Adhyaya 17

Verse 1

इति श्रीब्रदृमहापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे भारतवर्मतं नाम षोडशो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः यच्च किंपुरुषं वर्षं हरिवर्षं तथैव च / आचक्ष्व नो यथातत्त्वं कीर्त्तितं भारतं त्वया

ဤသို့ သီရိ ဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုမဟာဒေဝ ပြောကြားသော ပူရ္ဝဘာဂ၏ ဒုတိယ အနုသင်္ဂပဒ၌ ‘ဘာရတဝර්မတ’ ဟူသော ဆယ့်ခြောက်မြောက် အဓ್ಯಾಯ။ ရှိများက— “ကിംပုရုෂဝර්ษနှင့် ဟရိဝර්ษ၏ အမှန်တရားကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့အား ရှင်းပြပါ; သင်သည် ဘာရတဝර්ษကို ကီർത്തနာပြုခဲ့သည်” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 2

सूत उवाच शुश्रूषा यत्र वो विप्रास्तच्छृणुध्वमतन्द्रिताः / प्लक्षखण्डः किंपुरुषे सुमहान्नन्दनोपमः

စူတက ပြောသည်— “ဗိပရတို့၊ သင်တို့ နားထောင်လိုသော အကြောင်းကို ပျင်းရိမနေဘဲ သေချာစွာ နားထောင်ကြလော့။ ကിംပုရုෂဝර්ษတွင် ပလက္ခခဏ္ဍသည် အလွန်ကျယ်ဝန်း၍ နန္ဒနဥယျာဉ်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။”

Verse 3

दशवर्षसहस्राणि स्थितिः किंपुरुषे स्मृता / सुवर्णवर्णाः पुरुषाः स्त्रियश्चाप्सरसो पमाः

ကിംပုရုෂဝර්ษတွင် အသက်တမ်းကို နှစ်တစ်သောင်းဟု မှတ်သားထားသည်။ အမျိုးသားတို့သည် ရွှေရောင်တောက်ပပြီး အမျိုးသမီးတို့သည် အပ္စရာကဲ့သို့ လှပကြသည်။

Verse 4

अनामया अशोकाश्च नित्यं मुदितमानसाः / जायन्ते मानवास्तत्र निस्तप्तकनकप्रभाः

အဲဒီနေရာက လူသားတွေဟာ ရောဂါမရှိ၊ ဝမ်းနည်းမှုမရှိ၊ အမြဲပျော်ရွှင်သော စိတ်နှလုံးရှိကြသည်။ အဲဒီမှာ မွေးဖွားသူတို့သည် ပူလောင်ထားသော ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပကြသည်။

Verse 5

वर्षे किंपुरुषे पुण्ये वृक्षो मधुवहः शुभः / तस्य किंपुरुषाः सर्वे ऽपिबन् हि रसमुत्तमम्

ပုဏ္ဏကောင်းသော ကിംပုရုෂဝර්ษတွင် ‘မဓုဝဟ’ ဟူသော မင်္ဂလာသစ်ပင်တစ်ပင်ရှိသည်။ အဲဒီနေရာက ကിംပုရုෂအားလုံးက ၎င်း၏ အထူးကောင်းမြတ်သော ရည်ကို သောက်ကြသည်။

Verse 6

ततः परं किंपुरुषो हरिवर्षः प्रचक्षते / महारजतसंकाशा जायन्ते तत्र मानवाः

ထို့နောက် ကိမ္ပုရုသ နယ်မြေကို ကျော်လွန်သည့်အရပ်ကို “ဟရိဝရ္ဿ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ လူတို့သည် ကြီးမားသော ငွေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အရောင်ဖြင့် မွေးဖွားကြသည်။

Verse 7

देवलोकच्युताः सर्वे देवानूकाश्च सर्वेशः / हरिवर्षे नराः सर्वे पिबन्तीक्षुरसं शुफम्

အို အရာအားလုံး၏ အရှင်တော်၊ ထိုနေရာ၌ အားလုံးသည် ဒေဝလောကမှ ကျဆင်းလာသူများဖြစ်၍ ဒေဝတို့၏ အနောက်လိုက်များဖြစ်ကြသည်။ ဟရိဝရ္ဿ၌ လူအားလုံး သန့်ရှင်းသော ကြံရည်ကို သောက်ကြသည်။

Verse 8

एकादश सहस्राणि वर्षाणां तु निरामयाः / हरिवर्षे तु जीवन्ति सर्वे मुदितमानसाः

ဟရိဝရ္ဿ၌ လူအားလုံး ရောဂါကင်းစင်၍ နှစ်တစ်သောင်းတစ်ထောင်တိုင်အောင် စိတ်ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်ကြသည်။

Verse 9

न जरा बाधते तत्र न म्रियन्ते च ते ऽचिरात् / मध्यमं यन्मया प्रोक्तं नाम्ना वर्षमिलावृतम्

ထိုနေရာ၌ အိုမင်းခြင်းက မနှောင့်ယှက်ဘဲ၊ သူတို့သည်လည်း မကြာခင် သေဆုံးခြင်းမရှိ။ ငါဆိုခဲ့သော အလယ်ဗဟို ဝရ္ဿ၏ အမည်မှာ “ဣလာဝೃတ” ဖြစ်သည်။

Verse 10

न तत्र सूर्यस्तपति न तु जीर्यन्ति मानवाः / चन्द्रसूर्यै सनक्षत्रौ न प्रकाशाविला वृते

ထိုနေရာ၌ နေမင်းသည် မပူလောင်စေဘဲ လူတို့လည်း မအိုမင်းကြ။ ဣလာဝೃတ၌ လ၊ နေ နှင့် ကြယ်တို့၏ အလင်းရောင်ပင် မရှိ။

Verse 11

पद्मप्रभाः पद्बवर्णास्तथा पद्बनिभेक्षणाः / पद्मपत्रसुगन्धाश्च जायन्ते तत्र मानवाः

ထိုနေရာ၌ လူသားတို့သည် ကြာပန်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ကြာပန်းရောင်ရှိကာ ကြာပန်းသဏ္ဌာန် မျက်လုံးနှင့် ကြာရွက်ရနံ့ သင်းပျံ့လျက် မွေးဖွားကြသည်။

Verse 12

जंबूफलरसाहारा अनिष्यन्दाः सुगन्धिनः / मनस्विनो भुक्तभोगाः सत्कर्मफलभोगिनः

သူတို့သည် ဇမ္ဗူသီးရည်ကို အာဟာရအဖြစ် သုံးစွဲ၍ ပျက်ယွင်းကျဆင်းမှုမရှိ၊ သင်းပျံ့ရနံ့ရှိ၊ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာ၊ သုခကို ခံစားပြီး၊ ကုသိုလ်ကံ၏ အကျိုးဖလကို ခံစားကြသည်။

Verse 13

देवलोकच्यताश्चैव महारजतवाससः / त्रयोदशसहस्राणि वर्षाणां ते नरोत्तमाः

သူတို့သည် ဒေဝလောကမှ ကျဆင်းလာသော်လည်း ငွေရောင်အဝတ်အစားကြီးမားစွာ ဝတ်ဆင်ကြပြီး၊ ထိုနရိုတ္တမတို့သည် တစ်သောင်းသုံးထောင်နှစ် (အသက်ရှင်) ကြသည်။

Verse 14

आयुः प्रमाणं जीवन्ति ये तु वर्ष इलावृते / मेरोः प्रतिदिशं यच्च नवसाहस्रविस्तृतम्

အီလာဝෘတဝර්ෂ၌ နေထိုင်သူတို့သည် သတ်မှတ်အရွယ်အစားအတိုင်း ပြည့်စုံသက်တမ်းထိ အသက်ရှင်ကြသည်။ မေရုတောင်၏ တစ်တစ်ဘက်စီသို့လည်း အကျယ်အဝန်းသည် ယောဇန ၉,၀၀၀ ဖြစ်သည်။

Verse 15

योजनानां सहस्राणि षट्त्रिंशत्तस्य विस्तरः / यतुरस्रं समन्ताच्च शरावाकारसंस्थितम्

၎င်း၏ အကျယ်အဝန်းမှာ ယောဇန ၃၆,၀၀၀ ဖြစ်ပြီး၊ ပတ်လည်အားလုံးတွင် စတုရန်းသဏ္ဌာန်ရှိကာ သရావ (ပန်းကန်) ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် တည်ရှိသည်။

Verse 16

मेरोः पश्चिमभागे तु नवसाहस्रसम्मिते / चतुस्त्रिंशत्सहस्राणि गन्धमादनपर्वतः

မေရုတောင်၏ အနောက်ဘက်တွင် ယောဇနာ ကိုးထောင်အတိုင်းအတာရှိသော နယ်မြေ၌ ဂန္ဓမာဒန တောင်သည် ယောဇနာ သုံးသောင်းနှစ်ထောင်အထိ ကျယ်ပြန့်သည်။

Verse 17

उदग्दक्षिणतश्चैव आनीलनिषधायतः / चत्वारिंशत्सहस्राणि परिवृद्धो महीतलात्

မြောက်နှင့်တောင်ဘက်သို့ အာနီလနှင့် နိဿဓ တောင်တန်းများ၏ အလျားအတိုင်းအတာအရ၊ ၎င်းသည် မြေမျက်နှာပြင်မှ ယောဇနာ လေးသောင်းအမြင့်ထိ မြင့်တက်နေသည်။

Verse 18

सहस्रमवगाढश्च तावदेव च विस्तृतः / पूर्वेण माल्यवाञ्छैलस्तत्प्रमाणः प्रकीर्त्तितः

၎င်းသည် ယောဇနာ တစ်ထောင်အထိ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်ပြီး အကျယ်လည်း ထိုမျှတူသည်။ အရှေ့ဘက်ရှိ မာလျဝန် တောင်လည်း ထိုအတိုင်းအတာတူကြောင်း ဆိုထားသည်။

Verse 19

दक्षिणेन तु नीलश्च निषधश्चोत्तरेण तु / तेषां मध्ये महामेरुः स्वैः प्रमाणैः प्रतिष्ठितः

တောင်ဘက်တွင် နီလ တောင်၊ မြောက်ဘက်တွင် နိဿဓ တောင်ရှိပြီး၊ ထိုနှစ်တောင်ကြားတွင် မဟာမေရုသည် မိမိ၏ အတိုင်းအတာများအတိုင်း တည်မြဲစွာ တည်ရှိသည်။

Verse 20

सर्वेषामेव शैलानामवगाढो यथा भवेत् / विस्तरस्तत्प्रमाणः स्यादायामो नियुतं स्मृतः

တောင်များအားလုံးတွင် အဝဂါဓ (နက်ရှိုင်းမှု) မည်မျှရှိသနည်း၊ အကျယ်အဝန်း၏ အတိုင်းအတာလည်း ထိုမျှဟု ယူဆရမည်။ အလျားကိုမူ စမృతိ၌ ‘နိယုတ’ ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 21

वृत्तभावास्समुद्रस्य महीमण्डलभावतः / आयामाः परिहीयन्ते चतुरस्रसमाः स्मृताः

သမုဒ္ဒရာ၏ ဝိုင်းဝန်းသဘောနှင့် မြေမဏ္ဍလ၏ သဘောကြောင့် အကျယ်အဝန်းများသည် အစဉ်တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားပြီး စတုရန်းနှင့်တူသည်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 22

इलावृतं चतुष्कोणं भिन्दन्ती मध्यभागतः / प्रभिन्नाञ्जनसंकाशा जम्बूरसवती नदी

အလယ်ပိုင်းမှ အီလာဝြတဟူသော စတုရန်းဒေသကို ခွဲဖြတ်၍ စီးဆင်းသော ဂျမ္ဘူရသဝတီမြစ်သည် ကွဲပြားသွားသော အဉ္ဇနကျောက်ကဲ့သို့ အမဲရောင်တောက်ပသည်။

Verse 23

मेरोस्तु दक्षिणे पार्श्वे निषधस्योत्तरेण च / सुदर्शनो नाम महाञ्जम्बूवृक्षः सनातनः

မေရုတောင်၏ တောင်ဘက်အနားနှင့် နိෂဓတောင်၏ မြောက်ဘက်တွင် ‘သုဒർശန’ ဟူသော အနန္တကာလတည်သော ဂျမ္ဘူသစ်ပင်ကြီး တည်ရှိသည်။

Verse 24

नित्यपुष्पफलोपेतः सिद्धचारणसेवितः / तस्य नाम्ना समा ख्यातो जम्बूद्वीपो वनस्पतेः

ထိုသစ်ပင်သည် အမြဲပန်းနှင့်အသီးပြည့်စုံ၍ စိဒ္ဓနှင့် ချာရဏတို့က ဆည်းကပ်ကြသည်; ထိုဝနသပတိ၏ အမည်ကြောင့် ဤဒေသကို ‘ဂျမ္ဘူဒွီပ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 25

योजनानां सहस्रं च शतं चान्यन्महात्मनः / उत्सेधो वृक्षराजस्य दिवं स्पृशति सर्वतः

ထိုမဟာတမား သစ်ပင်ဘုရင်၏ အမြင့်သည် ယိုးဇန တစ်ထောင်နှင့် ထပ်တိုး တစ်ရာ ဖြစ်၍၊ အရပ်ရပ်၌ ကောင်းကင်ကို ထိစပ်နေသည်။

Verse 26

अरत्नीनां शतान्यष्टावेकषष्ट्यधिकानि तु / फलप्रमाणं संख्यातमृषिभिस्तत्त्वदर्शिभिः

တရားအမှန်ကိုမြင်သော ရှိများက ရေတွက်သတ်မှတ်ထားသည်မှာ ဇမ္ဗူသီး၏ အရွယ်အစားသည် အရတ်နီ ၈၆၈ (လက်မောင်းတိုင်းတာ) နှင့်တူသည်။

Verse 27

पतमानानि तान्युर्व्यां कुर्वन्ति विपुलं स्वनम् / तस्या जम्ब्वाः फलरसो नदी भूत्वा प्रसर्प्पति

အဲဒီအသီးတွေ မြေပြင်ပေါ်ကျလာသော် ကြီးမားသောအသံ ထွက်ပေါ်ပြီး၊ ဇမ္ဗူသီးရည်သည် မြစ်တစ်စင်းအဖြစ် ပြန့်နှံ့စီးဆင်းသည်။

Verse 28

मेरुं प्रदक्षिणं कृत्वा जम्बूमूलं विशत्यधः / तं पिबन्ति सदा त्दृष्टा जंबूरसमिलावृते

အဲဒီမြစ်ဟာ မေရုတောင်ကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ပြီး ဇမ္ဗူပင်ရင်းမြစ်အောက်သို့ ဝင်ရောက်သည်။ အီလာဝෘတ နေထိုင်သူတို့က ထိုရည်ကို အမြဲသောက်ကြသည်။

Verse 29

जंबूफलरसे पीते न जरा बाधते तु तान् / न क्षुधा न श्रमश्चापि न मृत्युर्न च तन्द्रि तम्

ဇမ္ဗူသီးရည်ကို သောက်ပြီးနောက် သူတို့ကို အိုမင်းခြင်း မနှောင့်ယှက်နိုင်၊ ဆာလောင်မှုမရှိ၊ ပင်ပန်းမှုမရှိ၊ သေခြင်းမရှိ၊ မောပန်းငိုက်မြည်းခြင်းလည်း မရှိ။

Verse 30

तत्र जांबूनदं नाम कनकं देवभूषमम् / इन्द्रगोपकसंकाशं जायते भास्वरं तु तत्

အဲဒီနေရာတွင် ‘ဇမ္ဗူနဒ’ ဟုခေါ်သော နတ်တို့၏ အလှဆင်အတွက် သင့်တော်သည့် ရွှေ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ၎င်းသည် အိန္ဒြဂိုပကကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်သည်။

Verse 31

सर्वेषां वर्षवृक्षाणां शुभः फलरसः स्तुतः / स्कन्नं भवति तच्छुभ्रं कनकं देवभूषणम्

ဗာရှာဒေသရှိ သစ်ပင်အားလုံး၏ မင်္ဂလာရှိသော သီးရည်ကို ချီးမွမ်းကြသည်။ ထိုရည်သည် စီးကျလာ၍ ဖြူစင်သော ရွှေဖြစ်ကာ ဒေဝတို့၏ အလှဆင်ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။

Verse 32

तेषां मूत्रं पुरीषं च दिक्षु सर्वासु सर्वशः / ईश्वरानुग्रहाद्भूमिर्मृताश्च ग्रसते तु तान्

သူတို့၏ ဆီးနှင့် မစင်သည် အရပ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သည်။ ဣશ્વရ၏ ကရုဏာကြောင့် မြေကြီးနှင့် သေဆုံးသူတို့ပင် သူတို့ကို မျိုသွားကြသည်။

Verse 33

रक्षःपिशाचयक्षाश्च सर्वे हैमवतः स्मृताः / हेमकूटे तु गन्धर्वा विज्ञेयाः साप्सरोगणाः

ရက္ခသ၊ ပိသာစ၊ ယက္ခတို့အားလုံးကို ဟိုင်မဝတဒေသ၌ ရှိသည်ဟု မှတ်သားကြသည်။ ဟေမကူဋ၌တော့ အပ္စရာအဖွဲ့နှင့်တကွ ဂန္ဓဗ္ဗတို့ ရှိသည်ဟု သိရမည်။

Verse 34

सर्वे नागस्तु निषधे शेषवासुकितक्षकाः / महामेरौ त्रयस्त्रिंशत्क्रीडन्ते यज्ञियाः सुराः

နိသဓတောင်တွင် ရှေရှ၊ ဝါစုကိ၊ တက္ခက စသည့် နာဂအားလုံး ရှိသည်။ မဟာမေရု၌ ယဇ္ဉာနှင့်ထိုက်တန်သော ဒေဝ ၃၃ ပါး ကစားပျော်မြူးကြသည်။

Verse 35

नीले तु वैदूर्यमये सिद्धा ब्रह्मर्षयो ऽमलाः / दैत्यानां दानवानां चर् श्वेतः पर्वत उच्यते

ဝိုင်ဒူရျမဏိဖြင့် တန်ဆာဆင်သော နီလတောင်၌ သန့်ရှင်းသော စိဒ္ဓနှင့် ဗြဟ္မရ္ရှိတို့ နေထိုင်ကြသည်။ ဒೈတျနှင့် ဒာနဝတို့၏ နေရာကို ‘ရှ்வேတတောင်’ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 36

शृङ्गवान्पर्वतश्रेष्ठः पितॄणां प्रतिसंचरः / नवस्वेतेषु वर्षेषु यथाभागं स्थितेषु वै

သြင်္ဂဝါန် ဟူသော တောင်မြတ်သည် ပိတೃတို့၏ သွားလာရာလမ်း ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ရှွေတဝရ္ဿ ကိုးခုတွင် မိမိမိမိ အပိုင်းအလိုက် တည်ရှိကြ၏။

Verse 37

भूतान्युपनिविष्टानि गतिमन्ति ध्रुवाणि च / तेषां विवृद्धिर्बहुधा दृश्यते दिव्यमानुषी / न संख्या परिसंख्यातुं श्रद्धेया तु बुभूषताम्

ထိုနေရာ၌ သတ္တဝါများ နေထိုင်ကြ၍—အချို့ လှုပ်ရှားသည့်သူ၊ အချို့ တည်ငြိမ်သည့်သူ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့၏ တိုးပွားမှုသည် နတ်ဘဝနှင့် လူဘဝ အမျိုးမျိုးဖြင့် မြင်ရ၏။ အရေအတွက်ကို အပြည့်အဝ မရေတွက်နိုင်; သိလိုသူတို့အတွက် ယုံကြည် श्रद्धာဖြင့် လက်ခံထိုက်၏။