Adhyaya 8

Verse 1

इति ब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने स्तेयपानकथनं नाम सप्तमो ऽध्यायः इन्द्र उवाच अगम्यागमनं किं वा को दोषः का च निष्कृतिः / एतन्मे मुनिशार्दूल विस्तराद्वक्तुमर्हसि

ဤသို့ ဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ အောက်တရပိုင်း၌ ဟယဂ္ရီဝ–အဂஸ္တျ သံဝါဒ လလိတောပాఖ్యာနတွင် ‘စတေယပာန ကထန’ ဟူသော အခန်း ၇ ရှိသည်။ အိန္ဒြာက—အဂမ္ယာဂမန ဟူသည် အဘယ်နည်း၊ ထိုအပြစ် (ဒೋಷ) သည် အဘယ်နည်း၊ ထိုအပြစ်အတွက် ပြန်လည်သန့်စင်ခြင်း/ပရాయရှ္စိတ္တ (နိෂ္ကရိတိ) သည် အဘယ်နည်း။ မုနိရှာဒူလ၊ အသေးစိတ် ပြောကြားပါ။

Verse 2

बृहस्पतिरुवाच अगम्यागमनं नाम मातृस्वसृगुरुस्त्रियः / मातुलस्य प्रिया चेति गत्वेमा नास्ति निष्कृतिः

ဗြဟ္စပတိက ပြောသည်—‘အဂမ္ယာဂမန’ ဟူသည် မိခင်၊ မိခင်၏ညီမ (အမေဘက်အဒေါ်)၊ ဂုရု၏ဇနီး၊ နှင့် မာတုလ (အမေဘက်ဦးလေး) ၏ချစ်သူမိန်းမထံ သွားရောက်ဆက်ဆံခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် နိෂ္ကရိတိ/ပရాయရှ္စိတ္တ မရှိ။

Verse 3

मातृसङ्गे तु यदघं तदेव स्वसृसङ्गमे / गुरुस्त्रीसंगमे तद्वद्गुरवो बहवः स्मृताः

မိခင်နှင့် ဆက်ဆံခြင်းမှ ဖြစ်သော အပြစ်သည် ညီမ/အစ်မ (svasa) နှင့် ဆက်ဆံခြင်းတွင်လည်း ထိုအပြစ်တူညီသည်။ ဂုရု၏ဇနီးနှင့် ဆက်ဆံခြင်းတွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ‘ဂုရု’ ဟူသည် အမျိုးမျိုးရှိကြောင်း စမృతိများတွင် ဆိုထားသည်။

Verse 4

ब्रह्मोपदेशमारभ्य यावद्वेदान्तदर्शनम् / एकेन वक्ष्यते येन स महागुरुरुच्यते

ဗြဟ္မန်အကြောင်း အုပ်ဒေသမှ စ၍ ဝေဒാന്തဒർശနအထိ အားလုံးကို တစ်ဦးတည်းက သင်ကြားပြောကြားနိုင်သူကို ‘မဟာဂုရု’ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 5

ब्रह्मोपदेशमेकत्र वेदशास्त्राण्यथैकतः / आचार्यः स तु विज्ञेयस्तदेकैकास्तु देशिकाः

ဗြဟ္မန်အကြောင်း အုပ်ဒေသသည် တစ်ဖက်၊ ဝေဒနှင့် ရှာස්တြများသည် တစ်ဖက်—နှစ်ခုလုံးကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း သင်ကြားနိုင်သူကို ‘အာစာရျ’ ဟု သိရမည်။ ထိုထဲမှ တစ်ခုတည်းကိုသာ သင်ကြားသူများကို ‘ဒေသိက’ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 6

गुरोरात्मान्तमेव स्यादायार्यस्य प्रियागमे / द्वादशाब्दं चरेत्कृच्छ३मेकैकं तु षडब्दतः

ဆရာ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးထံ သွားလျှင် အတ္တမန်၏ ကျဆင်းမှု ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ‘ကೃစ္ဆရ’ တပသကို ဆယ့်နှစ်နှစ် ဆောင်ရွက်ရမည်၊ အပြစ်တစ်ခုချင်းစီအတွက် ခြောက်နှစ်စီ ပြစ်ဖြေ သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 7

मातुलस्य प्रियां गत्वा षडब्दं कृच्छ्रमाचरेत् / ब्राह्मणस्तु सजातीयां प्रमदां यदि गच्छति

မိခင်ဘက်ဦးလေး၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးထံ သွားလျှင် ‘ကೃစ္ဆရ’ ပြစ်ဖြေကို ခြောက်နှစ် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် ဘြာဟ္မဏသည် မိမိတူဝဏ္ဏအမျိုးသမီးထံ (အဓမ္မဖြင့်) သွားလျှင်—

Verse 8

उपोषितस्त्रिरात्रं तु प्राणायामशतं चरेत् / कुलटां तु सजातीयां त्रिरात्रेण विशुध्यति

သုံးည အစာရှောင်ပြီး ပရာဏာယာမ ၁၀၀ ကြိမ် ဆောင်ရွက်ရမည်။ မိမိတူဝဏ္ဏရှိ ‘ကူလဋာ’ မိန်းမသည် သုံးညဖြင့်ပင် သန့်စင်လာသည်။

Verse 9

पञ्चाहात्क्षत्रियाङ्गत्वा सप्ताहा द्वैश्यजामपि / चक्रीकिरातकैवर्तकर्मकारादियोषितः

က்ஶတ်တရိယ မိန်းမအမှု၌ ငါးရက်အတွင်း သန့်စင်နိုင်ပြီး၊ ဝိုင်ရှျ မိန်းမအမှု၌ ခုနစ်ရက်အတွင်း သန့်စင်နိုင်သည်။ ထို့အတူ စက္ကရီ၊ ကိရာတ၊ ကိုင်ဝရတ၊ ကမ္မကာရ စသည့် အုပ်စုများ၏ မိန်းမများအမှု၌လည်း ထိုသို့ပင် သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 10

शुद्धिः स्याद्द्वादशाहेन धराशक्त्यर्चनेन च / अनन्त्यजां ब्राह्मणो गत्वा प्रमादादब्दतः शुचिः

သန့်စင်ခြင်းသည် ၁၂ ရက်အတွင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ဓရာရှက္တိ (မြေဒေဝီ) ကို အာရ္ချနာပြုခြင်းဖြင့်လည်း သန့်စင်နိုင်သည်။ သို့သော် ဘြာဟ္မဏသည် မတော်တဆ အန္တျဇ မိန်းမထံ သွားလျှင် တစ်နှစ်ပြည့်မှ သန့်စင်လာသည်။

Verse 11

देवदासी ब्रह्मदासी स्वतन्त्राशूद्रदासिका / दासी चतुर्विधा प्रोक्ता द्वे चाद्ये क्षत्रियासमे

ဒေဝဒာသီ၊ ဗြဟ္မဒာသီ၊ လွတ်လပ်သော ရှူဒြဒာသိကာ—ဒာသီကို လေးမျိုးဟု ဆိုကြသည်; ပထမနှစ်မျိုးသည် က္ଷတ္တရိယနှင့် တူညီဟု မှတ်ယူသည်။

Verse 12

अन्यावेश्याङ्गनातुल्या तदन्या हीनजातिवत् / आत्मदासीं द्विजो मोहादुक्तार्थे दोषमाप्नुयात्

ဒာသီတစ်မျိုးကို ဝေရှျာမိန်းမနှင့်တူဟု၊ အခြားတစ်မျိုးကို နိမ့်ကျသောဇာတ်တူဟု ဆိုသည်။ မောဟကြောင့် ဒွိဇသည် အာတ္မဒာသီအပေါ် ထိုသို့ပြုလျှင် အပြစ်ကို ရရှိမည်။

Verse 13

स्वस्त्रीमृतुमतीं गत्वा प्राजापत्यं चरेद्व्रतम् / द्विगुणेन परां नारीं चतुर्भिः क्षत्रियाङ्गनाम्

ကိုယ့်ဇနီး သေဆုံးသွားလျှင် ပရာဇာပတျယ ဝရတကို ကျင့်ရမည်။ အခြားမိန်းမအတွက် နှစ်ဆ၊ က္ෂတ္တရိယ မိန်းမအတွက် လေးဆ (ပြစ်ဖြေ) ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 14

अष्टभिर्वैश्यनारीं च शूद्रां षौडशभिस्तथा / द्वात्रिंशता संकरजां वेश्यां शूद्रामिवाचरेत्

ဝိုင်ရှျယ မိန်းမအတွက် ၈ ဆ၊ ရှူဒြ မိန်းမအတွက် ၁၆ ဆ။ စံကရဇ ဝေရှျာအတွက် ၃၂ ဆ (ပြစ်ဖြေ) ပြုရမည်၊ ဝေရှျာကိုလည်း ရှူဒြကဲ့သို့ပင် ဆက်ဆံရမည်။

Verse 15

रजस्वलां तु यो भार्यां मोहतो गन्तुमिच्छति / स्नात्वान्यवस्त्रसंयुक्तमुक्तार्थेनैव शुध्यति

မောဟကြောင့် ရာဇസ്വလ ဇနီးထံ သွားလိုသူသည် ရေချိုးပြီး အခြားအဝတ်အစား ဝတ်ဆင်လျှင်၊ ဆိုထားသော ပြစ်ဖြေဖြင့်ပင် သန့်စင်လာသည်။

Verse 16

उपोष्य तच्छेषदिनं स्नात्वा कर्म समाचरेत् / तथैवान्याङ्गनां गत्वा तदुक्तार्थं समाचरेत्

ကျန်ရှိသောနေ့၌ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍ ရေချိုးသန့်စင်ကာ ထုံးတမ်းအတိုင်း ကర్మကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့အတူ အခြားမိန်းမထံ သွားလျှင်လည်း သာස්တရ၌ ဆိုထားသော အဓိပ္ပါယ်အတိုင်း ပြုမူရမည်။

Verse 17

पित्रोरनुज्ञया कन्यां यो गच्छेद्विधिना विना / त्रिरात्रोपोषणाच्छुद्धिस्तामेवोद्वाहयेत्तदा

မိဘတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ရှိသော်လည်း ထုံးတမ်းမလိုက်နာဘဲ မိန်းကလေးထံ သွားသူသည်—သုံးည အစာရှောင်ခြင်းဖြင့် သန့်စင်ရသည်။ ထို့နောက် ထိုမိန်းကလေးနှင့်ပင် လက်ထပ်ရမည်။

Verse 18

कन्यां दत्त्वा तु यो ऽन्यस्मै दत्ता यश्चानुयच्छति / पित्रोरनुज्ञया पाददिनार्धेन विशुध्यति

မိန်းကလေးကို အခြားသူထံ ပေးပြီးနောက် ပေးထားသူကို ပြန်လိုက်/ပြန်ယူလာသူသည်—မိဘတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် တစ်ရက်၏ လေးပုံတစ်ပုံ၏ တစ်ဝက် (တစ်ရက်၏ ရှစ်ပုံတစ်ပုံ) ကြာ ပရాయశ్చိတ္တ ပြုလျှင် သန့်စင်သည်။

Verse 19

ज्ञातः पितृभ्यां यो मासं कन्याभावे तु गच्छति / वृषलः स तु विज्ञेयः सर्वकर्मबहिष्कृतः

မိဘတို့ သိရှိနေသော်လည်း ‘ကနျာ-ဘားဝ’ အနေဖြင့် တစ်လကြာ မိန်းကလေးထံ သွားနေသူသည်—‘ဝೃṣလ’ ဟု သတ်မှတ်ရပြီး၊ ဓမ္မကర్మ အားလုံးမှ ဖယ်ရှားခံရသည်။

Verse 20

ज्ञातः पितृभ्यां यो गत्वा परोढां तद्विनाशने / विधवा जायते नेयं पूर्वगन्तारमाप्नुयात्

မိဘတို့ သိရှိနေသော်လည်း paroḍhā (အခြားသူ၏ ဇနီး) ထံ သွား၍ ဆက်ဆံသူသည်—သူ ပျက်စီးသွားလျှင် ထိုမိန်းမသည် မုဆိုးမ ဖြစ်လာသည်။ သူမသည် pūrvagantā (အရင်သွားသူ) ကို မရနိုင်။

Verse 21

अनुग्रहाद्द्विजातीनामुद्वाहविधिना तथा / त्यागकर्माणि कुर्वीत श्रौतस्मार्तादिकानि च

ဒွိဇာတိတို့အပေါ် အနုဂ्रहဖြင့် မင်္ဂလာပွဲအခမ်းအနားနည်းလမ်းအတိုင်း၊ ရှရောတ‑စမာရတ စည်းကမ်းများပါဝင်သော စွန့်လွှတ်ကర్మများကိုလည်း ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 22

आदावुद्वाहिता वापि तद्विनाशे ऽन्यदः पिता / भोगेच्छोः साधनं सा तु न येग्याखिलकर्मसु

အစတွင် မင်္ဂလာဆောင်ထားသော ဇနီးရှိရမည်။ သူမ ပျက်ဆုံးသွားလျှင် အဖေက အခြားသူမကို ပေးသည်။ ခံစားလိုသူအတွက် သူမသည် အထောက်အကူဖြစ်သော်လည်း ကర్మအားလုံးတွင် မဖြစ်မနေ မပါဝင်ရ။

Verse 23

ब्रह्मादिपिपीलकान्तं जगत्स्थावरजङ्गमम् / पञ्चभूतात्मकं प्रोक्तं चतुर्वासनयान्वितम्

ဗြဟ္မာမှ စ၍ ပုရွက်ဆိတ်အထိ တည်ငြိမ်သောနှင့် လှုပ်ရှားသော လောကအားလုံးကို ပဉ္စဘူတဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ ဝါသနာ လေးပါးနှင့်လည်း ယှဉ်တွဲနေသည်။

Verse 24

जन्माद्याहारमथननिद्राभीत्यश्च सर्वदा / आहारेण विना जन्तुर्नाहारो मदनात्स्मृतः

မွေးဖွားချိန်မှစ၍ အစားအစာ၊ မေထုန၊ အိပ်စက်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့သည် အမြဲရှိသည်။ အစားမရှိလျှင် သတ္တဝါ မတည်နိုင်; အစားလိုချင်စိတ်တောင် မဒန(ကာမ)ကြောင့်ဟု ဆိုသည်။

Verse 25

दुस्तरो मदनस्तस्मात्सर्वेषां प्राणिनामपि / पुन्नारीरूपवत्कृत्वा मदननेनैव विश्वसृक्

ထို့ကြောင့် မဒန(ကာမ)သည် သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ကျော်လွှားရန် ခက်ခဲသည်။ ကမ္ဘာဖန်ဆင်းရှင်သည် ယောကျာ်း‑မိန်းမ ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ဖန်တီး၍ မဒန၏ မြားတံဖြင့်ပင် လောကကို လည်ပတ်စေ하였다။

Verse 26

प्रवृत्तिमकरोदादौ सृष्टिस्थितिलयात्मिकाम् / तत्प्रवृत्त्या प्रवर्तन्ते तन्निवृत्त्याक्षयां गतिम्

အစဦး၌ ဘုရားသည် ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပျက်သိမ်းခြင်း သဘောရှိသော “ပရဝတ္တိ” ကို တည်ထောင်တော်မူ၏။ ထိုပရဝတ္တိကြောင့် သတ္တဝါတို့ ကမ္မ၌ လှုပ်ရှားကြပြီး၊ နိဝတ္တိကြောင့် မပျက်မယွင်းသော ဂတိ (မောက္ခ) သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 27

प्रवृत्त्यैव यथा मुक्तिं प्राप्नुयुर्ये न धीयुताः / तद्रहस्यं तदोपायं शृणु वक्ष्यामि सांप्रतम्

ဉာဏ်မပြည့်စုံသူတို့တောင် ပရဝတ္တိတစ်ခုတည်းဖြင့် မောက္ခကို မည်သို့ရနိုင်သနည်း—ထိုလျှို့ဝှက်ချက်နှင့် နည်းလမ်းကို နားထောင်လော့; ယခု ငါ ပြောမည်။

Verse 28

सर्वात्मको वासुदेवः पुरुषस्तु पुरातनः / इयं हि मूलप्रकृतिर्लक्ष्मीः सर्वजगत्प्रसूः

ဝါಸುဒೇವသည် အရာအားလုံး၏ အတ္တမန်ဖြစ်သော ရှေးဦးပုရုෂဖြစ်၏။ ဤလက္ရှမီသည် မူလပရကృతိဖြစ်၍ စကြဝဠာလောကအားလုံး၏ မိခင်ဖြစ်သည်။

Verse 29

पञ्चापञ्चात्मतृप्त्यर्थं मथनं क्रियतेतराम् / एवं मन्त्रानुभावात्स्यान्मथनं क्रियते यदि

ပဉ္စ-အပဉ္စ တတ္တဝါတို့၏ တೃပ్తိအတွက် မထန (မွှေခြင်း) ကို အလွန်ပြုလုပ်ကြသည်။ ထိုနည်းတူ မန္တရ၏ အာနုဘာဝဖြင့် မထနကို ပြုလုပ်လျှင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 30

तावुभौ मन्त्रकर्माणौ न दोषो विद्यते तयोः

ထိုနှစ်ခုလုံးသည် မန္တရအခြေပြု ကမ္မများဖြစ်၍၊ ထိုနှစ်ခုတွင် အပြစ်မရှိ။

Verse 31

तपोबलवतामेतत्केवलानामधोगतिः / स्वस्त्रीविषय एवेदं तयोरपि विधेर्बलात्

တပေါအားကြီး၍ တစ်စိတ်တစ်သန္နိဋ္ဌာန်ရှိသူတို့၌ပင် ဤအောက်ကျမှုရှိသည်—မိမိဇနီးအရေး၌သာ စွဲလမ်းခြင်း; ထိုနှစ်ဦးပေါ်တွင်လည်း ကံကြမ္မာ၏အင်အား သက်ရောက်သည်။

Verse 32

परस्परात्म्यैक्यहृदोर्देव्या भक्त्यार्द्रचेतसोः / तयोरपि मनाक्चेन्न निषिद्धदिवसेष्वघम्

အတ္တမတူညီမှုကြောင့် နှလုံးတစ်ခုတည်းဖြစ်၍ ဒေဝီဘက္တိကြောင့် စိတ်နူးညံ့သူတို့နှစ်ဦးပင်—အနည်းငယ်မျှ (ထိန်းချုပ်မှုမရှိလျှင်) တားမြစ်နေ့များတွင် အပြစ်ဖြစ်တတ်သည်။

Verse 33

इयमंबा जगद्धात्री पुरुषो ऽयं सदाशिवः / पञ्चविंशतितत्त्वानां प्रीतये मथ्यते ऽधुना

ဤသည်မှာ အမ္ဘာ—လောကကို ထောက်မထားသော မိခင်; ဤပုရုရှမှာ စဒါရှီဝ; တတ္တဝါ ၂၅ ပါး၏ ပီတိအတွက် ယခု ဤမသနကို ပြုလုပ်နေသည်။

Verse 34

एतन्मन्त्रानुभावाच्च मथनं क्रियते यदि / तावुभौ पुण्यकर्माणौ न दोषो विद्यते तयोः

ဤမန္တရ၏ အာနုဘာဝကြောင့် မသနကို ပြုလုပ်လျှင် ထိုနှစ်ဦးသည် ပုဏ္ဏကမ္မရှိသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့၌ အပြစ်မရှိ။

Verse 35

इदं च शृणु देवेन्द्र रहस्यं परमं महत् / सर्वेषामेव पापानां यौगपद्येन नाशनम्

ဒေဝိန္ဒြာ၊ အလွန်ကြီးမြတ်သော ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း နားထောင်ပါ—အပြစ်အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 36

भक्तिश्रद्धासमायुक्तः स्नात्वान्तर्जलसंस्थितः / अष्टोत्तरसहस्रं तु जपेत्पञ्चदशाक्षरीम्

ဘက္တိနှင့် သဒ္ဓါတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ သန့်စင်ရေချိုးပြီး ရေအတွင်း၌ တည်နေကာ အက္ခရာ ၁၅ ပါသော မန္တရကို တစ်ထောင်ရှစ်ကြိမ် ဂျပ်ရွတ်ရမည်။

Verse 37

आराध्य च परां शक्तिं मुच्यते सर्वकिल्बिषैः / तेन नश्यन्ति पापानि कल्पकोटिकृतान्यपि / सर्वापद्भ्यो विमुच्येत सर्वाभीष्टं च विन्दति

ပရားရှက္တိကို အာရాధနာပြုလျှင် အပြစ်အနာအဆာအားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။ ထိုကြောင့် ကလ္ပကုဋိများတိုင်အောင် ပြုခဲ့သော အပြစ်များပင် ပျောက်ကွယ်သည်။ အန္တရာယ်အားလုံးမှ ကင်းလွတ်၍ လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိသည်။

Verse 38

इन्द्र उवाच भगवन्सर्वधर्मज्ञ सर्वभूतहिते रत / संयोगजस्य पापस्य विशेषं वक्तुमर्हसि

အိန္ဒြက ပြောသည်— “အရှင်ဘဂဝန်၊ သင်သည် ဓမ္မအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ရတနာတော်မူသူ ဖြစ်ပါသည်။ ဆံယောဂမှ ဖြစ်ပေါ်သော အပြစ်၏ ထူးခြားချက်ကို မိန့်ကြားပေးပါ။”

Verse 39

बृहस्पतिरुवाच संयोगजं तु यत्पापं तच्चतुर्धा निगद्यते / कर्ता प्रधानः सहकृन्निमित्तो ऽनुमतः क्रमात्

ဗြဟ္စပတိက ပြောသည်— “ဆံယောဂမှ ဖြစ်သော အပြစ်ကို လေးမျိုးဟု ဆိုကြသည်။ အဓိကပြုသူ (ကর্তာ)၊ အတူပြုသူ (သဟကృత)၊ အကြောင်းဖြစ်သူ (နိမိတ္တ) နှင့် အတည်ပြုခွင့်ပြုသူ (အနုမတ) ဟူ၍ အစဉ်လိုက် ဖြစ်သည်။”

Verse 40

क्रमाद्दशांशतो ऽघं स्याच्छुद्धिः पूर्वोक्तमार्गतः

အစဉ်လိုက် တစ်ဦးချင်း၏ အပြစ်အပိုင်းသည် ဆယ်ပုံတစ်ပုံ ဖြစ်လာသည်။ သန့်စင်ခြင်းသည် မိန့်ကြားပြီးသား လမ်းစဉ်အတိုင်း ဖြစ်သည်။

Verse 41

मद्यं कलञ्जं निर्यासं छत्राकं गृञ्जनं तथा / लशुनं च कलिङ्गं च महाकोशातकीं तथा

အရက် (မဒျ), ကလဉ္ဇ, သစ်စေး/နိရျာသ, မှို (ချတ်ရာက), ဂြဉ္ဇန, ကြက်သွန်ဖြူ (လရှုန), ကလိင်္ဂ နှင့် မဟာကိုးသာတကီ—တို့ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 42

बिंबीं च कवकं चैव हस्तिनीं शिशुलंबिकाम् / औदुंबरं च वार्ताकं कतकं बिल्वमल्लिका

ဘിംဘီ၊ ကဝက၊ ဟတ်စတိနီ၊ ရှိရှုလမ်ဘိကာ၊ အော်ဒုမ္ဘရ၊ ဝါရ္တာက (ခရမ်းသီး)၊ ကတက နှင့် ဘိလ္ဝမလ္လိကာ—တို့ကိုလည်း ရေတွက်ထားသည်။

Verse 43

क्रमाद्दशगुणं न्यूनमघमेषां विनिर्दिशेत् / पुरग्रामाङ्गवैश्याङ्गवेश्योपायनविक्रयी

ဤသူတို့၏ အပြစ်ကို အစဉ်လိုက် ဆယ်ဆ လျော့နည်းသည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်—မြို့/ရွာ၏ အဖွဲ့ဝင် (အကူအညီပေးသူ)၊ ဝိုင်ရှျယနှင့် ဆက်နွယ်သူ၊ ပြည့်တန်ဆာနှင့် ဆက်နွယ်သူ၊ နှင့် လှူဒါန်းပူဇော်ပစ္စည်း/လက်ဆောင် ရောင်းသူ။

Verse 44

सेवकः पुरसंस्थश्च कुग्रामस्थो ऽभिशस्तकः / वैद्यो वैखानसः शैवो नारीजीवो ऽन्नविक्रयी

အလုပ်သမား/အမှုထမ်း၊ မြို့တွင်နေသူ၊ မကောင်းသောရွာတွင်နေသူ၊ အပြစ်တင်ခံရသူ (abhishasta)၊ ဆရာဝန်၊ ဝೈခာနသ၊ ရှိုင်ဝ (Śaiva)၊ မိန်းမအပေါ် မီခိုအသက်မွေးသူ၊ နှင့် အစားအစာ/ဆန်ရောင်းသူ။

Verse 45

शस्त्रजीवी परिव्राट् च वैदिकाचारनिन्दकः / क्रमाद्दशगुणान्न्यूनमेषामन्नादने भवेत्

လက်နက်ဖြင့် အသက်မွေးသူ၊ ပရိဝြာတ် (လှည့်လည်တောင်းစားသံဃာ)၊ နှင့် ဝေဒိကအာచာရကို ရှုတ်ချသူ—ဤသူတို့၏ အစားအစာကို စားသုံးရာတွင် (အပြစ်) သည် အစဉ်လိုက် ဆယ်ဆ လျော့နည်းလာသည်။

Verse 46

स्वतन्त्रं तैलकॢप्तं तु ह्युक्तार्थं पापमादिशेत् / तैरेव दृष्टं तद्भुक्तमुक्तपापं विनिर्दिशेत्

ကိုယ်တိုင်ဆီဖြင့်ချက်ပြုတ်ထားသော အစားအစာကို သာස්တရအဓိပ္ပါယ်အရ အပြစ်ဖြစ်စေသည်ဟု ဆိုကြသည်; သို့သော် ထိုအစားအစာကို သူတို့ကိုယ်တိုင် မြင်ပြီးနောက် စားသုံးလျှင် အပြစ်ကင်းသည်ဟု သတ်မှတ်သည်။

Verse 47

ब्रह्मक्षत्रविशां चैव सशूद्राणां यथौदनम् / तैलपक्वमदृष्टं च भुञ्जन्पादमघं भवेत्

ဗြာဟ္မဏ၊ က္ရှတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျနှင့် ရှုဒြ—သူတို့အတွက် သာမန်ထမင်းကဲ့သို့ပင်; ဆီဖြင့်ချက်ထားသော်လည်း မမြင်ရသေးသော အစားအစာကို စားသုံးလျှင် အပြစ်၏ တစ်ပဒ (လေးပုံတစ်ပုံ) ဖြစ်သည်။

Verse 48

द्विजात्मदासीकॢप्तं च तया दृष्टे तदर्धके / वेश्यायास्तु त्रिपादं स्यात्तथा दृष्टे तदोदने

ဒွိဇ၏ ဒါစီက ပြုလုပ်သော အစားအစာကို သူမကိုယ်တိုင် မြင်ပြီးနောက် စားသုံးလျှင် အပြစ်၏ တစ်ဝက် ဖြစ်သည်; ဝေရှျာ၏ အစာကိုလည်း ထိုနည်းတူ မြင်ပြီးနောက် စားသုံးလျှင် အပြစ် သုံးပဒ (သုံးလေးပုံ) ဖြစ်သည်။

Verse 49

शूद्रावत्स्यात्तु गोपान्नं विना गव्यचतुष्टयम् / तैलाज्यगुडसंयुक्तं पक्वं वैश्यान्न दुष्यति

ဂိုပ၏ အစာသည် ဂဝ္ယ-စတုဋ္ဌယ (နွားမှရသော လေးမျိုး) မပါလျှင် ရှုဒြ၏ အစာကဲ့သို့ သတ်မှတ်ရမည်; သို့သော် ဆီ၊ ဂီ (နွားနို့ဆီ) နှင့် ဂုဍ (အညိုသကြား) ပေါင်း၍ ချက်ပြုတ်ထားသော ဝိုင်ရှျ၏ အစာသည် မညစ်ညမ်း။

Verse 50

वैश्यावद्ब्राह्मणी भ्रष्टा तया दृष्टेन किञ्चन

ပျက်စီးကျဆုံးသော (bhraṣṭā) ဗြာဟ္မဏီကို ဝိုင်ရှျကဲ့သို့ သတ်မှတ်ရမည်; ထို့ပြင် သူမ မြင်ထားသော မည်သည့်အစားအစာမဆို ထိုတူညီသော စည်းကမ်းအတိုင်း ယူဆရမည်။

Verse 51

ब्रुवस्यान्नं द्विजो भुक्त्वा प्राणायामशतं चरेत् / अथवान्तर्जले जप्त्वाद्रुपदां वा त्रिवारकम्

ဘရုဝါ၏ အစာကို ဒွိဇက စားပြီးနောက် ပရာဏာယာမ တစ်ရာကြိမ် ကျင့်ရမည်; သို့မဟုတ် ရေအတွင်း၌ ဒရုပဒါ မန္တရကို သုံးကြိမ် ဂျပ်ရမည်။

Verse 52

इदं विष्णुस्त्र्यंबकं वा त्थैवान्तर्जले जपेत् / उपोष्य रजनीमेकां ततः पापाद्विशुध्यति

ထိုနည်းတူ ‘ဝိෂ္ဏု’ သို့မဟုတ် ‘တြျမ်ဘက’ မန္တရကို ရေအတွင်း၌ ဂျပ်ရမည်; တစ်ည အစာရှောင်လျှင် အပြစ်မှ သန့်စင်သည်။

Verse 53

अथवा प्रोक्षयेदन्नमब्लिङ्गैः पावमानिकैः / अन्नसूक्तं जपित्वा तु भृगुर्वै वारुणीति च

သို့မဟုတ် ပာဝမာန အဘလိင်ဂ မန္တရများဖြင့် အစာပေါ် ပရိုක්ෂဏ လုပ်၍၊ ထို့နောက် အန္နသုက္တနှင့် ‘ဘൃဂုရ်ဝೈ ဝါရုဏီ’ ကို ဂျပ်ရမည်။

Verse 54

ब्रह्मार्पणमिति श्लोकं जप्त्वा नियममाश्रितः / उपोष्य रजनीमेकां ततः शुद्धो भविष्यति

‘ဗြဟ္မာရ္ပဏမ်’ ဟူသော ရှ్లోကကို ဂျပ်၍ နိယမကို လိုက်နာကာ တစ်ည အစာရှောင်လျှင်၊ ထို့နောက် သန့်စင်လာမည်။

Verse 55

स्त्री भुक्त्वा तु ब्रुवाद्यन्नमेकाद्यान्भोजये द्द्विजान् / आपदि ब्राह्मणो ह्येषामन्नं भुक्त्वा न दोषभाक्

မိန်းမက ဘရုဝါ၏ အစာကို စားခဲ့လျှင်၊ တစ်နေ့ (ဝ്രတ) ထိန်းပြီး ဒွိဇများကို အလှူအစာကျွေးရမည်; အရေးပေါ်အခါတွင် ဗြာဟ္မဏက သူတို့အစာကို စားလည်း အပြစ်မရှိ။

Verse 56

इदं विष्णुरिति मन्त्रेण सप्तवाराभिमन्त्रितम् / सो ऽहंभावेन तद्ध्यात्वा भुक्त्वा दोषैर्न लिप्यते

“ဣဒံ ဝိෂ္ဏုရိတိ” မန္တရဖြင့် ခုနစ်ကြိမ် မန္တရတင်ထားသော အစာကို “ဆို’ဟံ” စိတ်ဓာတ်ဖြင့် သတိတရားထားကာ စားသုံးလျှင် အပြစ်ဒोषများ မကပ်လိမ့်မည်။

Verse 57

अथवा शङ्करं ध्यायञ्जप्त्वा त्रैय्यंबकं मनुम् / सो ऽहंभावेन तज्ज्ञानान्न दोषैः प्रविलिप्यते

သို့မဟုတ် ရှင်ကရကို သတိပြုဓ്യာန်ထားပြီး တြိယမ္ဗက မန္တရကို ဂျပ်လျှင် “ဆို’ဟံ” စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ထိုဉာဏ်ကြောင့် ဒೋಷများ မကပ်လိမ့်မည်။

Verse 58

इदं रहस्यं देवेन्द्र शृणुष्व वचनं मम / ध्यात्वा देवीं परां शक्तिं जप्त्वा पञ्चदशाक्षरीम्

ဟေ ဒေဝိန္ဒြာ၊ ငါ၏ လျှို့ဝှက်သော စကားကို နားထောင်လော့—အမြင့်ဆုံး သက္တိဖြစ်သော ဒေဝီကို ဓ്യာန်ထား၍ ပဉ္စဒశအက္ခရာ မန္တရကို ဂျပ်လော့။

Verse 59

तन्निवेदितबुद्ध्यादौ यो ऽश्नाति प्रत्यहं द्विजः / नास्यान्नदोषजं किञ्चिन्न दारिद्रयभयं तथा

နေ့စဉ် မိမိ၏ ဉာဏ်နှင့် စိတ်တို့ကို အရင်ဆုံး အပ်နှံပူဇော်ကာ စားသုံးသော ဒွိဇသည် အစာဒोषကြောင့် ဘာမျှ မဖြစ်ပေါ်ဘဲ ဆင်းရဲမှုကိုလည်း မကြောက်ရ။

Verse 60

न व्याधिजं भयं तस्य न च शत्रुभयं तथा / जपतो मुक्तिरेवास्य सदा सर्वत्र मङ्गलम्

သူ့အတွက် ရောဂါကြောက်ရွံ့မှုမရှိ၊ ရန်သူကြောက်ရွံ့မှုလည်းမရှိ။ မန္တရကို ဂျပ်သူသည် မုက္ခတိကိုသာ ရရှိပြီး အမြဲတမ်း နေရာတိုင်း မင်္ဂလာရှိ၏။

Verse 61

एष ते कथितः शक्र पापानामपि विस्तरः / प्रायश्चित्तं तथा तेषां किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

အို သက္ကရာ! အပြစ်တို့၏ အသေးစိတ်နှင့် ထိုအပြစ်တို့အတွက် ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ကိုလည်း ငါ ပြောပြီးပြီ; နောက်ထပ် ဘာကို နားထောင်လိုသနည်း?