Adhyaya 73
Anushanga PadaAdhyaya 73126 Verses

Adhyaya 73

Jayantī–Kāvyā (Śukra) Saṃvāda: Varadāna and the Ten-Year Concealment

ဤအধ্যာယတွင် စူတာ၏ပြောကြားမှုဖြင့် စတဝါ/ဟိမ်းနောက်ဆက်တွဲကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ ပြင်းထန်သောပူဇော်မှုအပြီး အီရှာန/နီလာလိုဟိတဟု သတ်မှတ်သော ဒေဝတားသည် ပေါ်ထွန်းကာ ထို့နောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် ဇယန္တီနှင့် ကာဗျာ (ဘားဂဝ ပုရောဟိတ်၊ အဆုရဂုရု သုက္ကရ) တို့၏ ဆက်ဆံရေးဆိုင်ရာ စကားဝိုင်းဖြစ်လာသည်။ ကာဗျာက ဇယန္တီ၏ တပဿာအင်အားနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို မေးမြန်းပြီး သူမ၏ သဒ္ဓါ၊ နှိမ့်ချမှု၊ ကိုယ်ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ချစ်ခင်မှုကြောင့် ပီတိဖြစ်ကာ ခက်ခဲသော်လည်း ဗရဒါန ပေးမည်ဟု ဆိုသည်။ မာဟေန္ဒြီဟု ခေါ်သော ဇယန္တီက မာယာဖြင့် သတ္တဝါအားလုံး မမြင်နိုင်အောင် ကာဗျာနှင့် ၁၀ နှစ် အတူတကွ လျှို့ဝှက်နေထိုင်ခွင့် တောင်းသည်။ ထိုကြောင့် ဒိတိ၏ သားများ (ဒိုင်တျ/အဆုရ) သည် ဂုရုကာဗျာကို ရှာမတွေ့ကြ; ဘృဟစပတိတောင် ဇယန္တီက ဗရဒါနဖြင့် ကာဗျာကို တစ်ဒသကာလ “ချုပ်နှောင်” ထားကြောင်း သိမြင်ကာ ဒေဝနှင့် အဆုရတို့၏ အင်အားချိန်ခွင်လျှာကို ယာယီပြောင်းလဲစေသည်။

Shlokas

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे स्तवसमाप्तिर्नाम द्विसप्ततितमो ऽध्यायः // ७२// सूत उवाच एवमाराध्य देवेशमीशानं नीललोहितम् / प्रह्वो ऽतिप्रणतस्तस्मै प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत्

ဤသို့ဖြင့် သီရိဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုမိန့်ကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဓ္ဓာတပာဒ၌ ‘စတဝသမာပတိ’ ဟူသော ၇၂ မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။ စူတက ဆိုသည်—ဤသို့ ဒေဝေရှ အီရှာန နီလလောဟိတကို အာရాధနာပြုပြီးနောက် ပရဟ္ဝသည် အလွန်နိမ့်ချစွာ လက်အုပ်ချီ၍ သူ့ထံ စကားဆို၏။

Verse 2

काव्यस्य गात्रं संस्पृश्य हस्तेन प्रीतिमान्भवः / निकामं दर्शनं दत्त्वा तत्रैवान्तरधाद्धरः

ကာဗျ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို လက်ဖြင့် ထိတွေ့၍ သူသည် ပီတိဖြစ်၏။ လိုအင်ဆန္ဒပြည့်သော ဒർശနကို ပေးပြီး ဟရီသည် ထိုနေရာ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 3

ततः सो ऽतर्हिते तास्मिन्देवे सानुचरे तदा / तिष्ठन्तीं प्राजलिर्भूत्वा जयन्तीमिदमब्रवीत्

ထို့နောက် အနုချရများနှင့်အတူ ထိုဒေဝတား ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ သူသည် လက်အုပ်ချီ၍ ရပ်နေသော ဇယန္တီအား ဤသို့ ပြော၏။

Verse 4

कस्य त्वं सुभगे का वा दुःखिते मयि दुःखिता / सहता तपसा युक्तं किमर्थं मां जिगीष्सि

အို လှပသူ၊ သင်သည် မည်သူ၏သူနည်း၊ သို့မဟုတ် သင်သည် မည်သူနည်း။ ကျွန်ုပ် ဝမ်းနည်းလျှင် သင်လည်း ဝမ်းနည်း၏။ တပသ်ဖြင့် ယှဉ်တွဲ၍ သည်းခံကာ အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို အနိုင်ယူလိုသနည်း။

Verse 5

अनया सततं भक्त्या प्रश्रयेण दमेन च / स्नेहेन चैव सुश्रोणि प्रीतो ऽस्मि वरवर्णिनि

အို ခါးလှသူ၊ အို အရောင်အဆင်းမြတ်သူ၊ သင်၏ အစဉ်မပြတ် ဘက္တိ၊ နိမ့်ချမှု၊ စည်းကမ်းထိန်းချုပ်မှုနှင့် မေတ္တာကြောင့် ကျွန်ုပ် ပီတိဖြစ်၏။

Verse 6

किमिच्छसि वरारोहे कस्ते कामः समृद्ध्यताम् / तं ते संपूरयाम्यद्य यद्यपि स्यात्सुदुर्लभः

အို မြင့်မြတ်သော မိန်းမ၊ သင် ဘာကို လိုချင်သနည်း။ သင်၏ ဆန္ဒမည်သည် ပြည့်စုံစေလိုသနည်း။ အလွန်ရှားပါးသော်လည်း ယနေ့ ကျွန်ုပ် ပြည့်စုံစေမည်။

Verse 7

एवमुक्ताब्रवीदेनं तपसा ज्ञातुमर्हसि / चिकीर्षितं मे ब्रह्मिष्ठ त्वं हि वेत्थ यथातथम्

ဤသို့ဆိုပြီး သူမက သူ့အား ပြောသည်—တပဿာဖြင့် ဤအရာကို သိရန် သင့်တော်၏။ ဟေ ဘြဟ္မ၌ တည်ကြည်သူ၊ ငါပြုလိုသည့်အရာကို သင် အမှန်အတိုင်း သိ၏။

Verse 8

एवमुक्तो ऽब्रवीदेनां दृष्ट्वा दिव्येन चक्षुषा / माहेन्द्री त्वं वरारोहे मद्धितार्थमिहागता

ဤသို့ဆိုခံရသော် သူသည် ဒိဗ္ဗမျက်စိဖြင့် သူမကို ကြည့်၍ ပြောသည်—“ဟေ လှပသည့်သူ၊ သင်သည် မာဟೇန္ဒရီ ဖြစ်၍ ငါ၏ အကျိုးအတွက် ဤနေရာသို့ လာခဲ့သည်။”

Verse 9

मया सह त्वं सुश्रोणि दशवर्षाणि भामिनि / अदृश्यं सर्वभूतैस्तु संप्रयोगमिहेच्छसि

ဟေ ခါးသွယ်လှသူ၊ ဟေ လှပသည့်သူ၊ သင်သည် သတ္တဝါအားလုံး မမြင်နိုင်အောင် အဒೃশ্যဖြစ်ကာ ဤနေရာတွင် ငါနှင့်အတူ ဆယ်နှစ် ပေါင်းစည်းလိုသည်။

Verse 10

देवीन्द्रनीलवर्णाभेवरारोहे सुलोचने / इमं वृणीष्व कामं त्वं मत्तो वै वल्गुभाषिणि

ဟေ လှပသည့်သူ၊ ဟေ မျက်လုံးလှသူ၊ ဒေဝဣန္ဒြနီလကဲ့သို့ အရောင်တောက်ပသူ၊ ဟေ ချိုမြိန်စကားပြောသူ—ငါထံမှ ဤဆန္ဒကို အပေးအဖြစ် ရွေးယူပါ။

Verse 11

एवं भवतु गच्छावो गृहान्मत्तेभगामिनि / ततः स्वगृहमागम्य जयत्या सहितः प्रभुः

“ဤသို့ပင် ဖြစ်စေ၊ အိမ်သို့ သွားကြစို့” ဟေ မူးယစ်ဆင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလှသူ။ ထို့နောက် အရှင်သည် ဂျယတီနှင့်အတူ မိမိအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

Verse 12

स तया चावसद्देव्या दश वर्षाणि भार्गवः / अदृश्यः सर्वभूतानां मायया संवृतस्तदा

ဘားဂဝသည် ထိုဒေဝီနှင့်အတူ ဆယ်နှစ်နေထိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ မာယာဖြင့်ဖုံးကွယ်ခံရ၍ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် မမြင်ရသူဖြစ်သွားသည်။

Verse 13

कृतार्थमामतं ज्ञातवा काव्यं सर्वे दितेः सुताः / अभिजग्सुर्गृहं तस्य मुदितास्तं दिदृक्षवः

ကာဝျာသည် ရည်မှန်းချက်အောင်မြင်ပြီဟု သိကြသဖြင့် ဒိတိ၏သားအားလုံး ဝမ်းမြောက်ကြသည်။ သူ့ကိုတွေ့လို၍ သူ၏အိမ်သို့ သွားကြသည်။

Verse 14

गता यदा न पश्यन्ति जयत्या संवृतं गुरुम् / लक्षमं तस्य तद् बुद्ध्वा प्रतिजग्मुर्यथागतम्

သူတို့သွားရောက်သောအခါ ဂျယန္တီက ဖုံးကွယ်ထားသော ဂုရုကို မမြင်ရ။ မပေါ်လာကြောင်း သိသဖြင့် လာသကဲ့သို့ ပြန်သွားကြသည်။

Verse 15

बृहस्पतिस्तु संरुद्धं ज्ञात्वा काव्यं वरेण ह / प्रीत्यर्थे दश वर्षाणि जयन्त्या हितकाम्यया

ဗြဟස්ပတိသည် အပေးအမြတ်၏ အာနုဘော်ကြောင့် ကာဝျာကို တားဆီးထားကြောင်း သိလျက်၊ အကျိုးကိုလိုလားသော ဂျယန္တီ၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ဆယ်နှစ် (အဲဒီမှာ) နေထိုင်하였다။

Verse 16

बुद्ध्वा तदन्तरं सो ऽथ देवानां मन्त्रचोदितः / काव्यस्य रूपमास्थाय सो ऽसुरान्समभाषत

အခွင့်အလမ်းကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ မန္တရားဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရ၍ ကာဝျာ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူကာ အသူရတို့နှင့် စကားပြော하였다။

Verse 17

ततः सो ऽभ्यागतान्दृष्ट्वा बृहस्पतिरुवाच तान् / स्वागतं मम याज्यानां संप्राप्तो ऽस्मि हिताय च

ထို့နောက် ရောက်လာသူတို့ကို မြင်၍ ဗြဟස්ပတိက “ငါ၏ ယာဇျများတို့၊ ကြိုဆိုပါ၏။ သင်တို့၏ အကျိုးအမြတ်အတွက် ငါလာရောက်ခဲ့သည်” ဟု ဆို၏။

Verse 18

अहं वो ऽध्यापयिष्यामि प्राप्ता विद्या मया हि याः / ततस्ते हृष्टमनसो विद्यार्थमुपपेदिरे

“ငါရရှိထားသော ဗိဒ္ယာကို သင်တို့အား သင်ပေးမည်” ဟုဆိုသဖြင့် သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် ဗိဒ္ယာအတွက် သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကြ၏။

Verse 19

पूर्णे काव्यस्तदा तस्मिन्समये दशवार्षिके / समयान्ते देवयाजी सद्यो जातमतिस्तदा

ဆယ်နှစ်ကာလ ပြည့်စုံသည့်အခါ ကာလအဆုံးတွင် ဒေဝယာဇီ၏ ဉာဏ်သည် ချက်ချင်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 20

बुद्धिं चक्रे ततश्चापि याज्यानां प्रत्यवेक्षणे / शुक्र उवाच देवि गच्छाम्यहं द्रष्टुं तव याज्याञ्छुचिस्मिते

ထို့နောက် ယာဇျများကို စိစစ်ကြည့်ရှုရန် စိတ်ကူးပေါ်လာ၏။ သုက္ကရက “ဒေဝီ၊ သန့်ရှင်းသောအပြုံးရှိသူ၊ သင်၏ ယာဇျများကို ကြည့်ရန် ငါသွားမည်” ဟု ဆို၏။

Verse 21

विभ्रान्तप्रेक्षिते साध्वि त्रिवर्णायतलोचने / एवमुक्ताब्रवीद्देवी भज भक्तां महाव्रत / एष ब्रह्मन्सतां धर्मो न धर्मं लोपयामि ते

အို သာဓွီ၊ လှုပ်ရှားသည့်အကြည့်ရှိသူ၊ အရောင်သုံးမျိုးတောက်ပသည့် ရှည်လျားသောမျက်လုံးရှိသူ။ ထိုသို့ပြောကြားခံရသော် ဒေဝီက “မဟာဝရတကို ထမ်းဆောင်သူ၊ ဘက္တများကို ပြုစုပါ။ ဗြဟ္မဏ၊ ဤသည်မှာ သတ္တပုရုသတို့၏ ဓမ္မဖြစ်၍ သင်၏ ဓမ္မကို ငါ မဖျက်မည်” ဟု ဆို၏။

Verse 22

सूत उवाच ततो गत्वा सुरान्दृष्ट्वा देवाचार्येण धीमता

သုတက ပြောသည်—ထို့နောက် သူသွား၍ ဒေဝတို့ကို တွေ့မြင်ကာ ဉာဏ်ပညာရှိသော ဒေဝအာစာရျနှင့်အတူ ရှိနေ하였다။

Verse 23

वञ्चितान्काव्यरूपेण वचसा पुनरब्रवीत् / काव्यं मामनुजानीध्वमेष ह्याङ्गिरसो मुनिः

ကဗျာဆန်သော စကားဖြင့် လှည့်ဖြားပြီး သူက ထပ်မံပြောသည်—“ငါ့ကို ကာဗျာ (Kāvya) ဟု ခွင့်ပြုကြလော့; ဤသူသည် အာင်္ဂိရသ ရှင်မုနိ ဖြစ်သည်။”

Verse 24

वञ्चिता बत यूयं वै मयि सक्ते तु दानवाः / श्रुत्वा तथा ब्रुवाणं तं संभ्रान्ता दितिजास्ततः

သူက ပြောသည်—“ဟေ ဒာနဝတို့၊ ငါ့အပေါ် စွဲလမ်းနေသဖြင့် သင်တို့ လှည့်ဖြားခံရပြီ။” ထိုစကားကြားသော် ဒိတိဇတို့ စိတ်လှုပ်ရှားကြသည်။

Verse 25

संप्रैक्षन्तावुभौ तत्र स्थिरासीनौ शुचिस्मितौ / संप्रमूढाः स्थिताः सर्वे प्रापद्यन्त न किञ्चन

သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုနေရာ၌ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်၍ သန့်ရှင်းသော အပြုံးဖြင့် အပြန်အလှန် ကြည့်နေကြသည်။ အားလုံး မူးမော၍ ရပ်တည်ကာ ဘာမျှ မလုပ်နိုင်ကြ။

Verse 26

ततस्तेषु प्रमूढेषु काव्यस्तान्पुनरब्रवीत् / आचार्यो यो ह्ययं काव्यो देवायार्यो ऽयमङ्गिराः

သူတို့အားလုံး မရှင်းလင်းသေးချိန်တွင် ကာဗျာက ထပ်မံပြောသည်—“ဤသူသည် ကာဗျာ အာစာရျ ဖြစ်သည်။ ဒေဝတို့အတွက် ဤသူသည် အာရျ အင်္ဂိရာ ဖြစ်သည်။”

Verse 27

अनुगच्छत मां सर्वे त्यजतैनं बृहस्पतिम् / एवमुक्ते तु ते सर्वे तावुभौ समवेक्ष्य च

“အားလုံး ငါ့နောက်လိုက်ကြ၊ ဒီ ဗြဟස්ပတိကို စွန့်ပစ်ကြ” ဟုဆိုသော် သူတို့အားလုံးက နှစ်ဦးလုံးကို သေချာစွာ ကြည့်ရှု하였다။

Verse 28

तदासुरा विशेष तु न व्यजानंस्तयोर्द्वयोः / बृहस्पतिरुवाचैनामं भ्रातो ऽयमङ्गिराः

ထိုအခါ အသူရတို့သည် နှစ်ဦး၏ ကွာခြားချက်ကို မသိနိုင်ကြ။ ဗြဟස්ပတိက “ညီအစ်ကိုတို့၊ ဤသူသည် အင်္ဂိရာ ဖြစ်သည်” ဟုဆို၏။

Verse 29

काव्यो ऽहं वो गुरुर्दैत्या मद्रूपो ऽयं बृहस्पतिः / संमोहयति रूपेण मामकेनैष वो ऽसुराः

“ဟေ ဒೈတျာတို့၊ ငါသည် ကာဗျ (ရှုကရ) သင်တို့၏ ဂုရုဖြစ်၏။ ဤ ဗြဟස්ပတိသည် ငါ့ရုပ်ကို ဆောင်ထားသည်။ ဟေ အသူရတို့၊ ငါ့ရုပ်ဖြင့် သင်တို့ကို မောဟစေသည်”

Verse 30

श्रुत्वा तस्य वचस्ते वै संमन्त्र्याथ वचो ऽब्रुवन् / अयं नो दशवर्षाणि सततं शास्ति वै प्रभुः

သူ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် သူတို့သည် တိုင်ပင်ကာ “ဤအရှင်သည် ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် မပြတ်မလပ် ကျွန်ုပ်တို့ကို သွန်သင်ညွှန်ကြားလာသူဖြစ်သည်” ဟုဆိုကြ၏။

Verse 31

एष वै गुरुरस्माकमन्तरेप्सुरयं द्विजाः / ततस्तेदानवाः सर्वे प्रणिपत्याभिवाद्य च

“ဤသူသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဂုရုဖြစ်၏။ ဤ ဒွိဇသည် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုသူဖြစ်သည်” ဟုဆိုပြီးနောက် ဒာနဝတို့အားလုံးက ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ နှုတ်ဆက်ကန်တော့ကြ၏။

Verse 32

वचनं जगृहुस्तस्य विद्याभ्यासेन मोहिताः / ऊचुस्तमसुराः सर्वे क्रुद्धाः संरक्तलोचनाः

ပညာလေ့ကျင့်မှုကြောင့် မောဟဖြစ်၍ သူ၏စကားကို လက်ခံကြသည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးနီရဲကာ ဒေါသထွက်သော အဆုရအားလုံးက သူ့အား ပြောကြသည်။

Verse 33

अयं गुरुर्हितो ऽस्माकं गच्छ त्वं नासि नो गुरुः / भार्गवो ऽगिरसो वायं भवत्वेषैव नो गुरुः

ဤဂုရုသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အကျိုးပြုသူဖြစ်သည်။ သင်သွားလော့၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဂုရုမဟုတ်။ အင်္ဂိရသဝంశသား ဘာရ္ဂဝဤသူပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဂုရုဖြစ်ပါစေ။

Verse 34

स्थिता वयं निदेशे ऽस्य गच्छ त्वं साधु मा चिरम् / एवमुक्त्वा सुराः सर्वे प्रापद्यन्त बृहस्पतिम्

ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ၏ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း တည်ရှိနေသည်။ သင်ကောင်းကောင်းသွားလော့၊ မနှောင့်နှေးနှင့်။ ထိုသို့ဆိုပြီး နတ်အားလုံးသည် ဗြဟස්ပတိထံ သရဏံဝင်ကြသည်။

Verse 35

यदा न प्रतिपद्यन्ते तेनोक्तं तन्महद्धितम् / चुकोप भार्गवस्ते षामवलेपेन वै तदा

သူပြောသော အကျိုးကြီးကို သူတို့ မလက်ခံသည့်အခါ၊ သူတို့၏ မာနကြောင့် ဘာရ္ဂဝသည် ဒေါသထွက်လေသည်။

Verse 36

बोधितापि मया यस्मान्न मां भजत दानवाः / तस्मात्प्रणष्टसंज्ञा वै पराभवमवाप्स्यथ

ကျွန်ုပ်က သတိပေးသော်လည်း ဒာနဝတို့သည် ကျွန်ုပ်ကို မဘဇနာမပြုကြ။ ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် မသိမသာဖြစ်ကာ ရှုံးနိမ့်မှုကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်။

Verse 37

इति व्याहृत्य तान्काव्यो जगामाथ यथागतम् / शप्तांस्तानसुराञ्ज्ञात्वा काव्येन तु बृहस्पतिः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ကာဗျ (ရှုကရာချာရျ) သည် လာသကဲ့သို့ပင် ပြန်သွား하였다။ အဆုရများသည် ကျိန်စာခံရကြောင်း သိသဖြင့် ဗြဟස්ပတိသည် ကာဗျအကြောင်း စဉ်းစား하였다။

Verse 38

कृतार्थः स तदा हृष्टः स्वरूपं प्रत्यपद्यत / बुद्ध्वासुरांस्तदा ब्रष्टान्कृतार्थोंऽतर्द्धिमागमत्

ထိုအခါ သူသည် ရည်မှန်းချက်ပြည့်စုံ၍ ဝမ်းမြောက်ကာ မူလရုပ်သဏ္ဌာန်သို့ ပြန်လည်ရောက်하였다။ အဆုရများသည် ထိုအချိန်တွင် လမ်းလွဲကျဆုံးကြောင်း သိပြီး၊ ကိစ္စပြီးမြောက်သဖြင့် သူသည် မျက်ကွယ်ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 39

ततः प्रनष्टे तस्मिंस्ते विभ्रान्ता दानवास्तदा / अहो धिग्वञ्चिताः स्नेहात्परस्परमथाब्रुवन्

သူ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ဒာနဝများသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။ ထို့နောက် အချင်းချင်း “အို! အရှက်တကွယ်၊ ချစ်ခင်မှုကြောင့် ငါတို့ လှည့်စားခံရပြီ” ဟု ပြောကြသည်။

Verse 40

धर्मतो ऽविमुखाश्चैव कारिता वेधसा वयम् / दग्धाश्चैवोपधायोगात्स्वेस्वे कार्ये तु मायया

ဗေဓသ (ဖန်ဆင်းရှင်) သည် ငါတို့ကို ဓမ္မမှ မလွဲမရှောင်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ လှည့်ကွက်အုပ်ချုပ်မှု၏ ပေါင်းစည်းမှုကြောင့် ငါတို့သည် ကိုယ်ကိုယ်တိုင်၏ ကိစ္စများတွင် မာယာကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားကြသည်။

Verse 41

ततो ऽसुराः परित्रस्ता देवेभ्यस्त्वरिता ययुः / प्रह्लादमग्रतः कृत्वा काव्यस्यानुगमं पुनः

ထို့နောက် အဆုရများသည် ကြောက်ရွံ့၍ ဒေဝများထံသို့ အလျင်အမြန် သွားကြပြီး၊ ပရဟ္လာဒကို ရှေ့တန်းထားကာ ကာဗျ (ရှုကရာချာရျ) ကို ထပ်မံလိုက်နာကြသည်။

Verse 42

ततः काव्यं समासाद्य ह्यभितस्थु रवाङ्मुखाः / तानागतान्पुनर्दृष्ट्वा काव्यो याज्यानुवाच ह

ထို့နောက် ကာဗျ (သုကြာဆရာ) ထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ မျက်နှာအောက်ချလျက် ရပ်နေကြ၏။ ပြန်လာသော သူတို့ကို မြင်လျှင် ကာဗျသည် တပည့်တို့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 43

मया संबोधिताः काले यतो मां नाभ्यनन्दथ / ततस्तेनावलेपेन गता यूयं पराभवम्

ငါသည် အချိန်တန်လျှင် သတိပေးခဲ့သော်လည်း၊ သင်တို့သည် ငါ့ကို မလေးစားခဲ့ကြ။ ထိုမာနကြောင့် သင်တို့သည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းသို့ ရောက်ကြပြီ။

Verse 44

प्रह्लादस्तमथोवाच मानस्त्वं त्यज भार्गव / स्वान्याज्यान्भजमानांश्च भक्तांश्चैव विशेषतः

ထိုအခါ ပဟ္လာဒက 'အို ဘာဂဝ၊ အမျက်ဒေါသကို စွန့်တော်မူပါ။ ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်သော တပည့်တို့ကို လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ဘက်တော်သားတို့ကို လည်းကောင်း လက်ခံတော်မူပါ။'

Verse 45

त्वय्यदृष्टे वयं तेन देवाचार्येण मोहिताः / भक्तानर्हसि नस्त्रातुं ज्ञात्वा दीर्घेण चक्षुषा

ကိုယ်တော် မရှိခိုက်တွင် ထိုနတ်ဆရာသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို လှည့်ဖြားခဲ့၏။ ဤအကြောင်းကို ဉာဏ်မျက်စိဖြင့် သိမြင်၍ ကိုယ်တော်၏ ဘက်တော်သား ဖြစ်သော ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်တော်မူပါ။

Verse 46

यदि नस्त्वं न कुरुषे प्रसादं भृगुनन्दन / अपध्यातास्त्वया ह्यद्य प्रवेक्ष्यामोरसातलम्

အို ဘာဂုနန္ဒန၊ အကယ်၍ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား သနားတော်မမူလျှင်၊ ယနေ့ ကိုယ်တော်၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံရသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ရသတလ (မြေအောက်ဘုံ) သို့ ဝင်ကြပါမည်။

Verse 47

सूत उवाच ज्ञात्वा काव्यो यथातत्त्वं कारुण्येन महीयसा / एवं शुक्रो ऽनुनीतः संस्ततः कोपं न्यवर्त्तयत्

သုတက ပြောသည်—ကာဗျ (ရှုကရာချာရျ) သည် အမှန်တရားကို တိတိကျကျ သိမြင်၍ မဟာကရုဏာဖြင့်; ထိုသို့ နှစ်သိမ့်ချီးမွမ်းခံရသော ရှုကရသည် အမျက်ကို ရပ်တန့်စေ하였다။

Verse 48

उवाचेदं न भेतव्यं गन्तव्यं न रसातलम् / अवश्यंभावीह्यर्थो ऽयं प्राप्तो वो मयि जाग्रति

သူက ပြောသည်—မကြောက်ကြနှင့်၊ ရသာတလ (အောက်လောက) သို့ သွားစရာမလို။ ဤအမှုသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ရမည့်အရာဖြစ်၍၊ ငါ နိုးကြားစောင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် သင်တို့ထံ ရောက်လာသည်။

Verse 49

न शक्यमन्यथाकर्त्तुं दिष्टं हि बलवत्तरम् / संज्ञा प्रनष्टा या चेयं कामं तां प्रतिलप्स्यथ

အခြားနည်းဖြင့် မလုပ်နိုင်ပါ; ကံနိယာမသည် ပိုမိုအားကောင်းသည်။ ပျောက်ဆုံးသွားသော ဤ“သင်္ညာ” (အသိစိတ်) ကို သင်တို့ မလွဲမသွေ ပြန်လည်ရရှိမည်။

Verse 50

प्राप्तः पर्यायकालो वा इति ब्रह्माभ्यभाषत / मत्प्रसादाच्च युष्माभिर्भुक्तं त्रैलोक्यमूर्ज्जितम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—“သင်တို့၏ အလှည့်ကာလ (ပရျာယကာလ) ရောက်လာပြီ။” ထို့ပြင် ငါ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သင်တို့သည် အင်အားပြည့်ဝသော သုံးလောကကို ခံစားခဲ့ကြသည်။

Verse 51

युगाख्या दश संपूर्णा देवानाक्रम्य मूर्द्धनि / तावन्तमेव कालं वै ब्रह्मा राज्यमभाषत

ဒေဝတို့၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တက်ရောက်၍ “ယုဂ” ဟု ခေါ်သော ဆယ်ခု ပြည့်စုံသွားသည်; ထိုမျှကာလအထိသာ ဗြဟ္မာက အာဏာရသက်တမ်း (ရာဇ్యం) ကို သတ်မှတ်မိန့်ကြား하였다။

Verse 52

सावर्णिके पुनस्तुभ्यं राज्यं किल भविष्यति / लोकानामीश्वरो भावी पौत्रस्तव पुनर्बलिः

သာဝဏ္ဏိက မန္ဝန္တရ၌ သင်၏ အာဏာတော်သည် နောက်တစ်ဖန် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်။ သင်၏ မြေးတော်သည် ပြန်လည် “ဗလိ” ဖြစ်၍ လောကတို့၏ အရှင် ဖြစ်မည်။

Verse 53

एवं कालमयं प्रोक्तः पौत्रस्ते ब्रह्मणा स्वयम् / तथाहृतेषु लोकेषु न शोको न किलाभवत्

ဤသို့ ကာလအလိုက် သတ်မှတ်ထားသော စကားကို သင်၏ မြေးတော်အကြောင်း ဘြဟ္မာတော်က ကိုယ်တိုင် မိန့်ကြားခဲ့သည်။ လောကတို့ကို ယူဆောင်သွားသော်လည်း ဝမ်းနည်းခြင်း မရှိခဲ့။

Verse 54

यस्मात्प्रवृत्तयश्चास्य न कामैरभिसंधिताः / तस्मादजेन प्रीतेन दत्तं सावर्णिके ऽन्तरे

သူ၏ လုပ်ဆောင်မှုများသည် ဆန္ဒကာမတို့နှင့် မချိတ်ဆက်ခဲ့သဖြင့်၊ ပျော်မြူးတော်မူသော အဇ (ဘြဟ္မာ) က သာဝဏ္ဏိက အန္တရကာလ၌ ဤအရာကို ပေးသနားခဲ့သည်။

Verse 55

देवराज्यं बलेर्भाव्यमिति मामीश्वरो ऽब्रवीत् / तस्माददृश्यो भूतानां कालाकाङ्क्षी स तिष्ठति

အရှင်က “ဗလိအတွက် ဒေဝရာဇ်အာဏာ ဖြစ်ရမည်” ဟု ကျွန်ုပ်အား မိန့်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သတ္တဝါတို့အတွက် မမြင်ရဘဲ အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်း၍ တည်ရှိနေသည်။

Verse 56

प्रीतेन चामरत्वं वै दत्तं तुभ्यं स्वयंभुवा / तस्मान्निरुत्सुकस्त्वं वै पर्यायं सहसाकुलः

ပျော်မြူးတော်မူသော စွယ်မ်ဘူက သင့်အား အမရత్వကိုလည်း ပေးသနားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဆန္ဒမရှိသူဖြစ်သော်လည်း မိမိအလှည့်ကို စောင့်ရင်း ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားအကူလ ဖြစ်လာသည်။

Verse 57

न च शक्यं मया तुभ्यं पुर स्ताद्वै विसर्पितुम् / ब्रह्मणा प्रतिषिद्धो ऽस्मि भविष्यं जानता प्रभो

အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ရှေ့တွင် ရှေ့တိုး၍ မသွားနိုင်ပါ; အနာဂတ်ကို သိသော ဗြဟ္မာက ကျွန်ုပ်ကို တားမြစ်ထားပါသည်။

Verse 58

इमौ च शिष्यौ द्वौ मह्यं तुल्यावेतौ बृहस्पतेः / दैवतैः सह संरब्धान्सर्वान्वो धारयिष्यतः

ဤကျွန်ုပ်၏ တပည့်နှစ်ဦးသည် ဗြဟස්ပတိနှင့်တူညီသကဲ့သို့ အင်အားရှိကြသည်; ဒေဝတများနှင့်အတူ ဒေါသထွက်နေသော သင်တို့အားလုံးကို သူတို့က ထိန်းတားထားမည်။

Verse 59

सूत उवाच एवमुक्तास्तु दैतेया काव्येनाक्लिष्टकर्मणा / ततस्ताभ्यां ययुः सार्द्धं प्रह्लादप्रमुखास्तदा

စူတက ပြောသည်—ပင်ပန်းခြင်းမရှိသော ကာဗျက ထိုသို့ဆိုသော် ဒೈတျများသည်; ထို့နောက် ပရဟ္လာဒ အစရှိသူတို့သည် ထိုနှစ်ဦးနှင့်အတူ ထွက်ခွာကြသည်။

Verse 60

अवश्यभाव्यमर्थं तं श्रुत्वा दैतेयदानवाः / सहसा शंसमानास्ते जयं काव्येन भाषितम्

မဖြစ်မနေ ဖြစ်လာမည့် အကြောင်းကို ကြားသိပြီးနောက် ဒိုင်တျ-ဒာနဝများသည် ကာဗျက ပြောသော “အောင်ပွဲ” ကို ချက်ချင်း ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 61

दंशिताः सायुधाः सर्वे ततो देवान्समाह्वयन् / अथ देवासुरान्दृष्ट्वा संग्रामे समुपस्थितान्

ထို့နောက် အားလုံးသည် ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံဝတ်၍ လက်နက်ကိုင်ကာ ဒေဝတများကို စိန်ခေါ်ကြသည်; ထို့ပြင် စစ်မြေပြင်တွင် ရောက်ရှိနေသော ဒေဝ-အဆုရတို့ကို မြင်သောအခါ…

Verse 62

ततः संवृतसन्नाहा देवास्तान्समयोधयन् / देवासुरे ततस्तस्मिन्वर्त्तमाने शतं समाः / अजयन्तासुरा देवान्नग्रा देवा अमन्त्रयन्

ထို့နောက် ကာကွယ်ရေးအင်္ကျီဝတ်ဆင်၍ ပြင်ဆင်ပြီးသော ဒေဝတို့သည် သူတို့နှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြ၏။ ဒေဝနှင့် အဆုရ စစ်ပွဲသည် နှစ်တစ်ရာကြာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အဆုရတို့က ဒေဝတို့ကို အနိုင်ယူ၍ ဒေဝတို့သည် အကူအညီမဲ့ ဖြစ်သွားကြ၏။

Verse 63

देवा ऊचुः शण्डामर्कप्रभावेण जिताः स्मस्त्वसुरैर्वयम् / तस्माद्यज्ञं समुद्दिश्य कार्यं चात्महितं च यत्

ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်— “ရှဏ္ဍနှင့် အမရ္က၏ အာနုဘော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အဆုရတို့၏ လက်၌ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယဇ్ఞကို ရည်မှန်း၍ ကိုယ်အကျိုးအတွက် သင့်လျော်သော ကိစ္စကို ဆောင်ရွက်ရမည်။”

Verse 64

यज्ञेनोपाह्वयिष्यामस्ततो जेष्यामहे ऽसुरान् / अथोपामन्न्रयन्देवाः शण्डामकारै तु तावुभौ

“ယဇ్ఞဖြင့် ဒေဝသక్తిని ခေါ်ယူမည်၊ ထို့နောက် အဆုရတို့ကို အနိုင်ယူမည်” ဟုဆိုပြီး ဒေဝတို့သည် ရှဏ္ဍနှင့် အမရ္က— နှစ်ဦးစလုံးကို ခေါ်ကာ လေးစားစွာ တိုင်ပင်ပြောဆိုကြ၏။

Verse 65

यज्ञे चाहूय तौ प्रोक्तौ त्यजन्तामसुरा द्विजौ

ယဇ్ఞသို့ ခေါ်ယူပြီး ဒေဝတို့က ပြောသည်— “ဒွိဇနှစ်ဦးရေ၊ အဆုရဘက်ကို စွန့်လွှတ်ကြပါ။”

Verse 66

ग्रहं तु वां ग्रहीष्यामो ह्यनुजित्य तु दानवान् / एवं तत्यजतुस्तौ तु षण्डामकारै तदा सुरान्

ဒာနဝတို့ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် သင်တို့ကို လက်ခံကာ သင့်တော်သော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အဆင့်အတန်း ပေးမည်။ ထိုသို့ကြားသော် ရှဏ္ဍနှင့် အမရ္ကတို့သည် ထိုအခါ ဒေဝတို့ကို စွန့်ခွာသွားကြ၏။

Verse 67

ततो देवा जयं प्राप्ता दानवाश्च पराभवम् / देवासुरान्पराभाव्य शण्डामर्कावुपागमन्

ထို့နောက် ဒေဝတော်များသည် အောင်ပွဲရ၍ ဒာနဝများသည် ရှုံးနိမ့်ကြ၏။ ဒေဝ-အဆုရတို့ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ရှဏ္ဍနှင့် အမရ္က ထံသို့ သွားကြ၏။

Verse 68

काव्यशापभिभूताश्च अनाधाराश्च ते पुनः / बाध्यमानास्तदा देवैर्विविशुस्ते रसातलम्

ကာဝျ၏ ကျိန်စာကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရ၍ သူတို့သည် ထပ်မံ အားကိုးရာမဲ့ဖြစ်ကြ၏။ ဒေဝတော်များ၏ ဖိအားကြောင့် ထိုအခါ ရသာတလသို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။

Verse 69

एवं निरुद्यमास्ते वै कृता शक्रेण दानवाः / ततः प्रभृति शापेन भृगुनैमित्तिकेन च

ဤသို့ ရှက္ရ (အိန္ဒြ) သည် ဒာနဝတို့ကို အားထုတ်မှုမရှိအောင် ပြုလုပ်ခဲ့၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဘൃဂုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ကျိန်စာ၏ အကျိုးကြောင့် (အခြေအနေသည် ဆက်လက်ရှိ၏)။

Verse 70

यज्ञे पुनः पुनर्विष्णुर्यज्ञे ऽथ शिथिले प्रभुः / कर्तुं धर्मव्यवस्थान मधर्मस्य प्रणाशनम्

ယဇ္ဉတွင် ဗိဿဏုသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ ယဇ္ဉ ပျော့ယွင်းသော် ပရဘုသည် ဓမ္မကို တည်ထောင်၍ အဓမ္မကို ဖျက်ဆီးရန် ကြွလာတော်မူ၏။

Verse 71

प्रह्नादस्य निदेशे तु ये ऽसुरा न व्यवस्थिताः / मनुष्यवध्यांस्तान्सर्वान्ब्रह्मा व्याहरत प्रभुः

ပရာဟ္လာဒ၏ အမိန့်အောက်၌ မတည်ငြိမ်သော အဆုရတို့အားလုံးကို ပရဘု ဘြဟ္မာက ‘လူသားတို့ဖြင့် သတ်နိုင်သူများ’ ဟု ကြေညာတော်မူ၏။

Verse 72

धर्मान्नारायणस्तस्मात्संभूतश्चाक्षुषे ऽन्तरे / यज्ञं प्रवर्त्तयामास वैन्यो वैवस्वते ऽन्तरे

ထို့ကြောင့် ဓမ္မမှ နာရာယဏသည် စာက္ရှုသ မန်ဝန္တရ၌ ပေါ်ထွန်းလာ၍၊ ဝိုင်ဝස්ဝတ မန်ဝန္တရ၌ ဝိန်ယသည် ယဇ္ဉကို စတင်ပြုလုပ်စေ하였다။

Verse 73

प्रादुर्भावे तु वैन्यस्य ब्रह्मैवासीत्पुरोहितः / चतुर्थ्यां तु युगाख्यायामापन्नेषु सुरेष्वथ

ဝိန်ယ ပေါ်ထွန်းချိန်တွင် ဗြဟ္မာတော်တိုင် ပုရောဟိတ်ဖြစ်၍၊ ‘စတုတ္ထ ယုဂ’ ဟုခေါ်သောကာလ၌ နတ်တို့ အပဒ်ရောက်သော်။

Verse 74

संभुतः स समुद्रान्तर्हिरण्यकशिपोर्वधे / द्वितीयो नरसिंहो ऽभूद्रौद्रः सुतपुरस्सरः

သူသည် ဟိရဏ္ယကသိပုကို သတ်ရန်အတွက် သမုဒ္ဒရာအတွင်း၌ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်; သူသည် ဒုတိယ နရစിംဟ—ရောဒြရূপ၊ သားတို့အနက် ဦးဆောင်သူဖြစ်သည်။

Verse 75

यजमानं तु दैत्येन्द्रमदित्याः कुलनन्दनः / द्विजो भूत्वा शुभे काले बलिं वैरोचनं जगौ

ယဇ္ဉပြုသူ ဒೈత్యအင်္ဒြာထံသို့ အဒိတိ၏ ကုလနန္ဒန (ဝိෂ္ဏု) သည် မင်္ဂလာကာလ၌ ဒွိဇရূপယူကာ ဝိုင်ရောချန ဘလိထံ သွားရောက်ပြောဆို하였다။

Verse 76

त्रैलोक्यस्य भवान्राजा त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् / दातुमर्हसि मे राजन्विक्रमांस्त्रीनिति प्रभुः

အရှင်က ပြောသည်—“အို မင်းကြီး၊ သင်သည် သုံးလောက၏ ဘုရင်ဖြစ်၍ အရာအားလုံး သင့်အပေါ်၌ တည်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်အား ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းစာ မြေကို ဒါနပြုပါ။”

Verse 77

ददामीत्येव तं राजा बलिर्वैरोचनो ऽब्रवीत् / वामनं तं च विज्ञाय ततो ऽदान्मुदितः स्वयम्

ဘုရင် ဘလိ ဝိုင်ရောချန သည် “ငါ ပေးမည်” ဟု ဆို၏။ ထို ဝာမန ကို သိမြင်ပြီး ဝမ်းမြောက်စွာ ကိုယ်တိုင် လှူဒါန်း하였다။

Verse 78

स वामनो दिवं खं च पृथिवीं च द्विजोत्तमाः / त्रिभिः क्रमैर्विश्वमिदं जगदाक्रामत प्रभुः

အမြတ်တန်သော ဗြာဟ္မဏတို့ရေ! ဝာမန ပရဘု သည် ခြေလှမ်း သုံးလှမ်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၊ အာကာသနှင့် မြေကြီး အပါအဝင် လောကတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုး하였다။

Verse 79

अत्यरिच्यत भूतात्मा भास्करं स्वेन तेजसा / प्रकाशयन्दिशः सर्वाः प्रदिशश्च महायशाः

ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ဘူတာတ္မာ သည် ကိုယ်ပိုင်တေဇဖြင့် နေမင်းကိုပါ ကျော်လွန်၍ အရပ်အနှံ့နှင့် အရပ်ခွဲအားလုံးကို တောက်ပစေ하였다။

Verse 80

शुशुभे स महाबाहुः सर्वलोकान्प्रकाशयन् / आसुरीं श्रियमाहृत्य त्रींल्लोकांश्च जनार्द्दनः

လက်မောင်းကြီးသော ဇနာဒ္ဒန သည် လောကအားလုံးကို တောက်ပစေကာ ထင်ရှားလှပ하였다။ အဆုရ၏ စည်းစိမ်ကို သိမ်းယူ၍ သုံးလောကကို အုပ်စိုး하였다။

Verse 81

स पुत्रपौत्रानसुरान्पातालतलमानयन् / नमुचिः शंबरश्चैव प्रह्रादश्चैव विष्णुना

ဗိဿနုကြောင့် အဆုရတို့ကို သားမြေးများနှင့်အတူ ပာတာလ အောက်ထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်ချခဲ့သည်။ နမုချိ၊ သမ္ဗရ နှင့် ပရဟ္လာဒ တို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 82

क्रूरा हता विनिर्दूता दिशः संप्रतिपेदिरे / महाभूतानि भूतात्मा सविशेषाणि माधवः

ကြမ်းတမ်းသူတို့ သတ်ဖြတ်ခံ၍ နှင်ထုတ်ခံရသဖြင့် အရပ်ဒిశများ ငြိမ်သက်လာ၏; သတ္တဝါတို့၏ အတ္တမန် မာဓဝသည် ထူးခြားချက်များနှင့်အတူ မဟာဘူတများကို ထင်ရှားစေ하였다။

Verse 83

बलिं चं सबलं विप्रास्तत्राद्भुतमदर्शयत् / तस्य गात्रे जगत्सर्वमात्मानमनुपश्यति

ဗိပရများသည် ထိုနေရာတွင် ဘလိကို သူ၏တပ်အင်အားနှင့်အတူ အံ့ဖွယ်အဖြစ် ပြသ하였다; သူ၏ကိုယ်အင်္ဂါတွင် လောကအားလုံးသည် မိမိ၏ အတ္တမန်ကိုပင် မြင်တွေ့သည်။

Verse 84

न किञ्चिदस्ति लोकेषु यदव्याप्तं महात्मना / तद्वै रूपमुपेन्द्रस्य देवादानवमानवाः

လောကများတွင် ထိုမဟာအတ္တမန် မလွှမ်းမိုးသော အရာမရှိ; ထိုသည်ပင် ဥပိန္ဒြ၏ ရုပ်သဘော—ဒေဝ၊ ဒာနဝ၊ လူသားတို့အို။

Verse 85

दृष्ट्वा संमुमुहुः सर्वे विष्णुतेजोविमोहिताः / बलिः सितो महापाशैः सबन्धुः ससुत्दृद्गणः

မြင်ကြသော် အားလုံးသည် ဗိဿနု၏ တေဇောကြောင့် မောဟဖြစ်၍ မူးမေ့သွားကြ၏; ဘလိသည် ဆွေမျိုးနှင့် သားများအပါအဝင် မဟာပာရှများဖြင့် ချည်နှောင်ခံရ၏။

Verse 86

विरोचनकुलं सर्वं पाताले सन्निवेशितम् / ततः सर्वामरैश्वर्यं दत्त्वेन्द्राय महात्मने

ဗိရောစန မျိုးနွယ်တစ်စုလုံးကို ပာတာလတွင် နေရာချထားပြီး; ထို့နောက် အမရတို့၏ အာဏာ-အိုင်ශ්ဝarya အားလုံးကို မဟာအတ္တမန် အိန္ဒြအား ပေးအပ်하였다။

Verse 87

मानुषेषु महाबाहुः प्रादुरास जनार्द्दनः / एतास्तिस्रः समृतास्तस्य दिव्याः संभूतयः शुभाः

လူသားတို့အတွင်း လက်မောင်းကြီးသော ဇနာဒ္ဒန သခင်သည် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုသခင်၏ သန့်ရှင်းမြတ်သော ဒေဝီယ အဝတာရ ပေါ်ပေါက်မှု သုံးပါးကို ဆိုထားသည်။

Verse 88

मानुष्यः सप्त यास्तस्य साग्रगास्ता निबोधत / त्रेतायुगे तु दशमे दत्तात्रेयो बभूव ह

သူ၏ လူ့ရုပ်အဝတာရ အဓိက ခုနှစ်ပါးကို သိမှတ်ကြလော့။ တ్రေတားယုဂ၏ ဒသမ အဆင့်တွင် ဒတ္တာတြေယ ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။

Verse 89

नष्टे धर्मे चतुर्थश्च मार्कण्डेयपुः सरः / पञ्चमः पञ्चदश्यां तु त्रेतायां संबभूव ह

ဓမ္မ ပျောက်ကွယ်သည့်အခါ စတုတ္ထရုပ်အဖြစ် မာရ္ကဏ္ဍေယ သည် အဓိကဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် တြေတားယုဂ၏ ၁၅ မြောက်အဆင့်တွင် ပဉ္စမ အဝတာရ ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။

Verse 90

मान्धाता चक्रवर्त्तित्वे तस्योतथ्यः पुरस्सरः / एकोनविंशयां त्रेतायां सर्वक्षत्रान्तकृद्विभुः

စကြဝတီ မာန္ဓာတာ အဖြစ်တွင် သူ၏ ရှေ့ဆောင်မှာ ဥတသျ ဖြစ်၏။ တြေတားယုဂ၏ ၁၉ မြောက်အဆင့်တွင် အာဏာရှင် ‘က்ஷတ္ရိယအားလုံးကို အဆုံးသတ်သူ’ အဖြစ် ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။

Verse 91

जामदग्न्यस्तदा षष्ठे विश्पामित्रपुरस्सरः / चतुर्विंशे युगे रामो वसिष्ठेन पुरोधसा

ထို့နောက် ဆဋ္ဌမရုပ်အဖြစ် ဇာမဒဂ္နျ (ပရရှုရာမ) ပေါ်ထွန်း၍ ရှေ့ဆောင်မှာ ဝိශ්ဝာမိတ္တရ ဖြစ်၏။ ၂၄ မြောက် ယုဂတွင် ရာမ ပေါ်ထွန်းပြီး ပုရောဟိတ်မှာ ဝသိဋ္ဌ ဖြစ်သည်။

Verse 92

सप्तमो रावणस्यार्थे जज्ञे दशरथात्मजः / अष्टमो द्वापरे विष्णुरष्टाविंशे पराशरात्

ရာဝဏကို အကျိုးပြုရန် အဝတား ခုနစ်မြောက်တွင် ဒသရထ၏ သားတော် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ဒွာပရယုဂတွင် ဗိဿနုသည် အဝတား ရှစ်မြောက်ဖြစ်၍၊ အဝတား နှစ်ဆယ့်ရှစ်မြောက်တွင် ပရာရှရမှ မွေးဖွားတော်မူ၏။

Verse 93

वेदव्यासस्ततो जज्ञे जातूकर्ण्यपुरस्सरः / तथैव नवमे विष्णुरदित्याः कश्यपात्मजः

ထို့နောက် ဇာတူကဏ္ဏျ၏ ရှေ့ဆောင်အဖြစ် ဝေဒဗျာသ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုနည်းတူ အဝတား ကိုးမြောက်တွင် ဗိဿနုသည် အဒိတိ၏ ဝမ်းမှ ကရှျပ၏ သားတော်အဖြစ် ထင်ရှားလာ၏။

Verse 94

देवक्यां वसुदेवात्तु जातो गार्ग्यपुरस्सरः / अप्रमेयो नियोगश्च यतकामवरो वशी

ဒေဝကီ၏ ဝမ်း၌ ဝಸುဒေဝမှ သူတော်မူ ပေါ်ထွန်းလာ၍ ဂါရ္ဂျ၏ ရှေ့ဆောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သူသည် တိုင်းတာမရသော အပ్రమేయ; အဝတားသည် သာသနာတော်၏ နိယောဂဖြင့်; ဆန္ဒအတိုင်း အပေးအယူပြုသော ဝရဒာတော်မူ၍ အားလုံးကို ဝశီတော်မူ၏။

Verse 95

क्रीडते भगवांल्लोके बालः क्रीडनकेरिव / न प्रमातुं महाबाहुं शक्यो ऽसौ मधुसूदनः

ဘဂဝန်သည် လောက၌ ကလေးငယ်ကဲ့သို့၊ အရုပ်ကစားသကဲ့သို့ လီလာကစားတော်မူ၏။ လက်တော်ကြီးမားသော မဓုসূဒနကို တိုင်းတာခြင်း သို့မဟုတ် အပြည့်အဝ သိမြင်ခြင်း မည်သူမျှ မတတ်နိုင်။

Verse 96

परं ह्यवरमेतस्माद्विश्वरूपान्न विद्यते / अष्टाविंशतिके तद्वद्द्वापरस्याथ संक्षये

ဤ ဝိශ්ဝရူပထက် မြင့်သောအရာလည်း မရှိ၊ နိမ့်သောအရာလည်း မရှိ။ အဝတား အစဉ် နှစ်ဆယ့်ရှစ်မြောက်တွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၍၊ ထိုအခါ ဒွာပရယုဂသည် ဆုံးခန်းတိုင်၏။

Verse 97

नष्टे धर्मे तदा जज्ञे विष्णुर्वृष्णिकुले प्रभुः / कर्तुं धर्मव्यवस्थानमसुराणां प्रणाशनम् / माहयन्सर्वभूतानि योगात्मा योगमायया

ဓမ္မ ပျက်စီးသွားသောအခါ ထိုအချိန်၌ အရှင် ဝိෂ္ဏုသည် ဝೃෂ္ဏိ မျိုးရိုးတွင် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ ဓမ္မစည်းကမ်းကို ထူထောင်ရန်နှင့် အဆုရတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်၊ ယောဂအတ္မာသည် ယောဂမာယာဖြင့် သတ္တဝါအားလုံးကို မြတ်နိုးမဟာမိန့်တော်မူ၏။

Verse 98

प्रविष्टो मानुषीं योनिं प्रच्छन्नश्चरते महीम्

သူသည် လူ့ယောနိသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဖုံးကွယ်သည့်အနေဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်တော်မူ၏။

Verse 99

विहारार्थं मनुष्येषु सांदीपनिपुरस्सरः / यत्र कंसं च शाल्वं च द्विविदं च महासुरम्

လူသားတို့အကြား လီလာဖြင့် လှည့်လည်ရန် စာန္ဒီပနီမြို့သို့ ချီတက်တော်မူ၏။ ထိုနေရာတွင် ကံဆ၊ ရှာလ္ဝ နှင့် ဒ္ဝိဝိဒ မဟာအဆုရ ရှိ၏။

Verse 100

अरिष्ठं वृषभं चैव पूतनां केशिनं हयम् / नागं कुवलयापीडं मल्लं राजगृहाधिपम्

အရိဿ္ဋ နွားအဆုရ၊ ပူတနာ၊ ကေသီ မြင်းအဆုရ၊ ကုဝလယာပီဍ ဆင်၊ မလ္လ တိုက်ခိုက်သူနှင့် ရာဇဂൃဟ အုပ်စိုးသူကိုလည်း (နှိမ်နင်းတော်မူ၏)။

Verse 101

दैत्यान्मानुषदेहस्थान्सूदयामास वीर्यवान् / छिन्नं बाहुसहस्रं च बाणस्याद्भुतकर्मणा

အားကြီးသော ဘုရားသည် လူ့ကိုယ်အတွင်းရှိ ဒೈတျများကို သတ်ဖြတ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ကర్మဖြင့် ဘာဏာအဆုရ၏ လက်တစ်ထောင်ကိုလည်း ဖြတ်တောက်တော်မူ၏။

Verse 102

नरकश्च हतः संख्ये यवनश्च महाबलः / हृतानि च महीपानां सर्वरत्नानि तेजसा

စစ်မြေပြင်၌ နရကနှင့် အင်အားကြီး ယဝနတို့ သတ်ဖြတ်ခံရပြီး၊ တေဇောအာနုဘော်ကြောင့် မင်းတို့၏ ရတနာအားလုံးကို သိမ်းယူခဲ့သည်။

Verse 103

कुरुवीराश्च निहताः पार्थिवा ये रसातले / एते लोकहितार्थाय प्रादुर्भावा महात्मनः

ရသာတလ၌ရှိသော ကုရုသူရဲကောင်း မင်းများလည်း နိဟတ်ခံရကြသည်။ ဤမဟာတ္မာတို့သည် လောကအကျိုးအတွက်ပင် ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 104

अस्मिन्नेव युगे क्षीणे संध्याशिष्टे भविष्यति / कल्किर्विष्णुयशा नाम पाराशर्यः प्रतापवान्

ဤယုဂ် ကုန်ခမ်း၍ စန္ဓျာကာလသာ ကျန်သည့်အခါ၊ ဗိဿနုယရှာ အမည်ရှိ တေဇောပြည့်ဝသော ပါရာရှရျ ကလ္ကိ ပေါ်ထွန်းမည်။

Verse 105

दशमो भाव्यसंभूतो याज्ञवल्क्यपुरस्सरः / अनुकर्षन्स वै सेनां हस्त्यश्वरथसंकुलाम्

သူသည် အနာဂတ်တွင် ပေါ်ထွန်းမည့် ဒသမအဝတာရ ဖြစ်၍၊ ယာဇ္ဉဝလ္က്യကို ဦးဆောင်စေကာ ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားများဖြင့် ပြည့်နှက်သော စစ်တပ်ကို အတူတကွ ချီတက်စေလိမ့်မည်။

Verse 106

प्रगृहीतायुधैर्विप्रैर्वृतः शतसहस्रशः / नात्यर्थं धार्मिका ये च ये च धर्मद्विषः क्वचित्

လက်နက်ကိုင်ထားသော ဗိပ္ပရများ သန်းတစ်ရာမကဖြင့် သူကို ဝိုင်းရံကြမည်။ ထို့ပြင် အလွန်မသမာဓိမရှိသူများနှင့် တခါတရံ ဓမ္မကို မုန်းသူများလည်း (အတူပါဝင်) ရှိမည်။

Verse 107

उदीच्यान्मध्यदेशांश्च तथा विन्ध्या परान्तिकान् / तथैव दाक्षिणात्यांश्च द्रविडान्सिंहलैः सह

ထိုအရှင်သည် မြောက်ဒေသ၊ အလယ်ဒေသနှင့် ဝိန္ဓျာတောင်တန်းအနားဒေသတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ထို့အတူ တောင်ပိုင်းဒေသသားများ၊ ဒြာဝိဍများကို စင်ဟလများနှင့်အတူ (အုပ်ချုပ်) ခဲ့သည်။

Verse 108

गान्धारान्पारदांश्चैव पह्लवान्पवनाञ्छकान् / तुबराञ्छबरांश्चैव पुलिन्दान्बरदान् वसान्

ထိုအရှင်သည် ဂန္ဓာရ၊ ပါရဒ၊ ပဟ္လဝ၊ ပဝန၊ သက; ထို့ပြင် တုဗရ၊ ချဗရ၊ ပုလိန္ဒ၊ ဘရဒ၊ ဝသ တို့ကိုလည်း (အနိုင်ယူ) ခဲ့သည်။

Verse 109

लंपाकानाङ्घ्रकान्पुण्ड्रान्किरातांश्चैव स प्रभुः / प्रवृत्तचक्रो बलवान्म्लेच्छानामन्तकृद्बली

ထိုအရှင်သည် လမ္ပာက၊ အာင်္ဃရ၊ ပုဏ္ဍရ၊ ကိရာတတို့ကိုလည်း (အနိုင်ယူ) ခဲ့ပြီး၊ စက်ရကို လှည့်ပတ်စေသော အင်အားကြီးသူဖြစ်လာကာ မလေစ္ဆများကို အဆုံးသတ်စေသော သတ္တိရှင်ဖြစ်하였다။

Verse 110

अदृश्यः सर्वभूतानां पृथिवीं विचरिष्यति / मानवः स तु संजज्ञे देवसेनस्य धीमतः

သူသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ မျက်စိမှ မမြင်ရအောင် အလျှို့ဝှက်ကာ မြေကြီးပေါ်တွင် လှည့်လည်မည်။ ထိုသူသည် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဒေဝစေန၏ အိမ်၌ လူသားအဖြစ် မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 111

पूर्वजन्मनि विष्णुर्यः प्रमितिर्नाम वीर्यवान् / गोत्रेण वै चन्द्रमसः पूर्णे कलियुगे ऽभवत्

အရင်ဘဝတွင် ဗိဿဏုသဘောတရားနှင့် တန်ခိုးရှိသော ‘ပရမိတိ’ ဟု အမည်ရသူသည်၊ ကလိယုဂ အပြည့်အဝကာလ၌ ခန္ဓရမသ ဂိုထရ၌ (ပြန်လည်) ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 112

इत्येतास्तस्य देवस्य दक्षसंभूतयः स्म-ताः / तन्तं कालं च कायं च तत्तदुद्दिश्य कारणम्

ဤသို့ ထိုဒေဝ၏ ဒက္ခမှ ပေါ်ပေါက်သော မွေးဖွားမှုများကို ဆိုခဲ့သည်။ တန္တ၊ ကာလ နှင့် ကာယတို့ကို ညွှန်ပြ၍ အကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြ하였다။

Verse 113

अंशेन त्रिषु लोकेषु तास्ता योनीः प्रपत्स्यते / पञ्चविंशे स्थितः कल्पे पञ्चविंशत्स वै समाः

သူသည် မိမိ၏ အংশတစ်စိတ်ဖြင့် လောကသုံးပါး၌ ထိုထို ယိုးနီများကို ဝင်ရောက်ရရှိသည်။ ကလ္ပ ၂၅ တွင် တည်နေ၍ အမှန်တကယ် ၂၅ နှစ် နေထိုင်သည်။

Verse 114

विनिघ्नन्सर्वभूतानि मानुषानेव सर्वशः / कृत्वा बीजावशेषां तु महीं क्रूरेण कर्मणा

သူသည် သတ္တဝါအားလုံးကို၊ အထူးသဖြင့် လူသားတို့ကို နေရာအနှံ့ သတ်ဖြတ်လျက်၊ ကြမ်းတမ်းသော ကမ္မဖြင့် မြေကြီးကို မျိုးစေ့အနည်းငယ်သာ ကျန်အောင် ပြုလုပ်သည်။

Verse 115

शान्तयित्वा तु वृषलान्प्रायशस्तान धार्मिकान् / ततः स वै तदा कल्किश्चरितार्थः ससैनिकः

သို့သော် အများအားဖြင့် ဓမ္မကို လိုက်နာနေသည့် ဝೃෂလ များကို ငြိမ်းချမ်းစေပြီးနောက်၊ ထိုအခါ ကလ္ကိသည် စစ်တပ်နှင့်အတူ ရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 116

कर्मणा निहता ये तु सिद्धास्ते तु पुनः स्वयम् / अकस्मात्कुपितान्योन्यं भविष्यन्ति च मोहिताः

သူ၏ ကမ္မကြောင့် သတ်ဖြတ်ခံရသော စိဒ္ဓများသည် ပြန်လည် ကိုယ်တိုင်ပင် ပေါ်ထွန်းလာမည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် မောဟဖြင့် မိမိတို့အချင်းချင်း ဒေါသထွက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 117

क्षपयित्वा तु तान्सर्वान्भाविनार्थेन चोदितः / गङ्गायमुनयोर्मध्ये निष्ठां प्राप्स्यति सानुगः

သူတို့အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် အနာဂတ်ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရ၍ သူသည် အဖော်အပါများနှင့်အတူ ဂင်္ဂါ–ယမုနာကြား၌ တရားကျင့်သည့် တည်ကြည်မှုကို ရရှိမည်။

Verse 118

ततो व्यतीते कल्पे तु समाप्ते सहसैनिके / नृपेष्वथ विनिष्टेषु तदा त्वप्रग्रहाः प्रजाः

ထို့နောက် ကလ္ပကာလ ကုန်လွန်၍ မဟာစစ်တပ်များနှင့်အတူ အဆုံးသတ်သွားပြီး မင်းများ ပျက်စီးသွားသောအခါ ပြည်သူတို့သည် ထိန်းချုပ်မှုမဲ့လာမည်။

Verse 119

रक्षणे विनिपृत्ते तु हत्वा चान्योन्यमाहवे / परस्परत्दृतस्वाश्च निरानन्दाः सुदुःखिताः

ကာကွယ်ရေး ပျက်စီးသွားသောအခါ စစ်ပွဲတွင် အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကြပြီး အချင်းချင်း၏ ဥစ္စာကို လုယူကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ပျော်ရွှင်မှုမရှိဘဲ အလွန်ဒုက္ခရောက်မည်။

Verse 120

पुराणि हित्वा ग्रामांश्च तुल्यास्ता निष्परिग्रहाः / प्रनष्टश्रुतिधर्माश्चनष्टधर्माश्रमास्तथा

သူတို့သည် ရှေးဟောင်းမြို့များနှင့် ရွာများကို စွန့်ခွာမည်။ အားလုံးတူညီ၍ ပိုင်ဆိုင်မှုမဲ့လာမည်။ ရှရုတိဓမ္မ ပျောက်ကွယ်ပြီး ဓမ္မအာရှရမ စနစ်လည်း နိဂုံးချုပ်မည်။

Verse 121

ह्रस्वा अल्पायुषश्चैव भविष्यन्ति वनौकसः / सरित्पर्वतसेविन्यः पत्रमूलफलाशनाः

တောနေသူများသည် ကိုယ်ခန္ဓာသေးငယ်၍ အသက်တိုလာမည်။ မြစ်များနှင့် တောင်တန်းများကို မှီခိုကာ အရွက်၊ အမြစ်-ဥနှင့် သစ်သီးများကို စားသောက်၍ အသက်မွေးမည်။

Verse 122

चीरपत्राजिनघराः संकरं घोरमास्थिताः / अल्पायुषो नष्टवार्ता बह्वाबाधाः सुदुःखिताः

သူတို့သည် စုတ်ပြတ်သောအဝတ်၊ ရွက်ပင်နှင့် သမင်အရေကို ဝတ်ဆင်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ရောနှောသော ဓမ္မကို အားကိုးနေကြမည်။ အသက်တို၍ ကောင်းမြတ်မှု၏သတင်းပျောက်ကွယ်ကာ အနှောင့်အယှက်များစွာကြောင့် အလွန်ဒုက္ခရောက်ကြမည်။

Verse 123

एवं काष्ठामनुप्राप्ताः कलिसंध्यांशके तदा / प्रजाः क्षयं प्रयास्यन्ति सार्द्धं कलियुगेन तु

ဤသို့ ကလိ-ဆန္ဓျာ၏ အပိုင်း၌ ထိုအဆုံးစွန်အခြေအနေသို့ ရောက်လာသောအခါ လူထုသည် ကလိယုဂနှင့်အတူ ပျက်စီးယိုယွင်းသို့ သွားမည်။

Verse 124

क्षीणे कलियुगे तस्मिन्प्रवृत्ते च कृते पुनः / प्रपत्स्यन्ते यथान्यायं स्वभावादेव नान्यथा

ကလိယုဂသည် ဆုတ်ယုတ်ပြီး ကృతယုဂ ပြန်လည်စတင်လာသောအခါ လူတို့သည် မိမိတို့၏ သဘာဝအတိုင်းပင်—အခြားမဟုတ်—တရားမျှတမှုအတိုင်း ပြုမူကြမည်။

Verse 125

इत्येतत्कीर्त्तितं सर्वं देवासुरविचेष्टितम् / यदुवंशप्रसंगेन महद्वो वैष्मवं यशः

ဤသို့ နတ်တို့နှင့် အသူရတို့၏ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို ဖော်ပြပြီးပြီ။ ယဒုဝంశ၏ အကြောင်းအရာဖြင့် သင်တို့အတွက် မဟာဝိෂ္ဏဝ ဂုဏ်သတင်းကို ချီးမွမ်းကာ ရွတ်ဆိုခဲ့သည်။

Verse 126

तुर्वसोस्तु प्रवक्ष्यामि पूरोर्द्रुह्योरनोस्तथा

ယခုတွင် တုర్వಸುကိုလည်းကောင်း၊ ပူရု၊ ဒြုဟျု၊ အနုတို့ကိုလည်းကောင်း ငါ ဆက်လက်ဖော်ပြမည်။

Frequently Asked Questions

Jayantī, identified as Māhendrī, receives a boon from Kāvyā (Śukra) and uses it to remain with him for ten years while both are concealed from all beings by māyā, disrupting the Asuras’ access to their preceptor.

Kāvyā is a Bhārgava authority and the Asura-guru; his temporary withdrawal affects the Daityas (Diti’s sons) and is noticed by Bṛhaspati, highlighting how guru-lineage power mediates cosmic politics beyond mere battlefield conflict.

No—based on the sampled verses, the content centers on Jayantī–Kāvyā and Deva–Asura preceptor dynamics rather than Lalitopakhyana’s Śākta theology (e.g., Lalitā, Bhāṇḍāsura) or specific vidyā/yantra exegesis.