Adhyaya 10
Rudra-prasava-varṇana (The Manifestation and Naming of Rudra / Nīlalohita)
ဤအধ্যာယသည် ဆွေးနွေးပုံစံဖြစ်ပြီး ရှိသီက ယခုကလ္ပတွင် မဟာဒေဝ-ရုဒ္ဒရ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်း (prādurbhāva) ကို မေးမြန်းသည်။ ယခင်က ဖန်ဆင်းခြင်းကို အကျဉ်းချုပ်သာ ပြောခဲ့သဖြင့် စူတာက အာဒိ-စර්ဂ (ādi-sarga) ကို ရှင်းပြပြီးနောက် ရုဒ္ဒရ ပေါ်ထွန်းရာနှင့် ဆက်နွယ်သော အမည်များနှင့် ကိုယ်ရုပ်/သဏ္ဌာန် (tanū) များကို အသေးစိတ်ဖော်ပြမည်ဟု ဆိုသည်။ ကလ္ပအစတွင် ဘုရားသခင်က မိမိနှင့်တူညီသော သားတော်ကို စိတ်ကူးတော်မူရာမှ နီလလောဟိတ (Nīlalohita) ကလေး ပေါ်လာသည်။ ကလေး၏ ပြင်းထန်သော ငိုကြွေးသံကြောင့် ဘြဟ္မာက အမည်ပေးခြင်းကို တရားဝင်ပြုလုပ်သည်။ “ဘာကြောင့် ငိုသလဲ” ဟု မေးတိုင်း ကလေးက နာမတော်အသစ်များ တောင်းဆိုပြီး ဘြဟ္မာက Rudra, Bhava, Śarva, Īśāna, Paśupati, Bhīma စသည့် ရုဒ္ဒရနာမတော်များကို အစဉ်လိုက် ပေးအပ်ကာ အမျိုးမျိုးသော အတ္တလက္ခဏာနှင့် တာဝန်များကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ပေးသည်။ ထို့ကြောင့် အမည်ပေးခြင်းသည် ကောစမိုလောဂျီဆိုင်ရာ အမျိုးအစားခွဲခြားမှုဖြစ်လာပြီး Sarga/Pratisarga ဇာတ်ကြောင်းအတွင်း ရုဒ္ဒရကို တည်နေရာချကာ နောက်ပိုင်း အင်္ဂါရပ်ပေါ်ထွန်းမှုများ၊ အဖော်အပါများနှင့် မျိုးရိုး-ကောစမစ် ဆက်နွယ်မှုများသို့ ချဲ့ထွင်ရန် ပြင်ဆင်ပေးသည်။
Shlokas
Verse 1
इति श्री ब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे रुद्रप्रसववर्णनं नाम नवमो ऽध्यायः ऋषिरुवाच अस्मिन्कल्पे त्वया नोक्तः प्रादुर्भावो महात्मनः / महादेवस्य रुद्रस्य साधकैरृषिभिः सह
ဤသို့ သီရိ ဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုက ပြောကြားသော ပူရ္ဝဘာဂ ဒုတိယ အနုသင်္ဂပဒ၌ “ရုဒြ ပရသဝ ဝဏ္ဏန” ဟူသော ကိုးမြောက် အဓ್ಯಾಯ။ ရှိက ပြောသည်— “မဟာတ္မာရေ၊ ဤကလ္ပ၌ တပဿီ ရှိများနှင့်အတူ မဟာဒေဝ ရုဒြ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းကို သင် မဖော်ပြသေးပါ”။
Verse 2
सूत उवाच उत्पत्तिरादिसर्गस्य मया प्रोक्ता समासतः / विस्तरेण प्रवक्ष्यामि नामानि तनुभिः सह
စူတက ပြောသည်— “အာဒီ-စရ္ဂ၏ ဖြစ်ပေါ်ခြင်းကို ငါ အကျဉ်းချုပ် ပြောပြီးပြီ။ ယခုတော့ တနု (ရုပ်ကာယ) များနှင့်အတူ အမည်များကို အသေးစိတ် ပြောမည်။”
Verse 3
पत्नीषु जनयामास महादेवः सुतान्बहून / कल्पेष्वन्येष्वतीतेषु ह्यस्मिन्कल्पे तु ताञ्शृणु
မဟာဒေဝသည် မိမိ၏ ဇနီးများထံမှ သားတော်များစွာကို မွေးဖွားစေခဲ့သည်။ အတိတ်က အခြားကလ္ပများတွင်လည်း ထိုသို့ပင်; သို့သော် ဤကလ္ပ၌ရှိသူတို့ကို နားထောင်လော့။
Verse 4
कल्पादावात्मनस्तुल्यं सुतमध्यायत प्रभुः / प्रादुरा सीत्ततोङ्के ऽस्य कुमारो नीललोहितः
ကလ္ပအစတွင် प्रभုသည် မိမိနှင့်တူညီသော သားတော်တစ်ပါးကို ဓ్యာနပြု하였다။ ထို့နောက် သူ၏ မဒ်၌ “နီလလောဟိတ” ဟူသော ကုမာရ ပေါ်ထွန်းလာသည်။
Verse 5
रुरोद सुस्वरं घोरं निर्दहन्निव तेजसा / दृष्ट्वा रुदन्तं सहसा कुमारं नीललोहितम्
သူသည် သာယာသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် အသံဖြင့် ငိုကြွေးလေ၏၊ တေဇောဖြင့် မီးလောင်စေသကဲ့သို့။ နီလလောဟိတ ကုမာရကို ချက်ချင်း ငိုနေသည်ကို မြင်သော် (အားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်)။
Verse 6
किं रोदिषि कुमारेति ब्रह्मा तं प्रत्यभाषत / सो ऽब्रवीद्देहि मे नाम प्रथमं त्वं पितामह
ဗြဟ္မာက “ကလေးရေ၊ ဘာကြောင့် ငိုနေတာလဲ” ဟု မေးတော်မူ၏။ သူက “ပိတామဟာ၊ အရင်ဆုံး ကျွန်ုပ်အား နာမတော်တစ်ပါး ပေးသနားပါ” ဟု လျှောက်၏။
Verse 7
रुद्रस्त्वं देव नामासि स इत्युक्तो ऽरुदत्पुनः / किं रोदिषि कुमारेति ब्रह्मा तं प्रत्यभाषत
ဗြဟ္မာက “ဒေဝရေ၊ မင်းနာမတော်မှာ ‘ရုဒြ’ ဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုစကားကြားသော် သူသည် ထပ်မံငိုလေ၏။ ဗြဟ္မာက “ကလေးရေ၊ ဘာကြောင့် ငိုနေတာလဲ” ဟု မေးတော်မူ၏။
Verse 8
नाम देहि द्वितीयं मे इत्युवाच स्वयंभुवम् / भवस्त्वं देवनाम्नासि इत्युक्तः सो ऽरुदत्पुनः
သူသည် ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပေါ်သော ဗြဟ္မာထံ “ကျွန်ုပ်အား ဒုတိယနာမတော် ပေးသနားပါ” ဟု လျှောက်၏။ ဗြဟ္မာက “ဒေဝနာမတော်ဖြင့် မင်းသည် ‘ဘဝ’ ဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူရာ ထိုသူသည် ထပ်မံငိုလေ၏။
Verse 9
किं रोदिषीति तं ब्रह्मा रुदन्तं प्रत्युवाच ह / तृतीयं देहि मे नाम इत्युक्तः सो ऽब्रवीत्पुनः
ဗြဟ္မာက ငိုနေသူအား “ဘာကြောင့် ငိုနေတာလဲ” ဟု မေးတော်မူ၏။ သူက ထပ်မံ၍ “ကျွန်ုပ်အား တတိယနာမတော် ပေးသနားပါ” ဟု လျှောက်၏။
Verse 10
शर्वस्त्वं देव नाम्नासि इत्युक्तः सो ऽरुदत्पुनः / किं रोदिषीति तं ब्रह्मा रुदन्तं प्रत्युवाच ह
ဗြဟ္မာက “ဒေဝရေ၊ မင်းနာမတော်မှာ ‘ရှရဝ’ ဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုစကားကြားသော် သူသည် ထပ်မံငိုလေ၏။ ဗြဟ္မာက ငိုနေသူအား “ဘာကြောင့် ငိုနေတာလဲ” ဟု မေးတော်မူ၏။
Verse 11
चतुर्थ देहि मे नाम इत्युक्तः सो ऽब्रवीत्पुनः / ईशानो देवनाम्नासि इत्युक्तः सो ऽरुदत्पुनः
“ကျွန်ုပ်အား စတုတ္ထနာမကို ပေးပါ” ဟု သူက ထပ်မံဆို၏။ “သင်သည် ဒေဝတို့အကြား ‘ဣရှာန’ ဟူသော နာမဖြစ်သည်” ဟု ဆိုသော် သူသည် ထပ်မံငိုလေ၏။
Verse 12
किं रोदिषीति तं ब्रह्मा रुदन्तं पुनरब्रवीत् / पञ्चमं नाम देहीति प्रत्युवाच स्वयंभुवम्
ငိုနေသူအား ဘြဟ္မာက ထပ်မံမေး၏—“ဘာကြောင့် ငိုသနည်း?” ထိုသူက စွယံဘူအား “ပဉ္စမနာမကို ပေးပါ” ဟု ပြန်လည်ဆို၏။
Verse 13
पशूनां त्वं पतिर्देव इत्युक्तः सो ऽरुदत्पुनः / किं रोदिषीति तं ब्रह्मा रुदन्तं पुनरब्रवीत्
“အို ဒေဝ၊ သင်သည် ပသုတို့၏ အධిపတိ” ဟု ဆိုသော် သူသည် ထပ်မံငိုလေ၏။ ငိုနေသူအား ဘြဟ္မာက “ဘာကြောင့် ငိုသနည်း?” ဟု ထပ်မံမေး၏။
Verse 14
षष्ठं वै देहि मे नाम इत्युक्तः प्रत्युवाच तम् / भीमस्त्वं देव नाम्नासि इत्युक्तः सो ऽरुदत्पुनः
“ကျွန်ုပ်အား ဆဋ္ဌမနာမကို ပေးပါ” ဟု ဆိုသော် သူက ပြန်လည်ဖြေ၏။ “သင်သည် ဒေဝတို့အကြား ‘ဘီမ’ ဟူသော နာမဖြစ်သည်” ဟု ဆိုသော် သူသည် ထပ်မံငိုလေ၏။
Verse 15
किं रोदिषीति तं ब्रह्मा रुदन्तं पुनरब्रवीत् / सप्तमं देहि मे नाम इत्युक्तः प्रत्युवाच ह
ငိုနေသူအား ဘြဟ္မာက ထပ်မံမေး၏—“ဘာကြောင့် ငိုသနည်း?” ထိုသူက “ကျွန်ုပ်အား သတ္တမနာမကို ပေးပါ” ဟု ဆို၍ ပြန်လည်ဖြေ၏။
Verse 16
उग्रस्त्वं देव नाम्नासि इत्युक्तः सो ऽरुदत्पुनः / तं रुदन्तं कुमारं तु मारोदीरिति सो ऽब्रवीत्
“သင်၏နာမသည် ဥဂ္ဂရဒေဝ” ဟုဆိုကြသော် သူသည် ထပ်မံငိုလေ၏။ ငိုနေသော ကုမာရကို “မာ ရောဒီḥ၊ မငိုပါနှင့်” ဟုဆို하였다။
Verse 17
सो ऽब्रवीदष्टमं नाम देहि मे त्वं विभो पुनः / त्वं महादेवनामासि इत्युक्तो विरराम ह
သူက “အို ဗိဘု၊ အဋ္ဌမနာမကိုလည်း ကျွန်ုပ်အား ပေးပါ” ဟုဆို၏။ “သင်၏နာမသည် မဟာဒေဝ” ဟုဆိုကြသော် သူသည် ငြိမ်သက်သွားလေ၏။
Verse 18
लब्ध्वा नामानि चैतानि ब्रह्माणं नीललोहितः / प्रोवाच नाम्नामेतेषां स्थानानि प्रदिशेति ह
ဤနာမများကို ရရှိပြီးနောက် နီလလောဟိတသည် ဘြဟ္မာအား “ဤနာမတို့၏ အဓိဋ္ဌာန်နေရာများကို ညွှန်ပြပါ” ဟုဆို၏။
Verse 19
ततो विसृष्टास्तनव एषां नाम्ना स्वयंभुवा / सूर्यो जलं मही वायुर्व ह्निराकाशमेव च
ထို့နောက် စွယံဘူ ဘြဟ္မာသည် ထိုနာမများအတိုင်း တနုရုပ်များကို ဖန်ဆင်း하였다—နေ၊ ရေ၊ မြေ၊ လေ၊ မီး၊ ကောင်းကင်။
Verse 20
दीक्षिता ब्राह्मणश्चन्द्र इत्येवं ते ऽष्टधा तनुः / तेषु पूज्यश्च वन्द्यश्च नमस्कार्यश्च यत्नतः
ဒီක්ෂိတ၊ ဗြာဟ္မဏ၊ စန္ဒြ—ဤသို့ သင်၏တနုသည် အဋ္ဌဗိဓ ဖြစ်၏။ ထိုအရာတို့သည် တစ်ခုချင်းစီ ပူဇော်ထိုက်၊ ဂုဏ်ပြုထိုက်၊ ကြိုးစား၍ နမസ്കာရပြုထိုက်သည်။
Verse 21
प्रोवाच तं पुनर्ब्रह्मा कुमारं नीललोहितम् / यदुक्तं ते मया पूर्वं नाम रुद्रेति वै विभो
ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် နီလလောဟိတ ကုမာရအား ထပ်မံမိန့်ကြားသည်—“အို မဟာတန်ခိုးရှင်၊ ငါ ယခင်က ပြောခဲ့သကဲ့သို့ သင်၏ နာမသည် ‘ရုဒြ’ ဖြစ်သည်။”
Verse 22
तस्यादित्यतनुर्नाम्नः प्रथमा प्रथमस्य ते / इत्युक्ते तस्य यत्तेजश्चक्षुस्त्वासीत्प्रकाशकम्
သင်၏ ပထမနာမများအနက် ပထမဆုံးသည် ‘အာဒိတျတနု’ ဖြစ်၏။ ထိုသို့ ဆိုလိုက်သော် သူ၏ တေဇောသည် အလင်းပေးသော မျက်စိကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
Verse 23
विवेश तत्तदादित्यं तस्माद्रुद्रो ह्यसौ स्मृतः / उद्यतमस्तं यन्तं च वर्जयेद्दर्शनेरविम्
ထိုတေဇောသည် ထိုအာဒိတျယထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူကို ‘ရုဒြ’ ဟု မှတ်သားကြသည်။ နေထွက်၊ နေဝင်နှင့် ကောင်းကင်အလယ်ရှိ နေကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ခြင်းကို ရှောင်ရမည်။
Verse 24
शश्वच्च जायते यस्माच्छश्वत्संतिष्ठते तु यत् / तस्मात्मूर्यं न वीक्षेत आयुष्कामः शुचिः सदा
အမြဲတမ်း မွေးဖွားမှု ဖြစ်ပေါ်စေသူလည်း ဖြစ်၍ အမြဲတမ်း တည်တံ့မှု ရှိစေသူလည်း ဖြစ်သဖြင့်၊ အသက်ရှည်လိုသော သန့်ရှင်းသူသည် ခေါင်းပေါ်တည့်တည့်ရှိ နေကို မကြည့်သင့်။
Verse 25
अतीतानागतं रुद्रं विप्रा ह्याप्याययन्ति यत् / उभे संध्ये ह्युपासीना गृणन्तः सामऋग्यजुः
ဗိပရများသည် စန္ဓျာနှစ်ချိန်လုံးတွင် ထိုင်၍ ဥပာသနာပြုကာ သာမ၊ ရစ်၊ ယဇု မန္တရများကို သီဆို၍ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်ကို လွှမ်းခြုံသော ရုဒြကို ပျော်ရွှင်စေကြသည်။
Verse 26
उद्यन्स तिष्ठते ऋक्षु मध्याह्ने च यजुःष्वथ / सामस्वथापराह्णे तु रुद्रः संविशति क्रमात्
အရုဏ်တက်ချိန်၌ သူသည် ရိဂ္ဝေဒ၌ တည်ရှိ၍၊ မွန်းတည့်ချိန်၌ ယဇုဝေဒ၌; နေ့လယ်နောက်ပိုင်း၌ ရုဒြသည် သာမဝေဒသို့ အစဉ်လိုက် ဝင်ရောက်သည်။
Verse 27
तस्माद्भवेन्नाभ्युदितो बाह्यस्तमित एव च / न रुद्रम्प्रति मेहेत सर्वावस्थं कथं चन
ထို့ကြောင့် သူသည် မထွက်ပေါ်၊ မပြင်ပသို့ မသွား၊ မဝင်လျှောလည်း မရှိ; မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို ရုဒြကို မသန့်ရှင်းသောအပြုအမူ မပြုရ။
Verse 28
एवं युक्तान् द्विजान् देवो रुद्रस्तान्न हिनस्ति वै / ततो ऽप्रवीत्पुनर्ब्रह्मा तं देवं नीललोहितम्
ဤသို့ စည်းကမ်းနှင့် ယှဉ်သော ဒွိဇများကို ဒေဝ ရုဒြသည် မထိခိုက်စေ; ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် နီလလောဟိတ ဒေဝကို ထပ်မံ မိန့်ကြား하였다။
Verse 29
द्वितीयं नामधेयं ते मया प्रोक्तं भवेति यत् / एतस्यापो द्वितीया ते तनुर्नाम्ना भवत्विति
ငါသည် သင်၏ ဒုတိယနာမကို ‘ဘဝ’ ဟု ကြေညာ하였다; ထိုနာမအတွက် သင်၏ ဒုတိယတနုသည် ‘အာပಃ’ (ရေ) ဟူသော နာမဖြင့် ထင်ရှားပါစေ။
Verse 30
इत्युक्ते त्वथ तस्यासीच्छरीरस्थं रसात्मकम् / विवेश तत्तदा यस्तु तस्मादापो भवः स्मृतः
ဤသို့ မိန့်ဆိုပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ရသာတ్మက သဘောတရားသည် ထိုအရာထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다; ထိုရසသည် ထိုအချိန်၌ ဝင်ရောက်သဖြင့် ‘အာပಃ’ ကို ‘ဘဝ’ ဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 31
यस्माद्भवन्ति भूतानि ताभ्यस्ता भावयन्ति च / भवनाद्रावनाच्चैव भूतानामुच्यते भवः
သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် ထိုအရှင်ထံမှ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ထိုအရှင်ကြောင့်ပင် ပြုစုထောက်ပံ့ခံရသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် စီးဆင်းစေခြင်းကြောင့် ‘ဘဝ’ ဟု ခေါ်သည်။
Verse 32
तस्मान्मूत्रं पुरीषं च नाप्सु कुर्वीत कर्हिचित् / न निष्ठीवेन्नावगाहेन्नैव गच्छेच्च मैथुनम्
ထို့ကြောင့် ရေထဲတွင် ဆီးနှင့် အညစ်အကြေး မစွန့်ရ; ရေထဲသို့ မထွေးရ; ရေထဲတွင် မမြုပ်နှံ၍ မရေချိုးရ; ရေအနီးတွင် မေထုန် မပြုရ။
Verse 33
न चैताः परिचक्षीत वहन्त्यो वा स्थिता अपि / मैध्यामेध्यास्त्वपामेतास्तनवो मुनिभिः स्मृताः
ဤရေတို့ကို—စီးဆင်းနေစေ၊ တည်ငြိမ်နေစေ—အပြစ်တင်သောမျက်စိဖြင့် မကြည့်ရ; ရေ၏ဤသဏ္ဌာန်များကို မုနိတို့က သန့်လည်းဖြစ်၊ မသန့်လည်းဖြစ်နိုင်ဟု မှတ်သားထားသည်။
Verse 34
विवर्णरसगन्धाश्च वर्ज्या अल्पाश्च सर्वशः / अपां योनिः समुद्रस्तु तस्मात्तं कामयन्ति ताः
အရောင်၊ အရသာ၊ အနံ့ ပျက်ယွင်းသောရေနှင့် ရေအနည်းငယ်ကို အစုံအလင် ရှောင်ကြဉ်ရ; ရေအားလုံး၏ မူလယောနီမှာ သမုဒ္ဒရာဖြစ်သဖြင့် ရေတို့သည် ထိုသမုဒ္ဒရာကိုသာ လိုလားကြသည်။
Verse 35
मध्याश्चैवामृता ह्यापो भवन्ति प्राप्य सागरम् / तस्मादपो न रुन्धीत समुद्रं कामयन्ति ताः
သမုဒ္ဒရာသို့ ရောက်လျှင် ရေသည် ချိုမြိန်၍ အမృతတူ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ရေကို မတားဆီးရ; ရေတို့သည် သမုဒ္ဒရာကိုသာ တမ်းတကြသည်။
Verse 36
न हिनस्ति भवो देवो य एवं ह्यप्सु वर्तते / ततो ऽब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा कुमारं नीललोहितम्
ရေထဲ၌သာ နေထိုင်သော ဘဝဒေဝသည် မည်သူ့ကိုမျှ မထိခိုက်စေ။ ထို့နောက် ဗြဟ္မာသည် နီလလောဟိတ ကုမာရအား ထပ်မံ မိန့်ကြား하였다။
Verse 37
शर्वेति यत्तृतीयं ते नाम प्रोक्तं मया विभो / तस्य भूमिस्तृतीयस्य तनुर्नाम्ना भवत्त्वियम्
အို မဟာတန်ခိုးရှင်၊ ကျွန်ုပ်က သင်၏ တတိယနာမကို ‘ရှရဝ’ ဟု ဆိုခဲ့၏။ ထိုတတိယနာမ၏ တနု (ကိုယ်တော်) အဖြစ် ဤမြေကြီးသည် နာမဖြင့် တည်ရှိပါစေ။
Verse 38
इत्युक्ते यत्स्थिरं तस्य शरीरे ह्यस्थिसंज्ञितम् / विवेश तत्तदा भूमिं यस्मात्सा शर्व उच्यते
ဤသို့ ဆိုပြီးနောက်၊ သူ၏ကိုယ်တွင် တည်ငြိမ်သော ‘အස්သိ’ (အရိုး) ဟု ခေါ်သော အစိတ်အပိုင်းသည် ထိုအခါ မြေကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။ ထို့ကြောင့် ‘ရှရဝ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။
Verse 39
तस्मात्कृष्टेन कुर्वीत पुरीषं मूत्रमेव च / न च्छायायां तथा मार्गे स्वच्छायायां न मेहयेत्
ထို့ကြောင့် လူသည် သင့်လျော်သည့်နေရာကို ပြင်ဆင်ပြီးမှ မစင်နှင့် ဆီးကို စွန့်ရမည်။ အရိပ်အောက်၊ လမ်းပေါ်၊ မိမိအရိပ်အတွင်းတွင်လည်း ဆီးမစွန့်ရ။
Verse 40
शिरः प्रावृत्य कुर्वीत अन्तर्धाय तृणैर्महीम् / एवं यो वर्तते भूमौ शर्वस्तं न हिनस्ति वै
ခေါင်းကို ဖုံးကာ မြေကို မြက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်၍ လျှို့ဝှက်စွာ ထိုကိစ္စကို ပြုရမည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဤသို့ ကျင့်သုံးသူကို ‘ရှရဝ’ သည် အမှန်တကယ် မထိခိုက်စေ။
Verse 41
ततो ऽब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा कुमारं नीललोहितम् / ईशानेति चतुर्थ ते नाम प्रोक्तं मयेह यत्
ထို့နောက် ဗြဟ္မာသည် နီလလောဟိတ ကုမာရအား ထပ်မံဆိုသည်— “ဣရှာန” ဟူသည်မှာ ဤနေရာ၌ ငါကြေညာသော သင်၏ စတုတ္ထ နာမတော် ဖြစ်သည်။
Verse 42
चतुर्थस्य चतुर्थी तु वायुर्नाम्ना तनुस्तव / इत्युक्ते यच्छरीरस्थं पञ्चधा प्राणसंज्ञितम्
စတုတ္ထ၏ စတုတ္ထ သဏ္ဍာန်သည် သင်၏ “ဝါယု” ဟူသော နာမဖြင့် ခေါ်ကြသည်; ထိုသို့ဆိုသည့်အခါ ကိုယ်အတွင်းရှိ “ပရာဏ” သည် ငါးမျိုးခွဲထွက်လေသည်။
Verse 43
विवेश तस्य तद्वायुमीशानस्तन मारुतः / तस्मान्नैनं परिवदेत्प्रवान्तं वायुमीश्वरम्
ထို့နောက် ဣရှာနသဘောရှိသော မာရုတ်သည် ထိုဝါယုထဲသို့ ဝင်ရောက်လေ၏; ထို့ကြောင့် လေတိုးလျှံနေသော ဝါယုအရှင်ကို မည်သူမျှ မနိမ့်ချ မပြောရ။
Verse 44
यज्ञैर्व्यवहरन्त्येनं ये वै परिचरन्ति च / एवं युक्तं महेशानो नैव देवो हिनस्ति तम्
ယဇ္ဉများဖြင့် သူနှင့် ဆက်ဆံ၍ ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်သူတို့— ဤသို့ ယုတ်တည်သူကို မဟေရှာန၏ ကရုဏာဖြင့် မည်သည့် ဒေဝတাও မထိခိုက်စေနိုင်။
Verse 45
ततो ऽब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा तं देवं ध५म्लमीश्वरम् / नाम यद्वै पशुपतिरित्युक्तं पञ्चमं मया
ထို့နောက် ဗြဟ္မာသည် မီးခိုးရောင် အရှင်သဘောရှိသော ဒေဝကို ထပ်မံဆိုသည်— “ပသုပတိ” ဟူသော နာမတော်ကို ငါသည် သင်၏ ပဉ္စမ နာမအဖြစ် ကြေညာခဲ့သည်။
Verse 46
पञ्चमी पञ्चम स्यैषा तनुर्नाम्नाग्निरस्तु ते / इत्युक्ते यच्छरीरस्थं तेजस्तस्योष्णसंज्ञितम्
“ပဉ္စမီ၊ ဤပဉ္စမကိုယ်သည် သင်၏ ‘အဂ္နိ’ ဟူသောနာမဖြင့် ဖြစ်ပါစေ” ဟုဆိုသော်၊ ကိုယ်အတွင်းရှိ တေဇောသည် ‘ဥෂ္ဏ’ (အပူသန့်) ဟု ခေါ်ကြသည်။
Verse 47
विवेश तत्तदा ह्यग्निं तस्मात्पशुपतिस्तु सः / यस्मादग्निः पशुश्चासीद्यस्मात्पाति पशूंश्च सः
ထိုအခါ ထိုတေဇောသည် အဂ္နိထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၍ ထို့ကြောင့် ‘ပသုပတိ’ ဟု ထင်ရှားလာသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် အဂ္နိလည်း ဖြစ်၊ ပသုလည်း ဖြစ်ပြီး ပသုတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူလည်း ဖြစ်သည်။
Verse 48
तस्मात्पशुपतेस्तस्य तनुरग्निर्निरुच्यते / तस्मादमेद्यं न दहेन्न च पादौ प्रतापयेत्
ထို့ကြောင့် ပသုပတိ၏ ကိုယ်တန်သည် ‘အဂ္နိ’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် မသန့်ရှင်းသောအရာကို မလောင်ကျွမ်းစေဘဲ၊ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကိုလည်း မပူလောင်စေ။
Verse 49
अधस्तान्नोपदध्याच्च न चैनमतिलङ्घयेत् / नैनं पशुपतिर्देव एवं युक्तं हिनस्ति वै
အောက်မှာ ဘာမှ မထားရ၊ ထို့အပြင် မကျော်လွန်ရ။ ဤသို့ စည်းကမ်းနှင့် ယှဉ်၍ နေပါက ဒေဝ ပသုပတိသည် မထိခိုက်စေပါ။
Verse 50
ततो ऽब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा तं देवं श्वेतपिङ्गलम् / षष्टं नाम मया प्रोक्तं तव भीमेति यत्प्रभो
ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် အဖြူ-ရွှေရောင်သဏ္ဌာန်ရှိသော ဒေဝကို ထပ်မံ မိန့်ကြားသည်—“အရှင်၊ သင်၏ ဆဋ္ဌမ နာမသည် ‘ဘီမ’ ဟု ငါ ကြေညာခဲ့သည်။”
Verse 51
आकाशं तस्य नाम्नस्तु तनुः षष्ठी भवत्विति / इत्युक्ते सुषिरं तस्य शरीरस्थमभूच्च यत्
“သူ၏နာမ၏ ဆဋ္ဌမတနုသည် အာကာသ ဖြစ်ပါစေ” ဟု ဆိုလိုက်သော်၊ သူ၏ကိုယ်အတွင်းရှိ အလွတ်အပေါက်သည် အာကာသအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
Verse 52
विवेश तत्तदाकाशं तस्माद्भीमस्य सा तनुः / यदाकाशे स्मृतो देवस्तस्मान्ना संवृतः क्वचित्
သူသည် ထိုအာကာသထဲသို့ ဝင်ရောက်သဖြင့် ဘီမ၏ ထိုတနုသည် အာကာသမယ ဖြစ်လာ၏။ အာကာသ၌ သတိရသော ဒေဝသည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မဖုံးကွယ်။
Verse 53
कुर्यान्मूत्रं पुरीषं वा न भुञ्जीत पिबेन्न वा / मैथुनं वापि न चरेदुच्छिष्टानि च नोत्क्षिपेत्
သူသည် ဆီးသွားခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းသွားခြင်း မပြုရ; မစား မသောက်ရ; မေထုန် မပြုရ; အကျန်အဆန်များကိုလည်း မပစ်ချရ။
Verse 54
न हिनस्ति च तं देवो यो भीमे ह्येवमाचरेत् / ततो ऽब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा तं देवं सबलं प्रभुम्
ဘီမအပေါ် ဤသို့ ကျင့်သုံးသူကို ဒေဝသည် မထိခိုက်စေ။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် ထိုအားကြီးသော အရှင်ဒေဝအား ထပ်မံ မိန့်ကြား၏။
Verse 55
सप्तमं यन्मया प्रोक्तं नामोग्रेति तव प्रभो / तस्य नाम्नस्तनुस्तुभ्यं द्विजो भवति दीक्षितः
အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်ပြောခဲ့သော သတ္တမနာမသည် “အိုဂြ (Ogra)” ဖြစ်၏။ ထိုနာမ၏ တနုအားဖြင့် ဒိက္ခာ (dīkṣā) ခံယူသော ဒွိဇသည် သင့်အတွက် အပ်နှံသူ ဖြစ်လာ၏။
Verse 56
एवमुक्ते तु यत्तस्य चैतन्यं वै शरीरगम् / विवेश दीक्षितं तद्वै ब्राह्मणं सोमयाजिनम्
ဤသို့ဆိုပြီးနောက် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ၌တည်သော အသိဉာဏ်သည် အမှန်တကယ် ဒိက္ခာခံသော ဆိုမယာဇင် ဗြာဟ္မဏထံသို့ ဝင်ရောက်သွား하였다။
Verse 57
तावत्कालं स्मृतो विप्र उग्रो देवस्तु दीक्षितः / तस्मान्नेमं परिवदेन्नाश्लीलं चास्य कीर्त्तयेत्
ထိုကာလအတွင်း ထိုဗြာဟ္မဏကို ‘ဩဂ္ရဒေဝ’ ဟူ၍ ဒိက္ခာခံသူအဖြစ် မှတ်ယူရမည်။ ထို့ကြောင့် မစော်ကားရ၊ မဖွယ်မရာစကားလည်း မဆိုရ။
Verse 58
ते हरन्त्यस्य पाप्मानं ये वै परिवदन्ति तम् / एवं युक्तान् द्विजानुग्रो देवस्तान्न हिनस्ति वै
သူကို စော်ကားသူတို့သည် သူ၏ အပြစ်ကိုပင် ဖယ်ရှားပေးကြသည်။ ထိုသို့ စည်းကမ်းနှင့်တကွရှိသော ဒွိဇတို့ကို ဩဂ္ရဒေဝ မထိခိုက်စေ။
Verse 59
ततोब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा तं देवं भास्करद्युतिम् / अष्टमं नाम यत् प्रोक्तं महादेवेति ते मया
ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ထိုဒေဝကို ထပ်မံဆိုသည်— “ငါက မင်းအား ပြောခဲ့သော အဋ္ဌမနာမသည် ‘မဟာဒေဝ’ ဖြစ်သည်။”
Verse 60
तस्य नाम्नो ऽष्टमस्यास्तु तनुस्तुभ्यं तु चन्द्रमाः / इत्युक्ते यन्मन स्तस्य संकल्पकमभूत्प्रभोः
ထိုအဋ္ဌမနာမ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် မင်းအတွက် လမင်းဖြစ်စေ။ ဤသို့ဆိုသောအခါ ထိုပရဘု၏ စိတ်သည် သန့်ရှင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်လာ하였다။
Verse 61
विवेश तच्चन्द्रमसं महादेवस्ततः शशी / तस्माद्विभाव्यते ह्येष महादेवस्तु चन्द्रमाः
မဟာဒေဝသည် ထိုလ၏မဏ္ဍလထဲသို့ ဝင်ရောက်၍ ထို့နောက် “ရှရှီ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤလသည် မဟာဒေဝတော်ပင်ဟု ယူဆကြသည်။
Verse 62
अमावास्यां न वै छिन्द्याद्वृक्षगुल्मौषधीर्द्विजः / महादेवः स्मृतः सोमस्तस्यात्मा ह्यौषधीगणः
အမావာသျာနေ့တွင် ဒွိဇသည် သစ်ပင်၊ ချုံပင်နှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို မဖြတ်ရ။ ဆိုမသည် မဟာဒေဝဟု မှတ်ယူကြပြီး ဆေးဖက်အစုသည် သူ၏ အတ္တမန်ပုံသဏ္ဍာန် ဖြစ်သည်။
Verse 63
एवं यो वर्त्तते चैह सदा पर्वणि पर्वणि / न हन्ति तं महादेवो य एवं वेद तं प्रभुम्
ဤလောက၌ ပွဲတော်နေ့တိုင်းတွင် အမြဲဤသို့ ကျင့်သုံး၍ ပရဘုကို ဤသို့ သိမြင်သူကို မဟာဒေဝသည် မဖျက်ဆီးပါ။
Verse 64
गोपायति दिवादित्यः प्रजा नक्तं तु चन्द्रमाः / एकरात्रौ समेयातां सूर्या चन्द्रमसावुभौ
နေ့ခင်းတွင် အာဒိတျယသည် သတ္တဝါများကို ကာကွယ်ပြီး ညတွင် လသည် ကာကွယ်သည်။ တစ်ညတည်း—အမாவာသျာည—တွင် နေ နှင့် လ နှစ်ပါး ဆုံတွေ့ကြသည်။
Verse 65
अमावास्यानिशायां तु तस्यां युक्तः सादा भवेत् / रुद्राविष्टं सर्वमिदं तनुभिर्न्नामभिश्च ह
အမாவာသျာည၌ လူသည် အမြဲ စည်းကမ်းနှင့် သမာဓိဖြင့် တည်ကြည်နေသင့်သည်။ ဤလောကအလုံးစုံသည် ရုဒြဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်—သူ၏ တနုများနှင့် နာမများအားဖြင့်။
Verse 66
एकाकी चश्चरत्येष सूर्यो ऽसौ रुद्र उच्यते / सूर्यस्य यत्प्रकाशेन वीक्षन्ते चक्षुषा प्रजाः
ဤနေမင်းသည် တစ်ယောက်တည်း လှည့်လည်သွားလာ၏; ထိုသူကို ရုဒ္ဒရ ဟု ခေါ်ကြသည်။ နေမင်း၏ အလင်းကြောင့်ပင် သတ္တဝါတို့ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်ကြသည်။
Verse 67
मुक्तात्मा संस्थितो रुद्रः पिबत्यंभो गभस्तिभिः / अद्यते पीयते चैव ह्यन्नपानादिकाम्यया
လွတ်မြောက်သော အတ္တရှိသည့် ရုဒ္ဒရသည် တည်မြဲစွာ ရပ်တည်၍ မိမိ၏ ရောင်ခြည်များဖြင့် ရေကို သောက်၏။ အစာနှင့် သောက်စရာတို့ကို လိုလားမှုကြောင့်ပင် စားသောက်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်သည်။
Verse 68
तनुरंबूद्भवा सा वै देहेष्वेवोपचीयते / यया धत्ते प्रजाः सर्वाः स्थिरीभूतेन तेजसा
ရေမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ထိုကိုယ်တန်သည် ကိုယ်ခန္ဓာများအတွင်း၌ပင် တိုးပွားလာ၏။ တည်ငြိမ်သော တေဇောဖြင့် သတ္တဝါအပေါင်းကို ထောက်ထားစောင့်ရှောက်၏။
Verse 69
पार्थिवी सा तनुस्तस्य साध्वी धारयते प्रजाः / या च स्थिता शरीरेषु भूतानां प्राणवृत्तिभिः
သူ၏ မြေဓာတ်ဆန်သော သန့်ရှင်းသည့် ကိုယ်တန်သည် သတ္တဝါအပေါင်းကို ထောက်ထား၏။ ထိုကိုယ်တန်သည် သတ္တဝါတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများတွင် အသက်ရှုလှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ တည်ရှိနေသည်။
Verse 70
वातात्मिका तु चैशानी सा प्राणः प्राणिनामिह / पीताशितानि पचति भूतानां जठरेष्विह
လေဓာတ်သဘောရှိသော အီရှာနီသည် ဤလောက၌ သတ္တဝါတို့၏ ပရာဏ (အသက်) ဖြစ်၏။ သတ္တဝါတို့၏ အစာအိမ်တွင် သောက်သုံးစားသောက်ထားသမျှကို သူမပင် ချေဖျက်ပေးသည်။
Verse 71
तनुः पाशुपती तस्य पाचकः सो ऽग्निरुच्यते / यानीह शुषिराणि स्युर्देहेष्वन्तर्गतानि वै
ထိုသူ၏ ကိုယ်တန်ုသည် “ပါရှုပတီ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ အတွင်း၌ အစာကို ချက်လောင်၍ ချေဖျက်သော အရာကို “အဂ္နိ” ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းရှိ အပေါက်အဟောင်းများအားလုံးကိုလည်း ဤနေရာတွင် ဆိုလိုသည်။
Verse 72
वायोः संचरणार्थानि भीमा सा प्रोच्यते तनुः / वैतान्यादीक्षितानां तु या स्थितिर्ब्रह्मवादिनाम्
လေ (ဝါယု) ၏ လှုပ်ရှားသွားလာမှုအတွက် ဖြစ်သော တန်ုကို “ဘီမာ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဝိုင်တာနျာ စသည့် ဒိက္ခာများဖြင့် ဒိက္ခိတဖြစ်သော ဗြဟ္မဝါဒင်တို့၏ အနေအထားလည်း ထိုသဘောတူတူပင် ဖြစ်သည်။
Verse 73
तनुरुग्रात्मिका सा तु तेनोग्रो दीक्षितः स्मृतः / यत्तु संकल्पकं तस्य प्रजास्विह समास्थितम्
ထိုတန်ုသည် အုဂ္ရသဘောရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် “အုဂ္ရ” အဖြစ် ဒိက္ခာခံရသူဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ ဆန်ကల్ప (အလိုတော်) အင်အားသည် ဤလောကရှိ ပြည်သူပြည်သားတို့အတွင်း တည်ရှိနေသည်။
Verse 74
सा तनुर्मानसी तस्य चन्द्रमाः प्राणिषु स्थितः / नवोनवो यो भवति जायमानः पुनःपुनः
ထိုသည် သူ၏ မာနသီ တန်ု ဖြစ်သည်။ လသည် သတ္တဝါတို့အတွင်း တည်ရှိနေသည်။ သူသည် ထပ်ခါထပ်ခါ မွေးဖွားလာ၍ အမြဲအသစ်အသစ် ဖြစ်နေသည်။
Verse 75
पीयते ऽसौ यथाकालं विबुधैः पितृभिः सह / महादेवो ऽमृतात्मा स चन्द्रमा अम्मयः स्मृतः
လသည် အချိန်ကာလအလိုက် ဒေဝတို့နှင့် ပိတೃတို့အတူ သောက်သုံးခံရသည်။ အမృతအတ္တမန် မဟာဒေဝပင် ထိုလဖြစ်၍ “အမృతမယ” ဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 76
तस्य या प्रथमा नाम्ना तनू रौद्री प्रकीर्त्तिता / पत्नी सुवर्च्चला तस्याः पुत्रश्चास्य शनैश्चरः
သူ၏ ပထမ တနုကို ‘ရော်ဒရီ’ ဟု ထင်ရှားစွာ ဆိုကြသည်။ ဇနီးမှာ စုဝါර්ချ္ချလာ ဖြစ်၍ သားမှာ ရှနိုင်းရှ္ချရ ဖြစ်သည်။
Verse 77
भवस्य या द्वितीया तु आपो नाम्ना तनुः स्मृता / तस्या धात्री स्मृता पत्नी पुत्रश्च उशना स्मृतः
ဘဝ၏ ဒုတိယ တနုကို ‘အာပဟ်’ (ရေ) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဇနီးမှာ ဓာထရီ ဖြစ်၍ သားမှာ ဥရှနာ ဟု ဆိုသည်။
Verse 78
शर्वस्य या तृतीयस्य नाम्नो भूमिस्तनुः स्मृता / तस्याः पत्नी विकेशी तु पुत्रो ऽस्याङ्गारकः स्मृतः
ရှರ್ವ၏ တတိယ တနုကို ‘ဘူမိ’ (မြေ) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဇနီးမှာ ဝိကေရှီ ဖြစ်၍ သားမှာ အင်္ဂါရက ဖြစ်သည်။
Verse 79
ईशानस्य चतुर्थस्य नाम्ना वातस्तनुस्तु या / तस्याः पत्नी शिवा नाम पुत्रश्चास्या मनोजवः
ဣရှာန၏ စတုတ္ထ တနုကို ‘ဝါတ’ (လေ) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဇနီးမှာ ရှိဝါ ဖြစ်၍ သားမှာ မနောဇဝ ဖြစ်သည်။
Verse 80
अविज्ञातगतिश्चैव द्वौ पुत्रौ चानिलस्य तु / नाम्ना पशुपतेर्या तु तनुरग्निर्द्विजैः स्मृता
အနိလတွင် လမ်းကြောင်းမသိနိုင်သော သားနှစ်ယောက်လည်း ရှိသည်။ ထို့ပြင် ပశုပတိ၏ ‘အဂ္နိ’ (မီး) ဟု ခေါ်သော တနုကို ဒွိဇတို့ မှတ်မိကြသည်။
Verse 81
तस्याः पत्नी स्मृता स्वाहा स्कन्दस्तस्याः सुतः स्मृतः / नाम्ना षष्ठस्य या भीमा तनुराकाशमुच्यते
သူ၏ မယားသည် စွာဟာ (Svāhā) ဟု မှတ်ယူကြပြီး၊ သူမ၏ သားသည် စကန္ဒ (Skanda) ဟု ဆိုကြသည်။ “ဆဿဋ” အမည်ရှိ ဘီမာ၏ ကိုယ်တန်သည် “အာကာသ” ဟု ခေါ်သည်။
Verse 82
दिशः पत्न्यः स्मृतास्तस्य स्वर्गश्चापि सुतः स्मृतः / अग्रा तनुः सप्तमी या दीक्षितो ब्राह्मणः स्मृतः
သူ၏ မယားများသည် ဒిశ (အရပ်မျက်နှာများ) ဟု မှတ်ယူကြပြီး၊ သူ၏ သားသည် စွဝဂ္ဂ (Svarga—ကောင်းကင်ဘုံ) ဟုလည်း ဆိုကြသည်။ ခုနစ်မြောက် “အဂ္ရာ” တန်ုသည် ဒိက္ခာခံပြီးသော ဗြာဟ္မဏ ဟု မှတ်ကြသည်။
Verse 83
दीक्षा पत्नी स्मृता तस्याः संतानः पुत्र उच्यते / नाम्नाष्टमस्य महस्तनुर्या चन्द्रमाः स्मृतः
သူမ၏ မယားသည် ဒိက္ခာ (Dīkṣā) ဟု မှတ်ယူကြပြီး “သန္တာန” ကို သားဟု ခေါ်ကြသည်။ အဋ္ဌမအမည် “မဟಃ” ၏ တန်ုသည် ချန္ဒြမာ (လ) ဟု မှတ်ကြသည်။
Verse 84
तस्य वै रोहिणी पत्नी पुत्रस्तस्य बुधः स्मृतः / इत्येतास्तनवस्तस्य नामभिः सह कीर्तिताः
သူ၏ မယားသည် ရိုဟိဏီ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ သားသည် ဘုဓ (Budha) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ တန်ုများကို အမည်များနှင့်တကွ ကီർത്തিতထားသည်။
Verse 85
तासु वन्द्यो नमस्यश्च प्रतिनामतनूषु वै / सूर्येप्सूर्व्यां तथा वायावग्नौ व्योम्न्यथ दीक्षिते
အမည်တန်ု တစ်ခုချင်းစီ၌ သူသည် ချီးမွမ်းကာ နမස්ကာရပြုထိုက်သူ—နေ (Surya) ၌၊ မြေ (Pṛthivī) ၌၊ လေ (Vāyu) ၌၊ မီး (Agni) ၌၊ ကောင်းကင် (Vyoman) ၌၊ ဒိက္ခာခံသူ၌လည်း ဖြစ်သည်။
Verse 86
भक्तैस्तथा चन्द्रमसि भत्तया वन्द्यस्तु नामभिः / एवं यो वेत्ति तं देवं तनुभिर्नामभिश्च ह
ဘက္တများသည် လမဏ္ဍလ၌ပင် ဘက္တိဖြင့် သူ၏နာမတော်တို့ဖြင့် ဝတ်ပြုကန်တော့ကြပါစေ။ ဤသို့ ထိုဒေဝကို ရုပ်သဏ္ဍာန်နှင့် နာမတော်တို့နှင့်တကွ သိသူ။
Verse 87
प्रजावानेति सायुज्यमीश्वरस्य भवस्य सः / इत्येतद्वो मया प्रोक्तं गुह्यं भीमास्य यद्यशः
“ပရဇာဝန်” ဟူသောနာမတော်ဖြင့် သူသည် ဘဝ အီශ්ဝရ၏ စာယုဇ္ယကို ရရှိသည်။ ဤသည်မှာ ဘီမာသျ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော လျှို့ဝှက်တရားကို ငါ သင်တို့အား ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
Verse 88
शन्नो ऽस्तु द्विपदे विप्राः शन्नो ऽस्तु च चतुष्पदे / एतत्प्रोक्तमिदानीं च तनूनां नामभि सह / महादेवस्य देवस्य भृगोस्तु शृणुत प्रजाः
အို ဗိပရတို့၊ နှစ်ခြေရှိသူတို့အတွက် ကောင်းကျိုးရှိပါစေ၊ လေးခြေရှိသူတို့အတွက်လည်း ကောင်းကျိုးရှိပါစေ။ ယခု တနုတို့၏ နာမတော်များနှင့်တကွ ဤသို့ ဆိုပြီးပြီ။ အို ပြည်သူတို့၊ ဘೃဂုမှတဆင့် ဒေဝတို့၏ ဒေဝ မဟာဒေဝ၏ မဟိမကို နားထောင်ကြလော့။
Frequently Asked Questions
This Adhyāya is not a royal or sage vaṃśa catalogue; it functions as a theogonic classification sequence, organizing Rudra’s identities through successive epithets rather than enumerating Solar/Lunar dynasties.
None in the sampled passage and chapter theme: the focus is Kalpa-beginning manifestation and name-taxonomy, not bhuvana-kośa distances, dvīpa measurements, or planetary intervals.
This chapter is not part of the Lalitopākhyāna segment; it belongs to a creation/emanation discourse centered on Rudra’s manifestation and naming, rather than Śākta vidyā/yantra exegesis or the Bhaṇḍāsura cycle.