
मदनकामेश्वरप्रादुर्भावः (Manifestation of Madana-Kāmeśvara)
Hayagrīva–Agastya ဆွေးနွေးမှုစီးကြောင်းအတွင်းရှိ Lalitopākhyāna တွင် ဤအခန်းသည် သဘောတရားဆိုင်ရာ ချီးမွမ်းမှုမှ တကယ့်တန်ခိုးတော်ဖြစ်ရပ်သို့ လှည့်ကူးသည်။ မဟာဒေဝီသည် မိမိ၏ svātantrya (အပြည့်အဝ လွတ်လပ်အာဏာ) ကို ကြေညာ၍ မိမိသဘောသဘာဝနှင့် ကိုက်ညီသော ချစ်သူ/သခင်သာ လိုအပ်ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာနှင့် ဒေဝတော်များက ဓမ္မနှင့် အာဋ္ဌ (artha) အပေါ် အခြေခံသည့် အကြံဉာဏ်ပေးကာ အိမ်ထောင်ရေးပုံစံ ၄ မျိုး (udvāha-catuṣṭaya) ကို ချုပ်ချုပ်တင်ပြ၍ လူမှုရေးပွဲတော်ကို ကမ္ဘာလောကစည်းကမ်းနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ထို့ပြင် ဒေဝီကို အဒွိတ ဘြဟ္မန်နှင့် အကြောင်းရင်းမက်ထရစ်ဖြစ်သော ပရကృతိအဖြစ် ချီးမွမ်းသည့် မေတ္တာဖီဇစ်ဆိုင်ရာ စတုတိပါရှိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မာလာဖြစ်ရပ်တွင် ဒေဝီက ပန်းကွင်းကို ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်ရာ Kāmeśvara ပေါ်သို့ ကျလာပြီး ဒေဝတော်များ အပျော်အပါးဖြင့် အိမ်ထောင်ရေးကို jagat-maṅgala (လောကအကျိုးကောင်း) အတွက် ပွဲတော်တရားဖြင့် ကျင်းပရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने मदनकामेश्वरप्रादुर्भावो नाम चतुर्दशो ऽध्यायः तच्छ्रुत्वा वचनं देवी मन्दस्मितमुखांबुजा / उवाच स ततो वाक्यं ब्रह्मविष्णुमुखान्सुरान्
ဤသို့ သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ အုတ္တရဘাগ၌၊ ဟယဂ္ရီဝ–အဂஸ္တျ စကားဝိုင်း၊ လလိတာဥပాఖ్యာနအတွင်း ‘မဒန–ကာမေရှ್ವರ ပရာဒုರ್ಭာဝ’ ဟူသော ဆယ့်လေးမြောက် အধ্যာယ ဖြစ်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသိပြီး မျက်နှာကြာပန်းကဲ့သို့ မန္ဒအပြုံးရှိသော ဒေဝီသည် ဘြဟ္မာ–ဝိෂ္ဏုတို့ကို အစပြုသော ဒေဝတားများအား မိန့်ကြား하였다။
Verse 2
स्वतन्त्राहं सदा देवाः स्वेच्छाचारविहारिणी / ममानुरूपचरितो भविता तु मम प्रियः
ဟေ ဒေဝတားတို့၊ ကျွန်ုပ်သည် အမြဲတမ်း လွတ်လပ်သူဖြစ်၍ ကိုယ့်ဆန္ဒအတိုင်း လှုပ်ရှားနေသူဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ ချစ်သူလည်း ကျွန်ုပ်နှင့် ကိုက်ညီသော စရိုက်ရှိသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။
Verse 3
तथेति तत्प्रतिश्रुत्य सर्वेर्देवैः पितामहः / उवाच च महादेवीं धर्मार्थसहितं वचः
‘အဲဒီလိုပဲ’ ဟူသော ဒေဝတားအားလုံး၏ ကတိကို ကြားသိပြီးနောက် ပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် မဟာဒေဝီအား ဓမ္မနှင့် အರ್ಥပါဝင်သော စကားကို မိန့်ကြား하였다။
Verse 4
कालक्रीता क्रयक्रीता पितृदत्ता स्वयंयुता / नारीपुरुषयोरेवमुद्वाहस्तु चतुर्विधः
ကာလကရီးတာ၊ ကရယကရီးတာ၊ ပိတృဒတ္တာ၊ စွယံယုတာ—ဤသို့ မိန်းမနှင့် ယောက်ျားတို့၏ အိမ်ထောင်ရေးသည် လေးမျိုးရှိသည်ဟု ဆိုထားသည်။
Verse 5
कालक्रीता तु वेश्या स्यात्क्रयक्रीता तु दासिका / गन्धर्वोद्वाहिता युक्ता भार्या स्यात्पितृदत्तका
ကာလအတွက် ဝယ်ယူထားသော မိန်းမသည် ဝေရှျာဟု ခေါ်ရမည်၊ စျေးနှုန်းဖြင့် ဝယ်ယူထားသော မိန်းမသည် ဒာစီဟု ခေါ်ရမည်။ ဂန္ဓဗ္ဗ မင်္ဂလာဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသူနှင့် ဖခင်က ပေးအပ်သူတို့သည် ဇနီးဟု ခေါ်ရမည်။
Verse 6
समानधर्मिणी युक्ता भार्या पितृवशंवदा / यदद्वैतं परं ब्रह्म सदसद्भाववर्जितम्
တူညီသော ဓမ္မကို ကိုင်စွဲ၍ သင့်လျော်သော ဇနီးသည် ဖခင်၏ အမိန့်ကို လိုက်နာသူ ဖြစ်၏။ အဒွైతသော အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မသည် ရှိခြင်းမရှိခြင်း၏ အခြေအနေတို့မှ ကင်းလွတ်၏။
Verse 7
चिदानन्दात्मकं तस्मात्प्रकृतिः समजायत / त्वमेवासीच्च तद्ब्रह्म प्रकृतिः सा त्वमेव हि
စိတ်ဉာဏ်နှင့် အာနန္ဒ၏ သဘောတရားဖြစ်သော ထိုအရာမှ ပရကృతိ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ သင်ပင် ထိုဘြဟ္မ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုပရကృతိလည်း သင်ပင် ဖြစ်၏။
Verse 8
त्वमेवानादिरखिला कार्यकारणरूपिणी / त्वामेव हि विचिन्वन्ति योगिनः सनकादयः
သင်သည် အစမရှိသော အလုံးစုံဖြစ်၍ အကျိုးနှင့် အကြောင်း၏ ရုပ်သဘောကို ဆောင်၏။ စနကတို့ကဲ့သို့ ယောဂီတို့သည် သင်တည်းဟူသော အရာကိုသာ ရှာဖွေကြ၏။
Verse 9
सदसत्कर्मरूपां च व्यक्ताव्यक्तो दयात्मिकाम् / त्वामेव हि प्रशंसंति पञ्चब्रह्मस्वरूपिणीम्
သင်သည် ရှိခြင်းမရှိခြင်း၏ ကမ္မရုပ်ကို ဆောင်၍ ထင်ရှား-မထင်ရှား နှစ်ပါးလုံးဖြစ်ကာ ကရုဏာသဘောတရားဖြစ်၏။ ပဉ္စဘြဟ္မ၏ သဘောတရားကို ဆောင်သော သင်ကိုပင် သူတို့ ချီးမွမ်းကြ၏။
Verse 10
त्वामेव हि सृजस्यादौ त्वमेव ह्यवसि क्षणात् / भजस्व पुरुषं कञ्चिल्लोकानुग्रहकाम्यया
အစဦး၌ ဖန်ဆင်းသူလည်း သင်တော်မူ၏၊ ခဏအတွင်း ထိန်းသိမ်းသူလည်း သင်တော်မူ၏။ လောကကို ကရုဏာပြုလိုသဖြင့် ပုရုෂတစ်ဦးကို ရွေးချယ်ပါ။
Verse 11
इति विज्ञापिता देवी ब्रह्मणा सकलैः सुरैः / स्रजमुद्यम्य हस्तेन चक्षेप गगनान्तरे
ဤသို့ ဗြဟ္မာနှင့် နတ်တို့အားလုံးက လျှောက်ထားသဖြင့် ဒေဝီသည် လက်ဖြင့် ပန်းကုံးကို မြှောက်ကာ ကောင်းကင်အလယ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
Verse 12
तयोत्सृष्टा हि सा माला शोभयन्ती नभस्थलम् / पपात कण्ठदेशे हि तदा कामेश्वरस्य तु
သူတို့ ပစ်ချသော ပန်းကုံးသည် ကောင်းကင်ကို လှပစေကာ ထိုအခါ ကာမေရှ္ဝရ၏ လည်ပင်းအရပ်၌ ကျရောက်သွားသည်။
Verse 13
ततो मुमुदिरे देवा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः / ववृषुः पुष्पवर्षाणि मन्दवातेरिता घनाः
ထို့နောက် ဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿနုတို့ ဦးဆောင်သော နတ်တို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ လေညင်းပျော့ကာ လှုံ့ဆော်သော မိုးတိမ်များက ပန်းမိုးကို ရွာသွန်းကြသည်။
Verse 14
अथोवाच विधाता तु भगवन्तं जनार्दनम् / कर्तव्यो विधिनोद्वाहस्त्वनयोः शिवयोर्हरे
ထို့နောက် ဖန်ဆင်းရှင် (ဗြဟ္မာ) သည် ဘဂဝန် ဇနာဒနအား—“ဟရိရေ၊ ဤ ရှိဝနှင့် ရှိဝါတို့၏ မင်္ဂလာကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ကျင်းပရမည်” ဟု မိန့်ကြား하였다။
Verse 15
मुहुर्तो देवसम्प्राप्तो जगन्मङ्गलकारकः / त्वद्रूपा हि महादेवी सहजश्च भवानपि
ဤမင်္ဂလာမုဟုတ်သည် နတ်တို့ရောက်ရှိလာသော အချိန်ဖြစ်၍ လောကအပေါင်း၏ မင်္ဂလာကို ဖြစ်စေသည်။ မဟာဒေဝီသည် အမှန်တကယ် သင်၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်ပြီး သင်လည်း သဘာဝအားဖြင့် သူမ၏အဖော်ဖြစ်သည်။
Verse 16
दातुमर्हसि कल्याणीमस्मै कामशिवाय तु / तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य देवदेवस्त्रिविक्रमः
ဤကာမ-ရှီဝအတွက် ကလျာဏီကို ပေးအပ်ရန် သင်သည် အရဟတ္တရှိသည်။ ထိုစကားကို ကြားသော် နတ်တို့၏နတ် တြိဝိက్రమသည် သဘောတူ하였다။
Verse 17
ददौ तस्यै विधानेन प्रीत्या तां शङ्कराय तु / देवर्षिपितृमुख्यानां सर्वेषां देवयोगिनाम्
သူသည် အခမ်းအနားနည်းလမ်းအတိုင်း ချစ်မြတ်နိုးစွာ သူမကို ရှင်ကရား (ရှင်ကရာ) ထံ ပေးအပ်하였다။ နတ်ရသီများ၊ ပိတೃအကြီးအကဲများနှင့် နတ်ယောဂီအားလုံးက သက်သေဖြစ်ကြသည်။
Verse 18
कल्याणं कारयामास शिवयोरादिकेशवः / उपायनानि प्रददुः सर्वे ब्रह्मादयः सुराः
အာဒိကေရှဝသည် ရှီဝနှင့် ဒေဝီတို့၏ မင်္ဂလာအခမ်းအနားကို စီစဉ်ကျင်းပ하였다။ ဘြဟ္မာစသော နတ်အားလုံးက လက်ဆောင်ပူဇော်ကြသည်။
Verse 19
ददौ ब्रह्मेक्षुचापं तु वज्रसारमनश्वरम् / तयोः पुष्पायुधं प्रादादम्लानं हरिरव्ययम्
ဗြဟ္မာသည် ဝဇ္ဇရသဏ္ဌာန်အနှစ်သာရရှိ၍ မပျက်စီးသော ကြံလေးကို ပေးအပ်하였다။ မပြောင်းလဲသော ဟရီသည် သူတို့နှစ်ဦးအား မညှိုးနွမ်းသော ပန်းလက်နက်ကို ပေးတော်မူ하였다။
Verse 20
नागपाशं ददौ ताभ्यां वरुणो यादसांपतिः / अङ्कुशं च ददौ ताभ्यां विश्वकर्मा विशांपतिः
ရေသတ္တဝါတို့၏ အရှင် ဝရုဏသည် ထိုနှစ်ဦးအား နာဂပာရှ (နဂါးကြိုး) ကို ပေးတော်မူ၍၊ ပြည်သူတို့၏ အရှင် ဝိශ්ဝကರ್ಮာသည် အင်္ကူရှ (ထိန်းချုပ်တံ) ကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။
Verse 21
किरीटमग्निः प्रायच्छत्ताटङ्कौ चन्द्रभास्करौ / नवरत्नमयीं भूषां प्रादाद्रत्नाकरः स्वयम्
အဂ္နိသည် မကွတ် (ကിരീဋ) ကို ပေးတော်မူ၍၊ စန္ဒြနှင့် စူရ്യသည် နားကပ် (တာတင်္က) ကို ပေးတော်မူကြ၏။ ထို့ပြင် ရတနာကရသည် ကိုယ်တိုင် နဝရတနာဖြင့် တန်ဆာဆင်သော အလှဆင်ပစ္စည်းကို အပ်နှံတော်မူ၏။
Verse 22
ददौ सुराणामधिपो मधुपात्रमथाक्षयम् / चिन्तामणिमयीं मालां कुबेरः प्रददौ तदा
ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် မကုန်ခမ်းသော မဓုပാത്രကို ပေးတော်မူ၏။ ထိုအခါ ကုဗေရသည် စိန္တာမဏိဖြင့် ပြုလုပ်သော မာလာကို ပေးတော်မူ၏။
Verse 23
साम्राज्यसूचकं छत्रं ददौ लक्ष्मीपतिः स्वयम् / गङ्गा च यमुना ताभ्यां चामरे चन्द्रभास्वरे
လက္ရှ္မီပတိသည် အင်ပါယာ၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ထီးကို ကိုယ်တိုင် ပေးတော်မူ၏။ ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာတို့သည် လမင်းရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ချာမရ (ပန်ကာ) များကို ထိုနှစ်ဦးအား ပေးတော်မူကြ၏။
Verse 24
अष्टौ च वसवो रुद्रा आदित्याश्चाश्विनौ तथा / दिक्पाला मरुतः साध्या गन्धर्वाः प्रमथेश्वराः / स्वानिस्वान्यायुधान्यस्यै प्रददुः परितोषिताः
ဝသုရှစ်ပါး၊ ရုဒြများ၊ အာဒိတျများနှင့် အရှွိနီကူမာရတို့၊ ထို့ပြင် ဒိက္ပာလများ၊ မရုတ်များ၊ သာဓျများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် ပရမထအရှင်များသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ သူမအား မိမိတို့၏ မိမိတို့ လက်နက်များကို ပေးအပ်ကြ၏။
Verse 25
रथांश्च तुरगान्नागान्महावेगान्महाबलान् / उष्टानरोगानश्वांस्तान्क्षुत्तृष्णापरिवर्जितान् / ददुर्वज्रोपमाकारान्सायुधान्सपरिच्छदान्
သူတို့သည် စစ်ရထားများ၊ မြင်းများနှင့် ဆင်များ—အလွန်မြန်ဆန်၍ အလွန်အားကြီးသော—နှင့် ရောဂါကင်းသော ကုလားအုတ်များ၊ ဆာလောင်မှုနှင့် ရေငတ်မှုကင်းသော မြင်းများကို ပေးအပ်ကြ၏။ ဝဇ္ရကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန်ရှိ၍ လက်နက်များနှင့် အပြည့်အစုံ အဆင်အပြင်ပါရှိသည်။
Verse 26
अथाभिषेकमातेनुः साम्राज्ये शिवयोः शिवम् / अथाकरोद्विमानं च नाम्ना तु कुसुमाकरम्
ထို့နောက် သူတို့သည် ရှိဝဒမ္ပတီတို့၏ အင်ပါယာ၌ မင်္ဂလာပြုသော အဘိသေကကို ကျင်းပကြ၏။ ထို့ပြင် ‘ကုသုမာကရ’ ဟူသော အမည်ရှိ ဒိဗ္ဗဝိမာန်တစ်စင်းကို တည်ဆောက်ကြ၏။
Verse 27
विधाताम्लानमालं वै नित्यं चाभेद्यमायुधैः / दिवि भुव्यन्तरिक्षे च कामगं सुसमृद्धिमत्
ဝိဓာတာသည် မညှိုးမနွမ်းသော ပန်းမော်လီတစ်စင်းနှင့် လက်နက်တို့ဖြင့် အမြဲမဖောက်ထွင်းနိုင်သော အရာကို ပေးအပ်၏။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်၊ မြေပြင်နှင့် အာကာသ၌ ဆန္ဒအတိုင်း သွားလာနိုင်ပြီး အလွန်စည်းစိမ်ပြည့်ဝသည်။
Verse 28
यद्गन्धघ्राणमात्रेण भ्रान्तिरोगक्षुर्धातयः / तत्क्षणादेव नश्यन्ति मनोह्लादकरं शुभम्
၎င်း၏ အနံ့ကို ရှူရှိုက်ရုံဖြင့်ပင် မူးဝေမှု၊ ရောဂါနှင့် သေးငယ်သော ဓာတ်ချို့ယွင်းမှုတို့သည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းသည် မင်္ဂလာရှိ၍ စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေသည်။
Verse 29
तद्विमानमथारोप्य तावुभौ दिव्यदंपती / चामख्याजनच्छत्रध्वजयष्टिमनोहरम्
ထို့နောက် ဒိဗ္ဗဒမ္ပတီနှစ်ပါးသည် ထိုဝိမာန်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ကြ၏။ ၎င်းသည် ချာမရ၊ ပန်ကာပူဇာ၊ ချတ်တရ၊ ဓဝဇနှင့် တိုင်တံများဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။
Verse 30
वीणावेणुमृदङ्गादिविविधैस्तौर्यवादनैः / सेव्यमाना सुरगणैर्निर्गत्य नृपमन्दिरात्
ဗီဏာ၊ ဝေဏု၊ မৃদင်္ဂ စသော တူရိယတီးဝိုင်းမျိုးစုံ၏ သန့်ရှင်းသံစဉ်များဖြင့် ဝန်းရံကာ၊ ဒေဝဂဏတို့၏ အမှုတော်ခံရင်း မင်းနန်းတော်မှ ထွက်လာသည်။
Verse 31
ययौ वीथीं विहारेशा शोभयन्ती निजौजसा / प्रतिहर्म्याग्रसंस्थाभिरप्सरोभिः सहस्रशः
အပန်းဖြေရာ၏ အရှင်မသည် မိမိတောက်ပမှုဖြင့် လမ်းကို လှပစေကာ၊ နန်းတော်ရှေ့မုခတွင် ရပ်နေသော အပ္စရာ ထောင်ပေါင်းများနှင့်အတူ သွားလေသည်။
Verse 32
सलाजाक्षतहस्ताभिः पुरन्ध्रीभिश्च वर्षिता / गाथाभिर्मङ्गलार्थाभिर्वीणावेण्वादिनिस्वनैः / तुष्यन्ती वीवीथिवीथीषु मन्दमन्दमथाययौ
မိန်းမများက လာဇာနှင့် အက္ခတကို လက်ထဲတွင်ကိုင်၍ သူမပေါ်သို့ ပက်ချကြပြီး၊ မင်္ဂလာသီချင်းများနှင့် ဗီဏာ-ဝေဏုသံများ မြည်ဟည်းကာ၊ သူမသည် ပျော်ရွှင်လျက် လမ်းကြားလမ်းသွယ်များတွင် ဖြည်းဖြည်း သွားလေသည်။
Verse 33
प्रतिगृह्याप्स रोभिस्तु कृतं नीराजनाविधिम् / अवरुह्य विमानग्रात्प्रविवेश महासभाम्
အပ္စရာတို့ ပြုလုပ်သော နီရာဇန အခမ်းအနားကို လက်ခံပြီး၊ ဝိမာနမှ ဆင်းကာ မဟာသဘားသို့ ဝင်ရောက်하였다။
Verse 34
सिंहासनमधिष्ठाय सह देवेन शंभुना / यद्यद्वाञ्छन्ति तत्रस्था मनसैव महाजनाः / सर्वज्ञा साक्षिपातेन तत्तत्कामानपूरयत्
ဒေဝတော် သမ္ဘူနှင့်အတူ စင်္ဟာသနပေါ် တင်ထိုင်၍၊ ထိုနေရာရှိ မဟာဇနတို့ စိတ်ထဲက မည်သည့်ဆန္ဒမဆို၊ အရာအားလုံးသိသူမသည် မျက်စိတစ်ချက်ဖြင့်ပင် ထိုထိုဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေး하였다။
Verse 35
तद्दृष्ट्वा चरितं देव्या ब्रह्मा लोक पितामहः / कामाक्षीति तदाभिख्यां ददौ कामेश्वरीति च
ဒေဝီ၏ သန့်ရှင်းသော အကျင့်တရားကို မြင်သဖြင့် လောကပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် ထိုအခါ ‘ကာမာක්ෂီ’ နှင့် ‘ကာမေශ්ဝရီ’ ဟူသော နာမများကို ပေးအပ်တော်မူ၏။
Verse 36
ववर्षाश्चर्यमेघो ऽपि पुरे तस्मिंस्तदाज्ञया / महार्हाणि च वस्तूनि दिव्यान्याभरणानि च
သူမ၏ အမိန့်တော်ကြောင့် ထိုမြို့၌ အံ့ဖွယ်မိုးတိမ်က မိုးရွာသကဲ့သို့ အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော ပစ္စည်းများနှင့် ဒေဝီယ အလှဆင်ပစ္စည်းများကို ချွဲချွဲကျစေ၏။
Verse 37
चिन्तामणिः कल्पवृक्षः कमला कामधेनवः / प्रतिवेश्म ततस्तस्थुः पुरो देव्याजयाय ते
ထို့နောက် ချင်တာမဏိ၊ ကလ္ပဝೃက္ခ၊ ကမလာနှင့် ကာမဓေနုများသည် ဒေဝီ၏ အောင်မြင်ခြင်းကို ချီးမွမ်းရန် အိမ်တိုင်းရှေ့တွင် တည်ရှိလာကြ၏။
Verse 38
तां सेवैकरसाकारां विमुक्तान्यक्रियागुणाः / सर्वकामार्थसंयुक्ता हृष्यन्तः सार्वकालिकम्
သူတို့သည် ဒေဝီကို ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုရာတွင် တစ်စိတ်တစ်လုံးတည်းဖြစ်၍ လှုပ်ရှားမှုမရှိသော ဂုဏ်သတ္တိများမှ လွတ်မြောက်ကာ လိုအင်နှင့် အကျိုးအမြတ်အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသဖြင့် အစဉ်အမြဲ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။
Verse 39
पितामहो हरिश्चैव महादेवश्च वासवः / अन्ये दिशामधीशास्तु सकला देवतागणाः
ပိတామဟ ဘြဟ္မာ၊ ဟရီ၊ မဟာဒေဝ၊ ဝါသဝ (အိန္ဒြ) နှင့် အခြား ဒిశာအုပ်စိုးသူများ—ဒေဝတားအဖွဲ့အစည်းအားလုံး ထိုနေရာတွင် ရှိကြ၏။
Verse 40
देवर्षयो नारदाद्याः सनकाद्याश्च योगिनः / महर्षयश्च मन्वाद्या वशिष्ठाद्यास्तपोधनाः
နာရဒတို့ကဲ့သို့သော ဒေဝရိရှီများ၊ စနကတို့ကဲ့သို့သော ယောဂီများ၊ မနုတို့ကဲ့သို့သော မဟာရိရှီများနှင့် ဝသိဋ္ဌတို့ကဲ့သို့သော တပဓနများ အားလုံး ထိုနေရာ၌ ရှိကြသည်။
Verse 41
गन्धर्वाप्सरसो यक्षा याश्चान्या देवजातयः / दिवि भूम्यन्तरिक्षेषु ससंबाधं वसंति ये
ဂန္ဓဗ္ဗ၊ အပ်ဆရာ၊ ယက္ခနှင့် အခြား ဒေဝမျိုးနွယ်များ—ကောင်းကင်၊ မြေပြင်နှင့် အာကာသတွင် လူစုလူဝေးဖြင့် နေထိုင်သူများ—အားလုံး ထိုနေရာ၌ ရှိကြသည်။
Verse 42
ते सर्वे चाप्यसंबाधं निवसंति स्म तत्पुरे
သူတို့အားလုံးသည် ထိုမြို့၌ မစည်ကားမကျပ်တည်းဘဲ အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ကြသည်။
Verse 43
एवं तद्वत्सला देवी नान्यत्रैत्यखिलाज्जनात् / तोषयामास सततमनुरागेण भूयसा
ဤသို့ လူအပေါင်းတို့ကို မိခင်ကဲ့သို့ ချစ်မြတ်နိုးသော ဒေဝီသည် လူအားလုံးကို မစွန့်ခွာဘဲ အခြားသို့ မသွား၊ ပိုမိုသော မေတ္တာဖြင့် အမြဲတမ်း သူတို့ကို ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။
Verse 44
राज्ञो महति भूर्लोके विदुषः सकलेप्सिताम् / राज्ञी दुदोहाभीष्टानि सर्वभूतलवासिनाम्
ဘူလောက၌ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော မဟာဘုရင်၏ အလိုရှိသမျှကို မိဖုရားသည် နို့ကဲ့သို့ ဒိုဟ၍ ရယူသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ မြေပြင်နေထိုင်သူ အားလုံးအတွက် လိုအင်ဆန္ဒပြည့်စုံသော အကျိုးကို ပေးတော်မူ하였다။
Verse 45
त्रिलोकैकमहीपाले सांबिके कामशङ्करे / दशवर्षसहस्राणि ययुः क्षण इवापरः
လောကသုံးပါး၏ တစ်ဦးတည်းသော မဟီပာလ၊ အမ္ဗိကာ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ကာမရှင်ကရ၏ အုပ်ချုပ်မှုအတွင်း နှစ်တစ်သောင်းသည်လည်း အခြားတစ်ခဏကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွား၏။
Verse 46
ततः कदा चिदागत्य नारदो भगवानृषिः / प्रणम्य परमां शक्तिं प्रोवाच विनयान्वितः
ထို့နောက် တစ်ခါတစ်ရံ ဘဂဝန် ရှိ နာရဒ ရှိသည် လာရောက်၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး သက္တိကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောကြား하였다။
Verse 47
पर ब्रह्म परं धाम पवित्रं परमैश्वरि / मदसद्भावसंकल्पविकल्पकलनात्मिका
အို ပရမေရှွရီ! သင်သည် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်၊ အမြင့်ဆုံး နေရာတော်၊ အလွန်သန့်ရှင်းမြတ်သော အရှင်မ; ကျွန်ုပ်၏ ရှိ/မရှိ ခံစားချက်များမှ ပေါ်လာသော ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် သံသယတို့ကို ချိန်ညှိဖွဲ့စည်းသည့် သဘောတရားလည်း သင်ပင်ဖြစ်သည်။
Verse 48
जगदभ्युदयार्थाय व्यक्तभावमुपागता / असज्जनविनाशार्था सज्जनाभ्युदयार्थिनी / प्रवृत्तिस्तव कल्याणि साधूनां रक्षणाय हि
အို ကလျာဏီ! လောက၏ အဘျုဒယအတွက် သင်သည် ထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာ၏; မကောင်းသူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်၊ ကောင်းသူတို့ကို မြှင့်တင်ရန်၊ သာဓုတို့ကို ကာကွယ်ရန်ဟူသော သင်၏ လှုပ်ရှားမှုဖြစ်သည်။
Verse 49
अयं भण्डो ऽसुरो देवि बाधते जगतां त्रयम् / त्वयैकयैव जेतव्यो न शक्यस्त्वपरैः सुरैः
အို ဒေဝီ! ဗဏ္ဍဟု အမည်ရသော အသူရသည် လောကသုံးပါးကို နှိပ်စက်နေသည်; သူကို သင်တစ်ဦးတည်းသာ အနိုင်ယူနိုင်ပြီး အခြားဒေဝများဖြင့် မဖြစ်နိုင်။
Verse 50
त्वत्सेवैकपरा देवाश्चिरकालमिहोषिताः / त्वदाज्ञया गमिष्यन्ति स्वानिस्वानि पुराणि तु
နတ်တို့သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဤနေရာတွင် သင်၏ဝတ်ပြုမှုတစ်ခုတည်းကိုသာ အာရုံစိုက်၍ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သင်၏အမိန့်ဖြင့် သူတို့သည် မိမိတို့၏ နတ်ဘုံများသို့ ထွက်ခွာမည်။
Verse 51
अमङ्गलानि शून्यानि समृद्धार्थानि संत्वतः / एवं विज्ञापिता देवी नारदेनाखिलेश्वरी / स्वस्ववासनिवासाय प्रेषयामास चामरान्
သင်ရှိရာတွင် မကောင်းမှုများ ပျောက်ကွယ်၍ အလိုအလျောက် အကျိုးအမြတ်များ ပြည့်စုံလာသည်။ နာရဒက ဤသို့ လျှောက်တင်ပြီးနောက် စကြဝဠာ၏ အရှင်မ ဒေဝီသည် ချာမရတို့ကို မိမိတို့ နေရာနေထိုင်ရာသို့ စေလွှတ်하였다။
Verse 52
ब्रह्माणं च हरिं शंभुं वासवादीन्दिशां पतीन् / यथार्हं पूजयित्वा तु प्रेषयामास चांबिका
အမ္ဗိကာသည် ဘြဟ္မာ၊ ဟရီ၊ သမ္ဘူနှင့် အိန္ဒြာတို့အပါအဝင် ဒిశာပတိများကို သင့်လျော်သကဲ့သို့ ပူဇော်ကာ ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။
Verse 53
अपराधं ततस्त्यक्तुमपि संप्रेषिताः सुराः / स्वस्वांशैः शिवयोः सेवामादिपित्रोरकुर्वत
ထို့နောက် နတ်တို့ကို အပြစ်ကို စွန့်လွှတ်ရန်လည်း စေလွှတ်ခဲ့ပြီး၊ မိမိတို့၏ အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် အာဒိမိဘမိခင်ဖြစ်သော ရှိဝ-ရှီဝါတို့ကို ဝတ်ပြုစေဝါပြုခဲ့ကြသည်။
Verse 54
एतदाख्यानमायुष्यं सर्वमङ्गलकारणम् / आविर्भावं महादेव्यास्तस्या राज्याभिषेचनम्
ဤအတ္ထုပ္ပတ္တိသည် အသက်ရှည်စေ၍ မင်္ဂလာအလုံးစုံ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်—မဟာဒေဝီ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းနှင့် သူမ၏ ရာဇာဘိသေက။
Verse 55
यः प्रातरुत्थितो विद्वान्भक्तिश्रद्धासमन्वितः / जपेद्धनसमृद्धः स्यात्सुधासंमितवाग्भवेत्
နံနက်စောစောထ၍ ဘက္တိနှင့် သဒ္ဓါပါဝင်သော ပညာရှိက ဂျပကို ရွတ်ဆိုလျှင် ငွေကြေးစည်းစိမ်တိုးပွား၍ စကားသည် အမృతကဲ့သို့ ချိုမြိန်လာသည်။
Verse 56
नाशुभं विद्यते तस्य परत्रेह च धीमतः / यशः प्राप्नोति विपुलं समानोत्तमतामपि
ဉာဏ်ရှိသူအတွက် ဤလောကနှင့် နောက်လောကတွင် မကောင်းမှုမရှိဘဲ၊ ကြီးမားသောဂုဏ်သတင်းကို ရရှိကာ ထူးမြတ်မှုကိုလည်း တန်းတူရရှိသည်။
Verse 57
अचला श्रीर्भवेतस्य श्रेयश्चैव पदेपदे / कदाचिन्न भयं तस्य तेजस्वी वीर्यवान्भवेत्
သူ၏သီရိ (လက္ခမီ) သည် မလှုပ်မယှက်တည်မြဲ၍ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ကောင်းကျိုးရှိသည်; သူ့တွင် ဘယ်တော့မှ ကြောက်ရွံ့မှုမရှိ; တောက်ပ၍ အင်အားပြည့်ဝသူဖြစ်လာသည်။
Verse 58
तापत्रयविहीनश्च पुरुषार्थैश्च पूर्यते / त्रिसंध्यं यो जपेन्नित्यं ध्यात्वा सिंहासनेश्वरीम्
စင်္ဟာသနေရှွရီ ဒေဝီကို သတိပြု၍ နေ့စဉ် သုံးဆန်ဓျာတွင် ဂျပကို ရွတ်ဆိုသူသည် ဒုက္ခသုံးပါးကင်းပြီး ပုရုಷာರ್ಥများဖြင့် ပြည့်စုံလာသည်။
Verse 59
षण्मासान्महतीं लक्ष्मीं प्राप्नुयाज्जापकोत्तमः
အကောင်းဆုံး ဂျပပြုသူသည် ခြောက်လအတွင်း မဟာလက္ခမီကို ရရှိနိုင်သည်။
This chapter is primarily theological and ritual-normative rather than a vaṃśa catalog; its “lineage function” is indirect—legitimizing the divine consort pairing (Śakti–Kāmeśvara) that underwrites later sacred-historical authority in the Lalitopākhyāna frame.
It outlines a fourfold model of marriage (udvāha-catuṣṭaya) and characterizes certain forms (e.g., kālakrītā/krayakrītā) alongside gandharva and pitṛdattā, using ritual classification to align social practice with dharma and cosmic order.
The mālā functions as a public, cosmically witnessed selection-sign: the Goddess’ autonomous choice becomes an objective omen, prompting the devas to celebrate and Brahmā to urge a formal, auspicious rite—transforming metaphysical compatibility into ritually sanctioned union.