Adhyaya 29

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे अमावस्याश्राद्धे पितृविचयोनामाष्टाविंशति तमो ऽध्यायः ऋषिरुवाच चतुर्युगानि यान्यासन्पूर्वं स्वायंभुवे ऽन्तरे / तेषां निसर्गं तत्त्वं च श्रोतुमिच्छामि विस्तरात्

ဤသို့ သီရိ ဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌၊ ဝါယုက ပြောကြားသော ပူဝ္ဗဘာဂ၏ ဒုတိယ အနုသင်္ဂပဒ၌၊ အမావာသျာ-ရှရဒ္ဓ အကြောင်း ‘ပိတೃဝိချယ’ ဟူသော အခန်း ၂၈။ ရှိက ပြောသည်—စွဝယံဘူဝ မနွန္တရ၌ ယခင်ရှိခဲ့သော စတုရယုဂတို့၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံနှင့် တတ္တဝကို ငါ အသေးစိတ် နားထောင်လိုသည်။

Verse 2

सूत उवाच पृथिव्यादिप्रसंगेन यन्मया प्रागुदीरितम् / तेषां चतुर्युगं ह्येतत्तद्वक्ष्यामि निबोधत

စူတက ပြောသည်—မြေကြီးစသည်တို့နှင့် ဆက်စပ်၍ ငါ ယခင်က ပြောခဲ့သမျှ၏ အကြောင်းအရာပင် ဖြစ်သည်။ ထိုတို့၏ စတုရယုဂကို ယခု ငါ ပြောမည်၊ သေချာ နားထောင်ကြ။

Verse 3

संख्ययेह प्रसंख्याय विस्तराच्चैव सर्वशः / युगं च युगभेदश्च युगधर्मस्तथैव च

ဤနေရာတွင် ငါသည် ကိန်းဂဏန်းအတိုင်းအတာဖြင့် အသေးစိတ်နှင့် အလုံးစုံအားဖြင့် ယုဂ၊ ယုဂကွဲပြားမှုနှင့် ယုဂဓမ္မကိုလည်း ရှင်းလင်းမည်။

Verse 4

युगसंध्यांशकश्चैव युगसंधानमेव च / षट्प्रकाशयुगाख्यैषा ता प्रवक्ष्यामि तत्त्वतः

ယုဂဆန္ဓျာ၏ အစိတ်အပိုင်းများနှင့် ယုဂဆန္ဓာန (ဆက်စပ်ခြင်း) ကိုလည်း; ‘ရှတ်-ပရကာရှ’ ဟုခေါ်သော ယုဂခြောက်မျိုးကို အမှန်တရားအတိုင်း ငါရှင်းပြမည်။

Verse 5

लौकिकेन प्रमाणेन निष्पाद्याब्दं तु मानुषम् / तेनाब्देन प्रसंख्यायै वक्ष्यामीह वतुर्युगम् / निमेषकाल तुल्यं हि विद्याल्लघ्वक्षरं च यत्

လောကီအတိုင်းအတာဖြင့် လူ့နှစ်ကို သတ်မှတ်ပြီး၊ ထိုနှစ်အတိုင်းအတာဖြင့် ရေတွက်ကာ ဤနေရာတွင် စတုရယုဂကို ငါဖော်ပြမည်။ ထို့ပြင် ‘လဃွအက္ခရာ’ သည် နိမေသကာလနှင့် တူညီသည်ဟု သိပါ။

Verse 6

काष्ठा निमेषा दश पञ्च चैव त्रिशच्च काष्ठा गणयेत्कलां तु / त्रिंशत्कलाश्चापि भवेन्मुहूर्त्तस्तै स्त्रिंशता रात्र्यहनी समे ते

နိမေသ ၁၅ ခုသည် ကာဋ္ဌာ ၁ ခု ဖြစ်သည်; ကာဋ္ဌာ ၃၀ ခုကို ကလာ ၁ ခုဟု ရေတွက်သည်; ကလာ ၃၀ ခုသည် မုဟူရတ္တ ၁ ခု ဖြစ်သည်; ထိုမုဟူရတ္တ ၃၀ ခုဖြင့် ညနှင့်နေ့ တူညီစွာ ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 7

अहोरात्रौ विभजते सूर्यो मानुषलौकिकौ

နေမင်းသည် လူတို့၏ လောကီနေ့နှင့်ညကို ခွဲခြားပေးသည်။

Verse 8

तत्राहः कर्मचेष्टायां रात्रिः स्वप्नाय कल्पते / पित्र्ये रात्र्यहनी मासः प्रविभागस्तयोः पुनः

ထိုနေရာ၌ နေ့သည် ကမ္မလုပ်ဆောင်မှုအတွက်၊ ညသည် အိပ်မက်အတွက် သတ်မှတ်ထားသည်။ ပိတೃလောက၌ ညနှင့်နေ့ ပေါင်း၍ တစ်လ ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ထိုနှစ်ခု၏ ခွဲခြားမှုလည်း ရှိသည်။

Verse 9

कृष्णपक्षस्त्वहस्तेषां शुक्लः स्वप्नाय शर्वरी / त्रिंशद्ये मानुषा मासाः पित्र्यो मासस्तु सः स्मृतः

သူတို့အတွက် ကృష్ణပက္ခသည် နေ့ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး၊ သုက္လပက္ခသည် အိပ်မက်၏ညကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ လူတို့၏ လ၃၀ ကို ပိတೃတို့၏ လ၁ လို့ မှတ်ယူကြသည်။

Verse 10

शतानि त्रीणि मासानां षष्ट्या चाप्यधिकानि वै / पित्र्यः संवत्सरो ह्येष मानुषेण विभाव्यते

လများ သုံးရာနှင့် ထပ်၍ ခြောက်ဆယ်—စုစုပေါင်း ၃၆၀ လ—ကို လူ့တွက်ချက်မှုအရ ပိတೃတို့၏ တစ်နှစ် (သံဝတ္စရ) ဟု နားလည်ရသည်။

Verse 11

मानुषे णैव मानेन वर्षाणां यच्छतं भवेत् / पितॄणां त्रीणि वर्षाणि संख्यातानीह तानि वै

လူ့အတိုင်းအတာအရ နှစ် ၁၀၀ သည် ဤနေရာတွင် ပိတೃတို့၏ နှစ် ၃ နှစ်ဟု ရေတွက်ကြသည်။

Verse 12

दश चैवाधिका मासाः पितृसंख्येह संज्ञिताः / लौकिकेनैव मानेन हृब्दो यो मानुषः स्मृतः

ပိတೃတွက်ချက်မှုတွင် လ ၁၀ လနှင့် ထပ်တိုးလများဟု ခေါ်ဆိုထားသည်။ ‘လူ့ကာလ’ ဟု နာမည်ကြီးသောအရာသည် လောကီအတိုင်းအတာဖြင့်သာ သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 13

एतद्दिव्यमहोरात्रं शास्त्रे स्यान्निश्चयो गतः / दिव्ये रात्र्यहनी वर्ष प्रविभागस्तयोः पुनः

ဤဒိဗ္ဗ အဟောရာတ်ရကို သာස්တရတွင် အတည်ပြုထားသည်။ ဒိဗ္ဗ ညနှင့် နေ့အတိုင်း ထပ်မံ၍ နှစ်များ၏ ခွဲဝေမှုကို သတ်မှတ်သည်။

Verse 14

अहस्तत्रोदगयनं रात्रिः स्याद्दक्षिणायनम् / ये ते रात्र्यहनी दिव्ये प्रसंख्यानं तयोः पुनः

အဲဒီမှာ နေ့ကို ဥတ္တရာယဏ၊ ညကို ဒက္ခိဏာယဏ ဟု ခေါ်သည်။ ထိုဒိဗ္ဗ ညနှင့် နေ့တို့၏ ရေတွက်ချက်ကို ထပ်မံ ဖော်ပြသည်။

Verse 15

त्रिंशद्यानि तु वर्षाणि दिप्यो मासस्तु स स्मृतः / यन्मानुषं शतं विद्धि दिव्या मासास्त्रयस्तु ते

နှစ် ၃၀ ကို ဒိဗ္ဗ လတစ်လဟု မှတ်ယူကြသည်။ လူ့နှစ် ၁၀၀ သည် ဒိဗ္ဗ လ ၃ လနှင့် တူကြောင်း သိပါ။

Verse 16

दश चैव तथाहानि दिव्यो ह्येष विधिः स्मृतः / त्रीणि वर्षशतान्येव षष्टिवर्षाणि यानि तु / दिव्यः संवत्सरो ह्येष मानुषेण प्रकीर्त्तितः

ဤသို့ ဒိဗ္ဗ နေ့ ၁၀ ရက်—ဤသည်ကို ဒိဗ္ဗ စည်းကမ်းဟု မှတ်ယူကြသည်။ လူ့နှစ် ၃၆၀ သည် ဒိဗ္ဗ သံဝတ္စရ တစ်နှစ်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 17

त्रीणि वर्ष सहस्राणि मानुषाणि प्रमाणतः / त्रिंशदन्यानि वर्षाणि मतः सप्तर्षिवत्सरः

တိုင်းတာချက်အရ လူ့နှစ် ၃,၀၀၀ နှစ်နှင့် ထပ်တိုး ၃၀ နှစ်—ဤသည်ကို စပ္တရ္ရှိ ဝတ္စရ (Saptarṣi year) ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 18

नव यानि सहस्राणि वर्षाणां मानुषाणि तु / अन्यानि नवतिश्चैव ध्रुवः संवत्सरः स्मृतः

လူ့နှစ်အရ နှစ်ကိုးထောင်နှင့် ထပ်မံ ကိုးဆယ်နှစ်—ဤသည်ကို ‘ဓြုဝ သံဝတ္ဆရ’ ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 19

षड्विंशतिसहस्राणि वर्षाणि मानुषाणि तु / वर्षाणां तु शतं ज्ञेयं दिव्यो ह्येष विधिः स्मृतः

လူ့နှစ်အရ နှစ်နှစ်ဆယ့်ခြောက်ထောင်; ထို့အပြင် (၎င်း၏) နှစ်တစ်ရာကို နတ်ဘုရားဆိုင်ရာ မာနအဖြစ် သိမှတ်ရမည်—ဤသည်သည် သာသနာတော်၏ နတ်ဘုရားနည်းလမ်းဟု ဆိုသည်။

Verse 20

त्रीण्येव नियुतान्याहुर्वर्षाणां मानुषाणि तु

လူ့နှစ်တွက်ချက်မှုအရ နိယုတ သုံးခု (သုံးသိန်းနှစ်)—ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 21

षष्टिश्चैव सहस्राणि संख्यातानि तु संख्याया / दिव्यवर्षसहस्र तु प्राहुः संख्याविदो जनाः

ရေတွက်ချက်မှုအရ ခြောက်သောင်း ဖြစ်သည်; ကိန်းဂဏန်းပညာရှင်တို့က ၎င်းကို နတ်ဘုရားနှစ် တစ်ထောင်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 22

इत्येवमृषिभिर्गीतं दिव्यया संख्याया त्विह / दिव्येनैव प्रमाणेन युगसंख्याप्रकल्पनम्

ဤသို့ ရှိသမျှကို ရှိသီတို့က ဤနေရာတွင် နတ်ဘုရားဆိုင်ရာ ကိန်းဂဏန်းဖြင့် သီဆိုထားသည်; နတ်ဘုရားဆိုင်ရာ စံနှုန်းဖြင့်ပင် ယုဂအရေအတွက်ကို စီမံသတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 23

चत्वारि भारते वर्षे युगानि कवयो ऽबुवन् / कृतं त्रेता द्वापरं च कलिश्चेति चतुष्टयम्

ဘာရတဝဿ၌ ပညာရှိကဗျာဆရာတို့က ယုဂ်လေးပါးကို ဆိုကြသည်—ကృత၊ တ్రေတာ၊ ဒွာပရ၊ ကလိ ဟူသော စတုဋ္ဌယ ဖြစ်သည်။

Verse 24

पूर्व कृतयुकं नाम ततस्त्रेती विधीयते / द्वापरं च कलिश्चैव युगान्येतानि कल्पयेत्

အစဦးတွင် ကృతယုဂ် ဟု ခေါ်ပြီး၊ ထို့နောက် တ్రေတာ ကို သတ်မှတ်သည်; ထို့ပြီး ဒွာပရ နှင့် ကလိ—ဤယုဂ်များကို ထိုသို့ သဘောထားသည်။

Verse 25

चत्वार्याहुः सहस्राणि वर्षाणां च कृत युगम् / तस्य तावच्छती संध्या संध्यांशः संध्याया समः

ကృతယုဂ်ကို နှစ်ပေါင်း လေးထောင်ဟု ဆိုကြသည်; ၎င်း၏ သန္ဓျာ (saṃdhyā) သည် နှစ်တစ်ရာ၊ သန္ဓျာංශ (saṃdhyāṃśa) လည်း သန္ဓျာနှင့် တူညီသည်။

Verse 26

इतरेषु ससंध्येषु ससंध्यांशेषु च त्रिषु / एकन्यायेन वर्तन्ते सहस्राणि शतानि च

ကျန်သော ယုဂ်သုံးပါးတွင်လည်း သန္ဓျာနှင့် သန္ဓျာංশ ပါဝင်၍ တစ်မျိုးတည်းသော စည်းကမ်းအတိုင်း ထောင်နှင့် ရာ အရေအတွက်များ သက်ရောက်သည်။

Verse 27

त्रीणि द्वे च सहस्राणि त्रेताद्वापरयोः क्रमात् / त्रिशती द्विशती संध्ये संध्यांशौ चापि तत्समौ

အစဉ်အတိုင်း တ్రေတာယုဂ် သုံးထောင်နှစ်၊ ဒွာပရယုဂ် နှစ်ထောင်နှစ် ဖြစ်သည်; သန္ဓျာသည် သုံးရာနှစ်နှင့် နှစ်ရာနှစ်၊ သန္ဓျာංশလည်း ထိုတူညီသည်။

Verse 28

कलिं वर्षसरस्रं तु युगमाहुर्द्विजोत्तमाः / तस्यैकशतिका संध्या संध्यांशः संध्यया समः

ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့က ကလိယုဂသည် နှစ်တစ်ထောင်ကြာသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုယုဂ၏ ဆန္ဓျာကာလမှာ နှစ်တစ်ရာဖြစ်၍ ဆန္ဓျာအংশလည်း ဆန္ဓျာနှင့် တူညီသည်။

Verse 29

तेषां द्वादशसाहस्री युगसंख्या प्रकीर्त्तिता / कृतं त्रेता द्वापरं च कलिश्चैव चतुष्टयम्

ဤယုဂတို့၏ အရေအတွက်ကို တစ်သောင်းနှစ်ထောင်ဟု ကီရ్తိတော်မူသည်။ ကృత၊ တ్రေတာ၊ ဒ్వာပရ၊ ကလိ—ယုဂလေးပါးပေါင်း၍ စတုဋ္ဌယ ဖြစ်သည်။

Verse 30

अत्र संवत्सरा दृष्टा मानुषेण प्रमाणतः / कृतस्य तावद्वक्ष्यामि वर्षाणि च निबोधत

ဤနေရာတွင် လူ့စံနှုန်းအတိုင်း နှစ်များကိုတွက်ထားသည်။ ယခု ကృతယုဂ၏ နှစ်အရေအတွက်ကို ငါပြောမည်၊ သေချာစွာ နားထောင်ကြ။

Verse 31

सहस्राणां शतान्याहुश्चतुर्दश हि संख्याया / चत्वारिंशत्सहस्राणि तथान्यानि कृतं युगम्

ထောင်များ၏ ရာစုအရေအတွက်ကို ဆယ့်လေးဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် လေးသောင်းနှင့် အခြား (နှစ်များ) ပေါင်း၍ ကృతယုဂ ဖြစ်သည်။

Verse 32

तथा शतसहस्राणि वर्षाणि दशसंख्याया / अशीतिश्च सहस्राणि कालस्त्रेतायुगस्य सः

ထိုနည်းတူ တစ်သိန်းဆယ် (၁,၀၀၀,၀၀၀) နှစ်နှင့် ရှစ်သောင်းနှစ်—ဤသည်ပင် တ్రေတာယုဂ၏ ကာလဖြစ်သည်။

Verse 33

सप्तैव नियुतान्याहुर्वर्षाणां मानुषेण तु / विंशतिश्च सहस्रामि कालः स द्वापरस्य च

လူ့နှစ်တွက်ချက်မှုအရ ဒွာပရယုဂ၏ကာလသည် နိယုတ ခုနစ်နှင့် နှစ်နှစ်သောင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 34

तथा शतसहस्राणि वर्षाणां त्रीणि संख्यया / षष्टिश्चैव सहस्राणि कालः कलियुगस्य तु

ထို့အတူ ကလိယုဂ၏ကာလကို သုံးသိန်းနှစ်နှင့် ခြောက်သောင်းနှစ် (စုစုပေါင်း ၃၆၀,၀၀၀ နှစ်) ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 35

एवं चतुर्युगे काल ऋतैः संध्यांशकैः स्मृतः / नियुतान्येव षडिंशान्निरसानि युगानि वै

ဤသို့ ကృత စသည့် ယုဂများ၏ စန္ဓျာနှင့် စန္ဓျာအংশတို့ပါဝင်သော စတုရယုဂကာလကို မှတ်သားကြသည်။ ယုဂပမာဏမှာ နိယုတ ဆယ့်ခြောက် (အပြည့်အစုံ) ဟု ဆိုသည်။

Verse 36

चत्वारिंशत्तथा त्रीणि नियुता नीह संख्यया / विंशतिश्च सहस्राणि स संध्यांशश्चतुर्युगः

ဤနေရာတွင် အရေအတွက်အရ နိယုတ လေးဆယ့်သုံးနှင့် နှစ်နှစ်သောင်း—ဤသည်ကို စတုရယုဂ၏ စန္ဓျာအংশ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 37

एवं चतुर्युगाख्यानां साधिका ह्येकसप्ततिः / कृतत्रेतादियुक्तानां मनोरन्तरमुच्यते

ဤသို့ ကృత၊ တ్రేతာ စသည်တို့ပါဝင်သော စတုရယုဂများ၏ အရေအတွက် အခုနှစ်ဆယ့်တစ်ထက် ပိုသောအစုကို ‘မန်ဝန္တရ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 38

मन्वन्तरस्य संख्यां तु वर्षाग्रेण निबोधत / त्रिंशत्कोट्यस्तु वर्षाणां मानुषेण प्रकीर्त्तिताः

မနွန္တရ၏ အရေအတွက်ကို နှစ်အတိုင်းအတာဖြင့် သိလော့။ လူ့တွက်ချက်မှုအရ နှစ်သုံးဆယ်ကုဋေဟု ဆိုကြသည်။

Verse 39

सप्त षष्टिस्तथान्यानि नियुतान्यधिकानि तु / विशतिश्च सहस्राणि कालो ऽयं साधिकं विना

ထို့အပြင် နိယုတ ခြောက်ဆယ်ခုနှစ်နှင့် နှစ်သောင်းလည်း ပါဝင်သည်။ အပိုအကျန်မရှိဘဲ ဤကာလသည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 40

मन्वन्तरस्य संख्यैषा संख्या विद्भिर्द्विजैः स्मृता / मन्वन्तरस्य कालो ऽयं युगैः सार्द्धं च कीर्त्तितः

ဤသည်မှာ ပညာရှိ ဒွိဇတို့ မှတ်သားထားသော မနွန္တရ၏ အရေအတွက် ဖြစ်သည်။ မနွန္တရ၏ ဤကာလကို ယုဂများနှင့်အတူလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 41

चतुः साहस्रयुक्तं वै प्राकृतं तत्कृतं युगम् / त्रेताशिष्टं प्रवक्ष्यामि द्वापरं कलिमेव च

သဘာဝကျ ကృతယုဂသည် လေးထောင်ဖြင့် ယှဉ်တွဲသည်။ ယခု ငါသည် တ్రేతာ၊ ဒွာပရ နှင့် ကလိကိုလည်း ဆိုမည်။

Verse 42

युगपत्समयेनार्थो द्विधा वक्तुं न शक्यते / क्रमागतं मया ह्येतत्तुभ्यं नोक्त युग द्वयम्

တစ်ချိန်တည်းမှာ အဓိပ္ပါယ်ကို နှစ်မျိုးဖြင့် ပြောဆိုမရ။ ထို့ကြောင့် အစဉ်လိုက် ရောက်လာသော ဤအကြောင်းကို ငါသည် သင့်အား ယုဂနှစ်ခုအဖြစ် မပြောခဲ့။

Verse 43

ऋषिवंशप्रसंगेन व्याकुलत्वात्तथैव च / अत्र त्रेतायुगस्यादौ मनुः सप्तर्षयश्च ये

ရသီဝင်္သအကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောရာမှ စိတ်လှုပ်ရှား၍၊ ဤနေရာ၌ တ్రေတာယုဂ၏ အစတွင် မနုနှင့် စပ္တရ္ဓိများကို ဖော်ပြထားသည်။

Verse 44

श्रौत स्मार्त्त च ते धर्म ब्रह्मणानुप्रचौदितम् / दाराग्निहोत्रसंबन्धमृग्यजुः सामसंहितम्

သူတို့၏ ရှရောတနှင့် စမာတ်တ ဓမ္မများသည် ဘြဟ္မာ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့်—အိမ်ထောင်ရေးနှင့် အဂ္နိဟောတရ ဆက်နွယ်မှု၊ ရိဂ်-ယဇု-သာမ စံဟိတာတို့ပါဝင်သည်။

Verse 45

इत्यादिलक्षणं श्रौतं धर्म सप्तर्षयो ऽब्रुवन् / परंपरागतं धर्म स्मार्त्तं चाचारलक्षणम्

ဤသို့သော လက္ခဏာရှိသည့် ရှရောတ ဓမ္မကို စပ္တရ္ဓိများက ဆိုကြသည်; ထို့ပြင် အစဉ်အလာဖြင့် ဆက်ခံလာသော၊ အာစာရ လက္ခဏာရှိ စမာတ်တ ဓမ္မကိုလည်း ဖော်ပြသည်။

Verse 46

वर्णाश्रमाचारयुतं मनुः स्वायंभुवो ऽब्रवीत् / सत्येन ब्रह्मचर्येण श्रुतेन तपसा च वै

စွာယံဘုဝ မနုသည် ဝဏ္ဏ-အာရှ్రమ အာစာရနှင့် ယှဉ်သော ဓမ္မကို ဆို하였다—သစ္စာ၊ ဘြဟ္မစရိယ၊ ရှရုတိ (ဝေဒ) နှင့် တပစ်တို့ဖြင့်။

Verse 47

तेषां तु तप्ततपसा आर्षेणोपक्रमेण तु / सप्तर्षीणां मनोश्चैव ह्याद्ये त्रेतायुगे तथा

သူတို့၏ တပစ်ကို အပူပြင်းပြင်း ကျင့်သုံးမှုနှင့် အာရ္ဓိပုံစံ အစပြုမှုအတိုင်း၊ တ్రေတာယုဂ အစောပိုင်းတွင် စပ္တရ္ဓိများနှင့် မနုအတွက်လည်း (ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်)။

Verse 48

अबुद्धिपूर्वकं तेषामक्रियापूर्वमेव च / अभिव्यक्तास्तु ते मन्त्रास्तारकाद्यैर्निदर्शनैः

သူတို့၏မန္တရားများသည် ဉာဏ်ဖြင့်ကြိုတင်ဖန်တီးထားခြင်းမဟုတ်၊ လုပ်ရပ်မတိုင်မီဖြစ်ပေါ်ခြင်းလည်းမဟုတ်; ကြယ်စသည့်နိမိတ်လက္ခဏာများဖြင့် ထင်ရှားပေါ်လာသည်။

Verse 49

आदिकल्पे तु देवानां प्रादुर्भूतास्तु याः स्वयम् / प्राणाशेष्वथ सिद्धीनामन्यासां च प्रवर्त्तनम्

အစကလ္ပတွင် ဒေဝတို့၏ စိဒ္ဓိများသည် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ အသက်ဓာတ်လျော့နည်းသည့်အခါ အခြားစိဒ္ဓိများလည်း စတင်လှုပ်ရှားပေါ်ပေါက်하였다။

Verse 50

आसन्मन्त्रा व्यतीतेषु ये कल्पेषु सहस्रशः / ते मन्त्रा वै पुनस्तेषां प्रतिभायामुपस्थिताः

အတိတ်က ကလ္ပများထဲတွင် ထောင်ပေါင်းများစွာရှိခဲ့သော မန္တရားများသည်၊ သူတို့၏ အတွင်းဉာဏ်ပေါ်တွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 51

ऋचो यजूंषि सामानि मन्त्रश्चाथर्वणानि तु / सप्तर्षिभिस्तु ते प्रोक्ताः स्मार्त्तं धर्मं मनुर्जगौ

ရိဂ်၊ ယဇုစ်၊ သာမ နှင့် အထರ್ವ မန္တရားများကို စပ္တရိရှီတို့က ဟောကြားခဲ့ပြီး၊ စမာရ္တဓမ္မကို မနုက ကြေညာ하였다။

Verse 52

त्रेतादौ संहिता वेदाः केवला धर्मसेतवः / संरोधादायुषश्चैव वर्त्स्यन्ते द्वापरेषु वै

ထရေတာယုဂအစတွင် ဝေဒများသည် စံဟိတာပုံစံသာဖြစ်၍ ဓမ္မ၏တံတားများသာ ဖြစ်ခဲ့သည်; အသက်တာတိုလာသဖြင့် ဒွာပရယုဂတွင် (ခွဲခြားပုံစံဖြင့်) ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်မည်။

Verse 53

ऋषयस्तपसा वेदान्द्वापरादिष्वधीयते / अनादिनिधिना दिव्याः पूर्वं सृष्टाः स्वयंभुवा

ရိရှီတို့သည် တပဿာဖြင့် ဒွာပရ စသော ယုဂများတွင် ဝေဒကို လေ့လာကြသည်။ အနာဒီ နိဓိသဘောရှိသော စွဝယံဘူသည် အရင်ဦးစွာ ဒိဗ္ဗ ရိရှီတို့ကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။

Verse 54

सधर्माः सव्रताः सांगा यथाधर्मं युगेयुगे / विक्रियन्ते समानार्था वेदवादा यथायुगम्

ဓမ္မ၊ ဝရတနှင့် ဝေဒအင်္ဂတို့ပါဝင်သော ဝေဒဝါဒများသည် ယုဂတိုင်း ဓမ္မအတိုင်း စီးဆင်းနေသည်။ အဓိပ္ပါယ်တူသော်လည်း ယုဂအလိုက် ပုံစံကွဲပြားလာသည်။

Verse 55

आरंभयज्ञाः क्षत्राश्च हविर्यज्ञा विशस्तथा / परिचारयज्ञाः शूद्रास्तु जपयज्ञा द्विजोत्तमाः

က்ஷတ္တရိယတို့သည် အာရံဘ ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်ကြပြီး၊ ဝိုင်ရှျတို့သည် ဟဝိရ် ယဇ္ဉကို ပြုလုပ်ကြသည်။ ရှုဒ္ဒရတို့သည် ပရိချာရ ယဇ္ဉ (ဝန်ဆောင်မှုယဇ္ဉ) ကို လုပ်ဆောင်ကြပြီး၊ ဒွိဇအုတ်တမတို့သည် ဇပ ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 56

तदा प्रमुदिता वर्णास्त्रेतायां धर्मपालिताः / क्रियावन्तः प्रजावन्तः समृद्धाः सुखिनस्तथा

ထိုအခါ တ్రေတား ယုဂတွင် ဓမ္မက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော ဝဏ္ဏများသည် ပျော်ရွှင်ကြသည်—ကိရိယာများပြုလုပ်တတ်၊ မျိုးဆက်များပြား၊ ကြွယ်ဝချမ်းသာ၍ သုခရှိကြသည်။

Verse 57

ब्राह्मणाननुर्त्तन्ते क्षत्रियाः क्षत्रियान्विशः / वैश्यानुवर्त्तिनः शुद्राः परस्परमनुव्रताः

က்ஷတ္တရိယတို့သည် ဗြာဟ္မဏတို့ကို လိုက်နာကြပြီး၊ ဝိုင်ရှျတို့သည် က္ဋ္ဋရိယတို့ကို လိုက်နာကြသည်။ ရှုဒ္ဒရတို့သည် ဝိုင်ရှျတို့၏ အနုဝတ္တိဖြစ်ကြ၍—အားလုံးသည် အပြန်အလှန် တစ်ဦး၏ ဝရတကို တစ်ဦးက လိုက်နာကြသည်။

Verse 58

शुभाः प्रवृत्तयस्तेषां धर्मा वर्णाश्रमास्तथा / संकल्पितेन मनसा वाचोक्तेन स्वकर्मणा

သူတို့၏အပြုအမူများသည် မင်္ဂလာရှိ၏; ဝဏ္ဏ-အာශ්ရမဓမ္မတို့လည်း ထိုနည်းတူ—စိတ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်၊ နှုတ်၏ ပြောဆိုချက်နှင့် ကိုယ်ပိုင်ကမ္မဖြင့်။

Verse 59

त्रेतायुगे च विफलः कर्मारंभः प्रसिद्ध्यति / आयुर्मेधा बलं रूपमारोग्यं धर्मशीलता

တရေတာယုဂတွင် အကျိုးမရှိသော ကမ္မစတင်မှုတောင် ထင်ရှားလာ၏; အသက်ရှည်မှု၊ ဉာဏ်ပညာ၊ အင်အား၊ ရုပ်ရည်၊ ကျန်းမာရေးနှင့် ဓမ္မသီလ တိုးပွား၏။

Verse 60

सर्वसाधारणा ह्येते त्रेतायां वै भवं त्युत / वर्णाश्रमव्यवस्थानं तेषां ब्रह्मा तदाकरोत्

အို ဘဝ! တရေတာယုဂတွင် ဤအရာများသည် အားလုံးအတွက် သာမန်ဖြစ်၏; ထိုအခါ ဘြဟ္မာသည် သူတို့အတွက် ဝဏ္ဏ-အာශ්ရမ စနစ်ကို စီမံတည်ထောင်하였다။

Verse 61

पुनः प्रजास्तु ता मोहाद्धर्मा स्तानप्यपालयन् / परस्परविरोधेन मनुं ताः पुनरभ्ययुः

ထို့နောက် ထိုပြည်သူများသည် မောဟကြောင့် ထိုဓမ္မများကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ကြ; အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်မှုကြောင့် မနုထံသို့ ပြန်လည် ချဉ်းကပ်ကြ၏။

Verse 62

पुनः स्वायंभुवो दृष्ट्वा याथातथ्यं प्रजापतिः / ध्यात्वा तु शतरूपायां पुत्रौ स उदपादयत्

ထို့နောက် စွာယံဘူဝ ပ္ရဇာပတိသည် အမှန်တရားအခြေအနေကို မြင်၍၊ ရှတရူပါ၌ ဓ്യာန်ပြုကာ သားနှစ်ယောက်ကို မွေးဖွားစေ하였다။

Verse 63

प्रियव्रतो त्तानपादौ प्रथमौ तौ मोहीक्षितौ / ततः प्रभृति राजान उत्पन्ना दण्डधारिणः

ပရိယဗြတနှင့် ဥတ္တာနပါဒတို့ကို ပထမဘုရင်နှစ်ပါးဟု မှတ်ယူကြသည်; ထိုအချိန်မှစ၍ ဒဏ္ဍ (တရားတံ杖) ကို ကိုင်ဆောင်သော ဘုရင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 64

प्रजानां रञ्जनाच्चैव राजानस्ते ऽभवन्नृपाः / प्रच्छन्न पापास्तैर्ये च न शक्यास्तु नराधिपैः

ပြည်သူတို့ကို ပျော်ရွှင်စေသဖြင့် ထိုဘုရင်များကို ‘နೃပ’ ဟု ခေါ်ကြသည်; ထို့ပြင် အခြားအုပ်ချုပ်သူများ မတားဆီးနိုင်သော လျှို့ဝှက်အပြစ်များကိုလည်း သူတို့က နှိမ်နင်း하였다။

Verse 65

धर्मराजः स्मृतस्तेषां शास्ता वैवस्वतो यमः / वर्णानां प्रविभागाश्च त्रेतायां संप्रकीर्त्तिताः

သူတို့အတွက် ဝိုင်ဝස්ဝတ ယမကို ‘ဓမ္မရာဇ’ နှင့် ‘ရှာစတာ’ (အပြစ်ပေးသူ) ဟု မှတ်မိကြသည်; ထို့ပြင် တ్రေတာယုဂတွင် ဝဏ္ဏခွဲခြားမှုများကိုလည်း ကြေညာ하였다။

Verse 66

संभृताच्च तदा मन्त्रा ऋषिभिर्ब्रह्मणः सुतैः / यज्ञाः प्रवर्त्तिताश्चैव तदा ह्येव तु दैवतैः

ထိုအခါ ဗြဟ္မာ၏ သားတော် ရှိများက မန္တရများကို စုစည်း하였다; ထိုတစ်ချိန်တည်းတွင် နတ်များက ယဇ္ဉများကို စတင်ပြုလုပ်စေ하였다။

Verse 67

यामशुक्रार्जितैश्चैव सर्वसाधन संभृतैः / सार्द्धं विश्वभुजा चैव देवेन्द्रेण महौजसा

ယာမနှင့် သုက္ကရတို့က ရရှိစီမံထားသော အရာများနှင့် ကိရိယာအစုံအလင်ဖြင့် ပြည့်စုံကာ၊ ဝိශ්ဝဘုဇနှင့်အတူ အင်အားကြီးမားသော ဒေဝိန္ဒြ (အိန္ဒြ) နှင့်လည်း (အတူတကွ ဖြစ်လာသည်)။

Verse 68

स्वायंभुवेंऽतरे देवैर्यज्ञस्तैः प्राक्प्रवर्त्तितः / सत्यं जपस्तपो दानं त्रेताया धर्म उच्यते

ဆွာယံဘူဝ မန်ဝန္တရ၌ ဒေဝတို့က ယဇ္ဈကို အရင်ကတည်းက စတင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ တ్రေတာယုဂ၌ သစ္စာ၊ ဂျပ၊ တပ၊ ဒါနတို့ကို ဓမ္မဟု ခေါ်သည်။

Verse 69

तदा धर्म्मसहस्रान्ते ऽहिंसाधर्मः प्रवर्त्तते / जायन्ते च तदा शूरा आयुष्मन्तो महाबलाः

ထိုအခါ ဓမ္မကာလ တစ်ထောင်၏ အဆုံးတွင် အဟിംသာဓမ္မ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထိုကာလ၌ သတ္တိရှင်၊ အသက်ရှည်၊ အင်အားကြီးသူများ မွေးဖွားလာကြသည်။

Verse 70

व्यस्तदण्डा महाभागा धर्मिष्ठा ब्रह्मवादिनः / पद्मपत्रायताक्षाश्च पृथूरस्काः सुसंहताः

သူတို့သည် ဒဏ္ဍကို ဘေးဖယ်ထားသူများ၊ ကံကောင်းမြတ်သူများ၊ ဓမ္မ၌ တည်ကြည်၍ ဘြဟ္မန်ကို ဟောပြောသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကြာရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှည်၊ ရင်ဘတ်ကျယ်၊ ကိုယ်ခန္ဓာတင်းရင်းကြသည်။

Verse 71

सिंहातङ्का महासत्त्वा मत्तमातङ्गगमिनः / महाधनुर्द्धराश्चैव त्रेतायां चक्रवर्त्तिनः

သူတို့သည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ မကြောက်မရွံ့ သတ္တိကြီးသူများ၊ မဟာစတ္တဝါရှိသူများ၊ မတ်တံဆင်ကဲ့သို့ လျှောက်လှမ်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကြီးမားသော လေးကို ကိုင်ဆောင်၍ တ్రေတာယုဂ၌ စကြဝတီ မင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 72

सर्वलक्षणसम्पूर्मा न्यग्रोधपरिमण्डलाः / न्यग्रोधौ तु स्मृतौ बाहू व्यामो न्यग्रोध उच्यते

သူတို့သည် လက္ခဏာအပေါင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ‘ညဂ္ရောဓ-ပရိမဏ္ဍလ’ (ဗန်ယန်ပင်ကဲ့သို့ အချိုးအစား) ရှိကြသည်။ လက်နှစ်ဖက်ကို ‘ညဂ္ရောဓ’ ဟု မှတ်ကြပြီး၊ တစ်ဗျာမကိုလည်း ‘ညဂ္ရောဓ’ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 73

व्यामे नैवोछ्रयो यस्य सम ऊर्द्धं तु देहिनः / समोछ्रयपरीणाहो ज्ञेयो न्यग्रोधमण्डलः

ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အပေါ်ဘက်တွင် အကျယ်နှင့် အမြင့် တူညီပြီး၊ အမြင့်နှင့် ပတ်လည်အတိုင်းအတာလည်း တူညီသောအရာကို ‘ညဂ္ရောဓ မဏ္ဍလ’ ဟု သိရမည်။

Verse 74

चक्रं रथो मणिर्भार्या निधिरश्वो गजस्तथा / सप्तैतानि च रत्नानि सर्वेषां चक्रवर्तिनाम

စက်ဝိုင်းတော်၊ ရထားတော်၊ မဏိရတနာ၊ မဟာမိဖုရား၊ ဘဏ္ဍာ၊ မြင်းနှင့် ဆင်—ဤခုနစ်ပါးသည် စကြဝတီမင်းတို့၏ ရတနာခုနစ်ပါး ဖြစ်သည်။

Verse 75

चक्रं रथो मणिः खड्गश्चर्मरत्नं च पञ्चमम् / केतुर्निधिश्च सप्तैव प्राणहीनानि चक्षते

စက်ဝိုင်းတော်၊ ရထားတော်၊ မဏိ၊ ဓား၊ ပဉ္စမဖြစ်သော ကာကွယ်ကွင်း(အကာ)ရတနာ၊ ကေတု(အလံ) နှင့် ဘဏ္ဍာ—ဤခုနစ်ပါးကို အသက်မဲ့ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 76

भार्या पुरोहितश्चैव सेनानी रथकृच्च यः / मन्त्र्यश्वः कलभश्चैव प्राणिनः सप्त कीर्त्तिताः

မဟာမိဖုရား၊ ပုရောဟိတ်၊ စစ်သူကြီး၊ ရထားလုပ်သမား၊ ဝန်ကြီး၊ မြင်းနှင့် ကလဘ (ဆင်ငယ်)—ဤခုနစ်ပါးကို အသက်ရှိသော ရတနာများဟု ကီർത്തিতကြသည်။

Verse 77

रत्नान्येतानि दिव्यानि संसिद्धानि महात्मनाम् / चतुर्दश विधेयानि सर्वेषां चक्रवर्त्तिनाम्

ဤဒိဗ္ဗရတနာများသည် မဟာတ္မာတို့အတွက် ပြည့်စုံစွာ စိဒ္ဓဖြစ်ကြပြီး၊ စကြဝတီမင်းတို့အတွက်လည်း လိုအပ်သင့်သော အမျိုးအစား ၁၄ ပါးဟု ဆိုကြသည်။

Verse 78

विष्णोरंशेन जायन्ते पृथिव्यां चक्रवर्त्तिनः / मन्वन्तरेषु सर्वेषु अतीतानागतेष्विह

ဗိဿနု၏ အံ့ရှ် (အংশ) ကြောင့်ပင် မြေပြင်ပေါ်၌ စကြဝတီ မင်းများ ပေါ်ထွန်းလာကြသည်။ အတိတ်နှင့် အနာဂတ် မန်ဝန္တရ အားလုံးတွင်လည်း ထိုသို့ပင်။

Verse 79

भूतभव्यानि यानीह वर्त्तमानानि यानि च / त्रेतायुगे च तान्यत्र जायन्ते चक्रवर्त्तिनः

ဤနေရာရှိ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်အရာများ၊ လက်ရှိဖြစ်နေသမျှတို့သည်—ထရေတာယုဂ၌ ထိုနေရာတွင် စကြဝတီ မင်းများအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာကြသည်။

Verse 80

भद्राणीमानि तेषां वै भवन्तीह महीक्षिताम् / अत्यद्भुतानि चत्वारि बलं धर्मः सुखं धनम्

မြေကိုကာကွယ်သော မင်းများအတွက် ဤနေရာ၌ မင်္ဂလာအကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်သည်။ အလွန်အံ့ဩဖွယ် လေးပါးမှာ—အား၊ ဓမ္မ၊ ချမ်းသာ၊ ဥစ္စာ။

Verse 81

अन्योन्यस्याविरोधेन प्राप्यन्ते तु नृपैः समम् / अर्थो धर्मश्च कामश्च यशो विजय एव च

အချင်းချင်း မဆန့်ကျင်ဘဲ မင်းများသည် အားလုံးကို တပြိုင်နက် ရရှိကြသည်—အರ್ಥ၊ ဓမ္မ၊ ကာမ၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အောင်ပွဲ။

Verse 82

ऐश्वर्येणाणिमाद्येन प्रभुशक्त्या तथैव च / श्रुतेन तपसा चैव मुनीनभिभवन्ति वै

အိုင်ශ්ဝర్య—အဏိမာ စသည့် စിദ്ധိများ—နှင့် အာဏာရှင်စွမ်းအားကြောင့်၊ ထို့ပြင် ရှရုတိပညာနှင့် တပဿာကြောင့်လည်း၊ သူတို့သည် မုနိများကိုပင် အမှန်တကယ် ကျော်လွန်ကြသည်။

Verse 83

बलेन तपसा चैव देवदानवमानवान् / लक्षणैश्चैव जायन्ते शरीरस्थैरमानुषैः

အားနှင့် တပဿာကြောင့် ဒေဝ၊ ဒာနဝ နှင့် လူတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာတွင် တည်ရှိသော လူထက်လွန် လက္ခဏာများနှင့်အတူ မွေးဖွားကြသည်။

Verse 84

केशाःस्निग्धा ललाटोच्चा जिह्वा चास्य प्रमार्जिनी / ताम्रप्रभोष्टनेत्राश्च श्रीवत्साश्चैद्ध्वरोमशाः

ဆံပင်ချောမွေ့တောက်ပ၊ နဖူးမြင့်၊ လျှာသည် သန့်စင်ပေးသောအရာ; နှုတ်ခမ်းနှင့် မျက်လုံးတို့သည် ကြေးနီရောင်တောက်ပ၊ ရင်ဘတ်တွင် သြီဝတ္ဆ အမှတ်အသားရှိပြီး ကိုယ်အမွှေးထူထပ်သည်။

Verse 85

आजानुबाहवस्छैव तदाम्रहस्ताः कटौ कृशाः / न्यग्रोधपरिणाहाश्च सिंहस्कन्धास्तु मेहनाः

လက်မောင်းများသည် ဒူးထိရှည်၍ လက်များသည် ကြေးနီရောင်၊ ခါးသေး; ရင်အုံသည် ညဂရောဓပင်ကဲ့သို့ကျယ်ဝန်း၊ ပခုံးသည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့၊ အလွန်အားကြီးသည်။

Verse 86

गजेद्रगतयश्चैव महाहनव एव च / पादयोश्चक्रमत्स्योन्तु शङ्खपद्मौ तुहस्तयोः

လမ်းလျှောက်ပုံသည် ဆင်မင်းကဲ့သို့၊ မေးရိုးကြီး; ခြေဖဝါးတွင် စက်ရ (chakra) နှင့် ငါးအမှတ်အသား၊ လက်တွင် သင်္ခ (śaṅkha) နှင့် ပဒ္မ (padma) အမှတ်အသားရှိသည်။

Verse 87

पञ्चाशीतिसहस्राणि ते राजन्त्यजरा नृपाः / असंगगतयस्तेषां चतस्रश्चक्रवर्त्तिनाम्

အိုမင်းမလာသော မင်းများသည် နှစ် ၈၅,၀၀၀ တိုင်အောင် အုပ်စိုးကြသည်။ ထို့ပြင် စကြဝတီတို့၏ ‘အဆင်ဂ’ (အတားအဆီးမရှိ) လှုပ်ရှားမှု လေးမျိုးကို ဆိုထားသည်။

Verse 88

अन्तरिक्षे समुद्रि च पाताले पर्वतेषु च / इज्या दानं तपः सत्यं त्रेतायां धर्म उच्यते

ကောင်းကင်၊ သမုဒ္ဒရာ၊ ပာတာလနှင့် တောင်တန်းတို့တွင်ပင် တ్రေတာယုဂ၏ ဓမ္မဟူသည် ယဇ္ဉ၊ ဒါန၊ တပဿ၊ သစ္စာ ဖြစ်သည်။

Verse 89

तदा प्रवर्त्तते धर्मो वर्णाश्रमविभागशः / मर्यादास्थापनार्थं च दण्डनीतिः प्रवर्त्तते

ထိုအခါ ဓမ္မသည် ဝဏ္ဏ-အာရှရမ ခွဲခြားမှုအတိုင်း လည်ပတ်လာပြီး စည်းကမ်းတည်ဆောက်ရန် ဒဏ္ဍနီတိ (အပြစ်ပေးရေးမူ) လည်း ပေါ်ပေါက်သည်။

Verse 90

त्दृष्टपुष्टाः प्रजाः सर्वा अरोगाः पूर्णमानसाः / एको वेदश्चतुष्पादस्त्रेतायुगविधौस्मृतः

ထိုအခါ လူအပေါင်းတို့သည် ခန္ဓာစိတ်အားကောင်း၍ ရောဂါကင်းကာ စိတ်ပြည့်ဝကြသည်; တြေတားယုဂ၏ စည်းကမ်းအရ ဝေဒသည် တစ်ခုတည်းဖြစ်သော်လည်း လေးပဒ (လေးပိုင်း) ရှိသည်ဟု မှတ်ယူသည်။

Verse 91

त्रीणि वर्षसहस्राणि तदा जीवन्ति मानवाः / पुत्रपौत्रसमाकीर्णा म्रियन्ते च क्रमेण तु

ထိုကာလ၌ လူတို့သည် သုံးထောင်နှစ် အသက်ရှင်ကြပြီး သားမြေးများဝိုင်းရံလျက် အချိန်တန်သလို အစဉ်လိုက် ကွယ်လွန်ကြသည်။

Verse 92

एष त्रेतायुगे धर्मस्त्रेतासंध्यां निबोधत / त्रेतायुगस्वभावानां संध्या पादेन वर्त्तते / संध्यापादः स्वभावस्तु सोंऽशपदेन तिष्ठति

ဤသည်မှာ တြေတားယုဂ၏ ဓမ္မဖြစ်သည်; ယခု တြေတား-ဆန္ဓျာကိုလည်း သိမှတ်ကြလော့။ တြေတားယုဂ၏ သဘာဝများ၏ ဆန္ဓျာသည် ပဒတစ်ပဒဖြင့် လည်ပတ်ပြီး၊ ထိုဆန္ဓျာပဒ သဘာဝသည် အံသပဒ (အစိတ်အပိုင်း) အဖြစ် တည်နေသည်။