्ठे वसन्ब्रह्मचारी मासमेकं पयोव्रती / गायत्त्रीजप्यनिरतो मुच्यते ऽसत्प्रतिग्रहात्
နွားတဲ၌ နေထိုင်ကာ ဗြဟ္မစရိယာကျောင်းသားအဖြစ် တစ်လတိတိ နို့သာသောက်သုံးသော ဝရတ (payo-vrata) ကို ထိန်းသိမ်း၍ ဂါယတ္တရီ မန္တရားကို အမြဲတမ်း ဂျပ (japa) လုပ်နေသူသည် မသင့်လျော်သော လက်ခံလက်ဆောင်၏ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်။
Verse 44
त्रिः कृच्छ्रमाचरेद्व्रात्ययाजको ऽपि चरन्नपि / वेदप्लावी यवाश्यब्दं त्यक्त्वा च शरणागतान्
ဗြာတျ (vrātya) များအတွက် ယဇ္ဈာပြုလုပ်ပေးသော ပုရောဟိတ်တစ်ဦးပင် ဖြစ်စေ၊ မိမိ၏ ပုံမှန်ဘဝကို ဆက်လက်နေထိုင်ရင်းပင် ကೃစ္ဆ (Kṛcchra) ပရాయశ္စိတ္တကို သုံးကြိမ် ကျင့်ရမည်။ ထို့အတူ ဝေဒကို ပျက်ယွင်းစေခြင်း သို့မဟုတ် မသင့်လျော်စွာ အသုံးချသူသည် အောက်တန်းကျသော “ယဝာရှျ” ဟူသော စကားကို စွန့်လွှတ်၍ ခိုလှုံလာသူတို့ကို မစွန့်ပစ်ရ။
Verse 45
प्राणायामत्रयं कुर्यात्खरयानोष्ट्रयानगः / नग्नः स्नात्वा च सुप्त्वा च गत्वा चैव दिवा स्त्रियम्
လား သို့မဟုတ် ကုလားအုတ် စီးမိသူ၊ အဝတ်မဝတ်ဘဲ နေမိသူ၊ ရေချိုးပြီးနောက်၊ အိပ်ပြီးနောက်၊ ထို့ပြင် နေ့ခင်းဘက်တွင် မိန်းမထံ သွားမိပြီးနောက်—သုံးမျိုးသော ပရာဏာယာမ (prāṇāyāma) ကို ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 46
गुरुन्त्वं कृत्य हुङ्कृत्य विप्रं निर्जित्य वाद तः / प्रसाद्य तं च मुनयस्ततो ह्युपवसेद्दिनम्
ဆရာအပေါ် မာန်မာနဖြင့် ပြုမူကာ ဗြာဟ္မဏ (brāhmaṇa) ကို စော်ကားပြီး၊ ဆွေးနွေးပွဲတွင် သူ့ကို အနိုင်ယူခဲ့လျှင်—ပညာရှိတို့က ထိုသူ၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းပန်ရမည်။ ထို့နောက် အမှန်တကယ် တစ်နေ့တာ အစာရှောင်ရမည်။
Verse 47
विप्रे दण्डोद्यमे कृच्छ्रमतिकृच्छ्रं निपातने / देशं कालं वयः शक्तिं पापं चावेक्ष्य यत्नतः
ဗြာဟ္မဏအတွက် ဒဏ်တံကို မြှောက်ရုံသာရှိလျှင် ကೃစ္ဆရ ပရాయရှ္စိတ္တကို ပြုရမည်၊ တကယ်တမ်း ထိုးနှက်လျှင် အတိကೃစ္ဆရ ဖြစ်သည်—နေရာ၊ အချိန်၊ အသက်၊ အင်အားနှင့် အပြစ်၏သဘောကို သေချာစိစစ်ပြီးမှ ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 48
प्रायश्चितं प्रकल्प्यं स्याद्यत्र योक्ता तु निष्कृतिः / गर्भत्यागो भर्तृनिन्दा स्त्रीणां पतनकारणम्
ပရాయရှ္စိတ္တကို သတ်မှတ်ရမည့်နေရာတိုင်းတွင် သင့်လျော်သော အပြစ်လျော့ကင်းနည်းကို ချမှတ်အသုံးချရမည်။ မိန်းမတို့အတွက် ကိုယ်ဝန်ပျက်စီးစေခြင်း (သန္ဓေစွန့်ခြင်း) နှင့် ခင်ပွန်းကို အပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းသည် ဓမ္မရေးရာကျဆုံးမှု၏ အကြောင်းရင်းများ ဖြစ်သည်။
Verse 49
एष ग्रहान्तिके दोषः तस्मात्तां दूतरस्त्यजेत् / विख्यातदोषः कुर्वीत गुरोरनुमतं व्रतम्
ဤသည်မှာ ဂြိုဟ်၏ မကောင်းသက်ရောက်မှုအနီး၌ ဖြစ်ပေါ်သော အပြစ်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအကျင့်/ပေါင်းသင်းမှုကို စွန့်ပစ်ရမည်။ ထိုချို့ယွင်းမှုကြောင့် နာမည်ထွက်နေပြီဆိုလျှင် ဂုရု၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ဝရတ (သစ္စာကတိ) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 50
असंविख्यातदोषस्तु रहस्यं व्रतमाचरेत् / त्रिरात्रोपोषणो जप्त्वा ब्रह्महा त्वघमर्षणम्
အပြစ်မကောင်းသတင်း မပေါ်ပေါက်သေးသူသည် လျှို့ဝှက်ဝရတကို ကျင့်ရမည်။ သုံးညအစာရှောင်၍ «အဃမರ್ಷဏ» မန္တရကို ရွတ်ဆိုလျှင် ဗြာဟ္မဏသတ်သူတောင် အပြစ်ကင်းစင်သန့်ရှင်းလာသည်။
Verse 51
अन्तर्जले विशुद्धे च दत्त्वा गां च पयस्विनीम् / लोमभ्यः स्वाहेति ऋचा दिवसं मारुताशनः
သန့်ရှင်းသော ရေထဲ၌ အတွင်းဘက်ကာလ၌ ပူဇော်ပြီး နို့ပေးသော နွားတစ်ကောင်ကိုလည်း ဒါနပြုလျက်၊ တစ်နေ့တာ လေကိုသာ အာဟာရအဖြစ်ထား၍ နေထိုင်ရမည်—«ဆွာဟာ၊ ကိုယ်ရေမွှေးများသို့» ဟူသော စကားဖြင့် ဝေဒ ရစ်ခ်ကို ရွတ်ဆိုရမည်။
Verse 52
जले जप्त्वा तु जुहुयाच्चात्वारिंशद्घृताहुतीः / त्रिरात्रोपोषणो हुत्वा कूष्माण्डीभिर्घृतं शुचिः
ရေထဲ၌ မန္တရကို ဂျပ်ပြီးနောက် သန့်ရှင်းသော မီးယဇ်၌ ဂhee အဟူတိ ၄၀ ကြိမ် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် သုံးည အုပ်ဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍ ကူෂ္မာဏ္ဍီ (ဖရုံ/လှော်ဖရုံ) နှင့် ဂhee ဖြင့် ဟောမ ပြုလျှင် စိတ်နှလုံးသန့်စင်၍ ပဝါတရားသန့်ရှင်းလာသည်။
Verse 53
सुरापः स्वर्णहारी च रुद्रजापी जले स्थितः / सहस्रशीर्षाजप्येन मुच्यते गुरुतल्पगः
အရက်မူးသောက်သူ၊ ရွှေခိုးသူ၊ ရေထဲ၌ ရပ်လျက် ရုဒ္ရမန္တရကို ဂျပ်သူတို့သည်—သဟသ္ရရှီရ္ษ (Sahasraśīrṣa) ဟိမ္မန့်ကို ဂျပ်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဂုရု၏ အိပ်ရာကို ဖောက်ပြန်သူ (gurutaḷpaga) ပင်လျှင် အပြစ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သည်။
Verse 54
प्राणायामशतं कुर्यात्सर्वपापापनुक्त्ये / ओङ्काराभियुतं सोमसलिलप्रशनाच्छुचिः
အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားရန် ပရာဏာယာမ ၁၀၀ ကြိမ် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် သန့်စင်ပြီး၊ «အိုမ်» ဟု အသံထွက်ခြင်းနှင့်အတူ သောမ-ရေ (သန့်ရှင်းသော ရေ) ကို အာချမန (စုပ်သောက်) ပြုရမည်။
Verse 55
कृत्वोपवासं रेतोविण्मूत्राणां प्राशनेद्विजः / अज्ञानकृतपापस्य नाशः सन्ध्यात्रये कृते
အုပ်ဝါသ ပြုပြီးနောက် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် အခမ်းအနားအရ သုတ်ရည်၊ အညစ်အကြေးနှင့် ဆီးကို သောက်သုံးလျှင်၊ သန္ဓျာ သုံးကြိမ်ကို ပြုလုပ်ပြီးသောအခါ မသိမသာကြောင့် ပြုမိသော အပြစ်သည် ပျက်ကွယ်သွားသည်။
Verse 56
रुद्रैकादशजप्याद्धि पापनाशो भवेद्द्विजैः / वेदाभ्यासरतं शान्तं पञ्चयज्ञक्रियापरम्
ဒွိဇတို့အတွက် ရုဒ္ရ ၁၁ ပါး၏ ဂျပ်ခြင်းကြောင့် အပြစ်များ ပျက်စီးသည်ဟု အမှန်ပင် ဆို၏။ (ထိုသူသည်) ဝေဒသင်ယူမှု၌ မွေ့လျော်၍ စိတ်ငြိမ်သက်ကာ ပဉ္စယဇ္ဉ (ယဇ်ငါးပါး) ကို ဆောင်ရွက်ရန် အားထုတ်သူ ဖြစ်လာသည်။
Verse 57
न स्पृशन्ति हा पापानि चाशु स्मृत्वा ह्यपोहितः / जप्त्वा सहस्रगायत्त्रीं शुचिर्ब्रह्महणादृते
အပြစ်တို့သည် သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်။ ထိုမంత్రကို အလျင်အမြန် သတိရလျှင် ချက်ချင်း သန့်စင်တော်မူ၏။ ဂါယတ္တရီမంత్రကို တစ်ထောင်ကြိမ် ဂျပ်ဆိုလျှင် သန့်ရှင်းလာသည်—ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူကို မပါ။
Verse 58
ब्रह्मचर्यं दया क्षान्तिर्ध्यानं सत्यमकल्कता / अहिंसा स्तेयमाधुर्ये दमश्चैते यमाः स्मृताः
ဗြဟ္မစရိယ (ကာမစိတ်ထိန်းသိမ်းခြင်း)၊ ကရုဏာ၊ သည်းခံခြင်း၊ ဓျာန၊ သစ္စာ၊ အမဲမရှိသန့်စင်မှု၊ အဟിംသာ၊ မခိုးခြင်း၊ စကားနှင့် အပြုအမူ၏ ချိုမြိန်မှု၊ နှင့် အာရုံထိန်းချုပ်မှု—ဤတို့ကို ယမ (ကျင့်ဝတ်တားမြစ်ချက်များ) ဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 59
स्नानमौनोपवासोज्यास्वाध्यायोपस्थनिग्रहः / तपो ऽक्रोधो गुरोर्भक्तिः शौचं च नियमाः स्मृताः
ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ တိတ်ဆိတ်နေခြင်း၊ အစာရှောင်ခြင်း၊ «အိုမ်» သဒ္ဒါမန်တရားကို ဂျပ်ဆိုခြင်း၊ ကိုယ်တိုင်လေ့လာခြင်း (စွာဓျာယ)၊ ကာမစိတ်ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ တပ (အတုစတီ)၊ ဒေါသကင်းခြင်း၊ ဂုရုအပေါ် ဘက္တိ၊ နှင့် သန့်ရှင်းမှု—ဤတို့ကို နိယမ (ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကျင့်စဉ်) ဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 60
पञ्चगव्यं तु गोक्षीरं दधिमूत्रशकृद्घृतम् / जग्ध्वा परेह्न्युपवसेत्कृच्छ्रं सान्तपनं चरेत्
ပဉ္စဂဗျ (နွားနို့၊ ဒဟိ/ယိုဂတ်၊ နွားဆီး၊ နွားချေး၊ ဂျီ/ထောပတ်ဆီ) ကို သောက်စားပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် အစာရှောင်ရမည်။ ဤသို့ဖြင့် «သာန္တပန ကೃચ્છရ» ဟုခေါ်သော အပြစ်ဖြေကျင့်စဉ်ကို ဆောင်ရွက်ရသည်။
Verse 61
पृथक् सान्तपनैर्द्रव्यैः षडहः सोपवासकः / सप्ताहेन तु कृच्छ्रो ऽयं महासान्तपनः स्मृतः
သာန္တပန၏ ပစ္စည်းများကို သီးခြားစီ အသုံးပြု၍ အစာရှောင်ခြင်းနှင့်အတူ ခြောက်ရက်ကြာ ကျင့်သုံးရမည်။ ဤခက်ခဲသော ကျင့်စဉ်ကို ခုနစ်ရက်အတွင်း ပြီးစီးလျှင် «မဟာသာန္တပန» ဟု ခေါ်သည်။
Verse 62
पर्णोदुम्बरराजीवबील्वपत्रकुशोदकैः / प्रत्येकं प्रत्यहाभ्यस्तैः पर्ण कृच्छ्र उदाहृतः
«ပဏ္ဏ-ကೃစ္ဆရ» ဟုခေါ်သော ရွက်တပဿာကို ဤသို့ကြေညာသည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပလာသ၊ ဥဒုမ္ဗရ၊ ကြာပန်း၊ ဘိလ္ဝ ရွက်တို့ကို တစ်ခါစာအဖြစ် သီးသန့်ယူ၍ ကုရှမြက်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့်အတူ စားသုံးခြင်းဖြစ်သည်။
Verse 63
तप्तक्षीरघृताम्बूनामेकैकं प्रत्यहं पिबेत् / एकरात्रोपवासश्च तप्तकृच्छ्रश्च पावनः
နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အလှည့်ကျ သောက်ရမည်မှာ ပူနွေးသော နို့၊ ဂျီ (ghee) နှင့် ရေ ဖြစ်သည်။ တစ်ညတည်း အစာရှောင်ခြင်းနှင့် «တပ္တ-ကೃစ္ဆရ» (ပူကೃစ္ဆရ) ကို ကျင့်ခြင်းတို့သည် သန့်စင်ပေးသော အကျင့်များဖြစ်သည်။
Verse 64
एकभक्तेन नक्तेन तथैवायाचितेन च / उपवासेन चकन पादकृच्छ्र उदाहृतः
«ပါဒ-ကೃစ္ဆရ» ဟုခေါ်သော (ပိုမိုပေါ့ပါးသော ကೃစ္ဆရ) ကို ဤသို့ကြေညာသည်—တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားခြင်း၊ ညအချိန်တွင်သာ စားခြင်း၊ မတောင်းမခံဘဲ ရလာသမျှကိုသာ စားခြင်း၊ နှင့် အစာရှောင်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။
Verse 65
यथा कथञ्चित्त्रिगुणः प्रजापत्यो ऽयमुच्यते / अयमेवातिकृच्छ्रः स्यात्पाणिपूर्णाम्बुभोजनात्
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအကျင့်ကို သုံးဆင့် «ပရာဇာပတျယ» ဟုခေါ်ကြသည်။ ထို့ပြင် လက်ခွက်အတွင်း ယူနိုင်သမျှ ရေတင်သာ သောက်စားခြင်းဖြင့် ဤအကျင့်တည်းက «အတိ-ကೃစ္ဆရ» ဖြစ်လာသည်။
Verse 66
कृच्छ्रातिकृच्छ्रं पयसा दिवसानेकविंशतिम् / द्वादशाहोपवासैश्च पराकः समुदाहृतः
«ပါရာက» ဟုခေါ်သော တပဿာကို ဤသို့ကြေညာသည်—အလွန်ပြင်းထန်သော «ကೃစ္ဆရ-အတိကೃစ္ဆရ» ကို နို့ဖြင့်သာ အသက်မွေး၍ ၂၁ ရက် ကျင့်ခြင်းနှင့် ၁၂ ရက်ကြာ အစာရှောင်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။
Verse 67
पिण्याकाचामतक्राम्बुसक्तूनां प्रतिवासरम् / एकैकमुपवासश्च कृच्छ्रः सौम्यो ऽयमुच्यते
နေ့စဉ် အစဉ်လိုက် ဆီကိတ်၊ ချဉ်ရည် (sour gruel)၊ နို့ချဉ်ရည် (buttermilk)၊ ရေသန့်နှင့် မုယောမှုန့် (barley flour) ကို သောက်စား၍ အကြားတွင် တစ်နေ့စာ အစာရှောင်ခြင်း တစ်ကြိမ်စီ ထားသော ဤဝတ္တရားကို «သောမယ ကೃစ္ဆရ» (Saumya Kṛcchra) ဟု ခေါ်သည်။
Verse 68
एषां त्रिरात्रमभ्यासादेकैकं स्याद्यथाक्रमात् / तुलापुरुष इत्येष ज्ञेयः पञ्चदशाहिकः
ဤအရာတို့ကို အစဉ်လိုက် တစ်ခုချင်းစီ သုံးညစီ လေ့ကျင့်ကျင့် ပြုလုပ်ပါက «တူလာပုရုရှ» (Tulāpuruṣa) ဟု ခေါ်သော ပဋိပက္ခဝတ္တရားသည် ဆယ့်ငါးရက်ကြာ အကျင့်ဖြစ်ကြောင်း သိမှတ်ရသည်။
Verse 69
तिथिपिण्डांश्चरेद्वृद्ध्या शुक्ले शिख्यण्डसंमितान् / एकैकं ह्रासयेत्कृष्णे पिण्डं चान्द्रायणं चरेत्
လပြည့်ဘက် (śukla pakṣa) တွင် နေ့စဉ် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်မှုကို တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်၍ ပြုလုပ်ရမည်၊ ပိဏ္ဍတစ်လုံးစီသည် မယားငှက်ဥ (peahen egg) အရွယ်ခန့် ဖြစ်စေ။ လဆုတ်ဘက် (kṛṣṇa pakṣa) တွင် နေ့စဉ် တစ်လုံးစီ လျော့ချရမည်။ ထိုသို့ ပိဏ္ဍအတိုင်းအတာဖြင့် «ချန္ဒြာယဏ» (Cāndrāyaṇa) ဝတ္တရားကို ကျင့်ဆောင်ရသည်။
Verse 70
यथाकथञ्चित्पिण्डानां चत्वारिंशच्छतद्वयम् / मासेनैवोपभुञ्जीत चान्द्रायणमथापरम्
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ်လအတွင်း ပိဏ္ဍပူဇော်မှု စုစုပေါင်း ၂၄၀ ကို စီစဉ်၍ သုံးဆောင်ရမည်။ ထို့နောက် အခြားဝတ္တရားတစ်ရပ်အဖြစ် «ချန္ဒြာယဏ» (Cāndrāyaṇa) ဝတ္တကို စတင်ကျင့်ဆောင်ရမည်။
Verse 71
कृत्वा त्रिषवणं स्नानं पिण्डं चान्द्रायणं चरेत् / पवित्राणि जपेत्पिण्डान् गायत्त्र्या चाभिमन्त्रयेत्
တစ်နေ့သုံးကြိမ် ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် ပိဏ္ဍ (အနိစ္စပူဇော် ဆန်လုံး) ကို ပြင်ဆင်ကာ အပြစ်သန့်စင်ဝတ္တ «ချန္ဒြာယဏ» (Cāndrāyaṇa) ကို ကျင့်ဆောင်ရမည်။ ထို့ပြင် «ပဝိတြာ» (Pavitrā) မန္တရားများကို ဂျပ်၍ «ဂါယတ်ရီ» (Gāyatrī) ဖြင့် ပိဏ္ဍတို့ကို အဘိမန္တရဏ (သန့်စင်အမိန့်) ပြုရမည်။
Verse 72
अनादिष्टेषु पापेषु शुद्धिश्चान्द्रायणेन तु / धर्मार्थो यश्चरेदेतच्चन्द्रस्यैति सलोकताम्
သတ်မှတ်ထားသောပြစ်ဖြေမရှိသည့် အပြစ်များအတွက် သန့်စင်ခြင်းကို «စန္ဒြာယဏ» (Cāndrāyaṇa) ဝရတဖြင့် ရရှိနိုင်သည်။ ဓမ္မကို ရည်ရွယ်၍ ထိုဝရတကို ကျင့်သူသည် လ (Candra) ၏ လောကသို့ ရောက်၏။
Verse 73
कृच्छ्रकृद्धर्मकामस्तु महतीं श्रियमश्नुते
ဓမ္မနှင့် ကိုက်ညီသော ဆန္ဒဖြင့် «ကೃစ္ဆရ» (Kṛcchra) တပဿာကို ကျင့်သူသည် မဟာစည်းစိမ်နှင့် ဂုဏ်သရေကို ရရှိ၏။
Cāndrāyaṇa is a lunar-regulated discipline of intake/offerings that increases through the bright fortnight and decreases through the dark fortnight (with piṇḍa regulation described). The chapter treats it as a comprehensive purifier, explicitly recommending it even when no specific expiation is prescribed.
It links grave actions to both naraka trajectories (naming multiple hells) and to graded expiations calibrated by severity (e.g., brahmahatyā vs. upapātaka). The logic is that moral gravity determines both the depth of karmic consequence and the intensity/duration of remedial tapas, dāna, and japa.
They function as internal purifiers: Aghamarṣaṇa, Gāyatrī, Sahasraśīrṣa, and Ekādaśa Rudra japa are prescribed as sin-destroying disciplines, while repeated prāṇāyāma is recommended to remove accumulated impurities—integrating bodily regulation with mantra-based purification.
Yamas include celibacy/self-restraint, compassion, forbearance, meditation, truthfulness, purity, non-violence, non-stealing, sweetness, and sense-control; niyamas include bathing, silence, fasting, Oṁ-japa, self-study, sexual restraint, austerity, freedom from anger, guru-devotion, and purity. They are included to show that expiation is stabilized by ongoing ethical discipline, not only by one-time rites.