Adhyaya 45
Jamadagni-Āśrama-Ākramaṇa (Attack on Jamadagni’s Hermitage) / जमदग्न्याश्रमाक्रमणम्
Vasiṣṭha ၏ ပြောကြားချက်အရ Kshatriya မုဆိုးအဖွဲ့သည် Narmadā မြစ်ကမ်းဘေးတွင် အနားယူခဲ့ကြသည်။ Jamadagni ၏ ကျောင်းသင်္ခမ်းကို တွေ့ရှိပြီး သူ၏သားမှာ Rāma (Paraśurāma) ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသောအခါ အငြိုးအတေးဟောင်းများ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ လက်စားချေရန်အတွက် ၎င်းတို့သည် အကာအကွယ်မဲ့နေသော ashram ကို တိုက်ခိုက်ကာ Jamadagni ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ Reṇukā သည် ထိတ်လန့်ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ သားဖြစ်သူများက မိဘများအတွက် ဈာပနအခမ်းအနားကို ကျင်းပပေးခဲ့ကြသည်။
Shlokas
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरोपाख्याने भार्गवचरिते चतुश्चत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः // ४४// वसिष्ठ उवाच ततः कदाचिद्विपिने चतुरङ्गबलान्वितः / मृगयामगमच्छूरः शूरसेनादिभिः सह
ဤသို့ဖြင့် ဝါယုမဟာမုနိက ပြောကြားသော သရီဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၏ အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဓ္ဓာတပာဒ၊ စဂရောပాఖ్యာန်နှင့် ဘာရ္ဂဝചരိတ အတွင်းရှိ ၄၄ ရာ अध्याय သည် ပြီးဆုံး၏။ ဝသိဋ္ဌက မိန့်သည်—နောက်တစ်ခါ တစ်နေ့တွင် ထိုသူရဲကောင်းသည် စတုရင်္ဂတပ်နှင့်အတူ ရှူရစೇနာတို့နှင့် ပေါင်း၍ တောထဲသို့ အမဲလိုက်သွား하였다။
Verse 2
ते प्रविश्य महारण्यं हत्वा बहुविधान्मृगान् / जग्मुस्तृषार्त्ता मध्याह्ने सरितं नर्मदामनु
သူတို့သည် တောကြီးထဲဝင်၍ မျိုးစုံသော တိရစ္ဆာန်များကို အမဲလိုက်သတ်ပြီး၊ ရေငတ်လွန်ကဲသဖြင့် နေ့လယ်တွင် နရ္မဒါမြစ်ကမ်းသို့ ရောက်하였다။
Verse 3
तत्र स्नात्वा च पीत्वा च वारि नद्या गतश्रमाः / गच्छन्तो ददृशुर्मार्गो जमदग्नेरथाश्रमम्
ထိုနေရာ၌ မြစ်ရေဖြင့် ရေချိုးကာ ရေသောက်သဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု ပျောက်ကင်း하였다။ ဆက်လက်သွားရာ လမ်းတွင် ဇမဒဂ္နီ၏ အာရှရမ်ကို တွေ့မြင်하였다။
Verse 4
द्दष्ट्वाश्रमपदं रम्यं मुनीनागच्छतः पथि / कस्येदमिति पप्रच्छुर्भाविकर्मप्रचोदिताः
လမ်းခရီးသွားနေသော ရှင်မုနိတို့သည် လှပသော အာရှရမ်နေရာကို မြင်၍ အနာဂတ်ကမ္မ၏ အားပေးမှုကြောင့် “ဤသည် မည်သူ၏နည်း” ဟု မေးမြန်းကြသည်။
Verse 5
ते प्रोचुरतिशान्तात्मा जमदग्नेर्महातपाः / वसत्यस्मिन्सुतो यस्य रामः शस्त्रभृतां वरः
သူတို့က “ဤသည်မှာ စိတ်အလွန်ငြိမ်းချမ်းသော မဟာတပသီ ဇမဒဂ္နိ၏ အာရှရမ်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် သူ၏သား ရာမသည် လက်နက်ကိုင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးအဖြစ် နေထိုင်သည်” ဟု ပြောကြသည်။
Verse 6
तछ्रुत्वा भीरभूत्तेषां रामनामानुकीर्त्तनात् / क्रोधं प्रसङ्यानृशंस्यं पूर्ववैरमनुस्मरन्
ထိုစကားကို ကြားသော် “ရာမ” ဟူသော နာမတော်ကို ခေါ်ဆိုခြင်းသာဖြင့်ပင် သူတို့ ကြောက်ရွံ့လာကြပြီး၊ အဟောင်းရန်ငြိုးကို သတိရကာ ကြမ်းတမ်းသော ဒေါသတွင် နစ်မြုပ်ကြသည်။
Verse 7
अथ ते प्रोचुरन्योन्यं पितृहन्तुर्वधात्पितुः / वैर निर्यातनं किं तु करिष्यामो दिशाधुना
ထို့နောက် သူတို့အချင်းချင်း “ဖခင်ကို သတ်ခဲ့သဖြင့် ဖခင်သတ်သူအပေါ် ရန်ငြိုးကို ပြန်လည်ချေဖျက်ရမည်။ သို့သော် ယခု ကျွန်ုပ်တို့ ဘာလုပ်ရမည်နည်း” ဟု ပြောကြသည်။
Verse 8
इत्यक्त्वा खड्गहस्तास्ते संप्रविश्य तदाश्रमम् / प्रजाघ्निरे प्रयातेषु मुनिवीरेषु सर्वतः
ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဓားကို လက်တွင်ကိုင်ကာ သူတို့သည် ထိုအာရှရမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြသည်။ မုနိသူရဲများ အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် သူတို့သည် (အတွင်းရှိသူများကို) သတ်ဖြတ်ကြသည်။
Verse 9
तं हत्वास्य शिरो हृत्वा निषादा इव निर्दयाः / प्रययुस्ते दुरात्मानः सबलाः स्वपुरीं प्रति
ထိုသူယုတ်မာတို့သည် သူ့ကိုသတ်၍ ခေါင်းဖြတ်ပြီးနောက် မုဆိုးကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာဖြင့် မိမိတို့၏စစ်တပ်နှင့်အတူ မိမိတို့မြို့သို့ ပြန်သွားကြ၏။
Verse 10
पुत्रास्तस्य महात्मानौ दृष्ट्वा स्वपितरं हतम् / परिवार्य महाराज रुरुदुः शोककर्शिताः
အို မင်းကြီး၊ မိမိတို့၏ဖခင် အသတ်ခံရသည်ကို မြင်လျှင် မြင့်မြတ်သော သားတို့သည် သူ့ကို ဝိုင်းရံ၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ ငိုကြွေးကြလေသည်။
Verse 11
भर्त्तारं निहतं भूमौ पतितं वीक्ष्य रेणुका / पपात मूर्च्छिता सद्यो लतेवाशनिताडिता
ခင်ပွန်းသည် အသတ်ခံရပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျနေသည်ကို မြင်လျှင် ရေနူကာသည် မိုးကြိုးပစ်ခံရသော နွယ်ပင်ကဲ့သို့ ချက်ချင်း သတိလစ် လဲကျသွားလေသည်။
Verse 12
सा स्वचेतसि संमूच्छ्य शोकपावकदीपिताः / दूरप्रनष्टसंज्ञेव सद्यः प्राणैर्व्ययुज्यत
စိတ်နှလုံး ထိတ်လန့်လျက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော မီးတောက်လောင်သဖြင့် သတိလစ်သွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် အသက်ထွက်သွားလေသည်။
Verse 13
अनालपन्त्यां तस्यां तु संज्ञां याता हि ते पुनः / न्यपतन्मूर्च्छिता भूमौ निमग्नाः शोकसागरे
သူမ စကားမပြောသောအခါ သူတို့ သတိပြန်လည်လာသော်လည်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော သမုဒ္ဒရာ၌ နှစ်မြုပ်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ထပ်မံ သတိလစ် လဲကျသွားကြသည်။
Verse 14
ततस्तपोधना ये ऽन्ये तत्त पोवनवासिनः / समेत्याश्वासयामासुस्तुल्यदुःखाः सुतान्मुने
ထို့နောက် တပဿာဓနရှိသော အခြား ရှိများ၊ သန့်ရှင်းသော တောအတွင်းနေထိုင်သူများသည် စုဝေးလာကာ တူညီသော ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် ခံစားနေသော သားများကို မုနိရေ၊ နှစ်သိမ့်ပေးကြ၏။
Verse 15
सांत्व्यमाना मुनिगणैर्जामदग्न्या यथाविधि / आधक्षुर्वचसा तेषामग्नौ पित्रोः कलेवरे
မုနိအစုအဖွဲ့က ထုံးတမ်းအတိုင်း နှစ်သိမ့်ပေးပြီးနောက်၊ ဇာမဒဂ္နီ မျိုးနွယ်တို့သည် သူတို့၏ စကားအတိုင်း မိဘတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်ရှင်းသော မီးတွင် မီးသင်္ဂြိုဟ်하였다။
Verse 16
चक्रुरेव तदूर्द्ध्वं वै यत्कर्त्तव्यमनन्तरम् / पित्रोर्मरणदुःखेन पीड्यमाना दिवानिशम्
ထို့နောက် သူတို့သည် ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာကို လုပ်ဆောင်ကြ၏။ မိဘတို့၏ သေဆုံးမှုကြောင့် ဖြစ်သော ဝမ်းနည်းမှုက သူတို့ကို နေ့ည မပြတ် ဖိစီးနေ하였다။
Verse 17
ततः काले गते रामः समानां द्वादशावधौ / निवृत्तस्तपसः सख्या सहागादाश्रमं पितुः
ထို့နောက် အချိန်ကာလ ကုန်လွန်၍ ဆယ့်နှစ်နှစ် ပြည့်မြောက်သော် ရာမသည် တပဿာမှ နုတ်ထွက်ကာ မိတ်ဆွေနှင့်အတူ ဖခင်၏ အာရှရမ်သို့ သွား하였다။
Frequently Asked Questions
The Bhārgava/Jāmadagnya cycle: the killing of Jamadagni and the collapse of Reṇukā function as the catalytic event that propels Paraśurāma’s subsequent lineage-defining actions.
The episode is placed in a mahāraṇya (great forest) and explicitly along the Narmadā River, with the route (mārga) leading to Jamadagni’s āśrama serving as the narrative locator.
No. The sampled verses are firmly within a Bhārgava/Paraśurāma-linked genealogical narrative and āśrama-violation motif, not the Lalitopākhyāna’s Śākta-vidyā or yantra discourse.