Adhyaya 9

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने ऽष्टमो ऽध्यायः इन्द्र उवाच भगवन्सर्व धर्मज्ञ त्रिकालज्ञानवित्तम / दुष्कृतं तत्प्रतीकारो भवता सम्यगीरितः

ဤသို့ သရီဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ အုတ္တရဘாக၌ ဟယဂ္ရီဝ–အဂஸ္တျ သံဝါဒ၊ လလိတောပాఖ్యာန အဋ္ဌမ အဓ್ಯಾಯ။ အိန္ဒြက ပြောသည်— “ဘဂဝန်၊ သင်သည် ဓမ္မအားလုံးကို သိသူ၊ ကာလသုံးပါးကို သိသူဖြစ်၏; မကောင်းကর্ম၏ ဖြေရှင်းနည်းကို သင်ကောင်းစွာ ဟောကြားပြီးပြီ”။

Verse 2

केन कर्मविपाकेन ममापदि यमागता / प्रायश्चित्तं च किं तस्य गदस्व वदतां वर

ဘယ်ကမ္မဝိပါကကြောင့် ဒီအပဒ်က ငါ့ထံ ရောက်လာသနည်း? ထိုအတွက် ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) သည် အဘယ်နည်း— စကားပြောသူတို့တွင် အမြတ်ဆုံး၊ ပြောပြပါ။

Verse 3

बृहस्पतिरुवाच काश्यपस्य ततो जज्ञे दित्यां दनुरिति स्मृतः / कन्या रूपवती नाम धात्रे तां प्रददौ पिता

ဗြဟ္စပတိက ပြောသည်— ထို့နောက် ကာရှျပမှ ဒိတီ၏ ဝမ်း၌ ‘ဒနု’ ဟု မှတ်ရသော (သား) မွေးဖွားလာ၏။ သူ၏ ‘ရူပဝတီ’ အမည်ရှိ သမီးကို ဖခင်က ဓာတೃ ဒေဝထံ ပေးအပ်하였다။

Verse 4

तस्याः पुत्रस्ततो जातो विश्वरूपो महाद्युतिः / नारायणपरो नित्यं वेदवेदाङ्गपारगः

ထိုသူမမှ နောက်တဖန် မဟာတေဇောရှိသော ‘ဝိශ්ဝရူပ’ အမည်ရှိ သားတော် မွေးဖွားလာ၏။ သူသည် နိစ္စ နာရာယဏကို အထူးအလေးထားသူဖြစ်၍ ဝေဒနှင့် ဝေဒಾಂಗတို့၌ ပညာပြည့်စုံသူ ဖြစ်သည်။

Verse 5

ततो दैत्येश्वरो वव्रे भृगुपुत्रं पुरोहितम् / भवानधिकृतो राज्ये देवानामिव वासवः

ထို့နောက် ဒೈత్యတို့၏အရှင်သည် ဘೃဂု၏သားကို ပုရောဟိတ်အဖြစ် ရွေးချယ်၍ “သင်သည် နတ်တို့အကြား ဝာသဝ (အိန္ဒြ) ကဲ့သို့ နိုင်ငံရေးအာဏာကို ခံယူထားသည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 6

ततः पूर्वे च काले तु सुधर्मायां त्वयि स्थिते / त्वया कश्चित्कृतः प्रश्न ऋषीणां सन्निधौ तदा

ထို့နောက် အတိတ်ကာလတွင် သင်သည် သုဓမ္မာ မဏ္ဍပ၌ တည်ရှိစဉ်၊ ထိုအခါ ရှိသမျှ ရှင်ရသီတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ သင်က မေးခွန်းတစ်ခု မေးခဲ့သည်။

Verse 7

संसारस्तीर्थयात्रा वा को ऽधिको ऽस्ति तयोर्गुमः / वदन्तु तद्विनिश्चित्य भवन्तो मदनुग्रहात्

သံသရာဘဝနှင့် တီရ္ထယာထရာ (ဘုရားနေရာသို့ ဘုရားဖူးခရီး) တို့အနက် ဘယ်ဟာက ပိုမိုမြတ်သနည်း။ ကျွန်ုပ်၏ အနုဂ्रहဖြင့် သေချာစွာ ဆုံးဖြတ်၍ ပြောကြပါ။

Verse 8

तत्प्रश्नस्योत्तरं वक्तुं ते सर्व उपचक्रिरे / तत्पूर्वमेव कथितं मया विधिबलेन वै

ထိုမေးခွန်း၏ အဖြေကို ပြောရန် သူတို့အားလုံး စတင်ကြသော်လည်း၊ အဲဒီမတိုင်မီပင် ငါသည် ဝိဓိ (ကံနိယာမ) ၏ အားဖြင့် ထိုစကားကို ပြောပြီးသားဖြစ်သည်။

Verse 9

तीर्थ यात्रा समधिका संसारादिति च द्रुतम् / तच्छ्रुत्वा ते प्रकुपिताः शेपुर्मामृषयो ऽखिलाः

ငါက ချက်ချင်း “သံသရာထက် တီရ္ထယာထရာက ပိုမြတ်သည်” ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသော် ရှင်ရသီအားလုံး ဒေါသထွက်၍ ငါ့ကို ကျိန်စာတင်ကြသည်။

Verse 10

कर्मभूमिं व्रजेः शीघ्रं दारिर्द्येण मितैः सुतैः / एवं प्रकुपितैः शप्तः खिन्नः काञ्चीं समाविशम्

ဆင်းရဲမှုကြောင့်ပင်ပန်း၍ သားသမီးနည်းနည်းနှင့် ငါသည် ကမ္မဘူမိသို့ အမြန်သွားခဲ့သည်။ ဒေါသထွက်သူတို့၏ ကျိန်စာကြောင့် စိတ်မောကာ ကാഉန်ချီမြို့သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

Verse 11

पुरीं पुरोधसा हीनां वीक्ष्य चिन्ताकुलात्मना / भवता सह देवैस्तु पौरोहित्यार्थमादरात्

ပုရောဟိတ်မရှိသော မြို့ကိုမြင်၍ ငါ့စိတ်သည် စိုးရိမ်ပူပန်လှသည်။ ထို့နောက် သင်သည် ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ရိုသေစွာ ပုရောဟိတ်တာဝန်အတွက် တောင်းဆို하였다။

Verse 12

प्रार्थितो विश्वरूपस्तु बभूव तपतां वरः / स्वस्रीयो दानवानां तु देवानां च पुरोहितः

တောင်းပန်ကြသော် တပသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဝိශ්ဝရူပ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ဆွေမျိုး (svasrīya) ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ဒာနဝတို့နှင့် ဒေဝတို့ နှစ်ဖက်လုံး၏ ပုရောဟိတ် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 13

नात्यर्थम करोद्वैरं दैत्येष्वपि महातपाः / बभूवतुस्तुल्यबलौ तदा देत्येन्द्रवासवौ

မဟာတပသီသည် ဒೈတျတို့အပေါ်တွင်ပင် အလွန်အကျွံ ရန်မပြုခဲ့။ ထိုအခါ ဒိုင်တျအင်ဒြနှင့် ဝါသဝတို့သည် အင်အားတူညီလာကြသည်။

Verse 14

ततस्त्वं कुपितो राजन्स्वक्लीयं दानवेशितुः / हन्तुमिच्छन्नगाश्चाशु तपसः साधनं वनम्

ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ သင်သည် ဒေါသထွက်၍ ဒာနဝအရှင်၏ ကိုယ်ပိုင်ဆွေမျိုးကို သတ်လိုစိတ်ဖြင့် တပသအတွက် အထောက်အကူဖြစ်သော တောသို့ အမြန်သွားခဲ့သည်။

Verse 15

तमासनस्थं मुनिभिस्त्रिशृङ्गमिव पर्वतम् / त्रयी मुखरदिग्भागं ब्रह्मानदैकनिष्ठितम्

ရသေ့မြတ်တို့၏ အလယ်တွင် တောင်ထွတ်သုံးခုရှိသော တောင်ကဲ့သို့ ထိုင်နေပြီး အရပ်မျက်နှာတို့သည် ဗေဒကျမ်းစာသံများဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်ကာ ဗြဟ္မ ၏ ဈာန်ချမ်းသာ၌ တည်နေ၏။

Verse 16

सर्वभूतहितं तं तु मत्वा चेशानुकूलितः / शिरांसि यौगपद्येन छिन्नात्यासंस्त्वयैव तु

သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ အကျိုးစီးပွားဖြစ်သည်ဟု ယူဆလျက် အရှင်မြတ်၏ အလိုတော်နှင့်အညီ ဦးခေါင်းတော်တို့ကို သင်တစ်ဦးတည်းက ပြိုင်တူ ဖြတ်တောက်ခဲ့လေသည်။

Verse 17

तेन पापेन संयुक्तः पीडितश्च मुहुर्मुहुः / ततो मेरुगुहां नीत्वा बहूनब्दान्हि संस्थितः

ထိုအပြစ်ကံကြောင့် အဖန်ဖန် နှိပ်စက်ခံရပြီးနောက် မေရုတောင်လိုဏ်ဂူသို့ ဆောင်ယူသွားကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့လေသည်။

Verse 18

ततस्तस्य वचः श्रुत्वा ज्ञात्वा तु मुनिवाक्यतः / पुत्र शोकेन संतप्तस्त्वां शशाप रुषान्वितः

ထို့နောက် ရသေ့၏စကားကို ကြားသိရသောအခါ သားအတွက် ပူဆွေးသောကရောက်နေသော ဖခင်သည် အမျက်ဒေါသဖြင့် သင့်အား ကျိန်စာတိုက်လေသည်။

Verse 19

निःश्रीको भवतु क्षिप्रं मम शापेन वासवः / अनाथकास्ततो देवा विषण्णा दैत्यपीडिताः

ငါ၏ကျိန်စာကြောင့် ဝါသဝ (သိကြားမင်း) သည် ဘုန်းကျက်သရေ ချက်ချင်း ကွယ်ပျောက်ပါစေသတည်း။ ထို့ကြောင့် နတ်တို့သည် ကိုးကွယ်ရာမဲ့ကာ စိတ်နှလုံးညှိုးနွမ်းလျက် ဧရာမနတ်ဆိုးတို့၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံခဲ့ရလေသည်။

Verse 20

त्वया मया च रहिताः सर्वे देवाः पलायिताः / गत्वा तु ब्रह्मसदनं नत्वा तद्वृत्तमूचिरे

သင်နှင့် ကျွန်ုပ် မရှိသဖြင့် နတ်အားလုံး ကြောက်ရွံ့၍ ထွက်ပြေးကြသည်။ ထို့နောက် ဗြဟ္မာ၏ နန်းတော်သို့ သွားကာ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီး ဖြစ်ရပ်အားလုံးကို လျှောက်တင်ကြသည်။

Verse 21

ततस्तु चिन्तया मास तदघस्य प्रतिक्रियाम् / तस्य प्रतिक्रियां वेत्तुं न शशाकात्मभूस्तदा

ထို့နောက် ဗြဟ္မာသည် ထိုအပြစ်၏ ပြန်လည်ဖြေရှင်းနည်းကို စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် ဖြေရှင်းရာလမ်းကို မသိနိုင်ခဲ့ပါ။

Verse 22

ततो देवैः परिवृतो नारायणमुपागमत्

ထို့နောက် နတ်များဝန်းရံလျက် ဗြဟ္မာသည် နာရာယဏထံသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 23

नत्वा स्तुत्वा चतुर्वक्रस्तद्वृत्तान्तं व्यजिज्ञपत् / विचिन्त्य सो ऽपि बहुधा कृपया लोकनायकः

မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဗြဟ္မာသည် ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ ချီးမွမ်းကာ ထိုဖြစ်ရပ်ကို လျှောက်တင်하였다။ လောကနాయక နာရာယဏသည်လည်း ကရုဏာဖြင့် နည်းမျိုးစုံ စဉ်းစား하였다။

Verse 24

तदघं तु त्रिधा भित्त्वा त्रिषु स्थानेष्वथार्पयत् / स्त्रीषु भूम्यां च वृक्षेषु तेषामपि वरं ददौ

ထိုအပြစ်ကို သုံးပိုင်းခွဲ၍ သုံးနေရာတွင် ထား하였다—မိန်းမများတွင်၊ မြေကြီးတွင်၊ သစ်ပင်များတွင်။ ထို့ပြင် သူတို့အားလည်း ကောင်းချီးပေး하였다။

Verse 25

तदा भर्त्तृसमायोगं पुत्रावाप्तिमृतुष्वपि / छेदे पुनर्भवत्वं तु सर्वेषामपि शाखिनाम्

ထိုအခါ ရာသီကာလများတွင်ပင် ခင်ပွန်းနှင့်ပေါင်းစည်းခြင်းနှင့် သားရရှိခြင်း ဖြစ်စေကာ၊ ဖြတ်တောက်ခံရသော်လည်း သစ်ပင်အားလုံး ပြန်လည်ပေါက်ဖွားစေပါစေ။

Verse 26

खातपूर्तिं धरण्यश्च प्रददौ मधुसूदनः / तेष्वघं प्रबभूवाशु रजोनिर्यासमूषरम्

မဓုသူဒနသည် တွင်းများကို ဖြည့်ပေးခြင်းနှင့် မြေပြင်ကိုပါ ပေးသနားခဲ့သည်; သို့သော် သူတို့အတွင်း၌ ဖုန်နှင့်ရည်ကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့သော အပြစ်သည် လျင်မြန်စွာ ပေါက်ဖွားလာ하였다။

Verse 27

निर्गतो गह्वरात्तस्मात्त्वमिन्द्रो देवनायकः / राज्यश्रियं च संप्राप्तः प्रसादात्परमेष्ठिनः

ထိုအနက်ရှိုင်းသော ချိုင့်ဝှမ်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် သင်သည် ဒေဝတို့၏ ခေါင်းဆောင် အိန္ဒြာ ဖြစ်လာ하였다; ပရမေဋ္ဌင်၏ ကရုဏာကြောင့် နိုင်ငံတော်၏ ဂုဏ်သရေကိုလည်း ရရှိ하였다။

Verse 28

तेनैव सांत्वितो धाता जगाद च जनार्दनम् / मम शापो वृथा न स्यादस्तु कालान्तरे मुने

ထိုသူ၏ အားပေးနှစ်သိမ့်မှုကြောင့် ဓာတာသည် ဇနာဒနအား ပြော하였다—“အို မုနိ၊ ငါ၏ ကျိန်စာသည် အလဟသ မဖြစ်စေပါနှင့်; အချိန်ကာလတစ်ခုအပြီး၌ အကျိုးသက်ရောက်ပါစေ။”

Verse 29

भगवांस्तद्वचः श्रुत्वा मुनेरमिततेजसः / प्रहृष्टो भाविकार्यज्ञस्तूष्णीमेव तदा ययौ

အမိတတေဇရှိသော မုနိ၏ စကားကို ကြားသော် ဘဂဝန်သည် အနာဂတ်ကိစ္စများကို သိမြင်သူဖြစ်၍ ဝမ်းမြောက်ကာ ထိုအခါ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 30

एतावन्तमिमं कालं त्रिलोकीं पालयन्भवान् / एश्वर्यमदमत्तत्वात्कैलासाद्रिमपीडयत

ဤမျှကြာသောကာလတစ်လျှောက် သင်သည် တြိလောကကို စောင့်ရှောက်ခဲ့သော်လည်း အာဏာဓန၏ မာနမူးယစ်မှုကြောင့် ကိုင်လာသတောင်ကိုတောင် ဖိနှိပ်ခဲ့သည်။

Verse 31

सर्वज्ञेन शिवेनाथ प्रेषितो भगवान्मुनिः / दुर्वासास्त्वन्मदभ्रंशं कर्त्तुकामः शशाप ह

အို နာထာ၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်သော ရှိဝက စေလွှတ်သော သန့်ရှင်းမြတ်သော မုနိ ဒုရ္ဝာသာသည် သင်၏မာနမူးယစ်မှုကို ချိုးဖျက်လို၍ ကျိန်စာပေးခဲ့သည်။

Verse 32

एकमेव फलं जातमुभयोः शापयोरपि / अधुना पश्यनिः श्रीकन्त्रैलोक्यं समजायत

ကျိန်စာနှစ်ပါး၏ အကျိုးသည် တစ်ခုတည်းဖြစ်လာသည်။ ယခုကြည့်လော့—တြိလောကသည် သီရိမဲ့သွားပြီ။

Verse 33

न यज्ञाः संप्रवर्त्तन्ते न दानानि च वासव / न यमा नापि नियमा न तपासि च कुत्रचित्

အို ဝါသဝ၊ ယဇ္ဉ မရှိ၊ ဒါန မရှိ။ ယမ မရှိ၊ နိယမ မရှိ၊ ဘယ်နေရာမဆို တပဿ မရှိတော့။

Verse 34

विप्राः सर्वे ऽपि निःश्रीका लोभोपहतचेतसः / निःस्त्त्वा धैर्यहीनाश्च नास्तिकाः प्रायशो ऽभवन्

ဗိပရအားလုံး သီရိမဲ့သွား၍ လောဘက စိတ်ကို ထိခိုက်စေ하였다။ သူတို့သည် သတ္တဝမဲ့၊ သတ္တိမဲ့ကာ အများအားဖြင့် နာස්တိက ဖြစ်သွားကြသည်။

Verse 35

निरौषधिरसा भूमिर्निवीर्य जायतेतराम् / भास्करो धूसराकारश्चन्द्रमाः कान्तिवर्जितः

မြေကြီးသည် ဆေးပင်ရည်မရှိဘဲ အင်အားကုန်ခမ်းသွား၏။ နေမင်းသည် မီးခိုးရောင်မဲမဲဖြစ်၍ လမင်းလည်း အလင်းရောင်ကင်းမဲ့သွား၏။

Verse 36

निस्तेजस्को हविर्भोक्ता मनुद्धूलिकृताकृतिः / न प्रसन्ना दिशां भागा नभो नैव च निर्मलम्

ဟဝိစ်ကိုခံယူသော အဂ္နိသည် အလင်းမဲ့၍ ဖုန်မှုန့်ဖုံးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အရပ်မျက်နှာများ မရွှင်လန်း၊ ကောင်းကင်လည်း မကြည်လင်တော့။

Verse 37

दुर्बला देवताः सर्वा विभान्त्यन्यादृशा इव / विनष्टप्रयमेवास्ति त्रैलोक्यं सचराचरम्

ဒေဝတာအားလုံး အားနည်း၍ အခြားရုပ်သဏ္ဌာန်ကဲ့သို့ ထင်ရ၏။ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့ပါဝင်သော တြိလောကသည် များစွာပျက်စီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 38

हयग्रीव उवाच इत्थं कथयतोरेव बृहस्पतिपहेन्द्रयोः / मलकाद्या महादैत्याः स्वर्गलोकं बबाधिरे

ဟယဂရီဝက ပြောသည်—ဤသို့ ဗြဟ္စပတိနှင့် အိန္ဒြာတို့ စကားပြောနေစဉ်ပင် မလကာတို့ကဲ့သို့ မဟာဒೈတျများသည် ဆွರ್ಗလောကကို နှောင့်ယှက်လာကြ၏။

Verse 39

नन्दनोद्यान मखिलं चिच्छिदुर्बलगर्विताः / उद्यानपालकान्सर्वानायुधैः समताडयन्

အားမာန်ဂုဏ်မာန်ဖြင့် မူးယစ်၍ သူတို့သည် နန္ဒနဥယျာဉ်ကို အကုန်လုံး ဖျက်ဆီးကာ ဥယျာဉ်စောင့်များအားလုံးကို လက်နက်ဖြင့် ထိုးနှက်ကြ၏။

Verse 40

प्राकारमवभिद्यैव प्रविश्य नगरान्तरम् / मन्दिरस्थान्सुरान्सर्वानत्यन्तं पर्यपीडयन्

သူတို့သည် မြို့ရိုးကို ဖောက်ချိုးကာ မြို့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဘုရားကျောင်းများတွင် တည်ရှိသော ဒေဝတားအားလုံးကို အလွန်အမင်း နှိပ်စက်ခဲ့သည်။

Verse 41

आजहुरप्सरोरत्नान्यशेषाणि विशेषतः / ततो देवाः समस्ताश्च चक्रुर्भृशमबाधिताः

သူတို့သည် အထူးသဖြင့် အပ္စရာတို့၏ ရတနာတန်ဖိုးရှိသော အရာအားလုံးကို လုယူသွားကြပြီး၊ ထို့နောက် ဒေဝတားအားလုံးသည် အလွန်အမင်း ထိခိုက်နှောင့်ယှက်ခံရသည်။

Verse 42

तादृशं घोषमाकर्म्य वासवः प्रोज्झितासनः / सर्वैरनुगतो देवैः पलायनपरो ऽभवत्

ထိုသို့သော အော်ဟစ်သံကို ကြားသဖြင့် ဝါသဝ (အိန္ဒြ) သည် ထိုင်ခုံကို စွန့်ကာ ထရပ်ပြီး၊ ဒေဝတားအားလုံး လိုက်ပါလာသဖြင့် ထွက်ပြေးရန်သာ ဦးတည်သွားသည်။

Verse 43

ब्राह्मं धाम समभ्येत्य विषण्मवदनो वृषा / यथावत्कथयामास निखिलं दैत्यचेष्टितम्

မျက်နှာညှိုးနွမ်းသော ဝೃષာ (အိန္ဒြ) သည် ဘြဟ္မာ၏ ဓာမသို့ ရောက်လာပြီး ဒೈತ್ಯတို့၏ လုပ်ရပ်အားလုံးကို မှန်ကန်စွာ ပြောပြ하였다။

Verse 44

विधातापि तदाकर्ण्य सर्वदेवसमन्वितम् / हतश्रीकं हरिहयमालोक्येदमुवाच ह

ဗိဓာတာ (ဗြဟ္မာ) သည် ထိုစကားကို ကြားပြီး ဒေဝတားအားလုံးနှင့်အတူရှိကာ၊ ဂုဏ်ရောင်လျော့နည်းသွားသော ဟရိဟယ (အိန္ဒြ) ကို ကြည့်၍ ဤသို့ မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 45

इन्द्रत्वमखिलैर्द्देवैर्मुकुन्दं शरणं व्रज / दैत्यारातिर्जगत्कर्ता स ते श्रेयो विधास्यति

အို အိန္ဒြာ၊ ဒေဝတားအားလုံးနှင့်အတူ မုကုန္ဒ၏ အရိပ်အာဝါသသို့ ခိုလှုံလော့။ သူသည် ဒိုင်တျာတို့၏ ရန်သူ၊ လောကကို ဖန်ဆင်းသူဖြစ်၍ သင့်အတွက် ကောင်းကျိုးကို စီမံပေးမည်။

Verse 46

इत्युक्त्वा तेन सहितः स्वयं ब्रह्मा पितामहः / समस्तदेवसहितः क्षीरोदधिमुपाययौ

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် သူနှင့်အတူ ဒေဝတားအားလုံးပါဝင်ကာ နို့ပင်လယ် (က்ஷီရောဒဓိ) သို့ သွားရောက်하였다။

Verse 47

अथ ब्रह्मादयो देवा भगवन्तं जनार्दनम् / तुष्टुवुर्वाग्वरिष्ठाभिः सर्वलोकमहेश्वरम्

ထို့နောက် ဘြဟ္မာတို့အစရှိသော ဒေဝတားများသည် လောကအားလုံး၏ မဟာဣශ්ဝရ ဖြစ်သော ဘဂဝန် ဇနာර්ဒနကို အမြတ်ဆုံးသော စကားများဖြင့် ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 48

अथ प्रसन्नो भगवान्वासुदेवः सनातनः / जगाद स कलान्देवाञ्जगद्रक्षणलंपटः

ထို့နောက် နိရန္တရ ဘဂဝန် ဝါစုဒေဝသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ လောကကို ကာကွယ်လိုသော စိတ်ဖြင့် ဒေဝတားများအား မိန့်ကြား하였다။

Verse 49

श्रीभगवानुवाच भवतां सुविधास्यामि तेजसैवोपबृंहमम् / यदुच्यते मयेदानीं युष्माभिस्त द्विधीयताम्

သီရိဘဂဝန် မိန့်တော်မူသည်— ငါ၏ တေဇဖြင့် သင်တို့ကို အားကောင်းစေ၍ ကူညီမည်။ ယခု ငါပြောသောအရာကို သင်တို့သည် ထိုအတိုင်း ဆောင်ရွက်ကြလော့။

Verse 50

ओषधिप्रवराः सर्वाः क्षिपत क्षीरसागरे / असुरैरपि संधाय सममेव च तैरिह

အို နတ်တို့၊ အကောင်းဆုံး ဆေးပင်အားလုံးကို နို့ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချကြလော့။ ဤနေရာတွင် အဆုရတို့နှင့်ပင် သဘောတူစာချုပ်ချုပ်၍ သူတို့နှင့်တကွ တန်းတူစွာ ဤလုပ်ငန်းကို ဆောင်ရွက်ကြလော့။

Verse 51

मन्थानं मन्दरं कृत्वा कृत्वा योक्त्रं च वासुकिम् / मयि स्थिते सहाये तु मथ्यताममृतं सुराः

မန္ဒရတောင်ကို မွှေတံအဖြစ်ယူ၍ ဝါစုကီနဂါးကို ကြိုးအဖြစ်ယူကြလော့။ ငါသည် ကူညီသူအဖြစ် တည်ရှိနေသဖြင့်၊ အို စုရနတ်တို့၊ အမృతရရန် မွှေကြလော့။

Verse 52

समस्तदानवाश्चापि वक्तव्याः सांत्वपूर्वकम् / सामान्यमेव युष्माकमस्माकं च फलं त्विति

ဒာနဝတို့အားလုံးကိုလည်း နှစ်သိမ့်စကားဖြင့် “ဤအကျိုးသည် သင်တို့နှင့် ငါတို့အတွက် တူညီသော အကျိုးပင်” ဟု ပြောရမည်။

Verse 53

मथ्यमाने तु दुग्धाब्धौ या समुत्पद्यते सुधा / तत्पानाद्बलिनो यूयममर्त्याश्च भविष्यथ

နို့ပင်လယ်ကို မွှေသောအခါ ပေါ်ထွက်လာမည့် သုဓာကို သောက်လျှင် သင်တို့သည် အင်အားကြီး၍ မသေမရှင် ဖြစ်လာကြမည်။

Verse 54

यथा दैत्याश्च पीयूषं नैतत्प्राप्स्यन्ति किञ्चन / केवलं क्लेशवन्तश्च करिष्यामि तथा ह्यहम्

ဒೈတျတို့သည် ဤပီယုဿကို အနည်းငယ်မျှ မရဘဲ ကျပ်တည်းပင်ပန်းမှုသာ ခံရအောင် ငါသည် ထိုသို့ပင် ပြုမည်။

Verse 55

इति श्रीवासुदेवेन कथिता निखिलाः सुराः / संधानं त्वतुलैर्दैत्यैः कृतवन्तस्तदा सुराः / नानाविधौषधिगणं समानीय सुरासुराः

ဤသို့ သရီဝာစုဒေဝက နတ်အားလုံးကို မိန့်ကြား하였다။ ထို့နောက် နတ်တို့သည် အလွန်ကြီးမားသော ဒೈတျများနှင့် သဘောတူညီမှု ပြု၍ နတ်နှင့် အဆုရတို့က ဆေးမြက်အမျိုးမျိုးကို စုဆောင်းယူဆောင်လာ하였다။

Verse 56

श्रीराब्धिपयसि क्षिप्त्वा चन्द्रमो ऽधिकनिर्मलम् / मन्थानं मन्दरं कृत्वा कृत्वा योक्त्रं तु वासुकिम् / प्रारेभिरे प्रयत्नेन मन्थितुं यादसां पतिम्

သူတို့သည် သရီသမုဒ္ဒရာ၏ နို့ရည်ရေထဲသို့ အလွန်သန့်ရှင်းသော လကို ထည့်၍ မန္ဒရတောင်ကို မန်သနတံတားအဖြစ်၊ ဝါစုကီနဂါးကို ကြိုးအဖြစ် ပြုကာ ရေသတ္တဝါတို့၏ အရှင် သမုဒ္ဒရာကို အားထုတ်၍ မန်သနစတင်하였다။

Verse 57

वासुकेः पुच्छभागे तु सहिताः सर्वदेवताः / शिरोभागे तु दैतेया नियुक्तास्तत्र शौरिणा

ဝါစုကီ၏ အမြီးဘက်တွင် နတ်အားလုံး စုဝေးကြပြီး၊ ခေါင်းဘက်တွင်တော့ ရှော်ရီ (ကృష్ణ) က ဒိုင်တျများကို ခန့်ထား하였다။

Verse 58

बलवन्तो ऽपि ते दैत्यास्तन्मुखोच्छ्वासपावकैः / निर्दग्धवपुषः सर्वे निस्तेजस्कास्तदाभवन्

ဒိုင်တျများသည် အင်အားကြီးသော်လည်း၊ သူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်သော အသက်ရှူမီးကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာအားလုံး လောင်ကျွမ်း၍ ထိုအခါ တောက်ပမှု မရှိတော့하였다။

Verse 59

पुच्छदेशे तु कर्षन्तो मुहुराप्यायिताः सुराः / अनुकूलेन वातेन विष्णुना प्रेरितेन तु

အမြီးဘက်တွင် ဆွဲနေသော နတ်တို့သည် မကြာခဏ အားပြန်ဖြစ်လာကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ဗိဿဏုက လှုံ့ဆော်ပေးသော အထောက်အကူပြု လေကူညီနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 60

आदिकूर्माकृतिः श्रीमान्मध्ये क्षीरपयोनिधेः / भ्रमतो मन्दराद्रेस्तु तस्या धिष्टानतामगात्

နို့ပင်လယ်အလယ်၌ သီရိမန် ဘုရားသည် အာဒိကူရ္မ ရုပ်ကိုခံယူ၍ လှည့်ပတ်နေသော မန္ဒရတောင်၏ အခြေခံအထောက်အကူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 61

मध्ये च सर्वदेवानां रूपेणान्येन माधवः / चकर्ष वासुकिं वेगाद्दैत्यमध्ये परेण च

ဒေဝတို့အလယ်၌ မာဓဝသည် ရုပ်တစ်ရုပ်ဖြင့် ဝါစုကီကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲယူတော်မူပြီး၊ အခြားရုပ်ဖြင့် ဒೈတျတို့အလယ်၌လည်း ဆွဲယူတော်မူ၏။

Verse 62

ब्रह्मरूपेण तं शैलं विधार्याक्रान्तवारिधिम् / अपरेण च देवर्षिर्महता तेजसा मुहुः

ဗြဟ္မာရုပ်ဖြင့် သူသည် ထိုတောင်ကို ထောက်မ၍ ပင်လယ်ရေပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စေတော်မူ၏။ အခြားရုပ်ဖြင့် ဒေဝရ္ရှိဖြစ်ကာ မဟာတေဇကို မကြာခဏ ထွန်းလင်းစေတော်မူ၏။

Verse 63

उपवृंहितवान्देवान्येन ते बलशालिनः / तेजसा पुनरन्येन बलात्कारसहेन सः

ရုပ်တစ်ရုပ်ဖြင့် သူသည် အင်အားကြီးသော ဒေဝတို့ကို အားပေးကာ အင်အားတိုးစေတော်မူ၏။ အခြားရုပ်ဖြင့် ပြင်းထန်သော တေဇအားဖြင့် ခက်ခဲသော အလုပ်ပင်ပန်းမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေတော်မူ၏။

Verse 64

उपबृंहितवान्नागं सर्वशक्तिजनार्दनः / मथ्यमाने ततस्तस्मिन्क्षीरब्धौ देवदानवैः

စွမ်းအားအလုံးစုံ၏ အရှင် ဇနာရ္ဒနသည် နဂါး ဝါစုကီကိုပါ အင်အားတိုးစေတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဒေဝနှင့် ဒာနဝတို့က နို့ပင်လယ်ကို မသန့်တင် မသန့်တင် မထန်စွာ မသန့်တင်ကြ၏။

Verse 65

आविर्बभूव पुरतः सुरभिः सुरपूजिता / मुदं जग्मुस्तदा देवा दैतेयाश्च तपोधन

ထိုအခါ နတ်တို့က ပူဇော်သော စုရဘီသည် ရှေ့တွင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ အို တပဓန၊ နတ်များနှင့် ဒೈတျများလည်း ဝမ်းမြောက်ကြ၏။

Verse 66

मथ्यमाने पुनस्तस्मिन्क्षीराब्दौ देवदानवैः / किमेतदिति सिद्धानां दिवि चिन्तयतां तदा

နတ်များနှင့် ဒာနဝများက နို့ပင်လယ်ကို ထပ်မံ မွှေချိန်တွင် ကောင်းကင်ရှိ စစ်ဓာများက “ဒါဘာလဲ” ဟု စဉ်းစားကြ၏။

Verse 67

उत्थिता वारुणी देवी मदाल्लोलविलोचना / असुराणां पुरस्तात्सा स्मयमाना व्यतिष्ठत

ထို့နောက် မူးယစ်မှုကြောင့် မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားနေသော ဝါရုဏီ ဒေဝီ ပေါ်ထွန်းလာပြီး အဆုရများရှေ့တွင် ပြုံးလျက် ရပ်နေ၏။

Verse 68

जगृहुर्नैव तां दैत्या असुराश्चाभवंस्ततः / सुरा न विद्यते येषां तेनैवासुरशब्दिताः

ဒೈတျနှင့် အဆုရတို့က သူမကို မခံယူကြသဖြင့် ‘အဆုရ’ ဟု ခေါ်ကြ၏။ ‘စူရာ’ မရှိသူတို့ကို ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ‘အဆုရ’ ဟု အမည်ပေးကြသည်။

Verse 69

अथसा सर्वदेवानामग्रतः समतिष्ठत / जगृहुस्तां मुदा देवाः सूचिताः परमेष्ठिना / सुराग्रहणतो ऽप्येते सुरशब्देन कीर्तिताः

ထို့နောက် သူမသည် နတ်အားလုံးရှေ့တွင် ရပ်တည်၏။ ပရမေဋ္ဌင် (ဗြဟ္မာ) ၏ အညွှန်းအတိုင်း နတ်များက ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံကြပြီး ‘စူရာ’ ကို လက်ခံသဖြင့် ‘စူရ’ ဟု ချီးမွမ်းခေါ်ကြသည်။

Verse 70

मथ्यमाने ततो भूयः पारिजातो महाद्रुमः / आविरासीत्सुंगधेन परितो वासयञ्जगत्

ပင်လယ်ကို မွှေချိန်တွင် ထပ်မံ၍ ပါရိဇာတ မဟာသစ်ပင် ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ သန့်ရှင်းသော အနံ့တော်က ကမ္ဘာလောကအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

Verse 71

अत्यर्थसुंदराकारा धीराश्चाप्सरसां गणाः / आविर्भूताश्च देवर्षे सर्वलोकमनोहराः

ဒေဝရိရှီရေ၊ အလွန်လှပသော ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် တည်ငြိမ်သဘောရှိသော အပ္စရာအုပ်စုများ ပေါ်ထွန်းလာ၍ လောကအားလုံး၏ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်하였다။

Verse 72

ततः शीतांशुरुदभूत्तं जग्राह महेश्वरः / विषजातं तदुत्पन्नं जगृहुर्नागजातयः

ထို့နောက် ရေခဲရောင်တောက်ပသော “ရှီတాంశု” (လ) ပေါ်ထွန်းလာ၍ မဟေရှ್ವರက လက်ခံတော်မူသည်။ ထို့ပြင် ပေါ်လာသော အဆိပ်ကို နာဂမျိုးနွယ်များက ထမ်းဆောင်하였다။

Verse 73

कौस्तुभाख्यं ततो रत्नमाददे तज्जनार्दनः / ततः स्वपत्रगन्धेन मदयन्ती महौषधीः / विजया नाम संजज्ञे भैरवस्तामुपाददे

ထို့နောက် ဇနာဒနက “ကောஸ္တုဘ” ဟုခေါ်သော ရတနာကို ဆောင်ယူတော်မူသည်။ ထို့ပြင် အရွက်အနံ့ဖြင့် မဟာဆေးပင်တို့ကို မူးယစ်စေသော “ဝိဇယာ” ပေါ်ထွန်းလာ၍ ဘှဲရဝက လက်ခံတော်မူသည်။

Verse 74

ततो दिव्यांबरधरो देवो धन्वन्तरिः स्वयम् / उपस्थितः करे बिभ्रदमृताढ्यं कमण्डलुम्

ထို့နောက် ဒိဗ္ဗဝတ်ရုံတော် ဝတ်ဆင်သော ဒေဝဓနွန္တရီ ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ လက်ထဲတွင် အမృతဖြည့်ထားသော ကမဏ္ဍလုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

Verse 75

ततः प्रहृष्टमनसो देवा दैत्याश्च सर्वतः / मुनयश्चाभवंस्तुष्टास्तदानीं तपसां निधे

ထို့နောက် အရပ်ရပ်မှ ဒေဝတားတို့နှင့် ဒೈတျတို့သည် စိတ်ပျော်ရွှင်လန်းကြ၏; အို တပဿ၏ خزန်တော်၊ ထိုအခါ ရှင်မုနိတို့လည်း ကျေနပ်ပျော်မြူးကြ၏။

Verse 76

ततो विकसितांभोजवासिनी वरदायिनी / उत्थिता पद्महस्ता श्रीस्तस्मात्क्षीरमहार्मवात्

ထို့နောက် ပွင့်လန်းသော ကြာပန်း၌ နေထိုင်၍ ကောင်းချီးပေးတော်မူသော၊ ကြာပန်းကိုင်လက်ရှိသော သရီသည် ထို နို့ပင်လယ်ကြီးမှ ပေါ်ထွန်း၍ ထလာ၏။

Verse 77

अथ तां मुनयः सर्वे श्रीसुक्तेन श्रियं पराम् / तुष्टुवुस्तुष्ट हृदया गन्धर्वाश्च जगुः परम्

ထို့နောက် မုနိအားလုံးသည် “သရီစူက္တ” ဖြင့် အမြင့်မြတ်သော သရီကို ချီးမွမ်းကြ၏; ပျော်ရွှင်သော ဂန္ဓဗ္ဗတို့လည်း မြတ်သော သီချင်းများကို သီဆိုကြ၏။

Verse 78

विश्वाजीप्रमुखाः सर्वे ननृतुश्चाप्सरोगणाः / गङ्गाद्याः पुण्यनद्यश्च स्नानार्थमुपतस्थिरे

ဝိශ්ဝာဇီကို ဦးဆောင်သော အပ္စရာအစုတို့သည် ကပြကြ၏; ဂင်္ဂါစသော သန့်ရှင်းမြတ်သော မြစ်များလည်း ရေချိုးပူဇော်ရန် အနီးသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 79

अष्टौ दिग्दन्तिनश्चैव मेध्यपात्रस्थितं जलम् / आदाय स्नापयाञ्चक्रुस्तां श्रियं पद्मवासिनीम्

အရပ်ရှစ်မျက်နှာ၏ ဆင်ကြီးရှစ်ကောင်သည် သန့်ရှင်းသော အိုးခွက်များတွင် ထားသော ရေကို ယူ၍ ကြာပန်း၌ နေထိုင်သော သရီကို ရေချိုးအဘိသေက ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 80

तुलसीं च समुत्पन्नां परार्ध्या मैक्यजां हरेः / पद्ममालां ददौ तस्यै मूर्तिमान्क्षीरसागरः

ဟရီနှင့် တစ်စိတ်တစ်ဝိညာဉ်ဖြစ်ရာမှ အလွန်မြတ်သော တုလစီ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ခ္ရှီရသမုဒ္ဒရာက သူမအား ကြာပန်းမော်လီ ပေးအပ်하였다။

Verse 81

भूषणानि च दिव्यानि विश्वकर्मा समर्पयत् / दिव्यमाल्यां बरधरा दिव्यभूषणभूषिता / ययौ वक्षस्थलं विष्णोः सर्वेषां पश्यतां रमा

ဝိශ්ဝကರ್ಮာက ဒိဗ္ဗအလှဆင်ပစ္စည်းများကို ဆက်ကပ်하였다။ ဒိဗ္ဗပန်းမော်လီကို ဆောင်၍ ဒိဗ္ဗအလှဆင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ရမာသည် အားလုံးမြင်နေစဉ် ဗိෂ္ဏု၏ ရင်ဘတ်သို့ သွားရောက်တည်နေ하였다။

Verse 82

तुलसी तु धृता तेन विष्णुना प्रभविष्णुना / पश्यति स्म च सा देवी विष्णुवक्षथलालया / देवान्दयार्द्रया दृष्ट्या सर्वलोकमहेश्वरी

အာနုဘော်ကြီးသော ဗိෂ္ဏုက တုလစီကို ချီးမြှောက်၍ ကိုင်ဆောင်하였다။ ဗိෂ္ဏု၏ ရင်ဘတ်၌ နေထိုင်သော ထိုဒေဝီသည် လောကအားလုံး၏ မဟာဣශ්ဝရီဖြစ်၍ ကရုဏာစိုစွတ်သော မျက်မြင်ဖြင့် ဒေဝတို့ကို ကြည့်ရှု하였다။