Adhyaya 3

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे प्रजापतिवंशानुकीर्त्तनं नाम द्वितीयो ऽध्यायः ऋषय ऊचु / देवानां दानवानां च दैत्यानां चैव सर्वशः / उत्पत्तिं विस्तरेणैव ग्रूहि वैवस्वतेंऽतरे

ဤသို့ သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုမိန့်ကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ အဖွင့်ကဏ္ဍ၌ ‘ပရဇာပတိ ဝంశအနုကီရ္တန’ ဟူသော ဒုတိယ အခန်း။ ရှိများက ဆိုသည်— “ဝိုင်ဝသွဝတ မန္ဝန္တရ၌ ဒေဝ၊ ဒာနဝ၊ ဒೈတျတို့၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို အသေးစိတ် ဟောပြပါ”။

Verse 2

सूत उवाच धर्म्मस्यैव प्रवक्ष्यामि निसर्गन्तं निबोधत / अरुन्धतीवसुर्जामालंबा भानुर्मरुत्वती

စူတက ပြောသည်— “ဓမ္မ၏ မျိုးဆက်အကြောင်းကို ဟောမည်၊ နားထောင်ကြလော့။ အရုန္ဓတီ၊ ဝစု၊ ဂျာမာ၊ အာလမ္ဘာ၊ ဘာနု၊ မရုတ်ဝတီ”။

Verse 3

संकल्पा च मुहूर्त्ता च साध्या विश्वा तथैव च / धर्मस्य पत्न्यो दश ता दक्षः प्राचेतसो ददौ

သင်္ကల్పာ၊ မုဟူရ္တ္တာ၊ သာဓျာ၊ ဝိශ්ဝာ စသည်တို့— ဓမ္မ၏ ဇနီး ဆယ်ပါးဖြစ်၍၊ ပရာချေတသ ဒက္ခက ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Verse 4

साध्यापुत्रास्तु धर्मस्य साध्या द्वादशजज्ञिरे / देवेभ्यस्तान्परान्देवान्दैवज्ञाः परिचक्षते

ဓမ္မ၏ သာဓျာ ဇနီးမှ သာဓျာ သားတော် ၁၂ ပါး မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဒေဝဗေဒပညာရှင်တို့က သူတို့ကို ဒေဝတို့ထက်ပင် မြင့်မြတ်သော ဒေဝဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 5

ब्राह्मणा वै मुखात्सृष्टा जया देवाः प्रजेप्सया / सर्वे मन्त्रशरीरस्ते समृता मन्वन्तरेष्विह

ဗြာဟ္မဏတို့သည် ပါးစပ်မှ စೃષ્ટခံရသည်။ ပရဇာကို မွေးဖွားလိုသော ဆန္ဒကြောင့် ‘ဇယာ’ ဟူသော ဒေဝတို့ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ သူတို့အားလုံး မန္တရ-ကိုယ်တော်ဖြစ်၍ မန္ဝန္တရများတွင် အမြဲ သတိရအောက်မေ့ကြသည်။

Verse 6

दर्शश्च पौर्णमासश्च बृहद्यच्च रथन्तरम् / वित्तिश्चैव विवित्तिश्च आकूतिः कूतिरेव च

ဒါရှနှင့် ပေါုဏ္ဏမာသ၊ ထို့ပြင် ဘృဟဒ်နှင့် ရထန္တရ; ထို့အတူ ဝိတ္တိ၊ ဝိဝိတ္တိ၊ အာကူတိ၊ ကူတိ—ဤတို့သည်လည်း ယဇ္ဉာနာမများ ဖြစ်၏။

Verse 7

विज्ञाता चैव विज्ञातो मनो यज्ञस्तथैव च / नामान्येतानि तेषां वै यज्ञानां प्रथितानि च

ဝိဇ္ဉာတာနှင့် ဝိဇ္ဉာတ၊ ထို့ပြင် မနောယဇ္ဉာလည်းရှိ၏။ ဤတို့သည် ထိုယဇ္ဉာတို့၏ ထင်ရှားသော နာမများ ဖြစ်သည်။

Verse 8

ब्रह्मशापेन तेजाताः पुनः स्वायंभुवे जिताः / स्वारोचिषे वै तुषिताः सत्यश्चैवोत्तमे पुनः

ဗြဟ္မာ၏ ကျိန်စာကြောင့် သူတို့၏ တေဇောဓာတ် လျော့နည်းသွားပြီး၊ နောက်တဖန် စွာယံဘုဝ မနွန္တရ၌ အနိုင်ယူခံရသည်။ စွာရောစိသ မနွန္တရ၌ ‘တုသိတ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ဥတ္တမ မနွန္တရ၌ ပြန်လည် ‘သတ္တယ’ ဟု ထင်ရှားသည်။

Verse 9

तामसे हरयो नाम वैकुण्ठा रेवतान्तरे / ते साध्याश्चाक्षुषे नाम्ना छन्दजा जज्ञिरे सुराः

တாமသ မနွန္တရ၌ သူတို့ကို ‘ဟရယ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ရေဝတ မနွန္တရ၌ ‘ဝိုင်ကుంఠ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ စာက္ခုသ မနွန္တရ၌ သူတို့သည် ‘သာဓျ’ ဟူသော နာမဖြင့်၊ ချန္ဒ (ဝేదမီတာ) မှ ပေါ်ပေါက်လာသော ဒေဝတားများအဖြစ် မွေးဖွားကြသည်။

Verse 10

धर्मपुत्रा महाभागाः साध्या ये द्वादशामराः / पूर्वं समनुसूयन्ते चाक्षुषस्यान्तरे मनोः

ဓမ္မ၏ သားတော်များဖြစ်သော မဟာဘဂ္ဂရှိသည့် စာဓျ ဒေဝတား တစ်ဆယ်နှစ်ပါးကို—စာက္ခုသ မနု၏ မနွန္တရ၌ အစကတည်းက ရေတွက်ထားကြသည်။

Verse 11

स्वारोचिषेंऽतरे ऽतीता देवा ये वै महौजसः / तुषिता नाम ते ऽन्योन्यमूचुर्वै चाक्षुषेंऽतरे

စွာရောစိသ မန်ဝန္တရ၌ အတိတ်ကာလက မဟာတေဇရှိသော ဒေဝတားတို့သည် ‘တုသိတ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ချာක්ෂုသ မန်ဝန္တရ၌ အချင်းချင်း ပြောဆိုကြ၏။

Verse 12

किञ्चिच्छिष्टे तदा तस्मिन्देवा वै तुषिताब्रुवन् / एतामेव महाभागां वयं साध्यां प्रविश्य वै

အနည်းငယ်ကျန်ရှိနေစဉ် တုသိတ ဒေဝတားတို့က “မဟာဘဂါရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သာဓျာအဖြစ် ယင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်မည်” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 13

मन्वन्तरे भविष्यामस्तन्नः श्रेयो भविष्यति / एवमुक्त्वा तु ते सर्वे चाक्षुषस्यान्तरे मनोः

“ကျွန်ုပ်တို့သည် မန်ဝန္တရ၌ ပေါ်ထွန်းမည်၊ ထိုသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကောင်းကျိုးဖြစ်မည်” ဟု ဆိုပြီး သူတို့အားလုံး ချာක්ෂုသ မနု၏ ကာလအတွင်း တည်ရှိကြ၏။

Verse 14

तस्यां द्वादश संभूता धर्मात्स्वायंभुवात्पुनः / नरनारायणो तत्र जज्ञाते पुनरेव हि

ထိုနေရာ၌ စွဝိုင်ယံဘူဝ ဓမ္မမှ ဒွါဒသပါး ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ထိုနေရာ၌ပင် နရ-နာရာယဏတို့လည်း ထပ်မံ မွေးဖွားကြ၏။

Verse 15

विपश्चिदिन्द्रो यश्चाभूत्तथा सत्यो हरिश्च तौ / स्वारोचिषेंऽतरे पूर्वमास्तां तौ तुषितासुतौ

ဝိပဿစိတ်-အိန္ဒြ နှင့် သတ္တျ-ဟရိ ဟူသော နှစ်ဦးသည် ယခင်က စွာရောစိသ မန်ဝန္တရ၌ တုသိတတို့၏ သားများဖြစ်ကြ၏။

Verse 16

तुषितानां तु साध्यात्वे नामान्येतानि चक्षते / मनो ऽनुमन्ता प्राणश्च नरो ऽपानश्च वीर्यवान्

တုသိတတို့၏ သာဓျအဖြစ်၌ ဤအမည်များကို ဆိုကြသည်— မန၊ အနုမန္တာ၊ ပရာဏ၊ နရ၊ နှင့် အားပြင်းသော အပာန။

Verse 17

वितिर्नयो हयश्चैव हंसो नारायणस्तथा / विभुश्चापि प्रभुश्चापि साध्या द्वादश जज्ञिरे

ဝိတိ၊ နယ၊ ဟယ၊ ဟံသ၊ နာရာယဏ၊ ထို့ပြင် ဝိဘု နှင့် ပရဘု— ဤသို့ သာဓျ တစ်ဆယ်နှစ်ပါး ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 18

स्वायंभुवैंऽतरे पूर्वं ततः स्वारो चिषे पुनः / नामान्यासन्पुनस्तानि तुषितानां निबोधत

အရင်က စွာယံဘုဝ မနွန္တရ၌၊ ထို့နောက် စွာရောစိဿ မနွန္တရ၌လည်း— တုသိတတို့၏ အမည်များသည် ထပ်မံတူညီခဲ့သည်; သိမှတ်ကြလော့။

Verse 19

प्राणापानावुदानश्च समानो व्यान एव च / चक्षुः श्रोत्रं रसो घ्राणं स्पर्शो बुद्धिर्मनस्तथा

ပရာဏ၊ အပာန၊ ဥဒါန၊ စမာန၊ ဗျာန; ထို့ပြင် မျက်စိ၊ နား၊ အရသာ၊ အနံ့၊ ထိတွေ့မှု၊ ဗုဒ္ဓိ နှင့် မန။

Verse 20

नामान्येतानि वै पूर्वं तुषितानां स्मृतानि च / वसोस्तु वसवः पुत्राः साध्यानामनुजाः स्मृताः

ဤအမည်များကို ယခင်က တုသိတတို့၏ အမည်များဟု ဆို၍ မှတ်သားခဲ့သည်။ ဝသု၏ သားများဖြစ်သော ဝသုများကို သာဓျတို့၏ အနုဇဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 21

धरो ध्रुवश्च सोमश्च आयुश्चैवानलो ऽनिलः / प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवो ऽष्टौ प्रकीर्तिताः

ဓရ၊ ဓြုဝ၊ ဆိုမ၊ အာယု၊ အနလ၊ အနိလ၊ ပရတ္ယုရှ၊ ပရဘာသ—ဤအရှစ်ပါးသည် ဝသုများဟု ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 22

धरस्य पुत्रो द्रविणो हुतहव्यो रजस् तथा / ध्रुवपुत्रो ऽभवत्तात कालो लोकाप्रकालनः

ဓရ၏သားများမှာ ဒရဝိဏ၊ ဟုတဟဝျ၊ ရဇစ် ဖြစ်ကြပြီး၊ ဓြုဝ၏သားမှာ အို တာတ၊ လောကတို့ကို စီမံသော ကာလ ဖြစ်၏။

Verse 23

सोमस्य भगवान्वर्चा बुधश्च ग्रहबौधनः / धरोर्मी कलिलश्चैव पञ्च चन्द्रमसः सुताः

ဆိုမ၏သားများမှာ ဘဂဝါန်ဝရ္စာ၊ ဂြဟာတို့၏ ဉာဏ်ကို ပေးသော ဗုဓ၊ ထို့ပြင် ဓရောရ္မီ နှင့် ကလိလ—ဤတို့သည် စန္ဒ၏သား ငါးပါးဖြစ်သည်။

Verse 24

आयस्य पुत्रो वैतण्ड्यः शमः शान्तस्तथैव च / स्कन्दः सनत्कुमारश्च जज्ञे पादेन तेजसः

အာယု၏သားများမှာ ဝိုင်တဏ္ဍျ၊ ရှမ၊ ရှာန္တ ဖြစ်ကြပြီး၊ တေဇစ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှ စကန္ဒ နှင့် စနတ်ကူမာရ မွေးဖွားလာသည်။

Verse 25

अग्नेः पुत्रं कुमारं तु स्वाहा जज्ञे श्रिया षृतम् / तस्य शाखो विशाखश्च नैगमेयश्च प्रष्टजाः

အဂ္နိ၏သား ကုမာရကို စွာဟာက သရီ၏ ဂုဏ်တော်ဖြင့် ပြည့်စုံစေကာ မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူ၏သားများမှာ ရှာက၊ ဝိရှာက နှင့် နိုင်ဂမေယ (ပရရှ္ဋဇ) ဖြစ်သည်။

Verse 26

अनिलस्य शिवा भार्या तस्याः पुत्रो मनोजवः / अविज्ञान गतिश्चैव द्वौ पुत्रावनिलस्य च

အနိလ၏ ဇနီးမှာ ရှီဝါ ဖြစ်၍ သူမမှ မနောဇဝ ဟူသော သားတော် မွေးဖွား하였다။ အနိလတွင် အဝိဇ္ဉာန နှင့် ဂတိ ဟူသော သားတော် နှစ်ပါးလည်း ရှိသည်။

Verse 27

प्रत्यूषस्य विदुः पुत्रमृषिं नाम्नाथ देवलम् / द्वौ पुत्रौ देवलस्यापि क्षमावन्तौ मनीषिणौ

ပရတျူရှ၏ သားတော်ကို ဒေဝလ ဟူသော ရှိသီဟု သိကြသည်။ ဒေဝလတွင်လည်း ခံနိုင်ရည်ရှိ၍ ပညာရှိသော သားတော် နှစ်ပါး ရှိသည်။

Verse 28

बृहस्पतेश्तु भगिनी भुवना ब्रह्मवादिनी / योगसिद्धा जगत्कृत्स्नमशक्ता चरति स्म ह

ဗြဟස්ပတိ၏ နှမ ဘုဝနာ သည် ဘြဟ္မဝါဒိနီ ဖြစ်သည်။ ယောဂစိဒ္ဓိ ရရှိသဖြင့် ကမ္ဘာလောကအနှံ့ အတားအဆီးမရှိ လှည့်လည်ခဲ့သည်။

Verse 29

प्रभासस्य तु भार्या सा वसूनामष्टमस्य ह / विश्वकर्मा सुतस्तस्याः प्रजापतिपतिर्विभुः

သူမသည် ဝသုတို့အနက် အဋ္ဌမဖြစ်သော ပရဘားသ၏ ဇနီးဖြစ်သည်။ သူမမှ ဝိශ්ဝကර්မာ မွေးဖွား၍ ပရဇာပတိတို့၏ အධిపတိ၊ မဟာဗိဘု ဖြစ်သည်။

Verse 30

विश्वेदेवास्तु विश्वाया जज्ञिरे दश विश्रुताः / क्रतुर्दक्षः श्रवः सत्यः कालः मुनिस्तथा

ဝိශ්ဝာမှ နာမကြီးသော ဝိශ්ဝေဒေဝ တစ်ဆယ်ပါး မွေးဖွားခဲ့သည်—ကရတု၊ ဒက္ခ၊ ရ္ဍဝ၊ သတ္တျ၊ ကာလ၊ မုနိ စသည်တို့။

Verse 31

पुरूरवो मार्द्रवसो रोचमानश्च ते दश / धर्मपुत्राः सुरा एते विश्वायां जज्ञिरे शुभाः

ပုရူရဝ၊ မာဒြဝသ နှင့် ရောစမာန—ဤကောင်းမြတ်သော ဒေဝတားဆယ်ပါးသည် ဓမ္မ၏ သားတော်များဖြစ်၍ ဝိශ්ဝာမှ မွေးဖွားလာကြသည်။

Verse 32

मरुत्वत्यां मरुत्वन्तो भानवो भानुजाः स्मृताः / मुहूर्ताश्च मुहूर्ताया घोषलंबा ह्यजायत

မရုတ်ဝတီမှ မရုတ်ဝန့်တို့ မွေးဖွားလာပြီး၊ ဘာနုဇာမှ ဘာနဝဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် မုဟူရ္တာမှ မုဟူရ္တများနှင့် ဂိုးရှလမ္ဘာလည်း မွေးဖွားလာသည်။

Verse 33

संकल्पायां तु संजज्ञे विद्वान्संकल्प एव तु / नव वीथ्यस्तु जामायाः पथत्रयमुपाश्रिताः

သင်္ကల్పာအတွင်း၌ ပညာရှိ ‘သင်္ကల్ప’ ကိုယ်တိုင် မွေးဖွားလာသည်။ ထို့ပြင် ဂျာမာ၏ ဝီသီ ကိုးခုသည် လမ်းသုံးသွယ်ကို အားထား၍ တည်ရှိ하였다။

Verse 34

पृथिवी विषयं सर्वमरुन्धत्यामजायत / एष सर्गः समाख्यातो विद्वान्धर्मस्य शाश्वतः

အရုန္ဓတီမှ မြေပြင်လောက၏ အရာအားလုံးသော နယ်ပယ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤသည်ကို အနန္တဓမ္မကို သိသော ပညာရှိတို့က “သရ္ဂ” ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 35

मुहूर्ताश्चैव तिथ्याश्च प्रतिभिः सह सुव्रताः / नामतः संप्रवक्ष्यामि ब्रुवतो मे निबोधत

ကောင်းမြတ်သော ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူတို့ရေ—မုဟူရ္တများနှင့် တိထိများကို (ပရတိတို့နှင့်အတူ) ယခု ငါသည် အမည်များဖြင့် ပြောကြားမည်။ ငါ၏စကားကို သေချာနားထောင်ကြလော့။

Verse 36

अहोरात्रविभागश्च नक्षत्राणि समाश्रितः / मुहुर्त्ताः सर्वनक्षत्रा अहोरात्रभिदस्तथा

နေ့နှင့်ည၏ ခွဲခြားမှုသည် နက္ခတ်များကို အခြေခံထားသည်။ နက္ခတ်အားလုံးတွင် မုဟူရတများလည်း ထိုနည်းတူ နေ့ညကွာခြားမှုကို ပြသသည်။

Verse 37

अहोरात्रकलानां तु षडशीत्यधिकाः स्मृताः / रवेर्गति विशेषेण सर्वर्त्तुषु च नित्यशः

နေ့ည၏ ကလာများသည် ၈၆ ထက်ပိုသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ နေရောင်၏ လှုပ်ရှားမှုအထူးအလိုက် ရာသီအားလုံးတွင်လည်း အမြဲတမ်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 38

ततो वेदविदश्चैतां गतिमिच्छन्ति पर्वसु / अविशेषेषु कालेषु ज्ञेयः सवितृमानतः

ထို့ကြောင့် ဝေဒပညာရှင်များသည် ပရဝနေ့များတွင် ဤလှုပ်ရှားမှုကို လိုလားကြသည်။ အထူးမရှိသော အချိန်များတွင် စဝိတೃ (နေ) ၏ မာနအတိုင်း သိမှတ်ရမည်။

Verse 39

रौद्रः सार्पस्तथा मैत्रः पित्र्यो वासव एव च / आप्यो ऽथ वैश्वदेवश्च ब्राह्मो मध्याह्नसंश्रितः

ရောဒြ၊ စာရပ၊ မૈတြ၊ ပိတ္ရျ၊ ဝါသဝ၊ အာပျ၊ ဝိုင်ရှဝဒေဝ နှင့် ဘြာဟ္မ—ဤမုဟူရတများသည် မွန်းတည့်အချိန်ကို အခြေခံသည်။

Verse 40

प्राजापत्यस्तथैवेन्द्र इन्द्राग्नी निरृतिस्तथा / वारुणश्च यथार्यम्णो भगश्चापि दिनश्रिताः

ပရာဇာပတ္ယ၊ အိုင်န္ဒြ၊ အင်ဒြာဂ္နီ၊ နೈရృతి၊ ဝါရုဏ၊ အရျမန် နှင့် ဘဂ—ဤတို့လည်း နေ့ခင်းပိုင်းများတွင် တည်သော မုဟူရတများ ဖြစ်သည်။

Verse 41

एते दिनमुहूर्ताश्च दिवाकरविनिर्मिताः / शङ्कुच्छाया विशेषेण वेदितव्याः प्रमाणतः

ဤနေ့ခင်း မုဟူရ္တများသည် နေဘုရားက သတ်မှတ်ထားသောအရာများဖြစ်သည်။ ရှန်ကူတိုင်၏ အရိပ်ကွာခြားမှုအရ တိကျသောတိုင်းတာချက်ဖြင့် သိမြင်ရမည်။

Verse 42

अजैकपादहिर्बुध्न्यः पूषाश्वियमदेवताः / आग्नेयश्चापि विज्ञेयः प्राजापत्यस्तथैव च

အဇೈကပာဒ်၊ အဟိရ္ဘုဓ္နျ၊ ပူရှာ၊ အရှွိန်များနှင့် ယမ—ဤတို့သည် ဒေဝတာများဖြစ်သည်။ ထို့အတူ အာဂ္နေယနှင့် ပရာဇာပတျလည်း သိမှတ်ရမည်။

Verse 43

सौम्यश्चापि तथादित्यो बार्हस्पत्यश्च वैष्मवः / सावित्रश्च तथा त्वाष्ट्रो वायव्यश्चेति संग्रहः

ဆောမျ၊ အာဒိတျ၊ ဘာရ္ဟသ္ပတျ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝ; ထို့အတူ ဆာဝိတ္ရ၊ တွာရှ္ဋရ၊ ဝါယဝျ—ဤသည်မှာ စုစည်းအကျဉ်းဖြစ်သည်။

Verse 44

एते रात्रेर्मुहूर्त्ताः स्युः क्रमोक्ता दश पञ्च च / इन्दोर्गत्युदया ज्ञेया नाडिका आदितस्तथा

ဤတို့သည် ည၏ မုဟူရ္တများဖြစ်၍ အစဉ်လိုက် ဖော်ပြထားသည်—စုစုပေါင်း ၁၅။ လ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ထွက်ပေါ်ချိန်အရ အစမှ နာဍိကာကိုလည်း သိရမည်။

Verse 45

कालावस्थास्त्विमास्त्वेते मुहूर्त्ता देवताः स्मृताः / सर्वग्रहाणां त्रीण्येव स्थानानि विहितानि च

ဤကာလအခြေအနေများကို မုဟူရ္တဒေဝတာများဟု မှတ်ယူထားသည်။ ထို့ပြင် ဂြဟများ (ဂြိုဟ်များ) အားလုံးအတွက် နေရာသုံးမျိုးသာ သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 46

दक्षिणोत्तरमध्यानि तानि विद्याद्यथाक्रमम् / स्थानं जारद्गवं सध्ये तथैरावतमुत्तरम्

ဤဗီသီတို့ကို အစဉ်လိုက် တောင်၊ မြောက် နှင့် အလယ်ဟူ၍ သိရမည်။ အလယ်၌ ဇာရဒ္ဂဝ၏ နေရာရှိ၍ မြောက်ဘက်၌ အဲရာဝတ (ဗီသီ) ရှိသည်။

Verse 47

वैश्वानरं दक्षिणतो निर्दिष्टमिह तत्त्वतः / अश्विनी कृत्तिका याम्यं नागवीथीति विश्रुता

ဤနေရာတွင် အမှန်တကယ်အားဖြင့် တောင်ဘက်သို့ ဝိုင်ရှ္ဝာနရ ကို ညွှန်ပြထားသည်။ အရှ္ဝိနီ နှင့် ကృတ္တိကာ တို့သည် ယာမ်ယ (တောင်) အပိုင်းတွင်ရှိ၍ ‘နာဂဗီသီ’ ဟု ထင်ရှားသည်။

Verse 48

ब्राह्मं सौम्यं तथार्द्रा च गजवीथीति शब्दिता / पुष्याश्लेषे तथादित्यं वीथी चैरावती मता

ဗြာဟ္မ၊ ဆောမ်ယ နှင့် အာဒြာ တို့ကို ‘ဂဇဗီသီ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ပုရှ္ယ၊ အာရှ္လေရှာ တို့နှင့် အာဒိတျယ ပါဝင်သည့်လမ်းကို ‘အဲရာဝတီ’ ဗီသီ ဟု မှတ်ယူသည်။

Verse 49

तिस्रस्तु विथयो ह्येता उत्तरो मार्ग उच्यते / पूर्वोत्तरे च फल्गुन्यौ मघा चैवार्षभी स्मृता

ဤဗီသီ သုံးခုကို ‘ဥတ္တရို မာရ္ဂ’ (မြောက်ဘက်လမ်း) ဟု ခေါ်သည်။ ထို့ပြင် အရှေ့မြောက် (ပူရ္ဝေါတ္တရ) တွင် ဖလ္ဂုနီ နှစ်ခုနှင့် မဃာ တို့ကို ‘အာရ္ရှဘီ’ (ဗီသီ) ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 50

हस्तश्चित्रा तथा स्वाती गोवीथीति तु शब्दिता / ज्येष्ठा विशाखानुराधा वीथी जारद्गवी मता

ဟஸ္တ၊ စိတ္ရာ နှင့် စ္ဝာတီ တို့ကို ‘ဂိုဗီသီ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဂျေဋ္ဌာ၊ ဝိသာခာ နှင့် အနုရာဓာ တို့သည် ‘ဇာရဒ္ဂဝီ’ ဗီသီ ဟု မှတ်ယူသည်။

Verse 51

एतास्तु वीथयस्तिस्रो मध्यमो मार्ग उच्यते / मूलं पूर्वोत्तराषाढे अजवीथ्याभिशब्दिते

ဤသည်တို့မှာ ဝီသီ သုံးခုဖြစ်၍ ‘အလယ်လမ်း’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ Pūrvottarāṣāḍhā တွင်ရှိသော Mūla နက္ခတ်ကို ‘Ajavīthī’ ဟု အမည်ပေးထားသည်။

Verse 52

श्रवणं च धनिष्ठा च मार्गी शतभिषक्तथा / वैश्वानरी भाद्रपदे रेवती चैव कीर्त्तिता

Śravaṇa နှင့် Dhaniṣṭhā၊ ထို့ပြင် Śatabhiṣak ကို ‘mārgī’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ Bhādrapada တွင် Vaiśvānarī နှင့် Revatī လည်း ထင်ရှားဟု ချီးကျူးထားသည်။

Verse 53

एतास्तु वीथयस्तिस्रो दक्षिणे मार्ग उच्यते / अष्टाविशति याः कन्या दक्षः सोमाय ता ददौ

ဤဝီသီ သုံးခုကို ‘တောင်ဘက်လမ်း’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ကန့်ယာ ၂၈ ယောက်ကို ဒက္ခသည် ဆိုမ (စန္ဒြ) ထံ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Verse 54

सर्वा नक्षत्रनाम्न्यस्ता ज्यौतिषे परिकीर्त्तिताः / तासामपत्यान्यभवन्दीप्तयो ऽमिततेजसः

နက္ခတ်အမည်ခံသူတို့အားလုံးကို jyotiṣa (ကြယ်ဗေဒ) တွင် ဖော်ပြထားသည်။ သူတို့၏ သားသမီးများသည် မတိုင်းတာနိုင်သော တေဇောဖြင့် တောက်ပလင်းလက်ခဲ့သည်။

Verse 55

यास्तु शेषास्तदा कन्याः प्रतिजग्राह कश्यपः / चतुर्दशा महाभागाः सर्वास्ता लोकमातरः

အဲဒီအချိန် ကျန်ရှိသော ကန့်ယာများကို ကရှျပက လက်ခံယူခဲ့သည်။ မဟာကံကောင်းသူ ၁၄ ယောက်လုံးသည် ‘လောကမိခင်များ’ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 56

अदितिर्दितिर्दनुः काष्ठारिष्टानायुः खशा तथा / सुरभिर्विनता ताम्रा मुनिः क्रोधवशा तथा

အဒိတိ၊ ဒိတိ၊ ဒနု၊ ကာဋ္ဌာ၊ အရိဋ္ဌာ၊ အနာယု၊ ခရှာ၊ ထို့အပြင် စုရဘီ၊ ဝိနတာ၊ တာမ်ရာ၊ မုနိ နှင့် က္ရောဓဝရှာ—ဤအားလုံးသည် ပ္ရဇာပတိ၏ မဟာမိဖုရားများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 57

कद्रूर्माता च नागानां प्रजास्तासां निबोधत / स्वायंभुवे ऽन्तरे तात ये द्वादश सुरोत्तमाः

ကဒြူသည် နာဂများ၏ မိခင်ဖြစ်၏။ သူမ၏ သားသမီးအမျိုးအနွယ်ကို သိမှတ်လော့။ အို သားရေ၊ စွာယံဘူဝ မန်ဝန္တရ၌ အမြတ်ဆုံး ဒေဝတါ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။

Verse 58

वैकुण्ठा नाम ते साध्या बभूवुश्चाक्षुषेंऽतरे / उपस्थितेंऽतरे ह्यस्मिन्पुनर्वैवस्वतस्य ह

“ဝိုင်ကుంఠ” ဟု အမည်ရသော သာဓျဒေဝများသည် စာක්ෂုသ မန်ဝန္တရ၌ ပေါ်ထွန်းခဲ့ကြ၏။ ဤကာလရောက်လာသော် နောက်တဖန် ဝိုင်ဝസ്വတ မန်ဝန္တရ လာ၏။

Verse 59

आराधिता आदित्या ते समेत्योचुः परस्परम् / एतामेव महाभागामदितिं संप्रविश्य वै

ပူဇော်အာရాధနာကြောင့် ပျော်ရွှင်တော်မူသော အာဒိတျများသည် စုဝေးကာ အချင်းချင်း ပြောကြ၏—“ဤ မဟာဘဂါ အဒိတိထဲသို့ပင် ဝင်ရောက်၍ (ကျွန်ုပ်တို့ မွေးဖွားကြစို့)။”

Verse 60

वैवस्वतेंऽतरे ह्यस्मिन्योगादर्द्धेन तेजसा / गच्छेम पुत्रतामस्यास्तन्नः श्रेयो भविष्यति

ဤ ဝိုင်ဝസ്വတ မန်ဝန္တရ၌ ယောဂအာနုဘော်ဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ တေဇောဓာတ် အဝက်နှင့်တကွ၊ သူမ၏ သားအဖြစ်သို့ ရောက်ကြစို့။ ထိုသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကောင်းကျိုး ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 61

एवमुक्त्वा तु ते सर्वे वर्त्तमानेंऽतरे तदा / जज्ञिरे द्वादशादित्या मारीयात्कश्यपात्पुनः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် အကြားကာလ၌ သူတို့အားလုံး; မရီချီ၏သမီးမှတစ်ဆင့် ကရှျယပထံမှ အာဒိတျယ ၁၂ ပါး ပြန်လည်မွေးဖွားလာ하였다။

Verse 62

शतक्रतुश्च विष्णुश्च जज्ञाते पुनरेव हि / वैवस्वतेंऽतरे ह्यस्मिन्नरनारायणौ तदा

ရှတကရတု (အင်ဒြာ) နှင့် ဗိရှ္ဏုလည်း အမှန်တကယ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာကြသည်; ဤ ဝိုင်ဝသွဝတ မနွန္တရ၌ ထိုအခါ နရ-နာရာယဏ အဖြစ် ပေါ်ထွန်း하였다။

Verse 63

तेषामपि हि देवानां निधनोत्पत्तिरुच्यते / यथा सूर्यस्य लोके ऽस्मिन्नुदयास्तमयावुभौ

ထိုဒေဝတားတို့အတွက်ပင် မွေးဖွားခြင်းနှင့် ပျက်ဆုံးခြင်းရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်; ဤလောက၌ နေ၏ ထွက်ခြင်းနှင့် ဝင်ခြင်း နှစ်ပါးရှိသကဲ့သို့။

Verse 64

दृष्टानुश्रविके यस्मात्सक्ताः शब्दादिलक्षणे / अष्टात्मके ऽणिमाद्ये च तस्मात्ते जज्ञिरे सुराः

သူတို့သည် မြင်တွေ့သည့်အရာနှင့် ကြားနာသည့်အရာများ၊ အသံစသည့် လက္ခဏာများ၊ အဏိမာ စသည့် အဋ္ဌစိဒ္ဓိများတွင် စွဲလမ်းနေကြသဖြင့်—ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဆုရ (ဒေဝ) အဖြစ် မွေးဖွားလာ하였다။

Verse 65

इत्येष विषये रागः संभूत्याः कारणं स्मृतम् / ब्रह्मशापेन संभूता जयाः स्वायंभुवे जिताः

ဤသို့ဖြစ်၍ အာရုံဝတ္ထုများအပေါ် စွဲလမ်းမှုကို မွေးဖွားခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဟု မှတ်ယူကြသည်; ဘြဟ္မာ၏ ကျိန်စာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ‘ဇယ’ များသည် စွာယံဘုဝ မနွန္တရ၌ အနိုင်ယူခံရ하였다။

Verse 66

स्वारोचिषे वै तुषिताः सत्यश्चैवोत्तमे पुनः / तामसे हरयो देवा जाताश्चा रिष्टवे तु वै

စွာရောစိဿ မန္ဝန္တရ၌ တုသိတနှင့် သတ္တျ ဒေဝဂဏတို့ ပေါ်ထွန်းကြ၏။ ဥတ္တမ မန္ဝန္တရ၌လည်း ထိုအမည်များကို ထပ်မံဆိုထား၏။ တာမသ မန္ဝန္တရ၌ ဟရယ ဒေဝတို့ မွေးဖွားကြပြီး အရိဋ္ဌ အတွက်လည်း ဒေဝတို့ ပေါ်ထွန်းကြ၏။

Verse 67

वैकुण्ठाश्चाश्रुषे साध्या आदित्याः सप्तमे पुनः / धातार्यमा च मित्रश्च वरुणोंऽशो भगस्तथा

အာရှရုෂ မန္ဝန္တရ၌ ဝိုင်ကුණ္ဌ နှင့် သာဓျ ဒေဝဂဏတို့ ရှိကြ၏။ ခုနစ်မြောက် မန္ဝန္တရ၌ အာဒိတျ ဒေဝတို့ ပေါ်ထွန်းကြသည်။ ဓာတာ၊ အရျမာ၊ မိတ္တရ၊ ဝရုဏ၊ အံၑ၊ ဘဂ—ဤတို့သည် အာဒိတျများဖြစ်၏။

Verse 68

इन्द्रो विवस्वान्पूषा च पर्जन्यो दशमः स्मृतः / ततस्त्वष्टा ततो विष्णुरजघन्यो जघन्यजः

အိန္ဒြ၊ ဝိဝස්ဝန်၊ ပူရှာ နှင့် ပရ္ဇန္ယ—ဤတို့ကို ဒသမ (အာဒိတျ) ဟု မှတ်သားကြသည်။ ထို့နောက် တ္ဝෂ္ဋာ၊ ထို့နောက် ဝိෂ္ဏု; ထို့ပြင် အဇဃန္ယ နှင့် ဇဃန္ယဇ တို့လည်း (ဖော်ပြ) ရှိသည်။

Verse 69

इत्येते द्वादशादित्याः कश्यपस्य सुता विभोः / सुरभ्यां कश्यपाद्रुद्रा एकादश विजज्ञिरे

ဤသို့ ဤ ဒွါဒశ အာဒိတျတို့သည် မဟာကဿျပ၏ သားများဖြစ်ကြသည်။ စုရဘီမှ ကဿျပအားဖြင့် ရုဒြ တစ်ဆယ့်တစ်ပါး မွေးဖွားကြ၏။

Verse 70

महादेवप्रसादेन तपसा भाविता सती / अङ्गारकं तथा सर्पं निरृतिं सदसत्पतिम्

မဟာဒေဝ၏ ကရုဏာကြောင့် တပဿဖြင့် ထို စတီ (စုရဘီ) သာသနာဓာတ် ပြည့်ဝလာ၏။ ထို့နောက် အင်္ဂါရက၊ ဆာပ (မြွေ)၊ နိရ္ရတိ နှင့် စဒသတ္ပတိ တို့ကို မွေးဖွားစေ၏။

Verse 71

अचैकपादहिर्बुध्न्यौ द्वावेकं च ज्वरं तथा / भुवनं चेश्वरं मृत्युं कपालीति च विशुतम्

အချိုက်ပဒ နှင့် အဟိရ္ဗုဓ္နျ—ဤနှစ်ပါး၊ ထို့ပြင် ‘ဇွရ’ ဟူသော တစ်ပါး။ ‘ဘုဝန’, ‘ဣရှွရ’, ‘မృတ்யု’, ‘ကပာလီ’ ဟူသော နာမများလည်း ထင်ရှားသည်။

Verse 72

देवानेकादशैतांस्तु रुद्रांस्त्रिभुवनेश्वरान् / तपसोग्रेण महाता सुरभिस्तानजीजनत्

သုံးလောကအရှင် အဲဒီ ရုဒြဒေဝ တစ်ဆယ့်တစ်ပါးကို စုရဘီသည် မဟာတပဿ၏ ပြင်းထန်သော အာနုභာဝဖြင့် မွေးဖွားစေ하였다။

Verse 73

ततो दुहितरावन्ये सुरभिर्देव्यजायत / रोहिणी चैव सुभगां गान्धवी च यशस्विनीम्

ထို့နောက် ဒေဝီ စုရဘီမှ သမီးနှစ်ဦး ထပ်မံ မွေးဖွားလာသည်—ကံကောင်းသော ရိုဟိဏီ နှင့် ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ဂန္ဓဝီ။

Verse 74

रोहिण्या जज्ञिरे कन्याश्चतस्रो लोकविश्रुताः / सुरूपा हंसकाली च भद्रा कामदुघा तथा

ရိုဟိဏီမှ လောကတွင် ထင်ရှားသော သမီးလေးဦး မွေးဖွားလာသည်—စူရူပါ၊ ဟံသကာလီ၊ ဘဒြာ၊ နှင့် ကာမဒုဃာ။

Verse 75

सुषुवे गाः कामदुघा सुरूपा तनयद्वयम् / हंसकाली तु महिषान्भद्रायस्त्वविजातयः

ကာမဒုဃာသည် နွားများကို မွေးဖွားစေ하였다; စူရူပါသည် သားနှစ်ဦးကို မွေးဖွားစေ하였다။ ဟံသကာလီသည် ကျွဲများကို မွေးဖွားစေ하였다; ဘဒြာမှ ‘အဝိဇာတ’ ဟူသော အခြားမျိုးဆက် ပေါ်ထွန်း하였다။

Verse 76

विश्रुतास्तु महाभागा गान्धर्व्या वाजिनः सुताः / उच्चैःश्रवादयो जाताः खेचरास्ते मनोजवाः

ဂန္ဓರ್ವီမှ မွေးဖွားသော ဝါဇိန၏ မဟာကံကောင်းသော သားများသည် ကျော်ကြားလာကြ၏။ ဥစ္စೈရှ္ရဝါ စသောသူတို့သည် ကောင်းကင်သွားသူများဖြစ်၍ စိတ်ကူးသလို မြန်ဆန်စွာ မွေးဖွားကြ၏။

Verse 77

श्वेताः शोणाः पिशङ्गास्च सारङ्गा हरि तार्जुनाः / उक्ता देवोपवाह्यास्ते गान्धर्वियोनयो हयाः

သူတို့ကို အဖြူ၊ အနီ၊ အဝါညို၊ အစင်းအကွက်၊ ရွှေရောင်စိမ်းနှင့် တာရ္ဇုန အရောင်များဟု ဆိုကြသည်။ ဤမြင်းများသည် ဂန္ဓರ್ವီယောနိမှ မွေးဖွား၍ ဒေဝတို့၏ စီးနင်းရန် သင့်တော်သည်။

Verse 78

भूयो जज्ञे सुरभ्यास्तु श्रीमांश्चन्द्रप्रभो वृषः / स्रग्वी ककुद्मान्द्युतिमा नमृतालयसंभवः

ထို့နောက် စုရဘီမှ ထပ်မံ၍ လပြောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ဂုဏ်သရေရှိ နွားထီးတစ်ကောင် မွေးဖွားလာ၏။ ပန်းကုံးဆင်ထား၍ ခေါင်းပေါ်အုံမြင့်ကာ တောက်ပသော်လည်း အမృతအာလယမှ မွေးဖွားသူ မဟုတ်။

Verse 79

सुरभ्यनुमते दत्तो ध्वजो माहेश्वरस्तु सः / इत्येते कश्यपसुता रुद्रादित्याः प्रकीर्त्तिताः

စုရဘီ၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် သူသည် မဟေရှ္ဝရ၏ ဓွဇအဖြစ် ပေးအပ်ခံရ၏။ ထို့ကြောင့် ဤသူတို့သည် ကശ്യပ၏ သားများဖြစ်သော ‘ရုဒ్రာဒိတျ’ ဟု ကီർത്തနာပြုကြသည်။

Verse 80

धर्मपु पुत्राः स्मृताः साध्या विश्वे च वसवस्तथा / यथेन्धनवशाद्वह्निरेकस्तु बहुधा भवेत्

သာဓျ၊ ဝိရှ္ဝေ နှင့် ဝသုတို့ကို ဓမ္မ၏ သားများဟု မှတ်ယူကြသည်။ မီးတစ်လုံးတည်းပင် လောင်စာကွာခြားမှုကြောင့် အမျိုးမျိုးပုံစံဖြင့် ထင်ရှားလာသကဲ့သို့။

Verse 81

भवत्येकस्तथा तद्वन्मूर्त्तीनां स पिता महः / एको ब्रह्मान्तकश्चैव पुरुषश्चैति तत्र यः

ထိုအရှင်သည် တစ်ပါးတည်းဖြစ်၍ ရုပ်သဏ္ဍာန်အားလုံး၏ မဟာဖခင်ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ တစ်ပါးတည်းသောသူကို ဗြဟ္မာ၊ အန္တက နှင့် ပုရုෂ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 82

एकस्यैताः स्मृतास्तिस्रस्तनवस्तु स्वयंभुवः / ब्राह्मी च पौरुषी चैव कालाख्या चेति ताः स्मृताः

တစ်ပါးတည်းသော စွယံဘူ၏ တနု သုံးပါးကို မှတ်သားကြသည်—ဗြာဟ္မီ၊ ပေါရုရှီ နှင့် ကာလာချာ ဟူ၍။

Verse 83

या तत्र राजसी तस्य तनुः सा वै प्रजाकरी / मता सा या तु कालाख्या प्रजाक्षयकरी तु सा

အဲဒီထဲမှာ ရာဇသ်သဘောရှိသော တနုသည် သတ္တဝါများကို ပေါ်ပေါက်စေသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ကာလာချာဟု ခေါ်သော တနုသည် သတ္တဝါများကို ပျက်စီးစေသည်။

Verse 84

सात्त्विकी पौरुषी या तु सा तनुः पालिका स्मृता / राजसी ब्रह्मणो या तु मारीचः कश्यपो ऽभवत्

သတ္တဝါသဘော (စတ္တဝ) ရှိသော ပေါရုရှီတနုကို ထိန်းသိမ်းပေးသူဟု မှတ်သားကြသည်။ ဗြဟ္မာ၏ ရာဇသ်တနုမှ မာရီချိနှင့် ကশ্যပ ပေါ်ပေါက်하였다။

Verse 85

तामसी चान्तकृद्या तु तदंशो विष्णुरुच्यते

အဆုံးသတ်စေသော တမသ်တနု၏ အစိတ်အပိုင်းကို ဗိෂ္ဏု ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 86

त्रैलोक्ये ताः स्मृतास्तिस्रस्तनवो वै प्रजाकरी / मता सा या तु कालाख्या प्रजाक्षयकरी तु सा

လောကသုံးပါး၌ တနု သုံးပါးကို သတ္တဝါများကို ပေါက်ဖွားစေသူဟု မှတ်သားကြသည်။ သို့သော် ‘ကာလ’ ဟု ခေါ်သော တနုသည် သတ္တဝါများကို ပျက်စီးစေသူဟု ယူဆကြသည်။

Verse 87

सृजत्यथानुगृह्णाति तथा संहरति प्रजाः / एवमेताः स्मृतास्तिस्रस्तनवो हि स्वयंभुवः

သူသည် သတ္တဝါများကို ဖန်ဆင်းပြီး၊ ထို့နောက် ကရုဏာပြုကာ၊ ထိုနည်းတူပင် သတ္တဝါများကို သံဟာရ (ဖျက်သိမ်း) လည်း ပြုသည်။ ထို့ကြောင့် စွဝယံဘူ၏ တနု သုံးပါးဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 88

प्राजापत्या च रौद्रा च वैष्णवी चेति तास्त्रिधा / एतास्तन्वः स्मृता देवा धर्मशास्त्रे पुरातने

၎င်းတို့သည် သုံးမျိုးဖြစ်သည်—ပရာဇာပတျယ၊ ရော်ဒြ (Raudra) နှင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝီ။ ပုရాతန ဓမ္မရှာစတြာတွင် ဤတနုများကို ဒေဝသဘောတရားဟု မှတ်သားထားသည်။

Verse 89

सांख्ययोगरतैर्धीरैः पृथगेकार्थदर्शिभिः / अभिजातिप्रभावज्ञैर्मुनिभिस्तत्त्वदर्शिभिः

ဤအကြောင်းကို စာံခ்யနှင့် ယောဂ၌ မျှော်မှန်းအားထုတ်သော သတ္တိရှိသူများ၊ ကွဲပြားနေသော်လည်း အဓိပ္ပါယ်တစ်ခုတည်းကို မြင်သူများ၊ မွေးဖွားရာဇာတိ၏ အာနိသင်ကို သိသူ တတ္တဝဒರ್ಶီ မုနိများက ဆိုကြသည်။

Verse 90

एकत्वेन पृथक्त्वेन तासु भिन्नाः प्रजास्त्विमाः / इदं परमिदं नेति ब्रुवते भिन्नदर्शिनः

တစ်ခုတည်းဟု မြင်ခြင်းနှင့် ခွဲခြားဟု မြင်ခြင်းအရ ဤသတ္တဝါများသည် ထိုတနုများအတွင်း ကွဲပြားနေကြသည်။ ကွဲပြားသောအမြင်ရှိသူများက “ဤသည်ပရမ, ဤသည်မဟုတ်” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 91

ब्रह्माणां कारणं के चित्केचिदाहुः प्रजापतिम् / केचिद्भवं परत्वेन प्राहुर्विष्णुं तथापरे

လောကကြီး၏ အကြောင်းရင်းဟု အချို့က ပ္ရဇာပတိကို ဆိုကြသည်။ အချို့က အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ် ဘဝ (ရှီဝ) ကို ချီးမွမ်းကြပြီး အခြားသူများက ဝိෂ္ဏုကို ဆိုကြသည်။

Verse 92

अभिज्ञानेन संभूताः सक्तारिष्टविचेतसः / सत्त्वं कालं च देशं च कार्यं चावेक्ष्य कर्म च

သူတို့သည် ဉာဏ်မှ ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း စွဲလမ်းမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စိတ်မတည်ငြိမ်; စတ္တဝ၊ အချိန်၊ နေရာ၊ လုပ်ငန်းနှင့် ကမ္မကို စိစစ်ကြသည်။

Verse 93

कारणं तु स्मृता ह्येते नानार्थेष्विह देवताः / एकं प्रशंसमानस्तु सर्वानेवप्रशसति

ဤနေရာ၌ အဓိပ္ပါယ်မျိုးစုံဖြင့် ဤဒေဝတားတို့ကို အကြောင်းရင်းဟု မှတ်ယူကြသည်။ သို့သော် တစ်ပါးကို ချီးမွမ်းသူသည် အားလုံးကိုပင် ချီးမွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 94

एकं निन्दति यस्त्वेषां सर्वानेव स निन्दति / न प्रद्वेषस्ततः कार्यो देवतासु विजानता

ဤတို့ထဲမှ တစ်ပါးကို အပြစ်တင်သူသည် အားလုံးကိုပင် အပြစ်တင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သိမြင်သူသည် ဒေဝတားတို့အပေါ် မုန်းတီးမှု မပြုသင့်။

Verse 95

न शक्या ईश्वराज्ञातुमैश्वर्येण व्यवस्थिताः / एकत्वात्स त्रिधा भूत्वा संप्रमोहयति प्रजाः

ဣရှ္ဝရ၏ အမိန့်ကို သိမြင်ရန် မလွယ်ကူ၊ အာဏာတန်ခိုး၌ တည်ရှိတော်မူသည်။ တစ်ပါးတည်းဖြစ်သော်လည်း သုံးရုပ်ဖြစ်ကာ သတ္တဝါတို့ကို မောဟစေသည်။

Verse 96

एतेषां वै त्रयाणां तु विचिन्वन्त्यन्तरं जनाः / जिज्ञासवः परीहन्ते सक्ता दुष्टा विचेतसः

ဤသုံးပါးအကြား ကွာခြားချက်ကို လူတို့ ရှာဖွေကြသည်။ သိလိုသူများတောင် လမ်းလွဲတတ်ပြီး၊ စွဲလမ်းသူ၊ မကောင်းသူ၊ စိတ်မတည်သူတို့ မောဟဖြင့် မျက်ကွယ်ကြသည်။

Verse 97

इदं परमिदं नेति संरंभाद्भिन्नदर्शिनः / यातुधाना विशेषा ये पिशाचाश्चैव नान्तरम्

‘ဒါက အမြင့်ဆုံး၊ ဒါက မဟုတ်’ ဟူသော အတင်းအကျပ်ကြောင့် သူတို့၏မြင်ကွင်းကွဲပြားလာသည်။ ယာတုဓာန၊ ပိသာချ စသည့် အထူးရုပ်သဏ္ဍာန်များတွင်ပင် အမှန်တကယ် ကွာခြားမှုမရှိ။

Verse 98

एकः स तु पृथक्त्वेन स्वयं भूत्वा च तिष्ठति / गुणमात्रात्मिकाभिस्तु तनुभिर्मोहयन्प्रजाः

သူသည် တစ်ပါးတည်းဖြစ်သော်လည်း ခွဲခြားသောရုပ်ပုံများအဖြစ် ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပေါ်၍ တည်ရှိနေသည်။ ဂုဏ် (guṇa) များသာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကိုယ်ခန္ဓာများဖြင့် သတ္တဝါတို့ကို မောဟစေသည်။

Verse 99

तेष्वेकं यजते यो वै स तदा यजते त्रयम् / तस्माद्देवास्त्रयो ह्येते नैरन्तर्येणधिष्टताः

သူတို့ထဲမှ တစ်ပါးကို ပူဇော်သူသည် ထိုအခါ သုံးပါးလုံးကိုပင် ပူဇော်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤသုံးပါးသော ဒေဝတားတို့သည် မပြတ်မတောက် တစ်ခုတည်းသော အဓိဋ္ဌာန်ပေါ်တွင် တည်ရှိကြသည်။

Verse 100

तस्मात्पृथक्त्वमेकत्वं संख्या संख्ये गतागतम् / अल्पत्वं वा बहुत्वं वा तेषु को ज्ञातुमर्हति

ထို့ကြောင့် သူတို့တွင် ခွဲခြားမှုလား တစ်ဖြစ်မှုလား၊ အရေအတွက်နှင့် ရေတွက်ခြင်း၏ အတက်အကျလား၊ နည်းခြင်းလား များခြင်းလား—ဤအရာတို့ကို တိတိကျကျ သိနိုင်သူ မည်သူရှိမည်နည်း။

Verse 101

तस्मात्सृष्ट्वानुगृह्णति ग्रसते चैव सर्वशः / गुणात्मकत्ववै कल्पये तस्मादेकः स उच्यते

ထို့ကြောင့် ထိုဘုရားသည် ဖန်ဆင်းပြီး ကရုဏာပေးတော်မူသကဲ့သို့ အရာအားလုံးကိုလည်း အနှံ့အပြား လုံးဝ မျိုယူတော်မူသည်။ ဂုဏ်သဘောပါဝင်သော သဘောတရားဖြစ်သဖြင့် ထိုဘုရားကို တစ်ပါးတည်းဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 102

रुद्रं ब्रह्माणमिन्द्रं च लोकपालानृषीन्मनून् / देवं तमेकं बहुधा प्राहुर्नारायणं द्विजाः

ရုဒ္ဒရ၊ ဗြဟ္မာ၊ အိန္ဒြ၊ လောကပာလများ၊ ရှိများနှင့် မနုများ—ဤအရာအားလုံးသည် ပုံသဏ္ဍာန်များသာ ဖြစ်ပြီး၊ ဒွိဇတို့သည် ထိုတစ်ပါးတည်းသော ဒေဝကို “နာရာယဏ” ဟု နာမအမျိုးမျိုးဖြင့် ခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 103

प्राजापत्या च रौद्री च तनुर्या चैव वैष्णवी / मन्वन्तरेषु वै तिस्र आवर्त्तन्ते पुनः पुनः

ပရာဇာပတျ၊ ရော်ဒရီ နှင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝီ ဟူသော တနု သုံးပါးသည် မနွန္တရတိုင်းတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်လည် ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 104

क्षेत्रज्ञा अपि चान्ये ऽस्य विभोर्जायन्त्यनुग्रहात् / तेजसा यशसा बुद्ध्या श्रुतेन च बलेन च

ဤဗိဘု၏ အနုဂ्रहကြောင့် အခြား က్షೇತ್ರज्ञ များလည်း ပေါ်ပေါက်လာကြပြီး တေဇ၊ ယရှ၊ ဗုဒ္ဓိ၊ သြုတိ (သမ္မတကျမ်း) နှင့် ဗလတို့ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။

Verse 105

जायन्ते तत्समाश्चैव तानपीमान्निबोधत / राजस्या ब्रह्मणोंऽशेन मारीचः कश्यपो ऽभवत्

ထိုဘုရားနှင့် ဆင်တူသူများလည်း မွေးဖွားလာကြသည်—သူတို့ကိုလည်း သိမှတ်ကြလော့။ ရာဇသ သဘောရှိသော ဗြဟ္မာ၏ အစိတ်အပိုင်းမှ မရီချိသည် ကရှျပ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 106

तामस्यास्तस्य चांशेन कालो रुद्रः स उच्यते / सात्त्विक्याश्च तथांशेन यज्ञो विष्णुरजा यत

သူ၏ တမတ် အစိတ်အပိုင်းမှ ကာလဟူသော ရုဒ္ဒရဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့အတူ သတ္တဝိက အစိတ်အပိုင်းမှ ယဇ్ఞရূপ ဗိဿဏု ပေါ်ထွန်းသည်။

Verse 107

त्रिषु कालेषु तस्यैता ब्रह्ममस्तनवो द्विजाः / मन्वन्तरेष्विह स्रष्टुमावर्त्तन्ते पुनः पुनः

ကာလသုံးပါး၌ ဤတို့သည် ဘြဟ္မာ၏ မဟာတနုများ ဖြစ်ကြသည်၊ ဒွိဇတို့ရေ။ မန်ဝန္တရတိုင်းတွင် ဖန်ဆင်းရန် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်လာကြသည်။

Verse 108

मन्वन्तरेषु सर्वेषु प्रजाः स्थावरजङ्गमाः / युगादौ सकृदुत्पन्नास्तिष्ठन्तीहाप्रसंयमात्

မန်ဝန္တရအားလုံးတွင် တည်ငြိမ်သောနှင့် လှုပ်ရှားသော သတ္တဝါများသည် ယုဂအစတွင် တစ်ကြိမ်သာ ပေါ်ပေါက်ပြီး၊ ဖျက်ဆီးမှု၏ ထိန်းချုပ်မှု မရောက်သေးသဖြင့် ဤနေရာ၌ ဆက်လက်တည်ရှိကြသည်။

Verse 109

प्राप्ते प्राप्ते तु कल्पान्ते रुद्रः संहरति प्रजाः / कालो भूत्वा युगात्मासौ रुद्रः संहरते पुनः

ကလ္ပအဆုံး ရောက်တိုင်း ရုဒ္ဒရသည် သတ္တဝါများကို ဖျက်ဆီးသည်။ ယုဂ၏ အတ္တမန်ဖြစ်၍ ကာလအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရုဒ္ဒရသည် ထပ်မံ ဖျက်ဆီးသည်။

Verse 110

संप्राप्ते चैव कल्पान्ते सप्तरशिमर्दिवाकरः / भूत्वा संवर्त्तकादित्यस्त्रींल्लोकांश्च दहत्युत

ကလ္ပအဆုံး ရောက်လာသော် အလင်းရောင် ခုနစ်စင်းရှိသော နေမင်းသည် သံဝတ္တက အာဒိတျ ရုပ်ကို ဆောင်ကာ လောကသုံးပါးကိုပါ လောင်ကျွမ်းစေသည်။

Verse 111

विष्णुः प्रजानुग्रहकृत्सदा पालयति प्रजाः / तस्यां तस्यामवस्थायां तत उत्पाद्य कारणम्

ဗိဿနုသည် သတ္တဝါတို့ကို အမြဲကရုဏာပြု၍ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူသည်။ အခြေအနေတိုင်း၌ ထိုဖြစ်ပေါ်မှု၏ အကြောင်းရင်းလည်း သူတော်မူ၏။

Verse 112

सत्त्वोद्रिक्ता तु या प्रोक्ता ब्रह्मणः पौरुषी तनुः / तस्याशेन च विज्ञेयो मनोः स्वायंभुवेन्तरे

သတ္တဝါဂုဏ် (sattva) ထင်ရှားသည်ဟု ဆိုသော ဘြဟ္မာ၏ ပေါရုရှီကိုယ်တော်—ထိုကိုယ်တော်၏ အစိတ်အပိုင်းကြောင့်ပင် စွာယံဘူဝ မနွန္တရ၌ ဤအရာကို သိရသည်။

Verse 113

आकृत्यां मनसा देव उत्पन्नः प्रथमं विभुः / ततः पुनः स वै देवः प्राप्ते स्वारोचिषे ऽन्तरे

အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသော ဒေဝတော်သည် ပထမဦးစွာ စိတ်ဖြင့်ဖန်တီးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ ထို့နောက် စွာရောစိသ မနွန္တရ ရောက်လာသော် ဒေဝတော်တူညီသူသည် ထပ်မံ ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။

Verse 114

तुषितायां समुत्पन्नो ह्यजितस्तुषितैः सह / औत्तमे ह्यन्तरे वापि ह्यजितस्तु पुनः प्रभुः

တုသိတ ဒေဝဂဏတွင် အဇိတသည် တုသိတတို့နှင့်အတူ ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ ထို့အပြင် ဥတ္တမ မနွန္တရ၌လည်း အရှင်အဇိတသည် ထပ်မံ ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။

Verse 115

सत्यायामभवत्सत्यः सह सत्यैः सुरोत्तमैः / तामसस्यातरे चापि स देवः पुनरेव हि

စတျာ ဒေဝဂဏတွင် စတျယ ဒေဝတော်သည် ‘စတျယ’ ဟုခေါ်သော အထွတ်အမြတ် ဒေဝတို့နှင့်အတူ ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ တာမသ မနွန္တရ၌လည်း ထိုဒေဝတော်သည် အမှန်တကယ် ထပ်မံ ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။

Verse 116

हरिण्यां हरिभिः सार्द्धं हरिरेव बभूव ह / वैवस्वतेन्तरे चापि हरिर्देवेः पुनस्तु सः

ဟရိဏ္ယာနှင့် ဟရိတို့နှင့်အတူ ဟရိတော်တိုင်ပင် အဝတားဖြစ်ပေါ်တော်မူ၏။ ဝိုင်ဝස්ဝတ မန်ဝန္တရ၌လည်း ထိုဟရိတော်သည် ဒေဝီ၏ ဝမ်းမှ ပြန်လည် မွေးဖွားတော်မူ၏။

Verse 117

वैकुण्ठो नामतो जज्ञे विधूतरजसैः सह / मरीचात्कश्यपाद्विष्णुरदित्यां संबभूव ह

အမည် “ဝိုင်ကుంఠ” ဟူ၍ ရဇစ်ကင်းစင်သော ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ မွေးဖွားတော်မူ၏။ မရီချိဝంశ ကശ്യပမှတစ်ဆင့် ဝိෂ္ဏုတော်သည် အဒိတိ၏ ဝမ်း၌ အဝတားတော်မူ၏။

Verse 118

त्रिभिः क्रमैरिमांल्लोकञ्जित्वा विष्णुस्त्रिविक्रमः / प्रत्यपादयदिन्द्राय दैवतैश्चैव स प्रभुः

ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းဖြင့် ဤလောကများကို အနိုင်ယူ၍ ဝိෂ္ဏုတော်သည် တြိဝိက్రమ ဟု ခေါ်ခံရ၏။ ထိုပရဘုသည် ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ အင်ဒြာအား သူ၏ နိုင်ငံကို ပြန်လည် ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 119

इत्येतास्तनवो जाता व्यतीताः सप्तसप्तसु / मन्वन्तरेष्वतीतेषु याभिः संरक्षिताः प्रजाः

ဤသို့ အဝတားရုပ်သဏ္ဌာန်များသည် မန်ဝန္တရ ခုနှစ်ခုစီတွင် မွေးဖွား၍ ကာလလွန်သွားကြ၏။ ထိုရုပ်များကြောင့် ပရဇာတို့သည် ကာကွယ်ခံရ၏။

Verse 120

यस्माद्विश्वमिदं सर्वं जायते लीयते पुनः / यस्यांशेनामराः सर्वे जायन्ते त्रिदिवेश्वराः

ဤစကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် ထိုအရှင်ထံမှ ပေါ်ပေါက်၍ ပြန်လည် ထိုအရှင်ထဲသို့ပင် လျောကွယ်၏။ ထိုအရှင်၏ အংশကြောင့် အမရဒေဝတားအားလုံး၊ သုခဘုံ၏ အရှင်များ ပေါ်ပေါက်ကြ၏။

Verse 121

वर्द्धन्ते तेजसा बुद्ध्या श्रुतेन च बलेन च / यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं श्रीमदूर्जितमेव वा

တေဇ၊ ဉာဏ်ပညာ၊ သာသနာတော်ကြားနာမှုနှင့် အင်အားတို့ဖြင့် တိုးတက်သူတို့၌၊ ဗိဘူတိရှိ၍ သရီတင့်တယ်ကာ အင်အားကြီးသော သတ္တဝါအရာအားလုံးသည် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာသည်။

Verse 122

तत्तदेवावगच्छध्वं विष्णोस्तेजोंऽशसंभवम् / स एव जायतेंऽशेन केचिदिच्छन्ति मानवाः

ဤအရာကို သိမြင်ကြလော့—ဤသည်မှာ ဗိရှ္ဏု၏ တေဇအင်္သ (aṃśa) မှ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းဖြစ်သည်။ အချို့သော လူတို့က ဆန္ဒပြုသကဲ့သို့၊ ထိုတော်တည်းဟူသော အင်္သအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 123

एके विवदमानास्तु दृष्टान्ताच्च ब्रुवन्ति हि / एषां न विद्यते भेदस्त्रयाणां द्युसदामिह

အချို့က အငြင်းပွားကာ ဥပမာများဖြင့် ပြောကြသည်—ဤနေရာ၌ ကောင်းကင်နေထိုင်သူ သုံးပါးအကြား ကွာခြားမှု မရှိဟု။

Verse 124

जायन्ते पोहयन्त्यं शैरीश्वरा योगमायया

ထို ရှိုင်ရီဣශ්ဝရတို့သည် ယောဂမာယာဖြင့် မွေးဖွားလာကြပြီး (လောကကို) မောဟဖြစ်စေကြသည်။

Verse 125

तस्मात्तेषां प्रचारे तु युक्तायुक्तं न विद्यते / भूतानुवादिना माद्या मध्यस्था भूतवादिनाम्

ထို့ကြောင့် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတွင် သင့်တော်/မသင့်တော် ဟူသော ခွဲခြားချက် မရှိတော့။ သူတို့သည် ဘူတအကြောင်းကို လိုက်နာပြောဆိုသူ၊ အရက်မူးမက်သူ၊ နှင့် ဘူတဝါဒပြောသူတို့အကြား အလယ်ခံ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 126

भूतानुवादिनः सक्तस्त्रयश्चैव प्रवादिनाम् / परीक्ष्य चानुगृह्णन्ति निगृह्णन्ति खलान्स्वयम्

ဟောပြောသူတို့အနက် သတ္တဝါတို့၏အကြောင်းကို စွဲလမ်းသော သုံးမျိုးရှိ၏။ သူတို့သည် စိစစ်ပြီး ကောင်းသူကို ကရုဏာပြုကာ မကောင်းသူကို ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်တားဆီးကြ၏။

Verse 127

मत्तः पूर्व्वे च ते तस्मात्प्रभवश्च ततो ऽधिकाः / तथाधिकरणैरतैर्यथा तत्त्वनिदर्शकाः

သူတို့သည် ကျွန်ုပ်မတိုင်မီကတည်းက ရှိနေကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ပေါ်ထွန်းမှုသည် ကျွန်ုပ်ထံမှပင် ဖြစ်ပြီး ထို့ထက်ပင် မြင့်မြတ်ကြ၏။ တတ္တဝ၏ အမှန်တရားကို ပြသသော အခြေခံအာဓာရများ၌ သူတို့သည် တည်ကြည်နေကြ၏။

Verse 128

देवानां देवभूताश्च ते वै सर्वप्रवर्त्तकाः / कर्म्मणां महतां ते हि कर्त्तारो जगदीश्वराः

သူတို့သည် ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်၍ အရာအားလုံးကို လှုပ်ရှားစေသူများ ဖြစ်ကြ၏။ မဟာကမ္မတို့၏ ကర్తာသည် သူတို့ပင် ဖြစ်ပြီး၊ လောက၏ အရှင်များ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 129

श्रुतिज्ञैः कारणैरेतैश्चतुर्भिः परिकीर्त्तिताः / बालिशास्ते न जानन्ति दैवतानि प्रभागशः

သြတိကို သိမြင်သော ပညာရှင်တို့က ဤအကြောင်းရင်း လေးပါးကို ဖော်ပြထားကြ၏။ သို့သော် မိုက်မဲသူတို့သည် ဒေဝတားတို့ကို အပိုင်းအခြားအလိုက် မသိကြ။

Verse 130

इमं चोदाहरन्त्यत्र श्लोकं योगेश्वरान्प्रति / कुर्याद्योगबलं प्राप्य तैश्च सर्वैर्महांश्चरेत्

ဤနေရာတွင် ယောဂေရှ္ဝရတို့ကို ရည်ညွှန်း၍ ဤရှ్లోကကို ကိုးကားကြသည်။ ယောဂဗလကို ရရှိပြီးနောက် ထိုသို့ ပြုလုပ်ကာ သူတို့အားလုံးနှင့်အတူ မဟာလမ်း၌ မြင့်မြတ်စွာ လျှောက်လှမ်းရမည်။

Verse 131

प्राप्नुयाद्विषयांश्चैव पुनश्चोर्द्ध्व तपश्चरेत् / संहरेत पुनः सर्व्वान्सूर्य्यो ज्योतिर्गणानिव

သူသည် အာရုံခံရာအရာများကိုလည်း ရရှိပြီးနောက် ထပ်မံ အထက်သို့မြှောက်၍ တပဿာကျင့်မည်။ ထို့နောက် နေရောင်ခြည်အစုများကို နေမင်းက စုဆောင်းသကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို ပြန်လည် စု၍ သံဟာရပြုမည်။