Adhyaya 29

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वोयुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे ऽष्टाविंशतितमो ऽध्यायः // २८// वसिष्ठ उवाच जमदग्निस्ततो भूयस्तमुवाच रुषान्वितः / ब्रह्मस्वं नापहर्त्तव्यं पुरुषेण विजानता

ဤသို့ သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုမိန့်ကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပိုဒ္ဓာတပဒ၌ အခန်း ၂၈ ဖြစ်၏။ ဝသိဋ္ဌ မိန့်တော်မူသည်— ထို့နောက် ဒေါသဖြင့် ပြည့်သော ဇမဒဂ္နီက ထပ်မံ၍ ပြောသည်— “သိမြင်သူသည် ဗြာဟ္မဏ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု (ဗြဟ္မသွ) ကို မလုယူသင့်”။

Verse 2

प्रसह्य गां मे हरतो पापमाप्स्यसि दुर्मते / आयुर्जाने परिक्षीणं न चेदेतत्करिष्यति

အို မိုက်မဲသူ! ငါ၏ နွားကို အင်အားဖြင့် ဆွဲယူသွားလျှင် သင်သည် အပြစ်ကို ရယူမည်; သင်၏ အသက်တာ ကုန်ခါနီးပြီဟု ငါသိ၏— ဤအမှုကို မရပ်မနားလျှင်။

Verse 3

बलादिच्छसि यन्नेतुं तन्न शक्यं कथञ्चन / स्वयं वा यदि सायुच्येद्विनशिष्यति पार्थिवः

အင်အားဖြင့် သင်ယူသွားလိုသောအရာသည် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်; မင်းကိုယ်တိုင်ပါ ဝင်ရောက်ပတ်သက်လျှင် ထိုလောကီမင်းသည် ပျက်စီးမည်။

Verse 4

दानं विनापहरणं ब्राह्मणानां तपस्विनाम् / शतायुषोर्ऽजुनादन्यः को न्विच्छति जिजीविषुः

တပသီဗြာဟ္မဏတို့၏ ပစ္စည်းကို ဒါနမပေးဘဲ လုယူခြင်းသည် မသင့်တော်။ အသက်တစ်ရာရှိသော အర్జုနမှတပါး အသက်ရှင်လိုသူ မည်သူက ထိုသို့ပြုမည်နည်း။

Verse 5

इत्युक्तस्तेन संक्रुद्धः स मन्त्रीकालचोदितः / बद्ध्वा तां गां दृढैः पाशैर्विचकर्ष बलान्वितः

ထိုသို့ပြောသည်ကိုကြားသော် ကာလ၏လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ထိုဝန်ကြီးသည် ဒေါသထွက်လေ၏။ နွားကို ကြိုးခိုင်ခိုင်ဖြင့်ချည်ကာ အားဖြင့်ဆွဲယူသွားသည်။

Verse 6

जमदग्निरथ क्रोधाद्भाविकर्मप्रचोदितः / रुरोध तं यथाशक्ति विकर्षन्तं पायस्विनीम्

ထို့နောက် ဇမဒဂ္နီသည်လည်း ဒေါသဖြင့်၊ ဖြစ်လာမည့်ကံ၏လှုံ့ဆော်မှုကြောင့်၊ နို့ပေးနွားကို ဆွဲနေသူကို တတ်နိုင်သမျှ တားဆီး하였다။

Verse 7

जीवन्न प्रतिमोक्ष्यामि गामेनामित्यमर्षितः / जग्राह सुदृढं कण्ठे वाहुभ्यां तां महामुनिः

မဟာမုနိသည် ဒေါသဖြင့် “ငါအသက်ရှင်နေသရွေ့ ဤနွားကို မလွှတ်မည်” ဟုဆိုကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လည်ပင်းကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ဖမ်းဆုပ်하였다။

Verse 8

ततः क्रोधपरीतात्मा चन्द्रगुप्तो ऽतिनिर्घृणः / उत्सारयध्वमित्येनमादिदेश स्वसैनिकान्

ထို့နောက် ဒေါသလွှမ်းမိုးပြီး အလွန်ရက်စက်သော ချန္ဒရဂုပ္တသည် မိမိစစ်သည်တို့အား “သူ့ကို ထုတ်ပယ်ကြ” ဟု အမိန့်ပေး하였다။

Verse 9

अप्रधृष्यतमं लोके तमृषिं राजकिङ्कराः / भर्त्राज्ञया प्रसह्यैनं परिवव्रुः समन्ततः

လောက၌ မအနိုင်ယူနိုင်သော ရှင်ရသီကို မင်း၏အမှုထမ်းများက။ သခင်၏အမိန့်ဖြင့် အင်အားသုံးကာ အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းထားကြသည်။

Verse 10

दण्डैः कशाभिर्लकुडैर्विनिघ्नन्तश्च मुष्टिभिः / ते समुत्सारयन् धेनोः सुदूरतरमन्तिकात्

တုတ်၊ ကြိုးတံ၊ လက်ကောက်နှင့် လက်သီးတို့ဖြင့် ထိုးနှက်ကာ။ နွားမ၏အနီးမှ သူ့ကို အလွန်ဝေးဝေးသို့ မောင်းထုတ်ကြသည်။

Verse 11

स तथा हन्यमोनो ऽपि व्यथितःक्षमयान्वितः / न चुक्रोधाक्रोधनत्वं सतो हि परमं धनम्

ဒီလို ထိုးနှက်ခံရသော်လည်း နာကျင်သော်လည်း ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံနေ၏။ သူ မဒေါသမထွက်; သန့်ရှင်းသူ၏ အမြင့်ဆုံးဥစ္စာမှာ ဒေါသမရှိခြင်းပင်။

Verse 12

स च शक्तः स्वतपसा संहर्त्तुमपि रक्षितुम् / जगत्सर्वं क्षयं तस्य चिन्तयन्न प्रचुक्रुधे

သူ၏တပသဖြင့် လောကတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးလည်း ရှင်သန်ကာကွယ်လည်း လုပ်နိုင်၏။ သို့သော် သူတို့၏ပျက်စီးမှုကို စဉ်းစားသော်လည်း ဒေါသမထွက်။

Verse 13

सपूर्वं क्रोधनो ऽत्यर्थं मातुरर्थे प्रसादितः / रामेणाभूत्ततो नित्यं शान्त एव महातपाः

မဟာတပသီသည် ယခင်က အလွန်ဒေါသကြီးသူဖြစ်၏။ မိခင်အတွက် ရာမက သူ့ကို ကြည်နူးစေခဲ့သည်။ ထိုနောက်မှစ၍ သူသည် အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းနေ၏။

Verse 14

स हन्यमानः सुभृशं चूर्णिताङ्गास्थिवन्धनः / निपपात महातेजा धरण्यां गतचेतनः

ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခံရသဖြင့် ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးအဆစ်များ ကြေမွသွားကာ တန်ခိုးကြီးမားသော ရသေ့သည် သတိလစ်မေ့မြော၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားလေသည်။

Verse 15

तस्मिन्मुनौ निपतिते स दुरात्मा विशङ्कितः / किङ्करानादिशच्छीघ्रं धेनोरानयने बलात्

ထိုရသေ့ လဲကျသွားသောအခါ ထိုယုတ်မာသော စိတ်ထားရှိသူသည် စိုးရိမ်ပူပန်လာပြီး နွားမကို အတင်းအဓမ္မ ခေါ်ဆောင်လာရန် အစေခံများကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလေသည်။

Verse 16

ततः सवत्सां ता धेनुं बद्ध्वा पाशैर्दृढैर्नृपः / कशाभिरभिहन्यन्त चकृषुश्च निनीषया

ထို့နောက် နွားမနှင့် ၎င်း၏နွားပေါက်ကို ခိုင်ခံ့သော ကြိုးများဖြင့် တုပ်နှောင်ကာ ယူဆောင်သွားလိုသဖြင့် ကြိမ်ဒဏ်ပေး၍ ဆွဲခေါ်ကြလေသည်။

Verse 17

आकृष्यमाणा बहुभिः कशाभिर्लगुडैरपि / हन्यमाना भृशं तैश्च चुक्रुधे च पयस्विनी

လူအများ၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံရပြီး ကြိမ်ဒဏ်၊ တုတ်ဒဏ်တို့ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခြင်း ခံရသောအခါ ထိုနို့စားနွားမသည် အမျက်ဒေါသ ထွက်လာလေသည်။

Verse 18

व्यथितातिकशापातैः क्रोधेन महातान्विता / आकृष्य पाशान् सुदृढान् कृत्वात्मानममोचयत्

ကြိမ်ဒဏ်ကြောင့် နာကျင်ပြီး ဒေါသအကြီးအကျယ် ထွက်ကာ ခိုင်ခံ့သော ကြိုးများကို ဆွဲဖြတ်၍ မိမိကိုယ်ကို လွတ်မြောက်အောင် ပြုလုပ်လေသည်။

Verse 19

विमुक्तपाशवन्धासा सर्वतो ऽभिवृता बलैः / हुंहारवं प्रकुर्वाणा सर्वतो ऽह्यपतद्रुषा

သူမသည် ပတ်ချည်သောကြိုးဘောင်မှ လွတ်မြောက်ပြီး၊ အရပ်ရပ်မှ စစ်အင်အားများက ဝိုင်းရံထားသော်လည်း “ဟုမ်” ဟု ဟိန်းသံထွက်ကာ ဒေါသဖြင့် အရပ်ရပ်သို့ တိုက်ခိုက်လှုပ်ရှား하였다။

Verse 20

विषाणखुरपुच्छाग्रैरभिहत्य समन्ततः / राजमन्त्रिबलं सर्वं व्यद्रावयदमर्षिता

သူမသည် ချို၊ ခြေခွာနှင့် အမြီးအဖျားတို့ဖြင့် အရပ်ရပ်သို့ ထိုးနှက်ကာ၊ ဒေါသတကြီးဖြင့် မင်းနှင့် အမတ်တို့၏ စစ်တပ်အားလုံးကို ခွဲပြေးစေ하였다။

Verse 21

विद्राव्य किङ्करान्सर्वांस्तरसैव पयस्विनी / पश्यतां सर्वभूतानां गगनं प्रत्यपद्यत

ပယသ္ဝိနီသည် အစေခံအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးစေပြီး၊ သတ္တဝါအားလုံး မြင်နေစဉ်ပင် ကောင်းကင်သို့ တက်ရောက်သွား하였다။

Verse 22

ततस्ते भग्नसंकल्पाः संभग्नक्षतविग्रहाः / प्रसह्य बद्ध्वा तद्वत्सं जग्मुरेवातिनिर्घृणाः

ထို့နောက် သူတို့၏ အကြံအစည် ပျက်စီး၍ ကိုယ်ခန္ဓာများလည်း ဒဏ်ရာများဖြင့် ပျက်ပြားသော်လည်း၊ မရဏကြင်နာသူတို့သည် အတင်းအကျပ် နွားကလေးကို ချည်နှောင်ကာ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 23

पयस्विनीं विना वत्सं गृहीत्वा किङ्करैः सह / स पापस्तरसा राज्ञः सन्निधिं समुपागमत्

ပယသ္ဝိနီကို မယူဘဲ၊ နွားကလေးကို အစေခံများနှင့်အတူ ဖမ်းယူကာ၊ ထိုအပြစ်သားသည် လျင်မြန်စွာ မင်း၏ ရှေ့တော်သို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 24

गत्वा समीपं नृपतेः प्रणम्यास्मै प्रशंसकृत् / तद्व्रत्तान्तमशेषेण व्याचचक्षे ससाध्वसः

သူသည် မင်းကြီးအနီးသို့ သွားကာ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီး ချီးမွမ်းလျက် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့်အတူ ဖြစ်ရပ်အလုံးစုံကို အသေးစိတ် ပြောကြား하였다။