Adhyaya 37

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते षट्त्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३६// वसिष्ठ उवाच दृष्ट्वा परशुरामस्तु तदाश्चर्यं महाद्भुतम् / जगाद सर्ववृत्तान्तं मृगयोस्तु यथाश्रुतम्

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုက ပြောကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဒ္ဓာတပဒ၊ ဘာရ္ဂဝചരિત အခန်း ၃၆ ဖြစ်၏။ ဝသိဋ္ဌက မိန့်သည်—ပရశုရာမသည် ထိုမဟာအံ့ဖွယ်ကို မြင်ပြီး သမင်နှစ်ကောင်အကြောင်း ကြားသမျှအတိုင်း အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို ပြောပြ하였다။

Verse 2

तच्छ्रुत्वा भगवान्साक्षादगस्त्यः कुंभसंभवः / मोदमान उवाचेदं भार्गवं पुरतः स्थितम्

ထိုသို့ကြားသိရသဖြင့် ကုမ္ဘမှ မွေးဖွားသော ဘဂဝန် အဂஸ္တျာသည် ဝမ်းမြောက်၍ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေသော ဘာရ္ဂဝအား ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 3

अगस्त्य उवाच शृणु राम महाभाग कार्याकार्विशारद / हितं वदामि यत्ते ऽद्य तत्कुरुष्व समाहितः

အဂஸ္တျာ မိန့်တော်မူသည်—“မဟာဘဂ္ဂ ရာမ၊ လုပ်သင့် မလုပ်သင့်ကို ကျွမ်းကျင်သူ၊ နားထောင်လော့။ ယနေ့ သင်၏ အကျိုးရှိရာကို ငါဆိုမည်၊ စိတ်တည်ငြိမ်၍ ထိုအတိုင်း ပြုလော့။”

Verse 4

इतो विदूरे सुमहत्स्थानं विष्णोः सुदुर्लभम् / पदानि यत्र दृश्यन्ते न्यस्तानि सुमाहात्मना

ဤနေရာမှ အဝေးတွင် ဗိဿဏု၏ အလွန်ကြီးမြတ်၍ ရောက်ရှိရန်ခက်သော သာသနာတည်ရာရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် မဟာအတ္မ၏ ခြေရာများကို မြင်ရသည်။

Verse 5

यत्र गङ्गा समुद्भूता वामस्य महात्मनः / पदाग्रात्क्रमतो लोकांस्तद्बलेस्तु विनिग्रहे

ထိုနေရာတွင် မဟာအတ္မ၏ ဘယ်ခြေဖျားမှ ဂင်္ဂါမြစ် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ဘလိကို ထိန်းချုပ်ရန် လောကများကို ခြေလှမ်းဖြင့် အစဉ်လိုက် တိုင်းတာနေစဉ် ဖြစ်သည်။

Verse 6

तत्र गत्वा स्तवं चेदं मासमैकमनन्यधीः / पठस्व नियमेनैव नियतो नियताशनः

ထိုနေရာသို့ သွား၍ တစ်လပတ်လုံး စိတ်မခွဲမခွာဘဲ ဤစတဝကို စည်းကမ်းတကျ ရွတ်ဖတ်လော့။ ကိုယ်စိတ်ထိန်းသိမ်း၍ အစာအဟာရကိုလည်း ကန့်သတ်ထားလော့။

Verse 7

यत्त्वया कवचं पूर्वमभ्यस्तं सिद्धिमिच्छता / शत्रूणां निग्रहार्थाय तच्च ते सिद्धिदं भवेत्

အို စိဒ္ဓိကိုလိုလားသူ၊ မင်းက အရင်က စိဒ္ဓိရလိုစိတ်ဖြင့် လေ့ကျင့်ခဲ့သော ကာဝච (ကာကွယ်ရေးအကာ) သည် ရန်သူတို့ကို နှိမ်နင်းရန် မင်းအား စိဒ္ဓိပေးစေပါစေ။

Verse 8

वसिष्ठ उवाच एव मुक्तो ह्यगस्त्येन रामः शत्रुनिबर्हणः / नमस्कृत्य मुनीं शान्तं निर्जगामाश्रमाद्बहिः

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—ဤသို့ အဂஸ္တျက လွတ်မြောက်စေပြီးနောက် ရန်သူဖျက်ဆီးသူ ရာမသည် ငြိမ်းချမ်းသော မုနိကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ အာရှရမ်မှ အပြင်သို့ ထွက်သွား하였다။

Verse 9

पुनस्तेनैव मार्गेण संप्राप्तस्तत्र सत्वरम् / यत्रोत्तरात्पदन्यासान्निर्गता स्वर्णदी नृप

အို မင်းကြီး၊ သူသည် ထိုလမ်းတစ်လျှောက်ပင် ပြန်လည်သွား၍ အလျင်အမြန် ထိုနေရာသို့ ရောက်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာမှာ မြောက်ဘက်သို့ ခြေရာချရာမှ စွဝဏ္ဏဒီ မြစ် ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။

Verse 10

तत्र वासं प्रकल्प्यासावकृतव्रणसंयुतः / समभ्यस्यत्स्तवं दिव्यं कृष्मप्रेमामृताभिधम्

အဲဒီမှာ နေထိုင်ရာကို စီစဉ်ပြီး၊ ဒဏ်ရာများရှိနေသော်လည်း ‘ကృష్ణပရေမာမృత’ ဟု ခေါ်သော သာသနာတော်မြတ် စတဝကို အလေးအနက် လေ့ကျင့်ရွတ်ဆို하였다။

Verse 11

नित्यं व्रजपतेस्तस्य स्तोत्रं तुष्टो ऽभवद्धरिः / जगाम दर्शनं तस्य जामदग्न्यस्य भूपते

အို မင်းကြီး၊ ဗြဇပတိအား နေ့စဉ် ချီးမွမ်းသော စတိုးထရကြောင့် ဟရီသည် ပီတိဖြစ်၍၊ ဇာမဒဂ္နျ (ပရရှုရာမ) ထံသို့ ဒർശနပေးရန် လာရောက်하였다။

Verse 12

चतुर्व्यूहाधिपः साक्षात्कृष्णः कमललोचनः / किरीटंनार्कवर्णेन कुण्डलाभ्यां च राजितः

စတုရဗျူဟာ၏ အධිපတိ၊ ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသော သခင် ကృష్ణသည် နေရောင်ရောင် မ冠နှင့် နားကပ်နှစ်ဖက်ဖြင့် တောက်ပလှပနေသည်။

Verse 13

कौस्तुभोद्भासितोरस्कः पीतवासा धनप्रभः / मुरलीवादनपरः साक्षान्मोहनरूपधृक्

ကောစတုဘ မဏိကြောင့် ရင်ဘတ်တောက်ပ၍ အဝါရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ဥစ္စာကဲ့သို့ တောက်လက်သည်။ ပုလွေမှုတ်ရာတွင် မျှော်လင့်မက လှပမောဟနရုပ်ကို ကိုင်ဆောင်သည်။

Verse 14

तं दृष्ट्वा सहसोत्थाय जामदग्न्यो मुदान्वितः / प्रणम्य दण्डवद्भमौ तुष्टाव प्रयतो विभुम्

သူ့ကိုမြင်သော် ဂျာမဒဂ္နျ (ပရရှုရာမ) သာယာဝမ်းမြောက်၍ ချက်ချင်းထ၍ မြေပြင်ပေါ် ဒဏ္ဍဝတ်ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ပြီး စိတ်တည်ငြိမ်စွာ အရှင်ကြီးကို ချီးမွမ်း하였다။

Verse 15

परशुराम् उवाच नमो नमः कारणविग्रहाय प्रपन्नपालाय सुरार्त्तिहारिणे / ब्रह्मेशविष्ण्विद्रमुखस्तुताय नतो ऽस्मि नित्यं परमेश्वराय

ပရရှုရာမက ဆိုသည်— အကြောင်းရင်းအရင်းမြစ်၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်တော်၊ အားကိုးဝင်ရောက်သူတို့ကို ကာကွယ်တော်မူသူ၊ ဒေဝတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားတော်မူသူ၊ ဘြဟ္မာ၊ ဣရှ၊ ဗိෂ္ဏု၊ အိန္ဒြာတို့က ချီးမွမ်းသော ပရမေရှ్వరတော်အား နမိုနမဟ; ကျွန်ုပ်သည် အမြဲတမ်း ဦးညွှတ်ကန်တော့ပါသည်။

Verse 16

यं वेदवादैर्विविधप्रकारैर्निर्णेतुमीशानमुखा न शक्नुयुः / तं त्वामनिर्देश्यमचं पुराममनन्तमीडे भव मे दयापरः

ဝေဒဝါဒများကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ဆိုသော်လည်း ဣရှာနတို့ပင် မဆုံးဖြတ်သိနိုင်သော အရှင်ကို—ဖော်ပြမရသော၊ မမွေးဖွားသော၊ ရှေးဦးသော၊ အဆုံးမရှိသော သင်ကို ကျွန်ုပ် ချီးမွမ်းပါ၏။ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြုပါ။

Verse 17

यस्त्वेक ईशो निजवाञ्च्छितप्रदो धत्ते तनूर्लोकविहार रक्षणे / नाना विधा देवमनुष्यतिर्यग्यादः सु भूमेर्भरवारणाय

တစ်ပါးတည်းသော ဣဿဝရသည် မိမိအလိုတော်အတိုင်း အကျိုးဖလပေးသူဖြစ်၍ လောကကိုကာကွယ်ကာ လီလာပြုရန် အမျိုးမျိုးသော ကိုယ်ခန္ဓာများကို ခံယူသည်။ ဒေဝ၊ လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် မြေကြီး၏ ဝန်ကို လျော့စေသည်။

Verse 18

तं त्वामहं भक्तजनानुरक्तं विरक्तमत्यन्तमपीन्दिरादिषु / स्वयं समक्षंव्यभिचारदुष्टचित्तास्वपि प्रेमनिबद्धमानसम्

ကျွန်ုပ်သည် သင်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏—ဘက္တများကို ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ အင်ဒီရာ (လက္ရှ္မီ) စသည်တို့အပေါ်တွင်ပင် အလွန်ဝိရာဂျ္ယရှိသူ။ သင်သည် ကိုယ်တိုင် မျက်မှောက်ရှိနေသော်လည်း မကောင်းသောအကျင့်ကြောင့် မလုံလောက်သောစိတ်ရှိသူများအပေါ်တွင်တောင် မေတ္တာဖြင့် စိတ်နှလုံးချည်နှောင်ထားသူဖြစ်၏။

Verse 19

यं वै प्रसन्ना असुराः सुरा नराः सकिन्नरास्तिर्यकेयोनयो ऽपि हि / गताः स्वरूपं निखलं विहाय ते देहस्त्र्यपत्यार्थममत्वमीश्वर

အို ဣဿဝရ! သင်ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သောအခါ အဆုရ၊ ဒေဝ၊ လူ၊ ကိန္နရ နှင့် တိရစ္ဆာန်ယိုးနီရှိသူများတောင် မိမိတို့၏ အပြည့်အစုံသော သဘောသဏ္ဌာန်ကို စွန့်၍ သင့်ထံသို့ ခိုလှုံလာကြသည်။ သို့သော် ကိုယ်ခန္ဓာ၊ ဇနီး၊ သားသမီးအတွက် “ငါ့ဟာ” ဟူသော မမတ္တဝ၌ ချုပ်နှောင်ခံရကြသည်။

Verse 20

तं देवदेवं भजतामभीप्सितप्रदं निरीहं गुणवर्जितं च / अचिन्त्यमव्यक्तमघौघनाशनं प्राप्तो ऽरणं प्रेमनिधानमादरात्

ထို ဒေဝဒေဝကို လေးစားစွာ အားကိုးရာအဖြစ် ရယူပါ—ဘုရားကို ဘဇနာပြုသူတို့အား လိုအင်ဆန္ဒဖလကို ပေးတော်မူသူ၊ အလိုမရှိသူ၊ ဂုဏသုံးပါးကို ကျော်လွန်သူ။ စိတ်ဖြင့် မမှီနိုင်သူ၊ မထင်ရှားသူ၊ အပြစ်အစုအဝေးကို ဖျက်ဆီးသူ၊ မေတ္တာ၏ خزانہ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 21

तपन्ति तापैर्विविधैः स्वदेहमन्ये तु यज्ञैर्विविधैर्यजन्ति / स्वप्ने ऽपि ते रूपमलौकिकंविभो पश्यन्ति नैवार्थनिबद्धवासनाः

တချို့သည် အမျိုးမျိုးသော တပဿာဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို တင်းကျပ်စွာ တပင်တပင်လုပ်ကြပြီး၊ တချို့သည် အမျိုးမျိုးသော ယဇ္ဉများဖြင့် ပူဇော်ကြသည်။ အို ဝိဘု! ငွေကြေးအာသီသနှင့် မချည်နှောင်ထားသောသူတို့သည် အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် သင်၏ အလောကိက ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်ကြသည်။

Verse 22

ये वै त्वदीयं चरणं भवश्रमान्निर्विण्मचित्ता विधिवत्स्मरन्ति / नमन्ति भक्त्याथ समर्चयन्ति वै परस्परं संसदि वर्णयन्ति

သံသရာပင်ပန်းမှုကြောင့် စိတ်ငြီးငွေ့သူတို့သည် ထုံးတမ်းအတိုင်း သင်၏ ခြေတော်ကို သတိရကာ ဘက္တိဖြင့် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြပြီး အစည်းအဝေးတွင် အချင်းချင်း သင်၏ မဟိမကို ချီးမွမ်းပြောဆိုကြသည်။

Verse 23

तेनैकजन्मोद्भवपङ्कभेदनप्रसक्तचित्ता भवतोंऽघ्रिपद्मे / तरन्ति चान्यानपि तारयन्ति हि भवौषधं नाम सुधा तवेश

ထို့ကြောင့် တစ်ဘဝတည်းတွင် ပေါ်လာသော အပြစ်၏ ရွံ့ကို ခွဲဖောက်လိုသော စိတ်ကပ်လျက် သင်၏ ခြေတော်ကြာပန်း၌ တည်ကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တိုင်ကူးမြောက်ပြီး အခြားသူတို့ကိုလည်း ကူးမြောက်စေသည်။ အို အီရှာ၊ သင်၏ နာမတော်သည် သံသရာရောဂါ၏ ဆေး၊ အမృతတည်း။

Verse 24

अहं प्रभो कामनिबद्धचित्तो भवन्तमार्यं विविधप्रयत्नैः / आराधयं नाथ भवानभिज्ञः किं ते ह विज्ञाप्यमिहास्ति लोके

အို प्रभု၊ ကျွန်ုပ်၏စိတ်သည် ဆန္ဒများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည်။ အမျိုးမျိုးကြိုးစားသော်လည်း အရျာ၊ သင်ကို သင့်တင့်သလို မပူဇော်နိုင်ပါ။ အို နာထ၊ သင်သည် အရာအားလုံးကို သိတတ်သူ—ဤလောက၌ သင်ထံ ဘာကို တင်ပြရမည်နည်း။

Verse 25

वसिष्ठ उवाच इत्येवं जामदग्न्यं तु स्तुवन्तं प्रणतं पुरः / उवाचागाधया वाचा मोहयन्निव मायया

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—ဤသို့ ရှေ့တွင် ချီးမွမ်းကာ ဦးညွှတ်နေသော ဇာမဒဂ္နျကို မြင်ပြီး၊ သူသည် အနက်ရှိုင်း၍ အဆုံးမရှိသော စကားဖြင့် ပြောလေသည်၊ မာယာဖြင့် မောဟစေသကဲ့သို့။

Verse 26

कृष्ण उवाच हन्त राम महाभाग सिद्धं ते कार्यमुत्तमम् / कवचस्य स्तवस्यापि प्रभावादवधारय

ကృష్ణက ပြောသည်—အို မဟာဘဂ္ဂ ရာမ၊ သင်၏ အထူးမြတ်သော ကိစ္စသည် အောင်မြင်ပြီးပြီ။ ဤ ကဝချ-စတဝ၏ အာနုဘော်ကိုလည်း သိမြင်၍ သေချာစွာ ခံယူလော့။

Verse 27

हत्वा तं कार्त्तवीर्यं हि राजानं दृप्तमानसम् / साधयित्वा पितुर्वैरं कुरु निःक्षत्रियां महीम्

မာနကြီးသော စိတ်ရှိသည့် ဘုရင် ကာတ္တဝီရျကို သတ်ပြီး၊ အဖေ၏ ရန်ကို ပြန်လည်ချေမှုန်းကာ၊ ဤမြေကို က္ෂတ္တရိယ မရှိအောင် ပြုလော့။

Verse 28

मम चक्रावतारो हि कार्त्तवीर्यो धरातले / कृतकार्यो द्विजश्रेष्ट तं समापय मानद

ဤမြေပြင်ပေါ်ရှိ ကာတ္တဝီရျသည် ငါ၏ စက်ကရ-အဝတာရ ဖြစ်သည်။ ဒွိဇအထက်မြတ်သူရေ၊ သူ၏ တာဝန်ပြီးစီးပြီ—ဂုဏ်ပေးသူရေ၊ သူကို အဆုံးသတ်လော့။

Verse 29

अद्य प्रभृति लोके ऽस्मिन्नंशावेशेन मे भवान् / चरिष्यति यथा कालं कर्त्ता हर्त्ता स्वयं प्रभुः

ယနေ့မှစ၍ ဤလောက၌ သင်သည် ငါ၏ အংশာဝေသဖြင့် ကာလအလိုက် ကိုယ်တိုင် प्रभုကဲ့သို့ ပြုလုပ်သူနှင့် ဖယ်ရှားသူအဖြစ် လှည့်လည်မည်။

Verse 30

चतुर्विशे युगे वत्स त्रेतायां रघुवंशजः / रामो नाम भविष्यामि चतुर्व्यूहः सनातनः

ချစ်သားရေ၊ ၂၄ မြောက် ယုဂတွင်၊ တ్రေတாယုဂ၌၊ ငါသည် ရဃုဝంశမှ ‘ရာမ’ ဟူသော နာမဖြင့်၊ စနာတန စတုရဗျူဟ အဖြစ် ဖြစ်လာမည်။

Verse 31

कौसल्यानन्दजनको राज्ञो दशरथादहम् / तदा कौशिकयज्ञं तु साधयित्वा सलक्ष्मणः

ငါသည် ဘုရင် ဒသရထမှ မွေးဖွား၍ ကောသလျာ၏ ပျော်ရွှင်မှုအကြောင်းရင်း ဖြစ်မည်။ ထို့နောက် လက္ခမဏနှင့်အတူ ကောသိက၏ ယဇ్ఞကို အောင်မြင်စေမည်။

Verse 32

गमिष्यामि महाभाग जनकस्य पुर महत् / तत्रेशचापं निर्भज्य परिणीय विदेहजाम्

အို မဟာဘဂါ! ကျွန်ုပ်သည် ဇနက၏ မဟာမြို့သို့ သွားမည်; ထိုနေရာတွင် ရှိဝ၏ လေးကို ချိုးဖျက်၍ ဝိဒေဟသမီး စီတာကို လက်ထပ်မည်။

Verse 33

तदा यास्यन्नयोध्यां ते हरिष्ये तेज उन्मदम् / वसिष्ठ उवाच कृष्ण एवं समदिश्य जामदग्न्यं तपोनिधिम् / पश्यतोंऽतर्दधे तत्र रामस्य मुमहात्मनः

ထိုအခါ သင် အယောဓျာသို့ သွားနေစဉ် သင့်၏ မူးမောသော တေဇကို ကျွန်ုပ် ဖယ်ရှားမည်။ ဝသಿಷ್ಠက ဆိုသည်—အို ကృష్ణ! ဤသို့ တပဿာရတနာ ဂျာမဒဂ္နျကို ညွှန်ကြားပြီးနောက် မဟာတ္မာ ရာမ မျက်မြင်တင်နေစဉ် ထိုနေရာ၌ပင် အန္တရာဓာန်သွားလေ၏။