
Asamañjasa-tyāga (Abandoning Asamañjasa) — Sagara-carita Continuation
ဤအခန်းသည် Sagara ၏ ဇာတ်လမ်းကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ တရားသောမင်းကြီး Sagara သည် သားတော် Asamañjasa ကို စွန့်ပယ်ပြီး ကုသိုလ်ကောင်းမှုပြုသော Aṃśumān ကို မျက်နှာသာပေးခဲ့သည်။ သို့သော် Sumatī ၏ သားများစွာတို့သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြုမူကြပြီး နတ်ဆိုးများကဲ့သို့ ယဇ်ပူဇော်ပွဲများကို ဖျက်ဆီးကြသည်။ နတ်ဒေဝါတို့သည် ဗြဟ္မာမင်းထံ အသနားခံကြရာ၊ ဗြဟ္မာမင်းက ဗိဿနိုးဘုရား၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်သော Kapila ရသေ့သည် ကမ္ဘာလောက အကျိုးငှာ ထိုသူယုတ်မာတို့ကို နှိမ်နင်းလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरचरिते ऽसमञ्जसत्यागो नामैकपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः // ५१// जैमिनिरुवाच त्यक्त्वा पुत्रं स धर्मात्मा सगरः प्रेम तद्गतम् / धर्मशीले तदा वाले चकारांशुमति प्रभुः
ဤသို့ သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုမိန့်ကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဒ္ဓာတပဒ၌ စဂရဇာတ်တွင် “အသမဉ္ဇသ စွန့်ပစ်ခြင်း” ဟူသော ၅၁ မြောက် အခန်း ဖြစ်၏။ ဇိုင်မိနီ မိန့်သည်—သားကို စွန့်ပြီးနောက် ဓမ္မတရားရှိသော စဂရသည် မိမိမေတ္တာကို သင့်တော်ရာ၌ တည်စေ၏; ထိုအခါ အရှင်သည် ဓမ္မသီလရှိသော ကလေး အံရှုမာန်ကို ချစ်ခင်တော်မူ၏။
Verse 2
एतस्मिन्नेव काले तु सुमत्यास्तनया नृप / ववृधुः सघशः सर्वे परस्परमनुव्रताः
ထိုအချိန်တည်းမှာပင် မင်းကြီးရေ၊ စုမတီ၏ သားများအားလုံးသည် အုပ်စုအုပ်စုဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လိုက်နာကာ ကြီးထွားလာကြသည်။
Verse 3
वज्रसंहननाः क्रूरा निर्दया निरपत्रपाः / अधर्मशीला नितरामेकघर्माण एव च
သူတို့သည် ဝဇ္ရကဲ့သို့ ခိုင်မာကြမ်းတမ်း၍ ရက်စက်၊ မေတ္တာကရုဏာမရှိ၊ အရှက်မရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အဓမ္မကို လိုက်နာပြီး အလွန်တရာ မာန်မာနထောင်လွှားကာ တစ်ဖက်သတ်ဟಠတည်းဖြင့် နေကြသည်။
Verse 4
एककार्याभिनिरताः क्रोधना मूढचेतसः / अधृष्याः सर्वभूतानां जनोपद्रवकारिणः
သူတို့သည် အလုပ်တစ်ခုတည်း၌ မူးမောစွာ စိုက်နှံ့၍ ဒေါသပြင်းထန်ကာ စိတ်မိုက်မဲကြသည်; သတ္တဝါအားလုံးအတွက် မလွယ်ကူစွာ မတားဆီးနိုင်သူများဖြစ်၍ လူတို့ကို ဒုက္ခပေးသူများဖြစ်သည်။
Verse 5
विनयाचा रसन्मार्गनिरपेक्षाः समन्ततः / बबाधिरे जगत्सर्वमसुरा इव कामतः
နှိမ့်ချမှု၊ အကျင့်အကြံနှင့် သမ္မာလမ်းကို လုံးဝမလေးစားဘဲ၊ သူတို့သည် အရပ်ရပ်၌ မိမိဆန္ဒအတိုင်း အသူရာတို့ကဲ့သို့ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို နှိပ်စက်ကြသည်။
Verse 6
विध्वस्तयज्ञसन्मार्गं भुवनं तैरुपद्रुतम् / निःस्वाध्याय वषट्कारं बभूवार्तं विशेषतः
သူတို့၏နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် ယဇ္ဉ၏ သမ္မာလမ်းကြောင်း ပျက်စီးသွားသည်; လောကတစ်ခုလုံး ထိခိုက်နာကျင်၍ စွာဓျာယ မရှိ၊ ‘ဝရှတ်’ ဟူသော မန္တရသံလည်း မရှိသဖြင့် အထူးသဖြင့် ဒုက္ခရောက်လေသည်။
Verse 7
विध्वस्यमाने सुभृशं सागरैर्वरदर्पितैः / प्रक्षोभं परमं जग्मुर्देवासुरमहोरगाः
ကောင်းချီးကြောင့် မာန်တက်နေသော သမုဒ္ဒရာများက အလွန်အမင်း ဖျက်ဆီးလျက်ရှိသော်၊ ဒေဝ၊ အသူရာနှင့် မဟောရဂ (မြွေကြီး) တို့အားလုံး အလွန်ကြီးစွာ လှုပ်ရှားကလေးကလေး ဖြစ်ကြသည်။
Verse 8
धरासा सागराक्रान्ता न चलापि तदा चला / तपः समाधिभङ्गश्च प्रबभूव तपस्विनाम्
ထိုအခါ မြေကြီးသည် သမုဒ္ဒရာများက ဝိုင်းရံထားသော်လည်း မရွေ့မလှုပ်ခဲ့သည်; သို့သော် တပသီတို့၏ တပနှင့် သမာဓိသည် အထူးသဖြင့် ပျက်ကွက်လေသည်။
Verse 9
हव्यकव्यपरिभ्रष्टास्त्रिदशाः पितृभिः सह / दुःशेन महाताविष्टा विरिञ्जभवनं ययुः
ဟဗျ–ကဗျ ပူဇော်သက္ကာမှ ဝေးကွာသွားသော တြိဒသ နတ်များသည် ပိတೃတို့နှင့်အတူ ဒုက္ခဒశာကြီးစွာ ခံစားကာ ဝိရိဉ္စ (ဗြဟ္မာ) ၏ နန်းတော်သို့ သွားကြ၏။
Verse 10
तत्र गत्वा यथान्यायं देवाः शर्वपुरोगमाः / शशंसुः सकलं तस्मै सागराणां विचेष्टितम्
ထိုနေရာသို့ ရောက်သော်၊ ရှရဝ (ရှီဝ) ဦးဆောင်သော နတ်များသည် ထုံးတမ်းအတိုင်း ပင်လယ်များ၏ အံ့ဖွယ် လှုပ်ရှားမှု အားလုံးကို သူ့အား လျှောက်တင်ကြ၏။
Verse 11
तच्छ्रत्वा वचनं तेषां ब्रह्मा लोकपितामहः / क्षणमन्तर्मना भूत्वा जगाद सुरसत्तमः
သူတို့၏စကားကို ကြားသော် လောကပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် ခဏတာ အတွင်းစိတ်၌ စဉ်းစားတိတ်ဆိတ်၍ နတ်အမြတ်ဆုံးက မိန့်တော်မူ၏။
Verse 12
देवाःशृणुत भद्रं वो वाणीमवहिता मम / विनङ्क्ष्यन्त्यचिरेमैव सागरा नात्र संशयः
အို နတ်တို့၊ သင်တို့အပေါ် မင်္ဂလာရှိစေ—ငါ၏မိန့်ခွန်းကို သတိထား၍ နားထောင်ကြ; မကြာမီ ပင်လယ်များ ပျက်သုဉ်းမည်၊ သံသယမရှိ။
Verse 13
कालं कञ्चित्प्रतीक्षध्वं तेन सर्वं नियम्यते / निमित्तमात्रमन्यत्तु स एव सकलेशिता
အချိန်တစ်ခဏ စောင့်ကြ; ကာလ (အချိန်) သည် အရာအားလုံးကို ထိန်းညှိသည်။ အခြားအရာများသည် အကြောင်းပြသာနိမိတ်သာ—သူတော်တည်းက စကြဝဠာ၏ အရှင်ဖြစ်သည်။
Verse 14
तस्माद्युष्मद्धितार्थाय यद्वक्ष्यामि सुरोत्तमाः / सर्वैर्भवद्भिरधुना तत्कर्त्तव्यमतं द्रितैः
ထို့ကြောင့်၊ အမြတ်တန်သော ဒေဝတော်တို့၊ သင်တို့၏ အကျိုးအတွက် ငါပြောမည့်အရာကို သင်တို့အားလုံး ယခုချက်ချင်း ပျင်းရိမှုမရှိဘဲ သန့်ရှင်းသော တာဝန်ဟုယူဆ၍ ဆောင်ရွက်ကြလော့။
Verse 15
विष्णोरंशेन भगवान्कपिलो जयतां वरः / जातो जगद्धितार्थाय योगीन्द्रप्रवरो भुवि
ဗိဿနု၏ အံ့ရှ်တစ်စိတ်ဖြင့် ဘဂဝန် ကပိလ—အောင်မြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—သည် ကမ္ဘာလောက၏ ကောင်းကျိုးအတွက် မြေပြင်ပေါ်၌ ယောဂီန္ဒြတို့အနက် အထွတ်အထိပ်အဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။
Verse 16
अगस्त्यपीतसलिले दिव्यवर्षशतावधि / ध्यायन्नास्ते ऽधुनांऽभोधावेकान्ते तत्र कुत्र चित्
အဂஸ္တျက ပင်လယ်ရေကို သောက်ပြီးနောက်တောင်၊ သူသည် ယခုလည်း တိဗ္ဗျ နှစ်တစ်ရာကြာ သမาธိဓ്യာန၌ နေထိုင်လျက် ပင်လယ်အတွင်းရှိ တိတ်ဆိတ်ရာနေရာတစ်ခု၌ မည်သည့်နေရာမဆို တည်ရှိနေသည်။
Verse 17
गत्वा यूयं ममादेशात्कपिलं मुनिपुङ्गवम् / ध्यानाव सानमिच्छन्तस्तिष्ठध्वं तदुपह्वरे
ငါ၏ အမိန့်အရ သင်တို့သည် မုနိတို့အနက် ထူးချွန်သော ကပိလထံ သွားကြ၍၊ သူ၏ ဓ്യာနသမాధိ ပြီးဆုံးချိန်ကို မျှော်လင့်ကာ အနီးအနား၌ ရပ်တည်နေကြလော့။
Verse 18
समाधिविरतौ तस्य स्वाभिप्रायमशेषतः / नत्वा तस्मै वदिष्यध्वं स वः श्रेयो विधास्यति
သူသည် သမాధိမှ ထွက်လာသောအခါ၊ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အပြည့်အစုံ သိမြင်ပြီး၊ ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ တင်ပြကြလော့။ သူသည် သင်တို့အတွက် အကောင်းဆုံးသော ကောင်းကျိုးကို စီမံပေးလိမ့်မည်။
Verse 19
समाधिभङ्गश्च मुनेर्यथा स्यात्सागरैः कृतः / कुरुध्वं च तथा यूयं प्रवृत्तिं विबुधोत्तमाः
အို နတ်မြတ်တို့၊ သမုဒ္ဒရာတို့က မုနိ၏ သမာဓိကို ချိုးဖောက်သကဲ့သို့၊ သင်တို့လည်း ထိုသို့ပင် သင့်လျော်သော လုပ်ဆောင်မှုကို ပြုကြလော့။
Verse 20
जैमिनिरुवाच इत्युक्तास्तेन विबुधास्तं प्रणम्य वितामहम् / गत्वा तं विबुधश्रेष्टं ते कृताञ्जलयो ऽब्रुवन्
ဇိုင်မိနီက ဆိုသည်— ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် နတ်တို့သည် ဝိတာမဟကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ၊ နတ်အထွဋ်အမြတ်ထံ သွား၍ လက်အုပ်ချီကာ ပြောကြ၏။
Verse 21
देवा ऊचुः प्रसीद नो मुनिश्रेष्ठ वयं त्वां शरणं गताः / उपद्रुतं जगत्सर्वंसागरैः संप्रणश्यति
နတ်တို့က ပြောကြသည်— အို မုနိအထွဋ်အမြတ်၊ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ကရုဏာပြုပါ; ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ အားကိုးရာသို့ ရောက်လာပါပြီ။ သမုဒ္ဒရာတို့၏ အနှောင့်အယှက်ကြောင့် လောကတစ်ခုလုံး ပျက်စီးနေပါသည်။
Verse 22
त्वं किलाखिललोकानां स्थितिसहारकारणः / विष्णोरंशेन योगीन्द्रस्वरूपी भुवि संस्थितः
သင်သည် အလုံးစုံသော လောကတို့၏ တည်တံ့မှုနှင့် ပျက်သိမ်းမှု၏ အကြောင်းရင်းတည်း; ဝိෂ္ဏု၏ အံ့ရှ်ဖြင့် ယောဂီန္ဒြရုပ်အဖြစ် မြေပြင်ပေါ်၌ တည်ရှိနေသည်။
Verse 23
पुंसां तापत्रयार्त्तानामार्तिनाशाय केवलम् / स्वेच्छया ते धृतो देहो न तु त्वं तपतां वरः
သုံးပါးသော တာပကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေသူတို့၏ ဝေဒနာကို ဖျောက်ဖျက်ရန်သာ သင်သည် ကိုယ့်ဆန္ဒဖြင့် ဤကိုယ်ကို ခံယူထားသည်; အို တပသမားတို့အထွဋ်အမြတ်၊ သင်ကိုယ်တိုင် မပူလောင်ပါ။
Verse 24
मनसैव जगत्सर्वं स्रष्टुं संहर्तुमेव च / विधातुं स्वेच्छया ब्रह्मन्भवाञ्छक्रोत्यसंशयम्
အို ဘြဟ္မဏ်! စိတ်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သတ္တဝါလောကအလုံးစုံကို ဖန်ဆင်း၍ ဖျက်သိမ်းကာ မိမိအလိုတော်အတိုင်း စီမံနိုင်သည်မှာ သံသယမရှိ။
Verse 25
त्वं नो धाता विधाता च त्वं गुरुस्त्वं परायणम् / परित्राता त्वमस्माकं विनिवर्त्तय चापदम्
သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် စီမံသူ၊ သင်သည် ဆရာတော်နှင့် အမြင့်ဆုံးအာရုံခံရာ ဖြစ်သည်။ သင်သည် ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်၍ ဤအန္တရာယ်ကို ဖယ်ရှားပါ။
Verse 26
शरणं भव विप्रेन्द्र विप्रेद्राणां विशेषतः / सागरैर्दह्यमानानां लोकत्रयनिवासिनाम्
အို ဗိပရိန္ဒြ! အထူးသဖြင့် ဗြဟ္မဏများအတွက် အားကိုးရာဖြစ်ပါစေ၊ သမုဒ္ဒရာများကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေသော သုံးလောကနေထိုင်သူများအတွက်လည်း ကာကွယ်ရာဖြစ်ပါစေ။
Verse 27
ननु वै सात्त्विकी चेष्टा भवतीह भवादृशाम् / त्रातुमर्हसि तस्मात्त्वं लोकानस्मांश्च सुव्रत
အမှန်တကယ် သင်ကဲ့သို့သော မဟာတ္မာတို့၏ စတ္တဝိက လုပ်ရပ်သည် ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အို သီလကောင်းသူ၊ လောကများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ရန် သင်သည် အရဟံ ဖြစ်သည်။
Verse 28
न चेदकाले भगवन्विनङ्क्ष्यत्यखिलं जगत् / जैमिनिरुवाच इत्युक्तः सकलैर्देवैरुन्मील्य नयने शनैः
အို ဘဂဝန်! အချိန်မတိုင်မီ မတားဆီးပါက လောကအလုံးစုံ ပျက်စီးမည်။ ဂျိုင်မိနီက ဆိုသည်—ဒေဝတားအားလုံးက ထိုသို့ဆိုကြသဖြင့် သူသည် မျက်လုံးကို တဖြည်းဖြည်း ဖွင့်လေ၏။
Verse 29
विलोक्य तानुवाचेदं कपिलः सूनृतं वचः / स्वकर्मणैव निर्दग्धाः प्रविनङ्क्ष्यन्ति सागराः
သူတို့ကိုမြင်၍ ကပိလမုနိသည် သာယာသည့် သစ္စာစကားကိုဆို၏— မိမိတို့၏ကံကြောင့်ပင် မီးလောင်ကာ စာဂရ၏သားတို့သည် ပျက်စီးလိမ့်မည်။
Verse 30
काले प्राप्ते तु युष्माभिः सतावत्परिपाल्यताम् / अहं तु कारणं तेषां विनाशाय दुरात्मनाम्
အချိန်ရောက်လာသော် သင်တို့သည် သစ္စာဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းကြလော့။ ထိုမကောင်းစိတ်ရှိသူတို့ ပျက်စီးရန် အကြောင်းရင်းမှာ ငါပင်ဖြစ်မည်။
Verse 31
भविष्यामि सुरश्रेष्ठा भवतामर्थसिद्धये / मम क्रोधाग्नि विप्लुष्टाः सागराः पापचेतसः
အို နတ်မြတ်တို့၊ သင်တို့၏ အလိုတော်ပြည့်စုံရန် ငါရှိမည်။ ပాపစိတ်ရှိသော စာဂရသားတို့သည် ငါ၏ ဒေါသမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းခဲ့ပြီ။
Verse 32
भविष्यन्तु चिरेणैव कालोपहतबुद्धयः / तस्माद्गतज्वरा देवा लोकाश्चैवाकुतोभयाः
ကာလကြောင့် ဉာဏ်ပျက်သွားသူတို့သည် အလွန်ကြာမှသာ (အကျိုး) ရမည်။ ထို့ကြောင့် နတ်တို့သည် စိတ်ပူပန်မှုကင်းစင်၍ လောကတို့လည်း မည်သည့်ဘက်မှ မကြောက်ရွံ့ကြပါစေ။
Verse 33
भवन्तु ते दुराचाराः क्षिप्रं यास्यन्ति संक्षयम् / तद्यूयं निर्भया भूत्वा व्रजध्वं स्वां पुरीं प्रति
ထိုဒုစရိုက်သူတို့သည် မကြာမီ ပျက်စီးမည်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် မကြောက်မရွံ့ဘဲ မိမိတို့၏ မြို့တော်သို့ ပြန်သွားကြလော့။
Verse 34
कालं कञ्चित्प्रतीक्षध्वं ततो ऽभीष्टमवाप्स्यथ / कपिलेनैवमुक्तास्ते देवाः सर्वे सवासवाः
အချိန်အနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းကြလော့၊ ထို့နောက် သင်တို့လိုလားသမျှကို ရရှိမည်။ ကပိလက ဤသို့ဆိုသဖြင့် အိန္ဒြာနှင့်တကွ ဒေဝတော်အားလုံး ဝမ်းမြောက်ကြသည်။
Verse 35
तं प्रणम्य ततो जग्मुः प्रतीताग्निदिवं प्रति / एतस्मिन्नन्तरे राजा सगरः पृथिवीपतिः
သူ့ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် သူတို့အားလုံး စိတ်ချမ်းသာစွာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကြသည်။ ထိုအချိန်အတွင်း မြေကြီး၏အရှင် ရာဇာ စဂရ (ရောက်လာသည်)။
Verse 36
वाजिमेधं महायज्ञं कर्तुं चक्रे मनोरथम् / आहृत्य सर्वसंभारान्वसिष्ठानुमते तदा
ထိုအခါ သူသည် ဝါဇိမေဓ မဟာယဇ္ဈကို ဆောင်ရွက်ရန် ဆုံးဖြတ်하였다။ ထိုစဉ် ဝသိဋ္ဌ၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် လိုအပ်သော ပစ္စည်းအားလုံးကို စုဆောင်းခဲ့သည်။
Verse 37
और्वाद्यैः सहितो विप्रैर्यथावद्दीक्षितो ऽभवत् / दीक्षां प्रविष्टो नृपतिर्हयसंचारणाय वै
အော်ဝရ စသည့် ဗြာဟ္မဏများနှင့်အတူ သူသည် စည်းကမ်းတကျ ဒိက္ခာခံယူခဲ့သည်။ ဒိက္ခာသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဘုရင်သည် ယဇ္ဈမြင်းကို လွှတ်၍ လှည့်လည်စေရာတွင် အဆင်သင့်ဖြစ်하였다။
Verse 38
पुत्रान्सर्वान्समाहूय संदिदेश महयशाः / संचारयित्वा तुरगं परीत्य पृथिवीतले
ဂုဏ်သတင်းကြီးသော (စဂရ) သည် သားအားလုံးကို ခေါ်ယူ၍ အမိန့်ပေး하였다—“မြင်းကို မြေပြင်တစ်လျှောက် အနှံ့အပြား လှည့်လည်စေ၍ (ကာကွယ်ကြလော့)”。
Verse 39
क्षिप्रं ममान्तिकं पुत्राः पुनराहर्तुमर्हथ / जैमिनिरुवाच ततस्ते पितुरादेशात्तमादाय तुरङ्गमम्
“သားတို့ရေ၊ အမြန်ငါ့အနီးသို့ ပြန်လည်ယူဆောင်လာကြလော့။” ဂျိုင်မိနီကဆိုသည်—ထို့နောက် သူတို့သည် အဖ၏အမိန့်အတိုင်း မြင်းကိုယူကာ ထွက်ခွာ하였다။
Verse 40
परिचङ्क्रमयामासुः सकले क्षितिमण्डले / विधिचोदनयैवाश्वः स भूमौ परिवर्तिततः
သူတို့သည် ကမ္ဘာမြေတစ်ဝန်းလုံးတွင် ထိုမြင်းကို လှည့်လည်စေ하였다။ ကံကြမ္မာ၏နှိုးဆော်မှုကြောင့် မြင်းသည် မြေပေါ်တွင် လှည့်လည်နေ하였다။
Verse 41
न तु दिग्विजयार्थाय करादानार्थमेव च / पृथिवीभूभुजा तेन पूर्वमेव विनिर्जिता
ဤသည်မှာ တိုင်းပြည်အနှံ့အပြားကို အောင်နိုင်ရန်လည်း မဟုတ်၊ အခွန်ယူရန်သာလည်း မဟုတ်။ ထိုဘုရင်သည် ကမ္ဘာမြေကို အစောကတည်းက အောင်နိုင်ပြီးသားဖြစ်သည်။
Verse 42
नृपाश्चोदारवीर्येण करदाः समरे कृताः / ततस्ते राजतनया निस्तोये लवणांबुधौ
မြင့်မြတ်သော သတ္တိဗလဖြင့် ဘုရင်များကို စစ်မြေပြင်တွင် အခွန်ပေးသူများအဖြစ် ပြုလုပ်하였다။ ထို့နောက် မင်းသားတို့သည် ရေမရှိသော ဆားပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။
Verse 43
भूतले विविशुर्हृष्टाः परिवार्य तुरङ्गमम्
သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ မြင်းကို ဝိုင်းရံကာ မြေပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်하였다။
The Solar-royal Sagara cycle is advanced: Sagara’s rejection of Asamañjasa, elevation of Aṃśumān, and the collective behavior of Sagara’s numerous descendants (often called the Sāgaras) becomes the dynastic hinge that drives the next causal episode.
Ritual order is portrayed as a cosmological stabilizer: the ‘yajña-sanmārga’ is destroyed, svādhyāya and vaṣaṭkāra decline, devas and pitṛs lose havya-kavya shares, ascetics’ tapas/samādhi are disrupted, and multiple cosmic communities (devas/asuras/nāgas) experience agitation.
Kapila is introduced as a world-benefiting yogic authority, explicitly ‘born from a portion of Viṣṇu,’ to frame the impending resolution as divinely sanctioned correction: Time (Kāla) governs the outcome, but Kapila becomes the proximate instrument through which the Sāgaras’ adharma is checked.