Adhyaya 68

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे धन्वन्तरिसंभवादिवर्णनं नाम सप्तषष्टितमो ऽध्यायः // ६७// ऋषय ऊचुः मरुतेन कथं कन्या राज्ञे दत्ता महात्मना / किंवीर्याश्च महात्मानो जाता मरुतकन्यया

ဤသို့ သီရိဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုက ပြောကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဓ္ဓာတပာဒ၌ “ဓနွန္တရိ ပေါ်ထွန်းခြင်း စသည်တို့၏ ဖော်ပြချက်” ဟူသော ၆၇ မြောက် အခန်း ဖြစ်၏။ ရှိများက မေးကြသည်— “မဟာတ္မာ မရုတ်သည် သမီးကို ဘုရင်အား မည်သို့ ပေးအပ်ခဲ့သနည်း? မရုတ်၏ သမီးမှ မည်သည့် အင်အားကြီး မဟာတ္မာများ မွေးဖွားခဲ့သနည်း?”

Verse 2

सूत उवाच आहरत्स मरुत्सोममन्नकामः प्रजेश्वरः / मासिमासि महातेजाः षष्टिसंवत्सरान्नृप

စူတက ပြောသည်— “အို မင်းကြီး၊ ပရဇာတို့၏ အရှင်၊ အစာအဟာရကို လိုလားသော တေဇောကြီး မရုတ်သည် လစဉ်လတိုင်း ဆိုမကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်— နှစ်ခြောက်ဆယ်တိုင်တိုင်။”

Verse 3

तेन ते मरुतस्तस्य मरुत्सोमेन तोषिताः / अक्षय्यान्नं ददुः प्रीताः सर्वकामपरिच्छदम्

သူက မရုတ်ဆိုမကို ပူဇော်သဖြင့် မရုတ်တို့ စိတ်ကျေနပ်ကာ ဝမ်းမြောက်စွာ ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော မကုန်ခန်းသော အစာကို ပေးအပ်하였다။

Verse 4

अन्नं तस्य सकृद्भुक्तमहोरात्रं न क्षीयते / कोटिशो दीय मानं च सूर्यस्योदयनादपि

အစာသည် တစ်ကြိမ်စားသော်လည်း နေ့ည မလျော့ပါ၊ နေထွက်ချိန်မှစ၍ ကုဋိများစွာ ဝေငှသော်လည်း မကုန်ခန်းပါ။

Verse 5

मित्रज्योतेस्तु कन्याया मरितस्य च धीमतः / तस्माज्जाता महासत्त्वा धर्मज्ञा मोक्षदर्शिनः

မိတ္တရျိုးတိ၏ သမီးနှင့် ပညာရှိ မရိတမှ မဟာသတ္တဝါများ မွေးဖွားလာ၍ ဓမ္မကို သိသူများ၊ မောက္ခကို မြင်သူများ ဖြစ်하였다။

Verse 6

संन्यस्य गृहधर्माणि वैराग्यं समुपस्थिताः / यतिधर्ममवाप्येह ब्रह्मभूयाय ते गताः

အိမ်ထောင်ရေးဓမ္မများကို စွန့်လွှတ်၍ ဝိရာဂျ်ယ ဖြစ်ပေါ်လာကာ၊ ဤလောက၌ ယတိဓမ္မကို ရရှိပြီးနောက် ဘြဟ္မဘဝသို့ ရောက်ရန် ချီတက်하였다။

Verse 7

अनेनसः सुतो जातः क्षत्रधर्मः प्रतापवान् / क्षत्रधर्मसुतो जातः प्रतिपक्षो महातपाः

အနေနသ၏ သားအဖြစ် အာနုဘော်ကြီးသော က္ෂတ်ရဓမ္မ မွေးဖွားလာပြီး၊ က္ෂတ်ရဓမ္မ၏ သားအဖြစ် တပသကြီးသော ပရတိပက္ခ မွေးဖွားလာ하였다။

Verse 8

प्रतिपक्षसुतश्चापि सृंजयो नाम विश्रुतः / सृंजयस्य जयः पुत्रो विजयस्तस्य जज्ञिवान्

ပရတိပက္ခ၌လည်း “သೃဉ္ဇယ” ဟု နာမည်ကြီးသော သားတော်ရှိ၏။ သೃဉ္ဇယ၏ သားမှာ “ဇယ” ဖြစ်၍ ဇယမှ “ဝိဇယ” မွေးဖွားလာ၏။

Verse 9

विजयस्य जयः पुत्रस्तस्य हर्यश्वकः स्मृतः / इर्यश्वस्य सुतो राजा सहदेवः प्रतापवान्

ဝိဇယ၏ သားမှာ “ဇယ” ဖြစ်၍၊ ဇယ၏ သားကို “ဟရျရှွက” ဟု မှတ်သားကြသည်။ အိရျရှွ၏ သားမှာ တန်ခိုးကြီး ရာဇာ “သဟဒေဝ” ဖြစ်၏။

Verse 10

सहदेवस्य धर्मात्मा अहीन इति विश्रुतः / अहीनस्य चयत्सेनस्तस्य पुत्रो ऽथ संकृतिः

သဟဒေဝ၏ ဓမ္မစိတ်ရှိသော သားကို “အဟီန” ဟု လူသိများသည်။ အဟီန၏ သားမှာ “ချယတ်စေန” ဖြစ်၍၊ ထိုသူ၏ သားမှာ “သင်္ကရတိ” ဖြစ်၏။

Verse 11

संकृतेरपि धर्मात्मा कृतधर्मा महायशाः / इत्येते क्षत्रधर्माणो नहुषस्य निबोधत

သင်္ကရတိ၌လည်း ဓမ္မစိတ်ရှိ၍ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော “ကೃತဓမ္မ” ဟူသော သားတော်ရှိ၏။ ဤတို့သည် နဟုရှ၏ က్షတ္တရဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းသော မျိုးဆက်များဟု သိမှတ်ပါ။

Verse 12

नहुषस्य तु दायादाः षडिन्द्रोपमतेजसः / यतिर्ययातिः संयातिरायतिर्वियतिः कृतिः

နဟုရှ၏ အမွေဆက်ခံသူ ခြောက်ဦးသည် အိန္ဒြာကဲ့သို့ တန်ခိုးတောက်ပကြ၏—ယတိ၊ ယယာတိ၊ သံယာတိ၊ အာယတိ၊ ဝိယတိ၊ ကృతိ။

Verse 13

यतिर्ज्येष्ठस्तु तेषां वै ययातिस्तु ततो ऽवरः / काकुत्स्थकन्यां गां नाम लेभे पत्नीं यतिस्तदा

သူတို့အနက် ယတိသည် အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ယယာတိသည် အငယ်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ယတိသည် ကာကုတ္သ္ထ၏ သမီး ‘ဂါ’ အမည်ရှိသူကို ဇနီးအဖြစ် ရယူ하였다။

Verse 14

स यतिर्मोक्षमास्थाय ब्रह्मभूतो ऽभवन्मुनिः / तेषां मध्ये तु पञ्चानां ययातिः पृथिवीपतिः

ယတိသည် မောက္ခကို အားကိုး၍ ဗြဟ္မဘဝသို့ ရောက်သော မုနိဖြစ်လာ하였다။ ထိုငါးဦးအနက် ယယာတိသည် မြေကြီး၏ အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်သည်။

Verse 15

देवयानीमुशनसः सुतां भार्यामवाप ह / शर्मिष्ठामासुरीं चैव तनयां वृषपर्वणः

သူသည် ဥရှနစ် (ရှုကရာချာရျ) ၏ သမီး ဒေဝယာနီကို ဇနီးအဖြစ် ရယူခဲ့ပြီး၊ ဝೃષပර්ဝန်၏ အဆုရ သမီး ရှර්မိဋ္ဌာကိုလည်း ရယူ하였다။

Verse 16

यदुं च तुर्वसुं चैव देवयानो व्यजायत / द्रुह्युं चानुं च पूरुं च शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी

ဒေဝယာနီသည် ယဒုနှင့် တုర్వಸುကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဝೃષပර්ဝန်၏ သမီး ရှර්မိဋ္ဌာသည် ဒြုဟျု၊ အနု၊ ပူရုတို့ကို မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 17

अजीजनन्महावीर्यान्सुतान्देवसुतोपमान् / रथं तस्मै ददौ शक्रः प्रीतः परमभास्वरम्

သူတို့သည် ဒေဝသားတော်များနှင့် တူသော မဟာဗီရျရှိသော သားများကို မွေးဖွား하였다။ ပျော်ရွှင်သဖြင့် ရှကရ (အိန္ဒြ) သည် အလွန်တောက်ပသော ရထားကို သူ့အား ပေးအပ်하였다။

Verse 18

असंगं काञ्चनं दिव्यमक्षयौ च महेषुधी / युक्तं मनोजवैरश्वैर्येन कन्यां समुद्वहत्

သူသည် ကပ်လျက်မနေသော ရွှေရောင်တိဗ္ဗရထားကို အဆုံးမရှိသော မြားအုံကြီးများနှင့် တပ်ဆင်၍ စိတ်မြန်သကဲ့သို့ မြန်သော မြင်းများချိတ်ကာ သမီးကညာကို ခေါ်ဆောင်သွား하였다။

Verse 19

स तेन रथमुख्येन जिगाय सततं महीम् / ययातिर्युधि दुर्द्धर्षो देवदानवमानवैः

ထိုအထူးမြတ်သော ရထား၏ အင်အားဖြင့် သူသည် မြေပြင်ကို အစဉ်အမြဲ အောင်နိုင်ခဲ့သည်။ စစ်ပွဲတွင် ယယာတိသည် ဒေဝ၊ ဒာနဝ၊ လူတို့အတွက်ပင် မတားဆီးနိုင်သူ ဖြစ်하였다။

Verse 20

पौरवाणां नृपाणां च सर्वेषां सो ऽभवद्रथी / यावत्सुदेशप्रभवः कौरवो जनमेजयः

ပေါဝရ မင်းများနှင့် အခြား မင်းအားလုံးအနက် သူသည် မဟာရഥီအဖြစ် ထင်ရှားခဲ့သည်—စုဒေသမှ မွေးဖွားသော ကౌရဝ ဇနမေဇယ ပေါ်ထွန်းလာသည့်အထိ။

Verse 21

कुरोः पौत्रस्य राज्ञरतु राज्ञः पारीक्षितस्य ह / जगाम सरथो नाशं शापाद्गार्ग्यस्य धीमतः

ထို့နောက် ကုရု၏ မြေးတော်ဖြစ်သော ဘုရင် ပာရီක්ෂစ်၏ ရထားသည်လည်း ပျက်စီးသွားခဲ့သည်—ပညာရှိ ဂါර්ဂျ၏ ကျိန်စာကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 22

गार्ग्यस्य हि सुतं बालं स राजा जनमेजयः / दुर्बुद्धिर्हिंसया मास लोहगन्धी नराधिपः

ဘုရင် ဇနမေဇယသည် ဂါර්ဂျ၏ ကလေးသားကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ ထို လူမင်းသည် အကြံဆိုး၊ အကြမ်းဖက်နှင့် သံနံ့ထွက်သူ ဖြစ်하였다။

Verse 23

स लोहगन्धी राजर्षिः परिधावन्नितस्ततः / पौरजानपदैस्त्यक्तो न लेभे शर्म कर्हिचित्

လောဟဂန္ဓီ ရာဇရိသီသည် ဟိုဒီပြေးလွှားလှည့်လည်ခဲ့၏။ မြို့သူမြို့သားနှင့် ကျေးလက်သူများက စွန့်ပစ်သဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ ငြိမ်းချမ်းမှု မရခဲ့။

Verse 24

ततः स दुःखसंतप्तो नालभत्संविदं क्वचित / स प्रायाच्छौनकमृषिं शरणं व्यथितस्तदा

ထို့နောက် သူသည် ဒုက္ခကြောင့် ပူလောင်၍ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ အားထားစရာ မတွေ့ခဲ့။ ထိုအခါ စိတ်နာကျင်၍ ရှောနက ရိသီထံ သာရဏသွားခဲ့သည်။

Verse 25

इन्द्रोतोनाम विख्यातो यो ऽसौ मुनि रुदारधीः / योजयामास चैन्द्रोतः शौनको जनमेजयम्

“အိန္ဒြောတ” ဟု ထင်ရှားသော၊ ဉာဏ်တည်ကြည်သည့် မုနိသည်; ရှောနကဟူသော အိန္ဒြောတက ဇနမေဇယကို တာဝန်ပေး၍ စီစဉ်စေ하였다။

Verse 26

अश्वमेधेन राजानं पावनार्थं द्विजोत्तमाः / स लोहगन्धो व्यनशत्त स्यावभृथमेत्य ह

ဒွိဇအုတ်တမတို့သည် မင်းကို သန့်စင်စေရန် အશ્વမేఓဓ ယဇ్ఞကို ပြုလုပ်하였다။ လောဟဂန္ဓီသည် အဝဘෘထ သနာန်သို့ ရောက်ပြီးနောက် အန္တရာဓာန်ဖြစ်သွား하였다။

Verse 27

स वै दिव्यो रथस्तस्माद्वसोश्चेदिपतेस्तथा / दत्तः शक्रेन तुष्टेन लेभे तस्माद्बृहद्रथः

ချေဒီမင်း ဝစု၏ ဒိဗ္ဗရထားကို စိတ်ကျေနပ်သော သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) က ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုကြောင့်ပင် ဗృဟဒရထသည် ထိုရထားကို ရရှိ하였다။

Verse 28

ततो हत्वा जरासंधं भीमस्तं रथमुत्तमम् / प्रददौ वासुदेवाय प्रीत्या कौरवनन्दनः

ထို့နောက် ကုရုဝংশ၏ သား ဘီမသည် ဇရာသန္ဓကို သတ်ပြီး ပီတိဖြင့် ထိုအကောင်းဆုံး ရထားကို ဝါစုဒေဝထံ ဆက်ကပ်하였다။

Verse 29

स जरां प्राप्य राजर्षिर्ययातिर्नहुषात्मजः / पुत्रं श्रेष्टं वरिष्ठं च यदुमित्यब्रवीद्वचः

နဟုရှ၏ သား ရာဇရိရှီ ယယာတီသည် အိုမင်းခြင်းသို့ ရောက်လာသောအခါ အကောင်းဆုံးနှင့် အကြီးဆုံးသားကို “ယဒု” ဟု ခေါ်၍ ပြော하였다။

Verse 30

जरावली च मां तात पलितानि च पर्ययुः / काव्यस्योशनसः शापान्न च तृप्तो ऽस्मि यौवने

အို သားရေ၊ အိုမင်းခြင်း၏ အမှတ်အသားများနှင့် ဆံပင်ဖြူများက ငါ့ကို ဖုံးလွှမ်းလာပြီ။ ကာဗျ အုရှနတ်၏ ကျိန်စာကြောင့် ငါသည် ယౌဝန်၌ပင် မတိမ်းမယိမ်း မပြည့်ဝခဲ့။

Verse 31

त्वं यदो प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह / जरां मे प्रतिगृह्णीष्व तं यदुः प्रत्युवाच ह

သူက “ယဒုရေ၊ အိုမင်းခြင်းနှင့်အတူ အပြစ်ကိုပါ လက်ခံလော့။ ငါ၏ အိုမင်းခြင်းကို ယူလော့” ဟု ဆိုရာ ယဒုက ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 32

अनिर्दिष्टा हि मे भिक्षा ब्राह्मणस्य प्रतिश्रुता / सा तु व्यायामसाध्या वै न ग्रहीष्यामि ते जराम्

ကျွန်ုပ်အတွက် ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးက ကတိပြုထားသော ဆွမ်းခံခြင်းသည် မသတ်မှတ်ရသေးပါ။ ၎င်းသည် ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့်သာ ပြည့်စုံနိုင်သဖြင့် သင်၏ အိုမင်းခြင်းကို မယူပါ။

Verse 33

जरायां बहवो दोषाः पानभोजनकारिताः / तस्माज्जरां न ते राजन्ग्रहीतुमहमुत्सहे

အိုမင်းခြင်းတွင် စားသောက်သုံးစွဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော အပြစ်အနာအဆာများ များစွာရှိသည်; ထို့ကြောင့် မင်းကြီး၊ သင်၏ ဇရာကို ကျွန်ုပ် မခံယူဝံ့ပါ။

Verse 34

सितश्मश्रुधरो दीनो जरया शिथिलीकृतः / वलीसंततगात्रश्च निराशो दुर्बलाकृतिः

ဖြူသော မုတ်ဆိတ်နှင့် နှုတ်ခမ်းမွှေးရှိ၍ ဆင်းရဲသကဲ့သို့ မြင်ရပြီး ဇရာကြောင့် လျော့နည်းသွားသူ; အရေးအကြောင်းများပြည့်သော ကိုယ်ခန္ဓာ၊ မျှော်လင့်ချက်ကင်း၍ အားနည်းသော ရုပ်သဏ္ဌာန်။

Verse 35

अशक्तः कार्यकरणे परिबूतस्तु यौवने / सहोपवीतिभिश्चैव तां जरां नाभिकामये

အလုပ်တာဝန်များကို မဆောင်ရွက်နိုင်ဘဲ လူငယ်ဘဝတည်းက အထင်သေးခံရသူ; ဥပဝီတဝတ်ဆင်သူများအကြား၌ပင် ထိုကဲ့သို့သော ဇရာကို ကျွန်ုပ် မလိုလားပါ။

Verse 36

संति ते बहवः पुत्रा मत्तः प्रियतरा नृप / प्रतिगृह्णन्तु धर्मज्ञ पुत्रमन्यं वृणीष्व वै

မင်းကြီး၊ သင့်တွင် ကျွန်ုပ်ထက် ပို၍ ချစ်မြတ်နိုးသော သားများ များစွာရှိသည်; ဓမ္မကို သိသူ၊ သူတို့ပင် လက်ခံပါစေ—အခြားသားတစ်ဦးကို ရွေးချယ်ပါ။

Verse 37

स एवमुक्तो यदुना दीव्रकोपसमन्वितः / उवाच वदतां श्रेष्टो ज्येष्ठं तं गर्हयन्सुतम्

ယဒုက ဤသို့ ပြောဆိုသဖြင့် သူသည် ပြင်းထန်သော ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်; စကားပြောရာတွင် ထူးချွန်သော ထိုဖခင်သည် အကြီးဆုံးသားကို အပြစ်တင်ကာ ပြောဆို하였다။

Verse 38

आश्रमः कस्तवान्यो ऽस्ति को वा धर्मविधिस्तव / मामनादृत्य दुर्बुद्धे यदहं तव देशिकः

သင်၌ အခြားအာရှရမ်ရှိသလား။ သင်၏ ဓမ္မစည်းကမ်းကို သတ်မှတ်သူ မည်သူနည်း။ အကြံမကောင်းသူ၊ ငါသည် သင်၏ ဒေသိက (ဆရာ) ဖြစ်သော်လည်း ငါကို မလေးစားသလော။

Verse 39

एवमुक्त्वा यदुं राजा शशापैनं स मन्युमान् / यस्त्वं मे त्दृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि

ဤသို့ဆိုပြီး ဒေါသထွက်သော မင်းသည် ယဒုကို ကျိန်စာချ하였다—“သင်သည် ငါ့နှလုံးမှ မွေးဖွားလာသော်လည်း သင်၏ ယೌဝန်ကို ငါ့အား မပေးချင်သလော။”

Verse 40

तस्मान्न राज्यभाङ्मूढ प्रजा ते वै भविष्यति / तुर्वसो प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह

ထို့ကြောင့် အမိုက်သူ၊ သင်သည် နိုင်ငံတော်အခွင့်အရေး မရ၊ သင်၏ ပြည်သူလည်း မရှိရ။ တုర్వಸು၊ အို၊ အိုမင်းခြင်းနှင့်အတူ အပြစ်ကိုလည်း လက်ခံလော့။

Verse 41

तुर्वसुरुवाच न कामये जरां तात कामभोगप्रणाशिनीम् / जरायां बहवो दोषाः पानभोजन कारिताः

တုర్వಸು ကဆိုသည်—“အဖေ၊ ကာမဘောဂကို ဖျက်ဆီးသော အိုမင်းခြင်းကို ငါ မလိုချင်။ အိုမင်းခြင်း၌ သောက်စားခြင်းကြောင့် အပြစ်အနာများ များစွာ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။”

Verse 42

तस्माज्जरां न ते राजन्ग्रहीतुमहमुत्सहे / ययातिरुवाच यस्त्वं मे त्दृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि

ထို့ကြောင့် မင်းကြီး၊ သင်၏ အိုမင်းခြင်းကို လက်ခံရန် ငါ မရဲ။ ယယာတိ ကဆိုသည်—“သင်သည် ငါ့နှလုံးမှ မွေးဖွားလာသော်လည်း သင်၏ ယौဝန်ကို ငါ့အား မပေးချင်သလော။”

Verse 43

तस्मात्प्रजानु विच्छेदं तुर्वसो तव यास्यति / संकीर्णेषु च धर्मेण प्रतिलोमनरेषु च

ထို့ကြောင့် အို တုရဝစု၊ သင်၏ပြည်သူတို့၌ ကွဲပြားပျက်စီးမှု ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဓမ္မသည် ရောနှောရှုပ်ထွေးလာ၍ ပရတိလိုမ လူတို့ ပေါ်ထွန်းသည့်အခါ။

Verse 44

पिशिताशिषु चान्येषु मूढ राजा भविष्यसि / गुरुदारप्रसक्तेषु तिर्यग्योनिगतेषु वा / वासस्ते पाप म्लेच्छेषु भविष्यति न संशयः

အို မိုက်မဲသူ၊ သင်သည် အသားစားသူများနှင့် အခြားအဓမ္မသူများအကြား၌ ဘုရင်ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဂုရု၏ဇနီးကို လိုလားသူများအကြား သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်ယိုးနီသို့ ကျရောက်သူများအကြားလည်း ဖြစ်မည်။ အို အပြစ်ရှိသူ၊ သင်၏နေရာသည် မလေစ္ဆာတို့အကြား ဖြစ်မည်—သံသယမရှိ။

Verse 45

सूत उवाच एवं तु तुर्वसुंशप्त्वा ययातिः सुतमात्मनः

စူတက ပြောသည်—ဤသို့ တုရဝစုကို ကျိန်စာပေးပြီးနောက် ယယာတိသည် မိမိ၏သားအား ပြောလေ၏။

Verse 46

शर्मिष्ठायाः सुतं द्रुह्युमिदं वचनमब्रवीत् / द्रुह्यो त्वं प्रतिपद्यस्व वर्णरूपविनाशिनीम्

ထို့နောက် ရှർമိဋ္ဌာ၏သား ဒရုဟျုအား ဤစကားကို ပြောလေ၏—“အို ဒရုဟျု၊ ဝဏ္ဏနှင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဖျက်ဆီးသော အခြေအနေကို သင် လက်ခံပါစေ”။

Verse 47

जरा वर्षसहस्रंवै यौवनं स्वं ददस्व मे / पूर्णे वर्षसहस्रे ते प्रतिदास्यामि यौवनम्

သင်၏ ဇရာ (အိုမင်းခြင်း) ကို နှစ်တစ်ထောင်ကြာအောင် ကျွန်ုပ်အား ပေးပါ၊ သင်၏ ယောဝန (လူငယ်မှု) ကိုလည်း ပေးပါ။ သင်၏ နှစ်တစ်ထောင် ပြည့်သောအခါ ကျွန်ုပ်သည် ယောဝနကို ပြန်ပေးမည်။

Verse 48

स्वं चादास्यामि भूयो ऽहं पाप्मानं जरया सह / द्रुह्युरुवाच नारोहेत रथं नाश्वं जीर्णो भुङ्क्ते न च स्त्रियम् / न सुखं चास्य भवति न जरां तेन कामये

ငါသည် ငါ၏အပြစ်နှင့် အိုမင်းခြင်းကိုပါ ထပ်မံ၍ သင့်အား ပေးမည်။ ဒရုဟျုက ပြောသည်—အိုသူသည် ရထားပေါ် မတက်နိုင်၊ မြင်းပေါ်လည်း မတက်နိုင်၊ မိန်းမ၏ အာနন্দကိုလည်း မခံစားနိုင်။ သူ၌ သုခမရှိသဖြင့် ငါသည် အိုမင်းခြင်းကို မလိုလား။

Verse 49

ययातिरुवाच यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि

ယယာတိက ပြောသည်—ငါ၏နှလုံးမှ မွေးဖွားလာသူရေ၊ သင်၏ ယောဝနကို ငါ့အား အဘယ်ကြောင့် မပေးသနည်း။

Verse 50

तस्माद्द्रुह्यो प्रियः कामो न ते संपत्स्यते क्वचित् / नौप्लवोत्तरसंचारस्तव नित्यं भविष्यति

ထို့ကြောင့် ဒရုဟျုရေ၊ သင်ချစ်မြတ်နိုးသော ဆန္ဒသည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မအောင်မြင်လိမ့်မည်။ သင်အတွက် အမြဲတမ်း လှေ၊ ဖောင်ဖြင့်သာ ကူးသန်းရလိမ့်မည်။

Verse 51

अराजा राजवंशस्त्वं तत्र नित्यं वसिष्यसि / अनो त्वं प्रतिपाद्यस्व पाप्मानं जरया सह

သင်သည် မင်းမျိုးမင်းနွယ်ဖြစ်သော်လည်း မင်းမဖြစ်ရ၊ ထိုနေရာ၌ အမြဲတမ်း နေထိုင်ရလိမ့်မည်။ ယခု အပြစ်နှင့် အိုမင်းခြင်းကိုပါ လက်ခံလော့။

Verse 52

एवं वर्षसहस्रं तु चरेयं यौवनेन ते / अनुरुवाच जीर्णः शिशुरिवाशक्तो जरया ह्यशुचिः सदा / न जुहोति स काले ऽग्निं तां जरां नाभिकामये

သင်၏ ယောဝနဖြင့် ငါသည် ဤသို့ တစ်ထောင်နှစ်ကြာ လှည့်လည်မည်။ အနုက ပြောသည်—အိုမင်းခြင်းကြောင့် ငါသည် ပျက်ယွင်း၍ ကလေးကဲ့သို့ အားနည်းကာ အမြဲ မသန့်ရှင်း။ အချိန်တန်လျှင် မီးတွင် ဟောမပူဇော်ခြင်းတောင် မပြုနိုင်; ထိုသို့သော အိုမင်းခြင်းကို ငါ မလိုလား။

Verse 53

ययातिरूवाच / यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि

ယယာတိက ပြောသည်—အို သားရေ၊ သင်သည် ငါ့နှလုံးမှ မွေးဖွားသူဖြစ်၍ သင်၏ လူငယ်အရွယ်ကို ငါ့အား အဘယ်ကြောင့် မပေးသနည်း။

Verse 54

जरादोष स्त्वयोक्तो ऽयं तस्मात्त्वं प्रतिपत्स्यसे / प्रजा च यौवनं प्राप्ता विनशिष्यत्यनो तव

သင်ပြောခဲ့သော အိုမင်းခြင်း၏ အပြစ်ဒုက္ခသည် သင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ကျရောက်မည်; သင်၏ မျိုးဆက်တို့သည် လူငယ်အရွယ်ရောက်လျှင် သင်၏ မျိုးရိုးကိုလည်း ဖျက်ဆီးမည်။

Verse 55

अग्निप्रस्कन्दनपरास्त्वं वाप्येवं भविष्यसि / पूरो त्वं प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह

သင်သည် မီးထဲသို့ ခုန်ချရန်တောင် အားထုတ်သူ ဖြစ်လာမည်—ဤသည်ပင် သင်၏ အနာဂတ်; အို ပူရု၊ အိုမင်းခြင်းနှင့်အတူ ဤအပြစ်ကိုလည်း လက်ခံလော့။

Verse 56

जरावली च मां तात पलितानि च पर्ययुः / काव्यस्योशनसः शापान्न च तृप्तो ऽस्मियौवने

အို သားရေ၊ အိုမင်းခြင်း၏ မာလာနှင့် ဆံပင်ဖြူတို့က ငါ့ကို ဝန်းရံလာပြီ; ကာဗျ အုရှနတ်၏ ကျိန်စာကြောင့် လူငယ်အရွယ်၌ပင် ငါ မတೃप्तနိုင်။

Verse 57

कञ्चित्कालं चरेयं वै विषयान्वयसा तव / पूर्णे वर्षसहस्रे ते प्रतिदास्यामि यौवनम्

ငါသည် သင်၏ လူငယ်အရွယ်ဖြင့် အချိန်တစ်ခဏ လောကီအာရုံပျော်ရွှင်မှုများကို ခံစားမည်; သင်၏ နှစ်တစ်ထောင် ပြည့်သောအခါ လူငယ်အရွယ်ကို ပြန်ပေးမည်။

Verse 58

स्वं चैव प्रतिपत्स्ये ऽहं पाप्मानं जरया सह / सूत उवाच एवमुक्तः प्रत्युवाच पुत्रः पितरमञ्जसा

အသင်၏ အပြစ်နှင့် အိုမင်းခြင်းကို ကျွန်ုပ် လက်ခံပါမည်။ Suta က ပြောသည်- ဤသို့ ပြောဆိုသောအခါ သားဖြစ်သူက ဖခင်အား ချက်ချင်း ပြန်ပြောလေသည်။

Verse 59

यथा तु मन्यसे तात करिष्यामि तथैव च / प्रतिपत्स्ये च ते राजन्पाप्मानं जरया सह

အို ဖခင်၊ သင် အလိုရှိသည့်အတိုင်း ကျွန်ုပ် ပြုပါမည်။ အို မင်းကြီး၊ သင်၏ အပြစ်နှင့် အိုမင်းခြင်းကို ကျွန်ုပ် လက်ခံပါမည်။

Verse 60

गृहाण यौवनं मत्तश्चर कामान्यथेप्सितान् / जरयाहं प्रतिच्छन्नो वयोरूपधरस्तव

ကျွန်ုပ်ထံမှ ငယ်ရွယ်နုပျိုခြင်းကို ယူ၍ အလိုရှိသလို စည်းစိမ်ခံစားပါ။ အိုမင်းခြင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက် သင်၏ အသက်အရွယ်နှင့် ပုံသဏ္ဍာန်ကို ကျွန်ုပ် ယူဆောင်ပါမည်။

Verse 61

यौवनं भवते दत्त्वा चरिष्यामि यथार्थवत् / ययातिरुवाच पूरो प्रीतो ऽस्मि भद्रं ते प्रीतश्चेदं ददामि ते

သင့်အား ငယ်ရွယ်နုပျိုခြင်းကို ပေးပြီးနောက် ကျွန်ုပ်သည် ထိုက်သင့်သလို နေထိုင်ပါမည်။ Yayati က ပြောသည်- အို Puru၊ ငါ နှစ်သက်သည်။ သင့်အား ကောင်းချီးပေးပါစေ။ နှစ်သက်သဖြင့် ဤအရာကို သင့်အား ငါပေး၏။

Verse 62

सर्वकामसमृद्धा ते प्रजा राज्ये भविष्यति / सूत उवाच पूरोरनुमतो राजा ययातिः स्वजरां ततः

သင်၏ တိုင်းနိုင်ငံရှိ ပြည်သူများသည် ဆန္ဒအလုံးစုံ ပြည့်ဝကြလိမ့်မည်။ Suta က ပြောသည်- ထို့နောက် မင်းကြီး Yayati သည် Puru ၏ သဘောတူညီချက်ဖြင့် သူ၏ အိုမင်းခြင်းကို [လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်]။

Verse 63

संक्रामयामास तदा प्रासादद्भार्गवस्य तु / गौरवेणाथ वयसा ययातिर्नहुषात्मजः

ထိုအခါ နဟုသ၏သား ယယာတိသည် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အသက်အရွယ်၏ မဟာတန်ခိုးဖြင့် ဘာရ္ဂဝ၏ နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 64

प्रीतियुक्तो नरश्रेष्ठश्चचार विषयान्स्वकान् / यथाकामं यथोत्साहं यथाकालं यथासुखम्

ပီတိဖြင့်ပြည့်ဝသော ထိုလူမြတ်သည် မိမိ၏အရာရာကို ဆန္ဒအတိုင်း၊ စိတ်အားထက်သန်မှုအတိုင်း၊ အချိန်အလိုက်၊ သက်သာပျော်ရွှင်စွာ ခံစားနေ하였다။

Verse 65

धर्माविरोधी राजेन्द्रो यथाशक्ति स एव हि / देवानतर्पयद्यज्ञैः पितॄञ्श्राद्धैस्तथैव च

ဓမ္မကိုမချိုးဖောက်သော ထိုမင်းကြီးသည် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ယဇ္ဉများဖြင့် ဒေဝတাদেরကိုလည်း၊ ရှရာဒ္ဓများဖြင့် ပိတೃများကိုလည်း တရားဝင် တృप्तစေ하였다။

Verse 66

दाराननुग्रहैरिष्टैः कामैश्च द्विजसत्तमान् / अतिथीनन्नपानैश्च वैश्यंश्च परिपालनैः

သူသည် ဒွိဇမြတ်များကို နှစ်သက်ရာ အလှူအတန်းနှင့် လိုအင်ပြည့်စုံစေခြင်းဖြင့်၊ ဧည့်သည်များကို အစားအသောက်နှင့် သောက်ရေဖြင့်၊ ဝိုင်ရှျများကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော အုပ်ချုပ်မှုဖြင့် ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 67

आनृशंस्येन शूद्रांश्च दस्यून्संनिग्रहेण च / धर्मेण च प्रजाः सर्वा यथावदनुरञ्जयत्

သူသည် ရှုဒ္ဒရများကို ကရုဏာဖြင့်၊ ဒস্যုများကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့်၊ ပြည်သူအားလုံးကို ဓမ္မအတိုင်း မှန်ကန်စွာ စိတ်ချမ်းသာစေ하였다။

Verse 68

ययातिः पालयामास साक्षादिन्द्र इवापरः / स राजा सिंहविक्रान्तो युवा विषयगोचरः

ယယာတိသည် အင်ဒြာတော်ကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်ပင် ပြည်သူတို့ကို ကာကွယ်အုပ်ချုပ်하였다။ ထိုမင်းသည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ရဲရင့်၍ ငယ်ရွယ်ကာ လောကီအာရုံများ၌ လှုပ်ရှားနေ하였다။

Verse 69

अविरोधेन धर्मस्य चचार सुखमुत्तमम् / स मार्गमाणः कामानामतद्दोषनिदर्शनात्

သူသည် ဓမ္မကို မဆန့်ကျင်ဘဲ အမြင့်မြတ်သော သုခကို ခံစား하였다။ ကာမကို ရှာဖွေနေသော်လည်း ထိုကာမ၏ အပြစ်အနာဂတ်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့။

Verse 70

विश्वाच्या सहितो रेमे वैब्राजे नन्दने वने / अपश्यत्स यदा तान्वै वर्द्धमानान्नृपस्तदा

သူသည် ဝိශ්ဝာချီနှင့်အတူ ဝိုင်ဘရာဇ နန္ဒနတော၌ ပျော်ရွှင်စွာ ဝိဟာရ하였다။ မင်းသည် ထိုအရာတို့ တိုးပွားလာသည်ကို မြင်သောအခါ…

Verse 71

गत्वा पूरोः सकाशं वै स्वां जरां प्रत्यपद्यत / संप्राप्य स तु तान्कामांस्तृप्तः खिन्नश्च पार्थिवः

သူသည် ပူရုထံသို့ သွားပြီး မိမိ၏ အိုမင်းမှုကို ပြန်လည် လက်ခံ하였다။ ထိုကာမများကို ရရှိပြီးနောက် မင်းသည် ကျေနပ်သော်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လည်း ဖြစ်하였다။

Verse 72

कालं वर्षसहस्रं वै सस्मार मनुजाधिपः / परिसंख्याय काले च कलाः काष्ठास्तथैव च

လူသားတို့၏ အရှင်သည် နှစ်တစ်ထောင်ကြာသော ကာလကို သတိရ하였다။ ထို့ပြင် အချိန်ကို တွက်ချက်ရာတွင် ကလာ၊ ကာဋ္ဌာ စသည့် အငယ်ဆုံးအပိုင်းများကိုပါ ရေတွက်하였다။

Verse 73

पूर्णं मत्वा ततः कालं पूरुं पुत्रमुवाच ह / यथा सुखं यथोत्साहं यथाकालमरिन्दम

ထို့နောက် အချိန်ပြည့်ပြီဟု ယူဆသဖြင့် သားတော် ပုရုအား မိန့်တော်မူသည်မှာ - 'အို ရန်သူတို့ကို နှိမ်နင်းသူ၊ ချမ်းသာသုခ၊ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် အချိန်ကာလအလိုက်...'

Verse 74

सेविता विषयः पुत्र यौवनेन मया तव / पूरो प्रीतो ऽस्मि भद्रं ते गृहाण त्वं स्वयौवनम्

'အို သားတော်၊ သင့်လူပျိုဘဝဖြင့် အာရုံကာမဂုဏ်တို့ကို ငါခံစားခဲ့ပြီးပြီ။ အို ပုရု၊ ငါနှစ်သက်မိ၏။ သင့်အား ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ဖြစ်ပါစေ။ သင့်လူပျိုဘဝကို ပြန်လည်ရယူလော့။'

Verse 75

राज्यं च त्वं गृहाणेदं त्वं हि मे प्रियकृत्सुतः / प्रतिपेदे जरां राजा ययातिर्नहुषात्मजः

'ဤတိုင်းပြည်ကိုလည်း လက်ခံလော့။ အကြောင်းမူကား သင်သည် ငါ့အဖို့ ကျေးဇူးပြုသော သားဖြစ်ပေ၏။' နဟုသ၏ သားတော် ဘုရင် ယယာတိသည် မိမိ၏ အိုမင်းမှုကို ပြန်လည်ရယူလေ၏။

Verse 76

यौवनं प्रतिपेदे च पूरुः स्वं पुनरात्मनः / अभिषेक्तुकामं च नृपं पूरुं पुत्रं कनीयसम्

ပုရုသည် မိမိ၏ လူပျိုဘဝကို ပြန်လည်ရရှိလေ၏။ ဘုရင်သည် အငယ်ဆုံးသော သားတော် ပုရုအား ဘိသိက်သွန်းလိုသည်ကို မြင်လျှင်...

Verse 77

ब्राह्मणप्रमुखा वर्णा इदं वचनमब्रुवन् / कथं शुक्रस्य नप्तारं देवयान्याः सुतं प्रभो

ဗြာဟ္မဏ အမှူးရှိသော ဇာတ်နိမ့်မြင့်တို့သည် ဤစကားကို ဆိုကြကုန်၏ - 'အို အရှင်၊ သုကြ၏ မြေးတော်၊ ဒေဝယာနီ၏ သားတော်ကို ကျော်လွန်၍ အဘယ်သို့လျှင်...'

Verse 78

ज्येष्ठं यदुमतिक्रम्य राज्यं दास्यसि पूरवे / यदुर्ज्येष्ठस्तव सुतो जातस्तमनुदतुर्वसुः

အကြီးဆုံးသား ယဒုကို ကျော်လွန်၍ သင်သည် နိုင်ငံတော်ကို ပူရုအား ပေးမည်; ယဒုသည် သင်၏ အကြီးဆုံးသားဖြစ်သော်လည်း တုရဝစုနောက်မှ မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 79

शर्मिष्ठायाः सुतो द्रुह्युस्ततो ऽनुः पूरुरेव च / कथं ज्येष्ठानतिक्रम्य कनीयान्राज्यमर्हति / सुतः संबोधयामस्त्वां धर्मं समनुपालय

ရှർമိဋ္ဌာ၏သားမှာ ဒြုဟျု၊ ထို့နောက် အနု၊ ထို့နောက် ပူရု ဖြစ်သည်။ အကြီးများကို မကျော်လွန်ဘဲ အငယ်က ဘယ်လို နိုင်ငံတော်ကို ထိုက်တန်မည်နည်း? သားရေ၊ ငါတို့သည် သင်ကို သတိပေးသည်—ဓမ္မကို ပြည့်စုံစွာ စောင့်ထိန်းပါ။

Verse 80

ययातिरुवाच ब्राह्मणप्रमुखा वर्णाः सर्वे शृण्वन्तु मे वचः

ယယာတိက ပြောသည်—“ဗြာဟ္မဏတို့ကို အစပြု၍ ဝဏ္ဏအားလုံး ငါ့စကားကို နားထောင်ကြပါစေ။”

Verse 81

ज्येष्ठं प्रति यथा राज्यं न देयं मे कथञ्चन / मातापित्रोर्वचनकृद्वीरः पुत्रः प्रशस्यते

အကြီးဆုံးသားအား နိုင်ငံတော်ကို ငါသည် မည်သို့မျှ မပေးသင့်; မိဘ၏ စကားကို လိုက်နာသော သတ္တိရှိသည့် သားသည် ချီးမွမ်းခံရသည်။

Verse 82

मम ज्येष्ठेन यदुना नियोगो नानुपालितः / प्रतिकूलः पितुर्यश्च न स पुत्रः सतांमतः

ငါ၏ အကြီးဆုံးသား ယဒုသည် ငါ၏ အမိန့်ကို မလိုက်နာခဲ့; ဖခင်ကို ဆန့်ကျင်သူသည် သုတေသနသူများ၏ အမြင်တွင် သားမဟုတ်။

Verse 83

स पुत्रः पुत्रवद्यश्च वर्त्तते पितृमातृषु / यदुनाहमवज्ञातस्तथा तुर्वसुनापि च

သူသည် မိဘတို့အပေါ် သားတော်ကဲ့သို့ ပြုမူသူဖြစ်၏; သို့သော် ယဒုသည် ကျွန်ုပ်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ပြီး တုရဝစုလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 84

द्रुह्युना चानुना चैव मय्यवज्ञा कृता भृशम् / पूरुणा तु कृतं वाक्यं मानितश्च विशेषतः

ဒြုဟျုနှင့် အနုတို့လည်း ကျွန်ုပ်ကို အလွန်အမင်း မထီမဲ့မြင်ပြုကြ၏; သို့သော် ပူရုသည် ကျွန်ုပ်၏စကားကို လိုက်နာပြီး အထူးသဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။

Verse 85

कनीयान्मम दायादो जरा येन धृता मम / सर्वे कामा मम कृताः पूरुणा पुण्यकारिणा

ကျွန်ုပ်၏ အငယ်ဆုံး အမွေဆက်ခံသူမှာ ကျွန်ုပ်၏ ဇရာ (အိုမင်းခြင်း) ကို ထမ်းယူသူပင် ဖြစ်၏; ကုသိုလ်ပြုသူ ပူရုသည် ကျွန်ုပ်၏ ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေ하였다။

Verse 86

शुक्रेण च वरो दत्तः काव्येनोशनसा स्वयम् / पुत्रो यस्त्वानुवर्त्तेत स राजा तु महामते

ကာဝျ အုရှနစ် (ရှုကရာချာရျ) သည် ကိုယ်တိုင် ဤကောင်းချီးကို ပေးခဲ့သည်—ဟေ မဟာမတေ၊ သင့်ကို လိုက်နာသော သားတော်ပင် ဘုရင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 87

प्रजा ऊचुः भवतो ऽनुमतो ऽप्येवं पूरू राज्ये ऽभिषिच्यताम् / यः पुत्रो गुणसंपन्नो मातापित्रोर्हितः सदा

ပြည်သူတို့က ဆိုကြသည်—သင်၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ပူရုကို နိုင်ငံတော်၌ အဘိသေက (တော်ဝင်တင်မြှောက်) ပြုပါစေ; အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဂုဏ်သတ္တိပြည့်ဝသော သားတော်ဖြစ်ပြီး မိဘတို့၏ အကျိုးကို အမြဲလိုလားသူ ဖြစ်သည်။

Verse 88

सर्वमर्हति कल्याणं कनीयानपि स प्रभुः / अर्हे ऽस्य पूरू राज्यस्य यः प्रियः प्रियकृत्तव

ထိုအရှင်သည် အငယ်ဆုံးဖြစ်သော်လည်း ကောင်းမြတ်မင်္ဂလာအားလုံးနှင့် ထိုက်တန်၏။ ပူရု၏ နိုင်ငံကို ထိုက်တန်သူဖြစ်ပြီး ချစ်မြတ်နိုးခံရသူ၊ ချစ်ဖွယ်ကောင်းသော အမှုကို ပြုသူဖြစ်၏။

Verse 89

वरदानेन शुक्रस्य न शक्यं वक्तुमुत्तरम् / पौरजान पदैस्तुष्टैरित्युक्ते नाहुषस्तदा

ရှုကရ၏ ကောင်းချီးပေးမှုကြောင့် အဖြေကို ပြောဆိုရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့။ မြို့သူမြို့သားတို့က စိတ်ကျေနပ်စေသော စကားများ ပြောကြသော်လည်း ထိုအခါ နာဟုရှသည် တိတ်ဆိတ်နေ၏။

Verse 90

अभिषिच्य ततः पूरुं स राज्ये सुतमात्मनः / दिशि दक्षिणपूर्वस्यां तुर्वसुं तु न्यवेशयत्

ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏သား ပူရုကို နန်းတင်အဘိသိက်ပြု၍ အာဏာပိုင်စေ하였다။ ထို့ပြင် တောင်အရှေ့ဘက်သို့ တုရဝစုကို ခန့်ထား하였다။

Verse 91

दक्षिणापरतो राजा यदुं ज्येष्ठं न्यवेशयत् / प्रतीच्यामुत्तरस्यां च द्रुह्युं चानुं च तावुभौ

ဘုရင်သည် တောင်အနောက်ဘက်သို့ အကြီးဆုံး ယဒုကို ခန့်ထား하였다။ ထို့ပြင် အနောက်မြောက်ဘက်တွင် ဒရုဟျုနှင့် အနု—ထိုနှစ်ဦးကို တင်ထား하였다။

Verse 92

सप्तद्वीपां ययातिस्तु जित्वा पृथ्वीं ससागराम् / व्यभजत्पञ्चधा राजा पुत्रेभ्यो नाहुषस्तदा

ယယာတိသည် သမုဒ္ဒရာများပါဝင်သော ခုနှစ်ဒွီပမြေကို အနိုင်ယူပြီးနောက်၊ ထိုအခါ ဘုရင် နာဟုရှသည် မိမိ၏သားများအတွက် ငါးပိုင်းခွဲဝေ하였다။

Verse 93

तैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपत्तना / यथाप्रदेशं धर्मज्ञैर्धर्मेण प्रतिपान्यते

သူတို့ကြောင့် ဤကမ္ဘာမြေတစ်ခုလုံးသည် ကျွန်းကြီးခုနစ်ခုနှင့် ပြည်သူများအပါအဝင် ဒေသအလိုက် ဓမ္မကိုသိသူများက ဓမ္မတရားဖြင့် စောင့်ရှောက်အုပ်ချုပ်ကြသည်။

Verse 94

एवं विभज्य पृथिवीं पुत्रेभ्यो नाहुषस्तदा / पुत्रसंक्रामितश्रीस्तु प्रीतिमा नभवन्नृपः

ဤသို့ နဟုရှသည် မြေကြီးကို သားများထံ ခွဲဝေပေးပြီး၊ ရာဇဂုဏ်သိက္ခာကို သားများထံ လွှဲပြောင်းကာ ဘုရင်သည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြစ်လာ하였다။

Verse 95

धनुर्न्यस्य पृषत्कांश्च राज्यं चैव सुतेषु तु / प्रीतिमानभवद्राजा भारमावेश्य बन्धुषु

လေးနှင့်မြားကို ချထားပြီး၊ နိုင်ငံကိုလည်း သားများထံ အပ်နှံကာ၊ တာဝန်ကို ဆွေမျိုးများထံ လွှဲပေးသဖြင့် ဘုရင်သည် ပီတိဖြစ်လာ하였다။

Verse 96

अत्र गाथा महाराज्ञा पुरा गीता ययातिना / याभिः प्रत्याहरेत्कामात्कूर्मौंऽगानीव सर्वशः

ဤနေရာတွင် မဟာဘုရင် ယယာတိက ရှေးကာလက သီဆိုခဲ့သော ဂါထာရှိသည်။ ထိုစကားများဖြင့် လူသည် ကာမမှ အာရုံများကို လိပ်ကဲ့သို့ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို အတွင်းသို့ ဆုတ်ယူသကဲ့သို့ အလုံးစုံ ပြန်လည်ဆုတ်ယူနိုင်သည်။

Verse 97

न जातु कामः कामानमुपभोगेन शाम्यति / हविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एवाभिवर्द्धते

ကာမကို ကာမအရာများကို ခံစားခြင်းဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ မငြိမ်းနိုင်။ မီးထဲသို့ ဂျီ (ghee) အာဟုတီ ထည့်သကဲ့သို့ ပို၍ပင် တိုးပွားလာသည်။

Verse 98

यत्पृथिव्यां व्रीहियवं हिरण्यं पशवः स्त्रियः / नालमेकस्य तत्सर्वमिति पश्यन्न मुह्यति

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဆန်နှင့် မုယော၊ ရွှေ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် မိန်းမများ—ဤအရာအားလုံးသည် တစ်ယောက်တည်းအတွက် မလုံလောက်; ထိုသို့မြင်သူသည် မောဟမဖြစ်။

Verse 99

यदा न कुरुते भावं सर्वभूतेष्वमङ्गलम् / कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म संपद्यते तदा

လုပ်ရပ်၊ စိတ်နှင့် စကားဖြင့် သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် မကောင်းသောစိတ်မထားသောအခါ၊ ထိုအခါပင် ဘြဟ္မန်ကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 100

यदा परान्न बिभेति यदान्यस्मान्न बिभ्यति / यदा नेच्छति न द्वेष्टि ब्रह्म संपद्यते तदा

သူသည် အခြားသူများကို မကြောက်သလို အခြားသူများလည်း သူ့ကို မကြောက်သောအခါ; သူသည် မလိုချင် မမုန်းသောအခါ—ထိုအခါ ဘြဟ္မန်ကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 101

या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यतः / यैषा प्राणान्तिको रोगस्तां तृष्णां त्यजतः सुखम्

မကောင်းသောအမြင်ရှိသူတို့အတွက် စွန့်လွှတ်ရန်ခက်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာအိုသော်လည်း မအိုသော; အသက်ဆုံးစေသောရောဂါတူသည့် ထိုတဏှာကို စွန့်သူသည် ချမ်းသာရသည်။

Verse 102

जीर्यन्ति जीर्यतः केशा दन्ता जीर्यन्ति जीर्यतः / जीविताशा धनाशा च जीर्यतो ऽपि न जीर्यति

အိုလာသည်နှင့် ဆံပင်အိုသွားပြီး သွားလည်းအိုသွားသည်; သို့သော် အသက်ရှင်လိုသောမျှော်လင့်ချက်နှင့် ငွေကြေးမျှော်လင့်ချက်သည် အိုသော်လည်း မအို။

Verse 103

यच्च कामसुखं लोके यच्छ दिव्यं महत्सुखम् / कृष्णाक्षयसुखस्यैतत्कलां नर्हन्ति षोडशीम्

လောက၏ ကာမသုခနှင့် ဒိဗ္ဗမဟာသုခတို့သည် သီရိကృష్ణ၏ မကုန်ခန်းသုခ၏ ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မတူညီနိုင်။

Verse 104

एवमुक्त्वा स राजर्षिः सदारः प्रस्थितो वनम् / भृगुतुङ्गे तपस्तप्त्वा तत्रैव च महायशाः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ရာဇရိရှီသည် ဇနီးနှင့်အတူ တောသို့ထွက်ခွာ하였다။ ဘೃဂုတုင်ဂ၌ တပဿာကျင့်၍ ထိုနေရာ၌ပင် မဟာဂုဏ်သတင်းရရှိ하였다။

Verse 105

पालयित्वा व्रतं चार्षं तत्रैव स्वर्ग माप्तवान् / तस्य वंशास्तु पञ्चैते पुण्या देवर्षिसत्कृताः

ရိရှီတို့၏ ဝရတကို ထိန်းသိမ်း၍ သူသည် ထိုနေရာမှပင် ဆွರ್ಗကို ရရှိ하였다။ သူ၏ မျိုးဆက်ငါးခုသည် ပုဏ္ဏဝန်ဖြစ်၍ ဒေဝရိရှီတို့က ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 106

यैर्व्याप्ता पृथिवी कृत्स्ना सूर्यस्येव गभस्तिभिः / धन्यः प्रजावा नायुष्मान्कीर्त्तिमांश्च भवेन्नरः

သူတို့ကြောင့် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် နေ၏ရောင်ခြည်ကဲ့သို့ ပြန့်နှံ့လျက်ရှိသည်။ ထိုကြောင့် လူသည် ကံကောင်းသူ၊ မျိုးဆက်ရှိသူ၊ အသက်ရှည်သူ၊ ဂုဏ်သတင်းရှိသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 107

ययातेश्चारितं सर्वं पठञ्छृण्वन्द्विजोत्तमाः

အို ဒွိဇိုတ္တမတို့၊ ယယာတိ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိအားလုံးကို ဖတ်ရှု၍ နားထောင်ကြလော့။