
Nimivaṃśānukīrtana (Genealogical Recitation of the Nimi Line) — with Atri–Soma Origin Motif
သုတသည် ပြောကြားသူအဖြစ် ပေါ်လာပြီး အတရီ ရှိကို ဆိုမ၏ အဖအဖြစ်ထားသော မျိုးရိုး–ကမ္ဘာဓာတ်ဆိုင်ရာ အကျဉ်းချုပ်ကို ဖော်ပြသည်။ အတရီသည် လက်မြှောက်တည်၍ တပသင်္ကာရပြင်းထန်ကာ ကိုယ်၊ စိတ်၊ စကား သုံးပါးသန့်ရှင်းသည့် တပသဝင်အဖြစ် “သုဒုရှ္စရ” ဟုခေါ်သော တပသကို ဒေဝနှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ဆောင်ရွက်သည်။ ထိုသမာဓိမှ “ဆိုမဖြစ်ခြင်း” ပေါ်ထွန်းကာ အလင်းရောင်ဖြင့် အရပ်မျိုးစုံသို့ ထွန်းလင်း၍ လောကကို အလင်းပေးသော သဘောတရားဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်ဝန်–အင်္ဂါရပ်မော်တီဖ်ဖြစ်၍ ဒေဝီ ၁၀ ပါးက ဆိုမဂರ್ಭကို ထမ်းဆောင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မထိန်းနိုင်၍ အလင်းတောက်ပသည့် ဂರ್ಭသည် မြေသို့ ကျရောက်သည်။ လောကပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် လောကအကျိုးအတွက် ဝင်ရောက်ကာ မြင်းတစ်ထောင်ချည်ထားသော ရထားပေါ်တွင် ဆိုမကို တင်ပေး၍ ကောင်းကင်လှုပ်ရှားမှု စည်းကမ်းတကျဖြစ်စေသည်။ ဒေဝတများနှင့် ဘြဟ္မာ၏ စိတ်မွေးသားများ၊ ရိဂ်/ယဇုစ်/အထರ್ವ-အင်္ဂိရသ မန္တရားအစဉ်အလာတို့က ဆိုမကို ချီးမွမ်းကြသည်။ ဆိုမ၏ တေဇဿ တိုးပွားလာခြင်းက လောကသုံးပါးကို အာဟာရပေးပြီး သမုဒ္ဒရာကန့်သတ်ထားသော မြေကြီးကို အကြိမ်ကြိမ် ပတ်လည်လှည့်ခြင်းသည် မြေဩဇာနှင့် အထူးသဖြင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ (ဩသဓိ) ပေါက်ဖွားခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သည်။ နိမိမျိုးရိုးကို ခေါင်းစဉ်တပ်ထားသော်လည်း ဤဆိုမဇာတ်ပိုင်းသည် နောက်တော်မင်းဆက်ဖော်ပြမှုအတွက် ကမ္ဘာလောကတရားနှင့် ယဇ်ပူဇော်အာဏာကို တည်ထောင်ပေးသော ပုဗ္ဗကထာအဖြစ် လုပ်ဆောင်သည်။
Verse 1
एति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीये उपोद्धातपादे निमिवंशानुकीर्तनं नाम चतुःषष्टितमो ऽध्यायः // ६४// सूत उवाच पिता सोमस्य वै विप्रा जज्ञे ऽत्रिर्भगवानृषिः / तत्रात्रिः सर्वलोकानां तस्थौ स्वेनौजसा वृतः
ဤသို့ သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုမိန့်ကြားသော အလယ်ပိုင်း တတိယ အုပေါဓ္ဓာတပဒ၌ “နိမိဝంశ အနုကီရတန” ဟူသော ခြောက်ဆယ်လေးမြောက် အဓ್ಯಾಯ ဖြစ်သည်။ စူတက ပြောသည်—ဗိပရတို့၊ ဤနေရာ၌ ဘဂဝန် ရှိ အထရီသည် စောမ၏ အဖဖြစ်၍ မွေးဖွားလာပြီး၊ မိမိတေဇောဓာတ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ လောကအားလုံးအလယ်၌ တည်နေ하였다။
Verse 2
कर्मणा मनसा वाचा शुभान्येव समाचरन् / काष्ठकुड्यशिलाभूत ऊर्द्ध्वबाहुर्महाद्युतिः
သူသည် ကိုယ်ကာယ၊ စိတ်နှင့် စကားဖြင့် ကောင်းမြတ်သည့်အရာများကိုသာ ကျင့်သုံး하였다။ သစ်တုံး၊ နံရံ၊ ကျောက်တုံးကဲ့သို့ မလှုပ်မရှား တည်ငြိမ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ထား၍ မဟာတေဇဖြင့် တောက်ပနေ하였다။
Verse 3
सुदुश्चरं नाम तपो येन तप्तं महात्पुरा / त्रीणि वर्षसहस्राणि दिव्यानीति हि नः श्रुतम्
ထို မဟာတ္မာသည် ယခင်က “စုဒုရှ္စရ” ဟူသော အလွန်ခက်ခဲသည့် တပဿကို ကျင့်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဒိဗ္ဗနှစ် သုံးထောင်ကြာခဲ့ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိရသည်။
Verse 4
तस्योर्द्ध्वरेतसस्तत्र स्थितस्यानिमिषस्य ह / सोमत्वं तनुरापेदे महाबुद्धिः स वै द्विजः
အဲဒီနေရာတွင် တည်ရှိနေသော ဥဓ္ဓဝရေတစ် (ဗီရယကို အပေါ်သို့ ထိန်းထားသူ)၊ မျက်တောင်မခတ်သော တပဿဝင် ဒွိဇ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် “ဆိုမတ္ဝ” အခြေအနေကို ရရှိ하였다။ သူသည် မဟာဉာဏ်ပညာရှိသူဖြစ်သည်။
Verse 5
ऊर्द्ध्वमाचक्रमे तस्य सोमत्वं भावितात्मनः / नेत्राभ्या मस्रवत्सोमो दशधा द्योतयन् दिशः
စိတ်ဝိညာဉ် ပျိုးထောင်ပြီးသား ထိုတပဿဝင်၏ ဆိုမတ္ဝသည် အပေါ်သို့ တက်လှမ်း하였다။ မျက်စိနှစ်ဖက်မှ ဆိုမသည် ဆယ်မျိုးသော စီးကြောင်းများအဖြစ် စီးဆင်းကာ အရပ်ဒిశများကို တောက်ပစေ하였다။
Verse 6
तं गर्भं विधिना हृष्टा दश देव्यो दधुस्तदा / समेत्य धारयामासुर्न च ताः समशक्नुवन्
ထိုအခါ ဓမ္မနည်းတရားအတိုင်း ဝမ်းမြောက်သော ဒေဝီဆယ်ပါးတို့သည် ထိုဂರ್ಭကို ထမ်းဆောင်ကြ၏။ အတူတကွ ထိန်းထားရန် ကြိုးစားသော်လည်း မထိန်းနိုင်ကြ။
Verse 7
स ताभ्यः सहसैवाथ दिग्भ्यो गर्भः प्रसाधितः / पपात भासयंल्लोकाञ्छीतांशुः सर्वभावनः
ထို့နောက် ထိုဂರ್ಭသည် သူတို့ထံမှ ချက်ချင်းကွာ၍ အရပ်မျက်နှာများသို့ ပြန့်နှံ့ကာ ကျသွား၏။ ရှီတಾಂရှု—လ—သည် လောကအားလုံးကို ထွန်းလင်းစေ၍ အားလုံးကို ပျိုးထောင်သူအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာ၏။
Verse 8
यदा न धारणे शक्तास्तस्य गर्भस्य ताः स्त्रियः / ततः सहाभिः शीतांशुर्निपपात वसुंधराम्
ထိုမိန်းမတို့သည် ထိုဂರ್ಭကို မထမ်းဆောင်နိုင်သည့်အခါ ရှီတಾಂရှု (လ) သည် သူတို့နှင့်အတူ ဝಸುန္ဓရာ (မြေပြင်) ပေါ်သို့ ကျသွား၏။
Verse 9
पतन्तं सोममालोक्य ब्रह्मा लोकपितामहः / रथमारोपयामास लोकानां हितकाम्यया
ကျသွားနေသော ဆိုမ (လ) ကို မြင်၍ လောကပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် လောကတို့၏ အကျိုးကို မျှော်မှန်းကာ ရထားပေါ်သို့ တင်စီးစေ하였다။
Verse 10
स हि वेदमयो विप्रा धर्मात्मा सत्यसंगरः / युक्ते वाजिसहस्रेण रथे ऽध्यास्तेति नःश्रुतम्
ဗိပရတို့ရေ၊ သူသည် ဝေဒမယ၊ ဓမ္မစိတ်ရှိသူ၊ သစ္စာ၌ မလှုပ်မရှားသူ ဖြစ်၏။ ထောင်မြင်းချိတ်ထားသော ရထားပေါ်၌ ထိုင်နေသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိရသည်။
Verse 11
तस्मिन्निपतिते देवाः पुत्रे ऽत्रेः परमात्मनः / तुष्टुवुर्ब्रह्मणः पुत्रा मानसाः सप्त विश्रुताः
ထိုနေရာ၌ ပရမాత్మ အတြိ၏ သားတော် ကျရောက်သော်၊ ဘြဟ္မာ၏ မနောဇသား အထင်ကရ ခုနစ်ပါးသော ဒေဝတို့က ချီးမွမ်းတော်မူကြသည်။
Verse 12
तत्रैवाङ्गिरसास्तस्य भृगोश्चैवात्मजास्तथा / ऋग्भिर्यजुर्भिर्बहुभिरथर्वाङ्गिरसैरपि
ထိုနေရာ၌ပင် အာင်ဂိရသ မျိုးနွယ်တို့နှင့် ဘೃဂု၏ သားတော်များလည်း ရိဂ္၊ ယဇုရ် နှင့် အထರ್ವာင်ဂိရသ မန္တရများစွာဖြင့် ချီးမွမ်းကြသည်။
Verse 13
ततः संस्तूयमानस्य तेजः सोमस्य भास्वतः / आप्यायमानं लोकांस्त्रीन्भावयामास सर्वशः
ထို့နောက် ချီးမွမ်းခံရသော တောက်ပသည့် ဆိုမ၏ တေဇောသည် တိုးပွားလာ၍ သုံးလောကကို အရပ်ရပ်၌ ထွန်းလင်းပေးကာ ပျိုးထောင်ပေး하였다။
Verse 14
स तेन रथमुख्येन सागरान्तां वसुंधराम् / त्रिःसप्तकृत्वो ऽतियशाश्चकाराभिप्रदक्षिणम्
အလွန်ဂုဏ်သတင်းကြီးသူသည် ထိုအထူးမြတ်သော ရထားပေါ်တက်၍ သမုဒ္ဒရာအဆုံးရှိသော မြေပြင်ကို ၂၁ ကြိမ် ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်하였다။
Verse 15
तस्य यद्वर्द्धितं तेजः पृथिवीमन्वपद्यत / ओषध्यस्ताः समुद्भूतास्तेजसा खं ज्वलत्युत
သူ၏ တိုးပွားလာသော တေဇောသည် မြေပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွား၍ ထိုတေဇောကြောင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ ပေါက်ဖွားလာပြီး ကောင်းကင်တောင် မီးလောင်သကဲ့သို့ ထွန်းတောက်하였다။
Verse 16
ताभिः पुण्यात्ययं लोकान्प्रजाश्चापि चतुर्विधाः / पोष्टा हि भगवान्सोमो जगतो हि द्विजोत्तमाः
ထိုကုသိုလ်ပေးသော အင်အားများကြောင့် လောကများနှင့် အမျိုးအစားလေးပါးသော သတ္တဝါများ ပျိုးထောင်ခံရသည်။ အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ ဘဂဝန် စိုးမသည် လောက၏ ပျိုးထောင်ရှင် ဖြစ်သည်။
Verse 17
स लब्धतेजास्तपसा संस्तवैस्तैः स्वकर्मभिः / तवस्तेपे महाभागः समानां नवतीर्दश
သူသည် တပဿာဖြင့် တေဇောကို ရရှိပြီး၊ ထိုစတုတိများနှင့် ကိုယ်ပိုင်ကမ္မတို့ကြောင့်; မဟာဘဂါဖြစ်သူသည် ကိုးဆယ်နှင့် ဆယ်—စုစုပေါင်း နှစ်တစ်ရာ တပဿာပြု하였다။
Verse 18
इरण्यवर्णा या देव्यो धारयन्त्यात्मना जगत् / विभुस्तासां मुदा सोमः प्रख्यातःस्वेन कर्मणा
ရွှေရောင်တောက်ပသော ဒေဝီများသည် ကိုယ်ပိုင်အာတ္မ-အင်အားဖြင့် လောကကို ထမ်းဆောင်ကြသည်။ သူတို့အတွင်း၌ အလုံးစုံပြည့်စုံသော စိုးမသည် မိမိကမ္မကြောင့် ဝမ်းမြောက်စွာ နာမည်ကြီးလာ하였다။
Verse 19
ततस्तस्मै ददौ राज्यं ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः / बीजौषधीनां विप्राणामपां च द्विजसत्तमाः
ထို့နောက် ဘြဟ္မဝိဒ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော ဘြဟ္မာသည် သူ့အား မျိုးစေ့များ၊ ဆေးပင်များ၊ ဘြာဟ္မဏများနှင့် ရေများအပေါ် အုပ်စိုးခွင့်ကို ပေးတော်မူ하였다၊ အို ဒွိဇသတ္တမတို့။
Verse 20
सो ऽभिषिक्तो महातेजा महाराज्येन राजराट् / लोकान्वै भावयामास तेजस्वी तपतां वरः
မဟာတေဇောရှိသော ထိုမင်းကြီးသည် မဟာနိုင်ငံတော်ဖြင့် အဘိသိက္က ခံရပြီး၊ တပဿာရှင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး တေဇောဝန်ဖြစ်လာကာ လောကများကို အမှန်တကယ် စိုပြေကောင်းမွန်စေ하였다။
Verse 21
सप्तविंशतिरिन्दोस्तु दाक्षायण्यो महाव्रताः / ददौ प्राचेतसो दक्षो नक्षत्राणीति या विदुः
လအတွက် ပရာချေတသ ဒက္ခသည် မဟာဝရတရှိသော ဒက္ခာယဏီ သမီး ၂၇ ယောက်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုသူတို့ကို ‘နက္ခတ်’ ဟု သိကြသည်။
Verse 22
स तत्प्राप्य महाद्राज्यं सोमः सोमवतां प्रभुः / समारेभे राजसूयं सहस्रशतदक्षिणम्
ထိုမဟာနိုင်ငံကို ရရှိပြီးနောက်၊ ဆိုမ—ဆိုမကို ကိုးကွယ်သူတို့၏ အရှင်—သည် ဒက္ခိဏာ အထောင်အရာများပါသော ရာဇသူယ ယဇ္ဈကို စတင်하였다။
Verse 23
हिरण्यगर्भश्चोद्गाता ब्रह्मा ब्रह्मत्वमीयिवान् / सदस्यस्तत्र भगवान्हरिर्नारायणः प्रभुः
အဲဒီမှာ ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ—ဗြဟ္မာတော်၏ ဘြဟ္မတ്വကို ရောက်ရှိသူ—သည် ဥဒ္ဂါတာ ဖြစ်ပြီး၊ စည်းဝေးအဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ဘဂဝန် ဟရီ နာရာယဏ ပရဘု ရှိ하였다။
Verse 24
सनत्कुमारप्रमुखैराद्यैर्ब्रह्मर्षिभिर्वृतः
သူသည် စနတ်ကူမာရ အစရှိသော ရှေးဦး ဘြဟ္မရိရှိများက ဝန်းရံထား하였다။
Verse 25
दक्षिणामददात्सोमस्त्रींल्लोकानिति नः श्रुतम् / तेभ्यो ब्रह्मर्षिमुख्येभ्यः सदस्येभ्यश्च वै द्विजाः
ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိသကဲ့သို့ ဆိုမသည် ဒက္ခိဏာအဖြစ် လောကသုံးပါးကိုပင် လှူဒါန်း하였다။ ထိုသည် ဘြဟ္မရိရှိအထွဋ်အမြတ်များနှင့် စည်းဝေးအဖွဲ့ဝင် ဒွိဇများထံ ဖြစ်သည်။
Verse 26
तं सिनी च कुहूश्चैव वपुः पुष्टिः प्रभा वसुः / कीर्त्तिर्धृतिश्च लक्ष्मीश्च नव देव्यः सिषेविरे
စိနီ၊ ကုဟူ၊ ဝပု၊ ပုဋ္ဌိ၊ ပရဘာ၊ ဝစု၊ ကီရတိ၊ ဓြတိ နှင့် လက္ရှမီ—ဒေဝီကိုးပါးတို့သည် ထိုသူကို ဘက္တိဖြင့် စေဝာပြုကြ၏။
Verse 27
प्राप्यावभृथमव्यग्रः सर्वदेवर्षिपूजितः / अतिरेजे हि राजेन्द्रो दशधा भासयन्दिशः
အဝဘෘထသနာန်ကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက် သူသည် စိတ်မပူပန်ဘဲ တည်ငြိမ်လျက်၊ ဒေဝတော်များနှင့် ဒေဝရိရှီများက ပူဇော်ကြသဖြင့်၊ ရာဇင်ဒြသည် ဒသဒిశကို ဆယ်ဆတောက်ပစေကာ အလွန်တောက်ပလေ၏။
Verse 28
तस्य तत्प्राप्य दुष्प्रापमैश्वर्यमृषिसंस्तुतम् / विबभ्राम मतिर्विप्रा विनयादनयावृता
ရရှိရန်ခက်ခဲပြီး ရိရှီတို့က ချီးမွမ်းသော အိုင်ရှဝရယကို ရခဲ့သော်လည်း၊ နှိမ့်ချမှုမရှိဘဲ မမှန်ကန်သောလမ်းစဉ်က ဖုံးလွှမ်းသဖြင့် သူ၏အတွေးအခေါ်သည် လွဲချော်၍ မူးဝေသွား၏။
Verse 29
बृहस्पतेः सवै भार्यां तारां नाम यशस्विनीम् / जहार सहसा सर्वानवमत्याङ्गिरःसुतान्
အင်္ဂိရသသုတများ (ဗြဟ္စပတိ၏ သားများ) အားလုံးကို မထင်မှတ်ဘဲ အလေးမထားကာ၊ ဗြဟ္စပတိ၏ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ဇနီး ‘တာရာ’ ကို ရုတ်တရက် လုယူသွား၏။
Verse 30
स याच्यमानो देवैश्च तथा देवर्षिभिश्च ह / नैव व्यसर्जयत्तारां तस्मा अङ्गिरसे तदा
ဒေဝတော်များနှင့် ဒေဝရိရှီများက တောင်းပန်ကြသော်လည်း၊ ထိုအချိန်တွင် သူသည် အင်္ဂိရသ (ဗြဟ္စပတိ) ထံသို့ တာရာကို လုံးဝ မလွှတ်ပေးခဲ့။
Verse 31
उशनास्तस्य जग्राह पार्ष्णिमङ्गिरसो भवः / स हि शिष्यो महातेजाः पितुः पूर्वं बृहस्पतेः
ဥရှနာစ်သည် သူ၏ခြေခလယ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ အင်္ဂိရသဝంశသား ဘဝလည်း ဆုပ်ကိုင်하였다။ သူသည် မဟာတေဇရှိသူဖြစ်၍ အရင်ကတည်းက ဖခင် ဘృဟஸပတိ၏ တပည့်ဖြစ်သည်။
Verse 32
तेन स्नेहेन भगवान्रुद्रस्तस्य बृहस्पतेः / पार्ष्मिग्राहो ऽभवद्देवः प्रगृह्याजगवं धनुः
ထိုမေတ္တာကြောင့် ဘဂဝန် ရုဒြသည် ဘృဟஸပတိအတွက် ခြေခလယ်ကို ဆုပ်ကိုင်သူ ဖြစ်လာပြီး၊ ဒေဝသည် အာဇဂဝ လေးကို မြှောက်ကိုင်하였다။
Verse 33
तेन ब्रह्मशिरो नाम परमास्त्रं महात्मना / उद्दिश्य देवानुत्सृष्टं येनैषां नाशितं यशः
ထိုမဟာအတ္မာသည် ‘ဗြဟ္မသိရ’ ဟုခေါ်သော အမြင့်ဆုံးအာယုဓကို ဒေဝများကို ရည်ညွှန်း၍ ပစ်လွှတ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအာယုဓကြောင့် သူတို့၏ဂုဏ်သတင်း ပျက်စီး하였다။
Verse 34
तत्र तद्युद्धमभवत्प्रख्यातं तारकामयम् / देवानां दानवानां च लोकक्षयकरं महत्
ထိုနေရာ၌ ‘တာရကာမယ’ ဟု နာမည်ကြီးသော မဟာစစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဒေဝများနှင့် ဒာနဝများ၏ စစ်ဖြစ်၍ လောကပျက်စီးစေသော ကြီးမားသည့် စစ်ပွဲဖြစ်သည်။
Verse 35
तत्र शिष्टास्तु ये देवास्तुषिताश्चैव ते स्मृताः / ब्रह्माणं शरणं जग्मुरादिदेवं पितामहम्
ထိုနေရာ၌ ‘သိဋ္ဌ’ ဒေဝများနှင့် ‘တုသိတ’ ဟု မှတ်သားကြသူတို့သည် အာဒိဒေဝ ပိတာမဟ ဘြဟ္မာထံ သရဏံ ဝင်ရောက်하였다။
Verse 36
ततो निवार्योशनसं रुद्रं ज्येष्ठं च शङ्करम् / ददावाङ्गिरसे तारां स्वयमेत्य पितामहः
ထို့နောက် အဘိုးဗြဟ္မာသည် ဥသနသ (သောကြာနတ်) နှင့် ရုဒြသင်္ကရနတ်မင်းကြီးတို့ကို တားဆီးပြီး ကိုယ်တိုင်ကြွလာကာ တာရာဒေဝီကို ဗြိဟဿပတိထံ ပြန်လည်အပ်နှင်းလေသည်။
Verse 37
अन्तर्वत्नीं च तां दृष्ट्वा तारां ताराधिपाननाम् / गर्भमुत्सृज सद्यस्त्वं विप्रः प्राह बृहस्पतिः
လမင်းကဲ့သို့ မျက်နှာရှိသော တာရာဒေဝီ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားသည်ကို မြင်လျှင် ပုဏ္ဏားဗြိဟဿပတိက 'သင်၏ ကိုယ်ဝန်ကို ချက်ချင်း စွန့်ပစ်လော့' ဟု ဆိုလေသည်။
Verse 38
मदीयायां न ते योनौ गर्भो धार्यः कथञ्चन / अथो तारासृजद्गर्भं ज्वलन्तमिव पावकम्
'ငါ၏ဇနီးသည်၌ သင်သည် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ ကိုယ်ဝန်မဆောင်သင့်ပေ။' ထို့နောက် တာရာသည် တောက်လောင်နေသော မီးကဲ့သို့သော ထိုသန္ဓေသားကို စွန့်ထုတ်လိုက်သည်။
Verse 39
जातमात्रो ऽथ भगवान्देवानामाक्षिपद्वपुः / ततः संशयमापन्नस्तारामकथयन्सुराः
မွေးဖွားပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ထိုဘုန်းကြီးသော ကလေးငယ်သည် နတ်တို့၏ ရောင်ခြည်တော်ကို လွှမ်းမိုးလေသည်။ ထို့နောက် သံသယဖြစ်သော နတ်တို့သည် တာရာကို မေးမြန်းကြသည်။
Verse 40
सत्यं ब्रूहि सुतः कस्य सोमस्याथ बृहस्पतेः / ह्रीयमाणा यदा देवान्नाह सा साध्वसाधु वा
'အမှန်အတိုင်း ပြောလော့၊ ဤသားသည် ဘယ်သူ့သားနည်း။ သောမနတ်လော၊ ဗြိဟဿပတိလော။' ရှက်ရွံ့သောကြောင့် သူမသည် နတ်တို့အား ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ တစုံတရာ မပြောကြားခဲ့ပေ။
Verse 41
तदा तां शप्तुमारब्धः कुमारो दस्युहन्तमः / तं निवार्य तदाब्रह्मा तारां पप्रच्छ संशयम्
ထိုအခါ ဒস্যုသတ်သူ ကုမာရသည် သူမကို ကျိန်စာတင်ရန် စတင်လေ၏။ ထိုကို တားဆီးပြီးနောက် ဘြဟ္မာသည် တာရာကို သံသယဖြင့် မေးလေ၏။
Verse 42
यदत्र तथ्यं तद्ब्रूहि तारे कस्य सुतस्त्वयम् / सा प्राञ्जलिरुवाचेदं ब्रह्माणं वरदं प्रभुम्
“တာရာရေ၊ ဒီမှာ အမှန်တရားကို ပြောပါ—ဒီကလေးက ဘယ်သူ့သားလဲ” ဟု မေးရာ၊ တာရာသည် လက်အုပ်ချီ၍ ဆုတောင်းပေးသော ဘြဟ္မာကို ပြောလေ၏။
Verse 43
सोमस्यति महात्मानं कुमारं दस्युहन्तमम् / ततः सुतमुपाघ्राय सोमो राजा प्रजापतिः
“ဤမဟာသတ္တိရှိသော ဒস্যုသတ်သူ ကုမာရသည် ဆိုမ၏သားဖြစ်သည်” ဟုဆိုရာ၊ ထို့နောက် ပရဇာပတိ ရာဇာ ဆိုမသည် သားကို ချစ်ခင်စွာ နမ်းရှိုက်၍ လက်ခံလေ၏။
Verse 44
बुध इत्यकरोन्नाम तस्य पुत्रस्य धीमतः / प्रतिघस्रं च गगने समभ्युत्तिष्ठते बुधः
ဉာဏ်ပညာရှိသော ထိုသားကို “ဗုဓ” ဟု အမည်ပေး하였다။ ဗုဓသည် နေ့စဉ် ကောင်းကင်၌ ထွန်းလင်းပေါ်ထွက်သည်။
Verse 45
उत्पादयामास तदा पुत्रं वे राजपुत्रिका / तस्य पुत्रो महातेजा बभूवैलः पुरूरवाः
ထိုအခါ မင်းသမီးသည် သားတစ်ယောက်ကို မွေးဖွား하였다။ ထိုသား၏သားအဖြစ် တေဇောကြီးသော အိုင်လ ပုရူရဝါ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။
Verse 46
उर्वश्यां जज्ञिरे तस्य पत्राः षट् सुमहौजसः / प्रसह्य धर्षितस्तत्र विवशो राजयक्ष्मणा
ဩရဝသီထံမှ သူ၏ အလွန်တန်ခိုးကြီးသော သားခြောက်ယောက် မွေးဖွားလာ하였다။ ထိုနေရာ၌ ရာဇယက္ခမာက အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်၍ သူသည် မတတ်သာဖြစ်သွား၏။
Verse 47
ततो यक्ष्माभिभूतस्तु सोमः प्रक्षिणमण्डलः / जगाम शरणायाथ पितरं सो ऽत्रिमेव तु
ထို့နောက် ယက္ခမာက လွှမ်းမိုး၍ အလင်းဝိုင်းလျော့နည်းသွားသော ဆိုမသည် ခိုလှုံရန်အတွက် မိမိအဖ အတြိ ရှိသီထံသို့ သွား၏။
Verse 48
तस्य तत्पापशमनं चकारात्रिर्महायशाः / स राजयक्ष्मणा मुक्तः श्रीया जजवाल सर्वशः
မဟာဂုဏ်သတင်းရှိသော အတြိ ရှိသီသည် သူ၏ အပြစ်ကို သက်သာစေ하였다။ ထို့နောက် ရာဇယက္ခမာမှ လွတ်မြောက်၍ အရပ်ရပ်တွင် သရေတင့်တယ်စွာ တောက်ပလေ၏။
Verse 49
एतत्सोमस्य वै जन्म कीर्त्तितं द्विजसत्तमाः / वंशं तस्य द्विजश्रेष्ठा कीर्त्यमानं निबोधत
အို ဒွိဇတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးတို့၊ ဤသို့ ဆိုမ၏ မွေးဖွားခြင်းကို ဖော်ပြပြီးပြီ။ အို ဒွိဇအကောင်းဆုံးတို့၊ ယခု သူ၏ မျိုးဆက်ဝင်္သကို နားထောင်ကြလော့။
Verse 50
धन्यमारोग्यमायुष्यं पुण्यं कल्मषशोधनम् / सौम्यस्य चन्म श्रुत्वैवं सर्वपापैः प्रमुच्यते
ဤကഥာသည် မင်္ဂလာဖြစ်စေ၍ ကျန်းမာရေးပေးကာ အသက်ရှည်စေသည့် ပုဏ္ဏဖြစ်ပြီး အညစ်အကြေးကို သန့်စင်စေသည်။ ဆိုမ၏ ဤမွေးဖွားကഥာကို ကြားနာသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။
The chapter is titled for Nimivaṃśānukīrtana (the Nimi dynasty recitation). The sampled passage functions as a legitimizing preface: it grounds later genealogical narration in the authoritative ṛṣi-origin motif of Atri and the cosmically significant birth/manifestation of Soma.
Soma is set on a chariot yoked with a thousand horses (a classic astral-regulation image), praised by Vedic traditions, and described as illuminating the directions and nourishing the three worlds; his repeated circumambulation of the ocean-bounded earth is linked to terrestrial vitality.
No. The provided verses concern Atri’s tapas and Soma’s manifestation and are not from the Lalitopākhyāna section; accordingly, no Lalitā-vidyā or yantra material appears in the sampled text.