Adhyaya 32

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते एकत्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३१// वसिष्ठ उवाच ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा स प्रणम्य जगद्गुरुम् / प्रसन्नचेताः सुभृशं शिवलोकं जगाम ह

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုမိန့်ကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဒ္ဓာတပာဒ၊ ဘာရ္ဂဝချရိတ အခန်း ၃၁ ပြီးဆုံး၏။ ဝသိဋ္ဌက ဆိုသည်—ဘြဟ္မာ၏ မိန့်တော်မူချက်ကို ကြားပြီးနောက် သူသည် လောကဂုရုကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ အလွန်ပျော်ရွှင်သောစိတ်ဖြင့် ရှိဝလောကသို့ သွားလေ၏။

Verse 2

लक्षयोजनमूर्द्ध्वं च ब्रह्मलोका द्विलक्षणम् / अथनिर्वचनीयं च योगिगम्यं परात्परम्

ဘြဟ္မလောကအထက် နှစ်သိန်း ယောဇန အမြင့်၌ ထိုလောကရှိသည်။ ၎င်းသည် ဖော်ပြမရ၊ ယောဂီတို့သာ ရောက်နိုင်ပြီး အမြင့်ဆုံးကိုပါ လွန်ကဲသော ပရాత္ပရ ဖြစ်သည်။

Verse 3

वैकुण्ठो दक्षिणे यस्माद्गौरीलोकश्च वामतः / यदधो ध्रुवलोकश्च सर्वलोकपरस्तु सः

၎င်း၏ တောင်ဘက်တွင် ဝိုင်ကుంఠ၊ ဘယ်ဘက်တွင် ဂေါရီလောကရှိပြီး၊ အောက်ဘက်တွင် ဓြုဝလောကရှိသည်။ သို့သော် ထိုလောကသည် လောကအားလုံးကို ကျော်လွန်သည်။

Verse 4

तपोवीर्यगती रामः शिवलोकं ददर्श च / उपमानेन रहितं नानाकौतुकसंयुतम्

တပဿနှင့် ဗီရယ၏ အင်အားဖြင့် ရာမသည် ရှိဝလောကကို မြင်တွေ့하였다။ ၎င်းသည် နှိုင်းယှဉ်မရဘဲ အံ့ဩဖွယ်ရာများစွာဖြင့် ပြည့်ဝနေသည်။

Verse 5

वसंति यत्र योगीन्द्राः सिद्धाः पाशुपताः शुभाः / कोटिकल्पतपः पुण्याः शान्ता निर्मत्सरा जनाः

ထိုနေရာ၌ ယောဂီဣန္ဒြာများ၊ စိဒ္ဓများနှင့် မင်္ဂလာရှိသော ပါရှုပတများ နေထိုင်ကြသည်; ကောဋိကလ္ပ တပဿ၏ ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၍ ငြိမ်းချမ်းကာ မနာလိုမရှိသော လူတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 6

पारिजातमुखैर्वृक्षैः शोभितं कामधेनुभिः / योगेन योगिना सृष्टं स्वेच्छया शङ्करेण हि

ပါရိဇာတ စသည့် သစ်ပင်များဖြင့် လှပကာ ကာမဓေနုများဖြင့် ပြည့်စုံသည်; ယောဂီ ရှင်ကရသည် မိမိဆန္ဒအတိုင်း ယောဂအင်အားဖြင့် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။

Verse 7

शिल्पिनां गुरुणा स्वप्ने न दृष्टं निश्वकर्मणा / सरोवरशतैर्दिव्यैः पद्मरागविराजितैः

လက်ရာရှင်တို့၏ ဆရာ ဝိශ්ဝကರ್ಮာတောင် အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် မမြင်ဖူး; ပဒ္မရာဂ မဏိများဖြင့် တောက်ပသော ဒေဝီယ သရောဝရ ရာချီဖြင့် ထင်ရှားသည်။

Verse 8

शोभितं चातिरम्यं च संयुक्तं मणिवेदिभिः / सुवर्णरत्नरचितप्राकारेण समावृतम्

၎င်းသည် လှပတင့်တယ်၍ အလွန်ရမဏီယ၊ မဏိဗေဒိများဖြင့် ပေါင်းစည်းထားပြီး၊ ရွှေနှင့် ရတနာများဖြင့် တည်ဆောက်သော ပရাকারဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

Verse 9

अत्यूर्द्ध्वमंबरस्पर्शि स्वच्छं क्षीरनिभंपरम् / चतुर्द्वारसमायुक्तं शोभितं मणिवेदिभिः

၎င်းသည် အလွန်မြင့်၍ မိုးကောင်းကင်ကို ထိမိသကဲ့သို့၊ ကြည်လင်ကာ နို့ကဲ့သို့ ဖြူဝင်းတောက်ပသည်; တံခါးလေးပေါက်ပါ၍ မဏိဗေဒိများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

Verse 10

रक्तसोपानयुक्तैश्च रत्नस्तंभकपाटकैः / नानाचित्रविचित्रैश्च शोभितैः सुमनोहरैः

အနီရောင်လှေကားများပါဝင်၍ ရတနာတိုင်များနှင့် တံခါးကပ်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကာ ပုံရိပ်မျိုးစုံဖြင့် အလွန်လှပစွာ တောက်ပနေ၏။

Verse 11

तन्मधये भवनं रम्यं सिंहद्वारोपशोभितम् / ददर्शरामो धर्मात्मा विचित्रमिव संगतः

အလယ်ဗဟို၌ စင်္ဟတံခါးဖြင့် တင့်တယ်လှပသော အိမ်တော်တစ်ဆောင်ရှိ၍၊ ဓမ္မစိတ်ရှိသော ရာမသည် အံ့ဩဖွယ် ဂုဏ်ရည်များ ပေါင်းစည်းသကဲ့သို့ မြင်တော်မူ၏။

Verse 12

तत्र स्थितौ द्वार पालौ ददर्शातिभयङ्करौ / महाकरालदन्तास्यौ विकृतारक्तलोचनौ

အဲဒီမှာ တံခါးစောင့်နှစ်ဦး ရပ်နေပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ ပါးစပ်တွင် ကြမ်းတမ်းသော သွားကြီးများရှိ၍ မျက်လုံးများကလည်း ပုံပျက်၍ သွေးနီရောင်ဖြစ်၏။

Verse 13

दग्धशैलप्रतीकाशौ महाबलपराक्रमौ / विभूतिभूषिताङ्गौ च व्याघ्रचर्मांबरौ च तौ

သူတို့နှစ်ဦးသည် မီးလောင်ကျွမ်းသွားသော တောင်တန်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အင်အားကြီးမား သတ္တိပြင်းထန်ကြသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ဝိဘူတိလိမ်းတန်ဆာဆင်ကာ ကျားအရေကို အဝတ်အဖြစ် ဝတ်ဆင်ထား၏။

Verse 14

त्रिशूलपट्टिशधरौ ज्वलन्तौ ब्रह्मतेजसा / तौ दृष्ट्वा मनसा भीतः किञ्चिदाह विनीतवत्

တံခါးစောင့်နှစ်ဦးသည် တြိရှူးလ်နှင့် ပတ္တိရှကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဘြဟ္မတေဇဖြင့် တောက်လောင်နေသည်ကို မြင်သဖြင့်၊ သူသည် စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ကာ ယဉ်ကျေးစွာ အနည်းငယ် ပြောဆို၏။

Verse 15

नमस्करोमि वामीशौ शङ्करं द्रष्टुमागतः / ईश्वराज्ञां समादाय मामथाज्ञप्तुमर्हथ

အို ဝာမီရှောတို့၊ ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။ ရှင်ကရာကို တွေ့မြင်ရန် လာပါသည်။ ဣශ්ဝရ၏ အမိန့်ကို ယူဆောင်လာသဖြင့် ကျွန်ုပ်အား အမိန့်ပေးပါ။

Verse 16

तौतु तद्वचनं श्रुत्वा गृहीत्वाज्ञां शिवस्य च / प्रवेष्टुमाज्ञां ददतुरीश्वरानुचरौ च तौ

သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုစကားကို ကြားပြီး ရှီဝ၏ အမိန့်ကို လက်ခံကာ၊ ဣශ්ဝရ၏ အနုချရများဖြစ်သဖြင့် သူ့အား ဝင်ရောက်ခွင့် ပေး하였다။

Verse 17

स तदाज्ञामनुप्राप्य विवेशान्तः पुरं मुदा / तत्रातिरम्यां सिद्धौघैः समाकीर्णां सभां द्विजः

ထိုအမိန့်ကို ရရှိပြီးနောက် ဒွိဇသည် ဝမ်းမြောက်စွာ အတွင်းနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်하였다။ ထိုနေရာတွင် စိဒ္ဓများဖြင့် ပြည့်နှက်သော အလွန်လှပသည့် सभာကို မြင်하였다။

Verse 18

दृष्ट्वा विस्मयमापेदे सुगन्धबहुलां विभोः / तत्रापश्यच्छिवं शान्तं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम्

မြင်လိုက်သည်နှင့် သူသည် အံ့ဩသွား하였다။ မဟာပရဘု၏ ထိုနေရာသည် မွှေးရနံ့များဖြင့် ပြည့်လျှံနေသည်။ ထိုနေရာတွင် သုံးမျက်စိရှိ၍ လမင်းကို ဆောင်ထားသော ငြိမ်းချမ်းသည့် ရှီဝကို မြင်하였다။

Verse 19

त्रिशूलशोभितकरं व्याघ्रचर्मवरांबरम् / विभूतिभूषिताङ्गं च नागयज्ञोपवीतिनम्

သူ၏လက်တွင် တြိရှူလ် တောက်ပနေပြီး ကျားအရေပြားကို မြတ်သောဝတ်စုံအဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ဝိဘူတိဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး မြွေသည် ယဇ္ဉောပဝီတ ဖြစ်သည်။

Verse 20

आत्मारामं पूर्णकामं कोटिसूर्यसमप्रभम् / पञ्चाननं दशभुजं भक्तानुग्रहविग्रहम्

အတ္မာရာမ၊ ဆန္ဒပြည့်စုံသူ၊ နေတစ်ကောဋိကဲ့သို့ တောက်ပသူ; မျက်နှာငါးပါး၊ လက်ဆယ်ဖက်၊ ဘက္တများကို ကရုဏာပေးသော ရုပ်တော်။

Verse 21

योगज्ञाने प्रब्रुवन्तं सिद्धेभ्यस्तर्कमुद्रया / स्तूयमानं च योकीन्द्रैः प्रमथप्रकरैर्मुदा

ယောဂဉာဏ်ကို ဟောကြား၍ စိဒ္ဓများအား တရ்க்கမုဒ္ရာဖြင့် နားလည်စေသည်; ယောဂီအင်္ဒြာများနှင့် ပရမဋ္ဌဂဏများက ဝမ်းမြောက်စွာ ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 22

भैरवैर्योगिनीभिश्च वृतं रुद्रगणैस्तथा / मूर्ध्ना नमाम तं दृष्ट्वा रामः परमया मुदा

ဘိုင်ရဝများ၊ ယောဂိနီများနှင့် ရုဒ္ဒရဂဏများ ဝိုင်းရံထားသော သူ့ကို မြင်၍ ရာမသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာ ခေါင်းငုံ့၍ နမസ്കာရပြု하였다။

Verse 23

वामभागे कार्त्तिकेयं दक्षिणे च गणेश्वरम् / नन्दीश्वरं महाकालं वीरभद्रं च तत्पुरः

သူ၏ ဘယ်ဘက်တွင် ကာရ္တ္တိကေယ၊ ညာဘက်တွင် ဂဏေရှဝရ; ရှေ့တွင် နန္ဒီဤရှဝရ၊ မဟာကာလ နှင့် ဝီရဘဒ္ဒရ ရှိကြသည်။

Verse 24

क्रोडे दुर्गां शतभुजां दृष्ट्वा नत्वाथ तामपि / स्तोतुं प्रचक्रमे विद्वान्गिरा गद्गदया विभुम्

ပေါင်ပေါ်တွင် တည်ရှိသော လက်တစ်ရာပါ ဒုရ္ဂါကို မြင်၍ သူမကိုလည်း နမಸ್ಕာရပြုကာ; ထို့နောက် ပညာရှိ ရာမသည် အသံတုန်ယင်၍ ထိုအရှင်ကို ချီးမွမ်းစတင်하였다။

Verse 25

नमस्ये शिवमीशानं विभुं व्यापकमव्ययम् / भुजङ्गभूषणं चोग्रं नृकपालस्रगुज्ज्वलम्

အကျွန်ုပ်သည် အီရှာန သီဝကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏—အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်လွှမ်းမိုးသော မဟာအင်အားရှင်၊ မပြောင်းလဲမပျက်စီးသူ; မြွေကို အလှဆင်အဖြစ် ဝတ်ဆင်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်တန်ခိုးရှိကာ လူခေါင်းခွံပန်းကုံးဖြင့် တောက်ပသူ။

Verse 26

यो विभुः सर्वलोकानां सृष्टिस्थितिविनाशकृत् / ब्रह्मादिरूपधृग्ज्येष्ठस्तं त्वां वेद कृपार्णवम्

လောကအားလုံး၏ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ တည်တံ့ခြင်း၊ ပျက်သုဉ်းခြင်းကို ဆောင်ရွက်သော အလုံးစုံအာဏာရှင်သည် သူပင်; ဘြဟ္မာစသည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ဆောင်ယူသော အမြင့်ဆုံးသူ—အို ကရုဏာသမုဒ္ဒရာ၊ အမှန်တကယ် သိမြင်ရသူမှာ သင်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 27

वेदा न शक्ता यं स्तोतु मवाङ्मनसगोचरम् / ज्ञानबुद्ध्योरसाध्यं च निराकारं नमाम्यहम्

ဝေဒများပင် မချီးမွမ်းနိုင်သော၊ စကားနှင့် စိတ်၏ အလှမ်းမမီသော; ဉာဏ်နှင့် ဗုဒ္ဓိဖြင့်ပင် မရောက်နိုင်သော အရုပ်မဲ့တော်ကို အကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။

Verse 28

शक्रादयः सुरगणा ऋषयो मनवो ऽसुराः / न यं विदुर्यथातत्त्वं तं नमामि परात्परम्

သက္ကရာစသည့် နတ်အုပ်စုများ၊ ရှိသီများ၊ မနုများ၊ အသူရများပင် အမှန်တရားအတိုင်း မသိနိုင်သော—အမြင့်ဆုံးထက်လည်း အမြင့်ဆုံးသော တော်ကို အကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။

Verse 29

यस्यांशांशेन सृजयन्ते लोकाः सर्वे चराचराः / लीयन्ते च पुनर्यस्मिंस्तं नमामि जगन्मयम्

တော်၏ အစိတ်အပိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းမှပင် လှုပ်ရှားသောနှင့် မလှုပ်ရှားသော လောကအားလုံး ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ နောက်တဖန် တော်ထဲသို့ပင် ပြန်လည် လျောကွယ်ဝင်ရောက်သည်—လောကတစ်ခုလုံးဖြစ်တော်မူသော တော်ကို အကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။

Verse 30

यस्येषत्कोपसंभूतो हुताशो दहते ऽखिलम् / सोर्द्ध्वलोकं सपातालं तं नमामि हरं परम्

အရှင်၏ အနည်းငယ်သော ဒေါသမှ ပေါ်ထွန်းသော မီးသန့်သည် လောကအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေ၏; အထက်လောကမှ ပာတားလအထိ ပြန့်နှံ့တော်မူသော အမြင့်မြတ် ဟရကို ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။

Verse 31

पृथ्वीपवन वह्न्यभभोनभोयज्वेन्दुभास्कराः / मूर्त्तयो ऽष्टौ जगत्पूज्यास्तं यज्ञं प्रणमाम्यहम्

မြေ၊ လေ၊ မီး၊ ရေ၊ ကောင်းကင်၊ ယဇ္ဝာ (ယဇ္ဉာရုပ်), လ၊ နေ—ဤအရှစ်ပါးသော မూర్తီတို့သည် လောကပူဇော်ရာ; ထို ယဇ္ဉာကို ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 32

यः कालरूपो जगदादिकर्त्ता पाता पृथग्रूपधरो जगन्मयः / रर्त्ता पुना रुद्रवपुस्तथान्ते तं कालरूपं शरणं प्रपद्ये

ကာလရုပ်ဖြစ်၍ လောက၏ အစကတည်းက ဖန်ဆင်းရှင်၊ မျိုးမျိုးသော ရုပ်ကို ဆောင်ကာ လောကကို ထိန်းသိမ်း၍ လောကတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့တော်မူသူ; အဆုံးတွင် ရုဒြရုပ်ဖြင့် ဖျက်ဆီးသူ—ထို ကာလရုပ်ကို ကျွန်ုပ် ခိုလှုံပါ၏။

Verse 33

इत्येवमुक्त्वा स तु भार्गवो मुदा पषात तस्याङ्घ्रि समीप आतुरः / उत्थाप्य तं वामकरेण लीलया दध्रे तदा मूर्ध्नि करं कृपार्णवः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဘာရ္ဂဝသည် ဝမ်းမြောက်၍ စိတ်လှုပ်ရှားကာ အရှင်၏ ခြေတော်အနီး၌ လဲကျ၍ ခိုလှုံ၏။ ထိုအခါ ကရုဏာသမုဒ္ဒရာတော်သည် ဘယ်လက်ဖြင့် လွယ်ကူစွာ ထူထောင်ကာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လက်တော်တင်ပေးတော်မူ၏။

Verse 34

आशीर्भिरेनं ह्यभिनन्द्य सादरं निवेशयामास गणेशपूर्वतः / उवाच वामामभिवीक्ष्य चाप्युमां कृपार्द्रदृष्ट्याखिलकामपूरकः

ကောင်းချီးများဖြင့် သူ့ကို လေးစားစွာ ချီးမွမ်းကာ ဂဏေရှ၏ ရှေ့တွင် ထိုင်စေ၏။ ထို့နောက် ကရုဏာစိုသော မျက်မြင်ဖြင့် ဝါမာ အုမာကို ကြည့်၍ ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသော အရှင်က မိန့်တော်မူ၏။

Verse 35

शिव उवाच कस्त्वं वटो कस्यकुले प्रसूतः किं कार्यमुद्दिश्य भवानिहागतः / विनिर्द्दिशाहं तव भक्तिभावतः प्रीतः प्रदद्यां भवतो मनोगतम्

ရှီဝါမဟာဒေဝက မိန့်တော်မူသည်—“အို သားငယ်၊ သင်သည် မည်သူနည်း၊ မည်သည့် မျိုးရိုးက မွေးဖွားသနည်း၊ မည်သည့် ကိစ္စအတွက် ဤနေရာသို့ လာသနည်း။ သင်၏ ဘက္တိစိတ်ကြောင့် ငါ ပျော်ရွှင်၏; သင်၏ စိတ်ထဲက ဆန္ဒကို ပြောပါ၊ ငါ ပေးအပ်မည်”

Verse 36

इत्येवमुक्तः स भृगुर्महात्मना हरेण विश्वार्त्तिहरेण सादरम् / पुनश्च नत्वा विबुधां पति गुरुं कृपासमुद्रं समुवाच सत्वरम्

ဤသို့ ကမ္ဘာ၏ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားသော မဟာတ္မာ ဟရီက လေးစားစွာ မိန့်တော်မူသဖြင့်၊ ဘൃဂုသည် ထပ်မံ၍ ဒေဝတို့၏ အရှင် ဂုရု၊ ကရုဏာပင်လယ်တော်ကို ဦးချပြီး ချက်ချင်း ပြောလေ၏။

Verse 37

परशुराम उवाच भृगोश्चाहं कुले जातो जमदग्निसुतौ विभो / रामो नाम जगद्वन्द्यं त्वामहं शरणं गतः

ပရရှုရာမက ပြောသည်—“အို မဟာအင်အားရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် ဘೃဂု မျိုးရိုး၌ မွေးဖွား၍ ဇမဒဂ္နိ၏ သားဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ အမည်မှာ ရာမ; ကမ္ဘာက ဝတ်ပြုသောအရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ အရိပ်အာဝါသသို့ ခိုလှုံလာပါသည်။”

Verse 38

यत्कार्यार्थमहं नाथ तव सांनिध्यमागतः / तं प्रसाधय विश्वेश वाञ्छितं काममेव मे

အို နာထာ၊ ကျွန်ုပ်သည် မည်သည့်ကိစ္စအတွက် သင်၏ အနီးကပ်တော်သို့ လာခဲ့သနည်း၊ အို ဗిశ్వေရှာ၊ ထိုကိစ္စကို အောင်မြင်စေပါ; ထိုအရာပင် ကျွန်ုပ်၏ ဆန္ဒတော်ဖြစ်သည်။

Verse 39

मृगयामागतस्यापि कार्त्तवीर्यस्य भूपतेः / आतिथ्यं कृतवान् देव जमदग्निः पिता मम

အို ဒေဝ၊ အမဲလိုက်ရန် လာသော ကာရ္တ္တဝီရ္ယ မင်းကြီးကိုတောင် ကျွန်ုပ်၏ အဖေ ဇမဒဂ္နိက ဧည့်ဝတ်ပြု၍ ကြိုဆိုခဲ့ပါသည်။

Verse 40

राजा तं स बलाल्लोभात्पातयामास मन्दधीः / सा धेनुस्तं मृतं दृष्ट्वा गवां लोकं जगाम ह

ဉာဏ်မတတ်သော မင်းသည် လောဘကြောင့် အင်အားဖြင့် သူ့ကို လဲကျစေ하였다။ ဓေနုသည် သူ့ကို သေဆုံးနေသည်ကို မြင်ပြီး နွားတို့၏ လောကသို့ သွားလေ၏။

Verse 41

राजा न शोचन्मरणं पितुर्मम निरागसः / जगाम स्वपुरं पश्चान्माता मे प्रारुदद्भृशम्

အပြစ်မရှိသော ကျွန်ုပ်၏ဖခင် သေဆုံးမှုကို မင်းသည် မဝမ်းနည်းခဲ့။ ထို့နောက် သူသည် မိမိမြို့သို့ ပြန်သွားပြီး၊ ကျွန်ုပ်၏မိခင်သည် အလွန်ငိုကြွေးလေ၏။

Verse 42

तज्ज्ञात्वा लोकवृत्तज्ञो भृगुर्नः प्रपितामहः / आजगाम महादेव ह्यहमप्यागतो वनात्

မဟာဒေဝရေ၊ ဤအကြောင်းကို သိပြီးနောက် လောကအကျင့်အကြံကို သိကျွမ်းသော ကျွန်ုပ်တို့၏ အဘိုးအဘွားကြီး ဘൃဂုသည် လာရောက်하였다။ ကျွန်ုပ်လည်း တောမှ ပြန်လာ하였다။

Verse 43

मया मह सुदुःखार्त्तान्भ्रातॄन्मात्रासहैव मे / सांत्वयित्वा स मन्त्रज्ञो ऽजीवयत्पितरं मम

ကျွန်ုပ်သည် မိခင်နှင့်အတူ အလွန်ဒုက္ခရောက်နေသော ညီအစ်ကိုများကို သက်သာစေ하였다။ ထို့နောက် မန္တရသိသူသည် ကျွန်ုပ်၏ဖခင်ကို ပြန်လည်အသက်သွင်း하였다။

Verse 44

आनागते भृगौ मातुर्दुःखेनाहं प्रकोपितः / प्रतिज्ञां कृतवान्देव सात्वयन्मातरंस्वकाम्

ဘൃဂု မလာမီကတည်းက မိခင်၏ဒုက္ခကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ဒေါသထွက်လာ하였다။ ဒေဝရေ၊ မိခင်ကို သက်သာစေကာ ကျွန်ုပ်သည် ကတိသစ္စာတစ်ခု ချမှတ်하였다။

Verse 45

त्रिःसप्तकृत्वो यदुरस्ताडितं मातुरात्मनः / तावत्संख्यमहं पृथ्वीं करिष्ये क्षत्रवर्जिताम्

မိခင်၏ အာတ္မသ္ဝရူပက ယဒု၏ ရင်ဘတ်ကို သုံးကြိမ်ခုနစ်ကြိမ်အထိ ထိုးနှက်သကဲ့သို့၊ ထိုအရေအတွက်တိုင်အောင် ငါသည် မြေကြီးကို က္ෂတ္တရိယ မရှိအောင် ပြုမည်။

Verse 46

इत्येवं परिपूर्णा मे कर्त्ता देवो जगत्पतिः / महादेवो ह्यतो नाथ त्वत्सकाणमिहागतः

ဤသို့ဖြင့် ငါ၏ သစ္စာကတိ ပြည့်စုံလေပြီ။ လောက၏ အရှင်ဖြစ်သော မဟာဒေဝ၊ အို နာထ၊ ယခု သင်၏ မိတ်ဆွေများနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီ။

Verse 47

वसिष्ठ उवाच इत्येवं तद्वचः श्रुत्वा दृष्ट्वा दुर्गामुखं हरः / बभूवानम्रवदनस्छिन्तयानः क्षणं तदा

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—ထိုစကားကို ကြားပြီး ဒုရ္ဂါ၏ မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ဟရ (ရှီဝ) သည် ထိုအချိန်၌ ခဏတာ မျက်နှာငုံ့ကာ စဉ်းစားတွေးခေါ်နေ하였다။

Verse 48

एतस्मिन्नन्तरे दुर्गा विस्मिता प्राहसद्भृशम् / उवाच च महाराज भार्गवं वैरसाधकम्

ထိုအချိန်တွင် ဒုရ္ဂါသည် အံ့အားသင့်၍ အလွန်ရယ်မောကာ၊ အို မဟာရာဇာ၊ ရန်ငြိုးပြန်လည်ဆောင်ရွက်သူ ဘာရ္ဂဝအား ပြောဆို하였다။

Verse 49

तपस्विन्द्विजपुत्र क्ष्मां निर्भूपां कर्त्तुमिच्छसि / त्रिः सप्तकृत्वः कोपेन साहसस्ते महान्बटो

အို တပသွီ ဒွိဇပုတ্ৰ! မင်းက မြေကြီးကို ဘုရင်မရှိအောင် လုပ်ချင်သလား။ ဒေါသဖြင့် သုံးကြိမ်ခုနစ်ကြိမ်—ကလေးရေ၊ မင်း၏ သတ္တိက အလွန်ကြီးမားသည်။

Verse 50

हन्तुमिच्छसि निःशस्त्रः सहस्रार्जुनमीश्वरम् / भ्रूभङ्गलीलया येन रावणो ऽपि निराकृतः

လက်နက်မဲ့နေလျက် အရှင်သခင် သဟသ္ရာర్జုနကို သတ်လိုသလား။ မျက်ခုံးလှုပ်လီလာတစ်ချက်ဖြင့်ပင် ရာဝဏကိုတောင် ပယ်ချခဲ့သူပင်ဖြစ်သည်။

Verse 51

तस्मै प्रदत्तं दत्तेन श्रीहरेः कवचं पुरा / शक्तिरत्यर्थवीर्या च तं कथं हन्तुमिच्छसि

ဒတ္တက အရင်ကပင် သရီဟရိ၏ ကာဝච (ကာကွယ်ကဝတ်) ကို သူ့အား ပေးအပ်ထားပြီး၊ သူ၏ စွမ်းအားလည်း အလွန်ပြင်းထန်သည်။ ထိုသူကို မည်သို့ သတ်လိုသနည်း။

Verse 52

शङ्करः करुणासिद्धः कर्त्तुं चाप्यन्यथा विभुः / न चान्यः शङ्करात्पुत्र सत्कार्यं कर्त्तुमीश्वरः

ရှင်ကရ (Shankara) သည် ကရုဏာဖြင့် စိဒ္ဓဖြစ်ပြီး၊ အာဏာရှင်ဖြစ်သဖြင့် အခြားသဘောဖြင့်လည်း ပြုနိုင်သည်။ သို့သော် သားရေ၊ ရှင်ကရမှတပါး သတ္ကာရ്യကို ဆောင်ရွက်နိုင်သော အရှင်မရှိ။

Verse 53

अथ देव्या अनुमतिं प्राप्य शंभुर्द्दयार्णवः / अभ्यधाद्भद्रया वाया जमदग्निसुतं विभुः

ထို့နောက် ဒေဝီ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိပြီး၊ ကရုဏာပင်လယ်ဖြစ်သော သမ္ဘူ (Shambhu) သည် အာဏာရှင်အဖြစ်၊ ဇမဒဂ္နိ၏ သားအား မင်္ဂလာရှိသော စကားဖြင့် မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 54

शिव उवाच अद्यप्रभृति विप्र त्वं मम स्कन्दसमो भव / दास्यामि मन्त्रं दिव्यं ते कवचं च महामते

ရှီဝမိန့်တော်မူသည်—“ဟေ ဗိပရ၊ ယနေ့မှစ၍ သင်သည် ငါ၏ စကန္ဒနှင့် တူညီသူ ဖြစ်ပါစေ။ ဟေ မဟာမတိ၊ သင့်အား ဒိဗ္ဗ မန္တရနှင့် ကာဝචကို ပေးမည်။”

Verse 55

लीलया यत्प्रसादेन कार्त्तवीर्यं हनिष्यसि / त्रिः सप्तकृत्वो निर्भूपां महीं चापि करिष्यसि

ထိုသခင်၏ လီလာတော်ကရုဏာကြောင့် သင်သည် ကာတ္တဝီရျကို သတ်မည်၊ ထို့ပြင် မြေကြီးကို မင်းမဲ့အဖြစ် ၂၁ ကြိမ် ပြုမည်။

Verse 56

इत्युक्त्वा शङ्करस्तस्मै ददौ मन्त्रं सुदुर्लभम् / त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं परमाद्भुतम्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ရှင်ကရသည် အလွန်ရှားပါးသော မန္တရကို ပေးတော်မူ၏—“ထရိုင်လိုက్యဝိဇယ” ဟုခေါ်သော အံ့ဖွယ် ကဝချ။

Verse 57

नागपाशं पाशुपतं ब्रह्मास्त्रं च सुदुर्ल्लभम् / नारायणास्त्रमाग्नेयं वायव्यं वारुणं तथा

နာဂပာရှ၊ ပါရှုပတ၊ အလွန်ရှားပါးသော ဘြဟ္မာအஸ္တရ; ထို့ပြင် နာရာယဏအஸ္တရ၊ အဂ္နေယ၊ ဝါယဝျ၊ ဝါရုဏလည်း။

Verse 58

घान्धर्वं गारुडं चैव जृंभणास्त्रं महाद्भुतम् / गदां शक्तिं च परशुं शूलं दण्डमनुत्तमम्

ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ဂါရုဍ နှင့် အံ့ဖွယ်ကြီးသော ဂျೃಂಭဏအஸ္တရ; ထို့ပြင် ဂဒါ၊ ရှက္တိ၊ ပရရှု၊ ရှူလ၊ အထူးမြတ်သော ဒဏ္ဍ။

Verse 59

शस्त्रास्त्रग्राममखिलं प्रहृष्टः संबभूव ह / नमस्कृत्य शिवं शान्तं दुर्गां स्कन्दं गणेश्वरम्

လက်နက်နှင့် အஸ္တရ အားလုံးကို ရရှိသဖြင့် သူသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်လေ၏; ထို့နောက် ငြိမ်းချမ်းသော ရှိဝ၊ ဒုရ္ဂါ၊ စကန္ဒ နှင့် ဂဏေရှဝရကို ဦးချကန်တော့လေ၏။

Verse 60

परिक्रम्य ययौ रामः पुष्करं तीर्थमुत्तमम् / सिद्धं कृत्वा शिवोक्तं तु मन्त्रं कवचमुत्तमम्

ပတ်လည်ပူဇော်၍ ရာမသည် အထွတ်အမြတ် တီရ္ထ ပုရှ္ကရသို့ သွား၏။ ရှိဝမိန့်သော အမြင့်မြတ် မန္တရ-ကဝချကို စိဒ္ဓိပြု၍ ပြည့်စုံစေ၏။

Verse 61

साधयामास निखिलं स्वकार्यं भृगुनन्दनः / निहत्य कार्त्तवीर्यं तं ससैन्यं सकुलं मुदा / विनिवृत्तो गृहं प्रागात्पितुः स्वस्य भृगूद्वहः

ဘೃဂု၏ သားတော်သည် မိမိ၏ အလုပ်အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးစီး၏။ ကာတ္တဝီရျကို သူ၏ စစ်တပ်နှင့် မျိုးနွယ်တစ်စုလုံးနှင့်တကွ သတ်ဖြတ်ပြီး ဝမ်းမြောက်စွာ၊ ဘೃဂုအထွတ်အမြတ်သည် မိမိအဖ၏ အိမ်သို့ ပြန်သွား၏။